66 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
HARALD BICHLMEIER
Sächsische Akademie de Wissenscha en zu Leipzig
Ma in-Lu he -Uni e si ä Halle-Wi enbe g
ORCID id: o cid.o g/0000-0003-0001-1677 Resea ch ields:
onomas ics ( oponymy), his o ical phonology o he Ge manic
languages, Indo-Eu opean linguis ics, Aljamiado- ex s.
DOI: doi.o g/10.35321/all91-03
ADDENDA ETYMOLOGICA
DEUEN Anomnes
ZUINIGEN MI AN-
BEGINNDEN LITUASCHEN Il es à no e que
GEVÄSSERNAMEN ET
IEN AUSSERBALTISCHEN Ils son
VARUTEN
E imologiniai s aipsnio Pas abos dėl kelių
lie u ių anden a džių, p asidedančių An-, i
jų nebal iškos kilmės giminaičių papildymai
ANNOTATION
Dans un p écéden a icle a é é la Gewässe wu zel u idg. *en-/*on- comme ik ion e je é.
Consécu i emen , u en eaux nomne comme li . Ana à, Anýkš ė en a i emen su base de la
acine u idg. *h2en- ‘Wa e schöp en expliqué. Ce e es mais d'abo d dans l'ana olischen
é i iable, les belege pou o se ze de la acine aussi dans la occiden ale Indoge mania son
a , pa emen dou euxelha . Dans l'a icle es main enan un au e po en iel con inue e de
ce e acine dans Wes indoge manisch, ici dans Ge manisch, p ésen é, ce qui ai l'assump ion
que le o.a. li auischen eauxe names eben la acine u idg. *h2enzug unde es , en o cé es .
SCÜSSELWÖRTER: Bal ische hyd onymie, cel ische hyd onymie, ‘al eu opéenne
Hyd onymie, Phono ak ik.
S aipsniai A icles 67 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
ANNOTATION
An ea lie a icle made i clea ha he hyd onymic oo PIE *en-/*on- is a phan asm. Because
o his, hyd onyms such as Li h. Ana à and Anýkš ė we e explained en a i ely based on he
oo PIE *h2en- ‘ o haul (wa e ). This oo , howe e , is p ima ily con inued in Ana olian, while
a es a ions o he con inua ion o his oo in Wes e n IE languages a e a e, pa ially e en
dubious. The a icle o e s ano he o m, po en ially con inuing his oo in Wes e n IE,
p ecisely in Ge manic. Thus, he assump ion ha he abo e-men ioned Li huanian hyd onyms
also con ain he oo PIE *h2enis suppo ed indi ec ly. KEYWORDS: Bal ic hyd onymy, Cel ic
hyd onymy, ‘Old Eu opean hyd onymy, phono ac ics.
1. Dans une sé ie d'a icles an é ieu s, su ou mais dans les Anno a ions à ce ains a ec Annis
débu an s li auischen Gewässe namen und ih en auße bal ischen Ve wand en (in Ac a Linguis ica
Li huanica 84 = Bichlmeie 2021a) a l'au eu du pos ulan édigé* une sé ie de gewässe namen en
Allemagne (z.B. Inn. Name, an ik Aenus) e en Au iche (z.B. Enns, Anis/mi ellich Anisa, an ikus), mais
jus emen aussi en Li auen (zGu aB des dehyd onymische Wiesenname, LV 881, du Fluss Ank, du
Fluss Ank; gl. I. I. 102) e de l'Uk aine (Os ; d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un
d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un
d'un d'un d'un d'un d'un d'un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d'
un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un.
Indiques.
1 Le nom es mo phologiquemen pas dé ini i emen gé é, le plus ehes es bien de o u bal .
*h2eno oauszugehen; un eilen e wogene con ex e a ec le mo pou ‘En e, gl. li . án is, ap euß.
< u idg. an is *h2enh2 iis bien abs eni ; dans bal isch a é é le La yngal dans ce e posi ion, donc
en nich e s e syllbe, pas ocalisé. Une connexion a ec le mo pou ‘Du e pou ai seulemen
ê e é ablie, si le mo un o bal isches elic se ai , ce qui bien sû es ès imp obable.
2
Ce nom es é ymologiquemen égalemen pas saube gélä , gl. T ubačë 1968: 220, qui deux
possibili és in oque, p emiè emen un h akisches composi um *ana-u us ‘sans eau ou *ana-u us
‘su le eau ( gl. U us, Plinius Na .his . 3, 149), e c. (De schew 1957: 349). Wobei bien sû chez une langue
comme Th akisch la signi ica ion a ibua ion à lexemen doi sou en es e dou eux, même si le
p é ix an(a)-bien aussi dans le kas ellnamen Anasamus (Tabula Peu inge iana 8, 1: Anasamo), si ué à la
mé éo du Flusse Asamus (Plinius, Na .his . 3, 149), aujou d'hui bulg. Osăm ( gl. De schew 1957: 30)
p éligen semble. Deuxièmemen il a d'un sla ischen *onu ja > aksl. onuš a ‘A Beschuhung e c.
(ESJS 586) à pa i , ce qui un aussi dans le Bal ikum épandues dénomina ionsmo i de Flüssen es ; gl.
les Flussnamen li . Ku pininkė, le sump name le . Kù pī es-pu s à li . kù pė, le . kupe ‘Schuh ( gl.
Vanagas 1981: 174). Lo s de ce e de niè e solu ion es e indé e minée, où la pala alisa ion
co ec emen es imée es es ée: Le Fluss de ai alo s ja *Onuč(a) appele . Ici se a (comme
similai e aussi en anciens allemandspa lan si oui, lesquelles3.
HARALD BICHLMEIER
68 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
un e such , ob zwischen ihnen e ymologische Zusammenhänge bes ehen – und
Résul a de ce e enquê e(en) é ai oisie lei: d'une pa , que les
mi eleu opäischen noms son au mœu s cel ique d'o igine e su une acine u idg.
*pen- ‘Sump , len emen coulan eau de aien e ou ne ; d'au e pa , que la dans
la li é a u e onomas ique au ou geis an e Gewässse wu zel *en-/*on- eben un
Phan asma (qui pas même en IEW 311 . es men ionné), un esp i es , le K ahe de la
bou eille a lâché e qui simplemen ne e ou ne pas làin: Tou es comme a gumen s
pou l'exis ence de ces acines p ésen ées lexeme son sans aleu , puisqu'il se agi
pa ou moyen chez les Appella i a de mo s cel iques, qui lau emen anlou issan
u idg. *p e lo en peu en a oi , ou à des noms, qui de ehedem sû emen kel isch
peuplé de e i oi e ou de au moins é en uellemen pou une ce aine emps
kel isch peuplé de e i oi e p o iennen , pou laquelle donc le même chose au que
pou la Appella i a. E même, si on la acine dans mode ne maniè e comme u idg.
*h1en(H)- anse é, se ésoud ai le p oblème pas, puisqu'il n'y a plus aucune
Appella i a, qui exclusi emen su la base de u idg. *h1en(H)e ymologisés ê e
de aien .
E oisièmemen s'es mon é que aussi une au e acine dans ce con ex e peu
joue une ôle, à sa oi u idg. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en: Ce e acine peu
héo iquemen ous les noms (e séman iquemen app op ian s appella i s)
sous- end e, don la p é o me u kel . *an- (< u idg. *h2en-), u ge mu bal ./u slaw.
*an- (< u idg. *h2en-/ *h2on-) ou u kel . *on- (< u idg. *h2on-) anlau e e. Des des
ini ials noms men ionnés appe ai cela jus e su Enns/ Anisa, li . Ana à, Anýkš ė
e c. ainsi uk ain. Onu à. On de ai pas y p end e op beaucoup la dans
Wö e büche n a achée signi ica ion de la acine dans le ega d impo an pou
les noms d'eaux des plus anciennes couches en Eu ope es , que la espec i emen
sous-jugean e acine signi ie quelque chose, ce qui quelque peu a ec eau
espec i emen . eauxe n à ai e peu a oi .
2. Une pi o ale ôle dans la ou e a gumen a ion joua aussi la gallique Glosse anam gl.
paludem, qui du dans plusieu s manusc i s (la ancienne da é seulemen de 796 n. Ch .)
su légués Glossa Endliche s s am . La iabili é de ce glossa s es en aison
d'é oi s co up s poin s bien sû d'une o ma ion a chaïque o u slaw.
Li e a u , wo eilich meis mi de ominösen „Wasse wu zel *en-/*on-“ ope ie wi d) ehe on
*h2en-on -oausgegangen.
3
D'au es con ibu ions, dans lesquelles pa iesaspec s du p oblème son ai és, son Bichlmeie 2010:
34 . ; 2018; 2020: 27 . ; 2021b; 2021c; 2023a: 5052; 2023b: 5659; Bichlmeie , Zimme 2022: 59
a ec Anm. 30, 107 .
S aipsniai A icles 69 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
ès di é emmen jugés. Si beau gall. anam seman isch à les au es de la acine
u idg. *pengebildés appella i s e nom co espond (pou quoi la connexion chon
oujou s a é é ab iquée), si p obléma ique es e pou an le sonnan : Si pas
quelquequelles p esc i a ions ou sonnè es Sonde en wicklungen de la ini ion on eu
lieu, es le mo du Akk.Sg. à gall. *anā-. Ce e o me nécessi e alo s, si elle à u idg.
*pengehö , une p é o me u kel . *ā- < o u kel . *p-ā-. Une elle dé eloppemen
con edi ou es ègles de la phono a ique, déjà p éu kel . *p-ākonn e ainsi
éellemen ne exis e e au ai plu ô comme *pnāe scheinen e ensui e u kel .
*(φ)nāe geben doi en (genaue à cela s.u.)4. Ene issue de ce dilemma o ai
jus emen la admission, au mo liege u idg. *h2en-eh2- > o u kel . *anā- > u kel .
*anāzug unde. P obléma ique là é ai main enan bien sû , que la acine u idg.
*h2enganz sû emen seulemen dans Ana olischen in he h. ān-i/an- ‘(Wa e )
schöp en, us aussi la dé i a ion DUGanešša c. ‘Schöp ge äß appa ien , p elieg 5,
daneben moins sû emen / ielleich in a m. hanem ‘nehme deho s/weg, b inge deho s,
e g ei e6 e peu -ê e en e ymologisch égalemen con o e séem g . ντλος m.
‘kielbodenwasse , bilgenwasse ‘ (cas < *h2n- lo- ‘quoi es c éé‘?).7 Il en ésul e
ainsi une sû e e ouillage du mo gaulois a ec le mo pai héhi hique, une unce e
a ec un g ecque e une dou euse a ec un a ménien.
Beau se ai il e sou iend ai la é ymologie clai emen , s'il y a ai en ou e
enco e une sû e connexion a ec un mo de l'occiden ales Indoge mania gäbe.
Une elle liaison pou ai il y a oi en ai : dans le Wes ge manisch il y a un pe i
g oupe de mo s, qui une p é o me u ge m. *unþī-, *unþiō . ‘Vague, Woge
p éassume ; il son ceci ahd. e (e)a . ‘Welle, Flu (à pa i du 8. Jh. émoigné,
z.b. aussi dans Ab ogans), mhd. üde, unde s sw./ . ‘Welle, Flu , ô nhd. unde,
ünde . ‘Flu , Woge, Welle8, as. ū hia, ūđia . ‘Welle, Woge, Vgl. en dé ail à ce
4
p oblème z.B. Bichlmeie 2021a: 201 .
5
Vgl. HEG I 144 ., 148; EDHIL 281 .
6
Vgl. EDAIL 389, 636 . ; case pas < u idg. *senh2- ( gl. à ce e acine LIV2 532 .).
7
Vgl. GEW I 114 (a ec âgée, aujou d'hui géné alemen abjec ée é ymologie su base de u idg.
*semh2- ‘schöp en ( gl. à ce e acine LIV2 531); DÉLG 89, 1272 (ajou émen a ec É ymologie de g .
ἀν(α)- + u idg. * elh2- ‘hochheben ( gl. à ce e acine LIV2 622 .); EDG I 109 (Vo bi ion a ec he h.
an-).
8
A ec ce aines de l'al hochdeu sch émoignées o mes iden icau endes la . unda . ‘Welle, Woge
es e complè emen e n; en dépi du égallau s e en dépi de p a iquemen la même signi ica ion a il
HARALD BICHLMEIER
70 Ac a Linguis ica Li huanica XCI e k. unda . ‘S ömung, mndl. onde, unde .
‘S om, S ömung, ae. ýđ . ‘Welle, lu , lac, me ; ais. uð , unn . ‘Welle, Woge, nisl.
unnu . ‘dss.9. U ge m. *unþī-/*unþiōse z o u ge m. *(H)un (i)oode
*(H)u (i)o o . Po en iellemen iennen ici pou au moins sui an es acines comme
base en ques ion espec i emen on déjà é é lo s de l'é ymologisa ion u ilisées:
Si on pa de là, que * pa ie du su ixe es : 1) u idg. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en, 2)
u idg. *h2/3en- ‘sich wölben; * quand pa ie du Wz. es 3): u idg. *ned- ‘nass
ê e/se den < ‘ auschen d öhnen.
Dans la (ana olis es) li é a u e, es p é é ée a ian e 2) e éguliè emen une
connexion a ec he h. ua(n)ešša n. ‘Woge, uanuanalaš ‘un co ps-pa , pal.
uwanuwani- ‘B us (kas en), ksch .luw. ūwanuwanala- ‘? ab iqué. Ap ès ce e
explica ion, le mo u ge manische epose su u idg. *h2/3un- (i)o-, la ‘Vague es
donc in e p é ée comme le ‘(an)geschwollene (Wa e ). Cependan , ce e
solu ion ne ien pas comp e, que selon les ègles phono ac iques du
U indoge manisch la ocalisa ion de la p é o me imposée u idg. *h2/3- ()olau en
de ai , ce qui conséquemmen u ge m. *unþ(i)ōe geben de ai ( gl. en i on
u idg. *- ‘ a ail > u ge m. *u kin go . waú kjan ‘ a ail, u idg. *lH- > u ge m. *
wulan go ulin. ‘wallen). Main enan , se ou en à cô é des de nie snommés
lexemen oujou s aussi des o mes de mo a ec pleins u ige acine, qui
ondamen alemen le é en ion du anlau an *- on peu -ê e becou agé,
andis que de elles o mes à cô é de o u ge m u idg. *h2/3- ()onich à saisi
son , pou an es e le p oblème de non èglecon o mes ocalisa ion de la
o me base. Ve einzel se ou e dans la li é a u e aussi la e ouillage a ec
une acine u idg. *ne -, qui une a ian e à u idg. *ned- ‘nass ê e/ e den ê e
de ai ; alo s läge o u ge m. * -()ozug unde. Da une Wz. *ne sons ne es pas
angible, donc la adop ion d'une elle acine gen iquemen ad hoc es , enonce
ce e
Solu ion.
Pou u ge m. *unþī-/ *unþiōließe se donc aussi o u ge m. *h2- ()oanse e , ce qui bien
sû aussi une p obléma ique séman ique é ymologiquemen a ec ahd. unda, undea ga
ien à ai e ( gl. La EW II 816 . ; DÉLL 746; EDLIL
641).
9
Schü zeichel 2012: 349; S a ck, Wells 19711990: 667; Schü zeichel, h sg., 2004 X 173; MH II 1775;
Gö ze 1920: 216; Bau eld 1996: 234; DW XXIV 433 . Il a é é édigé pa Schü zeichel e publié pa
lui-même. ; EDPG 560 . ; Tie enbach 2010: 433; Be 1971: 336 (s. . sêo-ūđia); Lasch, Bo chling
1928 . III 205 . (unde1); ONW s. . unda; Ve wijs, Ve dam 18851941 III 539; V 306 (onde1); VIII 851
(unde1); Hol hausen 1974: 413; Boswo h 1898: 1301; Tolle 1921: 753; de V ies 19621977: 632, 635
(unn 3); Jóhannesson 1956: 129; Jónsson 1931: 577, 582 . Il es égalemen connu sous le nom de
Jóhannesson. (unn 4); Magnússon 1995: 1088 (unnu 2) (les sou ces son indiquées dans la no e de bas de page en aison héma ique d'o d e).
S aipsniai A icles 71 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
déplacemen nécessai e e ai : ‘ o schöp endes/ schöp es
(Eau) > ‘Flu > ‘Vague?
Tou es ois p oposi ions equiè en en ou e une accen uée schwunds u ige
acine. Ce e se pe me pa accen ückzug lo s de la subs an i ia ion du
ini ialemen endbe onné e ainsi su une p emiè e é ape du dé eloppemen du mo
dans la acine au oma iquemen schwunds u igen e baladjec i s explique .
Aucune explica ion ien sans Sonde annahmen de.
3. Qu'en ésul e main enan ?
Ap ès main enan jus emen la Gewässse wu zel *en-/*on- comme ik ion
ép ou é es , même si on la dans adäqua e Weise comme u idg. *h1en(H)- anse e
se ai , es e pou les bal es e sla ics noms ainsi comme aisemblable base
u ge m. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en es an . Fo se ze a ce e acine peu -ê e
dans Cel ischen e peu -ê e dans Ge manisch: Bei gall. anam e me. à ‘Wa e ,
U in se ou e peu -ê e jus emen ce e acine sous- endue, ca la
adi ionnelle déduc ion de ces mo s de la acine u idg. *pennu me
Sonde annahmen conce nan la Phono ak ik es possible. Une sou ege pou
l'exis ence de la acine u idg. *h2enin de occiden ales Indoge mania ou ni
peu -ê e aussi le Ge manische: U ge m. *unþī-, *unþiō- ‘Welle, Woge peu su la
base de u idg. *h2enwide sp uchs ei peu ê e décla é (u idg. *h2- []ó- →
o u ge m. *h2- []o- > u ge m. *unþ[i]a-), andis que la au emen comme
décla a ion p é é iée p é o me u idg. *h2/3- ()ozu acine u idg. *h2/3en- ‘sich
wölben se lau gese zlich dans le allemandisch à u ge m. *unþ(i)a de ai
dé eloppe , ce que les éellemen émoignées o mes mo mais ne e lè en pas.
Zwan il n'y a inalemen aucune p eu e pa lan an e, mais le ai que ap ès ou
la p obabili é con inuede c oî , que la acine u idg. *h2enauch dans la
occiden ale Indoge mania é ai p ésen , laisse indi ec emen
auch die Wah scheinlichkei wachsen, dass sie nich nu dem ös e eichischen
Gewässe namen Anisa/Enns, sonde n auch den Gewässe namen uk ain. Onu
und li . Ana à, Anýkš ė e c. zug unde lieg .
HARALD BICHLMEIER
72 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
LITERATUR
Bau eld Ch is a 1996: Kleines F ühneuhochdeu sches Wö e buch. Lexik aus Dich ung
und Fachli e a u des F ühneuhochdeu schen, Tübingen: Max Niemeye Ve lag.
Be Samuel 1971: An E ymological Glossa y o he Old Saxon Heliand, Eu opean
Uni e si y Pape s, Se . 1: Ge man language and li e a u e, 33, Be n, F ank u : He be
Lang & Co. L d.
Bichlmeie Ha ald 2010: Bai isch-ös e eichische O s- und Gewässe namen aus
indoge manis ische Sich . – Blä e ü obe deu sche Namen o schung 46, 3–63.
Bichlmeie Ha ald 2018: Zum Namen des Inns: Bekann es und Ve gessenes. –
Namenkundliche In o ma ionen 109/110, 53–62.
Bichlmeie Ha ald 2020: Fo schungsbe ich : Toponomas ik de äl e en
Sp achschich en (Mi el-)Eu opas (Teil I): Wiesinge , Pe e und G eule, Alb ech :
Baie n und Romanen. Zum Ve häl nis de ühmi elal e lichen E hnien aus de Sich de
Sp achwissenscha und Namen o schung. Na F ancke A emp o Ve lag Tübingen,
2019. 250 Sei en. Gebunden 49,99 EUR. ISBN: 978-3-7720-8659-5. – K a ylos 65,
1–85. DOI: doi.o g/10.29091/KRATYLOS/2020/1/1.
Bichlmeie Ha ald 2021a: Anme kungen zu einigen mi An- beginnenden
li auischen Gewässe namen und ih en auße bal ischen Ve wand en. – Ac a Linguis ica
Li huanica 84, 190–219. DOI: doi.o g/10.35321/all84-09.
Bichlmeie Ha ald 2021b: De Flussname Inn, Ockhams Rasie messe und
mode ne Indoge manis ik. – Zei sch i ü cel ische Philologie 68, 15–38. Zugang:
h ps:// www. deg uy e . com/ documen /doi/10.1515/zcph-2021-0003/h ml. DOI:
doi.o g/ 10.1515/ zcph-2021-0003.
Bichlmeie Ha ald 2021c: On wo ghos - oo s in Bal ic hyd onomas ics: PIE
*(h1)lek- and *en-/ *on-. – Akadēmiķa Jāņa Endzelīna 148. dzimšanas dienas a ce es
s a p au iskā zinā niskā kon e ence „Bal ijas onīmi: no sendienām līdz mūsdienām”. Tēzes. /
In e na ional Scien i ic Con e ence „Bal ic onyms: om pas o p esen ” o commemo a e he
148 h anni e sa y o he academician Jānis Endzelīns. Abs ac s, h sg. on K. Mežapuķe,
D. S elē ica-Ošiņa, L. Balode, Rīga: La ijas Uni e si ā e La iešu alodas ins i ū s,
7–38. DOI: doi.o g/10.22364/ ajeszk. 2021.bosm.
Bichlmeie Ha ald 2023a: Indoge manis ische Anme kungen zum ös e eichischen
Gewässe namen Enns. – Ös e eichische Namen o schung 49, 41–70.
Bichlmeie Ha ald 2023b: Though s on mode n me hodology and ghos oo s in
‘Old Eu opean’ and Bal ic onomas ics / Pā domas pa mode nu me odoloģiju un spoku
saknēm „senei opiešu“ un bal u onomas ikā. – Linguis ica Le ica 31(2), 34–67. Zugang:
h ps://la i.lu.l /wp-con en /uploads/2024/05/Linguis ica_Le ica_31.2-1.pd .
S aipsniai / A icles 73
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
Bichlmeie Ha ald, Zimme S e an 2022: Die kel ischen Flussnamen im
deu schsp achigen Raum. Ein kel ologisch-indoge manis ische Kommen a zum Deu schen
Gewässe namenbuch, mi ie Ka en on A. Dicklbe ge , Münchene S udien zu
Sp achwissenscha , Beihe 32, De elbach: Ve lag J. H. Röll.
Boswo h Joseph 1898: An Anglo-Saxon Dic iona y, ed. and enla g. by T. N. Tolle ,
Ox o d: Ox o d Uni e si y P ess.
DÉLG – Chan aine Pie e. Dic ionnai e é ymologique de la langue g ecque. His oi e des
mo s, nou elle édi ion, Pa is: Klincksieck, 2009.
DÉLL – E nou Al ed, Meille An oine. Dic ionnai e é ymologique de la langue la ine:
his oi e des mo s, e i age de la 4. éd. augm. d’addi ions e de co . pa J. And é, Pa is:
Klincksieck, 2001.
De schew Dimi e 1957: Die h akischen Sp ach es e, Ös e eichische Akademie
de Wissenscha en, Philosophisch-His o ische Klasse, Sch i en de Balkankommission,
Linguis ische Ab eilung, 14, Wien: in Kommission bei R. M. Roh e .
de V ies Jan 1962–1977: Al no disches e ymologisches Wö e buch. 2, e besse e
Au l., Leiden: B ill.
EDG – Beekes Robe S. P. E ymological Dic iona y o G eek, wi h he assis . o
L. an Beek, Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 10, Leiden, Bos on:
B ill, 2010.
EDAIL – Ma i osyan H ach. E ymological Dic iona y o he A menian Inhe i ed Lexicon,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 8, Leiden, Bos on: B ill, 2010.
EDHIL – Kloekho s Alwin. E ymological Dic iona y o he Hi i e Inhe i ed Lexicon,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 5, Leiden, Bos on: B ill, 2008.
EDLIL – de Vaan Michiel. E ymological Dic iona y o La in and he o he I alic Languages,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 7, Leiden, Bos on: B ill, 2008.
EDPG – K oonen Guus. E ymological Dic iona y o P o o-Ge manic, Leiden Indo-
Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 11, Leiden, Bos on: B ill, 2013.
ESJS – Ha lo á E a e al. E ymologický slo ník jazyka s a oslo ěnského 1–14, P aha:
Academia, 1989–2008; 15–21, B no: T ibun EU, 2010–2022.
DW – G imm Jacob, G imm Wilhelm e al. Deu sches Wö e buch, Bd. 1–16 (und
Quellen e zeichnis, 1971), Leipzig: S. Hi zel, 1854–1954. [Nachd uck de E s ausgabe,
Bd. 1–33, München: d 1999]
HARALD BICHLMEIER
74 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
GEW F isk Hjalma . G iechisches e ymologisches Wö e buch, 3 Bd.e, Indoge manische
Biblio hek: Reihe 2, Wö e büche , Heidelbe g: Ca l Win e Uni e si ä s e lag, Gö ze
1960–1972.
Al ed 1920: F ühneuhochdeu sches Glossa . Deuxième, o mul iplié Au l., Kleine Tex e
pou con é ences e exe cices, 101, Bonn: A. Ma cus e E. Webe s e lag. Hol hausen
HEG – Tischle Johann. He hi isches e ymologisches Glossa , mi Bei ägen on
G. Neumann, E. Neu, Innsb ucke Bei äge zu Sp achwissenscha , 20, Innsb uck:
Ins i u ü Sp achwissenscha de Uni e si ä Innsb uck, 1977–2016
Fe dinand 1974: Al englisches e ymologisches Wö e buch, 3. un e änd. Au l., Ge manische
Biblio hek, Reihe 2: Wö e büche , Heidelbe g: Ca l Win e . Il es égalemen publié sous le i e "Wö e büche ".
Uni e si és e lag.
IEW Poko ny Julius. Indoge manisches e ymologisches Wö e buch 1, Munich, Be n:
F ancke, 1959.
Jóhannesson Alexande 1956: Isländisches e ymologisches Wö e buch, Be n: Jóhannesson Alexande 1956: Isländisches e ymologisches Wö e buch, Be n: Jóhannesson Alexande 1956: Isländisches e ymologisches Wö e buch, Be n: Isländisches Wö e buch, Be n:
F ancke.
Jónsson Finnu 1931: Lexikon poe icum an iquæ linguæ sep en ionali O dbog o e de
no sk-islandske skjaldesp og, 2. / Udga e, Københa n: S. L. Mœlle s bog ykke i.
Lasch Aga he, Bo chling Con ad 1928 . Il a é é c éé en 1928. :Mi elniede deu sches
Handwö e buch, 3 Bd.e, Neumüns e : Wachhol z.
La EW II Walde Alois, Ho mann Johann Bap is . La inisches E ymologisches
Wö e buch, 2 Bd.e, Indoge manische Biblio hek: Ab eilung 1, Sammlung
indoge manische Leh und Handbüche , Reihe 2, Wö e büche , Heidelbe g: Ca l
Win e Uni e si ä s e lag, 19301954. Il a é é publié en 1954 e es publié depuis.
LIV2 Lexikon des e bes indoge manischen, sous la di ec ion de H. Rix, édi é pa M.
Kümmel, T. Zehnde , R. Lipp, B. Schi me , Wiesbaden: Reiche , 2001. LV I Lie u os
ie o a džių žodynas 1 (AB), ed. kolegija L. Balode, V. Blažek, G. Blažienė, V. Ka delis, A.
Ragauskai ė, S. Temčinas, J. Udolph, Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u o leidykla, 2008. Ž Ž Ž.
Magnússon Ásgei Blöndal 1995: Íslensk o đsi jabók 3., e b. Au l. Reykja ík:
O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans.
Lexe Ma hias MH. Mi elhochdeu sches Handwö e buch. Zugleich als Supplemen und
alphabe ische Index zum Mi elhochdeu schen Wö e buche on
Benecke-Mülle Za ncke, 3 Bd.e, Leipzig: S. Hi zel, 18721878.