8 0 S. Keinys | pensamien os sob e el g ande o binis a y e minólogo Joną Jablonskį 150...
Pensamien os sob e el
g ande o binis a y e minólogo Joná Jablonskį
150 os ani e sa ios de nacimien o
S aySkEINyS
Ins i u o de lenguas Lie u ių
Pačiame 1930- ų, Vy au o el G andejo, año gale, diciemb e 30 día, šai is, Rygiškių Jonas) se ynių dešimčių
quizás lūžinę, la ida de las pe sonas sukak į u o menciona beak u suk ininko de los mismos años el 23 de
me ų p óga. Sin emba go, es a s a u ėjo se ene ado Jonas Jablonskis (K. Obelai is, Pe as K iaubią,
eb e o, domingo, pa aka ę el mayo de nues os comunic inės lenguaje c eado , el g an de la lengua1
salió e e nino 1 homb e. J. Jablonskį desc ibió la elación iniciada po Taipalo Kalba en el p ime pe iódico (p.
5), comunicando esa li si si ac ual P us. Ska džius. Nuo auka de Jablonskich amilia a chy o.
si no Jablons Jukkio manuales, no sus
pe manen es y sumanús aisymas, es o se ía
incluso di ícil de imagina , qué clase de lengua
li e á ia nues a end íamos aho a y como
ella sona ía en la escuela y en la ida pública.
Jonas Palionis
Te minología | 2010 | 17 8 1 a ilsio, a eb e o 25 día pa ana é, pa ą a budė as
Kauno basilica e, elionis a gulė pan eoniniuose Vy au o p osp o umbas no
lejos de Kazimie o Jauniaus, Kazimie o Būgos y o os g andes nau os de
pe sonas2. J. Jablonskio nuopelnai nues os idiomas y lingüo y a son an
g andes, que, aún i o siendo, ue llamado ašomosios lie u ių kalbos ( aip
anuome ue llamada bend inė kalba) ė u. Así él ue nomb ado en 1922 K.
Būgos manusc ip ame y con Vinco K ė e-Micke ičium y Edua du Vol e iu
i mado en sen encia po J. Jablonskio ascensión uni e sidad de Li uania
hono p o esso ium (Pi očkinas 1978: 145). Ese hono able nomb e
pa imen ado y al de unio dedicado a memo ia en la segunda Kalbos e is a de
sąsiu inyje inse uen uos exunio de su alumno P esiden e de la República
An ano Sme onos a siminimų b uožuos. Aquí esc ibe: J. Jablonskis no sólo
nues a bend inés, ašomosios, lengua pad e, sino y más des acado pueblo
li uanos ai in oj. Higiene, su ida es in e esan e no solo o binis a, sino
ambién polí ico, nues o egene amien o in es igado ėjui. P adėjęs
abajo, él encon ó muy maža Li uanos, nación á susip a usių, y aún menos
sh iesios de gen e in eligen eų. Ku -ne-ku 3 ellos glibu iaban, como ensia
noche a S . Jono babalėliai (Sme ona 1930: 37). No hay ni la más minúscula duda
de que J. Jablonskis ue, es y pe manece á amigaėjè de esos pe sonas, que
p incipalmen e son pada ę Nau oso A gimis iempos cada uno en su ba a y
odos común esij u, a sidėjimu, abajo y ida auka.
Noa sidia iamen e él jun o menciona y is g a inado con A gimimo
didžiaisiais. D . el neu opa ólogo Vik o as Vaičiūnas, poe a de la poe esa
Judi as Vaičiūnai ės, a seminimus comenzó, meniendo que 1927 m. po
p ime a ez lle ado a Ka o hospi ales Ne ų ligų kliniką, J. Jablonskis bu o
paguldi ado a la misma palačia, cuyoj gulėjo 1924 m. a. a Jonas Basana ičius
(Vaičiūnas 1930: 66). Gal noi icinamen e p ela ui Jonui Mačiuliu, g ea es ámigo
del A gimimo Mai oniui, u o man ene pa a elionį duulo pamaldas. O
umbas, en e muchos o os amosos hablan es, despedida lengua la dijo República
P esiden e (Me kelis 1930: 36).
J. Jablonskis es uno de los más des acados nues os pedagógos (nemažai ecobe ha independien e es ado
de ciencia, cul u a, polí ica y o as es e as de pe sonas didžia osi esą su alumnos o es udian es incluso
p abéguegos diezim ies años), p ados bend ada bios desde pa au os ( elece algún iempo incluso
empleado), ma zo2 Po i ke cio cen ena io, siendo es udian e de calbinis a, an es de pe sedes en Vilniaus
en, que una ez nueida a nues os g andes calbinis as pa a pa ymo i. Más a de, aniquilando esos
cemen e ios, ellos ue on asladados á Pe ašiūnus.
3 ci a os y ejemplos esc i u a y lengua en el a ículo ne aisy a.
8 S. Keinys | pensamien os sob e didelį kalbininką i e minologą Joną Jablonskį 150- ų...
ojų už lie u ių kalbos eises i isuomenininkų. G andes sus nuobelnai nues a gužina
li e a u a mucho su iempo él dedicó Žemai ės y o os esc i o es ob as de edagación,
co ección, en epais y imp en adiño abajos y p eocupaciones. 1893 m. llegós
abaja Min aujos (la ialmen e Jelga os) gimnasia de lenguas clásicas maes o, J.
Jablonskis ápidamen e pasida é conocido y como ocupilan is abajo ciencia homb e.
Las la ias kalbininkė Ina D u ie ė monog a ía sob e Ka lį Miūlenbachą esc ibió que el
a o ano me o gimnazios del colabo ado más jo en J. Jablonskio ejemplo quizás
paakino es e la ias pedagogą da ąsiau a i su palab a en la ciencia del lenguaje y
que Jablonskis Miūlenbachui pa ūpinda a lib os, e a conocimien os sob e lenguas de
Li uania y ida de Li uania uen e (D u ie e 1990: 35). Po o a pa e, y el mismo J.
Jablonskis u o co pasleja se de donde que g esnio, imp udos emba go ne a žomo
la ias de ida cul u al y de lengua no minimo abajos. Noísla an de la cabeza, en qué
klaikiai du os en o nos J. Jablonskis pa ó en bend inés lengua c eación abajos.
Sa ų nu au ėlių y s e imųjų mencinama, niekinama, sin ninguna p oš ais és en p ažū į
es umiama, desde cul u a y ciencia echazum a lengua, nau a, ne u i i su lengua
incluso iniciosas escuelas, pe seguidojama y cas igizada po cualquie clase de
esc i u a la yniškomis le aemi man enimien o y lec u a, con lenkinamais,
usinamais, okie inamais nomb es de pe sonas y luga es. Tokia ue de Li uania gen e
kasdienybė Jablonskio in ancia y ju en ude años. Y él mismo unosos Jan Jabloński, a
o os I an Осипович Яблонский [I an Osipo ič Jablonskij], nacido Vladisla o o ( aip
en onces o icialmen e llamado Naumies is) pa apijoje (Pi očkinas 1974: 3638). Has a
Jablonskio de la labo de auš a ya había puzzinusa no uno cua i ojo Li u iškumo
duasią, paugdjiusa su lengua meilę, mos usiusa su impo ancia y eque ingumb e a
odo la nacio i iimi, pe o en esencia no salída de socioling is ines de la lengua de la
conside ación. J. Jablonskio lengua de la ciencia abajos y oda con lengua
elacionada ac i idad iene nemenks ančią alo ę, po que comienza nue o, mokslu
undamiamo bend inés lengua del es ablecimien o y del desa ollo a psnį. Aunque y
bien conociendo las lenguas clásicas, que y ca ac e izado a inales del XIX. y comienzos
del XX a. usas his ó icas compa a i o y os shulas Filypo Fo una o o, Fiodo o
Ko šo y o os ap endiz, de ellos mucho ap endizado y sus ak ojin in es iga la lengua
li uanas, J. Jablonskis a sidėjo sinc on a los es udios de la lengua, ejemzdinės
bend inės ( ašom) o, segúndindo A do Pi očkino, el kelio pe jungles skynimo
(Pi očkinas 1978: 14), i. e. a sus ob as de ep esen ación, no ma i o, desa ollo, y ajo
a la lengua a la madu ez. Desde la jus icia a la e minología ba J. Jablonskis es u o
desde mismo el comienzo del abajo de su lengua, po que, dejando la ac ual
comun inés de lengua, esa más impo an e de oda la nación unijamía de
comunica i os ins umen os, undamen os y ella haciendo su olndeniu y aiškos
Te minologija | 2010 | 17 8 3 no hay al comun inés lengua ba , en el que J.
Jablonskis no dejikés cla amen e isibles pis as. Po cie o, no un o ba él es
p ime o y en muchos aspec os de aspec os neaplenc ados a y oye . En es o
señaló a ención los p ime os lingüis a ocasión de mue e anuais publicado en el
a ículo J. Jablonskis P anas Ska džius, esc ibiendo que debido al pe ca bo del
sen ido del lenguaje y de la habilidad a a di i los mosos del lenguaje de g ūd él
pudo an es que o os islumb a g an can idad de nues o lenguaje désnių y
adap a los a lengua comúnina; po eso él ue el p ime o capaz de pone la base
a nues a e minología, sin axis y en gene al lenguas esc i as
(Ska džius 1931: 9).
Así J. Jablonskis, bes galidad o os abajos, el p ime o dėjo y nues os
e minologías undamen os. Ve dad, no un u bió pap ieš a au ų,
eco dando que esc i i as nues as e minologías y mis p opios e minos, y
sus sis emas undamen os ue on im i dė i ya XVIXVII a., di b a ambién
a desnių amžių aš o žmonių. O J. Jablonskis en es e ba de p ác icas
lingüís icas pa ó a inales del siglo XIX, i. i. pasėjus bemaj puske i o
cen ena io desde Ma yno Maž ydo lib o, cuya i aš iniame lape esc i o:
Ka echismusa p as y Szadei, Makslas skai ima asch a y giesmes del
k iksczianis es bei del be neliu iaunuiey suguldi as nau Ka cz VIII i dena
Meneses, Me u szgimima Diewa M. D. XLVII. Soli Deo glo ia. Tad más
p ecisamen e es deci , que Jablonskis dėjo ac ual común inés nues a lengua
e minología undamen os, an o o mando de esencial has a šiol nepaki usį
sup a imą, cuál debe se e minología, como ella ku ina, de donde aband,
como da y ina, an o plė ando, o denando, necesi ándose él mismo haciendo
é minos de di e sas á eas y ayudando a hace lo a o os.
posibilidades ni el la con desde más an iguamen e desa ollado con sus lenguas, no se
puede deja nuošalyje de la lengua de obje o y e minología de c eación y
pe eccionamien o. Tadenues a que ya en el p ime Kalbos dalykų an aš e m. 1892
Va pe publicado en a ículo, en e o as cosas, él mos ó palab as y e minos
a dy i, a dymas y a dy ojas egula ingumą, siūlė naudo i žodžius aldininkas,
i šininkas, p ekyme is, elionis, y no hib idą u ėdninkas, e inį me u gis i skolinį
nabašninkas, negalimą edėjas eikė ašinį keis i pada iais ski ingly pada iais
aisykliais žodžiais edak o ius i gube na o us i ne aija, supeik us im a o i jų
ie oj lie u i ėdy ojas, ėdyba, i
8 S. Keinys | pensamien os sob e el g ande o binis a y e minólogo Joná Jablonskį 150-...
k . (JR IV 1218). Te minos g anísimo lenguaje ugdy ojas es signi ica i amen e
cambięs, incluso aisi ando del odo no dicodyno, y o os emas. Po ejemplo, en 1927
m. publicado en un a ículo sob e Ūkininko pa a ėjo laik aščio kalbą (I ėl
laik aš inės kalbos dalykai), sin aksės dalykų aisimo pa e pasakimo impo o i
eisliniai paukščiai dali į pakei ė lie u išku būd a džiu a ež iniai, a bi ininkys ės
e miną magazininiai ėmai hizo cla oesnį i lie u iškesnį sndėliniai a ilio ėmai (JR 165
V167), demos ando así al mismo que a las pe sonas del campo y no sólo les hace al a
en ende , po an o, el lie u iškis. No un é mino pediciado y en el úl imo, en 1930 m.
mencionado en el p ime Kalbo sąsiu inyje publicado, a ículo Laik aš inės kalbos
dalykai, ej.: d asiškija, d asiškiai d asininkai (=), ka iškiai ka iai (=), kanoniškos eisės
(= kanonų, kanoninės eisės), konko da oymas (= conco da o ykdymas), labda inga
d augija (= labda ių, lãbda os d augija), pa io inis auklėjimas pa io iškas
auklėjimas (=), susilaiksa nuo balsa imo (= nebalsaimas) y pildimas (JR V 223225). Su
lengua en a ículos y a ículoselías, manualillas y o as publicaciones en ecensiones
po bemaj cua o diez i años J. Jablonskis es pa aisęs no uno milenio e minos,
salindando de nues a e minología ba ba ybes y o os ne eque ingus skolinius,
hyb idus y al ius, noaiškius, neskaid ius y po eso e minoms eikš i noapunamos
consumamosius palab as o naujada us, ambién ne aisyklingai pada y us da inius.
Po o a pa e, no menos e minos en los mencionados esc i os y en o as ob as su
p opues a y, pa ezca, la mayo pa e de esos hilini han en ado i memen e en
nues a e minía, no un caso cons i uyendo su b anduolį. Ka u o ecidos e minos y
no an o a os (caim a menudo se dice), que y s iukos, pe o luga es eque idos
incluso pla okos apun es y explicacionimas esc i iones lei y ojai enseña im i
e minus sob e odo de pe sonas, . y. i iosas, de idiomas o eque idos hace así,
como esos mismos pe sonas acos uma hace palab as. Y cuán y cuales e minos
co egidi a y o ecida i u palab a á sus consejos ó ayuda pedidos a las pe sonas que
abajan en di e sas a iadas á eas, nadie nicuándo no escucia á. Muy aliosa pa e
del g an de nues o e minólogo legado es amigos escuela de abajo. Ma o se io y
isingos abajo de e minología no é posible sin conocimien o del obje o, incluso
bueno de su sabe ánmo y sin puikaus lenguaje pago, su espasios sen imien o. Debido a
eso gene almen e solo el homb e aquí poco poco puede nuece . Además, muy ú il
eiksimus e minus m mo e discu i, pasmils y i, que ellos ik a ían no solo elec o es
o suda y ojos. J. Jablonskis se á gus ós de e minos necesalu debis y con o os
ámbi os especialis as, y con lbi-
Te minología | 2010 | 17 8 5 ninkais. Es o indica a p incipios del XX siglo ykę susibú imas po la ikybos lengua,
sin aksés y o os e minos. Du an e el p ime gue a mundial (anuem o llamado G an gue a) la ciudad de
Vo ònežo de Rusia ac ua on escuelas de e ugiados de gue a li uanos (en ellas se enseñaba usialmen e)
maes os li uanios, p epa ando camino a u u as escuelas li u iškas, els é y p iiminėjo di e sos e minos de
emas escola es, p epa é Li u iškus ado ėlius (y es o hace esc ibió Jablonskis, que mismo había p epa ado un
lib o de agines Va go mokyklai, nues o dicynę, de 1919 męsęs mą Li huanian g ama iką, ansla ed om he
a i hme ics manual). De esos conside s amien os pa icipan es ecue dos se e, que más impo an e ac o y
líde ue maes o J. Jablonskis (ž . Mašio as 1930: 48, Žemai is 1956: 3436; más amplamen e z . Pi očkinas 1978:
136139). Vo òneže y u bū an e io men e nu eic us abajos e minologijos a cie o g ado mues an
mencionadois 1918 m. ame ciudad edleis a nues o ocynėlis. Va go escola os4 apéndice, el cual compuso
(žodynėlyje pa ašy a su inko) Rygiškių Jonas (ese a o i oísimo después de la e igación de p ensa J.
Jablonskio slapy a dis). Es e ocynėlye, en e o as palab as, es p esen ado buen pluoš as de di e sos ámbi os
e minos. La mayo pa e de esos é minos ijo ha en ado en nues o comun iné lenguaje y son desde los días
escola es conocidos y necesi ados u ilizados de esencia de odos los Li uanos. Po cie o, no pocos de esos
é minos de a ianza on los llamados palab as in e nacionales (i e minos) en luga . He aquí žiupsnis de ales
é minos diccionélio, cuyas más an iguas o una de las uen es más an iguas, egis adas en el dicciona io
Li uano, son Jablons aš o da bai: ak a is ho izon a, n spaudas peča , apýskai a o če ъ (Daba ing esos y
gas os a p ý s k a i ą ašau), ašgalis polсъю (zemli), a ėminės č s ós ychi anié ( eiksmas), a óg ąžis s opi,
a ómog s dab дыпуск (dlyaha, lyha, lyha, ly),
-
dienó idinis меридианъ, dùjos
газы, газъ, eil aš is стихотворение, esm суть, сущность, g ýnanglis углеродъ, s aiga учреждение (mokslo,
abajo s a i g a ), kainó aš is прейскурантъ, kū yba (dailės) da yba; 4 Va go mokyklai. Bū elio los maes os
ecopilación de la ciencia del idioma asun o son dos lib os pe mi i núme os, compone J. Jablonskio. P ime
lanzamien o salió 1916 m. Pe apilyje.
8 S. Keinys | pensamien os sob e didelį kalbininką y e minologą Joną Jablonskį... творчество... ( au os, liudies k ū
ý b a ), ledýnas gle che ъ, liemẽnė жилетъ, lýginamasis s o is удльный всъ, lyginỹs polo ina уравнения, mãšin
масштабъ, 150 pasako ada утокъъ, стасть ня, pa a à de ka, piekoвы, рибасỹs рисунок; oche ka (pẽsh compues o
dibuja; anglis p i e š i n ỹ s ), penš ùkas kaрандашъ, plùnksninė penanalъ, pós оборотъ, конструкция (pasakymas),
pusiujas cada экваторъ, ašmuõ письменный знакъ, eiškin s явлене, вырае (Kalbos, elek os eishinis k i n i u s ne
pas ebi algeb os e i k i n ỹ s ) , sn pispispispis days ( eiksmo), sdinka s di a s as, ss s s s s s s s s s s s s s s s s s s
s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s s
s s s s s s s so ставъ, apa ýbė тождество, apýba живопись, apinỹs kas apoma, nu apy a, ep ùkas кисточка,
кисть, ùpmena дробь ( upmenos p à p a s o s i o s i d e š i a n a kė s), klis регуляторъ, adýba в домств (K
a d b o j e ý e o),duõ воображеные землеево, anden до ръ, a dklis менатель ( upmenos a a d l i s), kýma
e ma и s s s s s s s s s s s s s s s s P on o no uno es e é mino en ó y en ya paque a Li uania leis us
ma emá icos así como o os ámbi os manualėlius, e minos ocynėlius y inkinėlius. Conoce nues a ac ual
e minología al o igen impo an e es y en 1924 la edi ada en la e s ine Samuelio Smailso lib ogele a Pa eiga y
ec umas inse ado dicyne , en el que explicado apie dos cien o no isad simples de los lec o es del lenguaje de
palab as y posakios, a o en shi ame y o os os ipos esc i os (p. 34). Es o p incipalmen e é icas é minos y
palab as. Y de es e diccionėlio aquí se p esen a así mismo, como de nues o diccionėlio, elegidos e minos
pluoš elis, ej.: pe sonaỹbė (asmenýbė) Pe sönlichkei ; ličnos , beýdis, -dė y beýdiškas, -ka be ýdų, ne u įs ydų,
neýdingas (Jis beydis, beydiškas y oda su ida), do óp očiai, -čių do os įp očiai (do o ė), do ó ė Si lichkei ;
mo alidad; n a s ennos , hono oška (i hono myla) ga bi a n õ i s ( ga b a n õ is), - ė, hono ės okš ąs
žmogus; hon a de hon a, anhelo de hon a; eh geizige Mensch, Eh geiz; čes oliubi ec, -liubije5, aiga Ein lüs e ung,
Eingebung; nušenije (į eigimas), nedo ó ė unsi lichkei ; niemo alidad; bezn a s ennos , núo aika
Gemü ss immung; 5 Po cie o, al dicciona io de la lengua Li uánea neįpues o en la misma honė oškos explicación
al p incipio y en los ejemplos a osena pa imen ado la palab a ga bianõ is, - ė con dis inybe ga banõ is; en
ambos p ime o omo pe misos no pues a en es e dicynėlye p ime a dichoà ki chiación ski ybė asmenỹbė.
Te minologija | 2010 | 17 8 7 aspoloženije ducha, o icialiniñkas, -kė gebąs (i p a ęs) ei i s oje
duigas člo ek (Pa e i g i n i n k a s žiū i, que y o os do ai sus duigas ei ų)6, pa a à mokėjimas
(sugebėjimas) ilgai pa (iš e i), pó oškidis no didelis ko (įsigeidimas), p e i Anhlichkei e ai;
p i iazannos , sn ū a, sn ū is En hal samkei ; ozde žanije, ozde žnos , ozde žannos
(abs inencia), sn a ka Ve assung, O dnung; s oj, us ojs o, sus aba Selbs beobach ung;
samonabliudenije, ė yniẽ is, - ė Landsmann...; soo ečes ennik, -nica; os pa ė y n ė s
(jun o con qué k aš o) homb e, aldýsena Regie ungs o m; p a lenija, isúomen sposobnik, -kė
isuomenės eikėjas, -ja, zemiẽ is, - ė os pačiõs ie as, unõs con quien de la ie a (del mismo
k aš o) homb e; Landsmann; zemliak, zemec. No hay mo i o de duda po el hecho, que a odos
mencionados dos dicynillos palab as de en ada en nues a comun inada lengua así como su
e minología y p igioio p incipalmen e es con ibuído J. Jablonskis. Há gico de e mina , que
esas palab as ealmen e es de su p opio hace . Sin emba go bien amilia izados con la lengua del
lingüis a y o os esc i os a pe sona bas an e ob io es o, que él e a g ande, y anuome él mismo
g an maes o de palab as. Es o su gió de la cons an e aspi ación ealmen e bien y
ampliamen e conoce a minos y šnek ų, au osakos, mejo es esc i o es de lengua y po eso
simplemen e exclusi o no solo ano, especialmen e p ime os decenios del siglo XX, me o
en o nomis de lengua li u iedad, llamadas g ama icas de la lengua, sen imien o y al mismo
iempo, aplicando guia ikos de la lengua Lie u iška. Esc i o es y lec o es (1901 m.) p a a mia de
habla, de muchas palab as de habla y nemaús icos, que e ža e š e nues os pueblos, en o as
palab as, sepa a es os de la g ama ica, po que g ama ika es sólo g ama ica de las lenguas
consumidas (K ūdi is: 1901 1). Úl imamen e a es e asun o muy ayudó buen ilologico
exsimocslinación, clásicos de lenguas y no una nue a nue a lengua pode . To cuan o mayo
conocimien o de la lengua y su escukšlios econocimien o de ciencia camino J. Jablonskis ėjo
oda la ida lingüís ico. Debido a eso el más adelan e, el más de su usa y p opo ciona palab as
an p endió į a dijamom concep os žymė i, que no es sencillo deci , si es o de su donde gi dė o,
o en esc i os descubie os, o hecho p opio la palab a y é mino. La mayo ía de ellos no ienen
indi idualidad señas de, incluso cla os da iniai noa odo esą naujada ai. Y esas palab as son no
solo sumados en sus p opios p epa ados dicynėlius, sino y isba s y i en gausios sus abajos
de la esc i u a an o po la lengua, an o po o as á eas y asun os de ida de sociedad, po in
es o6 En es a palab a, ma í , hab á coincumpusios pa eigos humanos y ac ual uncionūno
signi icados.
8 S. Keinys | pensamien os sob e didelí olbininká y e minologá Joná Jablonskį 150-...
si uos, edaguo uos o os esc i os o i u palab ažiu deci á los oyen es o á los que
piden consejo.
Como, cla amen e y no malmen e a i a gen e esc ibía J. Jablonskis, puikiai
isible de su lib ogely ės Kole a a inas pasisaugoki e!7, edi ada m. 1908 como
Vil ies pe iódico apéndice (Me kelis 1931: 24), aquí dedamos dos ex ac illos. 1) El
cóle a es e ible Liga Asiá ica. Desde Asia, su na aliñas, ella a eces llega y á
Eu opa y piauna sus pe sonas. a la gen e de Li uania ella piauna, e dad á deci ,
nedažnai, pe o piauna ya bas an e ieya. Desde el momen o en que ella comenzó a
isi a mųsų k aš ą, se á ya ce ca de cien años... (p. 1).
2) Cómo econoce la en e medad del cóle a? Susi gęs cóle a homb e idu iuoja, le sueljan id ius.
Sus echasas a is skįs yn y ecu yn. Además, el homb e ma omi i, piés auko mėšlungis. Sopuliai a
didyn; homb e nebesi e ia, ėk e ėkia. P aslenka a ias ho as, y en e mo en e amen e asmiino:
ocįs įdumba, na is smailėja, odo el cue po exo za muy leesas; oda pamplynuoja, a šąla. El en e mo
anhela bebe , pe o a ibi no puede, po que odo lo que él ingie e, inmedia amen e y é emia (p. 3). Sólo
o o uno de la esc i u a (ly ys piauna, mųsų, skįs yn, akįs aho a esc i as pjauna, nues o, lys yn,
ojos) mokančiam no in e ne - ele onina ac ualina ašybą, aún p ie eiksmis senai, cuyo luga casi
odos son p a ę o ap ende a usa hace mucho iempo, indica que aho a, que los lib os osgely ės
esc i o no odo se esc ibe de la misma mane a, como cuan o más a de él mismo ėmė esc ibi y aho a
se ap ende. O po cie o es la pujosa y eglamen igísima lengua de es os días, aunque esc i a hace
cien a con sob eum años. Lee Jablonskio esc i os y edaguo os o aisy us ex os es uno place y cosa
cla ous, ácilmen e en endible, y habla sllandi, iksli, sin desen endamos palab as y pasakymų. Él bien
conocía la lengua izgales, mapeaba usa sus medios él mismo y, aisydamas o os lengua, ne a žė
min ies eiškimo į ai o ės. En abundosos a ículos de ugdomuosi del lenguaje J. Jablonskis no solo,
en e o os cosas, aisé ne ykusius e minos, sino y decla ó comunesas piñas, qué e minos deben
se y como a i icialina ob a de e minología8. De odos los p ime o esas ideas su gie on de
emp ano noses a ían mis mismos comunes lengua o denamien o y ugdymo p incipios, amce o
bend inés, su é mino ašomosios, lengua idealo, i. i. sup a imo, cuál a lengua debe se , que,
pe sis iendo e dade amen e lie u iška, mejo is amen e sa is acían las necesidades de
comunica i os de la sociedad en odos los casos de ida de su nación y más a de es ado. 7 Muchas
g acias a colega Palmi ai Zemle ičiū ei, pa ūpinusiai es e edi inėlio ex o. 8 Plačiau ž . a ículo
Li uu ių e minologijos kū imo apž alga ( il 1940 m.), publicado Kalbo y os
XVIII . (1967 m.), 2125 p.