scieee Science in your language
[en] (orig)

Caderno III. Postais dende Moscova, alí onde chegou a poesía soñada. Tres poemas bilingües

Author: Orlitskaya, Anna
Publisher: Universidade de Santiago de Compostela
Year: 2021
Source: https://minerva.usc.es/bitstreams/4582f783-4e03-4996-9d48-17e06d4cbaad/download
52 | EVOHÉ
Cade no III. Pos ais dende Mosco a,
alí onde chegou a poesía soñada
T es poemas bilingües po
ANNA ORLITSKAYA (АННА ОРЛИЦКАЯ)
T aducidos del uso po la au o a y e isados po LEIRE ZABALA TELLERÍA
.
José Ángel Valen e | 53
Puede que el iempo siemp e haya sido como es a mañana
que pa ece una ue e solución de sal o azúca
cuando e despie as eme giendo de una in ancia ajena
de una exposición dedicada a unas cul u as que nunca han exis ido
pe o acaba on desapa eciendo de las que queda ían
an solo algunos esc i os en un dialec o den o de u memo ia
un pa de palab as en elazadas en un o namen o
sob e la pue a de una abe na
el aje es ilizado de poliés e
de una jo en guía de un u u o lejano
donde, al mismo iempo, se puede se y no se
donde se puede ola a Ma e y p epa a ca é
con solo pulsa un bo ón en el elé ono de la jo en guía
cuando da an o miedo es a sola en la calle de noche
y espe as que, de un momen o a o o, apa ezcan ellos po la esquina…
po la mañana eme ge de una espesa solución salina
el miedo la in ade
y desea g i a con odas sus ue zas
* * *
возможно, время всегда было таким, как это утро –
похожим на крепкий раствор сахара или соли
когда просыпаешься, выныривая из чужого детства
из экспозиции, посвященной никогда не существовавшим
но погибшим культурам, от которых останутся
только надписи на диалекте в твоей памяти
пара слов, вплетенных в орнамент
на двери таверны
стилизованный костюм из полиэстера
на девушке-экскурсоводе из далекого будущего
где можно быть и не быть одновременно
где можно летать на Марс и готовить кофе одним нажатием
кнопки на телефоне, который девушка-экскурсовод сжимает
когда так страшно ночью одной на улице
и ждешь, что они вот-вот появятся из-за угла...
утром она выныривает из густого соляного раствора
ужас охватывает ее
очень хочется закричать
54 | EVOHÉ
un sueño o o
po unos dedos blancos
en dos mi ades de luna
deja una ama gu a como de migas
de un pol o medicinal
se despa ama po el man el de e ciopelo
elampaguea con o og amas
his o ias
las cuales nunca se pueden e del odo
has a el inal
ella e espe a en la es ación de en os echáis a co e po los pa ios casi os cogen no os cogen ho mi-
gón y hie o al ededo
plan as bajas se a as an bayas ojas niebla nadie al ededo solo humedad blanca y esca u alma
pa ece es a pe dida
calle de pueblo bajando del ce o e quedas a ás no se puede come u a pe o a i e la o ecen me-
jo que comp es é en la ienda no se puede es a u a de es as manos
dicen que no son más que sueños
dicen que an solo
es ás pe dida
* * *
сон, переломленный
белыми пальцами
на две лунные половинки
горчит крошками
лечебного порошка
рассыпается по бархатной скатерти
пестрит кадрами
историями
которые никогда не досмотреть
целиком
она ждёт на станции электрички вы бежите сквозь дворы вот-вот вас догонят не
догоняют кругом бетон и железо
низкие растения стелются красные ягодки туман никого кругом только белая
прохладная сырость твоя душа кажется потерялась
деревенская улица вниз с холма ты отстала нельзя есть фрукты но тебе
предлагают лучше чаю купить в магазине нельзя эти фрукты из этих рук
говорят, это просто сны
говорят
просто ты потерялась
José Ángel Valen e | 55
Los endedo es de la joye ía
con la que acabas de soña
no an a pode ende
ninguna ma iqui a de made a
ninguna libélula ca amelizada
Mi as su me cancía
la ocas
la sabo eas y la ol a eas
pe o nunca comp as nada
Desapa eces
en el p óximo o og ama
de ás del p óximo gi o de la ama.
Po la mañana e despie as:
La habi ación anspa en e
ue in adida po un ien o de p ima e a.
Las alas disecadas de libélulas
como pé alos de achico ia
caen le emen e a u al ededo .
* * *
Продавцам ювелирной лавки,
приснившейся тебе только что,
не суждено продать
ни одной точеной божьей коровки,
ни одной засахаренной стрекозы
Ты рассматриваешь их товары
щупаешь
пробуешь на запах и вкус
но никогда ничего не покупаешь
Ты исчезаешь
в следующем кадре
за очередным поворотом сюжета.
Наутро просыпаешься:
в прозрачную комнату
ворвался весенний ветер.
Засушенные крылья стрекоз,
как лепестки цикория,
легко ложатся вокруг тебя.