Addenda etymologica zu den „Anmerkungen zu einigen mit An- beginnenden litauischen Gewässernamen und ihren außerbaltischen Verwandten“
Abstract
In einem früheren Artikel wurde die „Gewässerwurzel uridg. *en-/*on-“ als Fiktion verworfen. Folglich wurden Gewässernamen wie lit. Anatà, Anýkštė tentativ auf Grundlage der Wurzel uridg. *h2en- ‘Wasser schöpfen’ erklärt. Diese ist aber zunächst im Anatolischen nachweisbar, die Belege für Fortsetzer der Wurzel auch in der westlichen Indogermania sind rar, teils zweifelhaft. Im Beitrag wird nun ein weiterer potentieller Fortsetzer dieser Wurzel im Westindogermanischen, hier im Germanischen, vorgestellt, wodurch die Annahme, dass den o.a. litauischen Gewässernamen eben die Wurzel uridg. *h2en- zugrunde liegt, gestärkt wird.
Full text
66 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
HARALD BICHLMEIER
Sächsische Akademie de Wissenscha en zu Leipzig
Ma in-Lu he -Uni e si ä Halle-Wi enbe g
ORCID id: o cid.o g/0000-0003-0001-1677 Resea ch ields:
onomas ics ( oponymy), his o ical phonology o he Ge manic
languages, Indo-Eu opean linguis ics, Aljamiado- ex s.
DOI: doi.o g/10.35321/all91-03
ADDENDA ETYMOLOGICA
DEUEN Anomnes
ZUINIGEN MI AN-
BEGINNDEN LITUASCHEN Il es à no e que
GEVÄSSERNAMEN ET
IEN AUSSERBALTISCHEN Ils son
VARUTEN
E imologiniai s aipsnio Pas abos dėl kelių
lie u ių anden a džių, p asidedančių An-, i
jų nebal iškos kilmės giminaičių papildymai
ANNOTATION
Dans un p écéden a icle a é é la Gewässe wu zel u idg. *en-/*on- comme ik ion e je é.
Consécu i emen , u en eaux nomne comme li . Ana à, Anýkš ė en a i emen su base de la
acine u idg. *h2en- ‘Wa e schöp en expliqué. Ce e es mais d'abo d dans l'ana olischen
é i iable, les belege pou o se ze de la acine aussi dans la occiden ale Indoge mania son
a , pa emen dou euxelha . Dans l'a icle es main enan un au e po en iel con inue e de
ce e acine dans Wes indoge manisch, ici dans Ge manisch, p ésen é, ce qui ai l'assump ion
que le o.a. li auischen eauxe names eben la acine u idg. *h2enzug unde es , en o cé es .
SCÜSSELWÖRTER: Bal ische hyd onymie, cel ische hyd onymie, ‘al eu opéenne
Hyd onymie, Phono ak ik.
S aipsniai A icles 67 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
ANNOTATION
An ea lie a icle made i clea ha he hyd onymic oo PIE *en-/*on- is a phan asm. Because
o his, hyd onyms such as Li h. Ana à and Anýkš ė we e explained en a i ely based on he
oo PIE *h2en- ‘ o haul (wa e ). This oo , howe e , is p ima ily con inued in Ana olian, while
a es a ions o he con inua ion o his oo in Wes e n IE languages a e a e, pa ially e en
dubious. The a icle o e s ano he o m, po en ially con inuing his oo in Wes e n IE,
p ecisely in Ge manic. Thus, he assump ion ha he abo e-men ioned Li huanian hyd onyms
also con ain he oo PIE *h2enis suppo ed indi ec ly. KEYWORDS: Bal ic hyd onymy, Cel ic
hyd onymy, ‘Old Eu opean hyd onymy, phono ac ics.
1. Dans une sé ie d'a icles an é ieu s, su ou mais dans les Anno a ions à ce ains a ec Annis
débu an s li auischen Gewässe namen und ih en auße bal ischen Ve wand en (in Ac a Linguis ica
Li huanica 84 = Bichlmeie 2021a) a l'au eu du pos ulan édigé* une sé ie de gewässe namen en
Allemagne (z.B. Inn. Name, an ik Aenus) e en Au iche (z.B. Enns, Anis/mi ellich Anisa, an ikus), mais
jus emen aussi en Li auen (zGu aB des dehyd onymische Wiesenname, LV 881, du Fluss Ank, du
Fluss Ank; gl. I. I. 102) e de l'Uk aine (Os ; d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un
d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un d'un
d'un d'un d'un d'un d'un d'un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d'
un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un d' un.
Indiques.
1 Le nom es mo phologiquemen pas dé ini i emen gé é, le plus ehes es bien de o u bal .
*h2eno oauszugehen; un eilen e wogene con ex e a ec le mo pou ‘En e, gl. li . án is, ap euß.
< u idg. an is *h2enh2 iis bien abs eni ; dans bal isch a é é le La yngal dans ce e posi ion, donc
en nich e s e syllbe, pas ocalisé. Une connexion a ec le mo pou ‘Du e pou ai seulemen
ê e é ablie, si le mo un o bal isches elic se ai , ce qui bien sû es ès imp obable.
2
Ce nom es é ymologiquemen égalemen pas saube gélä , gl. T ubačë 1968: 220, qui deux
possibili és in oque, p emiè emen un h akisches composi um *ana-u us ‘sans eau ou *ana-u us
‘su le eau ( gl. U us, Plinius Na .his . 3, 149), e c. (De schew 1957: 349). Wobei bien sû chez une langue
comme Th akisch la signi ica ion a ibua ion à lexemen doi sou en es e dou eux, même si le
p é ix an(a)-bien aussi dans le kas ellnamen Anasamus (Tabula Peu inge iana 8, 1: Anasamo), si ué à la
mé éo du Flusse Asamus (Plinius, Na .his . 3, 149), aujou d'hui bulg. Osăm ( gl. De schew 1957: 30)
p éligen semble. Deuxièmemen il a d'un sla ischen *onu ja > aksl. onuš a ‘A Beschuhung e c.
(ESJS 586) à pa i , ce qui un aussi dans le Bal ikum épandues dénomina ionsmo i de Flüssen es ; gl.
les Flussnamen li . Ku pininkė, le sump name le . Kù pī es-pu s à li . kù pė, le . kupe ‘Schuh ( gl.
Vanagas 1981: 174). Lo s de ce e de niè e solu ion es e indé e minée, où la pala alisa ion
co ec emen es imée es es ée: Le Fluss de ai alo s ja *Onuč(a) appele . Ici se a (comme
similai e aussi en anciens allemandspa lan si oui, lesquelles3.
HARALD BICHLMEIER
68 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
un e such , ob zwischen ihnen e ymologische Zusammenhänge bes ehen – und
Résul a de ce e enquê e(en) é ai oisie lei: d'une pa , que les
mi eleu opäischen noms son au mœu s cel ique d'o igine e su une acine u idg.
*pen- ‘Sump , len emen coulan eau de aien e ou ne ; d'au e pa , que la dans
la li é a u e onomas ique au ou geis an e Gewässse wu zel *en-/*on- eben un
Phan asma (qui pas même en IEW 311 . es men ionné), un esp i es , le K ahe de la
bou eille a lâché e qui simplemen ne e ou ne pas làin: Tou es comme a gumen s
pou l'exis ence de ces acines p ésen ées lexeme son sans aleu , puisqu'il se agi
pa ou moyen chez les Appella i a de mo s cel iques, qui lau emen anlou issan
u idg. *p e lo en peu en a oi , ou à des noms, qui de ehedem sû emen kel isch
peuplé de e i oi e ou de au moins é en uellemen pou une ce aine emps
kel isch peuplé de e i oi e p o iennen , pou laquelle donc le même chose au que
pou la Appella i a. E même, si on la acine dans mode ne maniè e comme u idg.
*h1en(H)- anse é, se ésoud ai le p oblème pas, puisqu'il n'y a plus aucune
Appella i a, qui exclusi emen su la base de u idg. *h1en(H)e ymologisés ê e
de aien .
E oisièmemen s'es mon é que aussi une au e acine dans ce con ex e peu
joue une ôle, à sa oi u idg. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en: Ce e acine peu
héo iquemen ous les noms (e séman iquemen app op ian s appella i s)
sous- end e, don la p é o me u kel . *an- (< u idg. *h2en-), u ge mu bal ./u slaw.
*an- (< u idg. *h2en-/ *h2on-) ou u kel . *on- (< u idg. *h2on-) anlau e e. Des des
ini ials noms men ionnés appe ai cela jus e su Enns/ Anisa, li . Ana à, Anýkš ė
e c. ainsi uk ain. Onu à. On de ai pas y p end e op beaucoup la dans
Wö e büche n a achée signi ica ion de la acine dans le ega d impo an pou
les noms d'eaux des plus anciennes couches en Eu ope es , que la espec i emen
sous-jugean e acine signi ie quelque chose, ce qui quelque peu a ec eau
espec i emen . eauxe n à ai e peu a oi .
2. Une pi o ale ôle dans la ou e a gumen a ion joua aussi la gallique Glosse anam gl.
paludem, qui du dans plusieu s manusc i s (la ancienne da é seulemen de 796 n. Ch .)
su légués Glossa Endliche s s am . La iabili é de ce glossa s es en aison
d'é oi s co up s poin s bien sû d'une o ma ion a chaïque o u slaw.
Li e a u , wo eilich meis mi de ominösen „Wasse wu zel *en-/*on-“ ope ie wi d) ehe on
*h2en-on -oausgegangen.
3
D'au es con ibu ions, dans lesquelles pa iesaspec s du p oblème son ai és, son Bichlmeie 2010:
34 . ; 2018; 2020: 27 . ; 2021b; 2021c; 2023a: 5052; 2023b: 5659; Bichlmeie , Zimme 2022: 59
a ec Anm. 30, 107 .
S aipsniai A icles 69 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
ès di é emmen jugés. Si beau gall. anam seman isch à les au es de la acine
u idg. *pengebildés appella i s e nom co espond (pou quoi la connexion chon
oujou s a é é ab iquée), si p obléma ique es e pou an le sonnan : Si pas
quelquequelles p esc i a ions ou sonnè es Sonde en wicklungen de la ini ion on eu
lieu, es le mo du Akk.Sg. à gall. *anā-. Ce e o me nécessi e alo s, si elle à u idg.
*pengehö , une p é o me u kel . *ā- < o u kel . *p-ā-. Une elle dé eloppemen
con edi ou es ègles de la phono a ique, déjà p éu kel . *p-ākonn e ainsi
éellemen ne exis e e au ai plu ô comme *pnāe scheinen e ensui e u kel .
*(φ)nāe geben doi en (genaue à cela s.u.)4. Ene issue de ce dilemma o ai
jus emen la admission, au mo liege u idg. *h2en-eh2- > o u kel . *anā- > u kel .
*anāzug unde. P obléma ique là é ai main enan bien sû , que la acine u idg.
*h2enganz sû emen seulemen dans Ana olischen in he h. ān-i/an- ‘(Wa e )
schöp en, us aussi la dé i a ion DUGanešša c. ‘Schöp ge äß appa ien , p elieg 5,
daneben moins sû emen / ielleich in a m. hanem ‘nehme deho s/weg, b inge deho s,
e g ei e6 e peu -ê e en e ymologisch égalemen con o e séem g . ντλος m.
‘kielbodenwasse , bilgenwasse ‘ (cas < *h2n- lo- ‘quoi es c éé‘?).7 Il en ésul e
ainsi une sû e e ouillage du mo gaulois a ec le mo pai héhi hique, une unce e
a ec un g ecque e une dou euse a ec un a ménien.
Beau se ai il e sou iend ai la é ymologie clai emen , s'il y a ai en ou e
enco e une sû e connexion a ec un mo de l'occiden ales Indoge mania gäbe.
Une elle liaison pou ai il y a oi en ai : dans le Wes ge manisch il y a un pe i
g oupe de mo s, qui une p é o me u ge m. *unþī-, *unþiō . ‘Vague, Woge
p éassume ; il son ceci ahd. e (e)a . ‘Welle, Flu (à pa i du 8. Jh. émoigné,
z.b. aussi dans Ab ogans), mhd. üde, unde s sw./ . ‘Welle, Flu , ô nhd. unde,
ünde . ‘Flu , Woge, Welle8, as. ū hia, ūđia . ‘Welle, Woge, Vgl. en dé ail à ce
4
p oblème z.B. Bichlmeie 2021a: 201 .
5
Vgl. HEG I 144 ., 148; EDHIL 281 .
6
Vgl. EDAIL 389, 636 . ; case pas < u idg. *senh2- ( gl. à ce e acine LIV2 532 .).
7
Vgl. GEW I 114 (a ec âgée, aujou d'hui géné alemen abjec ée é ymologie su base de u idg.
*semh2- ‘schöp en ( gl. à ce e acine LIV2 531); DÉLG 89, 1272 (ajou émen a ec É ymologie de g .
ἀν(α)- + u idg. * elh2- ‘hochheben ( gl. à ce e acine LIV2 622 .); EDG I 109 (Vo bi ion a ec he h.
an-).
8
A ec ce aines de l'al hochdeu sch émoignées o mes iden icau endes la . unda . ‘Welle, Woge
es e complè emen e n; en dépi du égallau s e en dépi de p a iquemen la même signi ica ion a il
HARALD BICHLMEIER
70 Ac a Linguis ica Li huanica XCI e k. unda . ‘S ömung, mndl. onde, unde .
‘S om, S ömung, ae. ýđ . ‘Welle, lu , lac, me ; ais. uð , unn . ‘Welle, Woge, nisl.
unnu . ‘dss.9. U ge m. *unþī-/*unþiōse z o u ge m. *(H)un (i)oode
*(H)u (i)o o . Po en iellemen iennen ici pou au moins sui an es acines comme
base en ques ion espec i emen on déjà é é lo s de l'é ymologisa ion u ilisées:
Si on pa de là, que * pa ie du su ixe es : 1) u idg. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en, 2)
u idg. *h2/3en- ‘sich wölben; * quand pa ie du Wz. es 3): u idg. *ned- ‘nass
ê e/se den < ‘ auschen d öhnen.
Dans la (ana olis es) li é a u e, es p é é ée a ian e 2) e éguliè emen une
connexion a ec he h. ua(n)ešša n. ‘Woge, uanuanalaš ‘un co ps-pa , pal.
uwanuwani- ‘B us (kas en), ksch .luw. ūwanuwanala- ‘? ab iqué. Ap ès ce e
explica ion, le mo u ge manische epose su u idg. *h2/3un- (i)o-, la ‘Vague es
donc in e p é ée comme le ‘(an)geschwollene (Wa e ). Cependan , ce e
solu ion ne ien pas comp e, que selon les ègles phono ac iques du
U indoge manisch la ocalisa ion de la p é o me imposée u idg. *h2/3- ()olau en
de ai , ce qui conséquemmen u ge m. *unþ(i)ōe geben de ai ( gl. en i on
u idg. *- ‘ a ail > u ge m. *u kin go . waú kjan ‘ a ail, u idg. *lH- > u ge m. *
wulan go ulin. ‘wallen). Main enan , se ou en à cô é des de nie snommés
lexemen oujou s aussi des o mes de mo a ec pleins u ige acine, qui
ondamen alemen le é en ion du anlau an *- on peu -ê e becou agé,
andis que de elles o mes à cô é de o u ge m u idg. *h2/3- ()onich à saisi
son , pou an es e le p oblème de non èglecon o mes ocalisa ion de la
o me base. Ve einzel se ou e dans la li é a u e aussi la e ouillage a ec
une acine u idg. *ne -, qui une a ian e à u idg. *ned- ‘nass ê e/ e den ê e
de ai ; alo s läge o u ge m. * -()ozug unde. Da une Wz. *ne sons ne es pas
angible, donc la adop ion d'une elle acine gen iquemen ad hoc es , enonce
ce e
Solu ion.
Pou u ge m. *unþī-/ *unþiōließe se donc aussi o u ge m. *h2- ()oanse e , ce qui bien
sû aussi une p obléma ique séman ique é ymologiquemen a ec ahd. unda, undea ga
ien à ai e ( gl. La EW II 816 . ; DÉLL 746; EDLIL
641).
9
Schü zeichel 2012: 349; S a ck, Wells 19711990: 667; Schü zeichel, h sg., 2004 X 173; MH II 1775;
Gö ze 1920: 216; Bau eld 1996: 234; DW XXIV 433 . Il a é é édigé pa Schü zeichel e publié pa
lui-même. ; EDPG 560 . ; Tie enbach 2010: 433; Be 1971: 336 (s. . sêo-ūđia); Lasch, Bo chling
1928 . III 205 . (unde1); ONW s. . unda; Ve wijs, Ve dam 18851941 III 539; V 306 (onde1); VIII 851
(unde1); Hol hausen 1974: 413; Boswo h 1898: 1301; Tolle 1921: 753; de V ies 19621977: 632, 635
(unn 3); Jóhannesson 1956: 129; Jónsson 1931: 577, 582 . Il es égalemen connu sous le nom de
Jóhannesson. (unn 4); Magnússon 1995: 1088 (unnu 2) (les sou ces son indiquées dans la no e de bas de page en aison héma ique d'o d e).
S aipsniai A icles 71 /
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
déplacemen nécessai e e ai : ‘ o schöp endes/ schöp es
(Eau) > ‘Flu > ‘Vague?
Tou es ois p oposi ions equiè en en ou e une accen uée schwunds u ige
acine. Ce e se pe me pa accen ückzug lo s de la subs an i ia ion du
ini ialemen endbe onné e ainsi su une p emiè e é ape du dé eloppemen du mo
dans la acine au oma iquemen schwunds u igen e baladjec i s explique .
Aucune explica ion ien sans Sonde annahmen de.
3. Qu'en ésul e main enan ?
Ap ès main enan jus emen la Gewässse wu zel *en-/*on- comme ik ion
ép ou é es , même si on la dans adäqua e Weise comme u idg. *h1en(H)- anse e
se ai , es e pou les bal es e sla ics noms ainsi comme aisemblable base
u ge m. *h2en- ‘(Wa e ) schöp en es an . Fo se ze a ce e acine peu -ê e
dans Cel ischen e peu -ê e dans Ge manisch: Bei gall. anam e me. à ‘Wa e ,
U in se ou e peu -ê e jus emen ce e acine sous- endue, ca la
adi ionnelle déduc ion de ces mo s de la acine u idg. *pennu me
Sonde annahmen conce nan la Phono ak ik es possible. Une sou ege pou
l'exis ence de la acine u idg. *h2enin de occiden ales Indoge mania ou ni
peu -ê e aussi le Ge manische: U ge m. *unþī-, *unþiō- ‘Welle, Woge peu su la
base de u idg. *h2enwide sp uchs ei peu ê e décla é (u idg. *h2- []ó- →
o u ge m. *h2- []o- > u ge m. *unþ[i]a-), andis que la au emen comme
décla a ion p é é iée p é o me u idg. *h2/3- ()ozu acine u idg. *h2/3en- ‘sich
wölben se lau gese zlich dans le allemandisch à u ge m. *unþ(i)a de ai
dé eloppe , ce que les éellemen émoignées o mes mo mais ne e lè en pas.
Zwan il n'y a inalemen aucune p eu e pa lan an e, mais le ai que ap ès ou
la p obabili é con inuede c oî , que la acine u idg. *h2enauch dans la
occiden ale Indoge mania é ai p ésen , laisse indi ec emen
auch die Wah scheinlichkei wachsen, dass sie nich nu dem ös e eichischen
Gewässe namen Anisa/Enns, sonde n auch den Gewässe namen uk ain. Onu
und li . Ana à, Anýkš ė e c. zug unde lieg .
HARALD BICHLMEIER
72 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
LITERATUR
Bau eld Ch is a 1996: Kleines F ühneuhochdeu sches Wö e buch. Lexik aus Dich ung
und Fachli e a u des F ühneuhochdeu schen, Tübingen: Max Niemeye Ve lag.
Be Samuel 1971: An E ymological Glossa y o he Old Saxon Heliand, Eu opean
Uni e si y Pape s, Se . 1: Ge man language and li e a u e, 33, Be n, F ank u : He be
Lang & Co. L d.
Bichlmeie Ha ald 2010: Bai isch-ös e eichische O s- und Gewässe namen aus
indoge manis ische Sich . – Blä e ü obe deu sche Namen o schung 46, 3–63.
Bichlmeie Ha ald 2018: Zum Namen des Inns: Bekann es und Ve gessenes. –
Namenkundliche In o ma ionen 109/110, 53–62.
Bichlmeie Ha ald 2020: Fo schungsbe ich : Toponomas ik de äl e en
Sp achschich en (Mi el-)Eu opas (Teil I): Wiesinge , Pe e und G eule, Alb ech :
Baie n und Romanen. Zum Ve häl nis de ühmi elal e lichen E hnien aus de Sich de
Sp achwissenscha und Namen o schung. Na F ancke A emp o Ve lag Tübingen,
2019. 250 Sei en. Gebunden 49,99 EUR. ISBN: 978-3-7720-8659-5. – K a ylos 65,
1–85. DOI: doi.o g/10.29091/KRATYLOS/2020/1/1.
Bichlmeie Ha ald 2021a: Anme kungen zu einigen mi An- beginnenden
li auischen Gewässe namen und ih en auße bal ischen Ve wand en. – Ac a Linguis ica
Li huanica 84, 190–219. DOI: doi.o g/10.35321/all84-09.
Bichlmeie Ha ald 2021b: De Flussname Inn, Ockhams Rasie messe und
mode ne Indoge manis ik. – Zei sch i ü cel ische Philologie 68, 15–38. Zugang:
h ps:// www. deg uy e . com/ documen /doi/10.1515/zcph-2021-0003/h ml. DOI:
doi.o g/ 10.1515/ zcph-2021-0003.
Bichlmeie Ha ald 2021c: On wo ghos - oo s in Bal ic hyd onomas ics: PIE
*(h1)lek- and *en-/ *on-. – Akadēmiķa Jāņa Endzelīna 148. dzimšanas dienas a ce es
s a p au iskā zinā niskā kon e ence „Bal ijas onīmi: no sendienām līdz mūsdienām”. Tēzes. /
In e na ional Scien i ic Con e ence „Bal ic onyms: om pas o p esen ” o commemo a e he
148 h anni e sa y o he academician Jānis Endzelīns. Abs ac s, h sg. on K. Mežapuķe,
D. S elē ica-Ošiņa, L. Balode, Rīga: La ijas Uni e si ā e La iešu alodas ins i ū s,
7–38. DOI: doi.o g/10.22364/ ajeszk. 2021.bosm.
Bichlmeie Ha ald 2023a: Indoge manis ische Anme kungen zum ös e eichischen
Gewässe namen Enns. – Ös e eichische Namen o schung 49, 41–70.
Bichlmeie Ha ald 2023b: Though s on mode n me hodology and ghos oo s in
‘Old Eu opean’ and Bal ic onomas ics / Pā domas pa mode nu me odoloģiju un spoku
saknēm „senei opiešu“ un bal u onomas ikā. – Linguis ica Le ica 31(2), 34–67. Zugang:
h ps://la i.lu.l /wp-con en /uploads/2024/05/Linguis ica_Le ica_31.2-1.pd .
S aipsniai / A icles 73
Addenda e ymologica zu den „Anme kungen zu einigen
mi An- beginnenden li auischen Gewässe namen und ih en
auße bal ischen Ve wand en“
Bichlmeie Ha ald, Zimme S e an 2022: Die kel ischen Flussnamen im
deu schsp achigen Raum. Ein kel ologisch-indoge manis ische Kommen a zum Deu schen
Gewässe namenbuch, mi ie Ka en on A. Dicklbe ge , Münchene S udien zu
Sp achwissenscha , Beihe 32, De elbach: Ve lag J. H. Röll.
Boswo h Joseph 1898: An Anglo-Saxon Dic iona y, ed. and enla g. by T. N. Tolle ,
Ox o d: Ox o d Uni e si y P ess.
DÉLG – Chan aine Pie e. Dic ionnai e é ymologique de la langue g ecque. His oi e des
mo s, nou elle édi ion, Pa is: Klincksieck, 2009.
DÉLL – E nou Al ed, Meille An oine. Dic ionnai e é ymologique de la langue la ine:
his oi e des mo s, e i age de la 4. éd. augm. d’addi ions e de co . pa J. And é, Pa is:
Klincksieck, 2001.
De schew Dimi e 1957: Die h akischen Sp ach es e, Ös e eichische Akademie
de Wissenscha en, Philosophisch-His o ische Klasse, Sch i en de Balkankommission,
Linguis ische Ab eilung, 14, Wien: in Kommission bei R. M. Roh e .
de V ies Jan 1962–1977: Al no disches e ymologisches Wö e buch. 2, e besse e
Au l., Leiden: B ill.
EDG – Beekes Robe S. P. E ymological Dic iona y o G eek, wi h he assis . o
L. an Beek, Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 10, Leiden, Bos on:
B ill, 2010.
EDAIL – Ma i osyan H ach. E ymological Dic iona y o he A menian Inhe i ed Lexicon,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 8, Leiden, Bos on: B ill, 2010.
EDHIL – Kloekho s Alwin. E ymological Dic iona y o he Hi i e Inhe i ed Lexicon,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 5, Leiden, Bos on: B ill, 2008.
EDLIL – de Vaan Michiel. E ymological Dic iona y o La in and he o he I alic Languages,
Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 7, Leiden, Bos on: B ill, 2008.
EDPG – K oonen Guus. E ymological Dic iona y o P o o-Ge manic, Leiden Indo-
Eu opean E ymological Dic iona y Se ies, 11, Leiden, Bos on: B ill, 2013.
ESJS – Ha lo á E a e al. E ymologický slo ník jazyka s a oslo ěnského 1–14, P aha:
Academia, 1989–2008; 15–21, B no: T ibun EU, 2010–2022.
DW – G imm Jacob, G imm Wilhelm e al. Deu sches Wö e buch, Bd. 1–16 (und
Quellen e zeichnis, 1971), Leipzig: S. Hi zel, 1854–1954. [Nachd uck de E s ausgabe,
Bd. 1–33, München: d 1999]
HARALD BICHLMEIER
74 Ac a Linguis ica Li huanica XCI
GEW F isk Hjalma . G iechisches e ymologisches Wö e buch, 3 Bd.e, Indoge manische
Biblio hek: Reihe 2, Wö e büche , Heidelbe g: Ca l Win e Uni e si ä s e lag, Gö ze
1960–1972.
Al ed 1920: F ühneuhochdeu sches Glossa . Deuxième, o mul iplié Au l., Kleine Tex e
pou con é ences e exe cices, 101, Bonn: A. Ma cus e E. Webe s e lag. Hol hausen
HEG – Tischle Johann. He hi isches e ymologisches Glossa , mi Bei ägen on
G. Neumann, E. Neu, Innsb ucke Bei äge zu Sp achwissenscha , 20, Innsb uck:
Ins i u ü Sp achwissenscha de Uni e si ä Innsb uck, 1977–2016
Fe dinand 1974: Al englisches e ymologisches Wö e buch, 3. un e änd. Au l., Ge manische
Biblio hek, Reihe 2: Wö e büche , Heidelbe g: Ca l Win e . Il es égalemen publié sous le i e "Wö e büche ".
Uni e si és e lag.
IEW Poko ny Julius. Indoge manisches e ymologisches Wö e buch 1, Munich, Be n:
F ancke, 1959.
Jóhannesson Alexande 1956: Isländisches e ymologisches Wö e buch, Be n: Jóhannesson Alexande 1956: Isländisches e ymologisches Wö e buch, Be n: Jóhannesson Alexande 1956: Isländisches e ymologisches Wö e buch, Be n: Isländisches Wö e buch, Be n:
F ancke.
Jónsson Finnu 1931: Lexikon poe icum an iquæ linguæ sep en ionali O dbog o e de
no sk-islandske skjaldesp og, 2. / Udga e, Københa n: S. L. Mœlle s bog ykke i.
Lasch Aga he, Bo chling Con ad 1928 . Il a é é c éé en 1928. :Mi elniede deu sches
Handwö e buch, 3 Bd.e, Neumüns e : Wachhol z.
La EW II Walde Alois, Ho mann Johann Bap is . La inisches E ymologisches
Wö e buch, 2 Bd.e, Indoge manische Biblio hek: Ab eilung 1, Sammlung
indoge manische Leh und Handbüche , Reihe 2, Wö e büche , Heidelbe g: Ca l
Win e Uni e si ä s e lag, 19301954. Il a é é publié en 1954 e es publié depuis.
LIV2 Lexikon des e bes indoge manischen, sous la di ec ion de H. Rix, édi é pa M.
Kümmel, T. Zehnde , R. Lipp, B. Schi me , Wiesbaden: Reiche , 2001. LV I Lie u os
ie o a džių žodynas 1 (AB), ed. kolegija L. Balode, V. Blažek, G. Blažienė, V. Ka delis, A.
Ragauskai ė, S. Temčinas, J. Udolph, Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u o leidykla, 2008. Ž Ž Ž.
Magnússon Ásgei Blöndal 1995: Íslensk o đsi jabók 3., e b. Au l. Reykja ík:
O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans. O đabók Háskólans.
Lexe Ma hias MH. Mi elhochdeu sches Handwö e buch. Zugleich als Supplemen und
alphabe ische Index zum Mi elhochdeu schen Wö e buche on
Benecke-Mülle Za ncke, 3 Bd.e, Leipzig: S. Hi zel, 18721878.