Grasilda Blažienė. „Baltische Ortsnamen in Ostpreußen“

Recenzje GRASILDA BLAZIENE Baltische Ortsnamen in Ostpreufen Stuttgart: Franz Steiner Verlag, 2005, 413 s. ISBN-10: 3515088458, ISBN-13: 9783515088459 (Hydronymia Europaea. Red. Wolfgang P, Schmid. Tom specjalny IID) Niniejsza monografia ma dwie przedmowy: jedna z nich pochodzi od wydawcy Wolfgang P. Schmid, a autorką drugiej jest autorka monografii Grasilda Blaziené. Monografia składa się z dwóch części (z części głównej i dwóch załączników). Autorką części głównej pod tytułem »Bałtyckie nazwy miejscowe na obszarze Nadruwy (na wschód od Deimе) oraz w północnych częściach Natangia, Barcja i Warmia (aż do Pregoły)* (S. 15-233) jest Grasilda BlaZiené. Aneks 1 (s. 235–346) pochodzi od polskiej językoznawczyni Rozalia Przybytek i tragt den Tytuł ,,Nazwy miejscowości bałtyckich Pochodzim enie południowe Część Prus Wschodnich*. W tym aneksie przedstawiono staropruskie nazwy miejscowości w dzisiejszych zu należących do Polski obszarach zbadano. Der Tytuł załącznika 2 (s. 396) brzmi: „Bałtyckie nazwy miejscowe w Pomezanii”. 347— Monografia zawiera wykaz skrótów cytowanych źródeł i odnośnej literatury (s. 397 oraz spis z… ]}qarput} 无码不卡高清免费}Winvalid (s. 397sowie mit einer 410) Lista pozostałych Skróty i Znaki specjalne (s. 411-413) wyposażony. Jedna mapa Prusy Wschodnie zaokrągla Monografia, od. Monografia jest poświęcona założycielowi i wydawcy odnośnej serii, prof. dr. hab. dr. h.c. Wolfgangowi P. Schmidowi z okazji jego pięknego Poświęcone jubileuszowi. In głównej części pod tytułem ,,Bałtyckie nazwy miejscowości obszar Nadruwii (na wschód od Deime) oraz w północnych częściach Natangii, Barcji i Warmii im (aż do tamtejszego)dzieła zatytułowanego „Bałtyckie nazwy miejscowości” (część poświęcona jubileuszowi. ) główna część pod tytułem „Bałtyckie nazwy miejscowości” obszar Nadruwii (na wschód od Deime) oraz w północnych częściach Natangii, Barcji i Warmii (aż do) (6stlich der Deime) und in den nérdlichen Teilen von Natangen, Barten und Ermland (bis zum bada „Pregel)“ Grasilda Blaziené 746 Nazwy miejscowości. 423 in Nazwy miejscowości poświadczone w różnych źródłach pochodzą z okresu przed II wojną światową. Po II wojnie światowej 328 pruskich nazw miejscowości w obwodzie kaliningradzkim zastąpiono bezmyślnie i bez jakiegokolwiek związku zu wcześniejszymi nazwami rosyjskimi. Że te ostatnie również są wymieniane w pracy (np. Zori, Zverevo, Zeleznodoroénij, Zeludevo, Zukovka [s. 233]), należy ocenić zu pozytywnie. Na szczególne podkreślenie zasługuje również fakt, że Grasilda Blaziené in odkryła nazwy miejscowości niewymienione w źródłach historycznych na stronie 329 przez J. Gerulisa i innych badaczy. In der W pracy badawczej takie nazwy miejscowości są oznaczone specjalnym znakiem przed hasłem. Te nazwy miejscowości Grasilda BlaZiené znalazła przede wszystkim i w przeważającej mierze w rękopiśmiennych źródłach, w foliołach.�]} хәв alc?json code exikarhi (invalid) nope.无码不卡高清免费v (no) тру.േരളышәтә? Wait need correct valid JSON. final must only structured. Let's resend clean.ուգ? We need final valid. Note preserve weird strings? Translate German. der Ostpreußen 133 recenzji oraz tych dotyczących zakonu krzyżackiego, a także — co szczególnie ważne — dokumentów i źródeł historycznych przechowywanych w berlińskim Tajnym Archiwum Państwowym „Preußischer Kulturbesitz”. W innej części pracy badawczej, a mianowicie we wspomnianym wyżej aneksie 2, Grasilda Blažienė analizuje bałtyckie nazwy miejscowości w Pomezanii. Interesujący jest sposób przedstawienia nazw miejscowości. Nazwa miejscowości poświadczona w źródłach została wyróżniona pogrubieniem i występuje w formie, w jakiej dawniej była używana, względnie er jest nadal używane, np. Abschwangen lub Zutawka Sztumska, łącznie z lokalizacją i datami, obejmuje wszystkie warianty poświadczone w źródłach historycznych: tak więc Abschwangen jest odnotowane w dokumencie pochodzącym z 1365 roku jako Appuswangen (co daje łącznie 20 wariantów) (s. 15), Zutawka Sztumska ma 33 przypadki odnotowania, począwszy od Pozolowe w 1249 roku (s. 395--396). Nazwy miejscowości są analizowane na poziomie morfologicznym, poprzez rozłożenie ich na in morfemy rdzenne, prefiksy i sufiksy. Identyfikacja morfemów rdzeniowych odbywa się poprzez odwołanie do odpowiedników etymologicznych w języku pruskim oraz w najbliżej z nim spokrewnionych am językach, takich jak litewski i łotewski (jeśli takie odpowiedniki występują), ponadto oczywiście uwzględnia się materiał innych pokrewnych języków, mianowicie słowiańskich i germańskich. W większości przypadków autorce monografii udało się przekonująco i w sposób argumentowany wyjaśnić słowotwórstwo oraz pochodzenie. zu Ponadto należy podkreślzu ić, że autorka Wyniki jej Sumiennie zreferował poprzedników, niektóre z ich poglądów uzasadnił nowymi danymi badawczymi, inne w znacznej mierze in skorygował, wielu Czy przypadają Interpretacje innych Badacz również obalił. Die Autorka sumiennie omawia wszystkie znane Warianty interpretacyjne Pochodzenie nazw miejscowych Appuswangen (S. 15). Wyjaśnia ona również całkowicie poprawnie tworzenie wyrazu Pozolow- (1249), e, mianowicie poprzez rekonstrukcję *Pa-sulav-/*Pa-suldv-, wo *Paals Priifix fungiert (vgl. lit. pa-miské) und * sulavd bzw. *suléva jako morfem rdzeniowy o in znaczeniu ,,wyspa“ (S. 396). Że to słowo o in takim znaczeniu także od używano w Prusach, świadczy o tym litewski in odpowiednik sulava „wyspa”, wymieniony w słownikach Nesselmanna i Kurszatisa, który według Brodowskiego przez zapożyczenie jako gulawa „wyspa” z Goldap Prus Litwy i z polskich dialektów przybył. જ ]} 񟿿?} assistant to=translation_batch code (json)ibarisco】!【jsonашьа 马会? * im translations translations Der Ortsname Zinten (Kr. Heiligenbeil) ist den in historischen Quellen als Sinthin, Czinthen (1363) u. A. belegt. Te Autorka całkowicie poprawnie rekonstruuje Archetyp pr. *Zintund odnosi go do pruskiego Nazwy osobowe Szinte (s. 233). 134 Recenzijos Jako argument za takim sposobem rozpatrywania można uznać litewski czasownik zifityti Cija, -ijo),,wzajemnie się obrażać, kłócić się, spierać się; „wahać się, zwlekać” (Dusetos, Daugéliskis, UZpaliai —LZ... 1037), które można uznać za nomen denominativum od zifitas „ktoś, kto się spiera, kłóci*.” W odnośnych badaniach już od dawna istnieje przekonanie, że pewien obszar północno-- wschodniej Litwy (Zarasai, Dusetos itd.) oraz południowo-zachodni areał? Bałtów i Prusów łączy wiązka izoglos. Opublikowane w ramach finansowanej i wydawanej przez niemieckich wydawców serii Hydronymia Europaea ukazało się studium ,,Baltische Nazwy miejscowości in Prusy Wschodnie* autorstwa Grasilda Blaziené należy uznać za oryginalną i gruntownie przemyślaną naukową pracę badawczą. Simas Karaliiinas Instytut Języka Litewskiego ul. P. Vileixio 5, LT-10308 Wilno, Litwa Giacomo Devoto Baltystyczne pisma « Scritti baltistici Pod redakcją Piero U. Dista i Boniracasa Srunpxa Wilno: Tyto alba, 2004, s. 263[1], ISBN 9986-16-383-8 Według przedmowy to (s. 9) tut po raz pierwszy opublikowano wszystkie of pisma bałtystyczne Giacoma Devota, które w większości mają znaczenie historyczne, nie tylko w sensie historiografii językoznawczej, lecz także w szerszym in sensie więzi kulturowych między in Włochy i Bałtyk (szczególnie Litwa). Dziś nowsze odkrycia i bardziej nowoczesne metody naukowe wykroczyły poza napotkane twierdzenia teoretyczne i faktyczne in Pisma Devota. Niemniej jednak opublikowane tutaj prace ukazują dojrzałość of Włoski osiągniętą przez studia bałtyckie w okresie międzywojennym i zdają się wskazywać kierunek ich dalszego to rozwoju. Artykuły Devota of podzielono na dwie grupy, (i) Językoznawstwo i (ii) Literatura i inne przedmioty. Są publikowane in tłumaczenie litewskie in pierwszej części the of *Por. S. Karaui0nas, Przeszłość Bałtów w źródłach historycznych II. Wilno: Lietuviy kalbos institutas, 2005, 239-240, 310-311. 135