scieee Open visual document viewer

Anmerkungen zu den Flussnamen lit. „Liẽkė“, „Liekà“ und ihrer Sippe

Harald Bichlmeier

Abstract

    Die Flussnamen lit. Liẽkė, Liekà (und ihre Sippe) begegnen bisweilen im Rahmen der Untersuchungen zur ‘alteuropäischen’ Hydronymie. Traditionell wird ihnen eine Etymologie auf Grundlage der Wurzel uridg. *(h1)lei̯k- ‘krümmen, biegen’ zugeschrieben. Diese Wurzel hat es allerdings wohl nie gegeben, sie ist zumindest im appellativischen Wortschatz keiner indogermanischen Sprache nachweisbar. Folglich kann ihr – sollte es die Wurzel uridg. *(h1)lei̯k- überhaupt gegeben haben – eigentlich auch gar keine Bedeutung zugeschrieben werden. Es erscheint somit als sinnvoller, die beiden litauischen Flussnamen von der Wurzel uridg. *u̯lei̯ku̯- ‘flüssig sein, befeuchten’ herzuleiten. Die Anknüpfung an baltisches Wortmaterial ist schwierig, aber möglich.    Gleichzeitig ist für den Namen des Flusses Lech, für dessen Etymologisierung die beiden genannten Wurzeln ebenfalls in Anschlag gebracht worden sind, festzuhalten, dass er sich von der Wurzel uridg. *(h1)lei̯k- nicht herleiten lässt, weil es sie wohl gar nicht gab, dass aber auch die Wurzel uridg. *u̯lei̯ku̯- ausscheidet, weil dem phonologische Gründe entgegen stehen. Vielmehr handelt es sich bei diesem Namen um eine keltische Bildung mit der Bedeutung ‘der mit Stein(platt)en, der Steinige’: uridg. *pl̥(h2)k-(m)néh2- > frühurkelt. *φlikkā- > urkelt. *likkā.    Als Ergebnis ist festzuhalten, dass lit. Liẽkė, Liekà etc. und dt. Lech etymologisch nichts miteinander zu tun haben.

Full text

S aipsniai / A icles 151 HARALD BICHLMEIER Sächsische Akademie de Wissenscha en zu Leipzig Ma in-Lu he -Uni e si ä Halle-Wi enbe g Resea ch ields: onomas ics ( oponymy), his o ical phonology o he Ge manic languages, Indo-Eu opean linguis ics, Aljamiado- ex s. DOI: doi.o g/10.35321/all83-07 NOTICAS AU DEN FLUSSNAMEN LIT. LIK, LIEKÀ UND IHRER SIPPE Kele as pas abų dėl Liẽkė, Liekà i ki ų bend ašaknių upė a džių ANNOTATION As Flussnamen li . Liẽkė, Liekà (e sua Sippe) encon am ocasionalmen e no âmbi o das in es igações à ‘al eu opäischen hid onimie. T adicionalmen e o na-lhes uma e ymokeine logie au G undlage de Wu zel u idg. *(h1)leik- ‘k ümmen, biegen’ zugesch ieben. Diese Wu zel ha es alle dings wohl nie gegeben, sie is zumindes im appella i ischen Wo scha z língua indoge manicas demons á el. Consequen emen e, pode sua de e ia ele a aiz u idg. *(h1)leikübe haup dado e em ealmen e ambém mesmo nenhuma impo ância a ibuídas se . Apa ece assim como sens olle , os dois luxos nomes li auischen da aiz u idg. *uleiku- ‘ lússig se , umidi icados he dui a . A anüpção a bal ico ma e ial de pala a é di ícil, mas possí el. Simul aneamen e é pa a o nome do io Lech, pa a cujo e ymologização as duas mencionadas aízes ambém o am azidas em Anschlag, ixa -se que ele se da aiz u idg. *(h1)leiknich he da em, po que é ela p o a elmen e nem exis ia, que mas ambém a aiz u idg. *uleiku- ausscheida, po que ao onológico azões opõem. Em ez disso, a a-se com es e nome de uma o mação cel a com o signi icado ‘de com S ein(pla )en, o S einige: u idg. *pl(h2)k-(m)néh2- > ühu kel . *φlikkā- > u kel . *likkā. Como esul ado é cons a a , que li . Liẽkė, Liekà e c. e d . Lech e imologicamen e nada en e si a aze e em. HARALD BICHLMEIER 152 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII SCHLÜSSELWÖRTER: al eu opäische hyd onymie, cel ische gewässe namen, li auische Aguasse names, ‘ alsche F eunde. ANNOTATION The i e -names Li h. Liẽkė, Liekà (and hei siblings) a e some imes men ioned in pape s dealing wi h he so-called ‘Old-Eu opean hyd onymy. T adi ionally hey a e e ymologized on he basis o a oo PIE *(h1)leik- ‘bend. This oo , howe e , p obably ne e exis ed, a leas he e seem o be no descenden s om i in he appella i al lexicon o any IE language. Thus he oo – i i e e exis ed – canno be asc ibed a meaning. So i seems mo e app op ia e o de i e he Li huanian i e -names om he oo PIE *uleiku- ‘mois en, be liquid. Pa allelly he i e -name Lech (a i e in Aus ia and Ba a ia) was also analyzed based on he wo oo s men ioned, PIE *(h1)leik- ‘bend’ and PIE *uleiku- ‘mois en, be liquid’. As jus men ioned, he i s one, howe e , ne e exis ed – and he second one canno be he s a ing poin because o phonological easons. The i e -name Lech is based on a Cel ic o ma ion ‘ he one wi h s one(-pla e)s: PIE *pl(h2)k-(m)néh2- > PCel . *(φ)likkā-. Thus i is clea ha he i e -names Li h. Liẽkė, Liekà e c. and Ge m. Lech do no ha e a common e ymology. KEY-WORDS: Old Eu opean hyd onymy, Cel ic hyd onyms, Li huanian hyd onyms, ‘ alse iends. 1. IMPRESTO As duas lussnamen li . Liẽkė, Liekà e sua Sippe encon am á ias ezes na li e a u a pa a as mais elhas camadas de aquesse names em Eu opa, mi hin à ‘al eu opäischen hyd onymie. Sob ce as condições pode ia ambém uma conexão desses nomes com o nome do da Áus ia pa a a Ba ie a luíssendo e lá na Donau muendendo i e s Lech se es abelecido, o que em li e a u a mais an iga ambém acon eceu. Objec i o do p esen e a igo é é examina se uma al ligação a di ei o exis e.1 1 Eu ag adeço aos dois anônimos e iso es do pos po suas ano ações e p opos as, que ajuda am a limpa mal-en endidos e ge almen e a melho a o pos . S aipsniai A icles 153 / Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe 2. DIE NAMENSIPPE LITUANCHE 2.1. Sai é quan o à e ymologização e mais de anzuknüp ende nome inalmen e de li . leknas (auch liẽknas) m. ‘Mo as , sump iges, moo iges wiesengelände, lekna (auch lieknà) . ‘ ie gelegene sump ige wiese. Mais pe encen e é p o a elmen e li . láikšės (1) . ‘g ße , do buschwe k sob epassesene Sump (Wei e es zu E ymologie s.u. § 3.). 2.2. Quan o aos nomes a espei o, que pe encem a es a Sippe, assim são á ios Lis ungen mi einande abgleichen zu we den: Além da ‘klassischen li auischen Li e a u (especialmen e Sa ukynas e al. 1963, Vanagas 1970, 1981, 1970a) é ap oximadamen e uma composição a chama , que em SEJL2 (20182020) s. . láikšės é chamada (LED 656 s. . láikšės) são em um abgleichen com a Lie u os die Gewässe namen indes nich ange üh , sonde n LED 696 s. . leknas), wo- ie o a džių geoin o macinė duomenų bazė (h p: www.lkiis.lki. l ie o osa a dziogeoin o macine-duomenu-baze; no Fu he LVDBG) a nome assumida lá jek en als bisweilen aglich e scheinen läss . 2.3. Lau Smoczyński gib es olgende Namen au bauend au de Wu zel li . leik-/liek-: 2.3.1. Flussnamen de uma base leik-/liek-: a) Ablei ungen: Liẽkė (2),2 Liek (4),3 Leikà (4); 4 b) Komposi a: Lekupis (1).5 2.3.2. Flussnamen de uma base leikn-/liekn-: a) Ablei ungen: 2 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; não in Vanagas 1970; gl. 1981 Vanagas: 189; Vanagas 1981a: 59; nich in LVGDB. 3 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; não in Vanagas 1970; gl. 1981 Vanagas: 189; Vanagas 1981a: 59; nich in LVGDB. 4 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 89; Vanagas 1970: 46; Vanagas 1981: 185, 189; Vanagas 1981a: 59; nich in LVGDB. 5 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 89; Vanagas 1970: 241; Vanagas 1981: 189; Vanagas 1981a: 59; não em LVGDB. HARALD BICHLMEIER 154 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII Lekna (1); 6 7x in LVGDB, en e eles nenhum águe name: 1165977 (Wiese), 116664 (Wiese), 116866 (Wiese), 117072 (Wiese), 117766 (Wiese), 117807 (Wiese), 118043 (Wald). Leknas (1; 4x)8. Liẽknas (2; 3x); 9 5x in LVGDB, incluindo nenhum aquece name: 116808 (Wiese), 117138 (Wiese), 117244 (Wiese), 117700 (Wiese), 117767 (Wiese). b) Komposi a: Liẽknupalis,10 Liẽknupis,11 Pusiáulieknis.12 2.3.2. O snamen de uma base leikn-/liekn-: a) Ablei ungen: Lieknia13 (em LVGDB como Ho eilname [118387]); Lieknẽlis,14 žlieknė (o enba um nome de lo es a),15 žlieknis,16 žliekniai (1)17 (117748); b) Komposi a: Leknagala,18 Júodlieknis,19 Šlialieknis.20 2.4. Em a o.a. Lis a Smoczyńskis é o na li e a u a hid onímica egula men e mencionado Liekà não indicado e ambém em LVGDB e da ‘classicas li e a u a li auíça ao ema não é e ido. De aco do a ual es ado ala mui o a a o , que se no o aquesse name li . Liekà ge eil en Geocodes. 6 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 36; Vanagas 1981: 190. 7 Die hie und im Wei e en ange üh en Zahlen sind die den einzelnen Geoobjek en in LVGDB zu- 8 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 36, 115; Vanagas 1981: 190; Namen o m mi Aku nich in LVGDB. 9 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 36; Vanagas 1981: 190. 10 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 89; Vanagas 1981: 190; não em LVGDB. 11 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 235; Vanagas 1981: 190; não em LVGDB. 12 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 130; Vanagas 1970: 254, 256; Vanagas 1981: 269; não em LVGDB. 13 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 14 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 115; Vanagas 1981: 190; não em LVGDB. 15 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 181 (žlieknės ùpis); Vanagas 1970: 272 (žlieknės ùpis); 1981 Vanagas: 356 (žlieknės ùpis): ao Waldnamen žlieknė; não em LVGDB. 16 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981; não em LVGDB. 17 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 18 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981; não em LVGDB. 19 Não in Sa ukynas e al. 1963; gl. Vanagas 1970: 251, 256; não em Vanagas 1981; não em LVGDB. 20 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 185; Vanagas 1970: 239, 247; Vanagas 1981: 331; não em LVGDB. S aipsniai A icles 155 / Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe a um ghos name a a, que al ez se baseia em uma p esc ição de Leikà. Quem es es p imei o in oduziu na discussão cien í ica, é p elimina men e não a e g inda . E gaminhando à o.a. lis a são em LVGDB ainda seguin es de i ações espec i amen e. Onymisie ungen da Appella i a li . leknas, lekna e idos: 2x Lieknãlis (2):21 116716 (Wiese), 116824 (Wiese); Lieknãlė (2) 116:22997 (Acke ); Liẽknai (2):23 116697 (Viehpas e); Liẽkiai (2):24 76426 (Village); 4x Leknos (1):25 117693 (Wiese), 117701 (Wiese), 117506 (Sump ), 117507 (Wiese); Lieknniai pãsėdžiai:26 116394 (wiese); 3x Liẽknė (2):27 116370 (Wiese), 116395 (Wiese), 116613 (Wiese); Liẽknės (2):28 116711 (Wiese). 2.5. Fu he mo e, são na li e a u a pa a os águe names de Li auens ainda alguns nem de Smoczyński nem em LVGDB bido enes águe names aciu ados, nomeadamen e duplamiges Lekupis29 bem como je únicasises Liekái is,30 Liekái ė,31 Liẽkno upãlis32 e Lieknẽ ã as.33 2.6. É p o iso iamen e obscu o como a disc epança en e as in o mações em de Da enbank und den Angaben (so e n sie Gewässe namen be e en) in den Nomebüche n su giu é. 2.7. Além disso são u.a. de Udolph (1990: 116) ambém ainda dois águesse names com Schwunds u ige Wu zel o m, li . Lkupis, Likupỹs,34 aquihe ge22 Não em s ell . Udolph zi ie dazu (und zu Namen mi Liek-, Leik-) u.a. auch Vanagas 21 Nich in Sa ukynas e al. 1963; nich in Vanagas 1970; nich in Vanagas 1981. Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 23 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 24 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 25 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 26 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 27 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 28 Não em Sa ukynas e al. 1963; não em Vanagas 1970; não em Vanagas 1981. 29 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1981: 189. 30 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 76; Vanagas 1981: 189. 31 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 76; Vanagas 1981: 189. 32 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 270; Vanagas 1981: 190. 33 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 91; Vanagas 1970: 272; Vanagas 1981: 190. 34 Vgl. Sa ukynas e al. 1963: 92; Vanagas 1970: 241, 244; não em LVGDB. HARALD BICHLMEIER 156 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII 1981: „185, 189 .“ – die Fo men mi Lik- inden sich alle dings au S. 191 und lá são em nenhuma manei a com os nomes com Liek-, Leikin conexão azidos; ebenso emig é uma conexão com o nome de pessoa li . Lkas pa a p o á el man ido; daguas apa ece ebenda uma conexão com o e bo li . lk i como possí el. No en an o, é, ob iamen e, uma conexão dos aquece names com li . lk i ‘pe manece , es a , pe manece i o, deixa , deixa pa a ás ainda nenhuma peculia men e imedia a p opos a. Tal apa ecia em uma egião plausible , na qual ios no pe íodo seco desapa ecem lá se ia ‘de i e s, que ( hough he d ough ) emains üb ig (also con inuously wa e leads) um sensí el nomencladingsmo i . Pa a o Bál icum é isso p elimina men e mais um in alido cená io. A ligação pode en ão odo caso como emo a possibilidade se classi icada. 2.8. Em uma abela esumida esul a-se assim a seguin e imagem: Name SEJL² LVGDB Sa ukynas e al. 1963 Vanagas 1970 Vanagas 1981 Vanagas 1981a Júodlieknis + (ON) Leikà + (FlN) 89 46 185, 189 59 Liekái ė 91 76 189 Liekái is 91 76 189 Lekupis + (FlN) 89 241 189 59 Liẽkė + (FlN) 91 189 59 Liekė +(FlN) 91 189 59 Liẽkiai 76426 (Village) Lekna + (FlN) 116597 1166 (Wi), 116866 (Wi), 117072 (Wi), 117766 (Wi), 117807 (Wi), 118043 (Wa) (Wi), 91 36, 115 190 Leknagala + (ON) Liẽknai 116697 (Vw) Lieknãlė 116997 (A) Lieknãlis 116824 (Wi) 116716 (Wi), Liẽknas + (FlN) 117138 (Wi), 117244 (Wi), 117700 (Wi), 117767 (Wi) 116808 (Wi), 91 36 190 S aipsniai 157 A icles / Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe Name SEJL² LVGDB Sa ukynas e al. 1963 Vanagas 1970 Vanagas 1981 Vanagas 1981a Liẽknė 116395 (Wi), 116613 (Wi) 116370 (Wi), Lieknẽlių ã as 91 272 190 Lieknẽlis + (ON) 91 115 190 Liẽknės 116711 (Wi) Lieknia + (ON) 118387 (H ) Lieknniai pãsėdžiai 116394 (Wi) Liẽkno upãlis 91 270 190 Leknos 117701 (Wi), 117506 (Su), 117507 (Wi) 117693 (Wi), Liẽknupalis + (FlN) 91 89 190 Liẽknupis + (FlN) 91 235 190 Lekupis – – 91 –189 – Pusiáulieknis + (FlN) – 130 254, 256 269 – Šlialieknis + (ON) 185 239, 247 331 žlieknė + (žlikenės ùpis) (ON), 181 (žlikenės ùpis) 272 356 (žlikenės) ùpis) mais p eciso: žliekniai + (ON) 117748 žlieknis + (ON) Ab e iações: A Acke , FlN Flussname, H Ho eil, ON O sname, Su Sump , Vw Viehweide, Wa Wald, Wi Wiese 2.9. Na abela llá ica esumo o nam-se adicionais disc epanças cla amen e: Es aun a, quan os opônimos (no sen ido mais amplo) em LVGDB não e idos são. Ve eazelmen e são a ingidas di e en es a ibuições, assim ale wässe name. e wa Lieknẽlis dem SEJL² als O sname, in de li auischen Fachli e a u als Ge- Aqui é p o a elmen e ainda um pouco mais uma ez a e i ica me iculosamen e, possi elmen e p o ou-se a uma ou ou a o ma de nome ambém ainda como Ghos name. HARALD BICHLMEIER 158 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII 3. ZUR ETYMOLOGIE VON LIT. LIẼKĖ, LIEKÀ ETC. 3.1. Im Kon ex de ‘al eu opäischen Hyd onymie’ we den meis nu die ambas mais cu as o mas, li . Liẽkė, Liekà, chamado. Diesenhos nomes são lang zwei e schiedene E ymologien zugesch ieben wo den, die im Folgenden bis o ges ell e con apos os de em se abbaladosː uma adicional e uma mais jo em. Eng mi de E ymologie diese beiden Flussnamen e woben is eine sei s a ques ão após a e imologia do nome do de Áus ia pa a Ba a ia wische ließenden Flusses Lech, ande e sei s die nach de E ymologie eine Reihe sla- Flussund e i ó ionome. 3.2. Als Ablei ungsg undlage konku ie en hie in allen Fällen zwei u indo- ge mânicas aízes en e si, *uleiku- ‘ lússig se ,./ be euch en (jünge e man ische Vo schlag) und *(h1)leik- ‘k ümmen, biegen’ ( adi ionelle Ansich ). Aus se- Pe spek i e e scheinen ablei ungen on beiden Wu zeln zu Benennung on Fließgewässe n als du chaus geeigne : nach eine cha ak e is i- (ahd. ← [1058]; < ahd. schen K ümmung bzw. ih em Ku en eich um benann sind siche de Chamb *kamp-gallu kel . *kambo- ‘gek ümm 35),36 wohl de Bogenbach (auch O sname Bogen; Kamb Niede baye n; < ahd. Pogana, Bogana [ON: ca. 790 (cópia 1254)], GewN ahd. Bogana [882])37, al ez a Memel (li . Nẽmunas), caso a adicional e imologia a inja,38 e al ez a Elbe, caso ela ainda como u idg. *h2elh2-bh(h2)-o- ‘die Mäand ie ende e não em manei a adicionale como ‘die Weiße a e ymologiza de e ia se .39 E denominações sob e a base de aízes, que ‘mouch , nass, lüssig signi icam, são conhecidamen e mui o nume osas, gl. as di e sas alemãs Gewässind,40 em Áus ia a Ma ig (belho de [ o -]kel . *madu-kozu aiz se namen Nee ze, Ne e, Ne ze, die zu Wu zel u ge m. *na - ‘nass’ zu s ellen 35 Vgl. EDPC 186. 36 Vgl. DGNB 81 . 37 Vgl. P inz 2007: 158164; DGNB 67; Wiesinge , G eule 2019: 101 . 38 Vgl. pa a isso Bichlmeie 2019: 49 . ; 2020: 130 . cada com mais elha li e a u a. Ähnlich ambém já un e An üh ung de beiden bei Bichlmeie genann en e ymologischen Vo schläge Vanagas 1988: 28 . 39 Vgl. pa a isso Bichlmeie 2012, 2013; Bichlmeie , Blažek 2014, 2015; Scheung abe , G ünzweig 2014: 4346 (jeus com mais li e a u a). 40 Vgl. DGNB 372, 374 . S aipsniai A icles 159 / Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe u idg. *mad- ‘nass se se ão [LIV2 421])41 e bem ambém a Sa a Sa e, / / die am ehes en zu – *sh2eu ‘schü en, egnen’ ( gl. IEW 912; LIV² 545) gebil- de sein dü e,42 e c. 3.3. An es mas de nos ex a-bal icos po enciais pa en es pode se en ado, osse inicialmen e a inne bal ica pa en escado dos nomes eslo ado. 3.3.1. Ge almen e são os dois lussnamen li auischen e sua sippe com li . leknas (auch liẽknas) m. ‘Mo as , sump iges, moo iges wiesengelände, le . liekns m. ‘Niede ung, nied ig gelegene euch e Wiese, li . lekna (auch lieknà) . ‘ ie gelegene sump ige Wiese, le . liẽkna . ‘Sump , Niede ung en e dois Anhöhen, húmida sump ige S elle im Wald, sump ige Wald, g oße, euch e Wiese, le . liekne . ‘inendliche Wiese ao longo da lussmündung em elação pos a. Mais pe encig se li . láikšės (1) . ‘g ße , do Buschwe k supe wachsene Sump .43 3.3.2. Das es emunhadas o mas de pala a do Li auês e Le ês são seguin es p e o mas a explo a : u bal . *leiknā-/*laiknā-, *leikna-/*laikna-, *leikniiā/*laikniiāund inalmen e *laik-s-iiā. 3.3.3. Seman icamen e, es a conexão não ep esen a p oblema. P oblema icamen e genübe sh . A di e ença pode-se en ão acilmen e explica , se o acu o o iginalmen e é e se de u bal . is abe zunächs die In ona ion de Wu zelsilbe, da dem (meis en eils begeg- nenden) Aku des Appella i ums ein Zi kum lex in den Gewässe namen ge- *lek-(/*lak-) > u os bal . *lkausgeh . Nesse caso pode ia o zi kum lex nos aquesse names assim se explicado, que ele po Me a onie (mé a onie douce) no aquesse name li . Liẽkė < u bal . *Leikiā su giu é e en ão em os águesse names li . Liekà oi ans e ido, onde a me a onia ealmen e não pôde oco e . A ques ão é ago a: De onde em a aiz em as Appella i a o p imá io agud? Na e dade, há aqui apenas duas al e na i as: ou con inha a aiz no 41 Vgl. 340 DGNB ., Wiesinge , G eule 2019: 126. 42 Vgl. Bichlmeie 2011: 6574; Repanšek 2016: 121 ., Bichlmeie 2017, cada com li e a u a mais an iga. 43 Vgl. Li EW 1: 332, 364 . ; Ka ulis 1992/2001: 523 . (com desa ualizada e imologia). Em SEJL 350 esc e e Smoczyński a isso ainda: Bez e ymologii.. Fundamen almen e a isso ago a SEJL2 (2018 2020) s. . leknas, láikšės, onde ago a ealmen e a e imologia sob e a base de u idg. *uleikube o ga-se. Es a e binagem e imológica é ul imamen e já ce ca de um século elho (o que ambém de Bichlmeie 2010 não oi econhecido), gl. Li EW 1: 332, onde F aenkel a mais an iga li e a u a nemb a, esse p oje o mas ejei a. Pa a o agudo não há ob iamen e ambém de Smoczyński nenhuma explicação; SEJL2 (20182020) s. . láikšės lê-se: Aku bez his o ycznego uzasadnienia., LED 656, 696 (onde ago a ambém u idg. *uleiku- como base ale) é o p oblema nem p imei o le an ado. HARALD BICHLMEIER Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII ec e ‘be oichen que saí em, que a o kel isch-indooge manische língua, da qual o Cel ische assumiu o nome, de ges al oi, que ela o sche, I alische 166). Um em aqui em um domínio, no qual Labio ela e lo en bzw. zum Vela gewandel ha e (wie e wa die Sa emsp a- chen) und anlau endes *ul- zu *l- e ein ach hä e (wie das Bal ische, Slawi- quase mais algo linguís icamen e-a gumen a i amen e absuce é.52 Zudem, su ge-se en ão aqui a pe gun a: se o lussname ago a é o kel isch (idg.- sp .), pode-se en ão o olkname Lica es lika en ainda como cél ico designa , como é na ci a já acon ece? Ou ele é en ão cél ico em o kel ische G undlage, po que ele o (kel ische?) Su ix (*)a en häl ? Apa ado disso, a em ci a apa en emen e p eme omena conexão de u idg. *leiH- ‘gießen, ließen (LIV2 405 ., Poko ny 1959: 664 .) com u idg. *uleiku- ‘be ouch en (LIV2 696 .; não in Poko ny 1959) nachge ade aben eue lich e encon a-se em a o ma não mesmo no ebenda ci ado Udolph (1990: 115 .). 4.7. Vol emos mais uma ez às duas ou as e imologias: 4.7.1. Zunächs zu angeblichen Wu zel *h1leik- ‘biegen:53); A li e a u a mais impo an e, que es a e imologia con ém, é p o a elmen e IEW 669; Snyde 1967: 161 (Zug unde lieg wohl idg. *leik- ‘biegen. Cel ische He kun diese Namen ... is ... 54 wenige wah scheinlich. IEW; An ei e (2008: 150). Que a e imologia pa indo des a aiz é a abs e -se, oi acima § 3.4.1. já expos o. 4.7.2. A ‘S ein-e ymologia é em p imei a linha na li e a u a ancês- alan e ep esen ada, que mas po exemplo de Wiesinge , G eule (2019) bem como os lá ci ados abalhos p edecesso es não ecipien e ou ci ado oi. Ela é na li e a u a ancês- alan e além em eg a como única pa a o Lech 52 A mais implica es a isão no a bene, que an es dos agae s da língua, da qual mais a de o Cel ische he ido, alan es de um ou o idiom indoge manisches no Vo alpenland de em se ing essado en ão consequen emen e com pelo menos duas ondas de imig ação indoge manische e ia que se con ado: uma en ão al ez no 2. J . . Ch . (de cujos po ado es o aquesse name cê e ia sido cobe o isso se ia en ão bem em e minologia clássica ‘al eu opäisch) e as com os se mais a de a cel as desen ol endo lingua age s no 1. J . . Ch . 53 Ambas e imologias são mencionadas em Sims-Williams (2006: 185, Anm. 78) sem uma decisão a oma . 54 Snyde (1965: 187 .) o e ece, po ém, ainda ambas as soluções, que a u kel . *lik(k)- ‘S ein e as a u idg. *leik- ‘biegen (segundo IEW 669), pa ece mas já do úl imo zuzuneigen. Ca ego icamen e, po ém, ele já es á na abjeição (po azões sono as) de uma e ymologização sob e a base da aiz *uleiku-. S aipsniai / A icles 167 Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe chamado, sendo ge almen e nele indicado que o lussname simples u kel . *k inha, a compa adas lexeme mas geminie as u kel . *kk (assim ap oximadamen e DLG2 200; DLG3 201; Delama e [2007: 177]; Delama e [2012: 117]). DTNG 2, s. . licco-, liccā ‘pie e pla e, dalle, alaise, oche ‘slab, la s one, cli ai ago a implici amen e apa en emen e a pa i de que a Gemina e basicamen e es a a p esen e, em os e idencias ge almen e mas não oi esc i o, com exceção de Licca em Venan ius Fo una us. Enquan o isso aqui não mais é mencionado, conside a a Gemina e em DLG2 200; DLG3 201 (e em li e a u a mais an iga) como exp essi (assim ap oximadamen e ainda IEW 832, Poko ny 1960: 170, mas ambém ainda Bichlmeie 2010: 43).55 4.7.3. Es a a aliação é su p eenden e, uma ez que a solução pa a es as gemina e já de S okes (1893 passim, aqui: 170) econhecida e es es apanhando de Lüh (1985 passim, aqui 293, 337) oi con i mada: Ha ia no u kel ico um *pp/ /kk e gaben, que de Lex Kluge im Ge manischen e gleichba es Lau gese z, das bewi k e, dass (zumindes o dem Wo akzen ) die G uppen aus u idg. *p/ /k + *n u kel . de u idg. *b(h)/d(h)/g(h) + *n le a am a u kel . *bbdd/gg. Já em S okes (1893) encon a-se assim a bem co e a e imologia: O cél ico ‘S ein-Wo no appella i o Wo scha z ai em u idg. *plknā-, em mode ne no a ion u idg. *plk-néh2- > ühu kel . *φlikkā- > u kel . *likkā- > me. lecc ‘S einpla e, kym . llech ‘S einpla e, b e . lech ‘G abs ein de ol a. Ao mesmo empo, a abo dagem da Schwunds u e no econs uc só en ão é necessá ia, se jus amen e o nome do Lech com seus p o enzen do ges al lik(k/)- com ela o associado. 4.7.5. An e io men e ale: Essas pala as cel as pode iam ambém em kel . *(p)lekkāzu ückge üh se , uma o iginalmen e plenes u ige o ma. P oblema icamen e a es a abo dagem é ainda, que se, se ê-se os signi icados dos ou os des a aiz de i adas pala as a, segu o pa a uma semân ica Sonde en wicklung no Cél ico de e ia agi , onde pa indo do e dadei o signi icado ‘ lach, ‘Fläche jus amen e a es ição em ‘S ein lä o u kel . che’ s a ge unden ha ( gl. Bichlmeie 2010: 43). Mi ande en Wo en: auch *plek-nā- pode ia le a aos belegados apela i os cel icos. 4.7.6. Do di o esul a-se ago a en ão o seguin e: Vai-se de u idg./ o u kel . *plk-néh2- > ühu kel . *φlikkā- > u kel . *likkāaus, podem 55 A nomes de pessoas, que o elemen o Liccen hal en, c . ainda OPEL 3: 26. A ou as possibilidades da nascimen o de gemina es no i mlandcel ischen gl. de Be na do S empel 2010. Skep icamen e ê es a solução Isaac 2004 (> Possibly Cel ic Elemen s, s. . lico-); po ém já ele ebenda apenas a exclusi a e imologia após An ei e (e al.) pa a Wz. *(h1)leik- ‘dobgen como Al e na i e e wäg , b ing diese Ein ag keine neuen A gumen e, die die Kel izi ä des Lexems wi klich in age s ellen wü den. HARALD BICHLMEIER 168 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII um aqua ice namenbeleg?) anse zen, die appella i ischen Fo men und die Belege des Gewässe namens zusammen e klä we den, man muss abe annehmen, dass beim Gewässe namen die Ge- mina e o nich gesch ieben wo den is . Al e na i kann man u idg./ o u - kel . *plk-néh2- > ühu kel . *φlikkā- > u kel . *likkā- ü die Appella i a (und en e an o u idg./ o u kel . *plk-éh2- > ühu kel . *φlikā- > u kel . *likā ü as águässe namenbelege. 4.7.7. Da, como acima já execu ado, a basebedeu ung da aiz u idg. *plekam ehes en ‘ lach e sido dü e ( gl. al ez le . plaks ‘ lach, caso de o u bal . *plok-o- [se não de *plk-o- ← *plh2k-o-; s.u. 4.7.9], li . plã./kanas ‘ lach, bem como algumas ou as conexões em Poko ny 1959: 831 .56),57 é pa a uma no-ade i ing u idg o u kel . *plk-nówohl ambém no ehes de esse signi icado saí . E como já de Bichlmeie (2010: 44) ep esen ado, em-se p o a elmen e nenhuma ou a possibilidade, do que as seguin es e oluções de signi icado assumi : pa a a Appella i a em cada caso bem ‘ lach, subs an i ie en ão ‘Fläche > ‘S ein läche > ‘S einpla e > ‘G abpla e, pa a o nome de io ‘die Flache, Seich e, sendo secundä sob a condição de que a e olução de signi icado comp o ada o a do gaulês ambém enha oco ido a ‘S einpla e possa e sido ein oducida. Uma signi icado ‘s einig o.ä. pode e su gido, é mas do di o po enquan o não de i á el e se ia de qualque o ma mo ologicamen e não em um desses deslocamen o de signi icado a a ibui io ap esen ado, que mas jus amen e pa a es es aquece names exa amen e es e signi icado ‘s einig pode ia explica : Ablei ungsp ozess wide spiegeln. 4.7.8. Es sei abe doch noch ein zunächs komplizie e scheinendes Szena- Tomando-se como pon o de pa ida um ablau an e p o e odynamicos nS amm u idg./ o u kel . *plék-n n. (ou *plék-ōn m.), Gen. *plk-én-s → *plkn-és ‘Flachhei , Fläche ou um amphikine ischen n-s amm u idg./ o u kel . *plék-n n. (ou *plék-ōn m.), Gen. *plk-n-és an, se ia um com possessi em u idg. *-óda on de i edes adjec i o u idg./ o u kel . *plk-n-óeben ‘Fläche lachhei habend, en ão ‘ lach signi ica . / Soll e a signi icaçõesen wicklung 56 Vgl. com abjeien e e ymologia (zu Wu zel u idg. *pleh2k) Li EW 602 . ; LEV 2: 58; SEJL 467 . ; ALEW 2: 785 . ; SEJL2 s. . plãkanas; LED 978 . 57 Se se na aiz ealmen e pa a o esul ado de um p ocesso de aízele wei e ung le. De e ia es a suposição a e e -se, é bem mais p on amen e de uma p im ode *pelauszugehen, que en ão u.a. po um lado a *pl-eh2- ‘b ei , se espalha , po ou o lado a *pl-ek- ‘ lach e ia sido ampliado. Um em aqui mas no âmbi o glo ogonische gehandel ha , wie ebenda implizie , spiel ü die wei e e Diskussion in unse em Fall keine Rol- especulações. S aipsniai / A icles 169 Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe de ‘Fläche hin a ‘S ein( läche) já oco ido u kel isch, pode ia assim ambém eine Bedeu ung ‘s einig’ mo i ie we den. Igual ale ambém, se um de um men- am u idg./ o u kel . aqui se ia apenas *plék-mn n., Gen. *plk-mén-s, Ins . *plk-mn-éh1 ‘Flachhei , Fläche’ ausgeh , adicionalmen e ainda a ambém ou a ez a beobse a simpli icação da eie consonância no Ins umen al58 *-kmn- > *-kn- (no em no o u kel imeine schen) s a ge unden haben und ü das Gesam pa adigma des Wo s e allge- e sido, de modo que se ambém o disso de i ado posses- si e Adjek i o u kel . *plk-mn-ó- > *plk-n-ó- e gib . 4.7.9. Conclusi amen e osse mas ainda a um p oblema no con ex o com dungen, a dem Ansa z de Wu zel u idg. *plek- hingewiesen: Diese kann einigen de Bil- IEW 831 . compilados são, du chaus zug undeliegen; po ém ‘schlagen (LIV2 485) is ü die meis en do ange üh en Fo men ehe eine Wu zel u idg. *pleh2k- p essupos a , em cuja base jus amen e ambém a o.a. bal e Sippe um le . plaks, li . plãkanas ‘ lach (< *‘[pla ] geschlagen) e u idg. *plh2k- > u bal . *plk-/*púlk) klä we den kann, indem mi geneue em Vokalismus plak- < *plǝk- (s a calculado é.59 É ago a a aiz ealmen e (e exclusi amen e) como u idg. *pleh2kanzuse zen, le an a-se a ques ão, se sob e essa base ainda a he ança da u kel ischen gallischen o m *likkāmöglich é. Anza se se ia após os no P eceden e ep esen ados de de i ação p ocessos uma p e o ma p eu kel . *plh2k-(m)n-ó-. Mas ambém es a o ma se ia ul imamen e exa amen e ao esul ado acima ap esen ado, jus amen e u kel . *likk-o, conduzi , já que es a o ma ap esen a den Inpu ü das Wi ken de ‘We e -Regel’ bilde : uma es u u a, a gemäß da ‘We e -Regel oco eu a pe da de um la yngal an es da combinação de echamen olau e unsylbischem sono an em seguin e acen uação de Endsilbe. Vgl. dazu Ne i (2017: 343), de die ‘We e -Regel’ olgende ma- ßen p eci icado: O La yngalschwund ollzog sich egulä (d.h. como auspimsloses Lau gese z) nu in de S ellung hin e unbe on em Vokal ode unbe on em silbischem Re- sonan und o jegliche Ve bindung on mindes ens einem Obs uen en + unsilbischem esonan en ode Halb okal (VHKnR/UV > VKnR/UV, RHKnR/UV > RKnR/UV ou ReKnRUV). De Lau wandel oco eu em uma época, quando o Schwundablau e a e a bamen o de um cu o e já ha iam en ado, mas ainda an es do gene elen einzelsp achlichen La yngalschwund, o com 58 Eines de schlagends en Beispiele hie ü lie e ai. áśman- ‘S ein’: Nom. áśmā, Gen. aśnáḥ, Ins . aśnā. 59 Vgl. a li e a u a em oo no e 56. HARALD BICHLMEIER 170 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII E sa z ehnung do an ecesso sono an ischen segmen o einhe ging, e é, po an o, como u indoge manisch einzus u en. Com ou as pala as: o desen ol imen o ambém pa indo da pa a a maio ia das es emunhadas o mas de pala a sub e áneas a lega é egula e le a ao es emunhado esul ado: u idg. *plh2k-(m)n-ó- > o u kel . *plk-(m)n-ó- > ühu kel . *φlik-nó- > u kel ./(u -)gall. *likko. 4.8. Da e isão aqui e ec uada de odas as possibilidades esul am os seguin es achados: 4.8.1. Disso a seman icamen e eilich bem adequado aiz u idg. *uleiku- ‘be ouch en na e ymologização do nome do lechs como nome cel ico uma papel jogou, é excluído. De e ia o Lech e um o kel isch e gebenen nome, é eo icamen e possí el, que essa aiz aqui o ma a base, eque , mas e liche adsi ões como as, que Lau wandel de em e oco ido, as pa a Mi eleu opa espec i amen e. o Alpen aum 4.8.2. Dass uma aiz u idg. *h1leik- ‘biegen uma papel jogou, é ambém excluído. Es a em bem sons nich nachzuweisen sind (sonde n nu im I alischen bzw. in Sa emsp a- chen wie e wa dem Bal ischen und Slawischen begegnen). schlich nunca exis iu: O único (bal ische) apella i paa , que pa a ela oi em u ilização, é di e en e a explica (pe ence jus bem à aiz u idg. *uleiku- ‘be ouch en). As pu amen e onymicas ou as supos os e idencias pa a a exis ência da aiz são inú eis, já que a pa i pu amen e onymischem ma e ial nunca pode se echado em quaisque signi icados de qualque coisa. 4.8.3. Na base da aiz u idg. *plek- ‘ lach espec i amen e *pleh2k- ‘(pla ) schlagen podem-se an o as o mas do aquesse name como ambém as cel icas appella i es he da sem p oblema. A em os belegados Wo und nome o mas con inuadas u kel ische Gemina e é lau gese zlich de u idg. *-kn- ́ > u kel . *-kken s anden. Não a escla ece é p elimina , se os aqua icnamenbelege sem gemina e se baseiam em uma des ian e s ammbildung (u idg. *pl(h2)k-ó/éh2-) ou só em imp ecisa ep odução do cel a pala a. Uma sensí el impo ância pa a um lussnamen esul a-se em acei ação de um adjek ischen nó-s amms o u kel . *pl(h2)k-nó- ‘ lach (> ‘seich ), uma já an e io men e do F e e en assumida signi icado ‘die S einige pode se he dada, se se o u kel . *pl(h2)k-(m)n-óals possessi ische ó-de i ação pa a um (me)n- am u idg./ o u kel . *plé(h2)k-(m)n n., depois, como longe en ão ao momen o da o mação adje i o a desen ol imen o semân ico do (me)n- am no (Ta d)U kel ico Vo alpengallico já inha a ançado, a de i ação signi ica a ou a isso ‘ la i ude habendo, ‘S ein läche(n) s onepla en habend ou ‘s eine habend = ‘s einig.60 *pl(h2)k-(m)n- ‘Flachhei , Fläche’ > ‘S ein läche’ > ‘S ein( läche)’ au ass . Je S aipsniai A icles 171 / Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe 4.8.4. Qual que ago a a exa a signi icado do nome e a, se á se p o a elmen e nunca decidi . 5. RESULTIS A pa i da ap esen ada in es igação esul a-se assim: A aíze u idg. *(h1)leikis appella i icamen e não a es a , exis iu consequen emen e bem ambém nunca. Se ela ainda de e ia e exis ido, ela ez isso só em onímicas o mas de pala a, po que consequen emen e seu signi icado não pode se de e minado. Assim, é pa a a Sippe dos águesse names um li . Liẽkė, Liekà mais ehes en da aiz u idg. *uleiku- ‘be oi a como base sai . Es a pode ambém sla ischen águesse names como k oa . Lika, slo ak. Lika a e c. zug undeliegen an o se es as ech sla ische o mações são como ambém se elas só slawisie ende e o mungen o sla ische o mações de em se . Pa a o nome do Lech, po ém, é uma he ança do aiz u idg. *uleiku- ‘be ei a impossí el; uma al explicação eque Sonde annahmen, que nighu êm pa elleles. Em ez disso, é o nome de uma o mação pu amen e cél ica he dado, a que mais és en em uma o o m u idg. *pl(h2)k-(m)n-ó- > u kel . *(φ)likko- ‘s einig eside; daneben pode há uma pa allel o mação u idg. *plk-ó- > u kel . *(φ)liko- (bzw. u idg. *pl(h2)k-ó- → u kel . *(φ)liko- [com geneue em ocalismo]) de am. Daí segue, que a em mais elha li e a u a mais equen emen e encon ada conexão de li . Liẽkė, Liekà com o cel ico aquässe name *Lik(k)o/ānich du á el é. Os dois nomes(sippen) baseiam-se em o mações de dois di e en es u indoge manicos aízes só os esul ados einzelsp achlichen são se semelhan es. T a a-se, po an o, de um caso clássico de ‘ alsos amigos ou seja, da p ejudicial e ei o da ‘Si ene do igualklangs. 60 A possibilidade, es e signi icado ‘s einig pa a as e idenciadas o mas de nome de odo he da a pode , oi em Bichlmeie (2010: 44) ainda subs ancialmen e mais cé ico apon ado; aquelas Skepsis é após os aqui ago a ap esen adas conside ações não mais au o izado. HARALD BICHLMEIER 172 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII LITERATUR ALEW Al li auisches e ymologisches Wö e buch (ALEW). Vol. 1: AM. Vol. 2: NŽ. Sob a di eção de Wol gang Hock e a colabo ação de El i a-Julia Buke ičiū ė e Ch is iane Schille bea b. po Raine Fech , Anna Helene Feulne , Eugen Hill e Dagma S. Wod ko. Bd. 3: Ve í ices e Indices. Sob a di eção de Wol gang Hock e a colabo ação de mui os ou os bea b. de Raine Fech . (Es udien zu his o isch- e gleichenden Sp achwissenscha 7), Hambu g: Baa , 2015. An ei e Pe e 2005: A es a i icação dos i ole aquesse names. G eule Alb ech , Janka Wol gang, P inz Michael (H sgg.): Aguasse names em Ba a ia e Áus ia. 3. Kolloquium des A bei sk eises ü baye isch-ös e eichische Namen o schung. Regensbu g, 27./ 28. Fe e ei o 2004. (Regensbu ge S udien zu Namen o schung 1), Regensbu g: Vulpes, 3549. Edi ion An ei e Pe e 2005a: Um Wunschgedanke: A mais p o unda in e disciplina ä e e anculação da Onomas ica. B endle And ea, B endle Sil io (H sgg.): In es igação de nome mo gen. Ideen, Pe spek i en, Visionen, Hambu g: Baa , 13–21. An ei e Pe e 2008: [Rez. zu:] Rei zens ein 2006. – Ös e eichische Namen o schung 36, 145–153. An ei e Pe e , Haslinge Ma ialuise, Roide Ul ike 2000: The Names o he Eas e n Alpine Region men ioned in P olemy. Pa sons Da id N., Sims-Williams Pa ick (H sgg.): P olemy. Towa ds a linguis ic a las o he ea lies Cel ic place-names o Eu ope. Pape s om a wo kshop, sponso ed by he B i ish Academy, in he Depa men o Welsh, Uni e si y o Wales, Abe ys wy h, 1112 Ap il 1999, Abe ys wy h: CMCS. Bichlmeie Ha ald 2010: Bai isch-ös e eichische O sund Gewässe namen aus indoge manis ische Sich . Blä e ü obe deu sche Namen o schung 46 (2009)[2010]), Bichlmeie Ha ald 2011: Mode ne 3–63. Indoge manis ik s. adi ionelle Namenkunde (Teil 2). Sa e, D au, Zöbe n. Ziegle A ne, Windbe ge -Heidenkumme E ika (H sgg.): Me odos da pesquisa de nome. Me odologia, Me odic e p á ica, Be lin: Akademie Ve lag, 6387. Bichlmeie Ha ald 2012: Ano ações ao p oblema e minológico do ‘al Elbe. eu opäischen Hyd onymie’ sam indoge manis ischen E gänzungen zum Namen de Con ibuições pa a a pesquisa de nome, Neue Folge 47/4, 365395. Bichlmeie Ha ald 2013: Algumas indoge manís icas ano ações à supos os base de de i a ão do o snamens Leipzig: ao lussnamen u ge m. *Līō ou seja. ao e i ó ionom u ge m. *Līia- (com um excu so ao nome do Rhön e um anexo com ou as conside ações ao nome do Elba). In o mações nomekundes 101/102, 4975. S aipsniai A icles 173 / Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe Bichlmeie Ha ald 2017: Néhány megjegyzés a pannóniai zne ek leg égibb é e- géhez 1. Sá a/Szá a/Sa e. [Algunhas ano ações ao mais an igo es a o dos namen in Pannonien – Teil I: Sá a/Szá a/Sa e.] – Né ani É es ő 38 (2016[2017]), 131–142. Bichlmeie Ha ald 2019: Mo phologische und seman ische Analyse de Gewässe - namen des wes lichen Südaukš ai en (Teil 2). – Ac a Linguis ica Li huanica 80, 195–263. Gewässe Bichlmeie Ha ald 2020: The Mo phology o Li huanian Toponyms Di e ences and Pa allels o Di e en Classes o Names. Ac a Linguis ica Li huanica 82, 118139. Bichlmeie Ha ald 2020a: Addenda e Co igenda a duas no as ep esen ações da e imologia do lussnamens Lech. Ös e eichische Namen o schung 48. [im P essão] Bichlmeie Ha ald, Blažek Václa 2014: Labe ‒ k p amenům hyd onyma. Linguis ica B unensia 62/2, 17‒28. Bichlmeie Ha ald, Blažek Václa 2015: Elbe às on es de um hyd onyms. Ac a Linguis ica Li huanica 71 (2014[2015]), 125146. Bilkis Laimu is 2008: Lie u ių helonimų da yba. P iesaginiai i p iesagė ieji helonimai, Vilnius: Lie u ių kalbos ins i u as. B äue He be 1961: Sla ische Sp achwissenscha . I: in odução, Lau leh e. (Sammlung Göschen 1191/1191a/1191b), Be lin: Wal e de G uy e & Co. de Be na do S empel Pa izia 2010: Die gemina en des Fes landkel ischen. S übe Ka in, Zehnde Thomas, Bachmann Die e (H sgg.): Ak en des 5. Alemão- alan es Kel ologensymposiums. Zu ique, 7.10. Sep embe 2009. (Kel ische Fo schungen, Allgemeine Buch eihe 1), Viena: P aesens, 6587. Delama e Xa ie 2012: Noms de lieux cel iques de lEu ope ancienne. (– 500 / + 500). Delama e Xa ie 2007: Noms de pe sonnes cel iques dans l’épig aphie classique. No- mina Cel ica an iqua selec a insc ip ionum, Pa is: Edi ion E ance. Dic ionnai e, Pa is: Edi ion E ance. (Collec ion les Hespe ides). DLG2 Delama e Xa ie 2003: Dic ionnai e de la langue gauloise. Une app oche linguis ique du ieux-cel ique con inen al. P é ace: Pie e-Y es Lambe , 2e édi ion e ue e augmen ée, Pa is: Edi ion E ance. DLG3 Delama e Xa ie 2018: Dic ionnai e de la langue gauloise. Une app oche linguis ique du ieux-cel ique con inen al. P é ace: Pie e-Y es Lambe , 3e édi ion e ue e augmen ée, Pa is: Edi ion E ance. DTNG Delama e Xa ie 20192021: Dic ionnai e des hèmes nominaux du gaulois. A Dic iona y o Gaulish Nominal S ems. Volume I: Ab/ Iχs(o)-. Volume II: Lab/ Uχspe o-. (Collec ion Linguis ique 5, 6), Pa is: Édi ions Les Cen Chemins. HARALD BICHLMEIER 174 Ac a Linguis ica Li huanica LXXXIII EDBIL De ksen Rick 2014: E ymological Dic iona y o he Bal ic Inhe i ed Lexicon. (Leiden Indo-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies 13), Leiden, Bos on: B ill. do-Eu opean EDIV – Cheung Johnny 2007. E ymological Dic iona y o he I anian Ve b. (Leiden In- do-Eu opean E ymological Dic iona y Se ies 2), Leiden, Bos on: B ill. EDPC – Ma aso ić Ranko 2009: An E ymological Dic iona y o P o o-Cel ic. (Leiden In- E ymological Dic iona y Se ies 9), Leiden, Bos on: B ill. schich e do idioma pad ão. Holze Geo g 2007: His o ische G amma ik des K oa ischen. Einlei ung und Lau ge- (Sch i en übe Sp achen und Tex e 9), F ank u , Be n e c.: Pe e Lang. IEW Poko ny Julius 1959: Indoge manisches e ymologisches Wö e buch. 1 Bd., München, Be n: F ancke. Isaac G aham R. 2004: Place-Names in P olemy’s Geog aphy. CD-ROM, Abe ys - wy h: CMCS. LED – Smoczyński Wojciech 2018: Li huanian E ymologial Dic iona y, ed. by Axel Hol oe , S e en Young wi h he assis ance o Wayles B owne, Be lin, Be n, B uxelles, New Yo k, Ox o d, Wa szawa, Wien: Pe e Lang. LEV Ka ulis Kons an īns 1992: La iešu e imoloģijas ā dnīca. 2 Bde., Rīga: A o s. [²2001: Nachd uck in 1 Bd.] Li EW F aenkel E ns 19621965: Li auisches e ymologisches Wö e buch. 2 Bde. (Indoge manische Biblio hek: 2. Reihe Wö e büche ), Heidelbe g: Ca l Win e Uni e si ä s e lag. LIV2 Rix Helmu e al. 2001: Lexikon dos e bos indoge manicos. As aízes e suas p imä s ammbildungen. Segunda, e b. u. e w. Au lage, Wiesbaden: Reiche . Lüh Rosema ie 1980: Casos de Doppelkonsonanz no Kel ischen. À ques ão de sua genese. Linguís ica 10, 274346. Me lingen We iand 1978: Sob e uma signi icação ami icação no indoge manischen Lexikon. Indoge manische Fo schungen 83, 40106. Ne i Se gio 2017: Ve e . E ymologia e Lau gese z. (Cul u e Te i o i Linguaggi 14), Pe ugia: Uni e si à degli S udi di Pe ugia. ge manischen Lexikon, Heidelbe g: Ca l Win e Uni e si ä s e lag. NIL – Wod ko Dagma S., I slinge B i a, Schneide Ca olin 2008: Nomina im Indo- OPEL Onomas icon P o incia um Eu opae La ina um. dapes : A chaeolingua. (A chaeolingua 3). Lő incz Ba nabás, Redő F anciscus (H sgg.) 1994: Vol. I: Aba – Bysanys, Bu- S aipsniai 175 A icles / Anme kungen zu den Flussnamen li . Liẽkė, Liekà und ih e Sippe Lő incz Ba nabás (H sg.) 1999: Vol. II: Cabalicius Ixus, Viena: Fo schungsgesellscha Wiene S ad a chäologie. Lő incz Ba nabás (H sg.) 2000: Vol. III: Laba eus Py hea, Viena: Fo schungsgesellscha Wiene S ad a chäologie. Lő incz Ba nabás (H sg.) 2002: Vol. IV: Quad a ia – Zu es, Wien: Fo schungsge- sellscha Wiene S ad a chäologie. Poko ny Julius 1960: Cel ische E ymologien. Zei sch i ü kel ische Philologie 65, 161–171. P inz Michael 2007: Regensbu g – S aubing – Bogen. S udien zu mi elal e lichen Na- menübe lie e ung im os baye ischen Donau aum. P imei a pa e: unkomponie e nome. (Ma e ialien zu baye ischen Landesgeschich e 20), Munique: Baye ische Akademie de Ciências. Raybould Ma ilynne E., Sims-Williams Pa ick 2009: In oduc ion and Supplemen o he Co pus o La in Insc ip ions o he Roman Empi e con aining Cel ic Pe sonal names, Abe ys wy h: CMCS. Rei zens ein Wol -A min F h . de 2006: Lexikon baye ische O snamen. He ança e signi icado. Obe baye n, Niede baye n, Obe p alz, München: C. H. Beck. Repanšek Luka 2016: Kel ska dediščina oponimiji jugo zhodnega alpskega p os o a. (Linguis ica & philologica 33), Ljubljana: Založba ZRC. Sa ukynas B onys, Vanagas Aleksand as, Vi kaukas Vy au as, Vosyl y ė Klemen ina, E many ė I ena 1963: Lie u os TSR upių i eže ų a dynas, Vilnius: Vals ybinė poli inės i inės mokslinės li e a ū os leidykla. Wol gang Schmid P. 1975: I anian Wo ds udies 1. Indoge manische Fo schungen 80, 8084. Scheung abe Co inna, G ünzweig F ied ich E. 2014: Die al ge manischen Toponyme sowie unge manische Toponyme Ge maniens. Ein Handbuch zu ih e E ymologie. Sob uso de uma bibliog a ia de Robe Nedoma edi ado po He mann Reiche . (Philologica Ge manica 34), Viena: Fassbaende . Sch amm Go ied 1981: E obe e e Eingesessene. Geog aphische Lehnnamen als Zeugen de Geschcich e Südos eu opas im e s en Jah ausend n. Ch , S u ga : An on Hie semann. SEJL Smoczyński Wojciech 2007: Słownik e ymologiczny języka li ewskiego, Wilno: Uniwe sy e Wileński. SEJL2 Smoczyński Wojciech 2018: Słownik e ymologiczny języka li ewskiego. Wydanie d ugie, pop awione i znacznie ozsze zone. o.O. Ve sion do 20.1.2018 (www.