«Em diuen Omega» (carta de comiat en nou llengües no romàniques)

«Em diuen Omega» (carta de comiat en nou llengües no romàniques);1 versió original de Joan Verdegal BASC (versió d’Andoni Barreña) Nire izena Omega da. Euskararen azkeneko hiztuna naizenez, eskutitz hau idaztea erabaki dut. Jaio nintzenean, nire gurasoek bazekiten azkeneko hiztuna izango nintzela. Europan gertatzen ari ziren aldaketak zirela eta, irautea zaila zeukan hizkuntza baten azken itxaropena nigan jarri zuten. Bizi izan naizen ehun urteetan zehar, nire ahalegin guztiak alferrikoak izan dira: agintariek ez didate entzun ere egin, lagunek ez didate jaramonik egin, eta senitartekoek ez dute nire bidea jarraitu. Gaur, azken hitz hauek nire arbasoen hizkuntzan idaztea erabaki dut, desagertu beharko ez lukeen hizkuntza maitagarrian. Ondasuna, 3006ko abenduaren 31a. SÒRAB (versió de Ludwig Elle) Moje mjeno je Omega. Pisam tutón list jako poslìdni rìènik serbšæiny. Jako so narodŸich, mojej staršej ju wìzo rìèeštaj. Wonaj mìnještaj, zo sym snano poslednja nadŸija, wobchowaæ rìè, kotraž njezamóžy krok dŸeržeæ z wuwiæom w Europje. W bìhu mojeho stolìtneho žiwjenja pak njebìchu moje prócowanja wuspìšne: Administracija njeje na mnje s³ucha³a, moji pøeæeljo tohorunja na to njekedŸbowachu a moja swójba njeje mi slìdowa³a. DŸensa rozsudŸich so, tute s³owa napisaæ w lubowanej rìèi mojich prjedownikow, w rìèi, kotraž so njeby smì³a zhubiæ. Namrìwstwo, 31. decembra 3006. JIDDISCH (versió transliterada de Varda Fiszbein) Mayn nomen iz Omega. Ij shraib dos briv als der letster mentsh vos redt ídish. Ven ij bin gueboyrn guevorn mayne eltern hobn dos shoyn guevust. Zey hobn arayngueleygt in mir zeyer letste hofenung in a shpraj vos vet nisht kenen iberlebn di enderunguen vos zaynen geshen in Eyrope. Durj hundert yor lebn, ale mayne shtrebunguen zenen gueven umzist: di oitoritetn hobn mir nsht guevolt hern; mayne javeirim hobn mir nisht ajtung gueguebn un mayn familie iz nisht nojgueganguen mayn veg. Haynt hob ij antshlosn tsu shraybn di dozique letste verter in di gueshatste shpraj fun mayne ur eltern, a shpraj vos volt nisht badarft farshvundn vern. Yerushe, 31 detsember fun yor 3006. FRISÓ (versió de Durk Gorter) Myn namme is Omega (de lêste). Ik skriuw dit brief as de lêste sprekker fan it Frysk. Doe´t ik berne waard wisten myn âlden it al. Hja tochten dat ik de lêste hope wêze koe om in taal te beskermjen dy´t net op koe tsjin de feroaringen dy´t plakfûnen yn Europa. Yn de hûndert jier dy´t ik libbe hat myn besykjen om ´e nocht west: it regear woe net harkje, myn freonen hawwe my net acht slein en myn famylje hat my net folge. Hjoed ha ik besletten om dizze wurden te skriuwen yn de moaie taal fan myn foarfaars, in taal dy´t net ferdwine mochten hie. Erfskip, de 31e fan de wintermoanne 3006. 1 Les dificultats a l’hora d’aconseguir aquestes missives han fet que no mai es rebera la versió en còrnic, però sí la del saami (que és absent del sumari, com ja s’ha esmentat en el Portal). 132 GAL·LÈS (versió de Christine M. Jones) Fy enw yw Omega. Rwy’n ysgrifennu’r llythyr hwn fel siaradwr olaf y Gymraeg. Pan gefais fy ngeni, yr oedd fy rhieni eisoes yn gwybod beth oedd ar droed. Roedden nhw’n meddwl y gallwn fod y gobaith olaf i amddiffyn iaith nad oedd yn gallu wynebu’r newidiadau a oedd yn digwydd yn Ewrop. Yn ystod fy nghan mlynedd ar y ddaear mae fy ymdrechion wedi bod yn ddiwerth. Nid yw’r weinyddiaeth wedi gwrando arnaf, nid yw fy ffrindiau wedi talu sylw i’r iaith ac nid yw fy nheulu wedi fy nilyn. Heddiw rwyf wedi penderfynu ysgrifennu’r geiriau hyn yn iaith hyfryd fy nghyndeidiau, iaith na ddylai fod wedi diflannu. Etifeddiaeth Rhagfyr 31ain 3006. GAÈLIC (versió de Wilsom Mcleod) Is e Omega an t-ainm a tha orm. Tha mi a’ sgrìobhadh na litreach seo mar neach-labhairt deireannach na Gàidhlig. Nuair a rugadh mi bha i aig mo phàrantan mar-thà. Shaoil leotha gum b’urrainn dhomh a bhith mar an dòchas mu dheireadh airson cànan a dhìon nach b’urrainn seasamh nan atharrachaidhean a bha a’ dol air adhart anns an Roinn Eòrpa. Fad na ciad bliadhna de mo bheatha tha m’oidhirpean gun fheum: cha do dh’èist an riaghaltas rium, cha tug mo chàirdean feart dhomh, agus cha do lean mo theaghlach mi. An-diugh, chuir mi romham na faclan seo a sgrìobhadh ann an cànan brèagha mo shinnsir, cànan nach robh còir aige a dhol à bith. Dualchas, 31 Dùbhlachd 3006. BRETÓ (versió de Roparz Omnès) Omega eo va ano. Skriva a ran al lizer-mañ, rag me’ zo an den diveza hag a gomz brezoneg. Pa z’oun ganet, va c’herent a oar dija’e vin an den diveza. Kredi a raent me’oa ar spi diveza evid eur yez ha ne c’helle ket chom beo, gand ar gemaduriou c’hoarvezet en Europa. E-pad kant vloaz, stourmet’m-euz evid netra! Ne oan ket selaouet gand pennou braz ar vro, ne oant ket dedennet-tre va mignoned ha ne oan ket heuliet gand va familh din-me. Sōnjet’m euz hirio skriva ar geriou-se –ar re ziveza– e yez karet va hendadou, eur yez ha ne ranke ket mervel! Herez, d’an 31 a viz kerzu 3006. CAIXUBI (versió de Jerzy Treder) Zwiã sã Òméga. Piszã nen lëst jakno òstatny z gôdającëch pò kaszëbskù. Czej jem sã ùrodzył, mòji starszi ju to wiedzelë. Òni mëslelë, że jô mógã bëc òstatnym retënkã dlô òbronë jãzëka, chtëren nie bãdze sã mógł procëmstawic zmianóm zachôdającym w Eùropie. Òbczas sto lat mòjégò żëcô mòje starë nie dałë pòżëtkù: władze mie nie słëchałë, drëszë nie dôwelë na to bôczënkù, mòja familia nie szła mòjim szlachã. Dzysô ùdbôł jem sã napisac te słowa w pësznym jãzëkù mòjich starków, w jãzëkù, chtëren ni miôłbë zadżinąc. Heritage (Spôdkòwizna), 31 gòdnika 3006. SAAMI (versió de Irja Seurujar) Mu namma lea Omega Cálán dán reivve manimuS ságastalli beales... Go mun riegádin mu vánhemat dihte juo dan. Soai jurddaSeaigga ahte mun sáhtáSin leat manimuS doaivva seailluhit giela, mii ii sáhttán hástalit Eurohpas dáhpáhuvvi rievdadusaid. Mu Cuohte jahkásaS eallináiggis mu ráhCamuSat leat leamaS dárbbaSmeahttumat: hálddahus ii leat gullan mu, mu ustibat eai leat giddet fuopmáSumi, ja mu bearaS ii leat Cuvvon mu. Odne, lean mearridan Cállit dáid sániid ieZan máttarvánhemiid Cáppa gielain, gielain mii ii galggaSii leat jávkán. AnuAri de l’AgrupAció borriAnencA de culturA, xVii