66 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
HARALD BICHLMEIER
Sächsische Akademie de Wissenscha en zu Leipzig
Ma in-Lu he -Uni e si ä Halle-Wi enbe g
ORCID id: o cid.o g/0000-0003-0001-1677 Resea ch ields:
onomas ics ( oponymy), his o ical phonology o he Ge manic
languages, Indo-Eu opean linguis ics, Aljamiado- ex s.
DOI: doi.o g/10.35321/all91-03
ADDENDA ETYMOLOGICA
AU DEN ANOMINAS
ZUINIGEN COM AN-
BEGINNDEN LITUASCHEN
GEVÄSSERNAMEN AND
IEN AUSSERBALTICHEN
VARVANTEN
E imologiniai s aipsnio Pas abos dėl kelių
lie u ių anden a džių, p asidedančių An-, i
jų nebal iškos kilmės giminaičių papildymai
ANNOTATION
Em um a igo an e io , oi a Gewässe wu zel u idg. *en-/*on- como ik ion e je ados.
Consequen emen e, o am águesse names como li . Ana à, Anýkš ė en a i amen e sob e base
da aiz u idg. *h2en- ‘Wa e schöp en explicado. Es a é mas inicialmen e no ana olico
demons á el, as p o as pa a o se ze da aiz ambém na ociden al Indoge mania são a , em
pa e du idoso. No con ibu o é ago a um ou o po encial con inue o des a aiz no
Wes indoge manês, aqui no Ge manês, ap esen ado, do qual a suposição, que o o.a. li auischen
aquässe namen eben a aíze u idg. *h2enzug unde encon a, es é cido é.
SCÜSSELWÖRTER: Bal ische hyd onymie, kel ische hyd onymie, ‘al eu opäische
Hyd onymie, Phono ak ik.
S aipsniai A icles 67 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
ANNOTATION
An ea lie a icle made i clea ha he hyd onymic oo PIE *en-/*on- is a phan asm. Because
o his, hyd onyms such as Li h. Ana à and Anýkš ė we e explained en a i ely based on he
oo PIE *h2en- ‘ o haul (wa e ). This oo , howe e , is p ima ily con inued in Ana olian, while
a es a ions o he con inua ion o his oo in Wes e n IE languages a e a e, pa ially e en
dubious. The a icle o e s ano he o m, po en ially con inuing his oo in Wes e n IE,
p ecisely in Ge manic. Thus, he assump ion ha he abo e-men ioned Li huanian hyd onyms
also con ain he oo PIE *h2enis suppo ed indi ec ly. KEYWORDS: Bal ic hyd onymy, Cel ic
hyd onymy, ‘Old Eu opean hyd onymy, phono ac ics.
1. Em uma sé ie de a igos an e io es, especialmen e mas nas Anno ações a alguns com Início de
nomes de águas li auicas e seus pa en es o a-bál icos (in Ac a Linguis ica Li huanica 84 =
Bichlmeie 2021a) o au o do seguin e a igo* em uma sé ie de nomes de águas na Alemanha (z.B.
An , an ic Aenus) e na Áus ia (z.B. Enns, Anis/medio Anisa, an ikus), mas ambém na Li uânia
(zGu aB de de dehyd onymische Wiesenname LV 881, do io Ankha, do io Ankhin; gl. Ankhin. I ., 102) e
da Uc ânia (O; d)
*n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n-
_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_-
n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_n_
Indicações.
1 O nome é mo ologicamen e não de ini i amen e gélä , o mais é p o a elmen e de o u bal .
*h2eno oauszugehen; umizilen e wogene con ex o com a pala a pa a ‘En e, gl. li . án is,
ap euß. < u idg. an is *h2enh2 iis bem abs e ; no bal ico oi o la yngal nes a posição, en ão em
nich e s e silbe, não ocalizado. Uma conexão com a pala a pa a ‘Du e pode ia só se
es abelecida, se a pala a um o bal isches elic osse, o que ob iamen e é mui o imp o á el.
2
Es e nome é e imologicamen e ambém não saube gélä , gl. T ubačë 1968: 220, que ci a duas
possibilidades, p imei amen e um h akisches komposi um *ana-u us ‘sem água ou *ana-u us ‘sob e
o água ( gl. U us, Plinius Na .his . 3, 149), e c. (De schew 1957: 349). Wobei eilich em uma língua como
Th akisch a a ibuição signi ican e a lexemen mui as ezes de e pe manece ques ioná el, mesmo se
o p e ixo an(a)-belho ambém no cas ellnamen Anasamus (Tabula Peu inge iana 8, 1: Anasamo), si uado
à a mündung do lusses Asamus (Plinius, Na .his . 3, 149), hoje bulg. Osăm ( gl. De schew 1957: 30) pa eça
p eligen. Em segundo luga ele ai de um sla ico *onu ja > aksl. onuš a ‘A Beschuhung e c. (ESJS
586) a pa i , o que um ambém no Bál icum di undido denominungsmo i de Flüssen é; gl. os
Flussnamen li . Ku pininkė, o sump name le . Kù pī es-pu s a li . kù pė, le . kupe ‘Schuh ( gl.
Vanagas 1981: 174). Em úl ima solução pe manece não escla ecido, onde a pala alização co e amen e
es abelecida pe maneceu: O luss de e ia en ão sim *Onuč(a) chama -se. Aqui se á (como semelhan e
ambém em mais an igos alemão- alan es se sim, quais3.
HARALD BICHLMEIER
68 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
un e such , ob zwischen ihnen e ymologische Zusammenhänge bes ehen – und
Resul ado des a in es igação(en) oi iie lei: po um lado, que os nomes
mi eleu opeos no mais és enho o igens cel as são e em uma aiz u idg. *pen-
‘Sump , len amen e luindo água de em ol a ; po ou o lado, que a na onomas ica
li e a u a he umgeis e nde Gewässe wu zel *en-/*on- eben um Phan asma (que
não mesmo em IEW 311 . é mencionado), um espí i o é, o K ahe da ga a a deixou e
que simplesmen e não ol a á pa a lá: Todos como a gumen os pa a a exis ência
dessas aízes ap esen ados lexeme são inú eis, já que se a a a a és das
Appella i a de pala as cel as, que lau gese zlich anlaudendes u idg. *p e lo en
podem e , ou po nomes, que de ehedem segu amen e cél ico assen ado e i ó io
ou de pelo menos possi elmen e pa a um ce o empo cél ico assen ado e i ó io
p o êm, pa a a qual en ão o mesmo ale como pa a a Appella i a. E mesmo, quando se
a aiz em manei a mode na como u idg. *h1en(H)- assezou, i ia se o p oblema não
dissol e , já que não há mais nenhuma Appella i a, que exclusi amen e sob e a base
de u idg. *h1en(H)e ymologizado se em de iam.
E e cei o, em-se mos ado, que ambém uma ou a aiz nes e con ex o pode
desempenha uma papel, nomeadamen e u idg. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en: Es a aiz
pode eo icamen e odos os nomes (e seman icamen e adequan es appella i os)
subs a a , cujas p e o ma u kel . *an- (< u idg. *h2en-), u ge mu bal ./u slaw.
*an- (< u idg. *h2en-/ *h2on-) ou u kel . *on- (< u idg. *h2on-) anlau e e. Dos nomes
eingangs mencionados ä e isso jus em Enns/ Anisa, li . Ana à, Anýkš ė e c. bem
como uk ain. Onu a. Um de e ia nesse não mui o a em Wö e büche n
es abelecida signi icado da aiz em a is a oma impo an e pa a
aquesse names das mais an igas camadas em Eu opa é, que a cada subjazen e
aiz signi ica algo, o que alguma ez com água espec i amen e. Aguase n a aze
e pode.
2. Uma pi o al papel em oda a a gumen a ion jogou ambém a galische Glosse anam
gl. paludem, que a pa i do em á ios manusc i os (a ên ase da ado só de 796 n. Ch .)
ansmi idos Glossa Endliche s p o ém. A con iabilidade des e glossa é de ido a
e á ios co up os luga es, ob iamen e, de uma o mação a caica o u slaw.
Li e a u , wo eilich meis mi de ominösen „Wasse wu zel *en-/*on-“ ope ie wi d) ehe on
*h2en-on -oausgegangen.
3
Ou as con ibuições, nas quais pa esaspe os do p oblema são a ados, são Bichlmeie 2010:
34 . ; 2018; 2020: 27 . ; 2021b; 2021c; 2023a: 5052; 2023b: 5659; Bichlmeie , Zimme 2022: 59
com Anm. 30, 107 .
S aipsniai A icles 69 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
mui o di e en emen e apon ado. Tão boni o gall. anam seman icamen e a os ou os
da aiz u idg. *pengebildados apella i os e nome cabe (po que a conexão chão semp e
oi ab icada), ão p oblemá ico pe manece po ém o sono o: Se não quaisque
p esc i ões ou sono as Sonde en wicklungen da inalização i e em oco ido, é a
pala a do Akk.Sg. pa a gall. *anā-. Es a o ma eque en ão, quando ela pa a u idg.
*pengehö , uma o o m u kel . *ā- < o u kel . *p-ā-. Um al desen ol imen o
con adiz odas eg as da phono ak ik, já p eu kel . *p-ākonn e assim ealmen e
não exis i em e e ia mui o mais como *pnāe scheinen e sucessi amen e u kel .
*(φ)nāe geben êm (genaue a isso s.u.)4. E uma saída a pa i des e dilema o e eceu
jus amen e a acei ação, ao pala a liege u idg. *h2en-eh2- > o u kel . *anā- > u kel .
*anāzug unde. P oblema icamen e disso e a ago a, ob iamen e, que a aiz u idg.
*h2enganz segu amen e só no ana olischen in he h. ān-i/an- ‘(Wa e ) schöp en, a que
ambém a de i a i a DUGanešša c. ‘Schöp ge äß pe ence, p es a5 , daí além
menos segu / i al ez in a m. hanem ‘nehme o a/caminho, b inge o a, e g ei e6 e
al ez em e ymologicamen e igualmen e polêmico g . ντλος m. ‘Kielbodenwasse ,
Bilgenwasse ‘ (se < *h2n- lo- ‘o que é c iado‘?).7 Resul a-se assim uma segu a
ligação do galês pala a com o he hi ische wo dpai , uma unce e com um g egico e
uma du elha e com um a mênio.
Boni o se ia e se ia a e imologia cla amen e sus en a , se hou esse além ainda
uma segu a conexão com um pala a da ociden al Indoge mania gäbe.
Uma al conexão pode ia ha e em a o: no oes e-ge mânico há um pequeno
g upo de pala as, que uma p e o ma u ge m. *unþī-, *unþiō . ‘Welle, Woge
p essupo ; é são es es ahd. e(e)a . ‘Welle, Flu (a pa i do 8. Jh.
es emunhado, z.b. ambém no Ab ogans), mhd. ünde, unde s sw./ . ‘Welle, Flu ,
ühnhd. unde, ünde . ‘Flu , Woge, Welle8, as. ū hia, ūđia . ‘Welle, Woge, Vgl. em
4
de alhe a es e p oblema z.B. Bichlmeie 2021a: 201 .
5
Vgl. HEG I 144 ., 148; EDHIL 281 .
6
Vgl. EDAIL 389, 636 . ; i não < u idg. *senh2- ( gl. a es a aiz LIV2 532 .).
7
Vgl. GEW I 114 (com mais elho, hoje ge almen e abje ado e imologia em base de u idg. *semh2-
‘schöp en ( gl. a es a aiz LIV2 531); DÉLG 89, 1272 (suplemen a iamen e com E ymologia de g .
ἀν(α)- + u idg. * elh2- ‘hochheben ( gl. a es a aiz LIV2 622 .); EDG I 109 (Vinculação com he h. an-).
8
Com algumas da al hochdeu sch es emunhadas o mas iguallau endes la . unda . ‘Welle, Woge
pe manece comple amen e e n; apesa do iguallau s e apesa do p a icamen e o mesmo signi icado em ele
HARALD BICHLMEIER
70 Ac a Linguis ica Li huanica XCI and k. unda . ‘S ömung, mndl. onde, unde .
‘S om, S ömung, ae. ýđ . ‘Wale, inundação, lago, ma ; ais. uð , unn . ‘Welle,
Woge, nisl. unnu . ‘dss.9. U ge m. *unþī-/*unþiōse z o u ge m. *(H)un (i)oode
*(H)u (i)o o . Po encialmen e êm pa a is o pelo menos seguin es aízes como
base em ques ão ou o am já na e ymologização usadas: Se se pa e disso, que *
pa e do su ixo é: 1) u idg. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en, 2) u idg. *h2/3en- ‘sich wölben;
*quando pa e do Wz. 3) é: u idg. *ned- ‘nass se /se em < ‘ auschen d öhnen.
Na (ana olis as) li e a u a é a ian e 2) p e e ida e egula men e uma conexão
com he h. ua(n)ešša n. ‘Woge, uanuanalaš ‘ein Kö pe eil, pal. uwanuwani-
‘B us (kas en), ksch .luw. ūwanuwanala- ‘? ab icado. Após es a explicação,
baseia o u ge manische pala a em u idg. *h2/3un- (i)o-, a ‘ona é en ão
in e p e ada como o ‘(an)geschwollene (Wa e ). No en an o, es a solução não
conside a, que segundo as eg as ono ác icas do U indoge manês a
ocalização da es abelecida o o m u idg. *h2/3- ()olau en e ia, o que
consequen emen e u ge m. *unþ(i)ōe geben de e ia ( gl. ap oximadamen e
u idg. *- ‘labo > u ge m. *u kin go . waú kjan ‘labo , u idg. *lH- > u ge m. *
wulan go ulin. ‘wallen). Ago a es ão ao lado dos ul imamencionados lexemen
semp e ambém o mas de pala a com plenoes ágio aiz, as quais basicamen e
o p ese amen o do anlau an e *- be o çado possam e , enquan o ais
o mas ao lado o u ge m u idg. *h2/3- ()onich a aga a são, po ém
pe manece o p oblema da não egelcon o mes ocalização da o ma base.
Ve eazemen e encon a-se na li e a u a ambém a e knüp ung com uma aiz
u idg. *ne -, que uma a ian e a u idg. *ned- ‘nass se /se em se de e ia; en ão
läge o u ge m. * -()ozug unde. Da uma Wz. *ne sons não é palpá el, en ão a
acei ação de uma al aiz gen esco ad hoc é, descansa es a
Solução.
Pa a u ge m. *unþī-/ *unþiōließe se assim ambém o u ge m. *h2- ()oanse zen, o que
ob iamen e ambém uma p oblemá ica seman ica e ymologicamen e com ahd. unda,
undea ga nada a aze ( gl. La EW II 816 . ; DÉLL 746; EDLIL
641).
9
Schü zeichel 2012: 349; S a ck, Wells 19711990: 667; Schü zeichel, h sg., 2004 X 173; MH II 1775;
Gö ze 1920: 216; Bau eld 1996: 234; DW XXIV 433 . ; EDPG 560 . ; Tie enbach 2010: 433; Be 1971: 336
(s. . sêo-ūđia); Lasch, Bo chling 1928 . III 205 . (unde1); ONW s. . unda; Ve wijs, Ve dam
18851941 III 539; V 306 (onde1); VIII 851 (unde1); Hol hausen 1974: 413; Boswo h 1898: 1301; Tolle
1921: 753; de V ies 19621977: 632, 635 (unn 3); Jóhannesson 1956: 129; Jónsson 1931: 577, 582 .
(unn 4); Magnússon 1995: 1088 (unnu 2) (as on es são indicadas na no a de odapé de ido a
sequência emá ica).
S aipsniai A icles 71 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
deslocamen o necessá io a ia: ‘ u cêp endes/ cêöp es
(Água) > ‘Flu > ‘Welle?
Todas ês p opos as exigem, além disso, uma acen uada Schwunds u ige Wu zel.
Es a pode-se po accen u aguagem na subs an i ição do o iginalmen e
endbe onado e com isso em uma ase p ecoce do desen ol imen o da pala a na aiz
au oma icamen e schwunds u igen e baladjec i s explica . Nenhuma explicação
em sem Sonde annahmen de.
3. O que esul a-se ago a disso?
Depois ago a jus amen e a Gewässe wu zel *en-/*on- como ik ion p o ado é,
mesmo se se ela em adäqua e Weise como u idg. *h1en(H)- ansessem, pe manece
pa a as bál icas e sla icas nomes assim como p o á el base u ge m. *h2en-
‘(Wa e ) schöp en es an e. Fo se ze em essa aiz al ez no Cel ês e al ez
no Ge mânico: Bei gall. anam e me. a ‘Wa e , U in encon a al ez jus amen e
essa aiz subjun a, já que a adicional he ança dessas pala as do aiz u idg.
*pennu me Sonde annahmen quan o à Phono ak ik é possí el. Uma s ü ze pa a a
exis ência da aiz u idg. *h2enin da ociden ais Indoge mania o nece al ez
ambém o Ge manische: U ge m. *unþī-, *unþiō- ‘Welle, Woge pode sob e a base de
u idg. *h2enwide sp uchs ei pode se decla ado (u idg. *h2- []ó- → o u ge m.
*h2- []o- > u ge m. *unþ[i]a-), enquan o a ou a como explicação p e ee iada
o o m u idg. *h2/3- ()ozu Wu zel u idg. *h2/3en- ‘sich wölben se lau gese zlich
no Ge manisch a u ge m. *unþ(i)a de e ia desen ol e , o que as ealmen e
es emunhadas o mas de pala a mas não e le em.
Zwa há ul imamen e nenhuma p o as a a assan es, mas o a o de que, a inal
de con as, a p obabilidade con inua endo, que a aiz u idg. *h2enauch na
ociden al Indoge mania es a a p esen e, deixa indi e amen e
auch die Wah scheinlichkei wachsen, dass sie nich nu dem ös e eichischen
Gewässe namen Anisa/Enns, sonde n auch den Gewässe namen uk ain. Onu
und li . Ana à, Anýkš ė e c. zug unde lieg .
HARALD BICHLMEIER
72 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
LITERATUR
Bau eld Ch is a 1996: Kleines F ühneuhochdeu sches Wö e buch. Lexik aus Dich ung
und Fachli e a u des F ühneuhochdeu schen, Tübingen: Max Niemeye Ve lag.
Be Samuel 1971: An E ymological Glossa y o he Old Saxon Heliand, Eu opean
Uni e si y Pape s, Se . 1: Ge man language and li e a u e, 33, Be n, F ank u : He be
Lang & Co. L d.
Bichlmeie Ha ald 2010: Bai isch-ös e eichische O s- und Gewässe namen aus
indoge manis ische Sich . – Blä e ü obe deu sche Namen o schung 46, 3–63.
Bichlmeie Ha ald 2018: Zum Namen des Inns: Bekann es und Ve gessenes. –
Namenkundliche In o ma ionen 109/110, 53–62.
Bichlmeie Ha ald 2020: Fo schungsbe ich : Toponomas ik de äl e en
Sp achschich en (Mi el-)Eu opas (Teil I): Wiesinge , Pe e und G eule, Alb ech :
Baie n und Romanen. Zum Ve häl nis de ühmi elal e lichen E hnien aus de Sich de
Sp achwissenscha und Namen o schung. Na F ancke A emp o Ve lag Tübingen,
2019. 250 Sei en. Gebunden 49,99 EUR. ISBN: 978-3-7720-8659-5. – K a ylos 65,
1–85. DOI: doi.o g/10.29091/KRATYLOS/2020/1/1.
Bichlmeie Ha ald 2021a: Anme kungen zu einigen mi An- beginnenden
li auischen Gewässe namen und ih en auße bal ischen Ve wand en. – Ac a Linguis ica
Li huanica 84, 190–219. DOI: doi.o g/10.35321/all84-09.
Bichlmeie Ha ald 2021b: De Flussname Inn, Ockhams Rasie messe und
mode ne Indoge manis ik. – Zei sch i ü cel ische Philologie 68, 15–38. Zugang:
h ps:// www. deg uy e . com/ documen /doi/10.1515/zcph-2021-0003/h ml. DOI:
doi.o g/ 10.1515/ zcph-2021-0003.
Bichlmeie Ha ald 2021c: On wo ghos - oo s in Bal ic hyd onomas ics: PIE
*(h1)lek- and *en-/ *on-. – Akadēmiķa Jāņa Endzelīna 148. dzimšanas dienas a ce es
s a p au iskā zinā niskā kon e ence „Bal ijas onīmi: no sendienām līdz mūsdienām”. Tēzes. /
In e na ional Scien i ic Con e ence „Bal ic onyms: om pas o p esen ” o commemo a e he
148 h anni e sa y o he academician Jānis Endzelīns. Abs ac s, h sg. on K. Mežapuķe,
D. S elē ica-Ošiņa, L. Balode, Rīga: La ijas Uni e si ā e La iešu alodas ins i ū s,
7–38. DOI: doi.o g/10.22364/ ajeszk. 2021.bosm.
Bichlmeie Ha ald 2023a: Indoge manis ische Anme kungen zum ös e eichischen
Gewässe namen Enns. – Ös e eichische Namen o schung 49, 41–70.
Bichlmeie Ha ald 2023b: Though s on mode n me hodology and ghos oo s in
‘Old Eu opean’ and Bal ic onomas ics / Pā domas pa mode nu me odoloģiju un spoku
saknēm „senei opiešu“ un bal u onomas ikā. – Linguis ica Le ica 31(2), 34–67. Zugang:
h ps://la i.lu.l /wp-con en /uploads/2024/05/Linguis ica_Le ica_31.2-1.pd .
S aipsniai / A icles 73
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
Bichlmeie Ha ald, Zimme S e an 2022: Die kel ischen Flussnamen im
deu schsp achigen Raum. Ein kel ologisch-indoge manis ische Kommen a zum Deu schen
Gewässe namenbuch, mi ie Ka en on A. Dicklbe ge , Münchene S udien zu
Sp achwissenscha , Beihe 32, De elbach: Ve lag J. H. Röll.
Boswo h Joseph 1898: An Anglo-Saxon Dic iona y, ed. and enla g. by T. N. Tolle ,
Ox o d: Ox o d Uni e si y P ess.
DÉLG – Chan aine Pie e. Dic ionnai e é ymologique de la langue g ecque. His oi e des
mo s, nou elle édi ion, Pa is: Klincksieck, 2009.
DÉLL – E nou Al ed, Meille An oine. Dic ionnai e é ymologique de la langue la ine:
his oi e des mo s, e i age de la 4. éd. augm. d’addi ions e de co . pa J. And é, Pa is:
Klincksieck, 2001.
De schew Dimi e 1957: Die h akischen Sp ach es e, Ös e eichische Akademie
de Wissenscha en, Philosophisch-His o ische Klasse, Sch i en de Balkankommission,
Linguis ische Ab eilung, 14, Wien: in Kommission bei R. M. Roh e .
de V ies Jan 1962–1977: Al no disches e ymologisches Wö e buch. 2, e besse e
Au l., Leiden: B ill.
EDG – Beekes Robe S. P. E ymological Dic iona y o G eek, wi h he assis . o
L. an Beek, Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 10, Leiden, Bos on:
B ill, 2010.
EDAIL – Ma i osyan H ach. E ymological Dic iona y o he A menian Inhe i ed Lexicon,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 8, Leiden, Bos on: B ill, 2010.
EDHIL – Kloekho s Alwin. E ymological Dic iona y o he Hi i e Inhe i ed Lexicon,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 5, Leiden, Bos on: B ill, 2008.
EDLIL – de Vaan Michiel. E ymological Dic iona y o La in and he o he I alic Languages,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 7, Leiden, Bos on: B ill, 2008.
EDPG – K oonen Guus. E ymological Dic iona y o P o o-Ge manic, Leiden Indo-
Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 11, Leiden, Bos on: B ill, 2013.
ESJS – Ha lo á E a e al. E ymologický slo ník jazyka s a oslo ěnského 1–14, P aha:
Academia, 1989–2008; 15–21, B no: T ibun EU, 2010–2022.
DW – G imm Jacob, G imm Wilhelm e al. Deu sches Wö e buch, Bd. 1–16 (und
Quellen e zeichnis, 1971), Leipzig: S. Hi zel, 1854–1954. [Nachd uck de E s ausgabe,
Bd. 1–33, München: d 1999]
HARALD BICHLMEIER
74 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
GEW F isk Hjalma . G iechisches e ymologisches Wö e buch, 3 Bd.e, Indoge manische
Biblio hek: Reihe 2, Wö e büche , Heidelbe g: Ca l Win e Uni e si ä s e lag, Gö ze
1960–1972.
Al ed 1920: F ühneuhochdeu sches Glossa . Segunda, o emen e e mee o Au l.,
Kleine Tex e ü Vo lesungen und Übungen, 101, Bonn: A. Ma cus e E. Webe s Ve lag.
HEG – Tischle Johann. He hi isches e ymologisches Glossa , mi Bei ägen on
G. Neumann, E. Neu, Innsb ucke Bei äge zu Sp achwissenscha , 20, Innsb uck:
Ins i u ü Sp achwissenscha de Uni e si ä Innsb uck, 1977–2016
Hol hausen Fe dinand 1974: Al englisches e ymologisches Wö e buch, 3. un e änd. Au l.,
Ge manische Biblio hek, Reihe 2: Wö e büche , Heidelbe g: Ca l Win e
Uni e sidades e lag.
IEW Poko ny Julius. Indoge manisches e ymologisches Wö e buch 1, München, Be n:
F ancke, 1959.
Jóhannesson Alexande 1956: Isländisches e ymologisches Wö e buch, Be n:
F ancke.
Jónsson Finnu 1931: Lexikon poe icum an iquæ linguæ sep en ionali O dbog o e de
no sk-islandske skjaldesp og, 2. / Udga e, Københa n: S. L. Mœlle s bog ykke i.
Lasch Aga he, Bo chling Con ad 1928 . :Mi elniede deu sches Handwö e buch, 3
Bd.e, Neumüns e : Wachhol z.
La EW II Walde Alois, Ho mann Johann Bap is . La inisches E ymologisches
Wö e buch, 2 Bd.e, Indoge manische Biblio hek: Ab eilung 1, Sammlung
indoge manische Leh und Handbüche , Reihe 2, Wö e büche , Heidelbe g: Ca l
Win e Uni e si ä s e lag, 19301954.
LIV2 Lexikon de indoge manischen Ve ben, sob di ecção de H. Rix, edi ado po M.
Kümmel, T. Zehnde , R. Lipp, B. Schi me , Wiesbaden: Reiche , 2001. LVŽ I Lie u os
ie o a džių žodynas 1 (AB), ed. kolegija L. Balode, V. Blažek, G. Blažienė, V. Ka delis, A.
Ragauskai ė, S. Temčinas, J. Udolph, Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u o leidykla, 2008.
Magnússon Ásgei Blöndal 1995: Íslensk o đsi jabók 3., e b. Au l. Reykja ík:
O đabók Háskólans.
Lexe Ma hias MH. Mi elhochdeu sches Handwö e buch. Ao mesmo empo como
Supplemen e alphabe ische Index ao Mi elhochdeu schen Wö e buche de
Benecke-Mülle Za ncke, 3 Bd.e, Leipzig: S. Hi zel, 18721878.