Leksikologijos pradmenys Jokūbo Perkūno traktate „Wohlgegründetes Bedenken über die ins Litauische übersetzten zehn Fabeln Aesopi und derselben passionierte Zuschrift“ (1706)

S aipsniai / A icles 9 ONA ALEKNAVIČIENĖ Lie u ių kalbos ins i u as Mokslinių y imų k yp ys: lie u ių ašomosios kalbos his ó ia, Mažosios Lie u os kalbos, li e a u a e cul u a his ó ia. PRADAMONIAS DE LEXICÓLOGIA JOCÔBO PERKÊNO TRAKTATE WOHLGEGRÜNDETES BEDENKEN ÜBER DIE INS LUISCHE ÜBERSETZTEN ZEHN FABELN AESOPI UND DELBERS PASSIONIERTE ZUSCHRIFT (1706) The Basics o Lexicology in he T ac a e Wohlgeg ünde es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) by Jokūbas Pe kūnas ANOTACIJA S aipsnyje i iamas Jokūbo Pe kūno ak a as Wohlgeg ünde es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) como on e no campo leksikologijos da min ia linguís ica. Pe kūnas, analisuando Ezopo pasakėčių (1706) aduzia a habilidade p a icamen e aplica Michaelio Mö lino ak a e P incipium p ima ium in ling a Li h anica (1706) decla uo os p incípios de consumo e no mminho da linguagem, ní eleniu daugiausia dėmesio sky ė leksikai. Pe kūno y imas labiau ėmėsi p ak iniu (empi iniu) dados da linguagem ecolhimen o, a aliação e p es ação, e não eó icos apibend inamen os e ígidas omadas de decisões. Embo a ao eó ico lexicico no mas conside ação de Pe kūnas de o ou menos a enção do que Mö linas, po ém co igomi e comen á eis Ezopočių pasakė pala as bem como pala as conjuniniai mos am, como ele pe cebeu ques ões, que es uda a lexicologija (daugia eikšmiškumas, homog a ai, sinonimija, léxino e g ama ic junlumas, skoliniai, ONA ALEKNAVIČIENĖ 10 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII azeologija). Siūlydamas a ian e, Pe kūnas ėmėsi an o quan i a i o c i é ioumi mais di undusia a osena, an o quali i iniu concei os melho co espondčia aiška. ESMINIAI VOODŽIAI: Jokūbas Pe kūnas, Michaelis Mö linas, Mažoji Lie u a, lie u ių se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) is analyzed as a kalbo y os is o ija, leksikologija. ANNOTATION The ac a e o Jokūbas Pe kūnas Wohlgeg ünde es Bedenken übe die ins Li auische übe - sou ce o linguis ic idea in lexicology in his a icle. While analysing he skills o he ansla o o use and s anda diza ion decla ed in Die Fabeln Aesopi Michaeli Mö lins ac a e P incipium he Aesop’s ables Die Fabuln Aesopi (1706) o p ac ically apply he p inciples o language p ima ium in ling a Li h anica (1706) Jakūbas Pe kūnas paid g ea a en ion o lexis. The esea ch o Pe kūnas e e ed o p ac ical (empi ical) le el, i.e. he collec ion o linguis ic da a, i s e alua ion and p esen a ion as opposed o heo e ical gene alisa ions and igid decision making. E en hough Pe kūnas paid less a en ion o heo e ical conside a ion o lexis no ms han Mö lin, howe e , he co ec ed and commen ed wo ds and wo d junc ions o Aesops ables demons a e he way he pe cei ed issues which a e analyzed by lexicology (polysemy, homog aphs, synonymy, lexical and g amma ical alency, loan wo ds and ph aseology). By o e ing his a ian Pe kūnas e e ed o bo h: quan i a i e c i e ion i.e. mo e widely sp ead usage and quali a i e c i e ion, i.e. bes no ional exp ession. KEYWORDS: Jokūbas Pe kūnas, Michaeli Mö lin, Mino Li huania, his o y o Li huanian linguis ics, lexicology. 0. ĮVADAS a. no início XVIII na Li uânia Meno su giu ilologica polemica sob e a língua li uânica deixou ês on es in e - elacionadas: 1) Gumbinės kunigo Michaelio Mö lino (Michael Mö lin, 16411708) ak a ą P incipium p ima ium in ling a Li h anica (Pag indinis lie u ių kalbos p incipas)1; 2) de Ka nia o kil Jono Šulco (Johann Schul z, 16841710) knygelę Die Fabuln Aesopi (Ezopo 1 Znomi du egzemplio iai: 1) na Academia de Ciências da Polônia Gd (Biblio eka Polska Gdańska Gii Nauk: 86o adl 15); 2) Uni e sidade de Saxônia-Anhal o e biblio eca de e a em Halėje: (Uni e si ä sund Landesbiblio hek Sachsen-Anhal : AB 153123) (Alekna ičienė, Schille 2002: 7998); documen ação licença: D o inas 2008, 1166; online leidinys (pe ašas, lie u iškų žodžių indeksas): www.lki.l /senieji as ai (h p MP). A igos A icles 11 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) pasakėčios) com dezimčia em língua li uana em e dade pasakėčių 3) Val a kiemio kunigo Jokūbo Pe kūno ioonio (Jacob Pe kuhn, Pe khun, 1665172;11) ak a ą Wohlgeg ünde es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Aeseln und Fabelnie Passionen Zusch i (Pag įs a opinião sob e dez em língua li uana em Ez e opous pasakėčių i jask ėpusį aš ą)3. Es as li os p epa adas uma após a ou a: duas pì mosas saídas em 1706 anos Ka aliaučiuje, úl ima Leipzige e F ank u . Quando discussões, iniciadas sob e 1702-uosius, įsisiūba o, Mö linas anunciou p incípios de no mimimo das línguas li uãs e k ie ė kunigus eles s a s y i. Šulcas inha obje i o a mos a , como eles podem pasakėčių. Pe kūnas, a aliinhado Mö lino eó ico e Šulco p á ico abalho, esul ados da bū i ealizuojami p ak iškai – pagal Mö lino iškel us p incipus iš e ė dešim análise layoê ak a e. PB pode ia se conside ado EP ecenzia, po ém suas a i mações o ien a não apenas pa a EP. Šulcas na i ulação lape cla amen e decla ou a adução suja com a u: „Ʒum Ve ſuch Nach dem PRINCIPIO Li h anicæ Ling æ, Li auiſch e i- e “ („bandan iš e s i į lie u ių kalbą pagal Lie u ių kalbos p incipą“), o Pe kū- nas ak a o an aš iniame lape nu odė yšį ne su iena, be su abiem knygomis: Mö lino ak- Bedencken Ube die Li Inshausche Ube se z e ehen Fabeln Æsopi, Und de selben passioni e usch i (nuomonė apie dešim į į lie u ių kalbą iš e s ų pasakė Ezopočių i jas įk ėpusį aš ą). Pasakėčių e ėju e EP p a amės au o iumi Pe kūnas laikė ne Šulcą, mas Mö liną e disku a o p incipalmen e com seu ak a e išdės y ais eiginiais. Pe kūnas p ocu ou in luencia e ence p incipalmen e Mö liná, c i ica usį Majojoje Li uânia nascidos e Li u iškose pa apijose abalhusius kunigus. PB O ende eço p incipal com o eal pa a de não é nomeado em luga nenhum ele in oduz-se apenas p a a d pe sonalinum su namijem Gumbinne ‘Gumbiniškis (12×), adoi o do localo a džio Gumbinnen: Gumbinne PB 318,15, 45,23,2627, 614, 923,14,7, 222223, Gumbinne s PB 312, Gumb. PB 231 adicionando ambém He ‘Ponas. Mö lino ak a as PB minimas eje ą ezes: P incip. Ling. Li h. p. 21 PB 31819; in P incipio Ling . Li h. PB 612; In P incip. Ling. Li . p. 1 PB 926, kai onde indicando e páginas. Šulco e Mö lino colabo ação e a in luência do úl imo é neabejo ina. É p eciso p es a a enção ao a o de que adui pasakėčias Šulcas 2 Sob e i endo apenas um exempla ó io do Museu Nacional Kunigaikščių Ča o yskich de K aków (Muzeum Na odowe w K akowie, Biblio eka Książą Cza o yskich: 35174I); documen ação edição: Ci a ičiū ė 2008: 1206; in e ne edi ion (pe ašas, lie u iškų žodžių o mų konko dancijos, indexas): www.lki.l /senieji as ai (h p EP). 3 Conhece-se apenas um exemplio ius, encon ado em 2002 na Ba a ische S aa sbiblio hek Münchene (Baye ische S aa sbiblio hek München: 4 A. g . b. 80) (Alekna ičienė, Schille 2003: 1550); kų pala as o mų konko dancijos, índiceas): k i inis leidimas: Alekna ičienė, Schille 2008: 1–186; in e ne inis leidinys (pe ašas, lie u iš- www.lki.l /senieji as ai (www PB). ONA ALEKNAVIČIENĖ 12 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII começou Mö lino solicin as. Šulc oi ajudado Gumbinės lie u iai, ou seja, ele aduziu hospedando em Mö liną Gumbinėje e só es e podia escolhe pa a ele li uaniamen e bem mokančių pa apijiečiųapie (pe gun a de adução au o ys ės e linguís icas com aau o ys ės p essupos os e Alekna ičienė, Schille 2008: 121125)4. Pe kūno ak a o saiu úl imo, po an o impo an e po causa da polemica aidá es emunjanças e sua con eúdo esume inan es a i mações. Além disso, ele mos ou Mö lino con ašiih em U sp unge, Wesen und Eigenscha en (Lie u ių kalbos kilmės, būdo i sa ybių lie u ių li e a ū oje nebu o ninkų poziciją, ku i būda o ekons uojama ik iš an inių šal inių, daugiausia kalbinių Pilypo Ruigio (Philipp Ruhig, 1675–1749) eikalų: ank aš inės Mele- emos (1735, oliau – RgM) i spausdin o Be ach ung de li auischen Sp ache in зафиксирован ни название трактата, ни разреши года. Radus ak a ą, ėmė explica ė i Pe kūno y inėjimas, 1745, oliau – RgB). Iki 2002-ųjų is o iog a inėje i bibliog a inėje e seus shalininkų eiginiai linguagem g eikos língua. Bemaž pusė EP ex o ambém okiška: isso Šulco p a a mė, eiliuo a Ruigio dedikacija e ėjui, pasakėčių comen á ios e a i aisymas de a ojimo klausimais, polemikos daly ių a pusa io są eika i ikslai (Alekna- ičienė, Schille 2003: 15–50). Abu ak a ai pa ašy i okiškai su in a pais lo ynų i lie u ių, e ka čiais i e os. In e pai em ou as línguas no ex o EP em alemão, di e en emen e negu a ados, a os, mas Li u iškų pala as o mas de EP p incipalmen e ce ca de 1 770. PB é sob e 760, e MP sob e 190 o mas de pala as Li u ichas. Pa a pesquisado es de léxica Li uãs, o a ado Pe kūno in e essan e p incipalmen e po causa nele зафиксированных XVIII a. início i a language ac s, e kalbo y os his o iikom po causa do desen ol imen o da linguís ica min ia no domínio da no mimação e leksicologia da língua. Co esponden emen e e o conhecimen o cien í ico a ado é possí el de dois ní eis empí ico e eó ico, e os esul ados do es udo podem se u ilizados an o ciência in es igadiços, quan o aplicados aos abalhos. A a e a da lexicologia é conside ada de pala as como sis ema de linguagem e unidades de a i idade de ala: seus signi ica i os, in e - elações, o igem, e olução explicação, elações de pala as com eles us oianças necessidades e ins de e minação (Jakai ienė 22010: 8; Lu zeie 2002: 7 Röme , Ma zke 22005: 27). Pì miosios g amá icas da língua li uânica nem leksikai, nem sua no minimui a enção ac ialmen e nãoy ė. Pouco dados an o pode se encon ado só nos capí ulos sin aksês, onde esc e e sob e pala as conjun os e de inação a k eipiando a enção a di e enças do la ynas e okiečių linguagem, ap esen ando ilius acinių exemplos. Na u almen e, não a espe a -se pelo menos quan o nuoseklesnės sis ema e Pe kūno ak a e, po ém alguns dos seus usados e mos e eiginiai es emunija ling is inės min ies zauomazgas 4 1706 m. Šulcas e a só Ka alęs baigiaučiaus uni e si e ą, ainda só candida o em kunigus. Mö linas e a bem mais sênio , Gumbinėje esdi bęs 34 anos, esc i o a leas po ą ak a os sob e li uãos idioma consumimen o e es imulęs discussões idiomaques iões. A igos A icles 13 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) e da lexicologia. O obje i o des e a igo de e mina , como Pe kūnas pe cebeu klausimus, ku iuos daba i ia leksikologija. 1. LEXIN SEMANTICA Pe kūnas le an ou a idéia sob e pala as da língua li uânica mul idia eikšmiškumą, ou polisemiją, como dėsningą linguagem sis ema eiškinį. É a a ual lexá ias semân ica de uma das leksicologia acões obje o de es udo. C i icando EP pasakėčios Vilkas i ge ė mo alo e imą, no qual gedomia-se aquele, que nãopadėkoja ele sal ada ao homem (plg. Fig. 1), Pe kūnas suge iu ou a a ian e ao salbė ojui in oca exgany oją zamias u zymiky ojo e o nece e siją, po quê o adu o o não escolheko, plg. : EP 111315 Tas odis aw bâ a: jey Wa = gse iślaiky s sawo Iślaiky ojui ne dekuj ne sakysi. PB 16317 l. 14. Isźlaiky s sawo Isźlaiky ojui. Vulgus sag allemahl: isźgany s sawo Isźgany ojui, und wunde mich be die un e schm e Go losigkei des jenigen de gesp ochen: Isźgany ojis, w e ein G aß eu el aus U sachen weil isźganam Piewas, ein conjuga um on jenem is /. Allein wenn alle Æqui oca, de Simplicius e s nde mch e e ande s sp echen? / Wo is eine Sp ache da nich ein Wo a iè geb auch wi d. / Inwischen habe noch nie geh e das Wo Isźgany ojis, im le en Ve s and b auchen ielmeh abe nennen alle Li haue so wohl GO den HE n als auch einen Menschen de sie e = e e aus Noh gehol en Isźgany ojis / / /. . c. Ak Diwe ma= nas Isźgany ojau! Ach du mein E e e GO Hey= land! Diaws me isź u Bedû isźgane. GO ha mich aus de Noh e e e gehol en. Ao seu comen á io Pe kūnas incluiu, em sua opinião, ne ykusį exgany ojo kildinimą de exgani a , hea dė ą de um um não nomea o pe so. Como es emunha isso da pessoa anônima dada sua ligação com isźganam Piewas, a pala a isgani i es e sup a ęs só como ‘pe mi aos ganomiems animais saés i, immin i (ja us, pie ą) (plg. LKŽe s. . isgan i . 4). Essas duas pala as edinho exgany ojis e pama inio pala a exgani a de a o uneia d ipusis conexão ( o malusis e seman inis), elas o mam da ybos minų ž . Jakai ienė 1988: 86–94), ačiau edinio eikšmė o asmens aiškin a e- mian is ik iena pama inio žodžio eikšme ‘leis i ganomiems gy uliams išės i, oposição (dėl e išmin i (ja us, pie ą), i. i. nepaisy a eiksmažodžio exgani i polisemijos. Pe kūnas al mo i ação laikė akiplėšiškai bedie iška ele em nenhum luga não es á ou ído ONA ALEKNAVIČIENĖ 14 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII žodį išgany ojis a ojan okia eikšme, . y. sup an an jį a si kokį pie ų kipšą. Lie u iai, pasak Pe kūno, išgany oju adina i Die ą, i žmogų, ku is juos išgel- b (plg. 2 ig.) Embo a daik a a dinho exgany ojis do abalho signi icância a mesma ‘aquele que exgano, po ém seus leksinės signi icâncias ês: no p imei o caso ‘ i os gany ojas, exganando pas o, segundoios iš ‘gelbė ojas, iš aduo ojas (žmogus) e ‘išgelbė ojas, iš aduo ojas (Deus). Co esponden emen e isso ês leksemos. não nomeada pessoa e Pe kūnas p incipal no signi icado da pala a base conside ou não o mesmo signi icado: ao p imei o mais impo an e e a di e amen e (his o ialmen e mais an iga, Tasdi biškoji) ‘ems deixom pas úlios sai es i , immin i (ja us, pie ą), e ao segundo pe kel inė (an inė, d asinė) ‘ishgelbė i, iš aduo i (plg. LKŽe s. . išgan i .: 2. p k.). P ecisamen e a úl ima de e ia se conside ada šalu ine, susi o mu-sa da p incipal. 1 PAV. EP 1114: iślaiky s sawo Iślaiky ojui pasakėčios mo ale; Muzeum Na odowe w K akowie, Biblio eka Książą Cza o yskich: 35174/I A igos A icles 15 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) EP, como mencionado, é usado não isgany ojis, mas man eniky ojis: iślaiky ʼs sawo Iślaiky ojui EP 1114. Seu undamen o pala a man e , cujo signi icado pode ia se ligada 2 PAV. PB 16317: Comen á io Pe kūno sob e exal ado a oseną em ala i a; Baye ische S aa sbiblio hek München: 4 A. g . b. 80 ONA ALEKNAVIČIENĖ 16 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII com LKŽe indicada na 4 a signi icação: ‘issa gua da o em qual si uação, deixa saudá el, i o, não co agin o. Ve imo o iginalalo la yniškos pasakėčios Lupus e C us mo ale Fabula in eos dici u , qui se a i de malis, e ga salu is suae au o es ing a i epe iun u (Ci a ičiū ė 2008: 187) esan is daly is se a i e kons ukcija e ga salu is suae au o es e i conjuniniu seu Sal ado jui (plg.: se o, ėjui su eikė galimybę ink is kelis a ian us: išgelbė as, išlaiky as, išsaugo as, o -ā e, -ā i, -ā um . 5. p k. ‘išlaiky i, išsaugo i; ‘(iš)gelbė i; salūs, -ū is 2. ‘ge o ė, boas; […]issigel agem[…] [Kuza inis 1996: 789[…]790, 765]). Na mais elha okiečiųlie u ių línguas de ocodyne Lex e p imei ajame spausdin ae hal en, behaup en i zubehal en: C I 5893032 E hal e . Ißlaiky ojis, jiô. M. E wa ein E hal e seinen Leu e: C I 5892331 E hal en. Iślau, me žodyne H išlaiky ojis nepa eikiamas, o C jis siejamas su išlaikymu – mai- inimu, p ižiū ėjimu, saugojimu, gynimu. Išlaiky ojis C epa a o as žodyno s aipsnyje E hal e (2x), plg. i jo pama inį žodį išlaiky i ijuose s aipsniuose: iau, su, i. Ap u e i. P amai innu, Ißp owiu. Die Speise, de T unck und die Ruhe e hal= en des Menschen Leben: Walgis, Ge ims beÿ A ilsis p amai in Gymogauswa . De He Buwo Ißlaiky ojis ſa= ‖ wo monû, Sy . 49.17. e hhäl meine Seele: Wießpa s iślaiko man Dußi Ѱ 54.6. C I 259911 Behaup en. Apginnu, gynau gsu, gin i. Ißlaikau, kiau kysu, ky i Ißluddiu, diau, dysu, i. C II 10582910596ubehal en. Ißlaikau, kiau kysu, Fülle ein Gomo da on, ubehal en au eu e Nachkom[m]en [...] P ipilk Se uwai e o, iślaiky u an Po amku jusu [...] Exod. 16.32. Vėlesnios diccioná ios man iky ojis ambém como e C esiejamas com man inimen o mai inim, p supe isionėjim, saugojim, gynim, plg. : E hal e , Ißlaiky ojis, ojo, m. R l 124 II7; E hal e Ißlaikÿ ojis Sy 49,17. id. E neh e , Beschi me B 42352; E neh e . Papennė ojis, Ißlaikÿ ojis B 42744 e e c. Se á a pala a exsal ado ha le an ou dú idas só ao aduc o das pasakėções e àquele indi íduo não nomeado, ou e a ou os memb os da lingubinesa sociedade? Qualque pala a, como sinal con a ual, o signi icado não pode su gi sem pe cepção do obje o da ealidade, sua co espondência psicina pessoas conscien ieza. Quando é p eciso ao nomea um obje o exis en e, na consciência ixam-se os essenciais seus a ibu os, susci a-se um ce o seu co esponden e psicológico ( espindys). Talį ambém con o midadeį de e su gi e ou os memb os daquela sociedade signi icado nulema de e mina a pe cepção daquele assun o na consciência da sociedade, aco do comum (Jakai ienė 22010: 18, 4648). A junção en e a pala a exgany ojis ma ciklio ( aiškos) e ma cino ( eikšmės) não es a a ensa na consciência da sociedade? A igos A icles 17 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) Se busca espos a em a em ou os XVII a. inais e XVIII a. p imei a pa e Mažosios Li uânia on es. Em uma das c onologicamen e mais an igas on es lexicog á icas manusc ip á io Lex isgany ojis (2x) dá-se como co esponden e de duas pala as ossas: 1) Heiland (1x); 2) Seeligmache (1x). Anaisi isgany ojo (6x) a osena e C: 1) Heiland co espondência Ißgany ojis (5x); 2) Seeligmache Ißgany ojis (1x), plg. a i ikmenis e de i acines amílias: Lex 492629 Heyland Ißgani ojis Heyl Ißganimas Heylſam Isgani ingas, a Lex 79811 Seeligmache Ißgani ojis Seeligmachen Ißgany i Seelig Ißgany as, Ißgani ingas, a Seeligk[ei ] Ißganimas C I 92416–9257Heyland. Ißgany ojis, ô. M. Heyl. Ißgánimas, ô. M. Heilig. Sʒwen as, ô. M. a, ôs. F. ay. Ad e b: Heyligen. Swencu, au, su, i Heylsahm Iśgani ingas, ô. M. ga, ôs. F. gay. C I 8771820 Heiland. Ißgany ojis, ô. M. Auße mi is kein Heyland: Be man ne a Ißgany= ojo, Esa. 44,11. C II 11311920 Seelig machen. Ißganau, niau, nysu, ny i. Seeligmache . Ißgany ojis, jiô, M. C II 5321213 Seelig Ißgani ingas, ô. M. ga, ôs. F. gay. Seeligkei Ißganimas, ô. M. H isgany ojis (3x) ambém é co esponden e das mesmas duas pala as êmicas: 1) Heiland (2x); 2) Seeligmache (2x), plg.: 1) Ißgany ojis, jio de Heyland, Seeligmache I dec. gen. masc. H 40 I3436; Heyland Ißgany ojis H 185 I33; 2) Seeligmache Ißgany ojis H 206 II18; plg. e undamen o pala a a isgany i: Ißgany i seelig machen, ps. nau. p ae . niau. u u . nysu H 40 I2729; Seelig machen ißgany i H 206 II17. B isgany ojis (3x) ambém dois co espondência de pala as êmicas, po ém um deles di e e dos an e io es dic inos: 1) Heiland (2x); 2) E löse (1x), plg.: 1) Heiland Sal a o id Heÿland. Ißgélbė ojis Judic 3,9. [e c.] Ißganÿ ojis Luc 1,47. C 2,11 B 6541112; Heÿland Ißgani ojis id Heiland B 69544; 2) E löse Ißgelbė ojis Job 19,25. Ißganÿ ojis. ψ 19,15 A pi k ojis Ißwaddů ojis B 42657. Pama inis a pala a isgany i es á em ais a igos do dicioná io: 1) Machen seelig ißganÿ i B 89058; 2) E lösen. Re endi . 2,15 Eb Ißganÿ i. Ißgelbė i Gen 48,16. Exod 15,13 ißwalnÿ i Judic 6,36 ONA ALEKNAVIČIENĖ 24 a Ac a Linguis ica Li huanica LXXII a capacidade de di e samen e nomea al o ês analizę: uos a ian us į e ino i siūlė ge iausią. Jos ezul a ai odo i jo pa ies assun os endo em con a a ca ac e ís ica de di e sidade. Sis eminais elações en e pala as, cujos signi icados con á ias, i. i. en e an onimų, PB e lindė i só uma ez. Isol a-se pa an onimos: naminis sel inis (apie lo es). Ela em comum compa a ó io base sinal de luga de c escimen o. Ou o semelhan e base de luga baseado pode ia se naminis medinis (apie animais), po ém nes e caso o p imei o memb o não nomeado, e o segundo é o necido ao in és sel inis, po que es e, pasak Pe kūno, alando sob e animais liaudies kalboje ne a ojamas, . y. abe sag e : laukiniai (nenaminiai) ž ė ys i paukščiai adinami mediniais, o ne laukiniais, plg.: PB 171–6 l. 11. Laukinne Kiaule. Vulgus ede niemahlen alſo / ſon= ‖ de n: Medinne kiaule, alſo auch: medinne źaſis, án is; ‖ on den Bluhmen Laukinne . c. laukinnes Rożes, wosilkos nam &c. umminnes, genenne we den. Un e ſcheid de en / ſo in den ‖ G en wachſen und on ihnen / Dos aspec os do léxico socialinos mencionė inas jun uko jeib aisimen o kei im jei a ba kad. Many ina, kad Pe kūnas įž elgė jung uką jeib esan pasenusį, be- si aukian į iš ak y iosios a osenos, . y. laikė jį a chaizmu. Šis jung ukas pasakėčių e ime galėjo a si as i dėl eliginių aš ų į akos, nes XVI–XVII a. juízes ainda e a usado. Ele es á ixado em Kleino e Sapuño e Šulco g ama icas jeib jun o com se, jog, idan mui as ezes adicionando em pa adigmas de pennamen ação à sup amó ica açõesmažodžių, plg.: jey jeib idan wadinnamas bućia KlG 1043; Ieib jog idan sakÿćia KlG 1135; (Ieib idan ) mylė KliausćiaC 749; jeib iś nebu u KlG 1676; Ieib nèslui SŠ 796 / G eek / Incluído jeib e em pala asyns (Lex, C, H, B, R), po ém, Pe kūno eigimo, jung uko jeib liaudies alboje quase negi dė i, especialmen e azões sakiniuose. Em ez dele diz-se se, mas ge almen e que. Jung uką jeib a ojo Mö linas ensinando ca equismo, isso liudija Pe kūno ela ado Mö lino exemplo de linguagem PB 723, plg. : PB 1149 l. 10. jeib bu u Kwieczu G udas. Vulgus sag : jéi, wi das b weg und se den Accen au s é um Un e scheid des Da i i œminini, wenn, ih . Allein hie b auchen sie kad; das Wo jeib, als ein u causale, wi d man kaum bey ihnen h en denn ielmeh sagen sie: Sakyk kad pa nesz u, liepk kad a ei u &c. PB 1520 l. 5. jeib Snáp kisźusi. Vulgus: que Snáp &c. PB 723 Gá bink Tew awo, e Mo- łin ‹e . Mãe human›, jeib ge ay gywen umbei an źemês. Pe kūno obse ação sob e jung uko jeib inha que mos a que Mö linas e seu seguido Šulcas não seguem mais um dos decla ados p incípios: consumi só comunssius, S aipsniai / A icles 25 Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) mais conhecidas pala as, comp eendidas em odo país. Mö linas como num limi ado e i ó io en endido e po isso ne a o ino pala a exemplo oi dado po um eiksmažodžio bū i p ae . 3 bi MP 1516. Pe kūno a ado o necem dados e leksinei p agma ikai ou, olha in amadamen e, linguís ica p agma ikai, i iančiai, como unidades de linguagem e ela as elações en e o que é di o, uma si uação de comunicação e suas pa icipan es ad esan e e ad esa o (apie leksinę p agma iką Jakai ienė 22010: c 143167). Skaidan PB ex o em sepa idos šnekos ak us, ou discu sus (jos samp a ą ê. e Ka aliūnas 2008: 211), e analisando seus componen es lokução (pa į pasakymą), ilokuciju (pasakymu exp essškiamą ad esan o komunikacinę in enciju) e pe lokuciju (pasakymo e ei o ad esa ui) e p agma inio con ex u, é possí el a alia e comuniccinius objec ius, e social e psicologicos elações dos pa icipan es comunica i os. Es e ac a o uma in e essan e on e de in e acção social e linguagem como p incipal comunicações malha de aco do com á ios c i é ios: 1) de e icácia (e icácia) imagens aquele que os consumido es são áceis de en ende e p iemonės y imui, ačiau šio y imo palankiau im is okiečių kalbos y ėjams. 2. ETIMOLOGIJA: SKOLINIAI Kaip odo bend inių kalbų is o ija, kalbos no min ojai a ian ų a anką pa- consumi ; 2) iden idade (adequação) a a ian e esp. a sua o ma de e ansmi i a in o mação com a p ecisão que os consumido es p ecisam; 3) admissibilidade a ian e esp. sua o ma de e co esponde à linguagem habi ual 25). Mö linas pa icula men e acen a a mais uma c i é ios de pu eza a ian e de e se gene icamen e pu o, sa akilmis. Ele o e eceu joga o a odas as no mas (įp as inę a oseną) i bū i p iim inas lyde iams (Haugenas 1994, 22– i akilmius pala as, i. i. skolinius, não impo a, de qual linguagem eles êm. Mesmo que uni e salmen e u ilizados e a mui os comp eendidos, eles ainda assim são es anhos. Na ausência do co esponden e pala a li iço, é melho esą usa pe i azę ou desc ição (MP 68). Mö linas ėmėsi na qual esc e e sob e inadequada, embo a e uni e sal p á ica: a maio ia ou pública e amplamen e di undida e a nesuku ia as eg as da linguagem, mui os klys an não podem Rudolpho Goklenijaus lo ynų kalbos g ama ika Obse a ionum ling ae La inae6, jus i ica os e os (MP 17). No en an o, Mö linas não oi coe en e em ou o luga do a ado ele exigia do li os a emoção daquelas pala as basny inas (neio nela mui a a enção é dedicada à p á ica la ynas Wo osenai, g eikos, heb aios, okiečių e la ynos idiomas in e e encia (plg. MP 78, 1011, 1624; e ambém D o inas 2008: 142145). adina Eccleſiaſ ica, ai daugiausia polonizmai), ku ie nė a įsigalėję iešojoje bei 6 Rudolphas Goklenijus ( ok. Rudolph Gockel [Göckel] d.Ä., 1547–1628) – Ma bu go uni e si e o iloso ijos, me a izikos i e ikos p o eso ius. Jo g ama ika Mö linui bu o p iim ina dėl o, kad ONA ALEKNAVIČIENĖ 26 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII p i a i ojoje a osenoje, como di o, não ojami jun o Nammû (MP 67). De e en ende -se que se já adqui ilėję, isso é possí el e deixa . Ši ą nenuoseklumą Pe kūnas no ou e ep eendeu os aduc o es pasakėčių po causa gausaus consumo skolinių. o p óp io Šulcas EP p a a mėje disse no ėjęs en a , se é possí el pasakėčias pe eik i g ynais, na u ais e bons lie u iškais pala as, que en as ų e simples lie u is (mi pu en e s e ech en No s und gu en Li auschen Wo en die auch / ein gemeine au Li he EP 3 ), mas e ime mui os sla ismos, um pouco ge manismos. Es e Pe kūno con akaiš as é um imčiausių, mos ando sob e udo eó icos con aš a a imus Mö lino ak a e. Pe kūnas lemb a que MP ka ščiuojamasi po causa pala as, há mui o apos olin ų de polkų e ou os idiomas, mas ebe a ojamų e en endados. Opozição sa as es animas liudija Mö lino siekį nub ėž i aiškias bo das e su o ma ba je us, neleidjiančius s e imam pala ajiu o na seu. Pe kūnas i onizou que opinião po causa skolinių, ma y , já mudada, pois e ime mui as pala as, cujos kininys ė e kelmė de ou os idiomas já esan i ép o ada: PB 529613 Dann so inde ich auch eine Con adic ion in diesen Fabeln. Es soll diese Ube se ung eine P obe und Exem= pel seyn wie im Rub ô s eh nachdem in P incipio Ling . / Li h. ge hanem Ve w Vo schlage allwo de Au o seh e hi is be die aus de Polnischen und ande n Sp achen o al en ei en he gelei e e und numeh o b uchliche e s ndliche W e wenn e un e ande n sag : Und gese daß sie auch usu ecep a, so sol e man doch kein elsu ium chen ode Po age aus embden Sp achen ma= hie [e ]ce cke ich allein daß diese [e ]cands Sp acha und He lei ung aus ande n Sp achen e wiesen we den. En ep Pe kūno aqui lis ados dí idos p incipalmen e sla ismos (ska bas, čėsas, slūžma, liū as, cidade, gaspadinė, ponas), só um ge manismus (s ukis). En ep dos dí idos en ecusi e de indoeu opeos ungeg n= ‖ de e Meinung ſey gende und un e ſchiedene embde ‖ W e geb auch wo den / als: Ská bas, Geſas ‹e . Ćeſas›, Liû ’s, ‖ S ukkis, Slûźma, Pons, Gazpadinne, Mieſ as, Nak is, p okalbės he eldi ada noi eis. EP usa em á ios empo ao língua li uânica a ėję leksiniai skoliniai, maio ia deles o am não só adqui alėję eliginiuose aš uose, mas e p igiję šnekamojoje kalboje. Ra os EP de emp és imos nedaug (pzj.: Elwan û ʻd ambliųʼ EP 174, P abajus ʻdu ų sklendesʼ EP 182 ), po que es animõs nomes de obje os cul u ais se eng asi aduzi de manei a desc i i o. disse a p imei a sen ença GAidys kâsdams Mèslůse b angû bal û Akmenelû wien Mèinij encon ou EP 168 o que encon ou: deiman ą ou pe lą? PB 92326), po ém keis i nesiūlė e mesmo subs i ui ų pa a eles neieškojo. Pe kūnas k i ika o i šį būdą (pa yzdžiui, laikė nesup an amu pačiõs pi mõs A igos A icles 27 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) Na u almen e, kel inas ques ão, po que ão mui os skolinių pasakėčių e ime ole a a Mö linas, embo a um dos mais impo an es p incípios de no mminimo da linguagem e oi a busca de pu eza da linguagem. Veikia elmen e ele não dis inguiu deles do Li u iška o igem pala as e não nelaikė es animidades. Is o es emuny ų que e os exemplos com os quais ele ilus a, como o p óp io es animybes keičia esą Li u iškais pala as g oma a i p o a: Ich sage on de Epis el au Li auisch G oma a MP 967; An s a des Ge ich s bey den Iuden on 3 Mnne n sage: Maausa ydû P owa MP 923/24. Pe kūnas kei ê alguns EP a o us sla ismus e de eles pada y us hyb idus liaudies consumamais pala as, po ém kei imo azões cla amen e não a dijo. O p incipal e único seu a gumen o p opondo ou a a ian e […] liaudinė a osena (Vulgus), plg. : PB 171012 l. 14. p ie elisźkay kalbin . Vulgus: meiley pakálbin . PB 142526 l. 9. [...] ku szesu. Vulgus: caszkadai. 151 PBl. 15. ki nilk ‹e . niek› nedûmòjen . Vulgus: Neminoj ésan . PB 1619 p. 12. l. ul . źiemôs Gese ‹e . Ćese›. Vulgus liebe : źiem. PB 1628 l. 6. Sme éln Ron pada e. Vulgus: nisźgy inai lieźe. PB 1478 l. 19. del al sme czio saw newe o aw negallu a du . Vulgus sag hie : Gálo . c. baisi Gál u êjo. PB 1825 l. 2. Sme ij nesuláuksi. Vulgus: padwêsusi, numi usi Exis em alguns casos, onde aisydamas Pe kūnas ele p óp io o neceu panašų skolinį ou b idą – iek ie oj lie u iško žodžio ( ečiau), iek ie oj ki o skolinio esp. hi- hib ido (dažniau), plg. : PB 1316 l. 19. odeſi dekui ſakyſen i, Vulgus: dejoſi, ode bûk. PB 1317 p. 7. l 6. Sopos . Vulgus. Zopos . PB 152l. 20. Nepeko awô a. Vulgus liebe : be ko ôs 1815 PB l. ul . wyn Daugugû. Vulgus: Rinsźwinugiû. PB 1823 p. 16. l 2. czes nesuláuksi. Vulgus sag : o czeso. 204 PBl. 16. asz wéliju. Vulgus: b{ė}siwéliju. Nemažai skolinių (a maio ia sla izmų) são PB sakiniuose bei azėse, pelas quais Pe kūnas, comen ando co e a pala a ou combinação de pala as, ilius a o liaudiškąją a oseną, plg.: PB 1025 Po S ubb, po Mieſ  waikſz inej’ PB 1213–15 Bé n’s Ly- ‖ czyna apſidêjes p adêjo gand ’ Waikáićius, na anie complemen a iamen e issigs , wisk-gi pamé e, beg , klyk , slep is ONA ALEKNAVIČIENĖ 28 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII A igos A icles 29 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) 4 PAV. Quand 4 34 : insc ição sob e Pe kūno dicioná io de línguas li uanas e cole ó io de lie u iškų p iežodžių man aš į; GS A PK: XX. HA His . S A Königsbe g, Hs. 2 ONA ALEKNAVIČIENĖ 30 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII PB 1417–18 Wilkai Péno ‖ jieſźkódami papûſ ij Lôn Waikám’s  Ul nuboginno PB 1422 Penukſźlas, das iſ / kawôjem’s, pé- ‖ nim’s Mei elis. PB 1967 Bu as p o sweczus conside ado, ode swe lyćia PB 231617 Pásaka é sudumô as, sumisly as dáik as, nem ne bû a seu Va ojo Pe kūnas e e miną ge manizmas, po ém aikė não à pala a, mas à ase: PB 1446 l. 19. I Pelle sawo Nuskendim po Akiu ma ydama. Ein eine Ge manismus, Vulgus: I Pełe ma ydama nusksen i sake. PB A aliando zai suo o leksiką po o ignm e amžių, i. i. olha in leksikos gene icas di e enciações, pala as podem se analisadas como 18 a. começo consumi eldiniai e neologizmai (jos samp a ą c . U bu is 22008: 308310). PB não poucos mais an igos ao lexicico da língua li uânica pe encen e a camoksni das pala as, conside ados indoeu opie iškaisiais eldiniais, bem como bal ų i sla ų bend ybių, bal ų e só lie u ių kalbai būdingų žodžių. A ski o língua li uânica do pe íodo de ida su gidas e a maio ia nessas on es us ojamų skolinių sla izmų i ge manizmų (skolinių apž algą ž . Alekna ičienė, Schille 2008: 154159). kala imen os como Mö linas. Embo a e en ende a algumas pala as dian e ėjusius de ou os idiomas, mas g iež õs Gana gausus skolinių pa eikimas PB e in inas d ejopai: a ba jie nea pažin- i kaip skoliniai, a ba no ė a pa ody i, kad ai įp as as lie u ių kalbos eiškinys. Apibend inan pasaky ina, kad Pe kūnas nekėlė žodžių kilmei okių g iež ų ei- on ei as en e seus e es anhos neb ėžė, á eas de consumo nesiau ino, keis i lie u iškais não equi a a. Mui o a enção aos emp és imos e e i amen e se ia e nesky ęs, se não i esse no ado nenuoseklumų Mö lino eo ia e Šulco p ak ikoje. 3. FRAZEOLOGIJA E Mö linas, e Pe kūnas econhece am p esença especí icos de pala as conjugadas, eikianças in o mações sob e peculia das pessoas pe cebamas ealidades da ealidade, as acompanhananças não di e amen e, mas pe p asmin a, aigi dis inguiu speci inį lexicikos s a oksnį, leksikologijoje adinamą azeologizmais. Mö linas p imei o chamou a a enção pa a o a o de as kalbas. Min į apie sąlyginį me a o ų, alego ijų, pa a lių, sen encijų i posa- que na língua li uana há posakių, li ógiui neiškalčiamų į okiečių i kikių neiškalčiamumą ele assumiu da goklenijaus g amá ica, ėmėsi and panašia i alų humanis o, ilólogo, poe a Julijaus Ceza io Skalige io (Julius Caesa Scalige , 14841558) opinião (MP 2123). A igos A icles 31 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) Tan o Mö linas, quan o Pe kūnas usa am la ynišką e mą idio ismus. es e e mo é desc e e dois exemplos e mais uma ez ele pa a o desc i inando PB pasakėčių e imą kaip p ieš a aujan į lie u iškai kalbėsenai: 111727 Daß ein Idio- ismus sey: Jáućies gyw ges eh ichs PB abe hiehe schick sichs nich . De Vulgus sag : Neźinnójei Jáućieis gyw , das is á , isźmôksi gyw A kleis /. Dieses Wo b au= chen sie p op iè om Acke bau. Ne u ne Plàuko (Gal- wijû) ku gyws? E ha keine Klau Vieh womi wi d e den Acke be eiben? PB 1556 l. 12. Nas us a we s. Vulgus nach seinem Idio ismo sag : issiźojs isźme e. PB 21913 So wie nun aus diesem allen e helle daß die ehen Fabelchen die kaum einen Bogen ausmachen d = en seh wide den Li hauschen idio ismum und also con a Vulgus, on dem man be lßige Wo e mache / / schnu s acks lau en. Nê um dos dois aqui mencionados pala as conjun os (Jáućies gyw PB 1118, issiźojs isźme e PB 156) de aco do a a ual samp a á idioma (ž . Bu ge 42010: 85105, Jakai ienė 22010: 286288) nep iski inas idiomomom, i. e. seman iicamen e comple amen e nememo i ados azeologismam, cujos dėmenys, sepa adamen e iman , são deseman izuo i. Isso mais bem li es ieji língua i a de pala as junginiai. Jáućies gyw PB 1118 pode se conside ado apenas como um es abilinho conjugio, chamadoamja kolokacija (dėl samp a os ê Ma cinke ičienė 2001: 8385; Bu ge 42010: 5255; Jakai ienė 22010: 281), ou opiniu azeologizmu, mas não idioma. Pe kūno u ilizado idio ismus sup as inas d ejopai: como ‘sa i as posakis e como ‘įp as inė a osena. Semelhan e des e concei o de e mo e MP e EP (ž . MP 326, MP 162731, MP 211123, EP [2]1421, EP 313), plg. MP: 326 sind einige on diesen so pe inaces gewo den daß Sie du ch = aus nich s wollen passi en lassen was Ihnen nu ein we= nig dem Deu schen be ein kommen mssen o suspec gehal en und angesehen we = den und sind dahe nich siche u geb auchen sonde n ielmeh u meiden und u e en ſuſpec iſ / und mi Ih em Idio iſmo nich be ein ‖ komm . MP 1627–171Und denſelben muß man leißig ‖ examini en ex Idio iſmis hujus ling æ: und alle Reden ‖ und Redens=A en / die mi 211123 Hiehe ge= h en nun o allen Dingen die Idio imi Li h , p opic hue i singula acula loquendi modi ied. Und die inde man nich in de G amma ica. So ja welche seyn Und so sinds wenigs ens [...] Da wi d man he nach den Un e scheid sehen und e kennen knnen quod aliud si G amma icè, & aliud Idio icè & Li h anicè loqui / /. ONA ALEKNAVIČIENĖ 32 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII Mö linas a i mou que po idiomas é possí el sepa a seus pala as dos skolinių conside a į a inais odos as pala as e posadios, que coincidem com okiškais. Su ampančių eikią a oid i, šalin i de lie u iškų žodžių i p iežodžių inkinių (MP 16, S abiliųjų posakių – iek mo y uo ųjų, iek nemo y uo ųjų – a pa a lėms a imų sakinių, PB pa eik a nemažai, plg.: PB 1412 K auj ſawo a gau ‘a ke šy i, a siskai y i’ 2223). 149 PBGal saw pasida ysu ‘nsuicísiu PB 148baisi Gál u êjo ‘mi ė baisia mi imi PB 153Pedas du ‘pamoky i, ada i, da i i min į PB 1578 wien Dáik susego ‘k ū on, jun amen e, pa a um luga PB 1616 Diaws ‹e . Diews› me isź u Bedû isźgane ‘isch sal ou PB 1878 Pade Dies! ‘sakoma cump imen ando abalhando PB 516 Já buwo nu we s Ku s kisźk, ałe ik isźbêgo PB 111920 Neźinnójei Jáućieis gyw , das is á ́, isźmôksi gyw A kleis PB 111516 Buwo Diews dáws, a kaw neźinnojoô , isźwa ô PB 112122 Ne u ne Plàuko (Gal- wijû) ku gyws? PB 1127 Man pa gywéns, onde gáusi ou o? 123 PBSawo Jáućieis a gywenau PB 1314 nem dilwo ‹e . deuswo, nem wélno bijodamasi Exis e conhecimen o de que Pe kūnas e ele mesmo записало lie u iškus p iežodžius, pa a les и posakius. Seu cole inho menciona a Mö linas como didelį e alo ingą, deseja a que osse dis ibuído e pildomas, mas não okiškais, e g ynais lie u iškais, ac escen ando ainda e explicações, como azia E azmas Ro e damie is no seu ink pa a inyje7: MP 2224232§. 33. D um is die A bei des Ti . P a = e n on Wal e He nkehm Pe kuhnii, ein ieles we h de einen iemlichen Vo a h on Sp ch=W e n usam= men ge agen ha . / Nu copiam ocabulo um (wenn ja Ti . He Wal e kehme selbs so mi Ge manismis ange lle sonde n on einem pu en Li auen amplici e und mi an= de n Wo en das eine e lange ich dabey / daß ſie ‖ dila i e / und p op e gegeben we den. E asmus ha seine P o e bia wei lu ig gnug gemache . 7 E azmas eine g oſſe A bei nich be ‖ ſich nehmen wol e [e c.]) nich Ro e damie is (E asmus [Deside ius] on Ro e dam, 14691536) 1500 m. em Pa is publicou An ikos au o ių 818 pa a lių i p iežodžių inkinį Adagia, 1536-aisiais saiu comen oo as 3260 uni ų inkinys. Mui as ezes pe leis o, popula us e XVIII a. A igos A icles 33 / Leksikologijos p admenys Jokūbo Pe kūno ak a e Wohlgeg ün- de es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706) Pe kūnas esc e eu e okiečiųlie u ių línguas diccioná io. Jį oi is o Ruigys, ai čiau olesnis žodyno likimas jam bu o nežinomas (R 2 –3 )8. Pe kūno žodyną á ios cen enas de p e ixodžių conjun o indica e Jonas Jakúbas K an as (Johann Jacob Quand , 16861772) desc e endo Val a kiemio pa óquias kunigus (plg. ig. 4.): Quand 4 34 1690. Jacob Pe kuhn, Ißdagga-P . [...] E ha ein geſch ieben[e]s Li h. Lexicon auch einige cen u ien [on] P o e biis Li h anici i[n] MS o ſ eilaße[n] Nem diccioná io, nem cole ó io de p e ixos não exis e sob e i ê9, po ém sua menção em duas on es do século XVIII não deixa dú idas de que no início do século XVIII omou a ixa posácios e especí icas combinações de pala as, endo um signi icado uni is, sepa ando-se po ba ėjimu e imagemdingumu, que o neciam in o mações sob e a p óp ia pe cepção da ealidade, a exp essão de pensamen os e sen imen os. Anų lie u iškų p iežodžių i posakių inkimą, po incidência, ia p epa a e o p óp io Mö linas, exo ou e ou os compa ilha em com aquilo que em, e assim acumula g andes ese as deles (MP 21). Pe kūnas, di e en emen e negu Mö linas, não le an ou ques ão e po causa azeologismos de o igem, nãoki s ê em sa akilmius e skolin inius ou e s inius. 4. IŠVADOS Jakūbas Pe kūnas ak a e Wohlgeg ünde es Bedenken übe die ins Li auische übe se z en zehn Fabeln Aesopi und de selben passionie e Zusch i (1706, PB) dedicou mui o menos a enção ao eó ico exame das no mas léxicas do que Michaelis Mö linas ak a e P incipium p ima ium in ling a Li h anica (1706, MP). Pe kūno ling is inė a i idade mais ėmėsi p ak iniu (empi iniu) ni eleniu 8 pala as do idioma suda inėjo e Pe kūno pi m akas Val a kiemio pa óquia klebonas E nes as Dicelijus (E nes as Die zelius, Di zel, 16291692). Pe kūnas 16901692 m. oi seu adjun o, mais a de o nou-se kunigu des a pa óquia. Ruigys pa a es a pa ápiía eio em 1708-aisiais. Ele diz ėmęsis Dicelijaus hand aščiu (die locos des sel. He n E nes i Dizelii R 4 4 ) p epa ando lie u išką žodyno egis e ą. Espe a-se que Pe kūnas seus manusc i os o a ejê em Įs u į. 9 Ju gis Lebedys (1956: 1416) azia p essupos o, que LMAVB gua dado p iežodžių, pa a lių i mįslių cole inho Li auische Sp ichwö e und Rä sel al ez pudesse se a ibuído Pe kūnui, po ém PB 2011 m. de e minou que es e cole inys T empų kunigo Jokūbo B odo skio (Jacob B odowski, ligšio 1692–1744) au og a as (Alekna ičienė 2011: 39–72), išsky us keliolika ėlesnių Go ydo Os- e meje io (Go ied Os e meye , 1716–1800) p ie ašų (Alekna ičienė 2012: 23–51). Tad nebe- lieka pag indo iesiogiai sie i jį su Pe kūno a du, juo labiau kad nema y i ben kiek aiškesnio en e o ci ado cole inio e. ONA ALEKNAVIČIENĖ 40 Ac a Linguis ica Li huanica LXXII synonymic ows (designing synonymic pa adigms). Pe kūnas aised he esou ces o synonymy o Li huanian language (he used he e m Synonyma) and demons a ed he a iabili y o ce ain no ional exp essions. Embo a, he was inclined o cons ic exp essional po en ial himsel , howe e , his own p o ided examples wi ness he abili y o name eal objec s in a ious ways ega ding hei ea u e a ie y. Pe kūnas en isionou he iola ions o iden i y (adequacy) ule in he a ea o lexis while e alua ing he language o he ables: he ansla o misused he esou ces o language, could no ind means o con ey he concep s o dis an and unknown cul u e, and did no keep o he ules o spelling and accen ua ion. De aco do com Pe kūnas, he cong uence o simila i y o wo d exp ession due o which he ba ie s appea in communica ion we e conside ed o be he p oblem o he same ex en as he use o incomp ehensible wo ds. He was looking o he bes equi alen and e e ed o bo h: quan i a i e c i e ion i.e. he was choosing he mos widely sp ead usage as well as quali a i e c i e ion i.e. he was looking o he bes o m o exp essing he concep . Pe kūnas was less ca ego ical han Mö lin ega ding he loanwo ds. He was mo e empe a e in ega ds o usage o loanwo ds he had his iews o lea e he non-Li huanian wo ds which a e accep ed and commonly used in he spoken language should be kep in w i en language as well. The ep oaches o he ansla o ega ding he abundan use o loanwo ds a e based on he disc epancy be ween he heo e ical equi emen s o Mö lin and language ealisa ion in he ansla ion o he ables. Pe kūnas, assim como Mö lin, dis inguido he s able colloca ions which ca y in o ma ion abou unique human unde s anding o eali y objec s; he e m hey used idio ismus can ha e dual meaning: i can mean dis inc i e ph ase o con en ional usage. Pe kūnas, opposi e o Mö lin, did no equi e s ic dis inc ion be ween bo owed ph aseologisms and na i e wo ds. The e minology and s a emen s used by Pe kūnas p edic he udimen s o lexicology and lead o a conclusion ha he philological discussion induced he de elopmen o linguis ic hough a a a he ea ly s age in his a ea o linguis ic science. In oducida m. 3 de ab il de 2014 ONA ALEKNAVIČIENĖ Lie u ių kalbos ins i u as Pe o Vileišio g. 5, LT-10308 Vilnius, Li uânia alekna [email protected]