scieee Open visual document viewer

Ilona Mickienė, Birutė Briaukienė. Lietuvių terminologijos aspektai: metodinė mokomoji knyga

Jolanta Gaivenytė-Butler

Full text

240 Jolan a Gai eny ė-Bu le | Ilona Mickienė, Bi u ė B iaukienė LIETUVI TERMINOLOGIJOS ASPECTAI: METODIN MOKOMOJI KNYGA [Recu sos Eléc icos] Vilnius: Uni e sidad de Vilniaus, 2016. 67 p. ISBN 978-609-459-710-7 ISBN 978-609-459-710-7 ISBN 978-609-459-710-7 ISBN 978-609-459-710-7 ISBN 978-609-710-7 ISBN 978-609-710-7 ISBN 978-609-710-7 ISBN 978-609-710-7 ISBN 978-609-710-7 ISBN 978-609-7107 ISBN 978-609-7107 ISBN 978-609-7107 ISBN 978-609-7107 ISBN 978-609-7107 This is a lis de las cosas que se pueden hace en el mundo JOLANTA GAIVENYTĖ-BUTLER Lie u ių kalbos ins i u as Uni e sidad de Vilnia Kauno acul ad humani a io 2016 m. isleció odinę Mickienės y Bi u ės B iaukienės pa eng ą elec ónica meleidimui p i a a mokomąją knygą Lie u ių e minologijos aspek ai. Knygos Ilonos Vilniaus uni e si e o Kauno acul ado humani a io Ta yboje, ją ecenza o d i ecenzen ės. Leidinys muy ak ualus. Li u ias e minología des inada de publicaciones, especialmen e mokomųjų, no hay mucho. A los es udian es, al ez, más ecuen emen e ienen que basa se ya en 1980 iuisado m. S asio Keinio Te minologijos abėcėle y Kazimie o Gai enio lib o Lie u ių e minologija: eo ías y ges anbas me menys (2002). El In e ne es aba disponible el konspek de pas lec u as e minología de Jū a ės Lubienės, aún se puede encon a An ano Sme onos y Egidijaus Zaikausko p epa ados a los indi iduales emas e minología des inados de pas lec as sum aukų, 2006 m. p epa ado po la Comisión Eu opea T ansla i o esc i o de la Di ección Gene al del Depa amen o de Li u ias de lengua aduc o es umpas manual de e minología, los emas eó icos y p ác icos de e minología se abo dan a la p o esión de lengua 241Te minologija | 2016 | 23 do ėlių cap iuose, pe o sepa adas, e minologías li uanas des inadas de alladas didomosios medidas has a aho a no. En el docomoje o lib o aspec os de e minología Lie u ių discu ie se más impo an es cues iones de e minología comenzándose desde los aspec os eó icos, más a de pe eciendo a p ác icos. Knygą cons i uye once capí ulos, en los que supažindinama con lie u iškos e minijos aida, e minologías como cien í icas y p ác icas disciplinas kū imosi his o ia, exškinamas p incipales e minologías concep os, abo danami e minos uen es, da yba, equisi os, de iciencias y e minos o denkybos būda. Al inal de la publicación inse ado u ilizada y ecomendada lis a de li e a u a. Knygas p a a mė empieza ales au o ų palab asías: Mokslas es g ande y e e ninas, y la ida del homb e umpas. Una de las amas de ciencia ápidamen e aumen a y hace p og eso, y de o os aida ilga y angi. Te minología de la ciencia aplicada. En odo el mundo se o ma despacio y con di icul ad como desconocida an e ko šlie is an e lingüo i ía, in o má ica o alguna o a ama cien í ica (p. 5). Bien esc i o. Casi an he mosa, como K. Gai enis esc ibió en el a ículo Kele as pensčių sob e e minologiją, imp eso en la e is a Te minologijos: Segue diciendo que en el pa io de la Uni e sidad So bonos es á de pie un eloj de sol con la inišku zá ašu Sicu umb a dies nos ae (Kaip šešėlis nues o dienos). La ciencia en e dad es g ande y e e na, y la ida del homb e ampa. Sin emba go y ciencia mokslui no igu. Una de las amas de la ciencia su gidas g ei aumen a y de inmedia o pade a didelá p og angá, y de o os aida ilga i angi. Te minología aplicomoji ciencia a šaka. En odo el mundo se o ma sin ap isa y con di icul ad, como sin sabe a qué se le slie is a lingüo i ía, in o má ica o alguna o a ama cien í ica (Gai enis 1998: 89). Supongamos que au o és simplemen e ol idó añadi e e encia. P ima capí ulo del publicación des inado lie u iškos e minijos aidai. Jį leyendo p ime amen e cae en los ojos lo que au o és, habiendo de e miniją, p amaišiui usoja dos palab as e minologija y e minija. Te minų isuma lie u iškai iš ies nomb inama d ejopai: d i e minologijos eikšmės už iksuo os Daba inės lie u ių kalbos žodyne (DLKŽ 2015), Kalbo y os e minų žodyne (KTŽ 1990) y Ta p au inių žodžių žodyne (TŽŽ 2013). S asys Šalkauskis aún 1925 m. en el es udio Te minologijos eo ija i lie u iškoji iloso ijos e minija señaló a ención en d i žodžio e minologija eikšmes y siūlė a o i du žodžius. Te minija, ano S. Šalkauskio, debe ía llama se echniškų uno cuyo ciencia o a e e minų ise ą, y e minologija es e minijos mokslas o al menos eo ía (Šalkauskis 1991: 10). Tokia Jolan a Gai eny ė-Bu le | di e encia de e minologías y e minía en las con empo áneas lexicologías li uanas, abajos de e minología, manualèles des inados a comúnina o p o esional (plg. Gai enis 2002; Jakai ienė 2010; Ru kienė 2015; Vlada skienė 2013; Bielinskienė e al. 2014). Dos palab as e minología asignación signi icaciones en dicciona ios de lengua bend inesa o e minología uso de e minía signi icado no e minologías abajos, ko c eo, no hay malidad, pe o e minología des inado abajo al a iación obs aū a. No keu aba, si a los es udian es su gie a la p egun a, si an sólo no se á li uáneos e minología pa icula men e ieja ama de la ciencia, po que au o es, pa ašiusios, que lie u ių e minologijos p adžia es o no es la p ime a imp in ada lie u iškos knygos, pe o mucho an es, en la misma página da u ia, que Eu opos kalbų e minologija uo me u, kai bu o ašoma pi mos lie u iškos knygos, ebu o p adė a ku i (p. 6). Pa ece que au o és e minos conside a cualquie cualesos concep os especiales o abs ac os į a dijancios palab as. Menėdamos Ma yno Maž ydo, Mikalojaus Daukšos y Kons an ino Si ydo abajos, sus esc šo: Pi mos lib os Li u iškos au o ías <...> ayuda on buenos undamen os pos e io nei desa ollo de lengua bend inesa. Jų abajo dejó pis as y e minologías li uanas. Aunque de ese iempo los e minologos li uanos no enían abajo ni de ca ác e o ganizado, ni aiškių p incipų y ue discu ęs as [sic] ansciamos uen es, pe o no uno de ellos é mino y hoy ecue da aquellos lib os au o (p. 7). M. Maž ydo, M. Daukšos y K. Si ydo abajos de impo ancia de los desa ollos de lenguas li uanas neabejo ina, pe o apenas si los se puede llama e minologais. Aquí no p o paísí se ía o a ez aco da S. Šalkauskį, eigusį: Kad palab a, eiškiąs concep ą, įgau ų šiais laikais é mino nomb eą, es necesa io, que pa eikš oji juo concep ok <...> en ei ų į ku io mokslo no s y inėjamųjų objek ų s i į. des e modo no cada palab a, eiškiąs są oką, es é mino de ciencia, aunque cada é mino es palab a, eiškiąs są oką (Šalkauskis 1991: 14). Más a de, en el e ce capí ulo, au o és explica, po qué e minija di e encia de la e minología (mini y S. Šalkauskį), pe o en pos e io es capí iuos nue amen e es os dos é minos us aba p amaišiui. Tal ez hubie a sido ap opiado comenza lib o a pa i del é mino, e minía y e minología concep a, y más a de con a e minías li uanas y e minología his o ia de desa ollo. An as mokomosios capí ulo del lib o casi da iniosamen e nomb ado Te minologías eo ías de o igen. Sob e eo ías de o igen allí no hablamos, pe o in en ado asumi las e minologías como e minos desa ollo de la ciencia. En es e capí ulo se basa p incipalmen e a K. Gai eniu y b e emen e se discu en S. Šalkauskio, Eugeno Wüs e io, Dmi ijaus Lo ės y Vale ijos Danilenko e minologías 243Te minología | 2016 | 23 eo ías. Bū ų posible e isa los au o es, cuyos abajos ėmėsi S. Šalkauskis, apelledes: no Vende yes, o Vend yes, el ilóso o medie ales D. Sco usas Li u iškai simplemen e llamado Jonu Dunsu Ško u (Joannes Duns Sco us). K. Gai enis, esc ibiendo sob e los e minólogos de su gene ación mejo conocidos usos cien í icos abajos, señaló a ención a lo que que biblio ecas Li uanas ex anje os e minologos abajos no llegaban, po lo que sob e ellos e a poco conocida. Aho a biblio ecas uni e si a ias de Li uania abajos de e minólogos ex anje os encon a no es di ícil. Fue posible al menos menciona algunos apellidos. Sec ius kažkodėl se e mina polinkių daik a a din i y e minin i ciencia lenguaje la c í ica. Esc ibi ace ca de la ciencia lengua peculia idades, coño, se ía más ikę en el quin o capí ulo Te minai ciencia lengua undas. Sección al p incipio dada e e encia a J. Gai eny ės a iknelį sob e E. Wüs e į (p. 10), pe o en él no es á esc i a nada pa ecido. De hecho au o és ėmėsi K. Gai enio lib o posky iu sob e E. Wüs e io y Helmu o Felbe io eo ías de e minología (Gai enis 2002: 110-111). Po e minías y e minologías de desa ollo abzo gos imamasi é mino acshinimo. En e ce capí ulo Te minas. Te mino y palab a, é mino y elación de concep o in en ada aba ca mucho: comenzándose desde e minía como sis ema, mencionimi é minos se plan ean equisi os (sob e ellos se á no eno capí ulo), de ineándose é mino, in en ándose mos a é mino y elación de palab a, acla ándose es echo y amplia concep a, hablándose de é mino pseudo e minus y quazo e minus, diciéndose, qué es e minía y e minología, dis ingi iéndose dos di ecciones e minológicas, explicándose, qué es e minog a ía, discu iéndose concep a y e minología. Hablando sob e é mino y palab a elacionesas au o e es un poco con undojasi. En el lib o se esc ibe: La palab a y é mino es án elacionados ūšies san ykiu la palab a są oka pla esnė; e mininai es cie a especie de palab as, más conc e amen e unkcinė y seman inė especie. Sin emba go, la concep oka del é mino niešsi enka en los lími es de la palab a, ya que el é mino necesa iamen e es una palab a. I. y. de inida signi icación así como ámbi o de consumo en la lengua iene y de e min i palab as (o simboli) conjuniniai. Tokie palab as conjun os son conside ados compues os e minis. Teniendo en cuen a, el concep o del é mino asžengua el lími e de la palab a (p. 12). Si la palab a y el é mino es án elacionados ūšies ( iksliau ūšies i giminės) elaciónu y la concep oka de la palab a pla esnė, ¿puede la concep oka del é mino aspasa los lími es de la palab a? Au o és, al habla de la palab a y é mino elacióní, p opo ciona e e encia á K. Gai enio lib o, pe o en es e lib o a i ma lo con a io: Są okos žodis y e minas nousujusios giminės ūšies odnosuu, ya 244 Jolan a Gai eny ė-Bu le | e minai no es á solo solo a cie a especie de palab as. Además, el e mino concep o no cabe y en la palab a lími es, ya que el é mino puede se an o uni ó dio, como pasi us conjuninys de palab as (Gai enis 2002: 14). De hecho em asi S . Keiniu (Keinys 1980: 15-16), sólo a la e e encia nepažymė ų sus minčių añadida pa eja sakinių de K. Gai enio lib o. Po cie o, de la elación en e los concep os zoodis y e minas pu amen e giminės bei ūšies elaciónu no halla y E alda Jakai ienė (Jakai ienė 2010: 182). In e esan e, a cuyo en oque ap e ó de mokomosios lib o au o es. Debe ía acla a la a i mación de que loodžiai e minija bei e minologija gene inėje hablada iene más de un signi icado (p. 13) (el é mino e minija se u iliza solo en un signi icado). En el cua o capí ulo se acla a lo que es de inición y se desc iben las de iciencias de de iniciones. Úl imos años inclínase de inición llama de inición de ca ac e es de concep os dis ingui i os, y su esul ado de inición. Tokį é mino la usa no solo e minologos (plg. Jakai ienė 2010; Ru kienė 2015). En el e ce o capí ulo del lib o docomó ica esc ibe que są oką de iniendo un desc ipomasis ejemis, ayudando ella desde sepa a elacionados concep os, se llama de ini imi (p. 16) y dis inguidas in encinė (=in ensininė) y eks encinė (=eks ensinė) de iniciones, pe o en cua o capí ulo de iniciones se llaman de iniciones. Posky is Ap edėžimo concep o comienza así: Ap edėžimas es la e elación del con enido del concep o <...>. a ículo Te mino cons i uyen e sen encia iene que explica , qué es concep oka. Seleccionando concep os, se pueden escoge las de iniciones de concep os y acla a , o no, si los é minos co esponden concep os. Sin emba go es o no es an sencillo. En el abajo e minog á ico no puede ap o echa se ninguno de g upos de de iniciones de concep os cien í icos, po que: a) muchos concep os no ienen de iniciones; b) En la li e a u a cien í ica las de iniciones se sus i uyen sólo po explicaciones ap oximadas; c) muchas de iniciones son pasadas, nelogški; d) muchas exis encias de de iniciones no ienen su icien es y necesa ios asgos de, es yškinančių de inidias de concep os especi ic. Higiene, cons an emen e hay que e e isa de iniciones así como concep os, i. i. enuncia pasenusių, nemokslinių y c ea nue os (p. 18). Tokia comienzo nelabai aiški. Qué, de dónde y po qué se elige y es elegido? ¿Dónde esas de iniciones no icas es án en dicciona ios, en abajos cien í icos, en lib os de enseñanza? ¿Po qué en el abajo e minog á ico no puede ap o echa se są okų de iniciones g upo? Aquellos que abajan e minog a inį abajo, no malmen e gaba (o les ayuda eso hace e minologos) su o mula y e isa las de iniciones. Al inal posky io esc ibe: Apib ėžimas no iene a ži i cien í icas min ies. Más a menudo es e bal, y, po ejemplo, ó mulas ma emá icas son 245Te minología | 2016 | 23 sólo ma e ial auxilia . Teniendo en cuen a, si alguno ísico enómeno lo desc ibimos sólo ma emá icamen e, es o en esencia del concep o del con enido no escleisimos. Sin emba go exis e ales concep os, que al de ini se nošsi e simos sin ma emá icas o mulas (p. 19). ¿Cómo de ini ás a jo el pensamien o cien í ico? ¿Po su suelen e bales? Desc ėž ys siemp e son e bales. Są okos esmę especialis as, ko bueno, puede en ende y de o mula. En el segundo pá a o a i ma: Y si de iniciones enca u iliza plu ia eikšmius e minus, en onces hay que indica , en cuya as e minas a ojamas“ (p. 19). Sunku įsi aizduo i, kaip p ak ikoje aiko- mas eikala imas apib ėž yje nu ody i daugia eikšmio e mino eikšmę. signi icación Posky ie Apib ėžimo cons i ución p incipios y de ec os esc ibe sólo sob e de ec os. Los p incipios se enume an en subcí culo Ap idėžimo concep o. En es a subcí cula a i ma: Te minos ydų su ge debido a que la de inición, que ue u ilizada en compone el é mino, ambién enía de iciencias. Cada concep o cien í ico debe se exac o (p. 19). ¿Se puede exigi p ecisión de un concep o? Temas debe se el concep o al nomb a un é mino, y de ini ise debe ía se exac amen e e lejados esenciales, dis inguimíos señas de concep os. Además, e minos ydų puede su gi no solo debido a de iciencias con enen es de iniciones. T umpą penk ą capí ulos Te minai ciencia base del lenguaje cons i uye dos pá a os. En el P ime o pá a o […] gene ales ca ac e es pas a s ymai sob e e minos impo ancia la ciencia p og angai y lengua aidai, an ojoj se habla sob e lie u iškų e minų a kybą y lis iami los lie u ių kalbininkai, apgynę dise acijas iz e minologijos. Po jeje, no menciona ė i quedó Auš a Rimku ė y Ma kas Pau a. 2016 m. dise ación de la e minología s i ies apgynė y Liudmila Mockienė. Sob e e minía in es igaciones, pe haps, se ía más ikę habla en el segundo capí ulo. Glumina de con ex o ex aído K. Gai enio en su lib o da in o mación sob e los p epa ados 10,000 dicciona ios de é minos es anda izados (p. 22). Pa ece que se habla sob e Li uania edi ados dicciona ios de é minos, mien aspues K. Gai enis es e núme o menciona hablando sob e E. Wüs e į y sus abajos in luencia la es anda izació de e minía in e nacionalmen e. En el sex o capí ulo Te minos clasi icación los é minos se dis ibuyen en é minos de o ma, con enido y elaciones mu uas. Se p opo ciona la siguien e di isión de é minos uni isinos: 1) palab as p ima ias (simplieji) (akis); 2) De i ados palab as (da iniai) (akiniai); 3) sudu iniai palab as (dū inie) (k ei aakis) (p. 23) (a k ei aakis e mas?). Es e desi amien o debe ía pac a se, po que dū inos ambién son da iniai. Ma y , u ė a omenyje las palab as sencillas, ediniai y dū inia. En el sép imo capí ulo Fuen es Te minías se a an es uen es p incipales: sa ioa lengua lexicica, palab as de da ybos ins umen os y o os lenguas 246 Jolan a Gai eny ė-Bu le | leksika. In e nacional y Li u iško é mino elación á ilus ojan es ejemplos omados de K. Gai enio lib o. Fue posible paja casos más ca ac e ís icos. An e la a i mación de que šalia lie u iško palab a enemos in e nacional su co espondien emení, pe o él es pasí usis aquel pa de palab as miemb o (p. 27) se p esen a ejemplo nuoma is epilepsia. Va gu o en aa is aho a más a menudo se u iliza. En la página web Raš ija.l p esen amos en Psichologijos e minų žodyne (PTŽ 1993) y Medicinos e minų žodyne (MTŽ 1980) nuoma is ž . epilepsia. Los é minos in e nacionales ealmen e son po ų nuo ala placen a e pe danga dia ag ma ac i os miemb os, sólo se puede pau aje, si ales po os con empo aniemen e e minijoje i is exis ia. En el lib o didác ico dis inguidos d ejopi é minos in e nacionales ueos é minos in e nacionales, que en la ciencia del mundo se u ilizan sulo ynin i y en ninguna de lenguas no cambia ni su o og a ía, ni ellos se ansc iben po o as abėcėlėmis y de o os idiomas di ec amen e o a a és de lenguas in e pininkes pasapo in i ne la ynišk é minos (p. 27). Lás ima que au o és no p opo cionó ales e minos ejemplos, po que no es á cla o, de qué sulo ynin us e minos se habla. ¿Es es a di isión exac a? Ano K. Gai enio, į nues os e miniją a enan es in e nacionales palab as son p incipalmen e o iginę de la an igüedad g iegos y la ynos idiomas. Es os se o denan según la oné ica, la mo ología, la esc i u a dénsnius y eglas de nues a lengua y se con ie en no males (Gai enis 2002: 5859). Siguiendo esc ibiendo sob e é minos in e nacionales se a i ma que en es e momen o a los é minos in e nacionales muy in ensamen e se c ean co espondien es Li u iški, po eso didėja in e nacionales y sa ų e minų sinonimija (p. 27). Como al sinonimía ejemplo da e mininai acumas (= acuumas) y acš uma no son sinónimos. Cie o, que in e nacionalidad de e minos Li u iški co espondimenys c ean, pe o muy dudosa la a i mación, que es o ocu e muy in ensi amen e. K. Gai enis y Angelė Kaulakienė ya en 1996 KTU leído en un in o me señala on a la endencia con a ia e minijos in e nacionalización e neno ă cău a li uiškų a i ikmenų (Gai enis, Kaulakienė 2014: 232). Ba gu si es a endencia ha desapa ecido. Skolinių ie os e minijoje el esumen se cie a jus ingu obse ėjimu: S a bia, que skoliniai nes um ų de a osenos adquilėjusių lie u iškų e minų y se man u ie a en el sis ema de é minos debama p opo ció en e susų (nacionalinių) y es animų (in e nacionalinių) e minų (p. 3031). Ligualmen e ambién se esc ibe y en el a ículo de la enciclopedia de lengua Li uania e minologija (LKE 2008: 553), po lo que debe ía añadi e e enciaodá (es euo a ículo de la enciclopedia sin e e encia em asi y p ime ame capí ulo (p. 78)). Te minología | 2016 | 23 247 El g an oc a un o capí ulo des inado e minos doybai. Él cons i uye sob e el quin adal de oda el lib o. La pa e in oduc o ia sección gan ex éns a y pad ikoka, en la cual is se cuen a sob e los mismos asun os, po ejemplo, es eces mencionados p incipales modos de da yba, dos eces cons a ado que e minologijoje palab as da ybai enka didžiulis papel, pues mayo ía una oodžių e minų bei sudė inių e minų da iniai (unau ez es indicama, que em asi S . Keiniu, o aka nenu odoma) (p. 32) y, según K. Gai eniu, da i in a da iniai cons i uyen la mayo pa e una oodžių e minų (p. 33). Hablando ace ca de especies concep os en a dijimien o se a i ma, que mokslo calboje hay que nomb a complejes, en e ellos especies concep os. Dichos concep os señalados en é minos una oodžiais, pe o de ellos se hacen compues os é minos, ej., aibė abs ak i aibė, a i a aibė, begalinė aibė (p. 33). ¿Qué se hace? Aunque las e e encias no hay, se e que men is no se ha ano ado exac amen e desde Te minologías abėcėlės (de allí y ejemplos). S . Keinys esc ibió que las especies concep os no a as eces žymimos una ozodžiais e minis, pe o sin emba go gene almen e aquí se aduciamais compues os nomb inimais (Keinys 1980: 17). Po jeje, é minos de ma emá icas es abs ac a aibé, a i oji aibé. A con inuación en es a pa e se ecue da uno de los equisi os que se plan ean a los é minos: Ku ian naujada ą, hay que sabe , que egula idad uno de los más impo an es equisi os que se plan ean a los é minos. Es ánda de la República desc ibe la eglamen inidad como co espondien e al ki chiación, o og a ía, g amá ica, palab as de da ybos, g ama ización y eglas de consumo (LR es ánda , 2009) [sic] (p. 33). Ex aña desc ipción aún en un documen o queis esnieme. ¿Qué es el es ánda de la epública? Sob e es e publicación más conoce , ma y , ne eks, po que usada li e a u a lis ache de él no. En el p ime posky ie Vienažodžiai e minai, que gan inamen e se subdi ide en sky elius, se abo da la doiba de é minos ien isinių (p iesagų, galūnių bei p iešdėlių ediniai i dū inie). P iesagų ediniai se a an en dos pequeños ency elios sob e eiksmažodžių edinius y a dažodžių edinius, po lo que, po ejemplo, a dažodinės peculia idades enedo es y nomb es de luga es se a an en dos luga es. Tal ez se ía más cómodo, si de ellos ue a hablado en un solo luga . Requi íese cuidadosamen e escoge ejempla es: como ejemplo del enedo de ca ac e ís icas accionmajodinas p esen ado la palab a in es igación, como a amien o del accionminio . Abejo ina a i mación de que la p ésaga - ė, (i)uo ė en la ac ual lengua Li uania ik e minų da ybai i e a ojama (p. 36). No se puede no es a de acue do con a i mación, que sudu iniai e mininai ácilmen e y sis emá icamen e ayuda nomb a iena ūšes concep os. Eso cla amen e se e de los dichosos ejemplos (sa idulka, ėjadulka). Sólo apenas si jus o al ei- Jolan a Gai eny ė-Bu le | ginys: Sudu inis e mis espec o de la signi icación a menudo es uning más, de ini es más, special más que su undamen o de palab as combina o io. Debido a o sudu iniai palab as ap aam más p ecisles, coniningas, más signi ica i as mane a de exp esa (p. 43). Sky elio sob e dú inius al inal explicada, qué pa es del lenguaje pueden se dū inia. P opo cionan ejemplos (dalgiako is, udauodegis (ka inas), algo, d idešim , bukagal is, silpnaši dis, p o ligė) iene poco qué común con e minija. Es eame posky ie pasi aikė y más nelabai e miniškų (ben ya no mode naikinės e minijos) ejemplos de: žaba as, skys imas, ka umynai, očiukė, apysakai ė, handy ė, upokšnis, закandinė, dainius y k . An as aš un o subky is Te minai palab as conjuniniai es á des inado a é minos compues os. Con iene llama la a ención a lo que los dedemenos de e minos compues os al p incipio del amo se llaman componen es, al inal elemen en ais. P esen e se dudo ino eglas de ejemplo de: i is ži klikės, minus idlai, plan asindicado es. Posky ie b e emen e desc i a, qué elaciones sin aksinales pueden se susie i cadmenos de é minos compues os, pe o es uc u a de é minos compues os, núme o de cadmenos no nenag inėjami. A los es udian es se ía ú il p egun a ambién sob e el o denamien o de dėmenas. En no eno capí ulo se discu en equisi os de é minos. Au o és dis ingue sie e equisi os, los cuales ing esaban en adje i os. No hubie a ex año esc ibi en el ex o que e minos deben se p ecisos, pe o como los nomb es de equisi os (i posky ių) queda an mejo a obik a a džiai, juolab que p ime o pos skylis de es e depa amen o se comienza a i mación co yklingumas uno de los más impo an es é minos lingüís icos equisi os (p. 47). En es a sub ijación mencionados es ánda es ienen ma cado es, que debe ía ano a se con exac i ud: el es ánda P incipios y mé odos de e minología (1115-90) el ma cado debe se LST 1115-90, es e es ánda ue elabo ado no según la no ma in e nacional 980: 704-87, sino según ISO 704-87. Taisyklingness, p ecisión, sis emiškumas, b e edumb e, es ilis ino neu alidad y da ybinis pa ogumo desc ibi gan de alladamen e pa a ellos desde un pa de pá a os has a casi es páginas, mien aspu cla um desc i o en una ase. Requecía sob e es e equisi o o esc ibi más, o de él en absolu o no menciona . Aiškumas de inido como eikalación, que la o ma in e na del é mino cla amen e ansmi ió concep o (p. 47). Cla idad ca ece cla idad. ¿Qué es idinė o ma é mino? Desc ibiendo la p ecisión del é mino, au o és dis ingue es g upos de é minos: co ec amen e o ien ijancios e minus, neu alius e minus y inco ec amen e o ien ijancios e minus. Taisy inas ca ac e ización de é minos neu ales: Neu alis é minos se pueden conside a odos aquellos é minos, cuyos signi icados e bales imposible de e mina . Tokiais e - 255Te minología | 2016 | 23 LITERATŪRA AETŽ 2010: Aiškinamasis elek o echnikos e minų žodynas: lie u ių k., okiečių k., anglų k., p ancūzų k., usų k. Vy . ed. S asys Žeb auskas, Kaunas: Technologija. P ieiga pe in e ne ą: h p:// e minai. lkk.l , [žiū ė a 2016-11-15]. Ba anauskienė R., Ša kauskienė S., Juzelėnienė S. 2016: Mokslo da bų me odiniai nu odymai li uanis ams: me odinė mokomoji knyga. Elek oninis iš eklius, Kaunas: VU KHM, 79 p. P ieiga pe in e ne ą: h p:// www.kn . u.l /dokumen ai/ ailai/ka ed u/lie u iu/MOKSLO_DARB%C5%B2_METODINIAI_NURO- DYMAI_LITUANISTAMS.pd [žiū ė a 2016-12-08]. Bielinskienė A., Kazlauskienė A., Rimku ė E., Tamošiūnai ė A. 2014: Lie u ių bend inė kalba: no mos i a - osena. Vado ėlis aukš ųjų mokyklų s uden ams, Kaunas: VDU, Vilnius: Ve sus au eus, 416 p. CHTŽ 2003: Daukšas K. e al. Chemijos e minų aiškinamasis žodynas. 2-asis pa ais. i papild. leid., Vilnius: Mokslo i enciklopedijų leidybos ins i u as. P ieiga pe in e ne ą: h p:// e minai. lkk.l [žiū ė a 2016-12-05]. DLKŽ 2015: Daba inės lie u ių kalbos žodynas. 7-as pa ais. i papild. leid.; elek oninis a ian as, Vilnius: LKI. P ieiga pe in e ne ą: h p://www.lkiis.lki.l [žiū ė a 2016-11-15]. Gai enis K. 1991: Lie u iškų e minų aizdingumo klausimu. – Lie u ių kalbo y os klausimai 29, 26–31. Gai enis K. 1994: Kalbiniai i loginiai e minų eikala imai. – Te minologija 3, 204–213. Gai enis K. 1998: Kele as minčių apie e minologiją. – Te minologija 5, 89–92. Gai enis K. 2002: Lie u ių e minologija: eo ijos i a kybos me menys, Vilnius: LKI l-kla, 148 p. Gai enis K., Kaulakienė A. 2014: Eks aling is iniai e minų no minimo p incipai. – Kazimie as Gai enis. Rink iniai aš ai, Vilnius: LKI, 229–235. Jakai ienė E. 2010: Leksikologija. S udijų knyga. An as paka o inis leidimas, Vilnius: VU l-kla, 351 p. Kaulakienė A. 2009: Lie u ių izikos e minijos aida, Vilnius: Technika, 439 p. Keinys S . 1980: Te minologijos abėcėlė, Vilnius: Mokslas, 116 p. Klima ičius J. 2003: Lie u ių e minog a ija: p aei ies b uožai, daba ies sunkumai i užda iniai. – Te mino- logija 10, 9–32. KTŽ 1990: Gai enis K., Keinys S . Kalbo y os e minų žodynas, Kaunas: Š iesa, 278 p. LKE 2008: Lie u ių kalbos enciklopedija, Vilnius: Mokslo i enciklopedijų leidybos cen as, 634 p. LKTŽ 2008: Gai eny ė-Bu le J., Keinys S ., No eikai ė A. Lie u ių kalbos e minų žodynai. Ano uo a 1900- 2005 bibliog a ijos odyklė, Vilnius: LKI, 260 p. MTŽ 1980: As auskas V. e al. Medicinos e minų žodynas, Vilnius: Mokslas. P ieiga pe in e ne ą: h ps:// www. aš ija.l [žiū ė a 2016-11-15]. PTŽ 1993: Psichologijos e minų žodynas, Vilnius: Mokslo i enciklopedijų leidykla. P ieiga pe in e ne ą: h ps://www. aš ija.l [žiū ė a 2016-11-15]. Ru kienė L. 2015: Technologijų specialis ų p o esinė kalba: sis ema i a osena. Vado ėlis, Vilnius: Technika, 160 p. Šalkauskis S. 1991: Raš ai 2, Vilnius: Min is, 351 p. TŽŽ 2013: Ta p au inių žodžių žodynas, Vilnius: Alma li e a, 896 p. Umb asas A. 2013: Lie u os Respublikos e minų bankas: 10 me ų po įs a ymo p iėmimo. – Te minologija 20, 96–122. Vlada skienė R. 2013: Kū ybinių indus ijų specialybės kalbos kul ū a. Vado ėlis, Vilnius: Technika, 127 p. Recibió 2016-12-19 Jolan a Gai eny ė-Bu le Lie u ių kalbos ins i u as P. Vileišio g. 5, LT-10308 Vilnius E-mail jolan a.gai en[email p o ec ed]