30 Logos
Cul u a | 83
GIEDR ČEPAITIEN
Uni e sidade de Šiaulių
JoNas JabloNsKIs Va PININKas
(Min auja, ensão em Va pą)
Jono Jablonski a i idades discu ida a noldo Pi očkino monog a ias (1977,
1978), po ém sob e algumas ques ões e neles ala-se apenas p abėgomis.
Nes e a igo mos a-se J. Jablonskio apsma a pininku, discussia-se com
Va pu elacionada a i idades seu pe íodo Min aujos, e elando publicações
ema iká e algumas J. Jablonskio ju iekusio li omano, cien ininko, kalbininko
disposições.
1. JIMas em Va pą
Falando sob e Jono Jablonskio colabo ação em Va pe de a lemb a -se seu caminho de
o ma imosi da nacionalidade sa imonê. Quando ele es udou Ma ijampolês gimnazijoje
(18721881), jo emomené nacional da iden idade ques ão nes a s ê e a g ande pa e
gimnazis as sel conside aė polkų kul ū os scleidėjais. aigi e J. Jablonskis, pa indo es uda
pa a a Uni e sidade de Moscou, ebebu a neap esen ado jo em. a b andimen o inal
mos am seu p óp io a minimai1: a p es udan es da uni e sidade adau nemaja conhecidos
Li uãos. sem g andelo no o (ki aip não consegui aze ) ing essuei em li uãos bu elho. Um meu
amigo-lie u is isso nãodedou, dele eu nãopeikui, só ele mesmo lhe eisinaus, ele manęs nãopeikė
e ele ad ogosi nãos ojés. Paleng a no osiejie d augai, li omanų kuopelė, ėmė gos a ,
embo a em mui os ainda is šnai oms ebežiū ėjau. en e aqueles amigosos es a a e Jonas
Šliupas, ku s me expo é de odos k uopščiausias, de odos da bščiausias. Dissocia -se com
eles nas ques ões comuns, pelas quais e am negócios do po o li uanos, e a di ícil, ienok oji
lie u ys ė pois não única lógica in enção: mui o s ė ė, pelo menos uoka , e ou os mo i os,
elhos ideais e lenko imp essões. Kad bu ų kas galėjęs изродить, que e mês įs engsemos
ealmen e subus i, como um homem, e pode emos i e a ida de nação, abejojimen os,
embo a ala sob e eles ned įsda au, u bu nebu ų bu ę. en e amigos 1 Ci a-se a pa i J.
balčikonio p epa adas Jablonskio aços, po que de eles aiški a igos au o ys ė.
G. ČePaI IeN. Jonas Jablonskis ha pinis a (Min auja, ėjimas į Va pą) 31 oi, cla o, e
mui osiaus ais-pa a šalėlių, mas aqueles manęs non aukė. P asidėjus kokai albai,
li uãos lupos ecda o equen emen e ou i e i e usų língua. asi isso oi uoka
ís eisinama, ienok sob e manęs, a gįjančio de sono li eu io, semp e doya a mui o
di usos imp essud. empo bêgo, e manėp, ou šeip ou eip, no oms-neno oms b endo e
augo li omanas. Exibindo alguma a me ade de ano bučiau podėjęs já abe amen ei,
onde ap op iado, jus i ica e aped ei a boa pa e dos li uanos pasiu imo: aji
me ade de ano mui o ez, mui o sug io ė, mui o explicou. (J I: 71) Es a longa
ex ação e ela pelo menos á ios assun os: 1) chegando a es uda em Mosc ou
quaisque de cla as aspi ações nacionais Jonas Jablonskis não endo; 2) nas
a i idades dos es udan es li uanos ele ing essando não conscien emen e, mas
aciden almen e; 3) de odos os pa icipan es do jú i a maio in luência lhe ha endo
Jonas Šliūpas; 4) du an e meio ano J. Jablonskio au inė sa imonė mad endusi.
Embo a ci a a indica que sua nacional ap esen imen o ele p incipalmen e ligou com
os chamados li omanos2 eik la, po ém, sem dú ida, inha signi icanças e p óp ias
es udos de ilologia, espei us p o esso es Fiodo o Ko šo e Filipo Fo una o o
abo dagem pa a nacionalines mino ias e especialmen e seus a enys à língua li ians,
sua alo cien í ica escêlimas. J. Jablonskio nacionalidades sa imonês madão
mos am e seus abalhos: ainda es udando Uni e sidade de Moscou ele omasi
plunksnos ašo li ians p ados emba go ques ões em usų spaudą, e começėjus
deixa auš ą nele publica seixas publicações. ap esen amen o nacional pode se
conside ada e 1883 ano p ima e a. esc i a ca a a Vinc Kudi kai, onde es ea ajam
objec içojuma po causa de seu apa inimose com polkų nau a: u e budą bei pap o į
oda seus seki, já pasisa inai isso liudije eu aš as seus liežu į, ku ium lais ai an
papie os sua cabeça do aną, lyg jau ne ekai seu idioma na u al, ulia e lingua de pai e
ma inas, ka ůdu a ę be bai iškai li oęs i auklia o. Se eu da ano passado esc e i
pas eę não Li u iškai, e polkiškai, é só segundo a elha cos umį, no cujo di ícil
a i mi umai, o šendie e ancai posso dize . (Pi očkinas 1985: 196).
2.beNd ada bIaVIMo Va pe cons udaI
Jonas Jablonskis Va pą pas ou não só sendo au ialmen e ap esen ado, mas e começando o
abalho cul u al. a i amen e Va pe colabo u a i endo e abalhando Min aujoje (18891895).
essa colabo ação oi cale iopa: a pa i de 2 descependos dos li uanos g upo chama a
Mosc os li a ios s uden sų d augija (ž . Pi očkinas 1977: 35).
32 Linguos
Cul u a | 83
1890 anos lide ada li e a iškajai komisijai, que es imulou à colabo ação Va pe
inclui quan o gausesnį lie u ių in eligen ų bū į; publica 24 a igos de seu
p óp io esc i o de di e sos ipos; 3) Va pa apoiado em dinhei o. Não odo o
pe íodo Min aujas oi uni o memen e in ensi o: 1890 anos publicados 2 a igos,
1891 m. seus plunksnai a ibuídos publicações não, 1892 m. 2 a igos, 1893 m. 13, e
1894 m. 8 a igos. aigi p incipalmen e publicações publicada em 1893 anos, kone
cada mês esc i a po a igo.
3. Va po PublIKaCIJų eMa IKa
Va pe publicada publis iką po emas podem se di ididos em 4 g upos: 1)
Min au ja e nela esiden es li uanos; 2) his ó ia da Li uânia; 3) his ó ia dos
esc i os li uanos; 4) ques ões de linguagem.
3.1. Min auja e os li uanos que nela i em
Min aujai des inado em 1890 um a igo publicado no 5o núme o. Sua es u u a,
om de na a i o, o p óp io nome (Iš Min aujos) lemb a in o mcinio gêne o
esc i a. Inicialmen e lemb a-se, com o Min auja a aia lie u ius an es (kol não
exis indo e o ião, li u ia em Min aują ežda ę g ūdus); o que em Min aują
deco eada ago a (a yks ą als iečiai ende ja ų, sėmenų, linų) e como eles
aqui sen emela (lie u is piekiąs só cidade pak aščius, aqui andąs insc ições
onde bem pode ele a sige a e pasilinksmį (J I: 10), lamen a que aquelas
insc ições neišpasaky ai suklaipy i, mas nãožsmena, que paque a nem e ais
insc ições de ido às la ininhas esc i as não ha ia em Li uânia. Nemaža pa e
do a igo desc e e é des inada àqueles li uanos, que são apsigy enę
Min aujoje. P ima iamen e ala-se sob e Li u išką ka alikų pa apiją (ją
suda o 10001200 pessoas), obse a-se que e angelikų (lie u os kal inis ų)
Min aujoje de odo não. discu e-se, com que se e ciam aqui es abelecidos
li au os: os homens ge almen e são se nai, ežliai, dienininkai, e de mais al a
camada social ababa c omos, comoo pagelbinįkai dos mesmos endedo es, ou
aš inyčiose, em quais in adiebė, mokėdami gudišką kalbą (J I: 12), meninas
a na lenkų, čių, la okie ių namuose. au o deplo es auja, que Ku še ( . y. e
Min aujoje) li u os ocupimą menką socialinę padė į, e la ões, a ikėlę į lie u ą,
ocupimą aukš esnes luga es. Daí se az a seguin e conclusão: okiu budu
G. ČePaI IeN. Jonas Jablonskis ha pinis a (Min auja, ėjimas į Va pą) 33
pode-se dize que a isk au amen o dos li uanos pa a Ku šą e no amen e
dos la ios pa a lie u ą indica só ai mui o g audulingą musų, lie u ių,
padėjimą: nós pelo olyn, pelo menkyn e silpnyn einame, udo, que é mais
amá el e ca imíssimo, sua e a deixamos a ėjunams la ians, que po a
dookie Ku še se ga ai nos, aži ė ičius i jiems a nau i (J I: 12). pa ece
que depois de um século esse J. Jablonskio min is e no amen e o na a ual.
Na de adei a pa e do a igo os li uanos são con idados a anspo a
c ianças pa a Min aujos gimnazija. escla ece-se que as classes do
gimnasio ainda há agas em que são admi idos e mais elhos alunos, e a
adminis ação do gimnasio ju i p imei o na cabeça do ilho, e não em
p op iedade de seus pais (J I: 13). no inal do a igo p ome endo
con inuação des e ema: apie aqueles musų mokį inius e mokį ines, comoo e
sob e oda musų jaunimą, ku s jieško š iesos Ku še (Ku žemėje) e
Vidžemėje, espe o esc e e a ou o laiške. deja, es es emas Va pe J.
Jablonskis não desen ol eu mais.
3.2. His ó ia da Li uânia
Publicações, sie inas com Li uu as his ó ia, p incipalmen e cons i uem de
á ios li os, es udos ecensões. J. Jablonskis Va pe ecensia não só
abalhos p epa ados dos li uanos, mas e usų, polkų, okiečių cien í icos ou
pelo menos em ais p e enduojanços publicações. Os p incípios da análise
cien í ica J. Jablonskis mui o alo iza am. Já discu indo o IX abalho do
cong esso de a queólogos ussos (1893, 9) e con idando a pa icipa X
cong esso, esc e eu que pe cong ês pode se conside adas odas as
an io isão y inėjimai, se o apoiada sob e uma base cien í ica. o moksliško
pama o busca-se e em discussão do ci ado cong esso ela ó ios. Mokslo
his o ikam p a a čios J. Jablonskio ano ações sob e p óp io cong esso em
Vilniuje o ganiza imen o. Apa ece que o p epa ou e ma e ialá inko ne po
conheco us dalyko e e dadei os k aš o pi muolius, mas po ap endin ojus
(jie gang ei odos con a ados usi ika o iai), po alsčių aš ininkus
( usus) e po usų kunigus e an galo... pe policiju (J I: 16). no as impo an es
sob e os cong essos usados línguas embo a as línguas do cong esso ossem
ês ( usų, okiečių, p ancūzų), po ém a pa i da en ão e i ó io da ussia
o igina am pessoas ob igadas a ala no cong esso só usiamen e: okiečių ou
p ancūzų kalba p anešimus leis a le apenas ciência pessoas de es angei os.
J. Jablonskis chama a enção que o cong esso sumany ojos disposições
pa eceu inacei á eis a mui os li u os e polkijos a queologų, ad es es cong essos em ge al nãopa icipa am. 80 Dos ela os lidos no cong esso discu e ês, concen ando-se em a. bezzenbe ge io
34 Kalbos Kul ū a | 83 comunicado apie senų seno ę y inių P ūsų žemės. Es e
es udioso, segundo J. Jablonskio, negigou de mui os ussos ela ado es inge a
idéia, que p óp ias usas nações o iginais eikiá p ocu a em P ússia, a
a i kščiai p o ê, juog Li uu os gube nijās e em mui os luga es, onde i e ago a
bal a usiai, u ėję seus habis us nossos na iečiai pelo menos p imei os alguns
7000 anos. De aco do aquela opinião, isu ago a acei a, nosso k aš as, des e modo
não pôde se chamado iskoni uskij k aj (nuo amžių usiška zemlja), como que iam
nossos ap usin ado es. Es e e e a o isp odo, juog odo nosso k aš desde
indemená el an igidade são pu nai lie u iškas. (J I: 22). sepa adas e isões
dedicadas Pa elo b iance o li os Oчеркъ древней Литвы и западной Россiи
(Вильна, 1891) e heobaldo abalho pa a Литовскоязыческiе очерки (Вильна, 1890).
ambas es as ob as discu i 1893 ano Va po no 10o núme o. em e isuados abalhos
J. Jablonskis olha a olho do c í ico. O au o da p imei a es údio, diz J. Jablonskio,
como e dadei o ap usin o, que que odos os li eu ininkai deixassem de e sido
o que eles que em se , e comple amen e se ans o massem em ussos;
esc e endo seu manualho jisai en elaça aos seus lei o es, que nossos
an epassados ossem já gang ei p o osla ai, semp e i em e u ėjem pa o s i
em us (Je I: 23). em mui os luga es de e isão a i a-se a a enção ao es udo
au o iaus endencingumu: ac os da his ó ia des i uamen o ou silenciamen o,
alamen o sob e isso, que a o anku a an ecis ina usin ojo disposições.
Népe a aliado e heobaldo abalho. Aqui, aplicando moksliškumo c i é ios,
encon a-se e os, sie inos com á ios mo i os: 1) heobaldas nemokėjęs
lie u iškai, po an o não em um luga o nece in e p e ações e adas (p.g.,
Veliuonos lie u ius pa adinęs ilniečiais); 2) o au o ala sob e publicações com
as quais não es á amilia izado (p.ex., a i ma que F. Fo una o o e V. Mile io
coleção de canções esąs e s as de okiečių kalbos, e na e dade canções
o am ansc i as de li uãos pa eikėjų); 3) o au o incapaci a c i icamen e
a alia an e io men e apa eciusių ob as de, po an o con inua dis ibui
aiškius ap i ikimus e e os. eziumuando J. Jablonskis esc eço: Jei ka as
Li uães que iam a pa i des e li o usa , de e ia nãožmi š i, juog com
medega, que en ado em es e conjun o, é p eciso apsiei i com um g ande
sauguliu: nela sujauk as odos os an igos emanescen es e ne isu é
possí el joms ac edi a . (J I: 27). Do essencial posi i amen e J. Jablonskis
a aliou Volyniako knygą Bazylianie na žmudzi (1894, No. 4), na qual se explica a
basilijonų, uni ų ienuolių, es abelecimen o em Padubysyje his o ia e azões
nunykimo des e con en oino, elacionadas com 1831 anos e ol ando,
so-callado k meakosčiu. Exis e, no en an o, uma g ande ecusa: li ogu ê é ese ado a odos os Zemaiços, que ainda se sen em
G. ČePaI IeN. Jonas Jablonski iolinis a (Min auja, ėjimas į Va pą) 35 polkais esą
(J I: 58). J. Jablonskis a i ma não en endąs, como em lie u ius pode se is o
como em lenkijos p o incijos pa e, quando a p óp ia nação lie u ians já
bemokai mudusi, e in i sob e 10 jo nal aščių, aigi esan i au iškai
susip a usi. Pa icula men e bom J. Jablonskio espólio sob e Heidelbe ge
edi ado a coleção Mi eilungen de Li auischen li e a ischen Gesellscha (18.
He ). Ele ecensia imp imi a dedicada 1893 ano Va po no 12amo núme o. o
e iso in oduz os lei o es com o con eúdo da publicação, chamando a
a enção pa a o edua do Vol e io pa eng ą sky ių, do qual é possí el
consul a apie nossos li os e jo nais; lá é mencionada e mui a coisa de odo o
ipo de b ošu ėlių e li os, nas quais es angei os esc e em sob e nós, nossa
his ó ia, li e a u a, linguagem e c. (J I: 41). J. Jablonskis indica, que
in e essões odos os chap is, ele mais a en amen e olha pa a a a. Ku šaičio
esc i a capí ulo de P ie his ó ias P ūsų lie u ių. Va po lei o óios epe e a a
es a ís ica dada po a. Ku šaičio sob e li a ios diminuindo Mažojoje
lie u oje, paci uia esse au o us pensamen o sob e a azão, lemiančias
núme o de li a ios diminuindo, e coloca pe gun a aos lei o óios: Més que iam
sabe , se da pa e li a ians az-se kas-no s an es ge manização, quan o
aze ida e que innagiais azoma (J I: 43).
3.3. His ó ia dos esc i os li uanos
Vi endo Min aujoje J. Jablonskis Va pui esc e eu duas e isões de
publicações li uanichas: Jono Šliūpo li os Lie u iszkiejie asz ai i
asz ininkai (Lie u iškieji aš ai i aš ininkai; 1894, No. 1) e Jono
basana ičiaus e nologos smulkmenos (1894, No. 2).
Como sabe, J. Šliūpo li o p imei a his ó ia da li e a u a li uãs. J. Jablonskio
ecenziação es e abalho em essencial é a aliado a o a elmen e. Iklem apenas
algumas de iciências do li o: 1) a his ó ia da esc i a a a-se dessie amen e da
his ó ia do po o; 2) apigendando c í icas de discussí eis esc i os, po que igualmen e
discu idos e impo an es, e poucos nossos esc i os a au o es dese em; 3) au o não
e ês subjec i idade alando sob e an aną ba anauską e seus esc i os bem como
pe iodiką Li uães. J. Jablonskiu al subjec i idade, pa ece, sido mui o achudus.
ecenziação ele esc e o: apie Va pą e Ukininką a igo não há nė linguagem, a y um
esc e endo sob e lie u os láš us e esc i o es aqueles jo nais comple amen e nė não
hou e. Ve i i, que l. M-jaus[3] akise buodu s o i zemius pa a isokius laiškus, Kelei ius e
Cei ungas. (J I: 46). Knygos ecensen ele mesmo e a bem amilia izado com a daquela
época li oneses aš ija. [3] l. M-jas Li uu os Mylė ojas ( ão sob o pseudónimo oi
edi ada es a Jono Šliūpo li o).
36 Kalbos Kul ū a | 83 na Jono basana ičiaus li o J. Jablonskis olha com os olhos
do lingüis a. Suas objeções ao au o p incipalmen e elacionadas com p a as
pala as e imologias, pois só semelhança de sombesio das pala as não é base
su icien e ao seu his ó ico comunhão p o ado. a i a-se a enção e à linguagem
do li o. J. Jablonskio opinou, sem necessidade usadas neiš e s os ao língua
li uãs a ci ações: okiu manei a p. b.aus li ogu ę pode le le as homem, aqueles
somen e, que à língua li e iška ainda sabe la iniamen e, lenkiškai, okiška[i] e
usiškai (J I: 55). Oi oc iquiš as elacionado com a esc i a dos locais. J.
basana ičius sem eikalo ao in és de Be ezina, Daugu a, Ga dinas, Minskas e k .
ašąs Be žinė, Duna, Ga ynas, Miniškis, su es angei os po os nomes
de e íamos eip agi is, como quise íamos, que elas, i. e. es angei os po os
eg ųsi com os nossos p óp ios nomes (J I: 56). o e iso ep ocha e po causa
de uma ou a pala a inadequada ou sua o ma po gaio, embo a essencialmen e
sob e J. basana ičiaus kalbinę aišką az al conclusão: Se osse necessá io
simplesmen e a sicu i sob e p. b-aus kalbą, en ão di íamos, juog p. b-us
li e iškai ašo gana g ažiai, ku -kas ge iaus, nekai mui os ou os nossos
esc i o es. (J I: 56). emas da his ó ia dos esc i os li u os podem a ibui mais
dois Min aujoje esc i os J. Jablonskio a igos: s. daukan o ida e esc i os (1893,
No 11) e du Nezabi auskiu (1893, No 12). No p imei o a igo ele ap esen a simono
daukan o biog a iją baseando-se em ês on es: e. Vol e io e d. sil es aicio
a igos e de au o desconhecido dados o necidos. J. Jablonskis
ab e iadamen e nusco a azão do a igo. depleles audando que ão pouco luga
s. daukan ui dedicada J. Šliūpo li oje Lie u iškieji aš ai i aš ininkai, ele
en ąs p eenche o ma iusią sp agą. há não só s. daukan o biog a ia no
a igo, mas e ci ado em língua li uânica aduzido seu es amen o,
ap esen ado em emines g upos escaki s y ų ob as lis a de. sob e s. daukan o
linguagem J. Jablonskio só encaminha-se: ašė žemai iškai su nemaža p iemaiša
la iškų žodžių and some imes kons ukcijų. [...] Se d- o em língua às ezes ê
nãoil i e nãoel i eiškinya, bas an e di íceos e escolhidas cons uções, en ão é
p eciso no amen e econhece , que de seus esc i os e e g ande,
ex ao diná io conhecedo de sua na u al language, não só i os, mas e
seno iškos. (J I: 38). no segundo a igo supozin amina com um manusc i o em
as lenkišku ex o, onde lis ados Kaje ono e Kip ijono Nezabi auskių
abalhos. J. Jablonskis a i ma esąs mesmo amilia izado com Kip ijono
Nezabi auskio de polkų língua aduzda li ohe sob e bi es e 1824 m. i leis u
Kaje ono Nezabi auskio elemen o iumi Naujas moksłas skay ima diel maźū
waykū emaycziu y Li uânia, mas sen ichiasi pe menkai zinaias sob e abalhos
Nezabi auskių, po an o
G. ČePaI IeN. Jonas Jablonskis o ganis a (Min auja, ėjimas į Va pą) 37 ašo:
eip-pa plaonu se ia expe imen a mui oiaus e sob e Nezabi auskių (um ou
ou o) ida, se essa ida pode seque um pouco- an o explica sob e li u os de
aquele empo nacijonališką mo imen o e li e a u a. (J I: 40). Essa ci ação
pe mi e a i ma , que J. Jablonskiu e am impo an es XIX a. começos do
mo imen o nacional li uânico zauomazgos e seus aiškos peculia idades.
3.4. Subjec as da linguagem g ande pluoš as J. Jablonskio a igos dedicada a
assun os da linguagem. Uns são analisados assun os de o og a ia, e imologia
e semân ica, sin axe, em ou os ecensam-se g amá icas e ocabulá ios,
ainda em ou os ap esen a-se kalbinė ki ų leidinių analizė.
Va pe pela p imei a ez na his ó ia da nossa esc i a inicia-se discussão sob e a
esc i a da língua li uana4. No a igo da algumas pala as sob e a nossa
esc i a (1893, No. 1) J. Jablonsky discu e cinco ques ões de esc i a:
sepa amen o das ozias longas e cu as na aš e (i-y, u-ū), d ibalsių ie, uo
co esponmenis a mėse e suas peculia idades de esc i a, em ez de
a ika os č p oponha d i aidį š: a šeip a eip, i emos di e amen e con a a
lógica g ama ica, se nos seus esc i os a ium a liais pa issimemos às le as
calci as m (J kak III: 6), nos nos nos e au osilabsi com nyb, a junção de sinais de
minúsculas ibalk em en e a minúsculas. d auge o e eceu edacção Va po
usa sua cons i uída abėcėlę.
As p opos as de J. Jablonskio não odos o am acei á eis. ano 1893 No 8o núme o do Va po ele
mais uma ez e o na à le a de exis ência pa a designa ilguosius e umpuosius balsius ( a
necessá ios ce os sinais ilgomjom i e u p exp essš i?). J. Jablonskis esc e e: p. sk-d a[5]
didei klys a, se não sabendo, onde esc e e y, jisai exigem, idan oji balsė se ia
comple amen e expulsada de mųsų esc i a. O que se ia, se odo mundo, que endo se apazigua
a ciência, quisesse ejei a udo, ko- ik nemoka, como be eikalingą kokį niekniekį? ! (J III: 11).
aigi kalbininkas e a con encido, que li auens abėcėlėje bū ini especiaisus esc i os aos
longaesiems e umpiesiems balsiams žymė i. Já mencionados e ou os assun os de esc i a
mais uma ez são discu idos no a igo d- o J. basana yčiaus ašyba (1894, N . 5). Aqui
no amen e se ala sob e a ika ų ašy4 em 1884. m. usų dien aš yje Современные известия
быта статей (pa ece que pa ą deles esc e eu ele mesmo J. Jablonskis) sob e lie u ių abėcėlę,
po ém nelas ali ado sob e la yniškos abėcėlės g ąžinimą, e não sob e aidyno s uk ū u (ž .
Pi očkinas 1977: 42). [5] sk-d a M. skied a (médico e sociedade ac uando Mikalojaus Kup e ičiaus
alias).
38 Cul u a das Línguas | 83 b (J. Jablonskis c i ica J. basana iços po suge omá
in oduzi oda no as esc i u as a a ai [č] e sua po ininku ska džiajam
p iebalsiui žymė i: o apsunkin ų abėcėlę), ecalcada po causa dos sons [·] e [e·]
não-di i (basana ičius ienodaiąs o mas musė i kaž muse), e e ia con ini (sp sp
sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp
sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp
sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp
sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp
sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp
sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp
sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp sp
1892 ano Va po no 8o núme o em J. Jablonskio esclob uas Kalbos dalykuos
p incipalmen e a enção é dada aos nepag įs oms e imologijoms išaiškin i.
espos a a po alguns a igo Va po numé ios p ubbl o P uso6 obse ações sob e
Li uães leksiką. An es de analisa as pala as indi iduais, J. Jab lonskis insinua que
na ala há nemaza con íniais coisas, e enco aja ou os a discu i , jun o
desejando que polemica, qualque que pude su gi de aqueles a igos,
baseasse-se semp e em pu a ciência (J IV: 9). a igo mos a-se, po que não
undamen ados são en a i as pala as monigas, kunigas, g ašis sie i com
pala as pynė, kūnas, g ęž i, com base a gausius exemplos e minos paneigiama
opiniė, que a pala a não e lackus signi icâncias s ig i, explica-se, o que signi ica
a pala a a dymas, seus a ai e idencia ap esen a-se o exemplo K. donelaičio,
e o iosen do da ybos explica-se po ou as pala as; baseando-se
co espondência de sons mos a-se que o nome kunigaikščio li ú a não possa se
olke as e que ele não possa se sie ina com a junção uolą ke u (pa s kalbininkas
algi dą chama algi džiu). Nes e a igo ęsinyje (1892, No. 12; 1893, No. 5) J.
Jablonskis explica, po quais pala as keis ini anuo empo ossem populia ūs
skoliniai ( ėdas, pa ėdas... u ėdas), bem como alguns das pala as a elação
semân ica com suas da ybos peculia idadesmis. baseando-se es u u a de
pala as baseadas ejei a como inadequadas da azenda pala as esc i o ,
come cian e, e em seus luga es o e ece esc i o ja e p ekininką ou pi klį,
o nece consumi pala as pi kinys ( ie oj a o as), p ekyme is ( ie oj de
aco do com o exemplo do idioma omeu suda y o me u gis), au ie is ( ie oj
iengen is, ien au is eles esą būd a džiai), elionis (ne sla išniju nabainkas). Aqui
escla ece-se que de aco do com línguas li uanas dėsnius impossí el o ma
a ibu ados amigosijinis, ikėjimiškas, ė yniškas e p opos a em ez deles usa
conjunções com nede inamuoju pažyminiu: d augijos eikalai, ikėjimo dalykas,
ė ynės a pai (J IV: 1420). Falando sob e eiksmažodžius kalbininkas indica que
eng ina sla iška p eesaga -a o i. 6 P usas médico, sob enome do esc i o Vinco Pie a io.