Skip to document
Back
Go to original Localized version was produced by AI. It may contain inaccuracies.
Preparing document pages…

LIETUVIŲ KALBOTYROS KLAUSIMAI XXXVIII (1997)

Asta LESKAUSKAITĖ

DIE VERMISCHUNG DER KONSONANTEN t’, d’IR k’, g’ IN DER DRUSKININKAI-MUNDART

(nach G. Naktinienės, A. Paulauskienės, V. Vitkauskas’ „Wörterbuch der Druskininkai-Mundart“)

In der linguistischen Literatur wird bei der Erörterung der Vermischung der Konsonanten t’, d’ und k’, g’ darauf hingewiesen, dass es sich um eine sporadische Erscheinung handelt (vor allem im südhocheitischen Sprachgebiet), bei der die weichen t’, d’ stärker palatalisiert und den k’, g’ ähnlich ausgesprochen werden (Zinkevičius 1987: 248–251). Die Vermischung tritt weiter südlich der Linie Punskas–Lazdijai–Kapčiamiestis–Švendubrė(Ratnyčia)–Kabėliai–Dubičiai–Dievėniškės, in Rimšė, in der Gegend von Pelesa, im Dorf Aziėrkai und in der Umgebung von Lazūnai auf (Otrebski 1958: 352–357; Zinkevičius 1966: 140–141; Dovydaitis 1968: 185–190; Savičiūtė, Vitkauskas 1976: 146–149; Vidugiris 1989: 204; LKT 1970: 38; Sudnik 1975: 175, 194) und andernorts1. Typisch sind mehrere Varianten der Vermischung (t’ > k’, d’ > g’, k’ > t’, g’ > d’), die in Positionen vor Vokalen vom Typ e, ė, i, den Diphthongen ie, ei, manchmal iau, sowie hinteren Vokalen a, o, u, ε auftreten (Otrebski 1958: 352–357; Zinkevičius 1966: 140–141; Dovydaitis 1968: 185–190; Savičiūtė, Vitkauskas 1976: 146–149).

In der Druskininkai-Mundart kommen alle genannten Varianten der Vermischung vor, d. h. für diese Mundart ist die Vermischung der Konsonanten t’, d’ und k’, g’ vor Vokalen vom Typ e, ė, i, den Diphthongen ei, ie, au, dem Diphthongoid (i)e sowie, in seltenen Fällen, vor hinteren Vokalen a, o, u.

1. Der weiche Konsonant d’ wird zu g’:

vor dem vorderen Vokal e und dem Diphthongoid (i)e, z. B. išā.ug’ei ‚išāudei‘ 1332, ā.ug’eklas ‚audeklas‘ 23, 97, 312, 352, ā.ug’eklo. ‚audeklo‘ 349, ā.ug’eklus ‚audeklus‘ 133, geb’es’i·las ‚debesylas‘ 61, g’ē·da ‚deda‘ 170, 196, 249, g’ē·das’i ‚dedasi‘ 88, 309, 365, g’ē·s’ies ‚desies‘ 223, pàg’edu ‚padedu‘ 270, pàg’edzi ‚padedi‘ 306, pàg’eda ‚padeda‘ 274, 278, pàzg’eda ‚pasideda‘ 440, pràg’edzi ‚pradedi‘ 132, pràg’eda ‚pradeda‘ 10, 129, 231, 243, prìg’edam ‚pridedam‘ 277, 447, prìg’eda ‚prideda‘ 390, 424, 447, prìzg’eda ‚prisideda‘ 92, sùg’edam ‚sudedam‘ 26, sùg’eda ‚sudeda‘ 81, 110, 171, ùžg’eda ‚uždeda‘ 351, us’ig’edam ‚užsidedam‘ 334, us’ig’eda ‚užsideda‘ 130, 312, 340, 451–452, (u)ùžg’eda ‚uždeda‘ 11, (v)ùžg’eda

1Solche Fälle der Vermischung sind auch in russischen, ukrainischen und lettischen Mundarten zu beobachten, z. B. im Ukrainischen хата: хаки, im Lettischen salanki (< salankis): Salantai, valanki (< valanti): Valančiūnų km. usw. (Otrebski 1958: 352–357; Hausenberga 1932: 130).

2 Die Ziffern nach den Beispielen geben die Seitenzahlen des DTŽ 1988 an.

220

'uždeda' 423, (v)užg'ėdam 'uždedam' 132, 174, g'ė·g'inam 'deginam' 166, g'ė·g'ina 'degina' 296, 477, g'ė·gi.c 'deginti' 397, ižg'ė·g'ino. 'išdegino' 62, sug'ė·g'is 'sudegins' 465, sug'ė·g'i.tas 'sudegintas' 452, g'ė·da 'dega' 376, g'ė·ga 'dega' 125, n'ėužg'ed(i)e 'neuždegė' 22, užg'ė· 'uždegė' 227, 250, 285, užg'egi(i)e 'uždegė' 62, sùg'ė·ge. 'sudegė' 112, sùg'eg(i)e 'sudegė' 62, 90, sug'egsì 'sudegsi' 472, 162, 462, sug'ėgtai. 'sudegtai' 402, sug'ė·gus 'sudegus' 125, užg'eg(i)e 'uždegė' 62, užg'ė·go. 'uždegė' 111, us'ig'ė·gė. 'užsidegė' 468, us'ig'eg(i)e 'užsidegė' 412, us'ig'ė·gi. 'užsidegė' 177, g'ėgtūku 'degtukui' 62, g'ė·l. 'dėl' 63, g'eltō· 'del to' 63, 332, kōg'el 'kodel' 160, g'ēn·ga 'dengia' 192, g'en.kc 'dengti' 227, 63, g'eng(i)ejai. 'dengejai' 63, g'ė·šimo 'dešimt' 200, g'ėšim.s 'dešims' 122, 245, g'ėšim.ts 'dešims' 64, 90, 164, 296, g'ėšimcis 'dešimtis' 111, g'ėšimcies 'dešimties' 452, g'ėšimtū. 'dešimtų' 64, aštuon'a.zg'ė·šimts 'aštuoniasdešims' 21, aštuon'a.zg'ė·šimts 'aštuoniasdešims' 257, aštuon'o.zg'ė·šimts 'aštuo-n iasdešims' 21, 122, 257

221

(šneketi)' 41, g'ė'dė 'dėdė' 61, g'(i)ė'g'ei 'dėdei' 451, g'(i)ė'g'(i)e 'dėdei' 61, g'(i)ė'de 'dėdė' 61, g'ė'làs 'dėlės' 63, g'(i)elàs 'dėlės' 63, 414, kraujā.g'(i)ele.s 'kraujadielės' 166, g'ė'j' 'dėjo' 64, g'ė'jo 'dėjo' 64, g'ė'c 'dėti' 64, g'(i)ėc 'dėti' 305, 459, in'g'(i)ėk'it 'indėkit (idėkit)' 60, pag'ė'k 'padėk' 167, pag'(i)étas 'padėtas' 287, pag'ė'ta 'padėta' 482, pag'(i)éta 'padėta' 109, pag'ė'c 'padėti' 90, 98, 375, pag'(i)éc 'padėti' 432, prag'ė'jo 'pradėjo' 455, prag'(i)ej 'pradėj(o)' 103, prazg'ė'jo 'prasidėjo' 413, sug'ė'j 'sudėjo' 253, užg'ė'j 'uždėj(o)' 441, užg'ė'jo 'uždėjo' 223, užg'ė'tas 'uždėtas' 54, sug'ė.dzin'ė.jo.m 'sudėdinėjom' 61, in's'i-g'ė.mė'jau 'įsidėmėjau' 481, dung'(i)ėjimo 'dundėjimo' 76, paė'g'(i)e 'paėdė' 88, sug'irg(i)e 'sugirdė' 371, g'irg'ė.jau 'girdėjau' 13, 102, 139, 246, 301, g'irg'ė.j' 'girdėjo' 102, g'irg'ė.sim 'girdėsim' 245, g'irg'ė.c 'girdėti' 102, 116, 169, 288, 455, g'irg'(i)éc 'girdėti' 471, n'eg'irg'ė.u 'negirdėjau' 296, 350, n'eg'irg'(i)ėu 'negirde-jau' 67, n'eg'irg'ėjus 'negirdėjus' 441, užg'irg'ė'j 'užgirdėjo' 102, gruzg'(i)es 'gruzdės, gruzdo' 116, n'eg'ė'los 'nedėlios' 224, 404, po. neg'(i)eli 'po nedėliai' 224, n'eg'ė'las 'nedėlias' 432, pavarg'(i)ės 'pavardės' 480, p'elug'ė.n 'peludėn' 257, pravarg'(i)ė 'pravardė' 305, ragui(k'(i)em 'rogotēm(is)' 292, rė.g'ė.m 'rė-dėm' 300, ró.g'(i)e 'rodė' 308, sė.g'(i)eu 'sėdėjau' 325, sė.g'ė.jo 'sėdėjo' 415, sė.g'(i)ėj 'sėdėjo' 464, sė.g'ė.k 'sėdek' 36, sag'ė.jus 'sėdėjus' 275, sė.g'ė.c 'sėdėti' 24, 230, 314, 335, pasė.g'ė.c 'pasėdėti' 128, pasė.g'(i)ėkim 'pasėdėkim' 281, pasė.g'ė.k'it 'pasėdėkit' 200, suspá.ug'(i)e 'suspaudė' 341, šā.ug'(i)e 'šaudė' 326, širg'(i)es 'širdies' 231, v'ė.izg'ė.jo. 'veizdėjo' 448, ap'v'eizg'ė.jo. 'ap'veizdėjo' 448, suv'eizg'(i)ės 'suveizdės' 448, v'i.zg'ė.k 'vyzdek' 233, v'i.zg'ė.k'it 'vyzdek' 466, v'i.zg'ė.c 'vyzdėti' 304, pav'i.zg'ė.c 'pavyzdėti' 260, v'i.zg'ė.cas 'vyzdėčias' 466, žag'ė.jo. 'žadėjo' 229, suž'i.g'ė.jo. 'sužydėjo' 267, ži.g'(i)ėj 'žydėjo' 49, p'ė.rži.g'(i)ej 'peržydėjo' 49, žū.g'ė. 'žudė' 484;

1.3. vor Vorderzungenvokalen i, i̇, z. B. aug'imas 'audimas' 19, 359, g'í.rba 'dirba' 14, 432, g'í.rbo 'dirbo' 483, g'í.rbaw 'dirbau' 120, g'í.rpc 'dirbti' 431, 462, 472, n'eg'í.rbo 'nedirbo' 224, g'íd'elis 'didelis' 65, g'íd'el'o 'didelio' 366, g'ídzá.us'o 'didžiausio' 222, g'í.rs'ė.s 'dirsės' 102, g'í.rs't'eru 'dirsteriu' 69, g'í.v'inas 'dvynasi' 258, pajúog'is 'pajuodęs' 129, pakló'g'i 'paklodę' 239, pa-vá.n'g'in'(i)e 'pavandenė' 249, pavan'g'in'(i)ė 'pavandenė' 253, nuskui.g'is 'nuskurdęs' 102, spaug'imas 'spaudimas' 341, targ'í.c 'tardyti' 227, 471, susuog'i 'susi uodę' 429, van'g'in'(i)ėlis 'vandenėlis' 179, vá.ng'in'o 'vandenio' 98, 294, 303, 387, vá.ng'in'u 'vandeniu(i)' 175, vá.ng'in'u 'vandeniu' 472, vang'in'im 'vandenin' 366, 441, vang'in'ai 'vandenai' 177, 321, vang'in'ū 'vandenių';

1.4. vor einem Hinterzungenvokal a, z. B. brā'za 'brazda' 41, prid'ega 'prideda' 447;

1.5. vor dem Hinterzungenvokal u, z. B. á.ug'u 'audžiu (audžiu)' 418;

1.6. vor dem Diphthong ie, z. B. šāng'ie 'šiandie(n)' 371, antrā.g'ien'is 'antradienis' 405;

1.7. vor dem Diphthong au, z. B. g'í.rg'au 'girdžiau (girdžiau)' 102.

2. Der weiche Konsonant t’ wird zu k’:

222

2.1. vor dem vorderen Vokal e und dem Diphthongoid (i)e, z. B. aštuon'an'ík'e.s 'aštuoniantytės' 21, aštuon'an'ík'(i)es 'aštuoniantytės' 64, dėšimt'n'ík'e.s 'dešimtnytės' 21, dėšimt'n'ík'(i)es 'dešimtnytės' 64, jauk'el'ùs 'jautelius' 242, sk'ėr.blė.s 'sterblės' 348, k'ė 'te' 400, k'elùka.ic'i· 'teliukaitį' 401, k'elùkas 'teliukas' 45, k'elùkù 'teliuku' 401, ko.ja.ik'es 'kojaites' 128, ko.rk'ė.le. 'kortelė' 163, m'ergai.ke 'mergaitė' 431, m'ergá.ikes 'mergaites' 49, mo.k'eríš.k'e. 'moteriškė' 441, k'ei.smas 'teismas' 400, prik'emin'īs 'pritemenys' 284, prik'emin'īn. 'pritemenin' 236, k'el'í.nga 'telinga' 401, k'el'í.ngos 'telingos' 401, ap's'ik'el'uoją 'apsiteliuoja' 401, ap's'ik'el'á.vo. 'apsiteliavo' 395, ap's'ik'el'á.vus 'apsiteliavus' 401, iš'ik'el'uoją 'išsiteliuoja' 401, k'erpu 'terpu, tarp' 188, 403, 441, k'eš'm'en.s 'tešmens' 355, k'eš'm'enai 'tešmenai' 42, 405, k'ė.msta 'temsta' 10, 246, 393, ap'k'ė.m.s 'aptems' 402, prik'em'ė· 'pritemė' 465, suk'ė.m'i. 'sutemę' 402, pàk'emto.s 'patemptos' 125, suk'ė.mus 'sutemus' 62, k'ė.rl'í.čo.n 'terlyčion' 403, k'ė.tu. 'tetą' 405, k'ė-ta 'teta' 405, k'ètula 'tetulė' 405, mó.k'era 'motera, moteris' 216, m(u)ók'er'ís 'moteris' 216, mó.k'ero.s 'moteros, moterys' 216, 372, mó.k'eru. 'moterų' 228, mó.k'er'iška 'moteriška' 216, mo.k'er'íš.k'ė. 'moteriškė' 262, mó.k'er'íškai 'moteriškai' 216, nepak'ė.n'k'į.tas 'nepatenkintas' 15, pak'ė.n'k'í.to.s 'patenkytos' 320, p'ek'el'ùšk'(i)e 'peteliuškė' 373, p'ek'el'ùšk'ė.s 'peteliuškės' 194, plak'es'n'ú· 'platesnių' 269, pó.k'erai 'poteriai' 92, pó.k'eru. 'poterių' 278, pó.k'erauna 'poteriauna' 91, 278, po.k'erá.vo.m 'poteriavom' 278, po.k'erá.uk 'poteriauk' 92, priěk'el'us 'prietelius' 283, rak'ė.li. 'ratelį' 297, rak'ėl'ùs 'ratelius' 297, rašk'ėl'ùs 'raškelius' 297, ru.k'ė'lu. 'rūtelių' 313, sà.l's'k'e-ra 'salstera' 315, s'k'ėbėjau 'stebėjau' 481, s'k'epan'à 'stefanija' 22, s'k'en'ė.(j) 'stenėj' 347, sto.k'ė.li. 'stotelė' 350, pak'ė.ko. 'pateko' 401, paklo.k'es 'paklotės' 231, 239, 300, k'ėp 'tep' 402, 468, nek'ėp 'netep (netaip)' 484, šik'ep 'šit(aip)' 377, 399, išk'epto.s 'išteptos' 402, k'erpurag'ė. 'terpuragė' k'erpurag'i. 'terpuragį' 403, tó.p'k'era 'toptera' 410, vark'el'ó.jasi 'varteliojasi' 445; 2.2. vor dem Vokal e (Diphthongoid (i)e), z. B. barzdá.ik'(i)es 'barzdaitės' 108, b'ikė. 'bitė' 258, b'ik'e.s 'bitės' 88, 270, 322, 357, b'ik'(i)em 'bitėm(s)' 484, čė.rkùk(i)es 'čerkutės (taurelės)' 51, dar.k'ė.s 'dartės' 60, 186, dar.k'(i)es 'dartės' 182, 409, draugá.ik'e. 'draugaitė' 82, g'iminá.ik'(i)e 'giminaitė' 107, 259, jau.k'ė.s'í 'jautėsį' 125, jaunà.markė. 'jaunamartė' 125, kalá.ik'ė. 'kalaitė' 103, k'ė.vas 'tėvas' 108, 113, 146, 200, 216, 258, 405, 435, k'(i)évas 'tėvas' 16, 65, 129, 322, k'ė.vo. 'tėvo' 122, 289, k'ė.vù 'tėvų' 362, k'(i)évu. 'tėvą' 405, k'ė.v'í 'tėvė' 282, k'(i)evai. 'tėvai' 66, 185, k'ė.vai. 'tėvai' 31, 405, k'ė.vū. 'tėvų' 35, k'ė.vus 'tėvus' 405, k'ė.vùs 'tėvus' 88, k'ė.vel'ù 'tėveliu' 467, k'ė.v'í.kščo.s 'tėvykščios' 405, k'ė.v'í.nė.s 'tėvynės' 406, k'(i)ev'í'n'(i)es 'tėvynės' 14, k'ė.vùl'is 'tėvulis' 289, k'(i)evùl'is 'tėvulis' 405, k'(i)evùkas 'tėvukas' 405, k'ė.šimo. 'tešimo' 401, 405, kielá.ik'ė. 'kielaitė' 152, klumpá.ik'es 'klumpaitės' 159, ko.ja.ik'es 'kojaitės' 302, ko.jė.ik'ė.s 'kojaitės' 328, krá.us'k'ė.s 'kraustės' 167, pak'ė.vis 'patevis' 128, pakló.k'ė.m 'paklotėm' 310, pakló.k'ė.s 'paklotės' 11, pakló.k'(i)es 'paklotės' 72, 239, pan'k'el'ùs 'pantelius' 244, pà.pazas'k'ė.n 'papažastėn' 244, rak'ė.l'íų 'ratelių'.

223

297, raplãik'ė.s 'raplaitės' 302, s'k'ìrs'k'ė. 'skirstė' 330, pajùos'k'ė. 'pajuostė' 237, pastã'k'ė. 'pastatė' 102, pastã·k'(i)e 'pastatė' 126, sar.k'ė.l.e.s 'sartelės' 317, tarnã.ik'(i)e 'tarnaitė' 397, vark'ė·l'ùs 'vartelius' 240, v'ẽr.ps'k'ė. 'verpstė' 451, ãt'v'erk'(i)e 'atvertė' 451, nùv'erkė.m 'nuvertėm' 451, p'ėtv'erk'(i)e 'pervertė' 110, 451, 453, ìžv'erk'(i)e 'išvertė' 452, ùžv'erk'(i)e 'užvertė' 362, vištã.ik'ė. vištaitė' 177, 344;

2.3. vor i, i; z. B. an'ks'k'ì.vo.s 'ankstyvos' 14, griek'ì.ne. 'grietinė' 112, kalã.ik'i. 'kalaitė' 60, m'ergã.ik'i. 'mergaitė' 405, 436, m'iesk'ì 'mieste' 422, 432, mó·k'ì.no.s 'motinos' 404, k'ijė.tro. 'tijatro, teatro' 282³, k'ik'ù 'tikiu' 407, k'ik'ė.s'u 'tikėsiu' 407, n'ėk'ik'im 'netikim' 407, n'ėk'ik'(i)ėjau 'netikėjau' 407, k'ì·tas 'tiltas' 408, k'ì· ten' 384, k'ì.nã.i 'tenai' 402, k'ì.nã.jo.s 'tenajos, tenai' 402, k'ì.nujã 'tenaja' 402, k'ì·s'a 'tišia' 404, k'ì·s'ė. 'tiše' 404, išk'ì·sc 'ištišti' 404, išk'ì.s'ė. 'ištišę' 404, lã.isk'ì.c 'laistyti' 182, pakló·k'ì. 'pakloti (paklotę)' 38, 239, p'irmu-k'ìn'i. 'pirmutinę' 119, sc'ìkl'ìnã.ik'i. 'stiklinaitę' 354, s'k'ì.rs'k'ì.c 'skirstyti' 330, turk'ing'ė.s'n'is 'turtingesnis' 423, vai.sk'ì·n'ė.n 'vaistinėn' 305, vai.sk'ì·n'ė.sa 'vaisti-nėse' 437, val'g'ìškas 'valdiškas' 439, val's'k'ì·b'ė. 'valstybė' 440;

2.4. vor dem hinteren Vokal u, z. B. av'ìek'u. 'aviečių' 115, bik'u. 'bičių' 140;

2.5. vor dem Diphthong ie, z. B. k'íevas 'tėvas' 405;

2.6. vor dem Diphthong ei, z. B. mo.čúk'ei 'močiutei' 277;

2.7. vor dem Diphthong au, z. B. dastak'ãu. 'dastatiau' 439.

3. Der palatale Konsonant g’ wird zu d’:

3.1. vor dem vorderen Vokal e, z. B. paburz'd'ė·j 'paburzgej(o)' 47, d'ė·g'ė. 'gege' 252, padė·g(i)s 'pagedes' 99, d'egùli. 'geguolė' 96, d'egùt'(i)e 'gegutė' 62, 96, d'egut'(i)es 'gegutes' 10, d'egužė 'degužė' 62, d'eguž'ė·s 'gegužės' 96, d'eguž'ė·s 'gegužės' 62, 96, 346, d'egužo. 'gegužio' 97, dɜgužùk'(i)es 'gegužiukės' 96, d'elaz'ies 'geležies' 209, d'elaz'ìn'is 'geležinis' 97, d'elaz'ìn'e. 'geležinė' 97, d'eltó·nas 'geltonas' 170, d'ė·na 'gena' 135, 278, d'ė·ras 'geras' 13, 108, 463, 483, d'ė·ro. 'gero' 17, d'ė·ru. 'gerą' 92, d'ėri 'geri' 319, d'ė·ro.s 'geros' 22, 215, 438, d'erai 'gerai' 210, 303, 360, d'erãu. 'geriau' 245, n'ėd'ė·ras 'negeras' 47, 309, n'ėd'er'i 'negeri' 226, 283, d'ė·ra 'geria' 361, d'ė.rc 'gerti' 443, n'ėd'ė.rk'it 'neger-kit' 400, d'ė.rve. 'gervė' 409, pad'ė.lba 'pagalba' 236, pã·d'ė.lbu. 'pagalbą' 236;

3.2. vor dem vorderen Vokal e (Diphthongoid (i)e), z. B. d'ė.lalàs 'gėlelės' 330, d'ė.lù· 'gėlių' 180, d'(i)ėris 'gerės' 280, n'ėvo.d'(i)e 'nevogė' 467;

3.3. vor i, i; z. B. d'irdė·jo.t 'girdėjot' 102, d'ì.rno.s 'girnos' 212, d'ì.rtas 'gir-tas' 445, dzi.rtas 'girtas' 131, d'ì.slo.s 'gyslos' 125, 401, d'ì.và 'gyva' 333, d'ì·vas 'gyvas' 399, d'ì·vus 'gyvus' 127, n'ėd'ì.và 'negyva' 417, d'ì.vã·t'(i)e 'gyvatė' 209, d'ì.vã·te. 'gyvatė' 239, d'ì.v'ė·na 'gyvena' 22, 256, 281, 370, 384, 422, 451, 456, 457, d'ì.v'ė.nc 'gyventi' 103, 321, n'ėd'ì.v'ė.nk 'negyvenk' 381, n'esud'ì.v'ė·na 'ne-

3 Im Stamm tijetr- (< teatr-) entstand die Mischung vor dem Vokal i nach Veränderungen des Stammes.

224

sugyvena’ 268, d’i.vė·n’imas „Leben“ 468, d’i.vė·n’imu „das Leben“ 315, d’i.vul’·s „Tier“ 104, d’i·vul’o „des Tieres“ 320, d’i·vul’us „Tiere“ 443, mā.rd’i·c „färben“ 201, vad’i·st’es „Diebstähle“ 423, val’d’is „Mahlzeit (gegessen habend)“ 77;

3.4. vor dem Vokal u, z. B. rud’ūs „Roggen“ 268, 310.

4. Das weiche k’ wird zu t’:

4.1. vor einem vorderen Vokal e, z. B. s’īl’.tė. „Hering“ 439, s’t’er.dzus „Schäfer“ 329, t’ė·l’as „Weg“ 186, 303, 355, t’ė·lu „mit dem Weg“ 145, t’el’ù „mit dem Weg“ 145, t’el’ai. „Wege“ 145, t’el’ù· „der Wege“ 250, t’el’ì „Wege“ 362, t’ė·l’o.s „einige Wege“ 188, 318, 353, t’el’is „Wege“ 154, t’ė·l’a „führt“ 146, 155, t’ė.l’k’is „steh auf“ 149, 278, 376, t’epūrė „Hut“ 147, pāt’el’i „hebst“ 146, 369, t’ēm.ša „stopft“ 13, 152, 405, t’ė·pam „wir backen“ 406, t’ep’i·kla „Bäckerei“ 147, t’etur’i „vier“ 149, 151, t’ė·turo.s „vier“ (fem.) 149, t’ė·turas „vier“ (Akk. fem.) 452, t’ėturō·līktas, -a „vierzehnter, -te“ 149, t’ėt’v’er’tas „Vierergruppe“ 149, t’et’v’īr.tas „vierte“ 149, t’ec’virtā „vierte“ (fem.) 149, t’ė·turazd’ė·šims „vierzig“ 149;

4.2. vor ė, z. B. t’ė·lė „Kelė“ 146;

4.3. vor i, į; z. B. bl’ī·št’i „blass“ 38, drūs’t’in’i·kus „Druskininkus“ 276, grit’in’ai „Buchweizen“ 112, m’ent’i „wenige“ 404, nut’īr.to „schnitt ab“ 153, p’en’t’i „fünf“ 248, lait’is „Feiertag“ 227, s’t’īstas „flüssig“ 330, t’ilō·c „heben“ 152, t’ilōgramai „Kilogramm“ 54, t’īm.ba „neigt“ 151, in’t’īm.šo „neigte ihn“ 152, pat’īm.šo „neigte hinein“ 152, t’in’k’īk „nicke“ 152, pat’īm.k’(i)e „neigte hinein“ 469, t’irm’ė.lė „Würmchen“ 152, t’ir.pc „Kirpc“ 153, t’īrvù „mit dem Hammer“ 343, t’išt’eram „wir mischen“ 154, t’itāp „Buch“ 155, t’itas „andere“ 88, 155, 185, 289, t’ita „andere“ (fem.) 155, 274, t’ito „andere“ (Neutr.) 249, 473, t’itu „das andere“ 316, 481, t’itur „anderswo“ 155, t’itas’k „ein anderer“ 155, pō·su.t’is „Wendung“ 278, smū.l’t’i „klein“ 339, s’vėit’i „gesund“ 360;

4.4. vor dem Diphthong ie, z. B. t’iem’in’i·ko „des Kiemininko“ 151, t’ieto.s „hart“ (fem.) 151, 445;

4.5. vor dem Hinterzungenvokal o; z. B. p’int’ō·l’iko.s „fünfzehn“ 257, 400;

4.6. vor dem Hinterzungenvokal u, z. B. k’iš’t’u „Hasen“ 377.

Aus den genannten Beispielen geht hervor, dass in der Druskininker Mundart am häufigsten die Aussprache g’ anstelle von d’ vor e-artigen Vokalen vorkommt (siehe Tabelle 1).

Tabelle 1

Mischung der Konsonanten t’, d’ und k’, g’ in der Druskininker Mundart.

Positionen | vor e, ė· | vor ė, (i)e | vor i, į | vor ie | vor ei | vor a, o, u, au | Mischungsvarianten | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | d’ > g’ | 123 | 23,1 | 93 | 17,4 | 26 | 4,7 | 1 | 0,2 | — | — | 4 | 0,8 | t’ > k’ | 73 | 13,9 | 58 | 10,9 | 30 | 5,6 | 1 | 0,2 | 1 | 0,2 | 3 | 0,6 | g’ > d’ | 31 | 5,8 | 5 | 0,9 | 23 | 4,3 | — | — | — | — | 1 | 0,2 | k’ > t’ | 26 | 4,9 | 1 | 0,2 | 29 | 5,4 | 2 | 0,4 | — | — | 2 | 0,4

225

Hier wurde nur ein Beispiel vor ei und vier vor ie gefunden. Auch die Vermischung der Konsonanten t', d' und k', g' vor dem Diphthong ie ist selten (nur 5 Fälle).

Bei der Untersuchung der morphämischen Positionsverteilung der Vermischung der Konsonanten t', d' und k', g' im Druskininkai-Dialekt zeigt sich, dass sie innerhalb von Wortstämmen, in Wortstämmen vor Suffixen, in Stämmen vor Endungen und in Suffixen vor Endungen auftritt.

Die Vermischung der Konsonanten t', d' und k', g' tritt innerhalb von Stämmen verschiedener Wortarten auf: im Stamm d(i)e- oder de- (vgl. 1.1.); im Stamm debesyl- (vgl. 1.1.); im Stamm deg- (vgl. 1.1.); im Stamm del- (vgl. 1.1.); im Stamm deng- (vgl. 1.1.); im Stamm dešim- (vgl. 1.1.); dešimt- (vgl. 1.1.); im Stamm dešr- (vgl. 1.1.); im Stamm devyn- (vgl. 1.1.); im Stamm de- (vgl. 1.2.); im Stamm d(i)ėd- oder dėd- (vgl. 1.2.); im Stamm d(i)el- oder dėl- (vgl. 1.2.); im Stamm dėm- (vgl. 1.2.); im Stamm (ne)dėl- oder (ne)d(i)el- (vgl. 1.2.); im Stamm did- (vgl. 1.3.); im Stamm die- (vgl. 1.6.); im Stamm dien- (vgl. 1.4.); im Stamm dirb- (vgl. 1.3.); im Stamm dirster- (vgl. 1.3.); im Stamm dyv- (vgl. 1.3.); im Stamm dvi- (vgl. 1.3.); im Stamm ged- (vgl. 3.1.); im Stamm geg- (vgl. 3.1.); im Stamm gel- (vgl. 1.1.); im Stamm gelb- (vgl. 3.1.); im Stamm gelež- (vgl. 3.1.); im Stamm gelt- (vgl. 3.1.); im Stamm gen- (vgl. 3.1.); im Stamm ger- (vgl. 3.1.); im Stamm gerv- (vgl. 2.1.); im Stamm gėl- (vgl. 3.2.); im Stamm gėr- (vgl. 3.1.); im Stamm girn- (vgl. 3.3.); im Stamm girt- (vgl. 3.3.); im Stamm gysl- (vgl. 3.3.); im Stamm gyv- (vgl. 3.3.); im Stamm grietį- 2.3; im Stamm keden- (vgl. 1.1.); im Stamm kel- (vgl. 4.1.); im Stamm kėl- (vgl. 4.2.); im Stamm kemš- (vgl. 4.1.); im Stamm kep- (vgl. 2.1., 4.1.); im Stamm kepur- (vgl. 4.1.); im Stamm ketur- (vgl. 4.1.); im Stamm ketv- (vgl. 4.1.); im Stamm kiem- (vgl. 4.4.); im Stamm kiet- (vgl. 4.4.); im Stamm kijietr- (vgl. 2.3.); im Stamm kil- (vgl. 4.3.); im Stamm kimb- (vgl. 4.3.); im Stamm kimš- (vgl. 4.3.); kink- (vgl. 4.3.); im Stamm kirm- (vgl. 4.2.); im Stamm kirp- (vgl. 4.3.); im Stamm kirt- (vgl. 4.3.); im Stamm kirv- (vgl. 4.3.); im Stamm kyšt- (vgl. 4.2.); im Stamm kit- (vgl. 4.3.); im Stamm patenk- (vgl. 2.1.); im Stamm penk- (vgl. 4.4.); im Stamm petelušk- (vgl. 2.1.); im Stamm poter- (vgl. 2.1.); im Stamm prietel- (vgl. 2.1.); im Stamm rud- (vgl. 1.1.); im Stamm salster- (vgl. 2.1.); im Stamm skerdž- (vgl. 1.1.); im Stamm skyst- (vgl. 4.2.); im Stamm stefan- (vgl. 2.1.); im Stamm sterbl- (vgl. 2.1.); im Stamm student- (vgl. 1.1.); im Stamm taip- (vgl. 2.1.); im Stamm te (vgl. 2.1.); im Stamm teism- (vgl. 2.1.); im Stamm tek- (vgl. 2.1.); im Stamm tel- (vgl. 4.1.); im Stamm tem- (vgl. 2.1.); im Stamm ten- (vgl. 2.3.); im Stamm terl- (vgl. 2.1.); im Stamm terp- (vgl. 2.1.); im Stamm tešm- (vgl. 2.1.); im Stamm tet- (vgl. 2.1.); im Stamm tēš- (vgl. 2.2.); im Stamm t(i)ev- oder tėv- (vgl. 2.2.); im Stamm tik- (vgl. 2.3.); im Stamm tilt- (vgl. 2.3.); im Stamm tiš- (vgl. 2.3.).

Eine Vermischung ist in Wortstämmen vor Suffixen möglich: im Stamm ankst- vor dem Suffix -yv- (vgl. 2.1.); im Stamm aud- vor den Suffixen -ekl- (vgl. 2.1.) und -ėj- (vgl. 1.2.); im Stamm brazd- vor den Endungen -ė-, -ėj- und -(i)e- (vgl. 1.2.); im Stamm burgž- vor dem Suffix -ėj- (vgl. 3.1.); im Stamm deg- vor dem Suffix -y- (vgl. 1.1.); im Stamm did- vor dem Suffix -el- (vgl. 1.1.); im Stamm drusk- vor dem Suffix -inyk- (-inink-) (vgl. 4.2.); im Stamm dund- vor den Suffixen -(i)ej- (-ėj-) (vgl. 1.2.); im Stamm gird- vor dem Suffix -ėj- (vgl. 1.2., 3.3); im Stamm grik- vor dem Suffix -in- (vgl. 4.3.); im Stamm jaut- vor dem Suffix -el- (vgl. 2.1.); im Stamm kort- vor dem Suffix -el- (vgl. 2.1.);

226

im Stamm kuod- vor dem Suffix -el- (vgl. 1.1.); im Stamm laist- vor dem Suffix -y- (vgl. 2.3.); im Stamm marg- vor dem Suffix -y- (vgl. 3.3.); im Stamm mot- vor den Suffixen -er- (vgl. 2.1.) und -in- (vgl. 2.3.); im Stamm pant- vor den Suffixen -el- (vgl. 2.2.); im Stamm penk- vor dem Suffix -iolik- (vgl. 4.5.); im Stamm plat- vor dem Suffix -esn- (vgl. 2.1.); im Stamm rašt- vor dem Suffix -el- (vgl. 2.1.); im Stamm rat- vor den Suffixen -el- (vgl. 2.1.), -ė- (vgl. 1.2.) und -ėl- (vgl. 2.2.); im Stamm rūt- vor dem Suffix -el- (vgl. 2.1.); im Stamm rud- vor dem Suffix -en (vgl. 1.1.); im Stamm sart- vor den Suffixen -el- (vgl. 2.2.); im Stamm sėd- vor den Suffixen -el- (vgl. 1.1.) und -ėj- (vgl. 1.2.); im Stamm skirst- vor dem Suffix -y- (vgl. 2.3.); im Stamm spaud- vor dem Suffix -im- (vgl. 1.3.); im Stamm steb- vor dem Suffix -ėj- (vgl. 1.2.); im Stamm stot- vor dem Suffix -el- (vgl. 2.1.); im Stamm stud- vor den Suffixen -ent- (vgl. 1.1.); im Stamm tard- vor dem Suffix -y (vgl. 1.3.); im Stamm topt- vor den Suffixen -erėj- (vgl. 2.1.); im Stamm turt- vor dem Suffix -ing- (vgl. 2.3.); im Stamm vag- vor dem Suffix -yst- (vgl. 3.3.); im Stamm vaist- vor den Suffixen -in- (vgl. 2.3.); im Stamm vald- vor den Suffixen -išk- (vgl. 2.3.); im Stamm valst- vor dem Suffix -yb- (vgl. 2.3.); im Stamm vand- vor den Suffixen -en- (vgl. 1.1.) und -in- (vgl. 1.3.); im Stamm vart- vor den Suffixen -ėl- (vgl. 2.2.) und -el- (vgl. 2.1.); im Stamm veizd- vor dem Suffix -ėj- (vgl. 1.2.); im Stamm vyzd- vor den Suffixen -ė- (vgl. 1.2.) und -ėč- (vgl. 1.2.); im Stamm žad- vor dem Suffix -ėj- (vgl. 1.2.); im Stamm žyd- vor den Suffixen -ėj- und (-(i)ėj-) (vgl. 1.2.); im Stamm žied- vor dem Suffix -el- (vgl. 1.1.).

Die Vermischung ist in Wort-Suffixen vor Endungen zu beobachten: im Suffix -ait- vor den Endungen -e (vgl. 2.1.), -ė (vgl. 2.2.), -es (vgl. 1.1, 2.1.), -ės (vgl. 1.1.), -i (<-ę) (vgl. 2.3.); im Suffix -st- vor der Endung -ė (vgl. 2.2.); im Suffix -t- vor den Endungen -ės und -es (vgl. 2.1.); im Suffix -ud- vor der Endung -ėn (vgl. 2.1.); im Suffix -uik- vor der Endung -(i)em (-ėm) (vgl. 1.2.); im Suffix -uk- vor der Endung -(i)es (-ės) (vgl. 2.2.).

In verschiedenen Wortarten kommt die Vermischung auch in Stämmen vor Endungen vor: im Stamm aud- vor den Endungen -ė (vgl. 1.2.), -ei (vgl. 1.1.), -ėm (vgl. 1.2.) und -u (1.5.); im Stamm aviet- vor der Endung -ių (vgl. 2.4.); im Stamm baud- vor der Endung -ė (vgl. 1.2.); im Stamm bit- vor den Endungen -e (2.2.), -ės (Plural) (vgl. 2.2.), -ėm (vgl. 2.2.) und -ių (vgl. 2.4.); im Stamm blyšk- vor der Endung -i (vgl. 4.3.); im Stamm brazd- vor der Endung -a (vgl. 1.2.); im Stamm ded- vor der Endung -a (vgl. 1.4.); im Stamm ėd- vor der Endung -(i)e (-ė) (vgl. 1.2.); im Stamm gird- vor den Endungen -(i)ė (vgl. 4.2.) und -iau (vgl. 1.7.); im Stamm gruzd- vor der Endung -(i)es (vgl. 1.2.); im Stamm jaut- vor der Endung -ė (vgl. 2.2.); im Stamm juod- vor der Endung -įs (<-ęs) (vgl. 1.3.); im Stamm (pa)juost- vor der Endung -ė (vgl. 2.2.); im Stamm kink- vor der Endung -ė (vgl. 2.3.); im Stamm kišk- vor der Endung -ių (vgl. 4.6.); im Stamm (pa)klod- vor der Endung -į (<-ę) (vgl. 1.3.); im Stamm (pa)klot- vor den Endungen -es (<-ęs) (vgl. 2.2.), -ės (vgl. 2.2.), -(i)es (-ės) (vgl. 2.2.) und -į (<-ę) (vgl. 1.5.); im Stamm laik- vor der Endung -is (<*-ęs) (vgl. 4.3.); im Stamm meld- vor der Endung -ėmės (vgl. 1.1.); im Stamm menk- vor der Endung -i (vgl. 4.3); im Stamm meld- vor der Endung -ėmės (vgl. 1.1.); im Stamm menk- vor der Endung -i (vgl. 4.3.); im Stamm miest- vor der Endung -i (<-e) (vgl. 2.3.); im Stamm nyt- vor den Endungen -ės und -(i)es

227

(-es) (siehe 2.1.); in der Wurzel pažast- vor der Endung -ėn (siehe 2.2.); in der Wurzel pelud- vor der Endung -ėn (siehe 1.2.); in der Wurzel penk- vor der Endung -i (siehe 4.3.); in der Wurzel (po)sūk- vor der Endung -is (siehe 4.3.); in der Wurzel rėd- vor der Endung -ėm (siehe 1.2.); in der Wurzel rod- vor der Endung -(i)e (siehe 1.2.); in der Wurzel rug- vor der Endung -ius (siehe 3.4.); in der Wurzel silk- vor der Endung -ė (siehe 4.2.); in der Wurzel skirst- vor der Endung -ė (siehe 2.2.); in der Wurzel skurd- vor der Endung -is (<–es) (siehe 1.3.); in der Wurzel smult- vor der Endung -i (siehe 4.3.); in der Wurzel spaud- vor der Endung -(i)e (-ė) (siehe 1.2.); in der Wurzel stat- vor den Endungen -ė (siehe 2.2.) und -(i)e (-ė) (siehe 2.2.); in der Wurzel rėd- vor der Endung -ėm (siehe 1.2.); in der Wurzel sveik- vor der Endung -i (siehe 4.6.); in der Wurzel šird- vor der Endung -(i)es (-ės) (siehe 1.2.); in der Wurzel valg- vor der Endung -is (<-ės) (siehe 3.3.); in der Wurzel vard- vor der Endung -(i)es (-ės) (siehe 1.2.) und -(i)e (-ė) (siehe 1.2.); in der Wurzel verpst- vor der Endung -ė (siehe 2.2.); in der Wurzel vert- vor der Endung -ė (siehe 2.2.), -(i)em- (-ėm) (siehe 2.2.) und -ėm (siehe 2.2.); in der Wurzel uod- vor der Endung -į (< -ė) (siehe 1.3.); in der Wurzel veizd- vor der Endung -(i)es (-ės) (siehe 1.2.); in der Wurzel vog- vor den Endungen -ė und -(i)e (-ė) (siehe 3.2); in der Wurzel žud- vor der Endung -ė (siehe 1.2.).

Bei der morphämischen Analyse der Fälle von Vermischung wurde also festgestellt, dass die Konsonanten t’, d’ und k’, g’ in Morphemen von Wörtern zahlreicher Wortarten „vermischt“ werden: innerhalb der Wurzel, in der Wortwurzel vor einem Suffix, in der Wurzel vor einer Endung sowie im Suffix vor einer Endung (siehe Tabelle 2). Am häufigsten tritt die Vermischung innerhalb der Wurzeln auf.

Tabelle 2

Morphologische Positionen der Vermischung

Vermischung innerhalb der Wurzeln | Vermischung in den Wurzeln vor Suffixen | Vermischung in Suffixen vor Endungen | Vermischung in den Wurzeln vor Endungen | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | Anzahl | Anzahl% | 87 | 40 | 55 | 25 | 11 | 5 | 65 | 29,8

Diese Vielfalt morpho(fo)nologischer Positionen zeigt, dass der Wandel nicht zufällig ist, sondern historische Voraussetzungen hatte.

Wie aus dem gesamten untersuchten Material hervorgeht, ist die Vermischung der Konsonanten t’, d’ und k’, g’ nicht zufällig entstanden. Dafür sprechen ihr häufiges Auftreten vor Vokalen des Typs e, ė sowie die Vielfalt morpho(fo)nologischer Positionen.

Sinchroniškai mišimas aiškinamas kaip fonologinių opozicijų nebuvimas (Girdenis 1983: 71–73; Sudnik 1975: 175, 194)4.

Diachronisch wird die Entstehung der Vermischung der Konsonanten t’, d’ und k’, g’ aufgrund der Übereinstimmung ihres geografischen Verbreitungsgebiets mit den von den alten Jatwingern bewohnten Gebieten mit der jatwingischen Sprache in Verbindung gebracht (Otrębski 1958: 352–357; Dovydaitis 1968: 207–210), als pa-

4 Außer t’ und k’, d’ und g’ weisen die Mundarten, in denen diese Konsonanten „vermischt“ werden, auch „intermediäre“ k’, g’ auf; diese sind fakultative Varianten der labialen Plosivphoneme / K̡, / G̡ / (Girdenis 1979: 23-30; Girdenis 1983: 71-73).

228

čios tarmės vidinės raidos rezultatų (Girdenis 1979: 23–30)5 arba aiškinamas kaip bendras visoms baltų kalboms reiškinys (Savičiūtė, Vitkauskas 1978: 146–149)6.

Es wurde festgestellt, dass in der Druskininkai-Mundart die Vermischung in einigen Fällen vor Vokalen des Typs i dort aufgetreten ist, wo die Dzūkisierung hätte stattfinden sollen7 (wenn d’ > g’): g’īvinas 'dyvinasi' 258, g’īd’el’is 'didelis' 65, g’id’el’o. 'didelio' 366, g’idžà.us’o. 'didžiausio' 222, gv’id’ėšim.s 'dvidešims' 80, g’ī.rs’t’eru 'dirsteru' 69, spaug’imas 'spaudimas' 341, targ’ic 'tardyti' 227, 471. Dies bestätigt die zuvor erwähnte Hypothese, dass dieses Phänomen vor der Verengung der Endung *-ėn eingetreten sein muss (Mikulėnienė 1994: 12–13), vgl. Akk. Sg. džigel’i 'didelę' 29, kalà.ik’i 'kalaitę' 60, mergà.ik’i 'mergaitę' 405, 436, rak’ė.li 'ratelį' 297, sto.k’ė.li 'stotelę' 350, paklò.ki 'paklotę' 38; Lok. Sg. m’iesk’i 'mieste' (402, 432); Part. (429), sug’ė.g’is 'sudegęs' 465, us’īg’ė.g’i 'užsidegę' 177, suk’em’i 'sutemę' 402, susuòg’i 'susi uodę'.

LITERATŪRA

D o v y d a i t i s J. 1968: Priebalsiai d, t ir g, k Dieveniškėse ir kitose vietose. – Dieveniškės, Vilnius: Vaga, 185–190.

DTŽ 1988: N a k t i n i e n ė G., P a u l a u s k i e n ė A., V i t k a u s k a s V. Druskininkų tar-mės žodynas, Vilnius: Mokslas.

G i r d e n i s A. 1979: Dėl nelūpinių sprogstamųjų priebalsių “maišymo” pietinėse lietuvių šnektose.– Baltistica 15 (1), 23–30.

G i r d e n i s A. 1983: Iš kur vis dėlto t’, d’? – Baltistica 19 (1), Vilnius, 71–73.

G r i n a v e c k i s V. 1991: Lietuvių tarmės. Fonetika, Morfologija, Vilnius: VPU.

H a u s e n b e r g a E. 1932: Ko vietu vārdi dod latviešu valodas fonētikai – Filologu biedribas raksti XA 115–148.

LKA 1977: Lietuvių kalbos atlasas 1. Leksika, Vilnius: Mokslas.

LKT 1970: Lietuvių kalbos tarmės. Chrestomatija, Vilnius: Mintis.

M i k u l ė n i e n ė D. 1994: Dėl *t’, *d’ raidos pietinėse aukštaičių tarmėse. – Jono Kazlausko diena: istorinės gramatikos dalykai. Konferencijos programa ir tezės, Vilnius.

O t r ę b s k i J. 1958: Gramatyka języka litewskiego 1, Wiadomości wstępne. Nauka o głoskach, Warszawa: Panstw. Wyd-wo Naukowe.

S a l y s A. 1992: Raštai 4. Lietuvių kalbos tarmės, Roma: Lietuvių Katalikų Mokslo Akademija.

5Visos “dzūkuojančios” aukštaičių šnektos, kaip ir nemaža kitų aukštaičių, visiškai yra panaikinusios /a/: /e/, /ā/: /ē/ opozicijas. Po to kai e, ē virto fonemų /a/: /ā/ alofonais, junginiai t’ē, d’ē turėjo arba sutapti su tā, dā, arba gauti naują fonologinę vertę /t’ā/, /d’ā/. Buvo pasirinktas antrasis kelias. Buvusios savarankiškos fonemos /e/, /ē/ virto alofonais, o buvę alofonai t’, d’ tapo atskiromis fonemomis, tik jie nuo šiol besiskyrė tokias minimaliais poras, kaip tāko: tēko, dāngtis: dēngtis (/tākó/: /t’ākó/, /daŋkc’is/: /d’aŋkc’īs/) (Girdenis 1983: 71-73). Tos pačios nuomonės laikėsi ir V. Grinaveckis (Grinaveckis, 1991: 92).

6 Kadangi mišimas buvęs ir prūsų kalboje, pvz., birgakarkis ‘Schopflöffelt’ < birgakartis, pi-wemtis ‘Treiber’ piwenitis < piwenikis (Savičiūtė, Vitkauskas 1978: 146-149).

7 A. Salio nuomone, didesnis nei kitose tarmėse t’, d’ minkštumas prieš priešakinės eilės balsius davęs pradžią dzūkų afrikatoms c, dz, ką mišimas tik patvirtina (Salys 1992: 314).

229

Savičiūtė G., Vitkauskas V. 1976: Priebalsių t′: k ir d′: g maišymas Švendubrės šnekto- je. – Baltistica 12 (2), Vilnius, 146–149.

Sudnik T. 1975: Диалекты литовско-славянского пограничья. Очерки фонологических систем, Москва: Наука.

Vidugiris A. 1989: Šnektos apžvalga. – Dubi čiai Vilnius: Mintis, 204.

Zinkevičius Z. 1966: Lietuvių dialektologija, Vilnius: Mintis.

Zinkevičius Z. 1987: Lietuvių kalbos istorija 2, Vilnius: Mokslas, 165–170, 248–251.

DIE VERMISCHUNG DER KONSONANTEN t′, d′ UND k′, g′

IN DER MUNDART VON DRUSKININKAI

Zusammenfassung

Im Artikel spricht man über der Mischung der Konsonanten t′, d′ und k′, g′ in der Mundart von Druskininkai. Diese Erscheinung trifft vor den Vokalen vorderen Reihe e, ė, i, vor den der hinteren Reihe a, o, u, ę und den Diphthongen ie, uo und -(i)au hervor. Am öftesten kommt die Mischung der Konsonanten t′, d′ und k′, g′ in der Wurzel der Wörter

Diachronisch ist die Mischung die alte Erscheinung gesehen.

230

Document details