UNIVERSITARIA
DE
SANTIAGO
01520392
La
ida
amenizando
é
ins uyéndose
al
pa ,
siguiendo
a
su
u a
la
Colonia
Escola .
Ma chemos,
compañe os,
¡A
la
ila!
¡A
o ma !
El
pa che
ya
edobla
.....
Ra aplán,
a aplán,
¡Alineación
de echa!
¡Y
paso
egula !
Ma chemos,
compañe os,
Ra aplán,
a aplán.
El
ai e
oxigenado
y
la
b isa
del
ma
dila an
los
pulmones
con
place
sin
igual.
Las
olas
en
la
playa,
la
ibe a
al
besa ,
á
nues o
paso
o man
cadencioso
compás.
¡Dios
p emie
á
quien
nos
dona
amaño
bienes a !
¡Bu a
po
los
Amigos
de
nues a
Sociedad!
y
Dios
e
sal e,
Reina
y
Mad e
Vida
y
espe anza
nues a:
Dios
e
sal e
á
í
clamamos
los
is es
hijos
de
E a.
Po
í
ansiosos
suspi amos
po que
nues o
ampa o
seas
en
es e
alle
de
lág imas,
de
a licciones
y
de
penas.
;
.
A
Ea,
bendi a
Seño a,
sé
ú
la
abogada
nues a,
a
nos
uel e
us
mi adas
de
e nu a
y
bondad
llenas.
Y
después
de
es e
des ie o
á
Jesuc is o
nos
mues a
¡Oh!
dulce
Vi gen
Ma ía!
y
alcánzanos
sus
p omesas.
CANCIÓN
GALLEGA
Vinde,
apa igas,
—
aquí
es amos
odos:
chegamos
ben
a os
—
d
‘
escolan ea .
A
mais
d
‘
escolan es
—
somos
escole es
-
.
Vinde
aquí
e
escoi ade
—
o
noso
can a .
Qué
ida,
me
alla!
—
Que
ida
es a
nosa!
N'a
y-hay,
nin
habéla
—
xa
pode
millo
oula e
e
b inca e
—
sin
dó
nin
coidado
desque
sal
o
dia
—
ó
pousa se
o
sol.
Que
cousa
mais
leda
—
qu*
aló
1
ben
cediño
ceiba
unha
liña
—
n
‘
o
medio
d
‘
o
ma ,
alando
quediño
—
qu
o
peixe
non
uxa
....
—
Calade,
apaces,
—
que
ai
á
pica .
—
N
‘
o
medio
d
‘
o
dia,
—
dei ados
á
somb a
d
‘
o
sou o
ondoso,
—
uxindo
d
‘
o
sol,
con a
ca o
con os
—
de
asnos
ou
meigas
d
‘
un
egó
gozando
—
c
‘
o
doce
esco .
Ou
ála
n
‘
o
p ado
—
olido
e
chei oso,
cando
e escando
—
ai
po-l-a
se án,
c'unha
palla
iga
—
i
odos
os
g ilos
e
logo
n
‘
a
pucha
—
sin ilos
can a .
¡Qué
ida,
me
alla!
—
¡Qué
ida
es a
nosa!
N'a-y-hay
nin
habela
—
xa
pode
millo ;
oula e
e
b inca e
—
sin
dó
nin
coidado
desque
sal
o
dia
—
ó
pousa se
o
sol.
IMP.
DE
PAHEDES
VIRGEN
DH
LA
CERCA
30.
se
UN1VERSIDADE
DE
SANTIAGO
DE
COMPOSTEL'
u
UN1VERSIDADF,
DE
SANTIAGO