Rankraštinis Frydrichui Wilhelmui Hakui priskiriamas vokiečių–lietuvių kalbų žodynas Čekijoje

318 ac a Linguis ica Li huanica LXXI iLja LeMeŠkin P ahos ka olio uni e si e as Di ezioni di ice che scien i iche: ecchia bal ų le e a u a e aš ija, pa agonamoji olklo is ika, leksikog a ija, bal is ikos his o ia. man aŠ inis yd ichui WiLheLMui hakui P iski iaMas VokieČiLie uVi kaLb Ve odynas Čekijoje1 Manusc ip ge man–Li huanian dic iona y c edi ed o ied ich-Wilhelm haack in he czech epublic2 ano azione klemen inume conse omas li uanis inis leksikog a inis on i, da a o XViii a. e zoke i uoju decenničiais, nella accademica Vienna e P ahos e pę en a o non più a di come 1777 m. nell'a icolo a a oama P ahos manosc i inio okiečiųlie u kalbų žodyno ela i o con aus ia his o ia 17771861 m. en a o s abili e dizyno p op ie inkus, y ėjų-naudo ojų g e as. si pone la ques ione di pe ché e in quali ci cos anze il diziona io inì a Vienna, e successi amen e in P ahą, cui egli e a impo an e. A icolo 1 p epa a o secondo un p oge o inanzia o dalla S a obbine commissione delle lingue li uanee F ied ichui Vilhelmui Haacku a ibui o manusc i ino okiečiųlie u ių kalbų žodžio (XVIII a. p .) ice ca e p epa azione s ampa (su a ies n . k-4/2012, suda y a 2012-02-01). 2 he a icle is w i en unde he amewo k o he p ojec The esea ch and Redac ion o he Manusc ip Ge man-Li huanian Dic iona y C edi ed o F ied ich-Wilhelm Haack (beginning o he 18 h cen u y). (con ac no.k-4/2012, conclusion da e 01/02/2012). esMiniai KelodŽiai: okiečiųlie u ių kalbų žodynas, y ų P ūsijos leksikog a ija, yd ichas Wilhelmas hakas, Mo iejus Philonomas benešo skis, jose as Valen ínas zlobickis, jose as dob o skis, Pa elas jose as Ša aříkas, an i Ladisla as Čelako šek, Leopoldas gei le is. keyWo ds: ge manLi huanian dic iona y, lexicog aphy o he eas P ussia, ied ich-Wilhelm haack, Ma ouš benešo ský Philonomus, jose Valen in zlobický, jose dob o ský, Pa el jose Ša ařík; an išek Čelako ský, Leopold gei le . 319s aipsniai a icles anno a ion he Li uanis ic lexicog aphic sou ce s o ed in he ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje clemen inum and da ing back o he hi d and ou h decades o he 18 h cen u y ound i s way o he academic en i onmen o ge man Li huanian dic iona y be ween he pe iods o 17771861 is analyzed in he a icle. Codecas, chiama o Hacke. Lexicon Li huanicum (už ašas an Vienna-P ague no la e han in 1777. he aus ian his o y o he P ague manusc ip o he nuga ėlės), a ualmen e conse a o clemen inume, della Biblio eca nazionale ceca della i is a emp ed o iden i y he owne s o he dic iona y alongside wi h he esea che s – ‘use s’. he ques ion why and unde wha ci cums ances he dic iona y appea ed in Vienna and la e in P ague, and wha signi icance i con ained is aised. epubblica ceca hand aščių i senųjų leidinių sky iuje (Ná odní kniho na Oddělení ukopisů a s a ých isků, sig na ū a XVi. .30). XViii a. e zo-qua o decennia o da ojamo manusc ip ina lib o cos i uisce due pa i. Pi moji (2 344 ) è un diziona io di lingue okiečiųlie u ių, che app esen a Mažosios Lie u os nuo ašų g upei, apimančiai: Lexicon Li huanicum3, k au ses žodyną4, ich e io žodyną5, Cla is Ge manicoLi h ana6, žodyną su signa ū a Msc. 84 4° 7 . seconda pa e (nuo 345 ) mol o più au en isk, a anza o lexicog a inis sumanymas Obse a io de o igine Ve bo um Li whanio um, più p ecisamen e, la sua inizio (più su manusc ip ino on e, il suo sanda à, composedamigli pa i ca a e e e au o is ica s . Lemeškin 2012, 2013). decidendo secondo andenženklius Mažojoje Li uania c ea o lessikog a inis monumklas, ko c edo, non a poco a sidū ė halėje. a ques o i e isce halės ealijas minįs donacinis eco d (1 ), in cui la pa ola au o ys ė a ibui a yd ich Wilhelmui hakui ( ied ich Wilhelm haack): Auc o Hacke Wa P edige in Li hauen. Ha zu Halle s udi . Seine Sp ach= leh e soll au dem Weisenhause ged uck seyn. Dono dedi [D]. Baumga en 3 XVii a. medio; conse a o LMab s: . 13710; aksimilė: Lexicon Li huanicum 1987. 4iii a. e zo[…]qua e asis decenničiai; saugomas ib : . 1 5792. pe la da azione del manosc i o z . d o inas 1984. 5 ich e io (o klaipėdiškių) diziona io da a o d 1728; cus odi o anckes is i uzioni a chi e halėje: a s j 84. 6 saugomas LMab s: . 137 13-14; išleis as Vincen o d o ino 1995–1997 m. – Cla is Ge manico- Li h ana 1995–1997. 7 iki an ojo pasaulinio ka o saugomas ka aliaučiaus slap ajame ka ališkajame a chy e ėzos onde; šiuo me u laikomas neišlikusiu. 320 ac a iLja LeMeŠkin Linguis ica Li huanica LXXI au o ius hacke e a pomokslionis a in Li uania. Mokesi halėje. il lingubinis la o o de e esse e suo u bū es lei ed Weisenhause imp us u essa. Pado anojo baumga enes. sekan i p o eniencija (1 ) indica già un al o lexicog a ico monumen o di i i a con es o accademico aus ijos Veng ijos: Ex Lib is Josephi Zlobický P o esso is li e a u a Bo= hemica Vienna 1777. 1875 m. ank aš inio žodyno duomenimis kukliai pasinaudojo čekų sla is as, li uanis as Leopoldas gei le is (1847–1885). Į sa o Bei äge zu Nesselmanns li auis- wö e chembuch egli inclukè (gei le 1875: 74123) leksemas me lė (p. 96), pa upelis (p. 103) e p ana as (p. 104) su no aba aus einem in de p age biblio hek au biblio eką, . i. bewah en li . wö e buche. kelin ais me ais jo panaudo as žodynas pa eko į „P ahos nella allo aina P ahos impe a o iškąją ka ališkąją iešąją bei uni e zi ę, non è chia o. an spaudas della biblio eca REGIAE BIBLIOTH. ACAD. PRAGEN., inse i o in alcuni manosc i e lib o delle pagine, è s a o usa o dall'is i uzione della biblio eca, i. i. dal 1777 m., ino XiX a. inizio. La pa ola igu a anche nel più an ico (XiX a. p ima pa e) ap aše dei ondi della biblio eca, conc e amen e nella sua pa e p incipale, che comp ende pe iodo ino al 1861 m. aigi pe iodo lessikog a inis di o igine Li uana Mažosios è saldamen e paliudi o già nel e i o io aus iaco Veng ijos 17771861. insieme so ge le seguen i domande: 1. quando più p ecisamen e, i. e. 1777 o p ima di lo o, pe ché e in quali ci cos anzeie il diziona io di enne jose o Valen íno zlobickio (zlobický) nuosbea y? 2. pe ché e quando dal Viena il diziona io se ne andò a P ahą, di quale pe sona inizia i a en ò nel pubblico della biblio eca uni e si a ia ondà? 3. a quali P ahos bal is am il diziona io e a accessibile, i. i. come e a chi a e ė XiX a. chekų ilologijos aidą? le ispos e a ques e e al e domande ce che emo in ques o a icolo. 1. ce cando nuo amen e nuo a e l'appa izione della li uanis inė leksikog a inė ma e ia, la sua sclaidą, ak ualumą Čekijoje, a enzione in o igine nuk eipsimo in g ęžimas į ling is ikos is o iją, konk ečiai į XVi a. pabaigą, padeda ge iau sup as- i XViii–XiX a. P ahos ilologų požiū į į bal ų kalbų leksikos iš eklius. anks esnę epochą. a scolbosumo g ynleniu li uanis inė ema Čekijoje p ima ol a suskamba 1587 m. P o osla is o Mo iejaus Philonomo benešo skio (Ma ouš benešo ský Philonomus, 15501595) P ago è edleis a eikalas Knijžka slow Cžeských wyložených 321s aipsniai a icles odkud swůj počá ek magí ( o iž) yaký ges gegich ozum (Čekiških slo ích ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje knygelė, paaiškinan i, da do e essi sono kilę e quale lo o signi ica o) è conside a o il p imumo linguaggio e imologico della lingua sla a. La lingua Lie u ių in esso igu ò non nel es o p incipale (com'o a è consue a), ma au o iaus p akalboje, do e sco ezia e cecche lingua g ynimen o pensini. non abi uale, al nos o con empo aniiniu pun o di is a, e del uolo della lingua li a ians in ques a p akalboje. essa comp endu a non come una delle implemen azioni della p ocalbia uni e s e ii, ma come gąsdinan e esempio. Li u ians lingua qui e s a ekoling is ine baidykle, che sąmoningesnius cecus do ebbe a e ė i e appella e alla pu a čekiškos kalbėsenos: o mol o cosa dis u emme da papùghi, sha kos e al i uccelći, che sanno umano lingua pa la e, ma senza azumo, pe ché non sa, cosa pa la? aigi, quando mol i e mi edeschi e la inicichi in nos a lingua p imaiše emo e lo o nebep ende emo, sa emo simili a quei ne azumnus pukščius, che, come lo o klegėjimui è s a a p ak a, così (come è s a o insegna o) e p opos aalba. galų gale ine i abilmen e accad à così, che a emo linguaggio mischio, nelyg come Li uania, nau a, secondo il suo nomeą susidedan i da di e si liaudžių, poiché Li u a è Knijžka slow Cžeských wyložených odkud swůj počá ek magí yaký ges gegich ozum, kniho na ná odného musea, sign. : 26.d.41 322 ac a iLja LeMeŠkin Linguis ica Li huanica LXXI Collec iuum nomen, signi ican is di a ie pe sone mol i udine, i quali [žmonės] da g eikų, sla ų, i alų e okiečių kalbų ha uno pinklybę. pe ques o an o non so p i io innocen i esse i umani, che non conside ando il azzo [ eikšmių] ma come ipe ia al i. mi s upisco da quelli che dedisi insegni i o in eal à [ okie] è, che nei p op i sc i i includi mol e sconominų, nemalonių e p onunciimui spesso da e o peskie pa ole. a quella pa ola E banuňky, a Halspan , A mpan e al e ne ik ūs pa ole, delle quali non comp enda a nonscu iibile mol i udine di pe sone? pe ché cekiamen e non abbiau da di e Přezwěděnij, o pagadin o il e i o g eco p anos yka, che oscu ano signi ica o e senso? (benešo ský 1587: 67)8 semb a non abi uale che M. benešo skis, anco a conosciu o e come 1577 m. G amma ica bohemica au o ius, allo a la socie à la baugina p ecisamen e in lingua Li uania. Chekų ausims lei do e a esse e neg ide a. o se analogo di igidi à a e mazione, enuncia o su quale ceam mol o accessinamesnę lingua, da le o i oi ice uk e opposizioni imen i. olimas ne a už e š os e maišy as esempio della lingua in ques o senso po e a esse e mol o opo uno. u a ia non kokių sume imų au o ius be u ė ų, kalbėdamas bei šį ą apie lie u ių kalbos pobūdį eigdamas, is iek sa o pas a s ymuose u ėjo em is kuo no s konk ečiu. si può esclude e la possibili à che egli a esse ce e pe sonali, i. e. i os, che e agmen ine, pa i ie (y'ha mo i o di i ene e che come pasiun inybės accompagna o pe sona b e i iscesi Polonia). opinione su ques a pa ola po e a pe me e e e da al u , . i. po e a lei nella sua negozio solo ipe e li. è possibile indica e anche un'e iden e on e. okias conoscenze Cecijā po e ano di onde e cecų jėzui as bal aza as hos ounskis (*15351600 06 07), che 1571 m. o nęs da Vilniaus P ahos jesui ų kolegijoje dės ė la ynų, g eikų kalbas, eologiją (plačiau na bu as 2011: 5860). Minė oje collezione p op io in quel momen o gli s udi do e a ini e Mo iejus benešo ie is (api ale suo in enimen o ini e s udi p esso jesui us sužinome da documen ini on i, plačiau c . koupil 2007: 2234).23 Požiū į alla lingua Li uania come linguaggio miscela po e a su o ma e Vilniaus kolegiją s eigian ys jesui i, u a ia egli po e a esse e e edi a o e da empi p eceden i. i suoi i lessi o iamo già XiX a., ad esempio, simono daukan o le e a u anea polemiche con e udi i uomini, dei cui occhi Lie u os kalba būk esan i sąmėžiniu isokių kalbų (daukan as 1976: 64). ol e a ques o, do ebbe esse e p esa in conside azione un'al a impo an e ci cos anza. M. benešo skis e a s e amen e associa o con il monas e o emauso, nel quale klebona a ino a 1592 m. In ques 'al a ci à di P aha u ak is ų monas e olyne, o a chiama a anche Na Slo anech, più a lungo es i o sla ų li u gija (huňáček 1975). Si i iene che qui, secondo onda o iaus ca olio iV sumanymą nonché i suoi piani poli ici, sono s a i accumula i o ze e co isponden i iso se scis ija, necessa ie impe iei espansiona e in y us. All'inizio del secolo ques a sla ia ha una posizione pa icola men e signi ica i a, ko ge o, p a e ė e F anciškui sko inai, che, secondo Pe o Voi o a ibuzione, pa aizda o (kaip g a kos ženklą) il monas e ol suo usėniškoje P ahos biblijoje ilus acija Osa... царьствъ... P aha Voi , 1518, . 183; 2014). pu oppo, nos i 8 Šią e al a ci azione ado a dall'au o e dell'a icolo. 323s aipsniai a icles dienų nepassikė ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje ienuolyno biblio eca desc i as, da cui po emmo giudica e su ienuolyne allo a conse o us sla is ini e bal is ini moninklus. / Šiaip o sì, a P ago 1587 m. skleis a opinia sulle ca a e is iche della lingua Li uanei dedica a. Las a , . y. sla ų, linguų g ama inė sanda a allo a già e a neblogai desc i a bu o kilusi iš g e inimų su sla ų kalbo- mis, ku ioms ap a iamoji knyga iesiogiai ( aip pa e s esso M. benešo skio g azie), pe ò g amma icos della lingua li uanee anco a bisogna a aspe a e ino a 1653 m. na u ale, che spalankus app occio a lingua li uanee sia g indizza o non a con on i ecip oci di cose g amma icini, ma a maneggiamen i, nelling is ini moninklai, conc e amen e la lo o lessica. aigi eo ie dei componen i (dini 2009) ėmuose sono s a e in e p e a e iso se del lexicico. della lingua Li uania dicodyne è s a o ispe i amen e esclusi composedamen i s oksniai: g eikų, sla ų, i alų e okiečių kalbų. a ale ques ione il meglio si sono a e come solo lexicog a ici on i (medu amžiais elbingo dizodyno ipo). di lo o, pa icola men e al di uo i e ninesa Li uania con ini, a lungo si decide sulla lingue speci ica e le lo o ecip oca elazioni. ale me odo di la o o, pu oppo, non si è limi a o ai empi, quando Cekijoje o ma osi paleokompa a y is nejas conce i zauomazgos. egli e a di uso XVIII a. e anche XiX a. nella p ima pa e. adizionale, da anali à e edi a a endenza la o a e con dizionnai, ko c edo, nulimi a e Mažosios Lie u os okiečiųlie u ių kalbų žodį a si adimą Vienna, e successi amen e P aho. Sche mo ino in M. benešo skio lib o i ela un al o impo an e' ambien e, che esp. i XVi a. pabaigoje, i XiX a. p adžioje ska ino domė is i y inė i lie u ių leksi- kog a iją. Lie u ių kalbos žodynai bu o ypa ingai s a būs nus a an sla ų kalbų, popla imen o delle nazioni. M. benešo skio negozio ques o s o zo ealizza a e iden emen e. au o e, so olineando čeko ých-sla o ých jazyků signi ica o e menkindamas okieč jazykou, c'è en a i o di cop i e u a la ampia sla ů s e a an a p iežas is ska ina mane šį dalyką išleis i – idan žino ų isi okiečiai, kad okie- geog a iju: čių kalba come sumaišy a non è un solo solo okiečích, ma a quella s essa nemažai ki ų k aš ų [p iklauso], pa yzdžiui, ba a ija, Š abija, nyde landų žemės i 324 iLja LeMeŠkin ac a Linguis ica Li huanica LXXI okiečích lingue anco a al e lo o più conosciu e. Ligo allo s esso modo e ceche lingua nea si anda solo la s essa ceche e a, ma ci sono più negu cen o e e, nelle quali nos i sla he lingua è pa la a: Čekija, Mo a ija, silezija, Lužica, Maggio e Polonia, g andiose e e polacche, Mozū ija, Palenkė, g anji usija, bal oji usia, Voluinė, Podolė, kije o země, se e ščina, kašubů e mol i al i nel egno polacco. ol e a, Mosca kunigaikš ys è mol a a ea. se bų nau oje. mol i e eni dei u ki [ aldoma]. Veng ijos ka alys ėje, dalma ijas, c oa ijas, bulga ijas, Libu nijas, slo ėnijas, bosnijas ka alys ėje. Tu e ques a nazione una sola lingua sla a usa a, pe ques o s u a la nos a lingua esse e non può. [...] cice onas chien lingua aggiunse g andi p es i e pagy ų? Na u ale che nella p op ia na ojoje. anche così e demos enes nella s essa lingua, nella quale nacque, amėja come iscolbingas s a o. anche e di ques o sappiamo, che né g eikų, né la ynų lingua non può pa agona si sla ų lingua, pe ché u e quelle g eikų e e già sla iškai pa la. e u chi aldose c oa ų lingua ge okai papli o. dei g eci e la ynų lingua mo ì, un po' con ondojasi a moky us pe sone, ma non esis e alcuna sepa a a e a, che o g eikiamen e, o la yniškai pa lė ų. e la nos a lingua g ande pa e del mondo cop e a ad una ale misu a, che nessun'al a [lingua] so o il cieli scliau u non può esse le comple amen e pa agona a. (benešo ský 1587: 5, 78) spon aneamen e comp ensibile, che a causa della sua p esun o za e š umo la lingua Li uania non cadda a sa ų p es ižinių sla ų kalbų. Li huanian Collec iuum nomen ne andame lungoame sla ų žemių iš a dijame a Čekijos, Mo a ijos, silezijos, Lužicos, Lenkijos e pan. au o iaus a gumen azione lemia XVi a. lingu is inės min ies li ello. Spe ando da p ospe i a con empo anea, ha e à ice che pobūdis semb a abbas anza sa o iškas, pe ò il suo p og esso so p ende p incipale conclusione, che lie u ių kalba nep iklauso sla ų kalboms. 1587 Ques e m. conclusioni in e p e a yškėja XiX a. della p ima pa e ilologia con es o, quando bianchi anco a non a i a ibui i sla i. non lascia dubbio che il diziona io halės p o eniencijos XViiiXiX a. e a a auklus e necessa io, pe isol e e dal M. benešo skio empi ak ualų bal ų e sla ų ecip oco appo i ques ione. p obabilmen e pe ques o il diziona io nacque Minčių, ling is inio y imo ęs inumą ge ai ilius uoja XiX a. pi mosios pusės čekų ilologo an išeko Ladisla o Čelako skio (Čelako ský, 1799–1852) eikla. kaip bal is as . L. Čelako skis pi mą ka ą pasi eiškė 1825 m., leisdamas Slowans- ké ná odnj pjsně ( . 1 – 1822, . 2 – 1825, . 3 – 1827). Į an ą omą jis įdėjo is a Vienna, e poi e a P aho. lie u ians dainas, p eso da Pilypo uigio Lie u ių kalbos kilmės, y inėjimo: Laučenj newěs y (Asz a sisakiau sawo mocžu ei…, p. 200–202 = uhig, būdo i sa ybių n . 3, p. 7778), Nep acowi é děwče (Asz u ějau ži gužěli..., p. 202205 = uhig, n . 2, p. 7677), Dce uška wyp owodiw uhšj milého (Anks i y ą, y uži..., p. 205206 = uhig, n . 1, 7576). Tu e ques o s ambaus i omio collezione canoni es ese o iginalalo lingua con pa alleliu aduzione in cecų lingua. ques o e a a o pe che il le o e suoi occhii coin olgesse o lingue pa en iniškumu. L'appa izione delle canzoni li e is e in ques o accol o indica, che o ganizzèjui p eoccupò bal ų e sla ų lingue somiglianza. 325s aipsniai a icles pe ché canoni li uani appa so in Sla ų dainų inkinyje, ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje abbas anza de agliamen e, pasi emdando agli a gomen i lingubini e a M. benešo skio eiginiais, spiega lo s esso . L. Če la ko skis: p esso il suo ocodyno e il suo sūnaus Šios ys ža ingos dainos y a paim os iš uigio ak a o apie lie u ių kalbą, p idė o g amma ikos. Lesingo e he de is su icien emen e i e i o di lo o g ožį. Pag įs ai o non esse appa engono allesposizione di sla ų dainų? A ques o e ad un'al a domanda anco a più impo an e: si può la lingua li uania a ibui e alle lingue sla e? si può acilmen e isponde e. Con on ando lie u ians e sla ų kalbų g amma ica sanda ą bei ocyną, da subi o ede e, che u e gausias sla iškosios kalbos sono similiότερες e più lega e ecip ocamen e, che qualsiasi a sla ų kalbų i lie u ių kalba, pa agonando [jas] da abbie posizioni. in cosa non è decise, a quali a le sa a ankiškότερες lingue sa ebbe possibile a ibui e ques o linguaggio mul ia au ese mischio. nenusp ęs a, se possibile (caip a e ma e dimos inėja moky as lenkas p. [ksa e as] bogušas) lui, a imai giminingą la ių, al imen i pa lando, ku šo kalbai, chiami i sa a ankiška kalba. uigys aukščiau menziona o nel suo negozio dei g ecchi la lingua conside a delle lingue Li uanee senele e o nisce, ques o dimos inėcendo, su qua ise o anche così suamban i o della s essa šaknies pa ole. pe ò egualmen e così anche e lingue sla e possono esse e conside a e la s essa senele. 326 ac a iLja LeMeŠkin Linguis ica Li huanica LXXI Pe žiū ėjęs o s esso uigio ocyną (kad e nepilną), o ai più con sla ų negu šešis šim us žodžių, ku ie pa- našiai skamba a ba u i bend ą šaknį9 kalbomis, sudu inių e iš es inių non con ando. pe ò conco de ei, che [lie u ių kalbos] g ama inė sanda a ha più comun ybių con g aisu la ynų, kų negu sla ų10 kalbomis, no s i o gana mažai. ki a giminys ė andama ge manų kalbomis, così come e con omų (čigonų11) kalba, ma le sue agioni de ono esse e ce škomos ul e io men e pasi elkian sansk i ą. da ciò si ede che se delle lingue li uanee e non si può a ibui e a sla ì, nondimeno ques a lingua in unione con la ians e es in a senąja p ūsų lingua (c quan o si può giudica e da lei likučių) a imesne ginnis e più schiezza a sla ì, che g eikų, la ynų bei ge manų lingue, allo a almeno in pa e al nos o kamien a ibui a. ad egul e qui, in ques e pagine, le canzoni Li uanee pe cepi e come olimesnis sla ų gimnai is. Pilnesnį collezione di canzoni Li uanee d . ėza p ižadėjo uoj (1818) espos i; se così è accadu o non so. (Čelako ský 1825: 220222) 1825 m. Sla ų liaudies dainose pubblica a una no a abbas anza de aglia a sulla lingua li uana, geddus eks ologinis yšys su 1587 m. P ahos ling is ine publikacija (M. benešo skis: Ly wa ge Collec iuum jos pobūdį i san ykį su ki omis kalbomis, isų pi ma sla ų; šioje pas aboje aki- nomen lidu wi oličného name nagj cý K eři Rckého Slo anského Německo lakého a Wyku yanu pl 9 le u Sla ų y annus aiškin ojas kai žodžių, ku ią gim inu (gim osios kalbos žodžiais) sunku įžin i į, nemė įžį įžį įžį įžį įžį įžį įžį įžį įžį įžį įžį įžį. Pe esempio, la pa ola non s a, lie. ne édes kelęs da edu, in . es i, che signi ica: a) il nos o edu, b) ženjm se, wdàwám se, analogamen e come la ynų duce e (uxo em). aigi la nos a ne es a come osse ne edžiojama, ne es a, nonos an e minkš o ě, che sla ų lūpose acilmen e e ol o in minkš ą. anche pljce [plaučiai] da iszplěčiu e k . 10 inka segnala i, che del empo esecu i o 1 a. ienaskai os -u (o -mi, che è g aikų) isu cons an iai app esen a, come sla ų kalbose, bend a į - i, lygiai anche kai oma, p z.: mes i, glaudžiu, glaus i e . . come, pe esempio, lie. 11 àsza a, o. a s ‘aša a, a sa a ‘aša uo i; lie. bà as, o. ba da žas; lie. bu inay, o. bu ‘daug; lie. àndas, o. anda ‘ška bi; lie. y as, o. aťaha ‘iš i o e . . 333s aipsniai a icles in eal à P. j. Ša aříko opinione su sla ų p o ė ynę nien ecuo ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje non si di e enzia dal j. do b o skio signi ica i amen e an e io men e išdės y ų minčių. j. dob o skį come on e della sua posizione egli indica di e amen e (p. 360) nelle sue Sla ų senien: Lie u ių kamieno au as noi pe cepiamo come la p op ia ė ynės senbu ius, che ecchi p o ondamen e p eis o ici empi insieme con i lo o sla ų b a i i ę bal ija pama yje (Ša ařík 1837: 366). di bal à e sla ų giminys ę ul e io men e sc i e: p iešis o inių laikų lie u ių bei sla ų au sup an ame come dello s esso kamieno a šakas, pe ò his o iniais laikais pe agioni ex e nijas le hanno an o sepa a a, che o a le conside iamo ski ingomi. Tu a ia in ques i kamienus gua diamo come ai più icini a u i gli al i indoeu opei. pe o ibù indoeu opee nel u o ques i due b oliškus kamienus me iamo insieme e accan o uno all'al o, chiamandoli colle i amen e indai (Vendae). la dis acca dal lie u ians kamien a enu o neabejo inai poco dopo il lo o as e imen o į eu opą (Ša ařík 1837: 361). olesnę s iluppa, secondo P. j. Ša aříką, decinse in e e enzia delle nazioni s anie e in comune spazi bal i e sla i. aiklų i a sua dè go ai e al i ge manai. di e sa eazione alla p essione go a a lungo in segui o de e minò scissione a sla a e bal a. conc e amen e nei lo o luoghi pas imene bal i en ò go ų aldžion, e libe à aspi an iegi sla ai pasi aukė olyn giliau nelle zione accan o a ų. le lingue bianche mo ologiche sanda os di maggio a chajiškumą, compa a o con sla ų, pa linis a e s o ico spiegano sa aip secondo Czech (i al i sla ų) nazino a gimimo disposizione: iena (lie u ių kalba) mol i secoli p ima k is ų s e immisybė p isipildė e suakmenėjo, ki a (sla ų) ėjo il p op io cammino, s ilupposi libe amen e e da sola a sé, e come eschissima e po en e pian a isu is ica, espanse i suoi ami, ogli, žiedus e aisius (Ša ařík 1837: 362). aigi j. dob o skio pun i di is a ul e io men e pe p ese e p o èsè slo akas P. j. Ša aříkas. Paşimė inas uolo, che eci a bal i. sla ų p o ė ynės XiX a. P ahoje è s a a a i amen e ce ca a, pe ò senųjų bal ų localizzazione domande non solle a (320 p . k . 175 po k .). Lo s esso P. j. Ša aříkas bal ų abi azioni basižia bal ija name o he Bal ic sea bal iškaja e imologija. a endo in menzione lingue nonché cul u e simili udine, ice ca o i basandosi bal ais lokalizuoda o e slaus. bal i, sla ų p o ė ynės ieškan , pase a o a spi ies ašku. ques o p ecisamen e lėmė sla ų ( u i gli s essi bal ų, solo libe à okš ančiosios della lo o pa e) p o ė ynės kildinimą dal bal ico ma cos ie a. come esempio di P. j. Ša aříko mąs ysenos pa eciamo ques 'es a o cha ac e is ico: anks y ieji bal ijos pama io abi an i icino Vyslos žiočių e ano sla ai, cui più a di (ko ge o, iV a. p . k .) da qui iss ūmė go ai. su ciò, quale e a en ambe le a e iche, Li uanie e sla ų, nazioni, la si uazione, e pa icola men e lungoi an a o, e quali e ano le lo o ecip oche elazioni, nien e abb iamen e non possiamo di e. pe ò si può i ene e che come uno kamieno bambini allo a lo o pa la poco o nežimiai esisky ė, e ikyba e abi udii e ano s udi amen e co ela i. In u o ame pama yja anquillo e paci icamen e soli accan o agli al i i o. gin a u p ekiaudami da sla ų ul e io men e pe a us ad ijos pama io e so essi e ano no i ai ecchi au o i nome indų. ka ingų 334 ac a Linguis ica Li huanica LXXI zemes, in pama į e Vyslą, indų e asione da qui e iLja LeMeŠkin conquis a delle nazioni Li uanee conquė cambiingus abiejų nazionų san ykius. sla ai go ų i jų gen ainių, daba žinomų kaip indilai a ba andalai, įsi e žimas į indų go ų e al i ge manų s ampum i dal ma Bal ico, a cel ų e a i i dal ad ijos ma e, non edendo al a usci a e amando libe a e amų gy enimą, pas aukė anco a ul e io men e in no dę, do e non incon ò pasiopposizione. delle nazioni Lie u ių si mesmiašę con go i e al i ge mani e a endo ecip ocamen e anco a inoug ų il suo pu yną au iškumą g adualmen e pe du o e pe ques o nu olo dal anche sėmėsi da i da Mažosios Lie u os aš inio okiečių anklie u ių kalbų žodino. i o a i comuni bial i sla ų“ (Ša ařík 1837: 366). ačiau su P. j. Ša aříko požiū iu nesu inka li uanis as . L. Čelako skis, ku is e sla i lexicosa aužai . L. Chelako skį pas ūmėjo p ende e, come già è s a o menziona o, peculia o lexicog a ico la o o. La pa ola, al quale la o b a ino pe ino mo e13, eole a sepa a ą concezione linguis ica. . L. Čelako skis la ampiezza a comunicando con colleghi, leggendo lezioni in V ocla o e P ahos uni e si à: In ine ediamo peculia e e in igan e delle lingue li uanee (e insieme e sue d elnių la ių bei mi usios senųjų p ūsų kalbų) e sla ų lingui appo o, che a lui a ae l'a enzione di ogni sla is o. Ques a lingua è degna che le enga assegna a più cu a in gene ale, specialmen e men e è anco a i en e nel mondo; pe ché, conside ando a spa ì la nykimą e icina delle lingue (da una pa e okiečių, da al a usų) espansiją, può accade e, che p abėgs meno di due cen esmečių e in en u discendonys dai ysis Li uanei. La g amma ica delle lingue Li uanie mol o au en iška e p ecisa, pe ò leksika s e imybių pe ildy a e za e š a. kone me à della mode na lingua li uana delle pa ole è comple amen e sla iški. maggio pa e ques a lexicica è enu o da polkų e usų lingue, e ques o mol o acilmen e spiega a s o icamen e ben no o i e e qua ie e millean mečiu. che anco a al a comuni dei li uanei e sla i dei linguaggi kamienų, eiškiančių semplici conce i, pa e anche è so o solo nell'e a k iks o, suppo e non si può: più ends amo a quel on e p eis o ico, da cui de i a, ad esempio, e sansk i o pa en inys è con sla i lingue. anco a un'al a ondamen ini pa ole sankaupa è u a peculia a e ca a e is ica solo delle lingue Li uanee. da pa e qui anche o iamo debili da ge manų, suomių e di al e lingue. delle Li uanie e della nazione di usalimo campo a qua o cen esimi anni a anco a ediamo come mol o pla ų i g andi kunigaikščiai il p op io skep u lieda o anche juodąją jū ą. ma calgy en e es in ilpe pda o p o ondamen e in Midu io eu opą. cosa gi al o si può i ene e, quando Pome ania, iūgeno, Meklenbu g, b andenbu g sc i i da Xi secolo e ul e io men e 13 1851 m. inizio da a 1850 un es a o dei e mini della bo y a ka ais nuš iečia i okius amžius, apie ku iuos nu yli is o ija. Šiam mokslui padedan , sužinome, kad lie u ių gen is ne ik palei isą bal ijos jū ą gy eno, be sa o giminys ė è a i a a dal m. g. . nesselmano dizodyno. jį . L. Čelako skis iš knygų pla in ojo ga o 1851 m. asa io 13 d. 335s ailsniai a icles conclusione la si può a e? solo quella che ques a gen e qui un ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje gausu ie o a džių, ku ie y a sup an ami ik emian is lie u ių kalba. kokią gi ki ą empo do e a i e e. A šakos Li uani, senza alcuna dubbio, lon ani in sla ų abi azione in supe icie in ilia a; anche così e ques o è o iamen e, che slaus da anų ano ės p incipalmen e a a a a alla ques a nazione, con ja pocožu in uno u o uni o sussiiegendo. cosa ci è s ano? bo di ušči o unque e ano su icien i; le gen i li uanee leali modo, enden e alla anquillus ag icolbio i a, bene andò con il nos o sla iškuoj, quindi una nazione po e a non solo puikiai s abili si accan o al a, ma e della sua a pe ( a i degli esempi ediamo dai nos i icini ung u). che qui espos o a e mazioni a qualcosa sos ansi, da mol eplici p o e sceglie ò una, che sa à la più in e essan e, pe ché igua da con la nos a pa e nne. è no o, che nelle lingue sla e ci sono di ali pa ole kamienų, che paliudi i isu , . i. in ogniie lingue sla e sono conosciomi e usa i. sono anche ali pa ole, che di li o solo nella più g ande o più piccola g uppo di lingue. galų gale ci sono e ali, che solo in uno nell'al o appaiono, ma pe ques o, na u almen e, nessuno non dubi a la lo o sla iškumu. anche e noi abbiamo un ce o nume o kamienų, che si conside ano p op i, anche se essi e si e i icano unicamen e in lingua cecų. quando sgua diamo in ali pa ole e nomi, cui non o iamo co ispondimen i di né sla ų, né in al e cogniniškie lingue, no iamo che essi egualmen e la s essa o nonlimi a amen e cambia a o ma usa i in lingue Li uanee. allo a quale conclusione siamo cos e i a a e? non negčijamai quella, che noi, cechi, qualche ol a a e amo con i mode ni li a iani incon a e e s e amen e comunica e. ma s o ia, quello, che essa cop e, non o nisce nemmeno minimi pa inacchi, es imonian i su ale comunione, che a noi e ques a nazione lunghe più empo sa ebbe in e e i a. pe ciò non lascia nulla al o, ma solo nonžy i min i, che a comun ys ė aspi a ali empi, da cui non sop a is dei ašy inių monumklų. dalle mol e ali pa ole che mi è iusci o a accoglie e, i p esen o solo alcune: š a ný: szwa us; ná amný: ne ammus; sluka = slankě, la. slohka; luňák = lingě ide. Waihe da lingau a u ol i in cima; ožanka (žolė euc ium): ožys, anche e la nos a e baè chiama a kozlík oželis; zákampí: kampas; chomol: kamuolys; k ba ý: ka bů as; mę, ad esempio: Úpa, Úpice, y adi i : iszwadoju; klábosi i : kalbu, kalběsis; ša apa ka : sze pé os; louda i se = len- du; kmen = kaměnas; z íře nice : ž ě inně i . . Vel ui dė ume pas angas sla ų kalbų duomenimis išaiškin i kai ku iuos sa o ie o- a džius i hid onimus; uo a pu lie u ių kalboje jie uoj įgauną skambėjimą i p as- opa a: lie . uppě; Labe is labas; og a, ohře iz ge as; Řisu y ako niko e Li omyšlio Ploušnice upė p ie m. děčín, ku i į eka į elbę, iš plusze (pagal oky nice); ie os con o no: lie . eszu is; Lkouš p esso m. Lokšany dal lokis (anche così abbiamo e Med ědí); ula, nome uomo hula e hulin, hulice, lie . ůla (slála in ece skalky); Lobze iz lobis; doksy p esso doksany: equen e Li uani mas iškas nome doksa, paliudi a o dallo XiV secolo. Anašių nomi di, indican i in li e ians lingua, si può o a anche Mo a ijoje, silezijoje, Lužicoje e al u . Tu o ques o mos a, quale gi a empi a noi sconosciu i ques o e a di usa nazione e come sma camen e o a sumenkėjo. (Čelako ský 1877: 6466) 336 ac a Linguis ica Li huanica LXXI Li e ský slo ník, kniho na ná odního musea, sign. iV.a.11 337s igni a icles / 338 ac a Linguis ica Li huanica LXXI aigi . L. Čelako skis s en a ono a i ela e iLja LeMeŠkin p eis o ica icinanza, quando chekų e li e ians p oë iai i in s udi amen e e e icacemen e con ac a ano. Šiuolaikinė lie u ių kalbos mo ologija . L. Čelako skio in endama come au en iška i iksli, lei più co isponden i sla ų kalbų g ama iką. p ecisamen e a causa delle bal ă e sla ă, cecă e Li uanie lingue somiglianza, le lo o ic ims pa en inys ė, XiX a. p imo pa ziale c ea a peculia e concezione, secondo la quale le u ie (bal i) kildinami da s essa Cecchia. . L. Čelako skio s o zi i ela e p eis o ica icinanza, quando cecų e Li uanei p oë ie in mon agnae asse a e bassaumoe (Česká ko lina) i in s udi amen e e e icacemen e comp o a o, b iskamen e isibili le sue V ocla e nonché P ahoe skai y e lezioni agli s uden i. comune bal ų i sla ų aido epochos idėjai, la sua (epochos) Cekija localizazione bei ondamen imui come solo pase ana il diziona io della lingua Lie u ių (Kniho na Ná odného muzea, sign.: iV a 11). am calca pa ole di sel anka, il lo o in e p e imo modo, polinkis in e imologizazi imen o. si può di e, che della sua na u a na u a . L. Čelako skio diziona io, chéi o così s iluppa ęs da M. benešo skio knygelės, è einholdo au manno Bal isch-Sla isches Wö e buch (gö ingen, 1923) p ecu s akas. il diziona io co igge la nos a comp ensione su ke ino bal e sla domanda s o ia. bal is iche e sla is icas me aščiuose secondo l'appa izione . L. Čelako skio keliamos min ys i jas a i inkan is ank aš inis lie u ių kalbos seką lide auja a. schlei ukusią un os aidos epochą, quando a enu o ques i linguaggi sua e amen o, a ibui o a nuo i modelli. u a ia alcune pagine della s o ia bal is ica che io hipo ezė apie bend os bal ų i sla ų p okalbės egzis a imą. Pagal susiklos- čiusią adiciją ji adinama klasikine, uo a pu siekimas a ku i am ik ą laiką ceca mos ano, che p esun aji inno o è è solo di u i p imi š a concezione, che pe p ima ol a u enuncies a e a gumen ua a già XiX a. p imo la o. semb a che a. schleiche io Šal inio y os igua do pa icola men e impo an e so olinea e, che . L. Čelako skis, cu ando la sua linguis ica concezione, u ilizza a manosc i i o bal ų i sla ų p okalbės idėja a si ado i ys ėsi kaip p iešp ieša senesnei . L. Če- lako skio eo ijai. okiečiųlie u ių lingų dizionno ma e iale. ques o indicano a icoli del diziona io, nei quali igu ano pa ole, es imonia i . W. hakui a ibui o e a lui pa en ini nei diziona i. aigi, Leopoldas gei le is 1875 m. non sa à il p imo ocynu s u a o ice ca o e. ino a suo Mažosios Lie u os leksinę medžiagą a a a ilologas oman ikas . L. Čelako skis, dal 1825 m. ino a 1852 m. sc i ęs bal ų i sla ų leksinių bend ybių žodyną, che ėmė la sua scompa ziama bal ų i sla ų kilmės, e nogenezės i glo ogenezės eo iją. Lo s esso e dico appa izione clemen inume, . y. P ahos impe a o iškoje ka ališkoje ja ne i i uni e zi e biblio eke, ko aljda, sa à lega o con i a emkilia XiX a. p ima pa e bal is ika e sla is ikos s e e pe sonali à P. j. Ša aříku, che, basandosi su simili on i, la s essa bal ų and sla ų p oblema iką esolė in sos anza 339s aipsniai a icles al imen i. / i suoi pun i di is a coincise o con j. dob o skio ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje isul a i delle ice che. o gesui a j. dob o skis come a imas j. V. zlobickio cond amin is bei kolega in e p e e uo inas come pe sona in e pinico, g azie al quale okiečiųlie u ių kalbų žodynas(-ai) ( . L. Čelako skio e al i usa o P. uigio diziona io anche po e a esse e da j. V. zlobickio pe sonale biblio eca) so o a P aho. Tu i menė i pe sone, ęsdami M. benešo skio di ezione dell'in es igazione, y inėdami bal ų i sla ų kalbų san ykių p oblema iką, sis emingai di bo su spaus- din ais, ank aš iniais žodynais. a. schleiche io pažin is su P ahos žodynu u i . i. nuodugniai esse e esamina a sepa a amen e. Li e a Ū a benešo ský Ma ouš Philonomus 1587: Knijžka slow Cžeských wyložených odkud swůj počá ek magí ( o iž) yaký ges gegich ozum. Sepsaná od Kněze Ma hausse Philonoma, Pjsaře Konsys oře P ažské. Wy iss ěna w s a ém Měs ě P ažským w jmp essy jiřijka dačického. cla is ge manicoLi h ana 19951997: Cla is Ge manicoLi h ana. Manosc i o del XVII secolo gommečiųlie u ių linguų žodynas 14. Vilnius: Mokslo e encyclopedijų pubblica o ia. Čelako ský an išek L. 1825: Slowanské ná odnj pjsně seb ané F an . Ladisl. Čelakowským. . 2, V P aze: Pjsmem j. owd. Ve e lowé z Wildenb unu. Čelako ský an išek L. 1850: quí í Časopis Musea k álo s í českého 24(1), Čelako ský an išek L. 1877: Č ení o počá cích dějin zdělanos i a li e a u y slo anských. P aga: V kommissí u an iška Ři náče. daukan as simonas 1976: Raš ai 1. 99–102. Vilnius: Vaga. Pie o dini u. 2009: bal ų kalbo y os apyauš iai. bal i lingue paleokompa a i is ine samp a a lingo y os is o iog a ia nel con es o. A chi um Li huanicum 11, 439462. dob o ský jose 1788: uibe die äl es en si ze de slawen in eu opa, und ih e We b ei ung sei dem sechs en jah hunde ; insbesonde e übe das s amm olk de Mäh e , und ih e geschich e bis zu einse zung des he zogs as islaw jose V a isla Monse. Ve such eine ku zge aß en poli ischen Landesgeschich e des Ma kg a hums Mäh en. bd. 2. Vom jah 1182 bis 1306. Mi o ausgeschick e abhandlung übe die äl es en si ze de slawen. olmu z, iXLii. d o inas Vincen as 1984: quando sc i o chiama o il ocazionis k auzės. Bal is i ische beispiele, ca 20(2), 163–167. gei le Leopold 1875: Li auische s udien. Auswahl aus den äl es en denkmäle n, dialec- lexikalische und sp achwissenscha liche bei äge on D . Leopold Gei le . P ag: . Mou ek. ac a Linguis ica Li huanica LXXI 340 huňáček Václa 1975: kláš e na slo anech a iLja LeMeŠkin počá ky ýchodoslo anských s udií u nás. – Z adic slo anské kul u y Čechách. P aha: uni e si a ka lo a. koupil ondřej 2007: G amma ykáří. G ama ologická a kul u ní e lexe čes iny 1533– 1672. P aha: ka olinėm. Lemeškin i l j a 2010: an išeko Ladisla o Čelako skio diziona io della lingua Li uania. Lessicog a ia e lessicologia. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as, 98113. Lemeškin ilja 2012: ied ich wilhelmui haackui a ibui o P ahos manusc ip inis okiečiųlie u ių kalbų žodynas. Majoji Lie u a: pa ibio cul u y imai. Vilnius: Pe o o se as, 3158. Lemeškin i l j a 2013: P ahos okiečiųlie u ių manosc i ino dizzyno au o ys ės in e ogimu. Ac a Linguis ica Li huanica 69, 269279. Lexicon Li huanicum 1987: Lexicon Li huanicum. Handesc i inis XVII a. okiečių diziona io delle lingue Li uanee. Vilnius: Mokslas. na bu as s i g i as 2011: P ahaVilnius: e e o jėzui ų lie u ių kul ū os aidai. Li uania Mokslų akademijos V uble skių biblio eka. 2007 / 2008. Vilnius, 5270. eichel Wa l e 2004: jose Valen ín zlobický p imo p o esso českého jazyka a li e a u y: ži o , působení a zásluhy na pozadí os ícens í. Vídenský podíl na počá cích českého ná odného ob ození. J. V. Zlobický (17431810) a současnicí: ži o , dílo, ko espondence. P aga: academia, 2442. schleiche augus 1853: o jazyku li e skom, z láš ě ohledem na slo anský. Časopis Českého Museum 27. P aga, 320334. schleiche augus 2008: a. schleiche io le e e da Li uania P. Ša aříkui. Li anis ino lasci o di Augus o Schleiche io 1. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as, 670739. Ša ařík Pa el jose 1837: Slo anské s a oži nos i w P aze: iskem Jana Spu ného. Vykypělo á aťána 2012: Maximilian schimek: beme kungen zu seine Mi a bei an jose zlobickýs P ojek eine gesam slawischen sp achleh e und zu beide ze wü nis. Miscellanea Vindobonensia Bohemica. In E inne ung an den 200. Todes ag on Jose Valen in Zlobický. Wien: holzhausen, 3761 (bohemosla ica abscondi a 1.) Voi Pe 2014: Nuo e in o mazioni o a i i à F ancesca Скорины в Праге (1517 he coming o he manusc ip ge man Li huanian dic iona y in Vienna was mos p obably decided by he scien i ic 15 ( iduciu a pe la s ampa)19) 341s aipsniai a icles ank aš inis yd ichui Wilhelmui hakui p iski iamas okiečių–lie u ių kalbų žodynas Čekijoje Manusc ip ge man–Li huanian dic iona y c edi ed o ied ich-Wilhelm haack in he czech epublic / suMMa y While analysing he his o y o he P ague manusc ip o he ge man Li huanian dic iona y a e y special aus o-hunga ian con ex can be clea ly obse ed. he dic iona y was wi nessed in Vienna in 1777 and in 1875 he dic iona y was undoub edly e e ed by Leopold gei le . howe e , he owne o he dic iona y jose Valen in zlobický and Leopold gei le will emain he only ones who ouched his lexicog aphical sou ce. he e is a subs an ial eason o p esume ha p io o gei le , in he i s hal and he middle o he 19 h cen u y, he lexical ma e ial o he eas P ussia was analyzed by he philologis he coming o he manusc ip dic iona y in clemen inum, oman ic an išek Čelako ský who was compiling he dic iona y o bal ic – sla ic lexical gene ali ies in he pe iod o 1825 – 1852. i.e. in impe ial and oyal Public and uni e si y Lib a y o P ague will mos p obably be ela ed o one mo e pe sonal e e ing o he same sou ces, bu app oached he issues o he bal s-sla s i y o bal is ics and sla is ics o he i s hal o he 19 h cen u y Pa el joze Ša á ik. he was di e en ly han an išek Čelako ský. his app oaches owa ds he e hnogenesis and glo ogenesis o he bal ssla s acco ded wi h he a i udes o his p edecesso jose dob o ský. he jesui j. dob o ský, as a close suppo e and a colleague o j. V. zlobický, should be p esumed as a pe son media o wi h he help o who he ge man Li huanian dic iona y appea ed in P ague. in e es s o j. V. zlobický, he unde aking o he compa a i e g amma o all sla ic languages o be p ecise. he czechs a e inclined on ea ing he Li huanian language as a sepa a e, i.e. non-sla ic language om he ime o Ma ouš benešo ský (1587). j. V. zlobický could compa e i o he so bian language. howe e , in his case, he bal ic-sla ic issue was impo an o he esea che in he se en h decade o he 18 h cen u y, and his hen a ailable manusc ip sou ce was con enien in sea ching o an app op ia e explana ion and easoning o a gumen s o lexical cha ac e . all he abo e men ioned indi iduals ook on he esea ch di ec ion o Ma ouš benešo ský ing he issues o bal ic-sla ic language ela ions. i.e. hey consis en ly wo ked wi h p in ed and manusc ip dic iona ies while ho oughly analys- Į eik a 2014 m. dicemb e 5 d. iLja LeMeŠkin P ahos Ka olio uni e si e as Jana Palacha 2, 116 38 P aha 1, Czech Republic [email p o ec ed]