„Seirijų šnektos tekstai“. Sudarė Asta Leskauskaitė

288 Ac a Linguis ica Li huanica LXXVI VILIJA RAGAIŠIENĖ Lie u ių kalbos ins i u as Mok s l i n ių y i mų k y p y s: accen ología, dialec ología, lexicog a ía. SEIRIJŲ ŠNEKTOS TEKSTAI Suda ė As a Leskauskai ė Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u o, 2016, 296 p. + 1 disco de sonido (CD) ISBN 978-609-411-183-9 m. a p incipios el ins i u o de la lengua Li uania emi ió o o uno 2017 pady usios dialek ologės As os Leskauskai ės pa eng ą a minį šal inį Sei ijų šnek os eks us su g abaciones de sonido kompak ine plokš ele. Es e lib o es el e ce o au o é compues o pie ų aukš aičių pa a mės a minių eks ų inkinys. Como compe en e p epa ado a de a mínicos ex os, A. Leskauskai ė a la comunidad cien í ica y a la sociedad en gene al p esun é an e buena década, emi iendo na omisia šnek os ex os Kučiūnų k aš o šnek os eks ai (2006; 428 p.). Neilgai esus, i. e. después de es años, apa eció cien í icamen e madu ez que se ca ac e iza po las me idionales me idiones alš aičių šnek om des inado publicación Ma cinkonių šnek os eks ai (2009; 384 p.). Pascuindos elogiado más ecien e eminen ía del su de al š aičių pa a mės y inė oja lib o, enlas au i que ella es conside ablemen e meno de olumen que la p ime a d i (juolab kad publikuo inų Sei ijų šnek os eks ų Lie u ių kalbos ins i u o Geoling is ikos cen o Ta mių a chy e sukaup a nemažai, p. 3334). El deseo ene cuan o más expe imen usias dialek ologesas ansc ibuidos ex os con comen a iosis, manyčiau, comple amen e en endible. Juk au en iški a miniai eks ai es neį aluable uen e no sólo dialek ólogos, bal is as o iejos aš ų in es igado es, sino y e nologos, e nog a os, his o iikos. Aunque olumen imí e isuableja lib o y meno , p epa amien o ni eliju y cien í icas insplo aciones ella ealmen e noenusileidjia 2006 y 2009 m. A. Leskauskai ės publicados ansminiam ex os. Knygos Sei ijų šnek os eks ai es uc u a en esencia no di ie e de cualquie o o has a šiol islei o de ese ca ác e publicación es uc u a. Como habi ual, lib o se compone p a a mė (p. 912), cien í ica es udio (p. 1388) y šnek os ex ai (p. 89251). Al inal del lib o aún se añadió acla ama is ocynėlis (p. 252265), ansk ipcijos signos ki inys (p. 266268). Bajo él publicábase sú i as de uen es Sei ijų šnek os eks ai Re iews Re iews 289 / (p. 269270), bas an e ex us lis a de li e a u a (p. 271282), san umpų egis as (p. 283284) y esumen inglés en lengua (p. 285292). Al lib o adjun a kompak inė plokš elė, en la que se p esen an la mayo ía de los cuen os publicuidos en el lib o buenas g abaciones de sonido. Cien slina es udiija, la cual au o ė modlamen e llama in oduc o iom a ículo (p. da o ke u i s ambesni a smulkesni sky iai: „Iš Sei ijų k aš o is o ijos“, „Šnek- 5), su os in es igaciones y uen es, XXI a. inicios socioling is inė si uacija y Šnek os aco a y más impo an es peculia idades. En el p ime capí ulo (p. 1331) basado en uen es his ó icas bas an e de alladamen e se abo da la his o ia del k aš o Sei ijų desde los más an iguos iempos has a hoy en día. Aquí se p esen a conocimien os no sólo sob e el desa ollo del país la mėmusa ci cuns ancias his ó icas, sino y aliosos da os sob e XVIIXX a. Sei ijų apylinkėse i ie on pe sonas eligiosas paziu as, nau inę sudė į y lengua de consumo. Muy aliosos es e cap ulo 1 y 2 abelėse dados ace ca de 1885 m. y XIX a. inales Seíns apsk i i Me elių y Sei ijų alsčių habi an es. A un análisis compa a i o, especialmen e en el u u o, ealmen e p a e i ía analogiška abelada sob e Sei ijų seniūnijoje pe sonas que i ie on a p incipios del XXI a. p epa ada según 2011 m. da os del censo mundial de población y i iendas. En el capí ulo Šnek os es udios y uen es (p. 3235) se discu en b e emen e emp anes es udios Sei ijų šnek os, que, como co ec amen e señala au o ė, son negausūs, agmen iški (p. 32). Pagi ina, que cien í ica eseña no sólo publicuo a a minada ma e ialá, sino y p esen a a has a šiol no publicados manusc i os y sonidos uen es indicando sus luga de gua dado. Hablando sob e a ias expediciones acumulada ma e ial dialec ológica, ko c eo, me ecie a deci , cuán o su ins i u o de lengua Li uano a chy e Ta mių en el p esen e iempo se dispone en o al (indicy ina al menos habi amon es de la zona y ho as núme o de g abaciones de sonido). Te čiajame capí ulo (p. 3644) bene po p ime a ez de es e ca ác e publicación bas an e de alladamen e se esumené šnek os socioling is inė si uacija ac ual au inė Sei ijų k aš o sudė is, población apa sa amien o po g upo de edad, lingbinės nuos a os y lenguas uso. Teniendo en cuen a la gene al si uación demog á ica de Li uania hay que es a de acue do con au o , que en el u u o ambién p oyec o inas pos e io disminución del núme o de población (p. 38). Sin emba go compa ando 1 y 2 schemas p esen ados iden iškus da os sob e Sei ijų senūnija núme o de habi an es según g upo de edad 2011 y 2016 m. 1 de ene o. (p. 3738), puede espe a se que la disminución de pe sonas es (y en el u u o, espé ase, se á) no ex emadamen e espa us. Po o o lado, su ge cie as dudas po los da os es adís icos comple amen e no cambiados a lo la go de a ios años (quizás in ibélusa co ek u as e o ?). Desde el pun o de is a cien í ico pa icula men e alioso es el cua o capí ulo del es udio Šnek os á ea y las ca ac e ís icas más impo an es, que comp ende synas“, „G ama inė sanda a“, „Sin aksė“ i „Leksika“ (p. 45–88). Šiame sky- cua o smulkesni posky ia Ga iuje se a an las más impo an es y b iskas has a aho a poco es udiadas Sei ijas šnek os VILIJA RAGAIŠIENĖ 290 Ac a Linguis ica Li huanica LXXVI peculia idades, indicoma ac ualiausia lingu is inė li e a u a. Siendo expe imen ada onologė, au o ė en el p ime posky ya muy p ecisamen e desc ibe el sonido de šnek os eligiendo adecuados ejemplos pa a undamen a a i maciones (p. 4656). Posky ie Ki is i p iegaidė (p. 5658) p esen a da os no sólo sob e ki į y p iegaides, sino ambién sob e šnek os sis ema de ki čiación, que, ano y ėjos, panaši en o os aka ines pie os aukš aičių (p. 56). Ap a dando el sis ema de ki chiación, dialek ologé señala la a ención de lei y ojos a dos su os alš aičiams, especialmen e sud aka inėms y aka inėms šnek om, ca ac e ingus emas linksniuojamųjų palab as y sus o mas ki čio luga į ai a imą (akcen inius a ian s) y polinkį apibend in i kilnojamojo) ki čia imo modelį. Pas ebė ina, kad akcen uacijos sis emai ap a i ski a be eik pusė nedidelės apim ies posky io „Ki is i p iegaidė“. Taigi au- oksi oninio ( esp. o ė be eikalo pasikuklino i susiau ino posky io nomb amien o nenudidando que ki čiación y sis ema de esc i u a. Bene más comple o subsky is del capí ulo discu ido es G ama inė sanda a (p. 5879), en el que se analizan algunas mo ologías más impo an es y más b illan es, de palab as de doyb así como de sin axis (p. 58). De odas las pa es de la lengua más izg ilden as daik a a dis núme os y giminés ca ego ías, aleg niación sis ema y deminu i os da yba. P incipales ma e ias indica y adecuadamen e colocados ab idan y o a pa e de la lengua Sei ijų šnek oje us ojamus į a džius, eiksmažodžius, p ielinksnius y jung ukus. Quisie ía colegialmen e pap iekaiš au i sólo po la b e e ad e bio p esen ación (dedicada os la páginais ex o). Incluso y aco dando con la au o a posición, que Sei jų šnek os būd a džių linksniación sis ema y da yba no di ie e de o os pie os alš aičių, po lo que abo daña sólo un o o caso (p. 69), queda noluisku, po qué nounida más impo an e ling is inė li e a u a. Juolab que sob e su os alš aičių būd a džių aleg niación sis ema, da ybą y di e sos aspec os a osenos has a šiol esc i a no de un o bininko (ž . Zinke ičius 1966: 268, 272273; G umadienė 1994: 97106; Mikulėnienė 1996: 150151; Ma ke ičienė 1999: 33; Lazauskai ė-Ragaišienė 2008: 94104; Leskauskai ė 2006: 53; 3143; 2009: 55195; Ragaišienė 2015: 274308; 1202016, e c.). k Toda ía quisie a llama la a ención a los p ejesagas -okas, -a būd a džių acen uación i agališkai ki čiuojamus edinius didkas, -a, baiskas, -a, aš kas, -a (p. 69). Incluso y econociendo en es os casos alimą i agalę p iegaidę, queda neaiški lis ados būd a džių akcen inė pa adigma. Las o mas a iškosios giminės, es p obable, es imonia cua a c osso ę, pe o no es á cla o, como ki čiuojamas las o mas eme iškosios giminės didok (4 2 3) o didóka (1) /? En ales casos con iene indica los ejemplos p opo cionados ki čiuo é y explica las endencias de ki čiación. Juolab que p eesagos -okas, -a būd a djiam pie os alš aičių šnek os ca ac e ís icos dis in os di e en es polinkiai de acen uació. Las me idionais delas alch aicias šnek os discu idos edíns más di undidas p ime as o mas de ki čiuo ės (plg. Leskauskai ė 2009: 57). En la pa e su oes e del á ea es os adje i os ienden a c ucia según Sei ijų šnek os eks ai Re iews de Re iews 291 la e ce a ki čiuo ę (Leskauskai ė 2006: 54; Ragaišienė 2015: 291). Re iews 291 la e ce a ki čiuo ę (Leskauskai ė 2006: 54; Ragaišienė 2015: 291). Re iews 291 En Punsko y Seinų šnek os ellos más a menudo que en o o luga ki ciuojami d ejopai, ej.: ge ókas, - (3) ge ókas, -a (1), sma kókas, - (3) sma kókas, -a (1) y k . (Ragaišienė 290 2015: 2016: 2016: 167). Además, aquí más a menudo que o os linksnių p ensagoje y galūnėje ki chiuojamas mo e iškosios giminės ienaskai os a dininko o mas (Ragaišienė 2015: 291; 2016: 148). Posky ie Sin aksė (p. 7779) discu e sucus amen e las cons uciones p ielinksninės p opias de los al os aicios del su , cuyas, como co ec amen e indicziusa A. Leskauskai ė, unas son he edadas del seno, y o as pe mi idas de sla as lenguas. Muchos in e esos no sólo lunos, sino y o os auks aičiams ca ac e ís icos de emas se p esen a posky ia Leksika (p. 7988). En ealidad au o ei necesi ó ansclui no pocas g abaciones de sonido y ee alua esc ibi ines uen es, que an de alladamen e exnag ina ía šnek oje us oyus dialek izmos, skolinius, azeologismus o compa aimus y pa eik ų an o mucho a osenes ejemplos. Sólo quisie a llama la a ención a una pequeñina menos expe imen ado lec o puede y no en ende á, cuáles léxicos o seman ís icos dialek izmos debe ía conside a se eigini ilus a g e a p opo cionados algunos ejemplos, ej.: zasks i ‘išba i, en iydls, - ‘pa ydus, sk u ns, - ‘da bus, ik us, sud ig ig, sud igudubin i, du sude i y k . (p. 80). La más in e esan e, más aliosa y indudablemen e p incipalmen e exigida del abajo y compe encia cien í ica de la au o a la mayo pa e del lib o Šnek os eks ai (p. 80251). Leidinyje incluidos no ynių mayo es gene aciones ep esen an es de his o ias de di e en es luga es de i ienda Sei ijų, Pase ninkų, Ba čiūnų y S a iškės muy bien p esen aa o XX a. inal Sei ijų šnek ą. Siendo expe imen ada dialec ologė, excelen es dzūkų bū ies y bui ies žino ė, A. Leskauskai ė adecuadamen e escogió di e sos emá icos ex os, que muy bien esponden población local pasaulėžiū ą y alo es, a minį iden i ė, cos umb es, ac i udį a la amilia, ecinos y mino ías nacionales, acon ecimien os his ó icos y muchos o os emas (p. 34). Así p incipio compues o nep iekaiš ingai su ansc ibuídos ex o de colección es e dade o lobis no sólo lexicicos, mo ologías o sin aksés, sino y e mių y bend inés de lengua, lingüos in e acceikos in es igado es. De hecho p o esionalmen e seleccionada y adecuadamen e p esen ada ma e ial pe mi e a los cien í icos e alua di e sos emas lingüís icos e olución y cambios. En o as palab as, en la colección ma e ial publicado p opo ciona a los in es igado es i íos a osenos ac os de sob e p obleminius emas de lengua, ayuda a esponde á algunos cues ionos de ca ác e discusional. desde aho a el a minos in es igado es bene p incipalmen e dudas y ince idumb es a ojada po los pa a més del su al os aicias, especialmen e la occiden al y su occa inesa de su pa e, acen uacia longos balsios [u·], [i·], [ẹ·] [·], [ɔ·] [ọ·] y poli ongų [ie], [uo] y la asignación de p gaidjes y a ian izmo de las palab as aleg niables (p ecu s de luga y a iedad). Especialmen e muchos cien í icos discu ida y esc i a la p ime a p egun a. En la li e a u a académica ul ima años como y adqui ida opinióné, que VILIJA RAGAIŠIENĖ 292 Ac a Linguis ica Li huanica LXXVI dzūkai no siemp e dis ingue la gos balsios y poli ongos [ie], [uo] akū ą y ci kum leksą, esama abiejų p iegaidžių ni eliacijos požymių (plačiau ž . Leskauskai ė 2004: 180194 i en min. li .). Desde es e pun o de is a muy aliosos A. Leskauskai ės ealizadas Sei ijų šnek os in es igaciones, cuán pako eguojan es anks esnes cien í icos asumpciones. Au o ė a i ma que los la gos balsios y poli ongos [ie], [uo] p iegaidę di ícil de e mina en onces, cuando, po ejemplo, debido a k in ančios in onación, especialmen e palab a al inal, menė ini sonidos se a i man más co eses. Tuya señalida idu inė p iegaidė(s). En o os casos i ap adė y i agalė p iegaidės a iamas cla amen e (p. 58). Toda ía debe ía añadi que idu inė p iegaidė (s) en ex os bas an e consis en emen e señalada y a a auk inio ki čio casos, ej.: kɔ.p·s us, bl·nus, pi us, g ·na, ·žɛs y k . (p. 116, 118, 123, 150, 225). Ad i iendo que los ep esen an es de Sei ijų šnek os bas an e bien sepa an los discu idos sonos p iegaides, su ge cues ión, cómo debe ía in e p e a ales casos de acen uación pudαi, αik· ẹ.(s), kúolαi, kaim·nu. kαim·nu., uliẽna, s·ki., namúosa nαmusα, iebalúose ıebaluse, · as y k . (116, 128, 136, 141, 181, 175, 191, 195, 226, 213) / Neabeji ada, que los la gos balsios y poli ongos [ie], [uo] i ap adę o i agalę p iegaides au o ėėjo eniendo en cuen a a la di ección y in ensidad del ono p incipal. Así abo daamais casos, lo que con i ma y es udiosas p epa ados ex ai, hay que habla no sob e los dos p iegaidžių su ienodamien o o su apima, pe o sob e sus kai á. Kadnek os posible acū o y ci kum lekso a iación de la misma palab a chaknyje o p ecesago, con i ma y en 1983 iuisilida P og ama de ecopilación de hechos de Lengba, en la cual dada un núme o de al acen uación casos, ej.: ó as (3/1) as (4), me gý ė (1) me gỹ ė (2) y k . (p. 21, 31). Dalies ecenzía discu idos de daik a a džių p iegaidžių kai a ealmen e no es casual o nue a (Lazauskai ė-Ragaišienė 2008a: 3750; 2009: 161181). De hecho ella laiky ina con eniendo p esuposiciones his ó icas enominiu, . y. sie ina con has a šiol lunas alš aičių šnek ose man enidi a kuopine muchosiskai a. Se c ee que debido al sumend in o galúnico pa adigmas plu isci os y unisci as ennagininko o mas ki cio en algunos daik a a džių shaknyje o p eesago pudo su gi i agalė p iegaidė, en gene al ca ac e ís ica al a ak inium ki chi, ej.: kaimyna, kaimyn, kaimynám(s), kaimyns → kaimỹnas; ožia, oži, ožiám(s), ožis → ožỹs, žį; plg. da pu ·nas, liẽkαs (p. 127, 173) y k . (Zinke ičius 1966: 4041; Lazauskai ė-Ragaišienė 2008: 47; Ragaišienė 2010: 56, 67). Así, desde el pun o de is a diac oninio de algunas palab as ci kum leksas ac uo inas como a kel inio ki čio (ish kuopinės daugiskai os o mų) p iegaidė (Mikulėnienė 1996: 152153; 2005: 156). No quisie a es a de acue do sólo con múl iples inesy o o mas skusmuse, lukuse, nαmusα y k . (p. 125, 186, 195) i agale p iegaide. Como se conoce, es as, como y ilia i o, po ejemplo, laukúosna, o mas iene del iejo plu iskai os galininko galūnės ki į (Zinke ičius 1966: 238239; 1980: 197). Así galūnės ci kum leksas en es e caso niekaip nede a con Sosiū o-Fo una o o dėsniu. Sei ijų šnek os eks ai Recenzijos / Re iews 293 Da a k eip inas dėmesys į a minių eks ų komen a us. Kaip nu odo au o- ė, en las ano aciones comen aban e esnės one inas, mo ologicas y o o ipo de peculia idades, e egulia ūs eiškiniai, o os hechos (p. 34). En ealidad la pakomen uo a moksliniu požiū iu nep iekaiš ingai, . y. labai aiškiai, iksliai i mayo ía de cosas glus ai. No si se au o pa a con e sa sólo po la o ma de daik a a džio b. žai ki čiación. Se alega que la o ma d b. žαi indica los su os al š aičių plo e g e a e ce a ki čiuo ės daik a a džio posible y cons an e ki čia imo g e ybę (p. 94, 8 izn.). Más plausible que es o sea del iejo ba i onino ki chiación elik as, plg. la. b za, b ze, b zs (S undžia 1994: 20), es i icando la expues a de dos plu iskai as simples y kuopinės acen uada y seman ína con ap ieš, plg. d b. žαi e á.uga be žα. Así en es e caso hay que habla no sob e he edė ò ia cons an e del pa adigma de ki chiación man enimien o, y sob e pa ienios chácninio ki cio o mas de consumo. Aišku, comple amen e no con iene echaza asunciones au o es, que en algunos del su de al š aičių šnek os daik a a dis bé žas puede se ki čiuojamas y según la p ime a ki čiuo ė (juolab que cons an e ki čia imo pa adigma como g e iminė se u iliza eas e n aukš aičių ilniškių šnek os). Pese a es o, en las isnaš se explican bas an e consecuen emen e iejos y a os casos de ki čiación, se discu en šnek oje d ejopai ki čiuojami palab as y sus o mas. Sólo pasigedau has a šiol noi dė as o ma slɔjkαi (p. 204) ki čio komen a o. Muy bien apgal ado palab as y sus signi icados p esen ación y explicación. Dialek izmas, skoliniai y híb idos, en los ansc ibuidos ex os ma cados especialu señallo, se acla an palab aynėlyje. In e esan es casos a osenos se discu en y en las ano aciones, po ejemplo, deminu y o kos imėlis (kɔ im·li.) p e alecimas pa a mės plo e (p. 145, 140 izn.), daik a a džio aikš ė ( α.k ẹ.m) signi icado ‘ aiš is (p. 151, 153 izn.) y k . P o au o é ojo noiaja de olumen del ex o pe p ūda sólo una o a palab a, que puede conoce no odos los lec o es de ex os, ej.: bα.gαs, migl·nu., alαndúoẹ, esalka, dekad (p. 150, 161, 168, 181, 251). Unos casos aducían inclui en ocynélį, o os e an posible explica y innašas. Aiškinamasis žodynėlis (p. 252265) compues o man eniendo leksikog a inių a minių dicoyno p epa amen o p incipios indicada palab as de o igen, del lenguaje pa ys y signi icanzas, an aš iniai palab as suki čiuo i. Woodynėlyje dada conside able de palab as y sus signi icamien os, paliudy ų sólo Sei ijų y g e imų šnek ų, ej.: appaškdy i, appaškdina, appaškdino ‘a ma uo i, bmbė (1) ‘bu buolė, dubsas (2) koly  (2) ‘di inė čiužu ė’ i k . (p. 252, 253, 255, 258). Taigi žodynėlio me- ‘plačialapis šaukš is, džiaga papildo didį Lie u ių kalbos žodyną naujais duomenimis. Concludiendo ecenzía hay que deci que au o a ha log ado alcanza ase azzada obje i o pa odi a y Sei jų šnek os a chajiškumą, y su kai ą (p. 10). Con eso since amen e más y elici o. Y aún egul nesusida o imp esión, que pasaki ada una o a discusión ipo no a, kolegiška eplika o dzūkiškas pa a imas menkina p o esionalmen e ealizada A. Leskauskai ės da bą. Juk se discu e i VILIJA RAGAIŠIENĖ 294 Ac a Linguis ica Li huanica LXXVI a iamasi sólo con más expe imen ados, más es y usiais y si uados delan e. A idus la lec u a del lib o y su discusión sólo mues a, qué quie necesa ios y impo an es no solo de hoy, sino y u u os in es igado es son uen es expe imen usių cien í icos p epa ados a min ex s ai con g abaciones de sonido kompak ine plokš ele. LITERATŪRA G umadienė Laima 1994: Kele as naujesnių Punsko šnek os linksnia imo i ki - čia imo ypa ybių. – Lie u ių kalbo y os klausimai 34, 97–106. Kalbos ak ų inkimo p og ama. Vilnius: Mokslas, 2009. Lazauskai ė-Ragaišienė Vilija 2008: P iesagos -inis, -ė būd a džiai pie inių pie- ų aukš aičių šnek ose. – Žmogus i žodis 10(1), 94–104. Lazauskai ė-Ragaišienė Vilija 2008a: D iskiemenių io kamieno daik a a džių ki čia imo a ian ai pie ų aukš aičių i y ų aukš aičių ilniškių šnek ose. – Li uanis- ica 54 3(75), 37–50. Lazauskai ė-Ragaišienė Vilija 2009: D iskiemenių o i io kamienų daik a a - džių ki čia imo a ian ų papli imas pie ų aukš aičių i y ų aukš aičių ilniškių šnek- ose. – Ga sas i jo y imo aspek ai: me odologija i p ak ika. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as, 161–181. Leskauskai ė As a 2004: Pie ų aukš aičių okalizmo i p ozodijos b uožai. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as. Leskauskai ė As a 2006: Kučiūnų k aš o šnek os eks ai. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as. Leskauskai ė As a 2008: Daugiaskiemenių būd a džių da yba pie inėse pie ų aukš aičių šnek ose. – Li uanis ica 54 4(76), 31–43. Leskauskai ė As a 2009: Šnek os plo as i s a biausios ypa ybės. – Ma cinkonių šnek os eks ai. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as, 29–76. Ma ke ičienė Žane a 1999: Aukš aičių a mių eks ai 1. Vilnius: Vilniaus uni e - si e o leidykla. Mikulėnienė Danguolė 1996: Dėl linksniuojamųjų žodžių ki čia imo a ian ų pie inėse aukš aičių a mėse. – Lie u ių kalbo y os klausimai 36, 148–155. Mikulėnienė Danguolė 2005: Ci kum leksinė me a onija lie u ių kalbos a dažodi- niuose daik a a džiuose i jos kilmė. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as. Sei ijų šnek os eks ai Recenzijos / Re iews 295 Ragaišienė Vilija 2010: Linksniuojamųjų žodžių ki čia imo a ian ai pie ų aukš aičių i y ų aukš aičių ilniškių a mėse. Dak a o dise acija. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as. Ragaišienė Vilija 2015: Būd a džių ki čia imo polinkiai Punsko šnek oje. – Lek- sikog a ija i leksikologija 5. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as, 274–308. Ragaišienė Vilija 2016: Akcen uacijos sis ema i jos pokyčiai. – Lie u ių a mių kai a XXI a. p adžioje: Lenkijos lie u ių šnek os. Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as, 120–204. S undžia Boni acas 1994: Daik a a džių kamienų bei giminių a ian ai bal ų kal- bose (ide. i bend oji bal ų bei sla ų kalbų leksika). – Bal is ica 27(2), 13–29. Zinke ičius Zigmas 1966: Lie u ių kalbos dialek ologija. Vilnius: Min is. Zinke ičius Zigmas 1966: Lie u ių kalbos is o inė g ama ika 1. Vilnius: Mokslas. Į eik a 2017 m. junio 14 d. VILIJA RAGAIŠIENĖ Lie u ių kalbos ins i u as Pe o Vileišio g. 5, LT-10308 Vilnius, Li uania ilija. [email protected]