scieee Open visual document viewer

Volker Kohlheim. „Der Name in der Literatur“

Donatella Bremer

Full text

Recenzijos / Re iews 253 DONATELLA BREMER Dipa imen o di Filologia, Le e a u a e Linguis ica Los di ecciones de in es igaciones académicas: medie ales mis ikos kalba, muje es li e a u a, li e ū inė anomas ika. DOI: h ps://doi.o g/10.35321/all81-12 Volke Kohlheim También DER NAME IN DER LITERATUR Un e Mi a bei on Rosa Kohlheim. Heidelbe g: Uni e si ä s e lag Win e (Bei äge zu neue en Li e a u geschich e, 393), 2019, pp. 372. Ri is a I aliana di Onomas ica (= RIOn) on Enzo Ca a elli, de Band XXV (2019), 2 RIOn, XXV (2019), 2, pp. 788793. Desde i alių lenguaje aduc Ie a Ki ilauskai ė Dona ella B eme è s a a p o esso e associa o di Lingua edesca p esso il Dipa imen o di Filologia, Le e a u a e Linguis ica dellUni e si à di Pisa. È socio co- unda o e dellassociazione Onomas ica & Le e a u a e co-di e o e della i is a il Nome nel es o e della collana di s udi onomas ici Nomina io. Ha a o pa e del Consiglio Di e i o dellIn e na ional Council o Onomas ic Sciences e ac ualmen e è memb o del G uppo e minologico di ICOS. ORIGINALO CITATOS Vo wo . 1. Pe sonennamen: Die li e a ische Figu und ih Name (Ein üh ung. Die Poesieha igkei des li e a ischen Namens. De Eigenname in de wi klichen Wel . De Eigenname im Sys em des li e a ischen Kuns we ks. De Eigenname im Kon ex de äs he ischen G undeins ellung. De Eigenname im Kon ex de äs he ischen G undeins ellung. De Eigenname im Kon ex de äs he ischen G undeins ellung. De Eigenname im Kon ex de äs he ischen G undeins ellung. De Eigenname im Kon ex de äs he ischen G undeins ellung. De Eigenname im Kon ex de äs he ischen G undeins ellung. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die Kons i uie ungs unk ion des li e a ischen Namens. Die p oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die p oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die p oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die p oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die p oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die p oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionsäs he ische Pe spek i e. Die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en. Die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en, die P oduk ionss ä en sind die P oduk ionss ä en. Umkeh ung de Py amide. Sekundä e Funk ionen des li e a ischen Namens. Die ezep ionsäs he ische Pe spek i e: De li e a ische Name zwischen Ambi alenz, Ambigui ä und I onie. Übe Ti el). DONATELLA BREMER Ac a Linguis ica Li huanica LXXXI 254 Exku s 1: De Eigenname bei Jean Paul: seine Funk ion, seine P oblema ik (Jean Paul und die Namen. A ila Schmelzle: De geb ochene Name. Quin us Fixlein: De Name als Mo ens de Handlung. Siebenkäs: Die O dnung de Namen. Nikolaus Ma gg a ode das Ve hängnis des Namens. Jean Paul und das Pa adox des li e a ischen Namens). Exku s 2: Unsiche e Namengebung: Goe hes Roman Die Wahl e wand scha en (Ein üh ung: E s e Sä ze. Poe ische Se zung ode Labo e such? Edua d syn agma isch und pa adigma isch. Dile an ische Namen ausch. Sp achskepsis und Figu enkons i u ion: Goe hes agwü dige Benennung). Exku s 3: Meh deu ige Namen in Wilhelm Raabes be Hahnemeye Roman Un uhige Gäs e (Raabes ungewöhnlichs es We k und seine Namen. Phö- zwischen Neuem Tes amen und g iechischem Gö e himmel. Wel mann Vei F h . on Bielow-Al ippen doomed om he ou se , P udens Hahnemeye , Pas o wide Willen. Volkma Fuchs, de Ausges oßene. Vale ie, die nich imme Mu ige. Schluss: Un uhige Gäs e). Exku s 4: De li e a ische Name zu Jah ausendwende: Die Pe sonennamen in And eas Maie s Roman Wäldches ag (Eine Li e a u ohne Namen? Ve ö en lich im Jah 2000: And eas Maie s Roman Wäldches ag. Die Namen in Wäldches ag: E was S a is ik. Adomei , de Sohn Sebas ian Adams. Jeane e Adomei , eine Jeanne dA c? An on Wiesne ode Die Sehnsuch nach F eihei . An on Wiesne ode Die Sehnsuch nach F eihei . An on Wiesne ode Die Sehnsuch nach F eihei . An on Wiesne ode Die Sehnsuch nach F eihei . Die üb igen jungen Leu e. Resümee und Aublick: De li e a ische Name im 21. Jah hunde ). Excu sión 5: An ede o men in Th. Fon anes Roman F au Jenny T eibel (Einlei ung: An ede o men im his o ischen Wandel. De Geb auch des Familiennamens un e F eunden. De Namengeb auch in de Ehe). Exku s 6: De li e a ische Name im (Musik-)Thea e : Richa d Wagne als Beispiel (Ein üh ung: Namensnennung im e zählenden Tex und im D ama. Techniken de Namensnennung bei Richa d Wagne . Techniken de Namensnennung bei Richa d Wagne . Techniken de Namensnennung bei Richa d Wagne . Techniken de Namensnennung bei Richa d Wagne . Techniken de Namensnennung bei Richa d Wagne . Techniken de Namensnennung bei Richa d Wagne . Die onymische Ausd ucksund Appell unk ion. Namenspiele. Namen a ia ionen. Namenk ea ionen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Die Angemessenhei de Namen. Name und Sein. Schluss. 2. O snamen in de Li e a u : Die Namen g öße e O e: Die Rolle on O snamen in de Li e a u . Die Li e a ische Onomas ik und ih e Toponyme. Die Li e a ische Onomas ik und ih e Toponyme. Die Li e a ische Onomas ik und ih e Toponyme. Die Li e a ische Onomas ik und ih e Toponyme. Die Li e a ische Onomas ik und ih e Toponyme. Die Li e a ische Onomas ik und ih e Toponyme. Die Li e a ische Onomas ik und ih e Toponyme. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Die Kons i uie ung des ik ionalen Raums. Das P oblem de p op ialen Re e enz aus kogni i is ische Sich . El p oblema de p op ialen Re e enz aus kogni i is ische Sich . El p oblema de p op ialen Re e enz aus kogni i is ische Sich . Wei e e Funk ionen li e a ische Toponyme: Seman ik, Klangsymbolik und Klassi izie ung. Beun uhigung und Besän igung. Raumzei . Pagan, Mandalay und Bu ma). Exku s 1: Die Kons i uie ung on Raum du ch Eigennamen in Jean Pauls Roman Siebenkäs (Ein üh ung und Inhal sskizze. Eine Opposi ion: Augsbu g und Kuhschnappel. Kuhschnappel, das engs i nige. Bai eu h, das wei he zige. Vaduz, das jensei ige. Indi iduelle Topog a ien. Reale und ik ionale Toponyme. Schluss: Raumges al ung in Jean Pauls Roman Siebenkäs). Exku s 2: Re e enzialisie ba e Toponyme in Jean Pauls Reisee zählungen. Jean Pauls Reisee zählungen. Von Ho nach Bai eu h. De Name in de Li e a u Re iews Re iews 255 / Lokalización und Mapping: Die Reise nach dem Fich elbe g. Toponyme als handlungss uk u ie endes Elemen . 3. S aßennamen und ande e U banonyme in de Li e a u : Ein üh ung: Ein S aßenname. Eine Di e enzie ung: Reale und ik i e U banonyme. U banonyme als men ale Konzep e. Zwiegepal ene Wel : Die S aße und das Fan as ische. Die Gasse als Mic okosmos. Sag mi , wo du wohns , und ich sag di , we du bis : S aßennamen als soziale Ma ke . Be lin Dublin Pa is: Das Ve schwinden des Re e en en in de Mode ne. Raum wi d Zei . Exku s: Die Nähe und Wäldches ag die Fe ne: Flu -, S aßen- und ande e O snamen in And eas Maie s Roman (Wäldches ag ein Heima oman? Namen scha en den ik ionalen Raum. Nähe und Fe ne). 4. De emde Name in de Li e a u : De emde Name in de deu schsp achigen Li e a u on Goe he bis T eichel (Ein üh ung: De emde Name zwischen Abscheu und Faszina ion. Goe he: Mignon. E.T.A. Ho mann: Signo Fo mica. Joseph on Eichendo : Das Ma mo bild. Hans-Ul ich T eichel: Mein Sa dinien. Schluss. F emdes wi d e au : Die Funk ion on oponymischen Ve gleichen in de Reiseli e a u . In oduc Die Reisen de He zogin Augus e on Sachsen-Cobu g-Saal eld. El iaje de la p incesa Augus e ue el p ime o en se p esen ado en una con e encia de p ensa. Die Reise agebüche und B ie e übe die I alien eisen 1822/22 und 1821/24. El lib o de iajes y las ca as sob e los iajes a I alia ue publicado po la e is a Reise agebüche und B ie e übe die I alien eisen 1823-22 y 1821-24. Die Funk ion on oponymischen Ve gleichen in den Reise agebüche n und B ie en. Wei e e Funk ionen on Toponymen. Schluss. 5. De psychologische Fak o : Wa um Isola Bella? Unbewuss e G ünde ü Jean Pauls Namenwahl (De li e a ische Name und die Psychoanalyse. Jean Pauls Ka dinal oman Ti an und sein Held Albano. Isabella, die alsche Mu e . Is(ol)a-bella: De Name un e dem Tex ). G adi a, die Geschich e eine onomas ischen Obsession (Eine a chäologische Publika ion und ih e Folgen. Eine E zählung und ih e In e p e a ion. Die Bedeu ung des Namens. Nach F eud: Wege und Abwege de In e p e a ion. G adi a edi i a. Schluss). G adi a edi i a. Übe se ze . 6. De Name in de Übe se zung: Don Quijo e im Wandel de Zei en: Ein üh ung: Namen und Übe se zung. Don Quijo e und sein e s e deu sche Pe sonennamen (und Rocinan e). Toponyme. Schluss. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Li e a u e zeichnis. Sachund Beg i sindex. Volke is Kohlheims, esc i o muchío de epocas medie ales y nue os iempos an oponimicas y oponimicas abajos, más amplia a la sociedad es conocido y como de dos g andes olumenes de nomb es y apellidos okiños, cons i uídos jun o con Rosa Kohlheim y isleis as p es ijosas Duden edi o ias, au o . Es os dicciona ios y más adelan e son con inuados cons an emen e ac ualizados, con el in de mos a yškius a las naciones hablan es de okiškai yks ančius cambios demog á icos, sociales y cul u ales. DONATELLA BREMER Ac a Linguis ica Li huanica LXXXI 256 Además, cien í ico más que diez años abaja en el campo li e á ia onomas ica. Es os in ensi ios esul ados de la ac i idad cien í ica de V. Kohlheimo son expos os eikale De Name in de Li e a u , que es el único al de allus li e à ia onomas ikos kū inos y neabejo inai puede se u ilizado como conocynas. De hecho has a šiol el único cien í ico abajo de es a a is a ue F iedhelmo Debuso s udio Namen in li e a u ischen We ken. (E -)Findung Fo m Funk ion (2002 m), en la que son p esen adas y con inu analizadas hace ap oximadamen e ein e años las eo ías i as de Hend iko Bi us y Die e io Lampingo, complemen adas con en e is as con mul i ud de esc i o es. Recogiendo úl imas in es igaciones, y especialmen e de la asociación i aliana Onomas ica & Le e a u a, con la cual V. Kohlheims ac i amen e colabo a, ealizadas in es igaciones, esul ados, académico p aplė é li e a u a onomas icas campo de in es igaciones y layo muy de allados eó icos y me odológicos conside ndums y p ecisas ex ual de ca ác e ilologico-ling is ino, his ó ico y es e ico-li e a ū ino. V. Kohlheimas complemen ó nomb e pe sonal unciones en li e a u a lis a, basándose lingüis as R. G. Ba heso, V. Benjamino, Z. Žene o, T. Todo o o, J. Tyniano o, Z. De idos, G. Saso desc i os concep os. El au o del es udio ambién abo dó y impo an es emas más gene ales, po ejemplo, ex o li e a io y con ex o his ó ico elacióní. Nag inándose api elkė cogni y inės ling is ikos y p agma icas medios, las cuales pe mi ie on mi a de o a mane a en el au o us in inimas y en el lec o ojo, como onimų des ina a o y in e p e a o iaus, papel. Ti dando loginius p ocesos, en esencia lemiančius in en o de un agen e o de un espacio in en ados, el cien í ico desc ibió la impo ancia de la conclusión, aisladando a ios p incipales nomb es li e ú icos d ip asmiškumas, d ilypumas, i onija. V. Kohlheims omó en cuen a y a cie os onomas inos ipos, po ejemplo, a onimais conside ados nomb es y į aigius, paslap ingai skambančius, neįp as ai ašomus y paslėp ą eikšmę u inčius s e im a džius ( ok. k. F emdnamen). Kalbininkas ambién analizaba casos, cuando conciencia en la que se es ablece el nomb e es á es echamen e elacionado con giliąja psicología. V. Kohlheimas domėjosi y anslación p oblema ica: izc iskino di e en es sis emas in olygumus, a las que pe enecen o iginalalo lengua y anslación lengua pe sonal jii. Uno de mayo esi os de es a es udio, esc i as en colabo ación con R. Kohlheim, p i alamos es g e a de allos de in es igaciones y eó icos conside s ymų sob e p incipales onomas ines ca ego ías algunos donde p esen ada conc e os especí icos ex os de, p incipalmen e escogidos de li e a u a okiechos lengua, ambién y de ingles, ame icáns, acūzos, olandas, i alianos y españoles li e a u a, análisisy. El p ime capí ulo del es udio, des inado a pe sonajes desc ibi , V. Kohlheims comienza eigdando que en la memo ia de los lec o es los nomb es de pe sonajes li e ú icos pe manecen más iempo que amigos y conocidos. Según el au o del es udio, c eando eikėją, no e adia sub aya , que el nomb e li e a io es más o menos lem ingo, po que esa eikėją desc ibe, y en la ida los nomb es de las pe sonas encon adas cumple iden idad De Name in de Li e a u Re iews Re iews 257 es ablecimien o, unción de econocimien o de pe sona. De hecho cadadienybėje los sus an i os pe sonales se u ilizan p ác icos sume imais, pe o es é icamen e espaciada ellos pasi elganse a o os p opósi os, y el lengbinis signo adqui e i in impo an e signi icado. Pu i icando es a idea se puede a i ma , que gožinėje li e a u a en el esc i o imaginado c eado nomb e pe sonal como magne as a ae signi icados así como signi icados adicionales y c ea asociaciones, pamažu su o muojancias eikėją. P adecido con es os supues os, V. Kohlheims esumen o os signi ica i os nomb e li e a io lemiancio de la c eación, en e ellos y sonidas, simbólicas, cul u ales y in e exs ines cono aciones. Konk ečiai eks ų analizei des inada en la pa e del es udio académico desc ibe en de alle Žaną Polį, esc ibido , i in a en ingą a dų p isky imui (lo . k. nomina io). En las no elas de es e esc i o son gausu neįp as ų a dų, ne edai izkalbingų (pa ys änden, Quin us Fixlein, Leibgebe o Siebenkäs), los cuales a a ez suelen in en o i, pe o son pa enkami nea si ik inai y p esen an en la gas lis ashuas, da gi suski s omi en blogge us y blogus. V. Kohlheims ambién analiza J. V. Gė ę como omano D uugų elección au o esų. Es a no ela, como demos ó Heinzas Schla e is, es á basada en elaciones en e cua o de los pe sonajes p incipales nomb es. V. Kohlheims de alle discu e omano comienzo, en la cual omano au o ius ale a a cui y oją, señalando su a ención, que a uno eikėjui ue asignado ex año nomb e. Ano V. Kohlheimo, au o io al a iso al lec o a o p esen a como in e p e aciónción, inkancia odo omane, en el cual inespe adamen e cambiés o cambiado nomb e y no ipicamen e u ilizados onimai des inados mos a , que el a e y la ida ik o és son de esencia di e en es. Más a de, en o os pá a os, académico analiza omanus Un uhige Gäs e (au . Vilhelmas Rabė), Wäldches ag (au . And ėjas Maje is) y F au Jenny T eibel (au . Teodo as Fon anė). El capí ulo se cie a con excu sion sob e los nomb es en las musikinėse d amas de Riča d Wagne io: en ellos los nomb es son mágški o mis e iosos e incluso pueden de e mina cie as acciones de los ac o es, como sucede en la ópe a Loheng inas; a cosas, po ejemplo, ka dams, o o gados nomb es o nomb es como de canciones o muzikinių mo i os denominaciones ales nomb es es án en ope a Niu nbe go meis e zinge iai. En el segundo capí ulo se examinan los luga eso e s, que no malmen e no se incluyen en li e a u as onomas icas es udios p incipalmen e debido a que son apa anjados a los luga eso e s que exis en al o emen e. Sin emba go de hecho li e a ios opo i jí se alejan de ealmen e exis iojan es, ya que pequeños mínimo desempeña di e sas unciones ex o, de las cuales más impo an e ku i inmin o o espacio. Li e a ū oje us ojamus luga o a džius V. Kohlheims in e p e a como una cie a jungiamąja g andį en e los acon ecimien os na ja s y mapaepio, sa aime susidėliojancio en cada na adímono in oluc ado lei y ojo min yse. Tal desde mismo comienzo de la in es igación api elk os cien í ico cogni i y inis en oque es con a io más es echos a in e p e ación de Že a o Žene o, según la cual luga eso a zii li e a u a coincide con la ealidad exis uojančiais luga eso a zii. El cuad o que c ea el ie o a dío de e dad puede a ia se DONATELLA BREMER 258 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXI pagal kon eks ą (pa yzdžiui, kai ašoma apie de yniolik ojo amžiaus Pa yžių) o po e e encias a episodios biog á icos, elacionados no sólo con el au o , sino ambién con el lec o . Toda ía o as unciones li e a io del luga o ío son sie inos con suelen le a ibuida signi icado (pa yପରି, Tulė acos umai signi ica olimą y inaccesible luga o ę) ales luga eso jii pueden ene cie a simbólica signi icaplink y mę, pa auk i skai y oją neįp as omis ga sinėmis sa ybėmis, nu ody i am ik ą luga , incluso ikdy i o encamina en imaginable y an as inio mundo, como ocu e en di e sos abajos de J. L. Bo cheso. Galų gale los opo a dijos pueden se ansmi idos no sólo espacio, sino y iempo (pa y example, opo a dis Lu e ija skai y oją lle a a Pa ís kū imosi comienzos, y el iaujančio eikėjo aplanky ų luga o ių seka, aunque y miglo ai, c ea una pe spec i a de con inuidad). Pa yzdžiais, escogidos de ex os, los cuales V. Kohlheims p opo ciona eó ica al inal de la sección, es án ilus ojadas luga o a džių unciones en algunos abajos de Žano Polio. Uno de es e esc i o omano Siebenkäs (en e o o ko, Luidžio Pi andelo elegido ejempla u no ela Ma ija Paskalis) exclusi os azojos es que, al c ea espacio y luga , es echamen e elacionados con odo aba can e y odo sabedo au o us mani ingai dėliojam las ac i idades his o ias, se u ilizan y e dade os nomb es de luga es ( a kime, Augsbu gas), y in en o i locales (Kuhschnappel). Te čiajame capí ulo se analizan las cono aciones de nomb es de calles y ciudades. La impo ancia de los nomb es de calles y ciudades en el ex o li e a io demues a ya solo lo que ellos es án a menudo minimi en nomb es de ob as ( algamos, N. Gogolio Ne skio p ospek as, A. Dėblino Be lynas. Aleksand o aikš ė o K. E. Gadosisio Baji painia a Me ulanos ga ėje). Al igual que y opo a džiais, ellos c ean conexión en e el in en ado y el e dade o pasaulies. En el cua o ajim alien a djiam analizado dedicadome capí ulo V. Kohlheims, basándose Ka lheinzo Hengs o de inición, indica que el e ec o s e im a djio ( ok. k. F emdname) lec i ojui y pám mismo au o es causado p incipalmen e s e im a djium ca ac e ís icos ono ak inių y mo o ak inių di e encias. Exzo ialmen e o asociaciones, i s i y a aukianciu, y a s umianciu eiksniu o jais abiem. neįp as ai skamban is pa adinimas iš ik ųjų gali sukel i isokiausių emocijų i Toks d ilypis es un amoso nomb e pe sonal Mignon1, encon ándose p ime o en la J. V. Gė ės omano Vilhelmo Meis e io klajonių me ai. Es e nomb e incluso no iene e dade o daik a a džio s a usus (eso es būd a dis), nea skleidžia ac o de luga de o igen (se puede sólo numanya que el pe sonaje es p ancūzų au ybės) y no pe mi e en ende , si es des inado a desc ibi a išką o mo e išką eikėją. Sólo más a de es e elada que Mignon es una inde in o siglo i alių o igen chica. Sin emba go, el nomb e con ales bo uskos con o noses elegido noasdicionalmen e: Mignon es no ik o iška bū ybė, sino más bien pe soni icado ilgesys ( ok. k. Sehnsuch ), J. V. Gė ės y 1 Desde acūzų k. mielas, he jus, as os, in eligen e, a auklus (čia y adelan e e ėjos no as). De Name in de Li e a u Re iews de Re iews 259 o os de ese me o in elec uales y a ís icos sen iciamas ue emen e amada a I alia. / Sin emba go omane desc iben y nega i os ca ac e íos de pe sonaje, c ea se con as an e su imagen. Ki ues analizan en los p esen ados ejempla es s e im a džių ambién encodados aliuzías a I alia. E. T. A. Ho man no edades escla ecía no a un esc i o ca ac e ís ica endencia c ea i a a ibui a pe sonajes nomb ados nomb es i ališkais a ibu os nega i os (i ališkas nomb e puede ene klas os a spal į, sin emba go más a menudo él nu eda eikėją en g o eskiškas o g aciosinas si uaciones). Sin emba go, en la ob a de E. T. A. Ho mann i ališki pe sonales no sólo suenan boni os, sino que ambién necesa iamen e no es án a ibuidos a cas illos o o cidos pe sonajes ellos pueden se asociados ambién con los a is as, po ejemplo, Sal a o as Roza, esc i o elegido po su i al (el mismo Sal a o as Roza, F yd icho Holde lino elegido como al e ego, y al que Fe encas Lis as dedicó uno de su ciclo musical Annés de péle inage). O as ejemplos analizados son escogidos de Jose on Eichendo no elés Das Ma mo bild y Hanso-Ul icho T eichelio omano Mein Sa dinien ob as, en los que ambién es án usados o iginales i alianos nomb es pe sonales y luga eso a zii, apilados signi icmados y lūkesčiais, es echamen e elacionados con pamažu dėliojamu na a i o. Es e capí ulo del es udio se e mina po R. Kohlheim ealizada en iajes a la li e a u a encon ados luga eso a des, pe o jun o y pe sonajeso a des, análisis de unciones. Analizándose unciones, p esen es p incipalmen e au o iaus lec o u p opo cionada in o maciónción sob e isi y as luga es y ac o es. Pa yzdžiai son escogidos de kunigaikš ienės Augus ės on Sachsen-Cobu g-Saal eld (XVIIIXIX a.) dieno aščių y ca as. En penk ajame capí ulo se examinan las conexiones en e pe sonalncio y pasąmonės. Susi elkiama en dos ob as de Ž. Polio Ti an y Vilhelmo Jenseno G adi a. Una an asia pompeiana análisis. P ime ois i in painus educlėjamasis no ela, en el cual débil y noble hé oe Albano en a mós e a del sueño iaja a busca su pad e y isu anda sus pidascas, pe o aún más se es ue za en halla emp ano allecida mad e, p obando ella p ikel i pe p incesę Izabelą. Va de Izabela yace en conexión con la isla, que es el obje i o de iaje he ojaus, con el nomb e Isola Bella2. V. no pasakojime, apie ku į Jungas papasakojo F oidui i šis išanaliza o kū inį iš Jensepsichoanali icas pe spec i as, ep esen ada, como desde el ex e io a ėję aginimai puede causa pasąmonėje glūdinčią psichinę ensampą. Toks yksm es nulem o de dos eme ichos se ybios, en e los cuales blaškosi el p o agonis a p incipal, nomb es signi ica i os. Una de es as se ybių an ikinė escul u a, a la que he ojus įsimilas, y p ime a su meilė, in ancia juegos amigaė, emp ano ol idš a, que su gas ų espacios a o i amai a queologijai. Ypa inga museieu is idas ma mu inas me ginas laikysena como ella ei ų he ojaus sąmonėje despiega p ime a p ime a su imagen de amo , ansmi ida po és a nomb e Be gang, a, 2 Desde i alų k. G ažioji isla. DONATELLA BREMER 260 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXI aplica una semejan e signi icación a la escul u a, nomb ándola G adi a, oji, que da un paso al adelan e (iš lo . k. g adio einu). Kū inys e mina con o o un nomb e: sueño impulsado jo en cien í ico nukeliauja en Pompėją busca semejan e a aquella de la cual cons an emen e piensa, y al anda, gy ą i s eiką, pak is š y ą a du Zoë, a, que i e, p ime a igual a su que imaji. Ano V. Kohlheimo, al mane a de in e p e ación, sólo espo ádicamen e pasapo eciéndose en el ámbi o onomas ica li e à ia, pudie a se i in aisingas, po ejemplo, analizando a dío okiechos oman icismo, cuyo li e a u a iene abusu en e ik o és y iluziones, consciencias y pasąmonės, delo o y bep o ías engaidžiojancios ac o es. que eidama spindi, y he ojus nesąmoningai Šeš ajame es udio capí ulo, esc i oy ame colabo ando con R. Kohlheim, es á susi elkiama en pe sonalo dzys y luga o dzys, pa a o os en uno de los omanes de odos los iempos omane Don Quio as, e imus du an e escien os cincuen a años. La aducción ha apliquadose a a iadas de es a egias de aducción, sin emba go los esul ados alcanzados no siemp e pasa on de acue do. In e esan e, ¿alguien de la abundancia des e omano leci y ojos sabe, que p opio hé oe se elegido el nomb e Kicho as (isp. k. Quijo e) a los iempos de Se an es a las pe sonas le an aba juoká, po que signi icé musunías cubie as des inada una pa e del conjun o de ša ų. Į eik a 2019 m. oc ub e 14 d. DONATELLA BREMER Dipa imen o di Filologia, Le e a u a e Linguis ica Piazza To icelli, 2 I-56126 Pisa dona e[email p o ec ed]