Facul ade de Ve e ina ia
T aballo de
Fin de G ao
G ao en Ve e ina ia
Ano 2023
Modalidade do T aballo Expe imen al
P esenza de Mycoplasma
haemo elis e ou os
micoplasmas hemo ópicos
en ga os do no oes e de
España
MIRIAM PARGA BRAÑA
Licenza
Agás onde se aga cons a explici amen e, es a ob a pe ence a Mi iam Pa ga B aña e es á baixo
unha licenza de “C ea i e Commons Reconocimien o 4.0 In e nacional”.
Resumo
Os micoplasmas hemo ópicos (hemoplasmas) son bac e ias in acelula es que in ec an os
glóbulos e mellos dunha g an a iedade de mamí e os p o ocando anemias hemolí icas g a es;
no caso dos ga os, es es pa óxenos p o ocan a anemia in ecciosa elina. Os micoplasmas
hemo ópicos a ópanse amplamen e es endidos mundialmen e, e nos úl imos anos es án
adqui indo g an ele ancia en España.
Os obxec i os des e aballo de in de g ado o on de e mina a posible p esenza de micoplasmas
hemo ópicos nos ga os do no oes e de España e iden i ica as especies a opadas de xei o
molecula e, amén, se exis e in luenza de ac o es como a idade, o sexo, a p esenza de pulgas e
o es ilo de ida dos ga os sob e a p esenza des es mic oo ganismos. Pa a is o ealizouse unha
mos axe dun o al de 74 mos as de sangue en ei o de ga os do no oes e de España, ecollendo
ademais di e en es da os sob e a súa p ocedencia, sexo, idade, p esenza de pulgas e o seu es ilo
de ida. A pa i das mos as de sangue en ei o ealizouse unha PCR con encional pa a a
de ección de micoplasmas hemo ópicos, e a con inuación as mos as posi i as o on
secuenciadas median e o mé odo Sange . Po úl imo, cons uíuse unha á bo e iloxené ica coas
secuencias ob idas e ou as de e e encia p e iamen e desc i as e ealizouse unha análise
es a ís ica pa a es uda si en e as a iables ecollidas e a posi i idade había di e encias
signi ica i as.
Un o al de 12 mos as (16,22 %) esul a on posi i as a Mycoplasma spp. hemo ópicos median e
PCR. As especies a opadas e as súas p e alencias o on as seguin es: Mycoplasma haemo elis,
6,76 %; “Candida us Mycoplasma haemominu um”, 6,76 %; Mycoplasma wenyonii, 1,35 %; e
“Candida us Mycoplasma haemobos”, 1,35 %; así, es e aballo a oxa no a in o mación sob e
a p esenza das di e en es especies de micoplasmas hemo ópicos no no oes e de España. Polo que
espec a ao es udo es a ís ico, as a iables idade e sexo non p esen a on elacións signi ica i as
coa posi i idade (p > 0,05), men es que a p esenza de pulgas e o es ilo de ida colonia-acceso ao
ex e io si mos a on di e enzas signi ica i as (p < 0,05). Es es esul ados e o zan a idea de que
a ansmisión median e ec o es como as pulgas e a ansmisión po con ac o di ec o son as o mas
de ansmisión máis impo an es nes as in eccións. Ademais, es e es udo supón a p imei a
desc ición de “Candida us M. haemobos” en ga os, un micoplasma hemo ópico cuxo hospedei o
p incipal son os bó idos.
Palab as cha e: micoplasmas hemo ópicos, ga os, PCR, ac o es de isco, secuenciación,
iloxenia
Resumen
Los micoplasmas hemo ópicos (hemoplasmas) son bac e ias in acelula es que in ec an los
glóbulos ojos en una amplia a iedad de mamí e os y causan anemias hemolí icas g a es; en el
caso de los ga os, es os pa ógenos causan la anemia in ecciosa elina. Los micoplasmas
hemo ópicos es án muy ex endidos a ni el mundial y, en los úl imos años, han adqui ido g an
ele ancia en España.
Los obje i os de es e abajo de in de g ado ue on de e mina la posible p esencia de
micoplasmas hemo ópicos en ga os del no oes e de España e iden i ica las especies encon adas
molecula men e y, ambién, si ac o es como la edad, el sexo, la p esencia de pulgas o el es ilo de
ida in luyen en la p esencia de es os mic oo ganismos. Pa a log a es o, se ealizó un mues eo
de un o al de 74 mues as de sang e en e a de ga os del no oes e de España, ecogiendo además
di e en es da os sob e su p ocedencia, sexo, edad, p esencia de pulgas y su es ilo de ida. A pa i
de las mues as de sang e en e a, se ealizó una PCR con encional pa a la de ección de
micoplasmas hemo ópicos, y a con inuación las mues as posi i as ue on secuenciadas median e
el mé odo de Sange . Finalmen e, se cons uyó un á bol ilogené ico, con las secuencias ob enidas
y o as de e e encia p e iamen e desc i as, y un análisis es adís ico pa a es udia si había
di e encias signi ica i as en e las a iables ecogidas y la posi i idad.
Un o al de 12 mues as (16,22%) esul a on posi i as pa a Mycoplasma spp. hemo ópicos po
PCR. Las especies encon adas y sus p e alencias ue on: Mycoplasma haemo elis, 6,76%;
“Candida us Mycoplasma haemominu um”, 6,76%; Mycoplasma wenyonii, 1,35%; y
“Candida us Mycoplasma haemobos”, 1,35%; así, es e abajo apo a nue a in o mación sob e la
p esencia de di e en es especies de micoplasmas hemo ópicos en el no oes e de España. Po lo
que espe a al es udio es adís ico, las a iables edad y sexo no p esen a on elaciones
signi ica i as con la posi i idad (p > 0,05), mien as que la p esencia de pulgas y el es ilo de ida
colonia-acceso al ex e io sí mos a on di e encias signi ica i as (p < 0,05). Es os esul ados
e ue zan la idea de que la ansmisión a a és de ec o es como las pulgas y la ansmisión po
con ac o di ec o son las o mas de ansmisión más impo an es de es as in ecciones. Además,
es e es udio ep esen a una p ime a desc ipción de "Candida us M. haemobos" en ga os, un
micoplasma hemo ópico cuyo huésped p incipal son los bó idos.
Palab as cla e: micoplasmas hemo ópicos, ga os, PCR, ac o es de iesgo, secuenciación,
ilogenia
Abs ac
Hemo opic mycoplasmas (hemoplasmas) a e in acellula bac e ia ha in ec ed blood cells in
a wide a ie y o mammals and cause se e e hemoly ic anemias; in he case o ca s, hese
pa hogens cause eline in ec ious anemia. Hemo opic mycoplasmas a e widesp ead wo ldwide
and, in ecen yea s, ha e gained g ea impo ance in Spain.
The objec i es o his The Final P ojec we e o de e mine he possible p esence o hemo opic
mycoplasmas in ca s om he No hwes o Spain and o iden i y molecula ly he species ound,
mo eo e , he in luence o ac o s such as in luence o ac o s such as age, sex, he p esence o
leas o he li es yle o ca s on he p esence o hese mic oo ganisms was e alua ed A o al o 74
whole blood samples we e collec ed om ca s om he No hwes o Spain as well as da a on
hei o igin, sex, age, p esence o leas and hei li es yle. F om he whole blood samples, a
con en ional PCR was pe o med o de ec ing hemo opic mycoplasmas, and hen he posi i e
samples we e sequenced using he Sange me hod. Subsequen ly, a phylogene ic ee was buil
wi h he sequences ob ained and o he e e ence sequences p e iously desc ibed. Finally, a
s a is ical analysis was pe o med o e alua e i he e we e signi ican di e ences be ween he
a iables collec ed and he posi i i y.
A o al o 12 samples (16.22%) we e posi i e o Mycoplasma spp. hemo ophic by PCR. The
species ound and hei p e alence we e: Mycoplasma haemo elis, 6.76%; "Candida us
Mycoplasma haemominu um", 6.76%; Mycoplasma wenyonii, 1.35%; and "Candida us
Mycoplasma haemobos", 1.35%; so, his wo k p o ides new in o ma ion on he p esence o
di e en species o hemo opic mycoplasmas in no hwes e n Spain. As ega ds he s a is ical
s udy, he a iables age and sex did no p esen signi ican ela ionships wi h he posi i i y (p >
0.05), while he p esence o leas and he colony-access li es yle show signi ican di e ences (p
< 0.05). These esul s ein o ce he idea ha ansmission h ough ec o s such as leas and di ec
ansmission by di ec con ac a e he mos impo an o ms o ansmission o hese in ec ions.
In addi ion, his s udy ep esen s a i s desc ip ion o "Candida us M. haemobos" in ca s, a
hemo opic mycoplasma whose main hos is bo ids.
Keywo ds: hemo opic mycoplasmas, ca s, PCR, isk ac o s, sequencing, phylogeny
ÍNDICE
Resumo ........................................................................................................................................3
Resumen.......................................................................................................................................4
Abs ac ........................................................................................................................................5
Índice de ab e ia u as ..................................................................................................................8
Índice de áboas e igu as ...........................................................................................................10
1. In odución .........................................................................................................................11
1.1 E ioloxía .....................................................................................................................11
1.2 Epidemioloxía ............................................................................................................12
1.2.1 Dis ibución xeog á ica ......................................................................................12
1.2.2 Hospedei os ........................................................................................................12
1.2.3 T ansmisión ........................................................................................................13
1.2.4 Fac o es de isco .................................................................................................15
1.3 Pa oxénese ..................................................................................................................16
1.4 Signos clínicos e lesións .............................................................................................17
1.5 Diagnós ico ................................................................................................................17
1.5.1 Hemog ama e Bioquímica ..................................................................................17
1.5.2 F o is sanguíneo..................................................................................................18
1.5.3 P oba de Coombs ................................................................................................18
1.5.4 PCR ....................................................................................................................19
1.6 T a amen o .................................................................................................................19
1.7 P e ención e con ol ...................................................................................................20
2. Obxec i os .........................................................................................................................21
3. Ma e ial e mé odos .............................................................................................................22
3.1 C i e ios de selección .................................................................................................22
3.2 Análise de labo a o io.................................................................................................22
3.2.1 Ex acción de ADN ............................................................................................22
3.2.2 PCR con encional ..............................................................................................23
3.2.3 Secuenciación do ADN.......................................................................................26
3.3 Análise iloxené ico ....................................................................................................26
3.3.1 Ensamblaxe e co ección de secuencias ..............................................................26
3.3.2 Iden i icación de secuencias especies de Mycoplasma spp. hemo ópicos ..........27
3.3.3 Aliñamen o .........................................................................................................27
3.3.4 Cons ución da á bo e iloxené ica .....................................................................28
3.4 Análise es a ís ica .......................................................................................................29
4. Resul ados e discusión........................................................................................................30
4.1 P esenza de micoplasmas hemo ópicos ...........................................................................30
4.2 Especies de micoplasmas hemo ópicos a opadas ............................................................30
4.3 Á bo e iloxené ica ...........................................................................................................33
4.4 Fac o es de isco a aliados que poden in luí na ansmisión ...........................................34
5. Conclusións ........................................................................................................................39
6. Bibliog a ía ........................................................................................................................40
Índice de ab e ia u as
ADN: Ácido desoxi ibonucleico
AIC: Akaike In o ma ion C i e ion
ARN : Ácido ibonucleico ibosómico
BLAST: Basic Local Alignmen Sea ch Tool
ºC: g ados Celsius
CPDA-1: Ci a o- os a o-dex osa-adenina
dnaK: p o eína de choque é mico 70 de la chape ona de ADN
EDTA: Ácido e ilendiamino e aacé ico
EF-Ts: ac o de elongación - sensible a empe a u a
ELISA: Inmunoadso ción ligada a enzimas
F: Fo wa d
g: g amo
gapA: glice aldehído-3- os a o deshid oxenasa
GTR + I + G: Gene al Time Re e sible + In a ian si es + Gamma-dis ibu ed
h: ho a
M.: Mycoplasma
mA: miliampe io
MEGA X: Molecula E olu iona y Gene ics Analysis X
mg/kg: milig amo/kilog amo
Mh : Mycoplasma haemo elis
min: minu o
Mhm: “Candida us Mycoplasma haemominu um”
ml: milili o
mM: milimola
M c: “Candida us Mycoplasma u icensis”
NCBI: Na ional Cen e o Bio echnology In o ma ion
PCR: Reacción en cadea da polime asa
pgk: os oglice a o quinasa
pb: pa de bases
R: Re e se
pm: e olución po minu o
R - PCR: PCR en empo eal
TAE: T is, ace a o e EDTA
UI: Unidades in e nacionais
μm: mic óme o
μl: mic oli o
μM: mic omola
V: ol ios
W: a io
χ²: Chi-cad ado
- Os ga os que i en no ex e io e eñen con ac o con ou os ga os e cos a ópodos eñen
máis p obabilidade de in ec a se (Willi e al., 2007a).
- A coin ección con ou as especies de hemoplasmas, que po encian a acción en e eles.
- A coin ección con ou os pa óxenos ou pa oloxías, que pode po encia a anemia e
eac i a a in ección en ga os po ado es. En e as pa oloxías asociadas encon amos po
exemplo o i us da leucemia elina, o i us da inmunode iciencia elina, o i us da
pe i oni is in ecciosa elina, a bac e ia Ba onella henselae e algunhas neoplasias.
1.3 Pa oxénese
A adhesión dos micoplasmas á supe icie da memb ana dos glóbulos e mellos p oduce dano na
mesma que ai educindo o empo de ida das células in ec adas. A is o hai que engadi a espos a
inmuni a ia que se p oduce on e a bac e emia: a adhesión dos micoplasmas expón an íxenos e
o hospedei o esponde con an ico pos, xe ándose así unha eacción an íxeno-an ico po
complemen a ia que da luga a hemólise. Es a hemólise acaba p oducindo a anemia hemolí ica
ca ac e ís ica da in ección po Mycoplasma haemo elis (Ha ey, 2008). En xe al, a hemólise
in a ascula c éese que é mínima; na maio ía dos casos a anemia p odúcese po hemólise
ex a ascula debida a e i o agoci ose po pa e dos mac ó agos do bazo, ígado, pulmóns e
medula ósea (Ha ey, 2008).
Na pa oxénese da in ección po Mh pódense di e encia ca o e apas:
- O pe íodo de incubación oscila en e unha e es semanas pasada a in ección do pa óxeno
(Lobe i, 2007).
- A ase aguda du a ao edo dun mes e co espóndese co momen o no que o animal
p esen a o maio ni el de bac e emia. Nes a ase apa ecen os signos clínicos (aínda que
non en odos os ga os), polo que es e é o momen o no que se adoi a acudi ao e e ina io
(Sykes, 2010).
- Na ase de ecupe ación edúcense os micoplasmas en sangue e o hema óc i o comeza a
epoñe se (Palme o e Ca ballés, 2010).
- A ase c ónica é a que expe imen an algúns ga os du an e oda a súa ida, es es
ecupé anse da in ección pe o quedan como po ado es c ónicos. Aínda que non es á
o almen e es udada, no ano 2009 a opá onse median e -PCR algunhas e idencias que
pa ecían indica que o pulmón, ígado e bazo son os ó ganos onde quedan secues ados
os micoplasmas hemo ópicos, xa que nes es ó ganos a opá onse o maio núme o de
copias dos micoplasmas. Non obs an e, non o on capaces de con i ma es a hipó ese
(Taske e al., 2009a).
Con odo, se o p o ocolo de a amen o é adecuado o animal debe ía queda
comple amen e lib e da bac e emia en sangue e sen signos clínicos (No acco e al., 2018).
No caso de que o ga o quede in ec ado de o ma c ónica, a eac i ación da en e midade
pode oco e en calque a momen o no que o ga o se a ope nun pe íodo de
inmunosup esión; no malmen e, os ga os in ec ados de o ma c ónica eñen hema óc i os
no mais e esul a di ícil a opa os hemoplasmas no o is sanguíneo, polo que a única
manei a de de ec alos é median e o uso de écnicas molecula es (Willi e al., 2006a;
Palme o e Ca ballés, 2010).
1.4 Signos clínicos e lesións
Mycoplasma haemo elis p o oca cad os anémicos que a ían dende subclínicos a se e os,
podendo chega a comp ome e a ida do animal. Aínda que na maio ía dos casos é ípica a
p esenza dunha anemia exene a i a, desc ibí onse casos con anemia non exene a i a,
posiblemen e debido a que non ansco eu o empo su icien e (3 a 5 días pos in ección) pa a que
se p oducise a espos a exene a i a po pa e da medula ósea (Palme o e Ca ballés, 2010).
A sin oma oloxía é moi a iada e a maio pa e p odúcese como esul ado do p oceso anémico
que o animal es á su indo. En e os sinais máis ecuen es a opamos: le a xia, debilidade,
inape encia, colapso, palidez de mucosas, aquica dia, disnea/ aquipnea, sop os ca díacos,
hepa omegalia, esplenomegalia, lin adenopa ía, deshid a ación, eb e, pe da de peso e ic e icia
(Ba ke , 2019).
1.5 Diagnós ico
1.5.1 Hemog ama e Bioquímica
Cando o animal p esen a os signos clínicos e acude ao e e ina io o hema óc i o adoi a es a po
debaixo do 20 %, incluso po debaixo do 10 %. O no mal nes e momen o é a opa unha anemia
exene a i a mac ocí ica e hipoc ómica (Ha ey, 2008). En can o ao glóbulos b ancos, es es
poden es a en alo es no mais ou p esen a leucopenia ou mesmo leucoci ose; no caso das
plaque as, o achado máis ca ac e ís ico é a omboci openia (Sykes, 2010).
No pe il bioquímico podemos a opa hipe p o einemia undamen almen e debida a
deshid a ación e, debido ao dano no ígado, os encimas hepá icos adoi an a opa se en alo es po
en iba do no mal (Taske , 2010). No caso de que a hemólise sexa masi a (in a ascula e
ex a ascula ) e se supe e a capacidade de conxugación da hemoglobina a ni el hepá ico,
p oduci ase bili ubinemia e bili ubinu ia mode ada e ansi o ia (Palme o e Ca ballés, 2010).
1.5.2 F o is sanguíneo
Ao obse a unha ex ensión de sangue no mic oscopio obse ase aglu inación, polic omasia,
anisoci ose e máis co pos de Howell-Jolly do no mal. Os e i oci os adoi an se de maio amaño
(mac ocí icos), nucleados e dunha co máis pálida ao anspo a unha meno can idade de
hemoglobina (hipoc ómicos (Ha ey, 2008).
Os micoplasmas ense na supe icie do e i oci o de xei o indi idual, en pa ellas ou en cadeas
como un pun eado azulado (Figu a 1). As inguidu as u ilizadas pa a isualizalos poden se Di -
quick, Romanowsky o Giemsa (Sykes, 2010).
O p incipal p oblema dos o is sanguíneos é que an o a sensibilidade como a especi icidade son
moi baixas; po exemplo, Mh só é isible no 50% dos casos (Taske , 2010). Podemos a opa
an o alsos nega i os po desp endemen o dos micoplasmas se o o is non se ealiza an es dunha
ho a pos ex acción do sangue, como alsos posi i os se os con undimos con co pos de Howell-
Jolly (Sykes, 2010; Taske , 2010).
A aglu inación é ou o achado ca ac e ís ico da in ección po M. haemo elis e débese a anemia
hemolí ica inmunomediada p oducida pola hipe p o einemia que cambia a ca ga da memb ana
dos glóbulos e mellos e a o ece a súa ag upación (Palme o e Ca ballés, 2010; Sykes, 2010).
Figu a 1. Micoplasmas hemo ópicos na supe icie dos e i oci os. F o is sanguíneo en Di -quick,
1000x. Fon e p opia.
1.5.3 P oba de Coombs
Es a p oba emp égase pa a demos a que exis e p esenza de an ico pos na supe icie dos
e i oci os. De xei o simila aos o is, á ase dunha p oba cunha baixa sensibilidade, polo que un
esul ado nega i o non desca a a in ección. Ademais, nun es udo ealizado no 2009 emp egando
es a p oba en ga os in ec ados coas es p incipais especies de micoplasmas hemo ópicos elinos,
só se de ec a on animais posi i os nos ga os in ec ados expe imen almen e con Mh , polo que só
se pode ía emp ega pa a o diagnós ico des a especie (Taske e al., 2009b).
1.5.4 PCR
A eacción en cadea da polime asa é a p oba de elección pa a diagnos ica a in ección po
micoplasmas hemo ópicos, xa que é o mé odo que p esen a maio sensibilidade. Es a p oba
ipicamen e de ec a e ampli ica o xene que codi ica o agmen o 16S do ARN dos micoplasmas
hemo ópicos (Willi e al., 2007b). É impo an e sinala que as mos as de sangue se deben
ecolle semp e en ubos con EDTA, xa que a hepa ina de li io inhibe a PCR (Taske , 2010).
Exis en dous ipos de PCR que se poden emp ega pa a a de ección dos micoplasmas
hemo ópicos, a PCR con encional e a PCR en empo eal ( -PCR), sendo es a úl ima a que se
emp ega con maio ecuencia. En e as súas an axes a opamos que é máis especí ica e que
pe mi e cuan i ica a can idade de ADN dos micoplasmas hemo ópicos que p esen a o pacien e
no sangue, de o ma que se pode a alia o cu so da en e midade e a espos a ao a amen o (Willi
e al., 2007b; Taske , 2010).
1.6 T a amen o
O emp ego de an ibió icos como as e aciclinas (doxiciclina, oxi e aciclina) ou as
luo oquinolonas (en o loxacina, ma bo loxacina) du an e es semanas log a a emisión da
en e midade clínica, e amén a eliminación dos hemoplasmas do sangue (Fos e , 2000; Taske e
al., 2009a).
Pa a log a a eliminación comple a da in ección un es udo ealizado no ano 2018 p opón emp ega
a doxicilina 5 mg/kg dúas eces ao día po ía o al du an e 28 días. Naqueles ga os que
pe manecían posi i os a -PCR subs i uí on a doxiciclina polo ma bo loxacino 2 mg/kg unha ez
ao día po ía o al du an e 14 días e, pos e io men e, epe i on -PCR ob endo odos os esul ados
nega i os. Es e es udio amén demos ou que as un pe íodo de inmunosup esión con doses al as
de me ilp ednisolona os ga os seguían sendo nega i os a PCR, o que con i maba que os p o ocolos
de a amen o que eles p opoñían e an su icien es pa a log a elimina comple amen e a
bac e emia sanguínea p o ocada po Mycoplasma haemo elis (No acco e al., 2018).
Ou o an ibió ico que se adoi a emp ega log ando a eliminación comple a dos micoplasmas é o
en o loxacino, a dose de 5 mg/kg unha ez ao día ía o al du an e 14 días (Dowe s, 2002).
En elación co a amen o da anemia, poden emp ega se os glucoco icoides como a p ednisolona
a 1 a 2 mg/kg o al cada 12 ho as (Ha ey, 2008), pe o só naqueles casos nos que o animal empeo e
a pesa da adminis ación do an ibió ico, cando se c ea que a anemia hemolí ica inmunomediada
p ima ia eña un g an peso sob e a en e midade ou cando o hemoplasma non sexa o p incipal
esponsable da anemia. No es o de casos é p e e ible non emp egalos debido ao seu pode
inmunosup eso que pode empeo a o cad o da en e midade (Taske , 2010).
A ans usión sanguínea debe ealiza se nos casos no que o hema óc i o es ea po debaixo do 15
%, es ando semp e aos animais doan es on e a micoplasmas hemo ópicos (Fos e , 2000;
Palme o e Ca ballés, 2010). Tamén se ecomenda adminis a luídos que inclúan glucosa
in a enosa nos casos de animais g a es e mo ibundos (Ha ey, 2008).
Unha ez inalice o a amen o debe ía con i ma se median e -PCR que o ga o é nega i o, dando
po inalizada a bac e emia no sangue. Aínda que o esul ado sexa nega i o, pa a pode conside a
cun isco mínimo que o ga o non pe manece como po ado c ónico debe epe i se es a análise
dúas eces máis con in e alos dun mes (Taske e al., 2009a; Palme o e Ca ballés, 2010).
O p ognós ico ai depende undamen almen e de si o pacien e p esen a ou as en e midades
concomi an es, do momen o no que se comece a a a e da acilidade ca que esponda ao
a amen o (Fos e , 2000).
1.7 P e ención e con ol
Como medidas p e en i as deben elimina se os a ópodos que inxi an o sangue dos elinos
median e o emp ego de p odu os epelen es ( ip onilo, selamec ina, lo ilane …), e e i a a
ansmisión ia oxénica ealizando análise median e PCR ao doan e an es de ealiza a ans usión
sanguínea, así como e i a compa i ou os ma e iais como agullas, ins umen os qui ú xicos…
(Fos e , 2000; Ha ey, 2008).
Polo momen o non hai ningunha acina on e os micoplasmas hemo ópicos; non obs an e, si
exis en na ac ualidade a ios an íxenos candida os a se emp egados en acinas, como o dnaK
(p o eína de choque é mico 70 de la chape ona de ADN), pgk ( os oglice a o quinasa), EF-Ts
( ac o de elongación - sensible a empe a u a) y gapA (glice aldehído-3- os a o deshid ogenasa);
ademais, es es polipép idos poden emp ega se amén como ma cado es da in ección nos ga os
(Ba ke e al., 2012).
2. Obxec i os
Cos an eceden es desc i os a a o de ago a, os obxec i os p opos os no p esen e T aballo de Fin
de G ao o on os seguin es:
1º. De e mina se exis e p esenza de micoplasmas hemo ópicos nos ga os do no oes e de
España e iden i ica de xei o molecula as especies a opadas.
2º. De e mina a in luenza de ac o es como a idade, o sexo, a p esenza de pulgas e o es ilo
de ida dos ga os sob e a p esenza des es micoplasmas hemo ópicos.
3. Ma e ial e mé odos
3.1 C i e ios de selección
Es e es udo le ouse a cabo en e o 22 de se emb o do 2022 e 15 de ma zo do 2023. Du an e es e
pe íodo ecollé onse e analizá onse mos as dun o al de 74 ga os, dos cales 68 e an de dis in os
concellos de Galicia (67 de Lugo e 1 de A Co uña), 4 p ocedían de Can ab ia e 2 de As u ias.
As mos as o on ex aídas das enas xugula ou ilíaca e en iadas ao labo a o io de En e midades
In ecciosas da Facul ade de Ve e ina ia de Lugo en ubos con EDTA nun sob e xun o ao his o ial
dos animais. Ademais dis o, coa in o mación ecollida de cada animal elabo ouse un exis o no
cal se e lec ían os da os de sexo, idade, es ilo de ida e amén se o animal p esen aba pulgas no
momen o da ecollida da mos a. Pa a as a iables “idade” e “es ilo de ida” es ablecé onse as
seguin es ca ego ías:
- Idade:
Ga os de menos de 12 meses.
Ga os en e 12 e 36 meses.
Ga os de máis de 36 meses.
- Es ilo de ida:
Con acceso ao ex e io (ou doo ).
Sen acceso ao ex e io (indoo ).
Colonia.
3.2 Análise de labo a o io
3.2.1 Ex acción de ADN
A pa i das mos as de sangue en ei o ealizouse unha ex acción do ADN emp egando un ki
come cial (High pu e PCR empla e p epa a ion ki , Da ms ad , Alemania) adecuado pa a a
ob ención e pu i icación de ADN a pa i de nume osos ipos di e en es de mos as. O p o ocolo
emp egado oi o desc i o a con inuación:
1. De cada ubo de EDTA ans e imos a un ubo eppendo 200 μl de sangue en ei o.
2. Engadimos 200 μl de Binding Bu e e 40 μl de P o eínasa K econs i uída a cada mos a.
3. Axi amos 1 minu o e incubamos 10 minu os a 70ºC.
4. Engadimos 100 μl de isop opanol e axi amos 15 segundos.
5. Colocamos unha columna de il ado nun ubo colec o (Figu a 2) e ans e imos odo o
con ido dos eppendo en cada co esponden e columna.
6. Cen i ugamos 1 minu o a 9300 pm.
7. Colocamos a columna sob e un no o ubo colec o e exei amos o es an e.
8. Engadimos 500 μl de Inhibi o Remo al Bu e .
9. Cen i ugamos 1 minu o a 9300 pm.
10. Colocamos a columna sob e un no o ubo colec o e exei amos o es an e.
11. Engadimos 500 μl de Wash Bu e (1º la ado).
12. Cen i ugamos 1 minu o a 9300 pm.
13. Colocamos a columna sob e un no o ubo colec o e exei amos o es an e.
14. Engadimos 500 μl de Wash Bu e (2º la ado).
15. Cen i ugamos 1 minu o a 9300 pm.
16. Balei amos o ubo colec o e ol emos a coloca a columna.
17. Cen i ugamos du an e 3 minu os a 10400 pm; es e aumen o de empo de cen i uga aise
pa a que se seque a memb ana.
18. Colocamos a columna nun ubo eppendo no o es é il onde se almacena á a mos a a a
o seu análise, despois engadimos a cada columna 100 μl de Elu ion Bu e (p equen ado
a 70ºC), deixamos a incuba 1 minu o e, pos e io men e, cen i ugamos 1 minu o a 9300
pm.
19. Ga damos en conxelación a -80 ºC os ubos eppendo nos que emos o ADN ex aído
das mos as.
3.2.2 PCR con encional
O ADN ex aído a pa i das mos as de sangue analizouse median e PCR con encional pa a
de ec a a p esenza de micoplasmas hemo ópicos median e uns cebado es deseñados po C iado-
Fo nelio e colabo ado es (2003); es es cebado es pe mi en de ec a calque a dos micoplasmas
hemo ópicos desc i os a a a ac ualidade (C iado-Fo nelio e al., 2003).
Figu a 2. Columnas de il ado e ubo colec o
emp egados du an e a ex acción de ADN. Fon e
p opia.
Memb ana
de sílice
O p ocedemen o pa a ealiza a PCR con encional desc íbese a con inuación:
1. P epa amos a Mas e Mix mes u ando nun ubo eppendo odos os eac i os necesa ios
pa a o co ec o uncionamen o da PCR (Táboa 3). Pa a calcula a can idade de cada un
des es eac i os p ecisamos mul iplica o olume inal de cada un deles polo núme o de
mos as que eñamos máis o con ol posi i o e o nega i o.
Táboa 3. Lis ado dos eac i os necesa ios pa a a p epa ación da Mas e Mix emp egada pa a a
de ección de micoplasmas hemo ópicos.
Concen ación
inicial
Concen ación
inal
Volume
inal/ eacción
Cl2Mg
50 mM
1,5 mM
1,5 μl
Tampón T is-HCl
10 x
1 x
5 μl
Desoxi ibonucleó idos
i os a o
2 mM
200 mM
5 μl
1F (P ime )1
10 μM
1 μM
5 μl
1R (P ime )2
10 μM
1 μM
5 μl
Taq (encima polime ase)
5 UI/ μl
2,5 UI
0,5 μl
H2O
25 μl
TOTAL
47 μl
1Fo wa d (HBT-F) = ATACGGCCCATATTCCTACG
2Re e se (HBT-R) = TGCTCCACCACTTGTTCA
2. Axi amos e cen i ugamos du an e 30 segundos a 9000 pm.
3. P epa amos os ubos de PCR de 200 μl e en cada un engadimos 47 μl da Mas e Mix
p epa ada no paso 1.
4. Engadimos 3 μl do ADN ex aído no an e io p o ocolo a odas as mos as, menos aos
con oles posi i os e nega i os. Como con ol posi i o emp egouse unha mos a posi i a
a Mycoplasma haemo elis ob ida e secuenciada p e iamen e, e como con ol nega i o
auga bides ilada es é il. Es e paso debemos acelo cos ubos inxe idos nun pousa ubos de
ío pa a que a eacción de PCR non comece an es de empo.
5. Cen i ugamos os ubos de PCR a 1600 pm du an e un minu o.
6. In oducimos os ubos de PCR no e mociclado (Bio-Rad T100, Bio-Rad Labo a o ies
Inc., Es ados Unidos) co seguin e p o ocolo é mico (Táboa 4):
Táboa 4. P o ocolo é mico emp egado pa a a ampli icación das mos as de es e es udo median e PCR
con encional.
Tempe a u a
Tempo
Ciclo
94 ºC
10 minu os
1
95 ºC
30 segundos
40
60 ºC
30 segundos
72 ºC
30 segundo
72 ºC
10 minu os
1
A con inuación, pa a comp oba o esul ado da PCR con encional é p eciso isualiza os
agmen os ob idos en xel. O p o ocolo de elec o o ese que se segue é o seguin e:
1. Facemos o xel de aga osa ao 1 %: p epa a amos nun ma az 60 ml de ampón TAE
( isaminome ano, ace a o e EDTA) a concen ación 1x e engadimos 0,6 g de aga osa.
Quen amos a mes u a no mic oondas (1 min, 900 W) e cando comece a bu bulla ,
pa amos o mic oondas, axi amos o ma az e quen amos du an e ou os 30 segundos.
2. Deixamos a e ia o ma az lixei amen e an es de engadi 3 μl RedSa e, e emo emos
sua emen e xi ando o ma az pa a que non se o men bu bullas. A solución de inguidu a
de Ácidos Nucleicos RedSa e emi e luo escencia e de ao uni se ao ADN ou ARN as
as súa exposición a luz ul a iole a.
3. P epa amos o sopo e pa a o xel, axus ándoo e equilib ándoo coa axuda do ni el. A
con inuación colocamos o pei e, que se e pa a o ma os pozos nos que coloca emos as
mos as.
4. Balei amos o xel nunha esquina do sopo e pa a que non se o men bu bullas e se epa a
po si mesmo po oda a supe icie. Deixamos solidi ica du an e 40 minu os.
5. P epa amos unha placa de mic o i ulación con 2 μl de ampón de mos a pa a cada unha
das mos as.
6. Unha ez que o xel se endu eza, e i amos p imei o o pei e. A con inuación,
desmon amos o sopo e de xel e colocámolo na cube a de elec o o ese. Po úl imo,
cub imos o xel con ampón TAE 1x.
7. Ca gamos 5 μl do Ladde no p imei o pozo do xel. Es e ladde é o ma cado que se
emp ega pa a es ima o amaño dos agmen os ob idos na PCR.
8. Ca gamos as mos as e mes u amos 10 μl de cada mos a co ampón de mos a que
iñamos p epa ado na placa de mic o i ulación. Ca gamos odo o olume e dispensámolo
no co esponden e pozo si uado no xel.
9. Pechamos a cube a e con igu amos o p og ama de elec o o ese (100 V, 400 mA, 45 min).
10. Unha ez ema ado o empo, apagamos a on e de alimen ación e ab imos a cube a.
Re i amos o sopo e do xel e esco émolo e secamos po debaixo cun anaco de papel.
11. Obse amos os esul ados no analizado de imaxes (Figu a 3).
Táboa 6. Resume dos da os das mos as posi i as a Mycoplasma spp. hemo ópicos nes e es udo, coa
iden i icación a ni el de especie e po cen axe de homoloxía coas secuencias p e iamen e desc i as en
GenBank.
Código
mos a
Sexo
Pulgas
Es ilo de
ida
Idade
(meses)
Luga
Especie
Homoloxía
(%)
G.6
Macho
Si
Acceso ao
ex e io
48
Begon e
(Lugo)
Mycoplasma
haemo elis
94,35
G.7
Femia
Si
Acceso ao
ex e io
5
Cas o de
Rei
(Lugo)
Mycoplasma
haemobos
99,81
G.8
Femia
Si
Acceso ao
ex e io
12
Vimianzo
(A
Co uña)
Mycoplasma
wenyonii
99,83
G.13
Macho
Si
Colonia
36
Lugo
(Lugo)
“Candida us
Mycoplasma
haemominu um”
100
G.22
Macho
Si
Colonia
96
Lugo
(Lugo)
“Candida us
Mycoplasma
haemominu um”
99,84
G.33
Macho
Si
Acceso ao
ex e io
24
Lugo
(Lugo)
“Candida us
Mycoplasma
haemominu um”
99,84
G.34
Femia
No
Acceso ao
ex e io
24
Cama go
(Can ab ia)
“Candida us
Mycoplasma
haemominu um”
99,67
G.62
Macho
Si
Colonia
6
Lugo
(Lugo)
Mycoplasma
haemo elis
99,83
G.63
Macho
Si
Colonia
72
Lugo
(Lugo)
Mycoplasma
haemo elis
99,83
G.67
Femia
Si
Colonia
24
Lugo
(Lugo)
Mycoplasma
haemo elis
99,83
G.72
Macho
Si
Acceso ao
ex e io
47
Lugo
(Lugo)
“Candida us
Mycoplasma
haemominu um”
99,51
G.88
Macho
No
Acceso ao
ex e io
5
Gijón
(As u ias)
Mycoplama
haemo elis
99,83
4.3 Á bo e iloxené ica
En elación co es udo iloxené ico baseado nas elacións e olu i as cons uído a pa i do modelo
GTR + I + G ob í ose a á bo e que se mos a a con inuación na Figu a 5. Es a á bo e iloxené ica
pe mi e e as elacións exis en es en e as di e en es especies do es udo e as especies de
e e encia ecollidas da base de da os GenBank.
Figu a 5. Á bo e iloxené ica ob ida a pa i das mos as de es e es udo e secuencias de e e encia da base
de da os GenBank. En di e en es co es mós anse os subclados pa a as di e en es especies a opadas nes e
aballo (ama elo: M. wenyonii; e de: “Candida us M. haemominu um”; e mello: M. haemo elis; azul:
“Candida us M. haemobos”). As po cen axes p óximas aos nodos das amas da á bo e sinalan a
p obabilidade pos e io ob ida pa a di o nodo no análise iloxené ico.
Se obse amos a á bo e iloxené ica en de alle emos que odas as mos as e as especies de
e e encia escollidas pa en dun an eceso común. Na pa e in e io da á bo e encon amos as
especies de Mycoplasma spp. non hemo ópicas escollidas nes e es udo como ou g oup pa a
pode ealiza o en aizamen o da á bo e, men es na pa e supe io emos como as especies de
micoplasmas hemo ópicos se di iden en dous clados cla amen e di e enciados:
- O clado supe io di ídese a súa ez en dous subclados, a opando no supe io a mos a G8
es ei amen e elacionada cas dúas especies de e e encia de M. wenyonii, o cal con i ma
o esul ado de homoloxía ob ido coa e amen a BLAST. Cabe sinala que nes a mesma
ama a ópanse amén as especies “Candida us M. haemo is” e M. o is, ípicas da especie
o ina, e nes e mesmo subclado pe o nou a ama máis sepa ada encón anse amén as
especies M. suis e M. pa um, ípicas do gando po cino. No subclado in e io a opamos
as mos as G.72, G.22, G.34, G.13 e G33 xun as na mesma ama coas secuencias de
e e encia de Mhm, o cal con i ma de no o os esul ados do BLAST, es ando amén moi
elacionadas coas especies de “Candida us M. Hema opa um” pe o que se encon an
nou a ama lixei amen e sepa ada pe o no mesmo subclado.
- O clado in e io p esen a es amas, onde en elación coa aíz da á bo e podemos
di e encia unha p imei a coas secuencias de e e encia de M c e unha segunda coas
secuencias de “Candida us M. haemobos” onde se si úa a mos a G7 des e es udio. A
e cei a ama ecolle as mos as G.88, G.67, G.63, G.62 e G6F, que es án di ec amen e
elacionadas coas mos as de e e encia de Mh e moi p óximas as secuencias de M.
haemocanis, o que indica que ambas especies es án moi elacionadas dende un pun o de
is a iloxené ico.
4.4 Fac o es de isco a aliados que poden in luí na ansmisión
A pa i dos esul ados ob idos nes e es udo, as a iables “sexo” e “idade” non pa ecen in luí
sob e a p esenza de micoplasmas hemo ópicos nes a poboación (p- alo > 0,05). Sen emba go,
as a iables “p esenza de pulgas” e “es ilo de ida”, e den o de es a en conc e o a ca ego ía “con
acceso ao ex e io ” espec o da ca ego ía “colonia”, si mos a on signi ica i amen e unha maio
posi i idade a micoplasmas hemo ópicos (p- alo < 0,05). A con inuación, mós anse as áboas
de con inxencia emp egadas (Táboas 7, 8, 9 e 10), así como o es a ís ico χ² e os p- alo es ob idos
na análise es a ís ica (Táboa 11).
Táboa 7. Táboa de con inxencia pa a as a iables sexo e posi i idade á PCR.
SEXO
Resul ados de micoplasmas hemo ópicos
Nega i o
Posi i o
To al xe al
Femia
29
4
33
Macho
33
8
41
To al xe al
62
12
74
Táboa 8. Táboa de con inxencia pa a as a iables idade e posi i idade á PCR.
IDADE
Resul ados de micoplasmas hemo ópicos
Nega i o
Posi i o
To al xe al
>36 meses
10
4
14
<12 meses
36
4
40
12-36 meses
15
4
19
To al xe al
62
12
74
Táboa 9. Táboa de con inxencia pa a as a iables p esenza de pulgas e posi i idade á PCR.
PULGAS
Resul ados de micoplasmas hemo ópicos
Nega i o
Posi i o
To al xe al
Nega i o
29
2
31
Posi i o
32
10
42
To al xe al
61
12
73
Táboa 10. Táboa de con inxencia pa a as a iables es ilo de ida e posi i idade á PCR.
ESTILO DE VIDA
Resul ados de micoplasmas hemo ópicos
Nega i o
Posi i o
To al xe al
Colonia
38
5
43
Sen acceso ao
ex e io
9
0
9
Acceso ao ex e io
15
7
22
To al xe al
62
12
74
Táboa 11. Resul ados da p oba de Chi-cad ado pa a cada unha das a iables es udadas en elación coa
posi i idade a micoplasmas hemo ópicos.
Va iables analizadas
Chi-cad ado
p- alo
Sexo/posi i idade
0,7351
0,3912
Pulgas/posi i idade
3,912
0,048
Es ilo de ida/posi i idade
6,3498
0,0418
Colonia/sen acceso ao ex e io
1,158
0,282
Colonia/con acceso ao ex e io
3,941
0,048
Sen acceso ao ex e io /con acceso ao ex e io
3,699
0,054
Idade/posi i idade
3,002
0,2229
En e os da os ecollidos dos animais des e es udo encon ábase o sexo dos animais, no que dos
74 ga os es udados 33 e an emias e 41 e an machos. Das emias só ca o o on posi i as, men es
que nos machos houbo oi o ga os posi i os; is o signi ica que o 12,12 % das emias e o 19,51 %
dos machos do es udo e an posi i os a algún dos micoplasmas hemo ópicos. Non obs an e,
es a is icamen e non se a opa on di e encias signi ica i as nes e aballo, se ben é ce o que o
núme o de animais des e es udo non é moi ele ado e is o puido in luí nes e sen ido. Es e esul ado
conco da con algúns es udos nos que ampouco se sinala asociación es a ís ica en e o sexo e a
posi i idade a micoplasmas hemo ópicos (Ma ínez-Díaz e al., 2013; Dua e e al., 2015). Con
odo, a pesa de non se es a is icamen e signi ica i o, a maio po cen axe de ga os machos
in ec ados conco da cos au o es que si asocian o sexo a unha maio posi i idade; es es au o es
de enden que os machos en ei os, ao es a máis in oluc ados en lio as nas que se p oducen
mo dedu as, e amén ao desp aza se máis lonxe endo máis p obabilidade de con ac o con ou os
ga os, poden es a máis expos os á in ección esul ando nun maio núme o de posi i os (Ma ínez-
Díaz e al., 2013; Dua e e al., 2015; Ál a ez-Fe nández e al., 2022). Que o sexo masculino
es ea máis in oluc ado na posi i idade e o za a idea de que as lio as que implican mo dedu as
en e os ga os poden p opicia a ansmisión di ec a en e un ga o posi i o e un ga o san. Ademais,
con i mouse cun es udo de inoculación de M c ía subcu ánea que son su icien es dúas go as de
sangue (10 μL) pa a mos a esul ados posi i os median e PCR en ga os p e iamen e sans
(Museux e al., 2009).
A idade oi ou o dos ac o es que se i o en con a á ho a de ecolle os da os dos ga os. Nes e
caso ixé onse es g upos: o p imei o e máis nume oso, con 40 ga os de idade meno ou igual a
12 meses e no que houbo ca o animais posi i os (10 %); o segundo, con 19 ga os en e 12 e 36
meses, no que amén houbo ca o posi i os (21 %); e o e cei o, e an 14 ga os de máis de 36
meses, onde ou a ez a opamos ca o posi i os (29 %). Ao es uda a es a a iable non se a opa on
di e enzas signi ica i as, o cal é opos o ao desc i o po ou os au o es que mos an ce a
asociación en e a idade e a in ección ao encon a máis posi i os nos ga os adul os; es es au o es
xus i ican es e achado polo ei o de que os ga os de máis idade puide on es a expos os aos
a ópodos chupado es du an e máis empo, ademais dunha maio p obabilidade de in e accións
ag esi as nes e g upo de idade que nos ga os máis no os (Sykes e al., 2007; Ma ínez-Díaz e
al., 2013; Díaz-Regañón e al., 2018). Así, aínda que no p esen e es udo hai unha maio
po cen axe de ga os posi i os na ca ego ía de ga os adul os, o ei o de que non se a opase ningunha
elación es a is icamen e signi ica i a pode es a p obablemen e elacionado co pequeno amaño
da mos axe.
A ansmisión de micoplasmas hemo ópicos en ga os median e a ópodos, e especialmen e
median e pulgas (C enocephalides elis), é un dos mecanismos máis es udados; con odo, non se
chega a un aco do de consenso en e os au o es. Nes e es udo, o 23,8 % dos animais que o on
posi i os a micoplasmas hemo ópicos p esen aban pulgas, on e só a un 6,45 % dos animais
posi i os nos que non se e idenciou a p esenza des e pa asi o. Así a odo, debemos menciona
que odos os animais posi i os que non p esen aban pulgas si que iñan acceso ao ex e io , polo
que non se pode desca a que, a pesa de que no momen o da oma de mos as non se a opa on
pulgas, non as i e an p e iamen e. O po cen axe de animais posi i os e con pulgas des e es udo
é pa ecido ao desc i o en Reino Unido, onde se demos ou que o 36,4 % das mos as ecollidas
de ga os con pulgas o on posi i as (Shaw e al., 2004). En elación co es udo es a ís ico, no
p esen e aballo si se a opa on di e encias signi ica i as ao es uda a p esenza de pulgas, o que
e o za a idea da súa implicación na ansmisión des es micoplasmas hemo ópicos.
Ou o da o impo an e a e en con a é que g an pa e das mos as ecollidas nes e aballo de in
de g ado ecollé onse nos meses de in e no, en e o 22 de se emb o do 2022 e 15 de ma zo do
2023, nos cales as pulgas eñen meno ac i idade polo momen o do ciclo no que se a opan.
Es udos como o ealizado en Mad id apoian a idea de que un empo cálido in lúe na p esenza de
pulgas e po an o na ansmisión de micoplasmas hemo ópicos, xa que se obse ou unha maio
p esenza de animais posi i os (63,5 %) nas mos as ecollidas du an e a p ima e a e o e án que
nas ecollidas en ou ono e in e no (36,5 %) (Díaz-Regañón e al., 2018). Con odo, hai luga es
onde non abundan as pulgas e se de ec an igualmen e ga os posi i os aos micoplasmas
hemo ópicos, o que suxi e que exis an ou os mecanismos de ansmisión (Jensen, 2001).
En elación a ansmisión de micoplasmas hemo ópicos median es pulgas, e espec o a de ección
de Mycoplasma wenyonii e “Candida us Mycoplasma haemobos” en mos as de ga os de es e
es udo, unha posible explicación pa a es e achado podemos a opala na p esenza des es axen es en
ec o es di e en es das pulgas, como po exemplo os mosqui os. No caso de Mycoplasma
wenyonii, coñécese que algunha especie de culícidos como Aedes aegyp i pode se ec o
po encial des e pa óxeno, xa que se descub i on exempla es na na u eza que con iñan ADN des e
micoplasma hemo ópico (Reagan e al., 2017) ; con odo, es e ec o especí ico non es á p esen e
en Galicia, pe o non podemos desca a po comple o que ou os ec o es simila es poidan es a
implicados na ansmisión. Aínda que non se demos ou se os mosqui os poden ansmi i es e
micoplasma hemo ópico ípico do acún, nese mesmo aballo si se log ou a in ección
expe imen al de mosqui os no labo a o io as alimen a se de ga os posi i os a Mhm e Mh ,
esul ando posi i os a ambos micoplasmas; con odo, ningún ga o san se in ec ou as a exposición
aos mosqui os posi i os a Mhm e Mh , o que non acla a a súa implicación na ansmisión (Reagan
e al., 2017). Es a pode ía se unha liña de aballo a con inua a pa i dos esul ados que se
ob i e on nes e es udio de ga os posi i os a micoplasmas hemo ópicos de bo inos.
O es ilo de ida dos ga os é ou o dos ac o es que pa ece in luí na posi i idade dos animais. A
maio ía das mos as p o iñan de ga os de colonia, cunha po cen axe do 11,63 % de mos as
posi i as nes es animais (5/43); con odo, a maio po cen axe de animais posi i os (31,82 %)
a opouse na ca ego ía de ga os que e an de p opie a io e iñan acceso ao ex e io (7/22). Po
úl imo, os no e ga os que non iñan acceso ao ex e io odos esul a on nega i os. Des e xei o,
pódese obse a que odos os ga os posi i os a micoplasmas hemo ópicos do es udo i en en
colonias ou eñen acceso ao ex e io , mo i o polo que eñen mais con ac o con ou os animais ou
es án mais expos os a posibles ec o es. Así, is o e o za no amen e a idea da ansmisión ben
po con ac o di ec o ou ben median e ec o es. A pesa de que no p esen e es udo non se a opou
ningún ga o posi i o sen acceso ao ex e io , es udos como o de Ba celona demos an que si é
posible. A explicación máis azoable pa a is o é que es es ga os puide on es a en con ac o con
pulgas cando e an máis pequenos, non se sabe o empo que le aban cos seus donos, ou que a
ansmisión puido se a a és da nai; es e úl imo mecanismo non es á es udado pe o ampouco se
desca a que sexa posible (Ál a ez-Fe nández e al., 2022). Dende un pun o de is a es a ís ico, a
a iable "es ilo de ida" pa ece in luí sob e a po cen axe de ga os in ec ados; con odo, ao ace
as compa acións das ca ego ías des a a iable dous a dous unicamen e se obse a on di e enzas
signi ica i as en e a ida en colonia e os ga os de p opie a io con acceso ao ex e io , cunha maio
po cen axe de in ec ados nes a úl ima ca ego ía, aínda que hai que salien a amén que a di e enza
en e as ca ego ías "sen acceso ao ex e io " e "con acceso ao ex e io " ende amén a signi icación
(p- alo = 0,054). Is o posiblemen e sexa debido a unha al a de po encia es a ís ica da mos axe,
xa que o di idi os da os en es ca ego ías o núme o esul an e de cada un é pequeno, o que
di icul a a apa ición de di e enzas signi ica i as. Non obs an e, o ei o de que os ga os de
p opie a io aian xe almen e de xei o máis ecuen e ás clínicas e e ina ias que os ga os de
colonia amén pode a o ece que se diagnos ique es a in ección nunha maio po cen axe des es
animais.
5. Conclusións
1ª. A po cen axe de ga os in ec ados con micoplasmas hemo ópicos é do 16,22 % nes e es udo
ealizado no no oes e de España.
2ª. Das especies de micoplasmas hemo ópicos p opias dos ga os, nes e es udo só se a opa on
Mycoplasma haemo elis e “Candida us Mycoplasma haemominu um”, men es que “Candida us
Mycoplasma u icensis” non se a opou en ningún dos ga os analizados.
3ª. Nes e aballo a opá onse dous ga os posi i os a Mycoplasma wenyonii e “Candida us
Mycoplasma haemobos”, sendo ambas as dúas especies de micoplasmas cuxo hospedei o
p incipal son os bó idos. No caso de “Candida us Mycoplasma Haemobos”, es e es udo supón a
p imei a desc ición des a especie en ga os.
4ª. As a iables sexo e idade non mos a on asociación es a is icamen e signi ica i a ca p esenza
de micoplasmas hemo ópicos nos ga os analizados.
5ª. A a iable “p esenza de pulgas” si demos ou es a is icamen e se un ac o de isco pa a a
in ección con micoplasmas hemo ópicos, o cal e o za a idea da ansmisión des es pa óxenos
median e ec o es.
6ª. O es ilo de ida dos ga os pa ece in luí na p obabilidade de in ección con micoplasmas
hemo ópicos, xa que unicamen e se a opa on animais in ec ados en e os que i en en colonias
e os que i en en domicilios con acceso ao ex e io ; is o apoia a eo ía da ansmisión di ec a e
da ansmisión median e ec o es, xa que os animais des as ca ego ías eñen máis p obabilidade
de con ac o en e si e amén cos posibles ec o es.
6. Bibliog a ía
Ál a ez-Fe nández, A., Maggi, R., Ma ín-Valls, G.E., Baxa ias, M., B ei schwe d , E.B., Solano-
Gallego, L., 2022. P ospec i e se ological and molecula c oss-sec ional s udy ocusing on
Ba onella and o he blood-bo ne o ganisms in ca s om Ca alonia (Spain). Pa asi Vec o s 15,
1–14.
Ba ke , E., Pe e s, I., Helps, C., Taske , S., 2012. Me hods o diagnosis and accines (WO 2012/010849
A2). Acceso online:
h ps://pa en images.s o age.googleapis.com/70/c /8c/174597 58 3026/WO2012010849A2.pd
Ba ke , E.N., 2019. Upda e on Feline Hemoplasmosis. Ve e ina y Clinics o No h Ame ica - Small
Animal P ac ice 49, 733–743.
Baumann, J., No acco, M., Riond, B., Bo e i, F.S., Ho mann-Lehmann, R., 2013. Es ablishmen and
cha ac e iza ion o a low-dose Mycoplasma haemo elis in ec ion model. Ve Mic obiol 167, 410–
416.
B own, D.R., May, M., Jane M. B adbu y, J.M., Ka l-E ik Johansson K.E., Neima k, H., 2010. O de
I. Mycoplasma ales, in: K ieg, N., Ludwig, W., Whi man, W., Hedlund B., Pas e , B., S aley, J.,
Wa d, N., B own, D. (Eds.), Be gey’s Manual o Sys ema ic Bac e iology. Sp inge , pp. 574–
612.
Cla k, R., 1942. Epe y h ozoon elis (SP.NOV) in a ca . Jou nal o A ican Ve e ina y Medicine
Associa ion 13, 15–16.
C iado-Fo nelio, A., Ma inez-Ma cos, A., Buling-Sa aña, A., Ba ba-Ca e e o, J.C., 2003. P esence
o Mycoplasma haemo elis, Mycoplasma haemominu um and pi oplasmids in ca s om sou he n
Eu ope: A molecula s udy. Ve Mic obiol 93, 307–317.
Da iba, D., Taboada, G. L., Doallo, R., Posada, D., 2012. jModelTes 2: mo e models, new heu is ics
and pa allel compu ing. Na u e me hods 9, 772-772.
Díaz-Regañón, D., Villaescusa, A., Ayllón, T., Rod íguez-F anco, F., Ga cía-Sancho, M., Agulla, B.,
Sainz, Á., 2018. Epidemiological s udy o hemo opic mycoplasmas (hemoplasmas) in ca s om
cen al Spain. Pa asi Vec o s 11, 1–9.
Dowe s KL, Ol e C, Radecki SV, Lappin MR, 2002. Use o en o loxacin o ea men o la ge- o m
Haemoba onella elis in expe imen ally in ec ed ca s. . J Am Ve Med Assoc 251, 250–253.
Dua e, A., Ma ques, V., Co eia, J.H.D., Ne o, I., B áz, B.S., Rod igues, C., Ma ins, T., Rosado, R.,
Fe ei a, J.P., San os-Reis, M., Ta a es, L., 2015. Molecula de ec ion o haemo opic
Mycoplasma species in u ban and u al ca s om Po ugal. J Feline Med Su g 17, 516–522.
Es ela Qui oz-Cas añeda, R., Ama o-Es ada, I., Rod íguez-Cama illo, S., Hugo Aguila -Díaz, J.,
2020. Micoplasmas hemo ópicos, p esencia y mé odos de de ección en animales con impo ancia
e e ina ia. Re is a de Salud Animal 42, 1–9.
Fo d William W, Elio Calis a P., 1928. The ans e o a anemia o no mal animals. J Exp Med 48,
475–492.
Fos e , D., 2000. Haemoba onella elis, in: Day, M., Mackin, A., Li lewood, J. (Eds.), Manual o
Canine and Feline Hema ology and T ans usion Medicine. B i ish Small Animal Ve e ina y
Associa ion, pp. 79–83.
Ga y, A.T., Richmond, H.L., Taske , S., Hacke , T.B., Lappin, M.R., 2006. Su i al o Mycoplasma
haemo elis and “Candida us Mycoplasma haemominu um” in blood o ca s used o ans usions.
J Feline Med Su g 8, 321–326.
Gladden, N., Haining, H., Hende son, L., Ma chesi, F., G aham, L., McDonald, M., Mu doch, F.R.,
B ugue a Sala, A., O , J., Ellis, K., 2016. A case epo o Mycoplasma wenyonii associa ed
immune-media ed haemoly ic anaemia in a dai y cow. I Ve J 69, 1–8.
Ha ey J.W., 2008. Micoplasmosis hemo ó ica (hemoba onelosis), in: G eene C.E. (Ed.),
En e medades In ecciosas Del Pe o y Del Ga o. Else ie , Buenos Ai es, pp. 282–291.
Kuma , S., S eche , G., Li, M., Knyaz, C., Tamu a, K., 2018. MEGA X: Molecula E olu iona y
Gene ics Analysis ac oss Compu ing Pla o ms. Mol. Biol. E ol. 35, 1547.
Jensen WA, 2001. Use o a polyme ase chain eac ion assay o de ec and di e en ia e wo s ains o
Haemoba onella elis in na u ally in ec ed ca s. Am J Ve Res 62, 604–608.
Lobe i, R., 2007. Hemoplasmosis elina, in: Wo ld Small Animal Ve e ina y Associa ion Wo ld
Cong ess P oceedings. pp. 1–3.
Ma ínez-Díaz, V.L., Sil es e-Fe ei a, A.C., Vilhena, H., Pas o , J., F ancino, O., Al e , L., 2013.
P e alence and co-in ec ion o haemo opic mycoplasmas in Po uguese ca s by eal- ime
polyme ase chain eac ion. J Feline Med Su g 15, 879–885.
Méndez, L.C., Mon oya, L.N.F., Mazo, M.M., Sepúl eda, J.C., Valencia, E., Po illa, T., Res epo, L.,
2022. Diagnos ic compa ison be ween cy ological and molecula analysis o he de ec ion o
Mycoplasma haemo elis in esiden ca s o he ci y o Pe ei a, Risa alda, Colombia. Re is a de
In es igaciones Ve e ina ias del Pe ú 33.
