Synopsis metaphysicae /

SINOPSIS METAPHYSIC^ 2 2 4 I S" ' D. D. ANDREM GUEVARA. DISPOSITA A MICHAELE CARRERA ETSOL, in Uni e siia e C¿esa ~Augus ana Sac. Theol. Doc . Reg. Sem. Conc, Ss. ^ Vele ii e B aulU ejusdein pe pe uo. Mode a o e; ac Mo a ¿c Xalonis Rec o e. //• ■ i.-ü. S PERlORUlVI PERMIS8Ü : Casa -Jug. Apnd F aiiciscum Magallon, Anuo 1830. i ^asíaip::- yy-7 {l<pScDCceDceCee(coCco9oo{c(»¡|co04o]oe|)co|}ooOi oQojQiO o{<^a|<B coOo * í TRACTATÜS METAPHYSIC^ k PROLEGOMENJ. Q. Q u id es Meíaphysica? R. Scíen ia, qu» adi no iones, causas e a iones gené icas e um seíe na um ac á uin , e pos- síbilíu n. Q. Qua e es scien ia uni e salis ? R. Quía omnes scieníiae, ab ipsa sua p incipia inu- uao . Q. Qiio sun pa es IVTelaphysicíe ? R. Qua- íuo , On ología, Co& nolügia ¡, Psycologia, e Theologia na u aiis. ° Q. Quid es Oniologia ? R. Ea pa s Me a- physicae, qii« ac a de en e gene a im ejusque a ec ionibus. Q. Cosn ologia ? R. Quae con empla u e- uin mundana um quali a es iu eliigibiJes. Q. Psycologia ? R. Quge con ine ac a un»- spi i uuin, e e um imma e ialiiim. Iheülogia na u alis? R. Qu^ ac a de iiis, qua: de Deo Jumiiie na u ae assequi possun , ’ Disquisi ío p alimínañs de p incipio cogni ionis. Q. Quid es p imii a p incipium cogni io- nis? R. IIÍud, quo nega o, cze e a axioma- a co i'uun ; quo admisso, si cas e a ne- geiilu , pe illud sal e a iudi ec e de aon- s a i possnn . Q. Quodnain e go e i p imum cogni ionis p incipium? R. Con adic ionis, seunon po es ide ñ simul esse e non es^e, Nam hoc nega o cae e a uon : hoc posi o, cae- e a p oban u pe iilud : e ce e admis-, so quod possi ídem si aul esse e non esse, ui ego cogi o , e go sum ; cu a possim si- aul cogi a e e non. Q. Plu a axiomala ab illa non pendeii ? R. Penden demons a io ab ilio, si negen u . Q. P oposi io a i ma i a demons a i non po- ' es pe nega i am, qualis es con adi c ionis. R. Ce e non po es p oposi io a - íi ma i a demons a i di ec e pe nega i am 5 bene e o indi ec o. Q. P oposi io simplex es p io composi a,' o Hin es majus eíe. es simplex, con adi c ionis p incipium composi a. R. Simplex es p io composi a in o dine p oposi io- sis s^d non in o dípe ad demons ia ionem. y'' 2. De p incipio a ionis snj]lcien is. Q. Quid es a io su Rciens? R. Cansa cu ‘ es po ius si , qnam ^onsU. O. Ouo uplex es a io su iciens? K. l í_ plex possibili a is, seu cu es si possibi- U: exis en i^, seu cu exis i : e cog- ni ionis^ pe quam cognoscimus em. Q. Es aliquid io mundo sine a ione su - icien i cu po ius si , quain non si . K. JNi- hil, quommodocumque es exis a , poncn- da es a io cu exis a , quam non ^ alio- nuin eodein a i ina i po e i de ipsa qnod exis a , quam non. qnod es absu dum. Q. Nonne Deus es causa su iciens c ea u- a u a, quí ab je e no exis ens, nullam an e empus p oduxi ? R. Deus es a io su - iciens c ea o a, p o empo e quo dec e- i p oduce e: sic c ea u ® non sun ne- cessa ise, quia non haben a ionem sum^ ■ cien em necessa iam; sed solus Deus, qui necessa io exis i . , u -n Q. Quo uplex es a io suíBciens R. iJu- plex in e na , quae in se ipso habe nem su icien em : e ex e na, quse illam habe in alio en e. ^ ^ Q. Non possumus asigna e a ionem sudi- 6 cien em. R. Sed non ideo neganda, pía- ima enim la en . D IS S E R T A T IO P R IM A . De On ología, CAPUT I. No iones en is gene ales. §. I. Ens, essen ia exis en ia. Q. Q u id es ens? R. Id onine quod exis- i , el po es exisíe e: si ac o e.xis i di i u ac úale: si po esí exis c c po eu- iale. Q. Quid es ens ic um ? R. Deli imn phan- asige, u Ho a ii mons um. Q. Quo nodo oca u ens ic um ? R. Ens a ionis sine undamen o. Q. Quid es ens ic um cum undamen o ? R. Illud, quod lice in ebus non cxis a , p aehe lamen undamen um in ellec ui il lud sic concipi^ndi, u genas, species. Q. Quid es ens possí i um ? R. Quod é- ain exis en iam habe , au babe e po es . Q. Nega í um ? R. Quod exis e e non po es . P i a í um? R. Quod in subjec o ap o non exis í , u isug in coelo. Q. Quid es essen ia? R. Illud pe quod es es quod es , e non aiiud. Q. Quo uplex es ? R. T iplex, physíca, me^ aphysica, e lógica. Q. Quid es essen ia physica ? R. Comple- xio omníum p op ie a um, quse in na u a cujnsque en is in eni u . Q, Me aphysíca ? R. Es illud a ibu um, au a iN a, ex quibus eliquse p op ie- a es liie e íden u . Q. Lógica ? R. Quae ex gene e p óximo el ul ima düFe en ia co nponl u . Q. Aliquod ens po es ami e e essen iam? R. Miniine, nain si illam ami e e , non esse quod es . ^ Q. Essen ia in elligíbilis es ae e na ? R. ü i- que, ab se e no ens es id quod es . Q. Essen ia es immu abilis ? R. Ens non po es aliani essen iam accipe e , non epim esse quod es . Q. Possun de aons a i á p ío i no a, qu» essen iam cons i uun ? R. Miníme, sed sola qua ab ea dímaiian , u animal a ío- nale; e go capax idendi. Q. Possumus cognosce e essen ias e um ?,R. Essen ias en íum abs ac o um possumus cognosce e pe ec e, u objec a geome ía;; s phisicas nb i nísi impé ec e, quia son iil - ebus paucae no íe,quas cognosce e pe - ec e possimus. Q. Quid es s a us essen ioé i i elligihilis? R. Ipsum objecluin cngnilionis di inse; p ou in men e Dei a ibula cons i uen ia es^ sen iam , aliquod esse logicum haben . Q. Quid es exis en ia ? R; Coinple neníum ' possibili a is, seu ens de quo diciíu ia «a u a epe i i. Q. Exis en ia es quid dislinc mn ah esseii- ia ? R. Miníine, nam impo a acü'onem Dei, qua esscn ia ans e u de non esse ad esse. Q. E go exis en ia e ií nocessa ía, ge e na, si- , cu éssen ia ? R. Niillo modo ^ es enim con ingens mu abilis; quia pe exis en iain es eadem es ; s a us ei, és alius: pe ac- ionem G ea o is , es mu a uc á sla u iu* elligibili ad s a um exis eu ise. 2. A i íbiiia i é modi. Q, Quid sun a ibu a? R. No se íIIíe, quae ab essen ia p»o lue e concipiun u : e di- cun u p op ié a es essen ial'es, quía in ~éssen ia haben alioneiii exis en ise soie. Qi E go a ibala necessa io. insun esen ise € ahesse non possun ? R. lía es ; e sun necessa ia , ae e na e c. Q. Quid sun modi, sen acciden ia? R. No- íse, qu£e nec cons i uun essen iam, nec . ab ea diinanan , e in illa possuii case, el nbesse. Q. Ra io su iciens modo um es in essen ia? R. Minime ; nam une possi a essen ia, mo>- di pone en u , e non possen abesse; « go ex a essen iam a io debe esse. CAPUT II. En is possibili as e impossibili as. No iones possibilis, e impossibilis, Q. Q u id es possibile ? R. Quod nullam in- ol i con adic ionem , seu cujus essen ia a's aUiin elligibili, ad ac ualila is an- s e i po es . Q. Quo uplex es possibili as? R. Dúplex, ía- inseca e ex inseca. Q. Quid es possibili as in ínseca ? R. Con co dia cons i u ionum, ex qua en is non epugnan ia ad exis endum o i u . Q. Ex ínseca? R. Quse si a es in causa p o dúceme, á qua es ans e u á po en ia • ad exis en iain. i6 ^ e dígi os e io lexione a, Q. Quid e» dia inc io o malis ? R. Qu e da a Ín e em e ejus o maliía es seu a * ibu a. Q. Quid es dis inc io i ualis? R. Vi us dis inc ionis ealis ad i anda conl a- , dioío ia , qu3e, essen , si non da e u hsec dis inc io, V. g . homo pe a ionaii a em iion es similis leoni, bene e o pe an -, mali a em. Q. Quid es dis inc io i ualis cum unda men o? R. Es ea, qua in éllec us concipi u dis inc a ^ quae eaii e sun idem , u - jus i ia e mise ico dia Dei. §. 2. jSiiígula e , e uni e sale. Q. Quid es singuia e ? R. Quod es iinu íi in easen ia. Q. E go quidquid singula e es ? R. Ce e seu indi iduum. Q. Aquo summi ii p incipium indi idua io- nis? R. Ab ómnibus cons i u i is pe qu» es de e minaíu , u si una. Nam jjib eo su amendum es , pe quod es cons i- íui u una nume ice; hoc p aes au sua cons i u i a , quia Pe us es ale iudi ;i- duuin, quia habe base in inseca cous- IS *7 í u i a^ e non alía. Q. Male ia eílíoi em singnla em ? R. Sen* sünü e , seii non me aphysice. Q. Quouiplex es uni e sale? R. Quad uplex, u ílic uin es in lógica. Q. Da ii uni e sale ex a aen em ? R. Mi- niine , nam uni e sale es unum in mul is, quoJ exchidi u pe uui a em : quidqusd exís i singuia e es . Q. Na u a humana non es una in mul is hominihus, e singula is in qiio is? R« Non es una ideu i a e eali. §. 3. Simplex e composí um. Q. Quid es ens simplex? R. Quod sullas habe pa es, u anima, uni as in se ie in eg o um. Q. Composi um ? R. Quod ex plu ibus coa* lesci , u homo. Q. Ens simplex debe esse p ius composi o? R. Ulique ; nam composi a o iun u e pa ibus, h e au cin deben esse simplices, . nam si hse o en composi se, hse ex sim* plicibus o i eii u . Q. Ens simplex ex quo o i i debe ? R. Es iiihilo, sed debe c ea i: nam o i i non . po es ex composi o, nec ex sim plicie - go ex manu C ea o is: hsec c ea ío debe! ie i in ins an i quia non babel pa es; ac p oinde nequi poní succesi e. Q. Quo sun pa es composi i? R. Essen» iales , e in eg ales. Q. Quid sun pa es essen iales ? R. Qua um una ábla a lo um pe i e debe . Q. In eg ales? R. Qua um una el mul ae ahla se, emane o uin, . g . b achia. Q. Quid es pa s aliquo a? R. Quse aliquo ies epe i a adae'qua o um, u biua ium e spec a dena ii. Q. Quid es pa s aliquan a ? R. Qu?e saepius epe i a, non adeequa o um, sed au dé ici , au excedi . g. bina iuin espec a Qo ína ii. §. 4. Jbsolu um, e ela i um. Q. Quid es ens absolu mn? R. Quod nul- Jum espec um conliue sub eano ioué qua ep sesen a u . g . lapis. Q. Rela i um? R. Quod exci a aliam no io- aem p se e p op iam, u Pa e ep se- sen a ílíum. Quo includi ela io? R. T ia : subjec um, ié -minum e undamen um. Subjec um es a e , quod e e u ad ilium; íe miuus JeJbeí s; ac 23 ilius ad quem e e u Vale ¡, iindanien- u n Pa e ni as. -Q. Quo suu ela iones? R. Duse : essen ia- Jes c acciden ales. Q. Quid es ela io essen ialis ? R. Es ea in qua íundamen üm es aliquid in insecum V. g . dúo hoininum es essen ia. Q. Acciden alis? R. In qua iindamenlum es accidén ale . g . dúo ^E iopes. Q. Quid es ela io ealis ? R. Quse da u Ín e dúo en ia exis en ia. Q. Ralionis? R. Quec da u pe in ellec u a, a Ín e deñni iouein, e de ini um. §. 5. Fini um ^ in iniium muiabile e immu abile. Q. Quid es limes, au e minas, au ex- einum ei ? R. lllud ul a quod nihil aliud es a ad eamdem pe inens. Q, Quid es eali as? R. Qu* aliquid poni in en e: é con a io ca en ia. Q. Quo sun species limi is ? R. Duse : ex- ensionis e in ensionis. Q, Quid es limes ex ensionis? R. Es illud ul a quod ex ensum non po igi u am- plius occupnndo spa ium. Q. lü ensioiíls ? R. Dele mina us núme os £—|'jnu p i :í:-í¡onjs, uU a onem ¡ncipi í%£..- í’ , ''T> Q. i )o- ca eí I uní ? : . ' mn ; ‘-x.( Q. E j. ..-I: gíi'i^ e e í '! • 1 ■:'i.*e!7n<3 í?jHni O'HÍpi qU£2- •’:c e o- s i- ' ; '^o ien). • ■ , :íi m {•-i.'n,'] iij eo '>> í - . Uiiqn.:; ( uia * 1 i -l•í. Q ■'* ; .4.. Q :,,,Is'ldí U ' li* Q. Q¡i! ' csl iy:-nVu .,? R. Q„o,] uullis li- coníia-.í: i-, lua .is .eo coijcipi .•' ní . ' í Q. Íníí,u*j :i c eDíi.ins íi- ;,L; ., 7 <-üiíi aj íiuii i- O^KlU'^ , e l; i-i . Q. Possin da i ; ¡ilia in ini a ? Zl. PJi- Ri.ie; n-'u ,-l pi ¡n dis'iiTiiíia, p; une hy.ee íiüu a qp' liu es, .;ua: in alio imn in>7n: ; VP{ ;m uíia, e íi je. l - un ss-;.'jalia, inajq-dia: si i.K-nü ’m, . c-R in un., un .n in ^ . .. ;uo. e.¿ ’u-.a: ,, ¡ V c! üin, i,..n iuune o. í;n' : ¡ - :'.V cn jaíjo Pll 01 Q. Tíonno hn an '’a :.• " i''o o - ■’ -■ ■’' ' í!S' 1' . . ..' ,.;I •.' *j , • •s V’ m s <» nX A-.-'úM. í '. .‘i> > • Q. Q... ..-í.j .0 i.i ".-'-- sí ioi;. :a , .i . '’MÍ«:c;i - V, , :i- cuM• ui-Hil iíií : Íbice .u px ii sice, el^ pí;)íi >5ii:« ¿’zc, Q. Qui í i:>i iai'miíabüe? H. Cujns exis en- di VIO í:pu s aíu'* -a ia i iii insice non püi- IVí' .aiio ex ínseca nihil o.nci iin- inu abiii a i. §. 6. I>lece3:.a íum * c níingens. Q. Qi ’ H i-cessa ii - ? ?.. Ciijus opposi-, íum .. i • /u¿ lo mn es inajus sn* I '-i.:: J ^-elu uni. Q. Qni.l 1 : ’’ ¡'O ciicmn ? R. Cujn í:o'í ccc i. ‘pobsiUÜe nísi ccnplei. - ’iui íu'.... Q, Ql'o; , íes c co '.i'ío? k . T iplex, an- :c' . ............ , !■. - J , '’iibsequens. Q. Qu£„ ú.^i :. , ,c::; 1 R. Ciijus opposi UDi non Ci ; íaui¿c Ímp0‘'si!<ile. Q. Ens qi;od i-- ' SEC.ñ;" í icliidi ació nela Sü-lijieníeiii exis eiídi; exis i iieceS'^ sa io-? R. U ique, nam ex sua essen ia p o-' lui exis en ia, e solus Deus sic exis i : si a io non si in sua essen ia, exis i cou- ingeii e , u oinnia c ea a. •Q. E go ens exis ens á se e i se e niim? R. I a es : nam non debe' habe e ini ium, au iiiem ; sí enim habe e , posse non es- se, ac p oinde con iagens. Q, E i e ia a immu abile? R. U ique: nam necesa iae sun in illo o anes ealiía es; si iinmu abiiis esse , pe de e au ecipe e aliquam. Q. Es ens á se e iam simplex ? R. U ique: nam si non esse simplex, habe e pa es, pa s indica mu abili a em. Q. Es e iam in ini um? R. U ique, quia o- mne ini um es con ingens. Q. Debe con ine eomnes pe ec iones possi- biies? R. U ique in omni gene e: nam es in ini um , si non con ine e omnes, non esse in ini um. Q. Ens á se es immensum ? R. U ique: nam si in uno au alio spa io conclude e u , non esse in ini um. Q, Ens á se es unicum ? R. Diclum es in (§. 5. Possun da i dúo en ia in ini a.) E go ens con ingens debe ca e e his a « ibu is, qu» e ulijiius ? R. I a es . Q 94 colloce ii , quía miHum cop ínjuens po es Í! alio con ingeuie habeiP n ioiiem suse exi- s cn iae: e go iu necessa io; boc aii ein Dei s es eus sup emum ciim a ibu is ecensi is modo. CAPUT V. De a iis en ium speciehus. §. I* De causis, e e ec ibm. Q. ^^uid es pi'jncipium? R. Id omne un- . de aüquiíl o pu . Q. Qao upHci modo poles es esse p io - al e a? R. T iplici: o igine, na u a el empo e. Q. Quid es p ius o igine? R. Qnod in se conline a ionem su icien em al e iuscum . quo a aen eamdem na u am coannunica , n Pa e i® e nus es p io Filio. Q. Na u a? R. Quod ab alio na u a dis in- gui u : ad illius amen cxis en iam, quo« quo modo equi í u . Q. Tempo e? R. Quod p secedi al e o non- dum exis en e. Q. Quo uplex es p incipium? R. Essen i» exis enlia*, e cogni ionis. Qj. Quid es p incipium essen iee ? R. Illud Q- Q- Q C ( líí í- s is *5 in qno coníine u a io, n hsc po ius qnain alia conlinea consliíuíi a. Q. Quid es p íncipium exis eu íse ? R. A quo ch enninaíii u exis a . Q. Cogniíioniá ? R. Illud in quo con ine u a io u aliquid cognosca u . Q. Quid in elligi u pe p incipium exis en- ise? R. Idem ac causa. Q. Quid es eíFec us ? R. Res quce consequi* u exis en iam. Q. Quid pa e lalius, p incipium an causa R. P incipium, sic omnis causa es p in cipium, sed non é con a io. Q. Quo sun gene a causu um? R. Quinqué; eíHoíen es., ma e iales, o males, inales . e exempla es, Q. Quid es causa eíBcIens ? R. Illa cujus a- c ione a io poni u , u eí ec us ad exi s en iam pc duca u . Q. Ex hac de iiii ione qu ^nsm seqiiun u ?' R. T ia: i. N illu aens c ea um essecau sal» sui e icien em, na a causa dehe es- S i p io alu a cíFec u; 2. I^.ls iiecessa-- inm, non habe e causam c dcicn em : 3.. Omnia co:: ingen ia debe e habe e causa a in nece3 '; io. Q. Quo uplid e in elligi u op a i causa a? R. JDupJiciíc : in ac u secundoquando cxe - 3*5. De mo u e quie e. Q. Quid es mo us? R. T ansla io en is de uno in aliuin locuin. Q. Aá quam speciem acciden ium pe ine ino- us ? R. Aá quali a ein ; auge i eniin , e minui po es : sic es accele a ns, au e- a da us, p o majo i, au mino i eloci a e. Q. Quid es quies? R. Cessa io mo us. DISSERTATIO SECUNDA. Cosmología, CAPÜT I. §. I. Miindi no iO ejusque pa ium nexus, Q. Quomodo hic ac a u .de mundo cum ad.Rhysicam spec e ? R. In Physica a c a u de inundo eali , hic de in elligibi- li, de iiexibus nundanonun en inni, de o igine co po um, de abs ac is no ioni- bus, spa io, loco, empo C ex eosione, pe ec ione. Q. Qiio enlia hic conside a e debemus? R. Dúo: simul anea, e succesi a. Q. Quid si]n cn ia simul anea ? R. Quae simul coscxis un . Q C V de 10- e 9^ 3 3 Q. Succesj a ? R. Quse non in e up o o di- ne sibi in icem succedun . Q. Quse eii ia dicun u connexa a ione loci, au spa ii? R. Ubi dúo en ia epe iun u , quo um unum a ionem con inea , cu ipsi alíe um cosxis a , u é a, e luna. Q. Ra ione einpo is ? R. O do succesi o- um, i a u pos e ius in an eceden e a ionem su^ exislen ise con inea , u die- um, e noc ium succesio. Q. Si omnia en ia sun connexa, au a ione empo is, au spa ii; nullum e i ens si- ne inculo cu a aíiis ? R. I a es : omnia connexa sun a ione causae e inís, quod ca enain en ium ocaii . Q. E go lex con iüui a is obse a u in mun do ? R. Sai em non possumus a i ma e iiihil ie i pe salium, Q. Quid es casus? R. E ec us o ui us, quí sine causa appa en e nobis e eni e sole , de pcospe is, au ad e sis. Q. Quid es o ima ? R. E enlus p ospe us eiu i casu p o enicns. CAPÜT II. Q ■ Q De mundí o igine ac exis en ia. uo ue e de munJi o igine opiniones? 3 34 R. Plu imse: alü ajnn ma e iam uísse ae e nam: alii omnía di iiii a is e ma e» ise a ibij a misceban , seu ina e iam Deum : alii in einpo e uisse c ea am. Q. Tu quid sen ís? R. Ma e iain in em pe e uisse c ea am : nain ma e ia es con- ingeos; e go debui habe e ini ium: nam hsec non es eus necessa ium, es enim mii abile. Q. Si mundus non es ce e nus, Deus mu- a e u c eando mnndum, ansiens de s a u non c eandi ad s a um c ea o is ? R. Hsec mu a io es es eii inseca , pe e- ain mu a ionem c ea u a um £e e ek io c ea o is. Q. Pe solum dec e um Deus non e a ac a agens sed in po en ia, quod es mu a io in ínseca. R. E ce íe non e a ac u agens espec u e mini, in quo ac a es mu a io. Q. Dei olun as es . e icax: e go si olui c ea e mundum ad ae e no, ab ae e no c ea i illum ? R. Es e icax p o eo em pe e , quo dec e i . Q. E go exequendo dec e um c ea ioni, mun do accessi no a olun as, u i in ho- mine ? R. In Deo omnía sun se e na, e ideo non accessi no a olun as sicu in p ' ¿s . in e limi a o. Q. Pe iilam olun a em, el e a ac u ageiis e niundus sele niis, el in po en ia, e indigeí no o ac u? R. Po en ia e ac iis in Deo es ad niodum nos um conci- piendi. Deus sempe es agens p o empo- e qiio dec e i . Q. Vel Deus non po ui c ea e mnndum ab ae e no quod es imbecilli as; el si po- lui e nolliii , e in ida ui ; el po- ui e olui ; e es a; e nus. R. Deus non po ui c ea e mundum ab se e no eo sensu, quod mundos sempe coexis e e , quia ge e ni as sic es a ibu um Dei, cujus pa icipa io coii eni e non po es ei c ea- ae ; po ui anien an icipa e empus c ea- ionis. Q. Na u a sumini boní es esse communica- i iim s ii: si mundus ae e nus non u , Deus non es summe bonus. R. Deus po- esí co nmuiiica e se in empo e. Q. M ílins es mundum esse qua a non esse: e go. R. Rela e ad c ea u as, non ad Deum. Q. Mundi c ea io Deum agen em cons i ui , melinses euim age e quam non. R. Cón- s i iii Demn agen em ad ex a, id es ad pbjec a c éala, non adin a, ad Delim sciiice » y 3^ Q. QiiiJquid Deus cognosci ab ae e no co- - gni um es ; e go quidquid cogui um es ab ae e iio condi um es . R. Non es ideni . scien ia e ope a io: scien ia Dei es se e - na cí necessa ia, sic objec iun cogni um . es ab íe e no: olun as Dei es Jibe a, e p oü placeí ope a u . Q. Muudus po esl exis e e in pe pe uum, e  go e pe pe uo iiisse. R. Coudi io mundi pos uia , u é nihilo o ia u , ac p oinde . in empo e: quod b e i dii e , au iuem non habea , ipsa non pos ula . Q. Po ui mundos esse ab se enio? R. Mí- iiime ; nain an e c ea ionem debui p se- cede e nihiluni: e go in iÜo une mundus non exis eba . Q. Quando incoepi mundus? R. Ul a sex . au ocio inille annos ex endí non po esl: quod p aeíe sac as li e as a gumen a non pauca ph)'sica p oban ecen em exis en- liani. CAPÜT III. D. De mundi pe ec ione. Q U . Op imismo sen ís idein ac Leihní- ius? R. Minime : iinino con a ipsuin sic sía uuii u sequen es p oposi iones. " 0 W ' Q. Qnsnam es i?? R. Dúo en ia omnino similia non epugnan : nain «!imilia dicun- u , quae habea quali a es au no as con o mes ; id non epngna : nam non e- pugna in ínseca cons i u i a unius esse con o mia al e ius cons i u i ís. Q. Quaenam es 2?? R. Dao en ía pe ec e similia, adhi c essen disce nibilia : nain dis inc io numé ica quali a mn sa is es aá disce nendum unum indi iduum ab aÜe, qiiia di e sum locmn occnpa en . Q. Tc ia ? R. Mundus op imus non esi in sensu Leibni iano. Nam ens necessa ium u po e in ini uin includi omnes pe e- c iones: e go si mundus op imus es , i a u melio esse non possi , u ajeba Leib- ni ius, includi omiies pe ec iones: e i e go necessa ium e in ini uni. Q. Qua a ? R. Mundus es pe ec as in o di- ne, pa ium conseníione e Nam a - i ex es ens necessa ium in ini e pe e- c um: ale nonesse , si mundus non iiis- «e pe ec us, id es si non ende e ad inem sibi p oposi u n. *Q. Deus ope a u modo pe ec lssimo: e go mundus es op imus, u melio esse non -- possi . R. Ce le ex pa e dí íníe ac ionis es pe ec issioius, non ex pa e e íec us: 3* sic e elegi óp ima media ela i a , non absolu a. ,Q. Mu idus con ine phi a en ia impe ec a, mons ua, pecca a; e go non es pe ec us. . R. Mundus non es absolu e pe ec ussed in suo gene e; ideo mons ua sun impe  ec a inse, sed pe ec a ela e ad mun- dum; de pecca is- pos ea. Q. Mnndus es unicus; aii sun plo es miin- di ? R. Unicus: nihil esse po es in mun do, quod pa s uni e si non sií. CAPUT IV. I .Q . Me aphysica noiio co po um. Q. S 'u id es Co pus ? R. Ma e ia , quae a - ici sensus nos os. Q. E go Co pus composi um es ? R. ü iqne. Q. Subs an ise ma e ialis pa ícula, sen pun- c um, si quse ex a soli a ia, po es dici Co pus? R. Minime : quia es simplex. Q. Quü sun co po is p op ie a es ? R. Qua- uo : iinpene abiii as , ex eiisio, di isibi- lí as e mobili as. Q. Quid es impene abili as? R.Ea, qua co - pus á loco suo al e uin a ce , i a u duo non possin esse in eodem. 39 Ú Nonne plo a co po a occupan eumdem iocum, o cinis e aqua? R. Sed unmn in oduci u in po is al enus. O Quid es elemen um co po ii a. K. Ini- ia composi ionis, i a ü unum aliud non occopc , e dici u soUdi a^ O. Elemen um es simplex ? R- Ra es . e unicam pa ein loci occupa ; ac p oinde es inex ensu a : na a si occupa e duas , di idiposse . , O. Co pus di idí po es ? R- U ique: elemen a ma e iíe, sicu uniuimi , i a sepa an possun : e dici u seclili as. Q. Quid es ine ia? R- Ap i udo co pons , .ad mo um .e quie em. CAPUT V. De Co ponim ex ensione. §. I. Coníinmm* Q u id es exlensum? R- Cujus pa es ^ con iniii a e quada a conjunc ae sun Ua, u una non occupe eumdem locum Q. Es Ídem cou inuum ac ex ensum . R. e e Ídem, sed non nisi con inaum pe ma- nens ex ensionem localem Q. Quid es cou iauum succesi mü ■ R* 7 4o ha ae pa es non simul e:?is en es, sed sí- ne in e up ione succedeu es, u empus e mo üs. Q. Quid es con iguiim? R. Cujus pa es mu uo a ac ii conjungun u . Q. Da u cosesio pa iuin ? R. Aliqui judi- ca un ma e iamex punc is cons a e epul- si is, u quando accedun epellan n , u non se con iiigan , e a ac i is ne ni- mium epellan u : hi solidi a em nullam nec con ac um admi un . Q. Quid ibi de hac sen en ia ideíu ? R. Quidquíd si de ejus e i a e, non ca el di icul aíibus , quas expone e non ju a . Q. Quid es di isibili as physica ? R. Qu?e i ac u. Q. Geomé ica? R. Ea in qua concipiun u pa les, quae in ma e ia exis un . Q. Ma e ia es di isibilis in in in um? R. Geome icé,non phisice: nam spa iuinín e angen em e ci culumes di isibiJe iu in i- ni um, cum in inili ci culi possin o -: ma i: a gumen a, quse con a opponun u labo an allacia ; ans undo de s a u geo- - mé ico ad physicum, e é con a io. §. 2. De Co po um igú ala ex ensione. Q* Quid es igu a ? R, Limes ex ensionis 4 1- 9g . cubi igu a ex sex supe iciebus: su pe icies ex lineis &c. Q. E go quodlibe eleinen um seo sim non es igu a? R. I a es : quia igu a impo a ex ensionem, qua ca en elemen a. Q. Elemen a sun homogénea, an he e ogé nea ? R. Nihil p ohibe ab homogeneis in ini a a composi o um a ie a em o i i pe di e sam combina ionem , u ocabula <}uae ex alphabe o o iun u . Q. Sapien iae Dei magis cong ui c ea e ele men a dissimilia? R. Magis ex olli di i na a econdi a em homogénea c ea io. Q. Nulla ie e di e si as ocum, si singu la elemen a eumdem ede en sonum . g . d: e go á pa í. R. Ra io es di e sa: na a oces consis un in di e sa modula ione ae is , si una es aodula io una e i se a- pe ox: sed elemen a, di e sa colloca io- ne, in ini a a a ie a em induce e possun composi o um. CAPUT VI. De spa io, loco, e empe e» Q' ^^uid es spa ium ? R, Capaci as in qna exis mi , el exisíe e possun co po a á iü 48 idese ma e iales p sehabi ae, id pa iun quodl ia igilia sensa iones ab objec is inip essc. §. 3. De memo ia* Q. Quid es memo ia ? R. Facul as ecogno* scendi sensa iones. CAPUT V. De in ellec u. §. i. De acúl a e in elligendi. ¡Q. Quid es iii ellec us ? R. Ea animi a cul as, qiia es dis inc as pe cipimus, ea- um no as, i a sepa ando, u ab aliís di- sce iie e possimus. Q. Quid es is objec i a in ellec us ? R. Ea qua quis plo a objec a pe cipe e ale . Q. Fo inalis? R. Qnee consis i in modo co- gnoscendi, e ep ?esen andi. Q. Quid es in ellec us p o undos? R. Qoi pomposi a in objec o epe i , dissol i e in inemb a disseca . Q. Quid es acumen ? R. Vis plu a in obje- c is dis inguendi. Q. Quid es solidilas? R. Rec a ex bis qo* J . pe cepla sun deduc io. §. i. De judicio e a ione. 49 -Q. Quid es judiciuin ec um? R. Facul as disce oendi coii enien iam idea um ín e se. ,Q. Quid es a io? R. Facul as quse singu- . la es e iía es in uni e salibus con en as deduci 5 e applica . §. 3. De e iexmie e a eniione. Q. Quid es e lexio ? R. Con e sio animi ad sua cogi a a. CAPUT V. De comme cio animce cum co po . Q „i. §. I í 2 eí 3* .Q. N:^uid es comme cium animse cum co ^ po e? R. Ac us ecip ocus co po is in e» e aniinam. .Q. Quo sun hac de e opiniones? R. T es i' Sys eina ha monise p ees abili se. s^Cau^ sa iim occasionuliuni. 3? In luxus ph)'sicuSR Q. Explica i.m R. Le^'bui iuscons i ui quai lH 4 1 dam se íem mo uum in co po e ex se io< icem nascen ium, quinon penden ab ani ma, sed ab i np esionibus ex e nis in o - ganis: simili e in anima se iein pe cep io- num, e ' oli ionum , i p op ia p odo- cía um síne co po e, i a u animse e co - po is ope a iones, e iamsi non exis e e unum, p oduce en u in alio: sed i a con- sen iun ín e se mo üs e pe cep iones, u ídem oinnino si , ac si co pns in ani- mam e icisim e e in lue en ; e u in u o pona libe a em, ai , hoc sol ni in e esse . Ín e co po is mo us e animse pe cep io- nes, sed appe i us animse e si ab his o ian u , anima libe e elici illos. Q. Hoc sys ema es admi endum ? R. Mi- nime: nam omuia liiun quada a neces* sí a e quse olli libe a em , es enim ani ma aii oma um spi i uale, co pus ma e iale. Q. Explica 2.m R. Ca esiani ajun causaiQ occasionalem esse, quse des i ui ii i p o p ia agendi, oceasionem a aen p sebe : sic Deus modi ica animam, in co pus, e icisim, u bis mo ibus co po is, has e non alias Deus in anima p oduca ideas: his animse pe cep ionibus, hos mo us e non aiios. g . Admi is hoc sys ema ? R. Miuime; nam 5» . pp íllud jus co po is in aDÍmam e i- cisijn explica ! non po esl: si enim co - pus mo e u ab anima íainquam ab occa- sionali causa, Deus p oduce e hos mo as; I cu da a oU ionis occasione, Deus aliquan- do similem, aliquando dissimile a co po- eum ac um exci a e ? Q. Explica 3-in. R. A islo elici dicun co - pus iii iue e physice in animam, e ani-- mam in co pus ; subs anlia in lui physi ce. dum aiis e eali a em quamdam ia aliam: bine dum co pas ao e animam, ansi qusedam ismo ix, quae ansmu- a u in aliam im, u animain mo e © possi : simili e dum anima ino e co - pus, is spi i ualís mu a u in co po eam. Q. Admi ís hoc syslema ? R. E si obscunim e iinplica iim, de endí amen po es : nam hsec ide u ox na u e animam in co - pus age e e icisim : Deus enim e si in- co po eiig subs an ia a co po eam impelle» e po es . CAPUT VII. De idea um o igine e na u a» Q. Q io modis eíBciun u pe cep iones ? R. 1. Cuín es sensibiles p aeseu es son e «» animum mo enl. 2« Dum absen es i e um ep asen an u . 3. Dum insensibilia o aa co pó ea concipiun u . 4. Dum insensibi. lia ® ma des i uía pe cipiinus. Q. Ad pe cep iones insensibilium, qiiibüs a- cul a ibus ii imu ? R. Re lexione, a len- ione, a iocinio, e abs ac ione. CAPÜT VIII. De olún a e e ejus p op ie a e» .,Q . §. I. De ohjec o olunia is. Q. Víuodnam es objec u a olun a is ? R, Bonum: e es absolu um, e ela i um. Q. Quid es bonum absolu um ? R. Quod aliqua pe ec ione es dona iun. Q. Rela i um ? R. Quod nobis aliquo modo • conduci . Q. Da u malum absolu um ? R. Minime: nam nullum ens boni a e des i ui u . Q. Da u malum ela i um? R. ü ique: quod cos is inibos opponi u ; e es e iam e- um el appa ens. |Q. Quid es olup as? R. Ea animas a ec io qua bono pe cepíOj sensu quodam pe -* .. iiLndi u « í ia •V Y ?J. Taedíum ? R. A ec io, qua malam pe cc» p um a e sa u aninius. Q. Quid es appe i us? R. Facul as qua ani ma, objec o pe cep o, api u p o olup ale, au ad e sa u p o moles ia. Q. Anima appe i malu a, ii malu a ; au a e - sa u bonum, u bonum? R. Mini ae: quia anima non po es idem place é ac di- splice e; si elige e malu a qua malu a , place e , quia elige e ; displice e , quia ma lu a jucundi a em non a e e : sicdebono. Q. Dequo bono hic agi u ? R. De appa en e: na a saepius elegimus malu as e c edí aus elíge e bonum. Q. E go anima non es libe a, cu a de e - aine u ad eligendum bonum p oposi um ab in ellec u ? R. Anima non es neces- sa io de e mina a ad id quodab in elle c u p oponi u amplec endum: (nisi sum mum bonum) po es suspende e, ac mu- a e judicium &c. Q. lo ellec us po es cognosce e alsum u al- sum : e go olun as appe e e malum u ma lu a. R. In ellec us po es cognosce e al- Eum u alsum, dissen iendo; sic olun as e u in bonum p osequendo; ín ma< lum a e sando. Quí p oxiam a odio habc ul maluiQ 5^ ÍJi elíec u colíoca í debe . Q . Ad libe la em indií e en íse equin' u a^ cul as expedi a ad agendu a ? R. U ique; alioquin non esse libe as, si non ue i expedi a. Q . Volun as po es pa i locu ionem ? R. Mi- DÍme: non enim po es de e mina i nisi á se ipsa, es enim ac us in e nus subs an iíe spi i ualis. Q. Es homo lihe plena libé a e síne ulla necessi a e in e na ad suos ac us ? R. U i-» que: nain ex libé a e o i u aequi as le-» gum , e obliga io; us a leges obliga- en , si mens non esse libe a : posnse es-» sen iniquae, puniendo id , de quo alile age e non po es . Q., Sensus in imas non dese i ad p o aan.. dam lihe a em, nam nos alli , u ali-. qui c edide e aniinam ésse in o o co po- e. R. In casu adduc o sensus in imus so- lum díc aba , ex quacumque co po is pa  e sensa iones o i i posse, ex quo imp o- .ban esse in o o co po e j sed am con- scios non aci de libé a e, u si in e - o em induce e essemns scepíici. ÍQ. P sescien ia di ina olJi Übe a em : qnae enim p asscí a sun , necessa io iun . R. , Sed haec non es necessi as absolu a sed V y Í7 Tjypo e ica. Q. Sían e scien ia Dei de u u a sc ip ione^ non possum ommíle e eam, quia alsam edde em scien iam Dei. R. Possum om- mi e e acúl a e consequen e, e hypo e- ica, non an eceden e au iu sensu com- posi o, sed di iso. Qk Voiun a es nos ae penden ab inclina io- nibus, quia penden ab imp essionibus ob- - jec o um. R. Sed non penden necessa ioj sed amquam mo i a nullam uecessi a em inducen ia. Q. Volun as mo e u ab alio ; quod mo e* u ab alio, es necessa ium: e go. R. Deus omnia mo e secundum a ionem aobi- lium: mo e olun a em, sed non u ex necessi a e. Q. Aliqua causa de e mina olun a em ai elie ; possi a causa , poni u e ec us : e  go necessa io mo e u . R. Non omnis cau sa necessa io p oduci eí ec um, e iam- si si su iciens, po es enim i iipedi iy sic causa, quse aci olun a em elle, po es impedi i pe alia a, emo endo quoi inducj ad elle, CAPÜT IX. De na u a e o igine anima, §. i.An si inco pó ea. Q. Q uid es ma e ia;, seu Co pus ? R. Sub- s amia ex ensa, composi a, di ísíbilis, solida, íne s, iigu abilís. Q. Quid es spi i us ? R. Subs an ia ínex- ensa, simplex, ac i a, sine igu a, in el- lec u e olún a e p aedí a. Q. Ma e ia po es cogi a e? R. Miuime: líam p op ie a es ma e ise pugnan cum cogi a* ioue ; es enim illa ex ensa, di isibilis, ine s, cogi a io inex ensa e indi isibilis; quia si esse ex ensa &c. non pe cipe emus o um objec u a : quia el quaelibe pa s pe cipi olum; el singulse pa es, sin gulas objec i; si p imum , in iní se e un pe cep iones, non una : si al e um, pa s quse pe cipi unum ex emmn, aliud non pe - cipe e . Q. Non possumus nega e cogi a ionem ma e- iae, quin cognoscamus essen iain, e mo dos possibiles ma e iae, quod non cogno- scimus. R. Non es necesse coguosce e hoc ¿u iici u cognoscamus modos con adi^ 59 do ios ; qui inessen , s¡ cogi a ione p se- di a esse . Q. Ma e ia p aedi a es quali a ibus simplí- cibus, u g a i a es &c. R. Falsum es es- • se simpliceá, iiam di idí possun , e hsé sün ex ínsioae, non e o iní insicse. Q. Anima hnmana es inco pó ea, e imma- e ialis? R. ü ique: nam cogi a , ma e- - ia au em cogi a e non po es . Q. Anima es spi i ualis ? R. U ique: nam - el es spi i ualis, el ina e iaíis: non ina- ' e ialis: e go. I em es libe a; libe as ma e ise con eai e non po es , es enim ine s. Q. Anima uniíu cum co po e, sed subs an- iaedi e sse uni i non possun . R. Possun uni i quomodo dic üui es , Q. Anima es simplex, e indi idua? R. U i que: unum idemque indi iduum es quod cogi a , sen i , iil & c.: si plu a indi idua , pa s quae sen i e , minime con- scia esse cogni ionis al e ius, e ice e  sa , quod és absu dum. Q. E go simplex o i i non po es ? R. E ce le debe c ea i, au é níhilo ex ahi úni co momen o , nec co uuipi po es . ^6 ma e possiin . R. I a es ; ca en libe a- e, quse es exe ci ium a ionis: ao us ee- uin p ocedun á acúl a e appe endi non d a ioiie. Q. Cujus gene is siin animae b u o um. R. Igno a u mun sin spi i uales, num co - po ece; sed qui maíe ialem pu an , má ense pe cipiendi, e cogi audi acul a em ibiiun . Q. Nihil es in b u is nisi co po eum, sed cogi a io non es co pó ea, nec ex ensa, ine i i eniin non po es &c. R. Pe cep io es ex ensa e co pó ea, nam nibil nisi imagines co pó eas pe cipiuu , imago ex ensa es e igú ala. DISSERTATIO QüARTA. Theologia na u alis^ CAPUT I. Exis en ia Dei^ x>. Q (lid es ens necessa ium? R. P inci- pi im , ac a io su íiciens e uin omniuin, quod Deum nuncupamus. Q. Fue um qui exis eii iam Dei nega un . R, Á híei o e, non co de. im m 67 Q. Exis en ia Dei p oba ii i missimis a io- nibiis ? R. U ique: i. Exis un en ia con- ingeii ia, u mundus, anima nos a & c.: c go deben esse ab alio : hoc aliud ab alio 5 doñee pe eniamus ad ens, quod non si ab alio, seda se; ac p oiude neces- sa ium , seu Deuin. 2. O ania en ia c éa la ad unum inem conspi an!: hsec con- spi a io cons ans ac pe pe uo consé ala, casu e eni e non po es : e go ab alia cau sa ; hcTec non po es esse «isi ens pe e- c issiinum, seu Deus; e go. 3. Consensus omnium gen ium , quasi lex na u ae pu- anda es : Cice o ai , quod nulla gens es am e a, ñeque am immanis, quse e iain si igno e quaiem Deum habe e debea ,, amen habendiim scia . Q. Médium demons a ionis debe esse ne- cessa iuií), en ia , pe qnse i demons a- io, sun coii ingenlia: e go. R. Médium demons a ionis debe esse necessa iuin ne- cessi a e conexioüis. non exis en iae. Q. Exis enlia en is con ingen is ion couiiec i- u cuín exis en ia en is necessa ii, esse eniin iliiid e iain neces?a iuni. R. Ens con- ingens non es coiiiiexmn necessa iu , sed !) 'po e íce. Q. In e iuilum quale es c ea u a, e in- «8 iniínm n Deus, non da a p opo io. R‘. Kon da a p opo io en ila ís, sed de- penden iae, qu e su ici ad demoas a ionem. Q. Opus ini u a non p oba auo o em in i- ni um. R. P o aa , quo ad essen iam , exi>* gi enim po en iam in ini a a, qualis es i lus c eandí. Eiis simplexau omnino cognosci u , quia nullas habe pa es; au nullo modo. R. Au omnino 5 au nullo modo o.bjec i e, cs ce um; sed non ex pa e in ellec ua nosl i, au subjec i e. Q. Apud a ias gen es sun a ise no iones boni e mali, necan pa en es &c. R. No io nes p í ai i se non suui a ise, sed solum de i a i a, si e maleapplican p ima p in cipia. CAPÜT II. K -A De a ibu is Dai^ qua no ione deducun u a l ibn a Dei? R. A no ione en is necesa ii, quod ens á se ocan ; sic Deus habe necessi a- em exis endi. Q. Quid sun a ibula Dei ? P op ie a es il- lae, qiise ex essen ia di ina p o lue e pe - cipiuiiíu , e sun possi i a e negaliy.a. y . Quae sun á ibu a possi i a ? R. Qua* ocabulis possí i is nuncupan u . g . sapien ia, p o idenlia &c. Q. Nega i a? R. Quae lice em possi i am deno en , p op e eges a em, pe oca- bola nega i a explican u . g . iinmen- si as, in ini as &c. Q. Quid sun a ibü a absolu a? R. Quje nul- lum ad es espec um haben , u ae e ni as. Q. Rela i a? R. Quse dicun ela ionem ad alias es, u mise ico dia. Q. E icien ia? R. Quse espec ii a haben ad ope a ionem, u omnipo e í ia. Q. Ine icien iaFR. Quse soiuui addi inaena» u se pe ec ione a a inen , u simplici as. Q. Deus es se e nus? R. ülique : nam en» necessa ium sempe exisli , ac p oinde es ae e num. Q. Quid es ae e ni as? R. In e minabilís í- ae o a, simul e pe ec a possesio; sen Sil qua nihil p ae e i um e u u mn coii- cipe e iice ^ sed omnia sun siinul, e semel , uenin e e un . Q. Deus es iu ini us , siniplex &c ? R. Vide §. 6. de necessa io ^ ubi ac ando de en e Á se, expen.dun u omnia Dei a ibü a. Q. Si Deus es omnipo ens quomodonon ex- íendi u ad iuipossibilia? R. Quia esse yo absu da ope andi po es as, e non ope í-» e u pe ec issime. Q. Da u dis inc io ealis Ín e a ibu a di ina ? R. Miniine nam si da e u , Deua esse composilus, nam cons a e pa ibus. Q. Da u dis inc io a ionis? ü ique: nam in ellec u pe cipiimis mise ico diam, u dis inc a a á jus i ia, e hxc uo io ei dis inc io in elJec ualis. CAPÜT III. L De in ellec u di ino. Q. Xn ellec us di inus se ex endi ad omnia quae possun cognosci ? R. I a es : nain acul as inlelligendi es pe ec io, ac o- mnia comp eheiíde e opo e , es enimin i- ni us e iliini a us. Q. Dens habe scien iam omnium in g ada eininen i ? R. U ñjue; nam si non habe e , cjus in ellec us non esse pe í’ec issi aus. CAPÜT IV. De olún a e Dei, Q. D eu s hahe pe ec issímam olun a em? R. U ique: habe in eüec um pe ech'ssi- uium e go cogüüsci bonum; sed bonu a i 7*- es objec iim olun a ís: us a enim ha- be e cogoi ionem boni, si p osequi illud nequi e . Q. Volun as Dei es libe a ? R. U ique: li be as es pe ec io; e go. Si Deus libe non esse , nihil esse con ingens: nam a- io exis en ise con ingen ium esse «eces- sa ia, se e na &c. Q. Volun as Dei es immu abilis ? R. U í- que>: Deus enim es inimu abiÜs: e go olun as: mu a io in hoinine peude ab ejus liini a ione. Q. E go omoia necessa io e enien ? R. Mi- nime necessi a e an eceden e, beae e o consequenle. Q. Deus es sapien issimus in suis dec e is? R. U ique: nam sapiens agi p op eí i- ne a: sed ex o dine e um omnium con- s a ad unum ine a ende e. Q. Deus ul hominu a elici a em ? R. U í- que; nam deside ium elici a is es inna- ain homiui, iiec malum u ale appe i : hicconnaíus á Deo iinp essus non ad aiium inem es indi us, quain u illam equi- a : dedece e Deuin oca e hominem ad elici a em, quam non ul concede é. Q. Cu e go o mala in mundo? R. Malum physicuiu noü es malum nisi ela e ad pa e a: mo ale au em non ül , sed pe * ini i : mul a bona olle en u , sí non pe - mi e e malu a. Q. Deus debe da é legés , qúibus elici a í consula u ? U ique ; Deus ul elici a ein homimim, quam sine legibiis ob ine e non possun : homo es limi a us, obnoxius c o i, líbe ad ope andum quod ad elici- a eni pe ine : e go necessa ia es 1e na u se humánse díc ala, qua elici ai í con sula u . CAPOT V. De Deo c ea o e, e conse a o e. Q. Quid es p odiiCe e ? R. Face e aliquid de no o sui, seu ex ahe e alíquid de ni* hilo am suí, quam subjec i. Q. Quid es educ io? R. P oduc io ex nibilo, sed non ex nihílo subjec i. Q. Deus c ea i ex nihílo omnes subs an- ias? R. U ique, nam nullum ens con- ingens habe in se a ionem su icien e n cxis endi: e go ab s a u non exis endi ad cxis endum debe ans e i: haec ansía- ío es c ea io ab alio; hoc an um íie i po es ab en e necessa io, seu Deo, qui - habe po enliam in ini a a. y 73 Q. Quid es conse a io ? R. Con inúala exi- s en ia cn is jam p oduc i. Q. Quo uplexes aodusconse andil R. Du- _ . plex ; di ec e , e indi ec e. Q. Quid es conse a io di ec a ? R. Posi i a olun as ei exis en iam conse andi. Q. Indi ec a ? R. Remo io iinpedimeii o u a, quibüs des ue e u . Q. Deus eonse a es hoc duplici modo ? R*: ü ique; nam es c ea a quolibe ins an i suae conse a ionis, adeo dependel á manu Dei, qui eam c ea i , u cessan e, Tedige e u in iiihilum. Q. C eaíu a semel exis eus debe pe se e a-- e, lisi Deus ellí eam des ue e? R. Mi- nime ; nam c ea u a habe exis en iam de- . penden em á Deo, i aque in qiiocumque momen o addesse debeí dec e um possi í» um illam conse andi. Q. A e acía semel ini a non iodi^en con- se a ione a i icis: e go nec c ea u a. R. Compa a io npn es ec a : nam ax e ac um non babel ah auc o e nisi inodi ica ionein ma- . e i® cxis en ís á qua , e non ab anc o # . depeiide ; c ea i* a e o habe esse ú Deo, e sus en a i. Q. Auima u spi i ualis eo umpi non po es , ¿imul e go p oducía debe pe se e a e. R. E quidem debe pe se e a e pe dec e im eam conse andi, sed non sine possi i a Dei conse a ione. Quides concu e e ad al e ius ac ionem? K. Suppedi a e aliquíd ex quo ac io se- qua u . ■ Q. Quo uplex es concu sus? R. Dúplex: ge- ne alis, e immedia us. ’Q. Quid es concu sus gene aüs, seu media- us? R. Ule quo Deus es se ael c éalas pe mi e c ipsis, u cae e as ac iones p o nu u age en .quin Deus in lue e . Immedia us seu simui aneus? R. Es ille, in qoo non solo a conse a es c éalas , e um concu i ad omnem ac ionem, e ad illam, i á Deo accep a. Q. Deus concu i concu su si anllaneo ad omnes aclioues c ea u a uin ? R. ülique; nam a a acul as ope andi, quam exe cí a sun pe ec iones , sed á Deo dimana o- mnis pe ec io: e go. C ea u a quo is mo men o á Deo conse a u : e go ab eo ac- cipi i a agendi. Q. Si Deus concu e e immedia e p oduce e ac iones p a as. R. Physice, sed non mo- ali e . Q. Si homo concu e e ad ac ionem p a amj i ibue e u eij pa i e si Deus concu i . ‘ , ^ 7^ R. T ibue e u homíni quía es causa sin*^ gula is, non Deo, qui es causa uni e salis- Q. Ac ío Dei e c ea u se, es eadem ac io; e go si c ea u a pecca , e iam Deus. R. Es eadem ac io ela e ad e ec um p oducen- dum, sed non a ione modi ac p incipa agendi. Q. In elligi non po es quomodo Deus con- cu a in causis libe is? R. Deus mo e olun a em hominis, u uni e salis mo us, quod es bonum : sed homo pe a ionem ' de e mina u ad elle hoc ei iilud, bo- Dum e u a, el appa ens, ubi po es es- se mali ia. Q. Talis concu sas de e mina u á c ea u a , e go non es simul aneus ? R. De e mina- u in s a u coudi iona o, non absolu o. lQ. Ac io de enniuans , qualis es ac io c ea u* ae, es p io de e mina a, e go non es simiil aueus concu sus. R. E ce e ac io de e minans e independens, es p io de e mina a, non e o subo dina a qualis es c ea u íe. Q. Ja a e go pende e Deus i c ea u a de e  minan e. R. Depende e á c ea u a agen e i accep a á Deo, e ipsi subo dina- iSL, noa i uíe independea e á Deo»