scieee Open visual document viewer

Dėl vieno Linkmenų parapijos oikonimo perkėlimo

Laimutis Bilkis

Abstract

The article examines the historical development of the name of the present-day village of Meironys, located in the territory of the Ignalina District Municipality and eldership. An analysis of records from 16th–18th century sources reveals that this oikonym can be classified as a transferred toponym, since it originally referred to a different village, the present-day Ripaičiai, situated in the Linkmenys eldership of the Ignalina District Municipality. It was only from the beginning of the 18th century that the present-day settlement began to be referred to by this name. In contrast, its original name was *Antadringiai or a similar one. Research data indicate that the process of oikonym transfer was completed in the second half of the 18th century. This type of change in settlement names is evidenced by descriptions of village locations in historical sources, the analysis of settlement anthroponymy, and the usage of oikonym variants in documents from past centuries. The analysis of historical material aims not only to establish the fact of the toponym transfer, but also to describe this case within the broader context of research on transferred toponyms and to highlight its distinctive features. The study also offers considerations on the possible reasons behind the emergence of such an atypical case of toponym transfer.

Full text

Ac a Linguis ica Li huanica 2025, . 93, p. 116 Con en s link Tu inio e e encia / ISSN 2669-218X (online elec ónico) / Copy igh © 2025 Laimu is Bilkis. Published by he Ins i u e o he Li huanian Language. This is an Open Access a icle dis ibu ed unde he e ms o he C ea i e Commons A ibu ion Licence, which pe mi s un es ic ed use, dis ibu ion, and ep oduc ion in any medium, p o ided he o iginal au ho and sou ce a e c edi ed. // Isleido Li u ians idioma ins i u o. Es e a ículo es de acceso abie o, dis ibuido bajo los é minos de licencia de C ea i e Commons a ibución, pe mi iendo sin lími es usa , dis ibui y ep oduci el con enido en cualquie sopo e, indicando au o es y uen e. Recei ed: Gau a: 2025-04-25./ Accep ed: Adop ado: 2025-08-14. / 1 DL VIENO LINKMEN PARAPIJOS OIKONIMO PERKLIMO On he T ans e o an Oikonym om Linkmenys Pa ish LAIMUTIS BILKIS Ins i u o de lenguas Lie u ių E-mail: laimu [email protected] ORCID ID: h ps://o cid.o g/0000-0002-2902-4722 Las di ecciones de in es igaciones Mokslinių: oponimika, an oponimika. h ps://doi.o g/10.35321/all93-02 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ANOTACIÓN el S aipsnyje analiza el ac ual Mei onų pueblo, si uado en el e i o io del municipi aldío y seniūnía del dis i o de Ignalinas, la his o ia del desa ollo del nomb e. Iš y us insc ipciones en uen es del XVIXVIII siglo izc iskėja que es e oikonimą se puede a ibui pe kel inių ie o a džių g upo, po que al p incipio po él ue llamado o o pueblo ac uales Ripaičiai, esan ys Ignalinos ajono sa i aldybės Linkmenų seniūnijoje. Sólo desde el XVIII siglo comienzos con él empieza a ing esa šiuome inė asen amien o, cuya p imo dial nomb e e a *An ad ingiai a pan. Los da os del es udio mues an que el p oceso de aslado oikonimo e mina en la segunda pa e del siglo XVIII. Tokią kai de nomb es de asen amien os mues an los luga es de es ancia de los pueblos que se encuen an en uen es de his o ia desc ipciones, análisis de an oponimías de asen amien os y oikonimų a ian es a osena paėjusių amžių documen os. Analizando ma e ial his ó ica se p e ende no solo cons a a el hecho de la ans e encia del nomb e de luga de esidencia, sino y desc ibi es e caso en un con ex o más amplio de in es igaciones de desplazel os luga eso a zos, en a iza su peculia idad. También se p esen a ambién a s ymų, po qué azones al a ípico enómeno de aslado pudo susi o ma se. ESMINIAI VOODŽIAI: lie u ių ie o a džiai, oikonimų aida, pe kel iniai asen amien os nomb es, kaimų a dai *An ad ingiai, Méi onys, Ripáičiai. ABSTRACT Los Es ados miemb os debe án: The a icle examina he his o ical de elopmen o he name o he p esen -day illage o Mei onys, loca ed in he e i o y o he Ignalina Dis ic Municipali y and elde ship. An analysis o eco ds om 16 h18 h cen u y sou ces e eals ha his oikonym can be classi ied as a ans e ed oponym, since i o iginally e e ed o a di e en illage, he p esen -day Ripaičiai, si ua ed in he Linkmenys elde ship o he Ignalina Dis ic Municipali y. I was only om he beginning o he 18 h cen u y ha he p esen -day se lemen began o be e e ed o by his name. In 2 con as , i s o iginal name was *An ad ingiai o a simila one. Resea ch da a indica e ha he p ocess o oikonym ans e was comple ed in he second hal o he 18 h cen u y. This ype o change in se lemen names is e idenced by desc ip ions o illage loca ions in his o ical sou ces, he analysis o se lemen an h oponymy, and he usage o oikonym a ian s in documen s om pas cen u ies. El análisis de ma e ial his ó ico iene como obje i o no sólo es ablece he ac o he oponym ans e , sino ambién pa a desc ibi his case wi hin he b oade con ex o esea ch on ans e ed oponyms and o highligh i s dis inc i e ea u es. The s udy also o e s conside a ions on he possible easons behind he eme gence o such an a ypical case o oponym ans e . KEYWORDS: Li huanian oponyms, oikonym de elopmen , ans e ed se lemen names, illage names *An ad ingiai, Méi onys, Ripáičiai. 1. ĮVADAS En oponimikoje es conocida muchos casos, cuando a di e sos luga es nomb ados se ans ie en o os luga es de nomb es. Tokie al o o luga ans e i oponimai llaman 1 pe kel iniais. Vie o a díes espacio de aslado muy di e so: es os nomb es pueden se su gidos en di e en es con inen es, en di e en es países o de un mismo país en a ios luga es. Ko bueno, se pueden dis ingui dos ecuen esísimas mane as de aslado de oponimos. Uno de ellos se e ie e sólo con la p opia localo a días ansc ipción a o as localidades nomb a . En es os casos sob e odo e ié ase a las peculia idades del signi icado de los nomb es de luga es, ing esiados luga es de simili ud asocia i o. Tokie asladel iniai opo a dzki a menudo su ge de uni e salmen e conocinomos luga es del mundo (zemynų, países, ciudades y o osokios obje os geog á icos) nomb amien os. Jų mo i ación puede es a elacionada con na u alines, socialines, his ó icas, cul u ines, poli ines peculia idades similum, memo ialum y o as cosas. Ši aip susida iusių hay y conside ables nomb es de luga es habi ables. Po ejemplo, Polonia los más ecuen es de es e ipo oikonimai (nomb es de pueblos y sus pa es) son P aga (38), Ko ea (37), Sakhalin (31), Ame yka (23), Rzym, Uk aina (po 14), Pa yż, Sybe ia (po 13), Węg y (12), Kanada (11), Ka pa y, Made a (po 9), Be lejem, Kalwa ia, Kapkaz, Pales yna (po 8), Wenecja (7) y . . (Ru kiewicz-Hanczewska: 2019 3738). Le iones asladel iniai nomb es de luga es de i ienda, que jun o con o os obje os de onimais ambién llamados exzo iškaisiais, keliaujančiaisiais, p incipalmen e adosi de ex anje as ciudades, países, egionų denominaciones: Ame ika, Bulgā ija, Ēģip e, I ālija, Uk aina, Pales ine, Roma, Venēcija, Pa īze, Be līni, Va ša a, Maska a y pan. (Balode 2022 161:173). Li uania p iscičiábase al menos a ias decinas pe kel inių o icialmen e us ojamų oikonimų: Amè ika, k. P n, A ãbija, s. Ml , Flio eñcija, k. Rs, Kaukãzas, k. Kn, Loñdonas, k. Jon, Madagaskã as, k. Z , Pa ỹžius, k. Jon, Š eicã ija, k. Jon, V lnius, k. Kp, y pan. (Vanagas 1988: 1617). O o modo de aslado es á elacionado no sólo con el aslado de locales, sino ambién con la mig ación de habi an es. 2 Mayo o meno a un g upo é nico de pe sonas cambiados el luga de esidencia ellos con 1 En los abajos de e minología onomas ica asladel iniais nomb es se llaman e i icia palab as, asladadas de un obje o a o o, po ejemplo, Pa ís jun o a Sama kand, Nue a Yo k ce ca de Luhansko, muchos opo a des Be lín o Heidelbe gas en los Es ados Unidos de Amé ica (OS 157). T aslado de ie o a dío se llama su aslado de un obje o geog á ico a o o obje o nomb a (Podolskaja 1978: 110). Onima, su gido as ans e êndolo de o a ca ego ía de palab as ik inių, ambién se llama ansoním (Gałkowski 2024). 2 Algunas iendas en locales llamados desplazel iniais debido a la mig ación su gida, i. i. sólo de p ime esa luga a o o luga con esiden es aslada , luga o a džiai, plg. EKNR 18. El Es ado miemb o en que se encuen a la emp esa es á obligado a no i ica a la Comisión las medidas adop adas en i ud del a ículo 107, apa ado 1, del T a ado. 3 suimi a enecha y ex e io es e i o ios de di e sos luga es, p incipalmen e asen amien os, nomb es. Tokia ac o es polí icos y económicos inspi ada población y localo a džių mig ación ocu e de un con inen e á o o, de un país á o o país. Especialmen e g andes lujos de mig ación de pe sonas de di e sas nacionalidades en di e sos pe íodos de la his o ia ija de Eu opa hacia No e y Su Amé ica. Po ejemplo, se a i ma que desde el XVIII siglo has a los inicios del XX siglo ocu ió in ensi a mig ación de habi an es de Escocia a ac ual e i o io de Canadá. Vi ene es en Nue a Escocia y P inco Ed a do Isla a inales del siglo XVIII y p incipios del siglo XIX c eó p incipalmen e mig an es de Al a Escocia y occiden ales islas, po lo que mayo ía de los nomb es de luga es de asen amien os ecue dan en dichas pa es de Escocia, y en los es an es luga es mayo ía de los eco a dzos se asladó de Baja Escocia (Raybu n 1999: 313323). En in es iga suomios mig ación a los Es ados Unidos de Amé ica se de e minó que Minneso a iene luga es nomb ados po pueblos de Finlandia u o os luga es (Kaups 1966: 377397). Los enómenos de aslado de localo a díos de las iejas naciones bal as se puede segui a los nomb es de los pueblos ijsuo os en el an o no escien e pusiasalio de Sembos Sudau, Sudniken, que pudie on su gi debido a la mig ación sūdu ias ykusi ( ykdy as) en el siglo XIII: de uen es de his o ia se sabe que c uziuočiai, numalšinę Didįjį p ūsų sukilimą, en 1283 y más a de asladó casi a 3000 sūdu ias de la ex emadamen e c uelmen e nusiaub a Sūdu s see Sembą (plačiau. BRMŠ II 124; K egždys 2009: 179180; Subačius 2014: 4344). Noa mes ina, que los opo á genes, especialmen e los nomb es de asen amien os, pudo se asladados y debido a mig ación in e na, . y. de habi an es kėlimosi mucho algo meno en el espacio a o a del mismo país o luga del es ado. Po ejemplo, acla ando el nomb e del municipio 3 Kamaja kilmę le an ada hipó esé, que es e oikonimas asen amien o la pode žiusių sa ininkų quizás alguna ez asladado de Kamojų municipio dab. Bal a usijoje na do (Vanagas 1996: 8890). Casos de aslado de local a des inducidos po mig ación in e na ue on encon ados ambién en Es ionja 4 (Laansalu 2019: 112). Na u y aún ki okios, i. y. ni con la semejanza de signi icados de luga eso žių, ni 5 con la mig ación de habi an es nesusijusių, casos de aslado. Aquí se a i ma que el nomb e del pueblo de Sečkas de Polonia (lenk. Sieczka) jun o con asen ie e (pas a ais) a p incipios del siglo XX al luga ac ual ue asladado de o a e i o io, a la que suplanó apželdin i mišku (OMP). Va ios casos de aslado de nomb es de asen amien os se ijan Klaipėda k aš o oikonimijoje: Gé iškiai quizás aslada Dėckių kaimui nomb a del pueblo nomb e Ge we Mauschel šią gy en ie ę p ijungus p iunus a o o pueblo, Kõ ėnai, como el nomb e del pueblo de Gindulių, en el siglo XX pudo habe su gido asnešus lo de o o luga del ex pueblo de al mismo onimo, el ex pueblo de Vaidauga en 1923 P el as P nešių kaimoga y Ka lsbe go d a u nomb a (Kiseli 1058, 2020) 106, 191). 3 Kamaja municipio Rokiškio . sa . Kamajos sen. 4 Kamójys mies elis dab. Bal a usías Vi ebsko s . Pas o ių . 5 Es a hipó esis aho a más a uo ina como abs ac a posibilidad de al modo de aslado, po que conc e o caso de o igen del nomb e Kamajai así kažin o pudo se : en in es igaciones más a días obse a que oikonimas p obablemen e su gió de el nomb e de agua *Kamajỹs o *Kamaja, po el que an es se llamaba el ac ual lago Pe iošiškio (Baliulis 2016: 143, 146;Ž LV V 81). Po cie o, posibilidades de o igen anden a díne en mencionada ienda no me e y Aleksand as Vanagas. 4 Al analiza se los di e sos enómenos de ansc ipción de opo á genes se dis inguen unos ipos: 1) analógisches nomb e asèlimos debido a asociación con ese luga o simili ud á ella; 2) aslado me apó ico de nomb e debido a asociación con concep o (koncep u); 3) me oniminis el aslado de nomb e po elación asociación, que es un caso ecuen e y muy común; 4) psicológico aslébano del nomb e, po ejemplo, impulsado de sen imien os, popula idad sume imais de populia ių, madingų a dų ( . y. debido eponimizacijos), po segu idad, nos algía; 5) ac o es sociales de e minado ansmisión del nomb e, po ejemplo, cuando p es ijís icos onimais denominan no malmen e asen amien os pe enecien es a la éli e social (B ink 2016: 163164). Al analiza se los p ocesos de aslado de opónimos de Es onia se dis inguen dos p incipales subg upos de nomb es asladel os: mig aciniai pe kel iniai apdos, mig a ę jun o con pe sikėlėliais, y compa amieji pe kel iniai apdos, imi ando o os, mejo conocinomų, apodos de luga es; es oss, como cie o pog upis semán ico, aún se a ibuyen y p oginia nomb es (plačiau é. Laansalu 2019: 109125). Conc e amen e la causa de la apa ición de los opo a díos le onios asladel os se dis ingue pensamien o me apó ico de simili ud con el obje o in ie nido įž alga, así como de las peculia idades de la población de la nacionalidad co espondien e que i en aquella locali idad, cul u ales o his ó icas asociaciones, a un luga de e minado opog a inis pobūdis (a okus egionas, ie a de lingumas), es e eo ipado mada simili ud, hechos his ó icos, d a ininkų 2022 a a (Balode: 172). Ti ian his ó icas Linkmenų pa ápias oikonimus, sus insc ipciones uen es de his o ia, señaló a ención uno exclusi o caso de cambio de nomb es de los ac uales Mei onų y Ripaičių kaimų, po lo que en el a ículo se quie e de alla ishanaliza y cali ica es e p oceso de aidos, de e mina , si él puede ep esen a uno (lie u ių) modos de aslado de luga es. Con el in de log a es e obje i o se ealiza un es udio his ó ico, se es ue za po зафиксировать y analiza de alladamen e cuan o posible más his ó icas localo a džių записаний, p esen a y expe imen inė i cuan o más amplío uen es en nomb ados luga es his ó ico, con ex i į, población an oponimiją, es ablece oikonimų ki imų ch onologiją y posible causa. 2. OIKONIM UŽRASYMAI XVIXVII SÉCURA HISTORIJOS DOCUMENTUOSE El ac ual pueblo Mei onų es á en la 6 Ignalinos seniūnía del municipio del dis i o de Ignalinos. En uen es his ó icas p ime amen e se menciona en el medio del siglo XVI (1554 m.) Linkmenų alsčiaus in en o i, donde se insc ibe el pueblo Sioło Mey anskie (LI 8990), ubicado media milla 7 de Linkmenų d a o (od dwo a w poł mile). Se Desc ibe que los campos del pueblo galu o shonu comienzan desde Gėlainės upės (k ó e się poczynaią końcami albo bokami od zeczki Gieloyny) y desde Ž alkinės (Už alkinės?) iensėdžio (užusienio) (od zascianku, k o y zowią Żkinią) y desde S uwołków (?) del pueblo yskupo zemeniów (od ziemich biskup sioła S aciow), shonu comienzan desde 6 Del lengua i iosa más a menudo insc i a o ma del sus i u o Méi onai, ečiau Méi onys (VK). A con inuación se u iliza en a ículo la a ian e o icial Méi onys (Méi onų). 7 Šiame in en o iuje p e aga -sk- (-skie) añadiama y o as ocasiones, plg. egis os mias eczko Łyngmianskie (LI 83) (= Liñkmenys), Sioło Mineyszewskie (LI 8 (=8) *Mineišiai, dab. Mine škiemis), Sioło Ki deykowskie (= Ki de kiai) (LI 96), po lo que ella conside ay ina p omone de lenkinimo. 5 kaimo iensėdžio (bokiem od zascianku egoż sioła), o o galu desde Meigūnų (?) Kaniūkų sienas (końcem d ugim od sciany konieczney sioła Mieyguncow Koniuchow), o o shonu desde Mineiškiemio el mu o del pueblo (bokiem d ugim od sciany sioła Minieyszewiczow). El pueblo iensėdžiai un ex emo limi a con ie as del obispo (leżą końcem ku ziemiom biskupim y od ziem biskupowych), o o ex emo con Kaniūkų aldea (końcem d ugim od sciany sioła Koniuchow), shonu se comunica con la siena šonine de es e aldea (bokiem d ugim bocem od sciany egoż sioła). De los opónimos mencionados en el in en a io noabejo inas puede iden i ica se y aho a conocinomą Gėlainės upę y al lado de ella en el pueblo Mineiškiemio, cuyo o mas más an iguas e an Mineišiai y Mineišėnai; é 8 ambién. 1 pic slá. 1 dibujo. Gėlainės upės y Mineiškiemio pueblo, con los cuales limi ojosi 1554 años menciona la asen amien o Sioło Mey anskie, luga de es ancia. Jadėlapis © Minis e io de Medio Ambien e de la República de Li uania, © VšĮ Agencia de Desa ollo del Sec o de Cons ucciones, [2025] En el mismo año 1554 se menciona d i millas desde Linkmenų d a o (od dwo a dwie mile) un pueblo Sioło Un ad yngi, cuyo zemio p ime o galinė pa ed comienza desde el Eše inio eže o (ku jezio u Ose un), o a šoninė pa ed a desde ka ališko miško iens zasku (od j. puszczy kėdci), e ce a a bio de D ingio eže o (od jezio a, No e z D yngi) y desde el ju enil eže o (k z Pe o ićyn sy) de Mikhailo . 9 Na bu o asen amien os Żeńun o Zi iun, cua a pa ed desde mencionado pueblo iensėdžio y 10 del camino de Linkmenów en Salaką (LI 100). Ka Un ad yngi localiza imui es impo an e y su iensėdžių desc ipcion, donde minimi campos, esan ys Pabi žės saloje (na os owie, k ó y zo(wią) Pobie ze) en e d a o šienaujados pas os, llamadosų Pabi žėmis, y Asalnų bei Lūšių 11 eže ų (miedzy sianożęciami dwo nemi Pobie zami a miedzy jezio em Osolnem y jezio em Lussem). Nuncia el pueblo 8 Plačiau po upė a džio Gėla nė y el nomb e del pueblo Mine škiemis y más an iguas de sus o mas *Mineišiai, *Mineišėnai z . Bilkis 2023: 6466, 8486. 9 Juodinio ejeke en onces podía se llamado *Juodin u. 10 In en o io publicado según 3 sob e i ien es nuo ašus, K. Jablonskio llamados A, B, C, po lo an o p ime a o ma de nomb e de asen amien o dada de con iimísimo nuo ašo A, y ex anašo en mencionado y nuo ašo B a ian e. 11 En ealidad es no isla, sino pusiasalis. Gėla nė Mine škiemis 6 *An ad ingiai el luga de es ancia no es muy di ícil, po que él es aba en e Eše inio, D ingio, 12 Juodinio eže ų, ka ališko miško, que p obablemen e apa in inas con el ac ual Linkmenų 13 mišku, y del camino LinkmenysSalakas. Sus unkiemios ie as buscó Pabi žės pusiasalį. Tal desc ipción geog á ica co esponde esencialmen e al deslizeamien o del ac ual e i o io del pueblo Mei onų; éase 2 pic slá. Ilus ación 2. An ad ingios luga del pueblo en e Eše inio, D ingio, Juodinio eže ų según 1554 año desc ipá. Žemėlapis © Minis e io del Medio Ambien e de la República de Li uania, © VšĮ Cons uybų sek o iaus ys ymo agen ū a, [2025] Tokias oikonimų así como kaimų de la ubicación paliudija y XVII siglo I pusés da os. El in en a io de 1636 de Vilniaus ijūnija insc ibe el pueblo Sioło Meÿ anÿ (VTII 21 ) pe enecien e a Linkmenų d a . Desc ibiendo sus ie as se ha señalado que odos los debe es cumple jun o con el pueblo de Tikminas (dab. Rukšėnų) (Powinność wewszÿ[s] kim za owno Sio Ichłem 14 Tykmianskim). Al pueblo pe enece iensėdis ascianek Bolmi skis, de cuyo impues os paga pe sona B olinski Kaspe . Se p esume que el nomb e pe sonal B olinski se ha insc i o e óneamen e, ya que Mei onų pueblo de 12 Según la insc ipción Sioło Un ad yngi sob e odo puede econs ui se la li u iana o ma plu al *An ad ingiai, pe o įmanomi y a ian es *An ad ingis, *An ad ingė, plg. panašius his ó icos zá ašymus de Villa Kie deyki, de Ki deyki 1743, 1753 (= Ki deiki kiai), de S ipe 1756, de S ipe 1758, de S ipe 1760, de Villa Ak iemi 1748 (= Ak emiai), de Mus eyki Mus e kiai) y de 1760 minień Łyszkiemi (= 1758, de mine 1758, de Mineyszkiemi (= Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine, Mine His ó ico de la insc ipción iniciales Un aneabejo inai mues a y ų aukš aičiams ca ac e ís ico d iga sio [an] e imą [un] (An a-), da plg. Linkmenų pa apijos oikonimus de Un ogowie 1744, 1746, 1748, 1750, 1753, 1754 (= An ãga ė), de Vn okolnie 1751 (= An ãkalnis) (Bilkis 2023: 34), o os eas e n Lie u os pa apijų gy en iečių a dus de Vn amalkies (1683 (= An ãmalkės ė) (Ga liauskas 2004: 18196), 15 Un abał a (= An ãbal ė) (Ga liauskas 2005: 1046). 13 Es o, que asen amien o debe ía es a al lado del lago D ingio, indica y oikonimo *An ad ingiai kilmė es o an edėlio an a edinys, su gido de el lago nomb e D ngis. 14 Sob e el ac ual Rukšėnų pueblo nomb es kai ą más amplamen e é. Bilkis 2024: 363377. Eše nis Pab žės pùsiasalis D ngis Juod nis dab. Méi onys lis a ache es pe sona Kaspe Balinski, p obablemen e el mismo iensėdį gobe nés homb e. Dado menciona Tikminai (dab. Rukšėnai) es á ce ca de 7 Mineiškiemio y Gėlainės i e s, se puede c ee que en 1554 y 1636 mencionos asen amien os Sioło Mey anskie, Sioło Meÿ anÿ es aban en el mismo luga . Tą con i man indi ec amen e y sus nomb es pe sonales: en 1554 allí i ía pe sona And zey Alechnowicz, y en 1636 Ianuk Aleknianis, Ian Alekniewicz. En el mismo in en a io del año 1636 insc i o y el pueblo An ad ingios: Siolo An ÿd igi (VTII 24 ). Le pe enece y ce ca de los ac uales Mei onos es ando Pabi žės iensėdis 15 (ascianek Pobi ziz), en el que i ía pe sona S anisław Iozephowicz, ambién iensėdis *Asalninis (ascianek Aselninis), habi ado humano, ing es a di o como Ma ul Di wanski. Como mencionado, al lado de los ac uales Mei onos exis iendo Pabi žės asen amien o (en onces iensėdis) An ad ingių kaimui p iklausė y 1554 años. Asalninio iensėdis neabejo inai ue a 16 Asalnų eže o, besid iekiančio has a nūnykščių Mei onų. Así puede a i ma se que en el año 1636 menciona ían An ad ingios luga de es ancia enía que se la misma, como y 1554 años de asen amien o Sioło Un ad yngi, a oikonimu *An ad ingiai en onces e a llamado ac ual pueblo Mei onų. 3. GIVENVIEČI NAM KAITA Y NUSISTOVJIMAS Vėlesni las g abaciones ya e lejan oikonimų kai ą. En el in en a io del año 1732 del ijúnío de Vilna insc i o el pueblo An ad ingio, ambién llamado Mei onimis: Wies Un yd yngi alias 17 Mey anÿ (VTIII 6). A él, en e o os, pe enece Pabi žės (Zascianek Pobi zis) y Asalninio 18 (Zascia[nek] Osolninis) iensėdžiai, que a es e pueblo a ibui i y 1636 año in en o iuje. Además, edac ando habi an es ijado bajo as Michał Haydukian Boia zyn, y en el 1636 año uen e insc i o com ašakniu nomb e pe sonal llamado homb e Bał omieÿ Hayduk. Así es os luga esi os, cuyas mencionesėjimas apa a bemaj 100 años, iden idad lo con i ma an o geog á ico, como an oponiminis con ex o. Hadiasi, An ad ingios pueblo XVIII siglo I pa e omada llama i y Mei onimis. En es a uen e del año 1732 se menciona el pueblo Wies Rypaycie (VTIII 5). Jam pe enía iensėdis, en el que i ía pe sona Ma cin Mickiewicz, y iensėdis Baliniszki, alias Bolmi ski. Reco dando que en el in en a io del año 1636 Bolmi skis desc i o como Mei onų kaimui pe enean is iensėdis, se puede cons a a oikonimų ki imą: el pueblo, an iguamen e llamado Mei onimis, en la p ime a pa e del siglo XVIII empezado a llama Ripaičiais. P esen inis pueblo Ripaičių 19 15 Fo ma An ÿd igi neabejo inai es la aš ininko ik as p aleidus le aę n ( . y. debe ía se An ÿd ingi). Tokių klaidingų už ašymų p aleidžian aides his o inėje oikonimijoje pasa iko ne edai, plg. casos su p aleis a n de An akiawa 1729 (= *An akiaunė), de Asaliszki 1752 (= *Asalniškis) (Bilkis 2023: 32, 35, 39). 16 Más adelan e sob e es a asen amien o y su nomb es his o ia, éase. Bilkis 2023: 3944. 17 La o ma Un yd yngi (ne Un ad yngi), ma y , es un aš ininko depa i , su gido po po o einančios y in luencia, plg. panašius oikonimų insc ipción casos ex Villa Łyszczycy (1751 = *Lūšýkš is, *Lūšýkščiai), de Pasiey y 1752 (=) Páise ė) (Bilkis 2023: 63, 64). 18 Lo . alias = ‘ki aip. 19 Ripáičiai pueblo U enos . sa . Saldu iškio sen. Oikonimas p obablemen e kildin inas desde a d. *Ripái is, po el cual plg. p d. R pas, R pelis (PDB). Talas aices pe sonal del apellido p esencia en Linkmenų pa apijoje puede mos a , a u , de a d. Ripelis o iginés el nomb e del pueblo Ripẽlialaukis, que en las me icas de Linkmenų iglesia 8 insc i o desde XVIII siglo es á a la Gėlainės ibe as, limi a con Mineiškiemiu, po lo que su si uación geog á ica co esponde al 1554 año dada la desc ipción del e i o io Mei onų; é aún. 3 pic u a. 3 dibujo. Daba inio Ripaičių ( u . Mei onų) luga del pueblo. Zemėlapis © Minis e io del Medio Ambien e de la República de Li uania, © VšĮ Cons ucciones sec o desa ollado agencia, [2025] Oikonimų kai os p ocesas a sispindi y 1744 años Vilniaus yskupijos sinodo pa apijų i gy en iečių są aše, en el que es á Linkmenų pa apijai pe enecien es kaimai Mey ány seu 20 Rypáyćie y Un yd yngie (SDV 82). Como is o, en es e caso aún man enido más an iguo nomb e ac ual del pueblo Ripaičių Méi onys, ya eniendo a dlesnį a ian e, a oikonimas *An ad ingiai comunicados sin a ian o. Vie o a džių a ian iškumą bei i smą se puede cla amen e as ea y 1761 año Vilniaus ijūnys ės economía in en o ia, en el cual insc i o caimai Wies Rypaycie . 21 Mey any (VTEI 12) y Wies Mey any . Un yd yngi (VTEI 13). Mei onų, o An ad ingių, al pueblo pe enía Pabi žės aldea y iensėdis (Pobi zyś). Es e asen amien o ya a ias eces mencionado en uen es emp anes como An ad ingios caimo pe eninys. Analizando cuán os uen es pos e io es de la his o ia los da os se pueden e po oikonimų a ijamien o del pe íodo su gadusío nusis o amien o. Los documen os de isi ación del decana o de B eslaujas 17821783 egis an el pueblo de la pa oquia de Linkmenų Rypajcie, pe enecien e al d a de Linkmenų (B slDV 139) y el pueblo de la pa oquia de Palūšė Mej any, si uado media milla de Linkmenų (B slDV 372). Simila es da os ecopilados y 1784 año B eslaujos decana o localo a džių są ade: aquí зафиксирован Vilniaus ijūnys ės aldea Rypaycie, que se encuen a Linkmenų pa apijoje (B slDVS 212) y la misma ijūnía aldea Mey any, pe enecien e Palūšės pa apijai (B slDVS 337). Es os documen os es i ican que en la segunda mi ad del siglo XVIII susikū usiai Palūšės inales: Rypela 1790 (LkmK III 172). En la ce cana pa oquia de Daugaili Gana, a p incipios del siglo XVIII, se ha egis ado un comun ashaknis nomb e pe sonal Casimi us Ripinski 1706 (Dgl 217K ). 20 Lo . seu = ‘a ba. 21 Taip į aše ab e iado lo . el = ‘a , o. Ripáičiai Gėla nė Mine škiemis 9 pa apía pe enecía ce ca de Palūšės es ando An ad ingios pueblo, ya llamado sólo Mei onimis, y Linkmenų pa ápias e i o io e a nčiau Linkmenų išsidės ęs Ripaičių pueblo, ya no llamado Mei onimis. En los sob e i ien es lib os me ikos de Linkmenos iglesia, cuyas g abaciones comienzan desde 1708 año, exisi o Mei onos aldea se llama sólo Ripaičiais, y exisi o An ad ingios aldea sólo Mei onimis. Aunque en es as uen es no hay asen amien os geog á icos desc i os, no denu odomi pe enecien es iensėdžiai y e c., sin emba go las iden i ica se puede no di ícilmen e según indicados pe sonajes. Desde me ikas egis os se puede e que Ripaičiuose i ió de pe sonas, cuyos segundos pe sonales ue on Alekna, Guiga, Klimašauskas (i co espondiami mo e iški an oponimai), plg. egis os: bap is o pad e Ioseph Alechna de illa Rypaicie 1708 (LK kmI 4); pad ino pad e Ioseph Alechna de illa Rypaicie 1710 (LkmK I 8); pad es Ma h... Alechna e Agne is Łupikicia de Rypaicie 1711 (LkmK I 9 ); mad e bau is a Agne e Alech'owa de Rypaicie 1712 (LkmK I 13); pad es Ma hia alechna y Agne is Łupikicia de ypaycie; mad a bau is a Ca ha ina alechnowa De Rypaycie 1721 (LkmK I 44); pad es Adami Guyga e Sophia 1725 (LkmK I 60 ); pad es And ea Klimaszewski e Ca ha inæ Guygowna de illa Rypayci 1727 (LkmK I 65 ); pad ino Ionas Guyga <...> Rypaycen 1730 (LkmK I 73 ); mad e bau is a Regino oleknicy de illa Ripacy 1738 (LkmK I 98). Ya hablamos de un pe íodo simila (1732 m.) in en a ioue del pueblo Rypaycie esiden es indica Ian Guygo, Maciey Olechno, Kazimie z Olechno, Adam Guygo. Kiek más a de (1761 m.) uen e es i ica que en el pueblo Rypaycie . Mey any i ía Ian Guygo, Adam Olechno, Je zy Olechno, And ... Klimasewski. Los apellidos Ma h... Alechna (Ma hia alechna) y Maciey Olechno, Adami Guyga y Adam Guygo, Ionas Guyga y Ian Guygo, And ea Klimaszewski y And ... Klimasewski pueden se innomb ados incluso las mismas pe sonas. En la Bažny inėje lib o Mei onimis sopo ada en el asen amien o pa en es Casimi i Haidukan e Elisabe ha Dawbo icia de Mey any 1711 (LkmK I 10 ); mad e bau is a Ca ha ina Haidukienowa de Mey ... 1711 (LkmK I 10 ); pad es Nicolai Haidukian y Ca ha inæ Ras enicia de Mei any 1712 (LkmK I 12); mad e Ch ys ynæ Haidukicia de Mey any, pad is o pad e Casimi Haidukian de Mey any 1712 (LkmK I 12); pad e Ma hiæ Gaidelis, bau ismo pad e Nicola Haidukian de Mey any 1712 (LkmK I 14 ); pad ino Casimi us Haidukian de Mei any 1714 (LkmK I 20); pad es Michaelis Rymszelis e Ma ianna Haydukowna de Mey any 1715 (LkmK I 24 ); pad e Nicolai Rymselis de illa Mey any 1718 (LkmK I 31); bau ismo pad es Nicola Eydukian e E a Eydukowna de Mey any 1725 (LkmK I 60 ). Tocos mismos nomb es pe sonales asen amien os de Wies Un yd yngi alias Mey anÿ habi an es se in ocan y 1732 años in en o iue, plg. Michał Haydukian Boia zyn, Mikul Rymszel, Ma yasz Gaidelis. An oponimai Nicolai Haidukian (Nicola Haidukian) y Michał Haydukian, Ma hiæ Gaidelis y Ma yasz Gaidelis, Michaelis Rymszelis (Nicolai Rymselis) y Mikul Rymszel p obablemen e į a dija esos mismos pe sonas. 16 SDV: Synodus dioecesana Vilnensis ab jllus issimo, excellen issimo ac e e endissimo domino D. Michaele Ioanne Zienkowicz dei & apos olicæ sedis g a iâ episcopo Vilnensi in ecclesia ca hed ali sua, Anno dni MDCCXLIV. Diebus 10. 11. m. 12 Feb . celeb a a, Vilnæ Sac : Reg: Majes a is Akadem: Soc: JESU. Subačius Kęs u is 2014: Sūdu iai em iniai įžymieji gin a au ojai Semboje [Sūdu as Exiles he Famous Ambe Collec o s]. Te a Ja wezeno um 6, 2561. Š nčM : [Š enčionys pa apinės bažnyčios 17711819 m. lib o de me ikų mi ies] [Š enčionys Pa ish Chu ch Dea h Regis e o he Yea s 17711819]. Saugoma Š enčionių iglesia a chy e. Tyla An anas 1966: P ime as ašy inės žinios sob e Linkmenų apylinkes [The Fi s W i en Reco ds abou he Linkmenys A ea]. Ignalinos k aš as, Vilnius: Vaga, 2242. UžK p: [Užpalių pa apinės bažnyčios 17641786 m. k ikš o me ikų knyga] [Užpaliai Pa ish Chu ch Bap ismal Regis e o 17641786], LVIA, F. 3003, Ap . 41, B. 3. Vanagas Aleksand as 1988: Pe kel iniai ie o a džiai Li uania [T ans e ed Place Names in Li huania]. La ciencia y la ida 5, 1417. Vanagas Aleksand as 1996: Lie u os mies ų a dai [Li huanian Town Names], Vilnius: Mocklo y enciklopedijas edi o ial. VK: Vie o a džių, zá ašy ų iš gy osios kalbos, ka o eka, conse ada Lie u ių kalbos ins i u o Bal ų kalbų i a dyno y imų cen o a chy e [The Ca alogue o Li huanian Place Names W i en om he Spoken Language o he Resea ch Cen e o Bal ic Languages and Onomas ics a he Ins i u e o he Li huanian Language]. VLEe: Visuo inė lie u ių enciklopedija [Uni e sal Li huanian Encyclopedia]. P iega en in e ne : h ps://www. le.l . [Vis o 2025-04-02]. VTEI: [Vilniaus ijūnys ės ekonomijos 1761 m. in en o ius] [In en o y o he Vilnius Lo d Lieu enan Economy in 1761], LVIA SA 3781. VTII: Inwen a z Wszÿ[s] kiego Ciwun wa Wilenkiego... [Vilniaus ijūnijos 1636 m. in en o ius] [In en o y o Vilnius Lo d Lieu enan om 1636], VUB RS, F1-F14. VTIII: Inwen a z Ciwuns wa Wilenskiego... [Vilniaus ijūnijos 1732 m. in en o ius] [In en o y o Vilnius Lo d Lieu enan om 1732], VUB RS, F1-F92.