MÚSICA DEL MAESTRO GAETANO DONIZETTI
POESIA DE CAMMARANO.
VERTIDA AL CASTELLANO
POR JOSÉ QUINTIN SUZARTE.
(Reimp esión.)
CARÁCAS.
IMPRENTA DE MARIANO DE BIÍICESO.
1854.
13 AGQSL 96
o
NJ -
*>. n
nm
UJ —
J
■ —• _
4^—:-
Jl ÍEI. — i e.
B1• •!; en ios.
a:' &E'
ii ;:a -ae en » |lÉI ■
e • OP OA —i.
a:ILR«A p is one ' ■ elici é
E~ pío
,
akmáe
le
íaíoj e e
0'Eli >4 — danos.
TÍ-CA U!
_ GR A * 0 0 — ^
A an e _
|M lime o
Co os
b
Gua e!
UD -
■ ieHó, soldados, alanos y
~A—3 Emo.
;odoEp gue e os g iegos.
N J -
i
LO '
La a&
n
ñíi pa e en las ce ca-
_
»e i c is iana.
Ln~E
o
Belisa io, insigne caudillo bajo el Empe ado Jus iniano, in
caba odas sus espe anzas en su hijo Alejo, lac an e oda ía,
cuando soñó e un gue e o o midable que amenazaba des ui
el Impe io de G ecia, y econoció en él á su hijo. Consul ó es a
apa ición, y se le p edijo que su sang e se ia in aus a al O ien e;
y a eba ado po un ho ible ana ismo pa ió ico, mando a su
escla o P oclo que asesinase al niño, á quien aquel sacó de Bi-
zancio con al obje o ; pe o espan ado del c imen que iba a co
me e , le dejó abandonado en las o illas del Bos o o.
Pasa on muchos años de glo ia pa a Belisa io, has a que pa
ió á comba i los Vándalos que in adían la I alia, en cuyo iem
po mu ió P oclo y e eló á An onina, esposa del hé oe, el a oz
acon ecimien o.
An onina, desga ada po el dolo ma e no, no penso mas
que en enganza, y pa a consegui lo se puse) de acue do con^Eu
opio, un co esano que la amaba, p ome iéndole su ca iño si
conseguia pe de á Belisa io.
Vuel e es e iun an e de los ba ba os y ae en e los p i-
sione os al jo en Alami o, á quien ama y de quien es amado sin
pode explica lo. Recíbenle como á un Dios ; pe o en medio de
su iun o le acusa Eu opio de aición, y auxiliado po An onina,
consigue que el Senado lo condene a muei c.^
Jus iniano conmu a la sen encia en des ie o, mandando que
Belisa io no ol iese jamas á e su os o, y Eu opio, in eiy e-
ando es e dec e o á su modo, le saca los ojos á Belisa io. Ala-
mi o ho o izado de es e acon ecimien o, pa e a euni un ejei-
ci o de Vándalos, ju ando des ui á Bizancio.
Ma cha Belisa io á su des ie o, guiado po su hija I ene, y
en el camino encuen a á Alami o que con g an golpe de gen e,
se a anza hácia Bizancio. En onces se descub e que Alammo es
el mismo niño Alejo. Belisa io log a sepa a lo^ de los bá ba os :
e ocede acompañado po él, y poniéndose a la cabeza de las
hues es del Empe ado , des uye el ejé ci o enemigo mandado
po Oc a io. Pe o un da do le alcanza en el comba e y le aen
mo ibundo y encedo á p esencia de Jus iniano, el cual desen
gañado ya y a epen ido o ece á Belisa io se i de pad e á sus
dos hijos I ene y Alejo. , ,. .
An onina, de o ada po la desespe ación y los emo dimien
os, se da la mue e.
¡ 5
© O I
0
^
? )
.•/'.TECA UNI-VER
_ g anada
JUSTINIANO, Empe ado de O ien e.
BELISARIO, Gene al de sus ejé ci os.
ANTONINA, esposa de Belisa io.
IRENE, hija de en ambos
EUTROPIO, capi an de gua dias.
ALAMIRO, p isione o de Belisa io.
EUSEBIO, alcaide de las p isiones.
O OTARIO, Je e de los búlga os y alanos.
Ì
C
So an e.
I : . .. ' O
Co os y compa sas de Senado es, pueblo, soldados, alanos y
búlga os, pas o es y habi an es del Emo.
Gua dias impe iales, p isione os godos y gue e os g iegos.
La acción se igu a pa e en Bizancio y pa e en las ce ca
nías del Emo.—Año 580 de la e a c is iana.
Belisa io, insigne caudillo bajo el Empe ado Jus iniano, in
caba odas sus espe anzas en su hijo Alejo, lac an e oda ía,
cuando soñó e un gue e o o midable que amenazaba des ui
el Impe io de G ecia, y econoció en él á su hijo. Consul ó es a
apa ición, y se le p edijo que su sang e se ia in aus a al O ien e;
y a eba ado po un ho ible ana ismo pa ió ico, mandó á su
escla o P oclo que asesinase al niño, á quien aquel saco de Bi-
zancio con al obje o ; pe o espan ado del c imen que iba a co
me e , le dejó abandonado en las o illas del Bos o o.
Pasa on muchos años de glo ia pa a Belisa io, has a que pa
ió á comba i los Vándalos que in adian la I alia, en cuyo iem
po mu ió P oclo y e eló á An onina, esposa del hé oe, el a oz
acon ecimien o.
An onina, desga ada po el dolo ma e no, no penso mas
que en enganza, y pa a consegui lo se puso de acue do con^Eu-
opio, un co esano que la amaba, p ome iéndole su ca iño si
conseguía pe de á Belisa io.
Vuel e es e iun an e de los bá ba os y ae en e los p i
sione os al jo en Alami o, á quien ama y de quien es amado sin
pode explica lo. Recíbenle como á un Dios ; pe o en medio de
su iun o le acusa Eu opio de aición, y auxiliado po An onina,
consigue que el Senado lo condene á mue e.^
Jus iniano conmu a la sen encia en des ie o, mandando que
Belisa io no ol iese jamas á e su os o, y Eu opio, in e p e
ando es e dec e o á su modo, le saca los ojos á Belisa io. Ala-
mi o ho o izado de es e acon ecimien o, pa e á euni un eje
ci o de Vándalos, ju ando des ui á Bizancio.
Ma cha Belisa io á su des ie o, guiado po su hija I ene, y
en el camino encuen a á Alami o que con g an golpe de gen e,
se a anza hácia Bizancio. En onces se descub e que Alami o es
el mismo ñiño Alejo. Belisa io log a sepa a lo de los bá ba os :
e ocede acompañado po él, y poniéndose á la cabeza de las
hues es del Empe ado , des uye el ejé ci o enemigo mandado
po Oc a io. Pe o un da do le alcanza en el comba e y le aen
mo ibundo y encedo á p esencia de Jus iniano, el cual desen
gañado ya y a epen ido o ece á Belisa io se i de pad e a sus
dos hijos I ene y Alejo. .
An onina, de o ada po la desespe ación y los emo dimien
os, se da la mue e.
PARTE PRIMA
s s sjsa©S5 í?®3
SCENA I.
ATRIO INTERNO DEL PALAZZO IMPERIALE, CON TRONO A
DESTRA. A TRAVERSO DELl’in ZERCOLUMNIO VEDUTA
DI BISANZIO.
Sena o i dalla Reggia, e popolo aco endo da più pa i.
Tu i. Se o di e e ni lau i,
Impongasi alla chioma
Del p ode, onde Bisanzio
Emula u di Roma.
limi o Belisa io,
Glo ia di nos a e à,
Quan o i anno i secoli,
Il nome uo i à, (si dileguano.)
SCENA II.
IRENE.
All ! co e e. . . . oliam sulla sponda
All'amplesso del o e che a i a.. . .
Vé pe’ i i già il popolo innonda,
Ed il suon della calca es i a... .
Delle ombe ammis o allo squillo
Del ion o già l’inno in uonó :
PRIMERA PARTE
s¡¡il ® 3 ííW2ESíp ® 0
ESCENA I.
ATRIO INTERNO DEL PALACIO IMPERIAL, CON TRONO A LA
DERECHA. AL TRAVES DEL INTERCOLUMNIO SE DISTINGUE
A BIZANCIO.
Senado es desde el palacio y pueblo p e acnde po
odas pa es.
Todos. Co onen bellos lau eles
La noble en e del hé oe,
Que i al de Roma al i a
A Bizancio supo alza .
Sal e in ic o Belisa io,
Glo ia, hono de nues a edad,
Tu nomb e de siglo en siglo
Esplenden e pasa á, (se sepa an)
ESCENA II.
IRENE.
Ah! co amos, olemos amigos,
Ab azeinos al hé oe que llega:
Ya de pueblo se cub en las playas,
Ya se escucha su aleg e clamo .
An e el pa io glo ioso es anda e,
Alza el himno eliz de ic o ia.
6
Salu ando l'augus o essillo,
Cile il e o a i nemici po ó.
La man e ibile-del inci o e,
Di bacci e idi-io cop i ò :
E al sen s ingendomi-il geni o e,
Rapi a in es asi -d’amo sa ò.
Un pian o ene o- o se gli accen i
Sul lab o imido-mi onche à. . . .
Ma quelle lag ime- ieno eloquen i,
Ma quel silenzio- u o di à ! [pa e.)
SCENA in.
ANTONINA, ED EUTROPIO, DA OPOSTE VIE.
An . Plauso! Voci di gioia.. . .
Eu . Il olgo insano
Co e sul lido a es eggia l’a i o
Del educe uo sposo.
An . Mio sposo un pa icida ?
Eu . Oh ! Che a elli ? ....
A . Ascol a, e del mio sdegno
Abbi sicu o pegno.
Lo schia o d i.. . . colui, P oclo mo endo
A me na ò, che di s ena e il ìglio :
Belisa io gl’ingiunse, ond’ei lo asse
Fuo di Bisanzio, e a ucida lo il e o
Alzò ; ma il e o dalla man gli cadde,
E u o ino idi o
Abbandonò, uggendo, il pa gole o
So a dese a sponda. . . .
Pas o o se alle bel e.... o imp eda all’onda !
Eu . Ché in esi?
___
Ahi! sna u a o geni o e! ì
Io i compiango !
An . Immemso é il mio dolo e.
Sin la omba é a me nega a. . . .
Sin le cene i del iglio. . . .
Ah ! di lag ime il mio ciglio,
Vi a on e ogno sa à. . . .
Mad e, oh Dio! più s en u a a,
Mai la e a non a à !
Eu . Ti con o a: dell’eccesso
Paghe à quell’empio il io.
Ma ammen a che p omesso
E a un p emio all’amo mio:
La ua des a. . . .
7
Ah! cual oy á cub i con mis besos,
La al a dies a del g an encedo :
Ah! cual oy á es echa á mi pad e,
Palpi ando de gozo y amo .
Quizá el llan o que b o en mis ojos
In e umpa mi ímido acen o ;
Pe o ese llan o di á e en silencio
Lo que nadie pudie a exp esa . ( áse)
ESCENA HI.
ANTONIMA Y EUTROPIO, POR DIVERSOS LADOS.
An . Aplausos, oces es i as !
Eu . Es el pueblo
Que co e insano á la a enosa o illa,
Á celeb a del encedo u esposo
La elice llegada.
An . Un pa icida
Se no puede mi esposo.
Eu . í Qué me dices ?
An . Escucha, y de mi òdio la jus icia
P on o conoce ás. P oclo el escla o
Con esóme al mo i ¡ oh ama indigna ¡
Que Belisa io le mandó da mue e
Al hijo de mi amo , de mis delicias.
El de Bizancio le sacó inhumano,
Mas al alza la pálida cuchilla,
Ho o izado el hie o de las manos
Dejó cae y la inocen e íc ima
Abandonada en la desie a playa,
Quizá ué pas o de la ma ecina,
O de las ie as que los mon es pueblan.
Eu . ¡ Qué escucho ! Pad e c uel ! Ah dulce amiga
Cual mi pecho conmue en us pesa es !
An . Inmensos son mis dolo es !
Ni á su umba, ni á sus es os
Puedo mis labios llega !
De llo os ab azado es
Mis ojos uen es se án.
Mad e cual yo desg aciada
En la ie a no la hab á,
Eu . Consuéla e, el cielo jus o
Cas iga á su maldad ;
Mas ecue da la p omesa
Que mi amo supo alcanza :
Tu dies a. . . .
14
Be l . Oh ciel!
____
T a eggo!
------
( olgendosi ad
An onina e es ando colpi o dal di lei u bamen o,)
Sulla u ba a on e,
Del duolo hai u, non del piace le imp on e !
Che u? Nuo a sciagu a....
An . Nuo a? Ti asicu a;
Quali innanzi al pa i , al i ed ai
La ua maggion.. .. Sol P oclo il Ciel ogliea
Da ques a alle di dolo e albe go,
E di colpe. (con accen o ib a o)
Be l . Il suo allo Iddio pe doni.. .
SCENA V ili.
EUTROPIO, GUARDIE E DETTI.
Eu . Cesa e a e m’in ia. . . . Taccia deponi.
I e n e - A l a m i o . Come !
Be l . Vaneggi u ! ....
Eu . ^ Di a di i accen i
Passò s agioni Quell’ o gogliosa on e
Piega al ole d’Augus o.
I e n e . Ed osi ?
Ala m . Audace !
-----
Bel. Tace e. E o za l’obbedi .... ma il b ando
Di Belisa io non l’a à che un p ode.
(lo dà ad Alami o)
Andiam. (ad Eu . con nobile in epidezza)
I e n e . Pad e. . . .
Ala m . Signo , deh ! lascia. . . .
( olendo segui e Belisa io, egli con un ges o au o
e ole impone lo o di imane e e pa e con Eu opio
e le gua die.)
I e n e . Oh ! Cielo !
........
An . (Comincia la ende a !)
Alam . I o emo ! . . . .
I e n e . I o gelo ! (pa ono)
SCENA IX.
Aula sena o ia. Da un la o mol i seggi a’quaii uno più ele a o
pe l’Impe a o e. Yi é un a olino, su cui alcuni papi i, il o
lume delle leggi, ed una spada.
SENATORI.
Tu i. Che mai sa à !
Pe ché solleci i
Belis. { ol iéndose á An onina y so p endido de su
u bación.)
Me engaño ¡ oh cielos ! u u bada en e
No azas de place , de duelo o ece.
IDesg acia nue a acaso?....
An . No e inquie es.
Cual dejas es al pa i la mansión uya
Así la encon a ás. P oclo an solo
Dejó es e alle de dolo albe gue
Y de culpas. (con ma cada in ención)
Belis Su al a Dios pe done.
ESCENA VIII.
EUTROPIO, GUARDIAS Y DICHOS.
Eu . Césa á í me en ia, la espada en ega.
I ene y Alam. Como !
Belis. Deli as ú?
Eu . Pasó ya el iempo
De habla como seño ; la al i a en e
Humilla an e el que e del G an Augus o.
I ene. Y osas ? ....
Alam. Audaz !
Bel Obedece es ue za ;
Mas la espada del noble Belisa io
No la ecibi á sino un alien e.
(ila en ega á Alami o)
Pa amos. (á Eu opio con noble in epidez)
I ene. Pad e!
Alam. Ah Seño ! pe mi e. . . .
{que iendo segui á Belisa io, él con ges o de au o
idad les impone que se queden, y pa e con Eu o
pio y los gua dias)
I ene. Oh cielos!
An . (Comienza la enganza !)
Alam. Me es emezco !.. ..
I ene. Yo me hielo de ho o ! ( anse)
ESCENA IX.
Sala del Senado. Á un lado y o o asien os, en e los cuales hay
uno mas ele ado pa a el Empe ado , Bu e e y sob e él algunos
pe gaminos, el lib o de las leyes y una espada,
SENADORES.
Todos i Qué se á aques o ?
Po qué solíci os
15
16
Cosi ne aduna ? ....
So as a a Cesa e
S en u a alcuna ?
Alc u n i. Fo se u n colpe ole
Puni si de e ?
Glial i. Fo se la pa ia
Danno ice e !
Tu i. Ma il p ence aci o
Qui olge e solo. . . .
Nel ol o o bido
P o ondo duolo
Scul o gli s a ! . .. .
Che mai sa à.
SCENA X.
GIUSTINIANO, E DETTI..
Gius . ( a mes amen e a sede e : ad un suo cenno
u i si siedono)
Sos egni del mio ono, un e o e en o
Ogni gioia dis usse ! Innanzi a o,
Accusa o d’o ibile mis a o,
Tal i ia, che il ede lo, il sol ede lo
Vi agghiacia à le ene.
Sena o . Chi ì
Gius . Belisa io.
Sena o . Belisa io. _
Gius . Ei iene.
SCENA XI.
BELISARIO FRA GUARDIE, EUTROPIO DAL LATO OPPOSTO
- E DETTI.
(Belisa io si a anza inpe u ba o)
Gius . S’ap a il giudizio. (un sena o e siede
p> esso il a olino. Eu opio a a coloca si
in piedi accan o di esso)
Eu . Belisa io accuso ■
Di ellonia.
Bel. Che in endo!
Eu . Al declina di ques o gio no is esso
Del suo ion o, le ibelli squad e,
Da lui comp e e seddo e,
Do ean, an a ógni legge, e spen o il Gius o,
(indicando Gius . con simula o accap iccio')
Co ona e il suo c in del se o augus o.
1
«
17
Se nos eime?
Desdicha al Césa
Amenaza á ?
Uno Acaso un c imen
Venga debemos?
O os. Tal ez en iesgo
La pa ia es á?.. . .
Todos. Mas uel e el p íncipe
T iáíe, aci uno :
En su o o os o
De duelo p o undo
Se é la señal. . . .
¿Que se á?
ESCENA X.
JÜSTINIANO Y DICHOS.
Jus . {ya á ocupa con is eza su si io : à una se
ñal suya, odos se sien an)
Columnas de mi ono, un c udo e en o
Empaña nues o gozo. An e oso os.
De ho endo c imen, ele ado eo
Viene á compa ece . Su sola is a
La sang e ues a a a o na en yelo.
Un s e n a d o . Quien? '
Jus . Belisa io.
Se n a d o e s . Belisa io
Jus . Ei iene.
ESCENA XI.
BELISARIO ENTRE GUARDIAS ; EUTROPIO POR EL LADO
OPUESTO Y DICHOS.
(Belisa io se adelan a con ai e impe u bable)
Jus . Áb ase el juicio, {un Senado se sien a ce ca del
bu e e. Eu opio a á coloca se en pié & su lado)
Eu . A Belisa io acuso
De aición.
Belis. ¡Qué es lo que oigo, cielo san o!
Eu . Al declina aques e mismo dia
De su al o iun o, las ebeldes opas
O comp adas po él ó seducidas,
Debian del jus o pe pe a la mue e {señalando á
Jus iniano con ingido ho o )
Y á sus sienes ceñi la augus a insignia.
18
Calunnia in ame !.Bel.
Eu . A con es a l’accusa
Ques e p oduco sue medesme ci e.
(acce ando i papi i sul a olino')
Bel. Ch’io egga-E’ e , son mie.
(lasciando i uno sgua do)
Gius . Leggile.
Bel. (doppo a e le o)
Inesplicabli ama !.. . .
Son ques i i ogli che in iai dal campo
Alla conso e. . . . ma d’a e no o se
Una u ia maligna
Alle amo ose no e al e ne aggiunse !
Gius . Dunque ! . .. .
Bel. Il e o, chia i po ia la sposa.
Gius . Ella s’ a anza.
O enda,
SCENA XII.
I SUD ITTI, ED ANTONIFA SEGUITA DA IRENE, ED AXAMIRO.
Bel. I ene, sposa. . . . ah ! oi non c ede e e. . . .
Mi asse iniqua so e
Pe cammin del ion o incon o a mo e !
Alam. . A mo e!
I ene. Oh Dio ! ... .
Del. Rimi a.
Su ques i ogli, che sma is i al ce o,
Nemica man a la mie ci e in use
Sensi ibelli, (dà i ogli ad An on, che ce ca
nasconda e la sua o ibili agi azionne)
O leggi,
E di se u gli a es i
Tali, o donna, da me.
An . { in anca a da uno sgua do u i o dì
Eu opio.) Si.
De l . Si, dices i ! (come colpi o da un ulmine.
I e. Ala. Giu. ed i Sen. anno un mo imen o di
so p esa e di o o e)
I ene. Ah mad e ! ....
Gius . Sen. E’ eo ?
An . _ Since o.
Fu il labb o mio.
Alam. C edei !
Be l . Sposa, ed a es i !
19
Belis. Calumnia in ame!. . . .
Eu . Como p ueba o ezco
Aques as ca as, po él mismo esc i as.
Belis Dejádmelas mi a . Son de mi mano.
(echando una mi ada sob e ellas)
Jus. Léelas.
B l. Ho ible, inexplicable, impía
Aques a ama es ; del campamen o
Á mi esposa esas ca as di igía;
Mas una u ia, del a e no pa o,
A las ases del amo , unió maligna
Esas ases in ames y aido as.
Jüs . C on qu e?....
Belis. Mi esposa escla ece pod ia
Del liecLo la e dad.
Jüs . Venga á es e si io.
ESCENA XII.
LOS DÍCI-IOS, ANTONINA, SEOUIDA DE IRENE Y ALAMIRO.
Belis. I ene. . . . esposa. . . . que c eáis no es dado
El modo inicuo con que c uda sue e
Del iun o en el camino me da mue e.
Alam. La mue e !
I ene ¡ Olí Dios mio !
B lis. Mi a y iembla.
Sob e es as ca as que pe dis e acaso,
Mano enemiga in e poló aido a
F ases de ebelión in amado a. (Zas en ega á
An onina, que p ocu a ocul a su ho ible agi ación)
O a lee mi dulce esposa
Y esponde an e el senado,
Si cual yo las be mandado
Aquesas ca as es án.
An . (animada po una mi ada u i a de
Eu opio) Sí
Belis. Sí dijis e!
I ene. Mad e mia !
Jus , y Sen. Es delicuen e !....
An . Since o
Fué mi labio.
Alam. C uel!
Belis. Impía
Esposa, lo asegu as?
20
An .
Il
e o.
Gius . Sen. Reo Belisa io!
Tu i, ( anne An . ed Eu .) Oh ciel !
Bel. Da chi son io adi o !....
Non eggo á an o duol !. . . .
E anco a ino idi o •
Non si nasconde il Sol !
An . (Renda il mio co e a di o
Tu o il ma e no duol. . . .
L’iniquo sia puni o,
E poi m’inghio a il suol.)
I e n e . (Non egge il co e i o,
Non egge a an o duol.. . .
Ah ! ugga ino idi o,
A noi si asconda il Sol.)
Alam. (Ecceso empio,-inaudi o !
I a m’ingomb a, e duol. . . .
Non ugge ino idi o. . . .
Non si nasconde il Sol !
Eu . (Renda quel co e a di o
Tu o il ma e no duol.)
Gius . Sen. T amon e à es i o
Pe noi dilu o il Sol.
Bel. (p ende la iglia pe la mano, e conducendola
innanzi ad Alam.)
Mad e u os i, e moglie:
L’in ame accusa o oglie
La i a a me, l’ono e ;
Ad essa il geni o e.
Se acque nel uo pe o,
Il ma i ale a e o,
Do ea nell’alma impu a,
Tace i anco na u a ?
An . Na u a in oca, e scempio
Egli ne ea. . . . ques ’empio !. . . .
( olgiendosi al sena o)
B l. Che !
An . P oclo. . . .
Bel. Ebben ?
An . Mo endo
. S elò l’a cano o endo.
Bel. Dio ! .. . .
( e ocede acilando, e cop endosi il ol o
con es emo e o e)
I ene. Alam. F ema!
Gius .Asconde il ciglio !
21
An on.Es e dad.
Jus , y sen. Es Belisa io c iminal !
Todos, (ménos An . y Eü .) ¡Oh cielos!
Belis. ¿Po quien soi aicionado?
Yo sucumbo al dolo !.. . ,
Ah ! cómo ho o izado
Su luz no apaga el sol ?
An . (Mi co azón alien e
El ma e nal dolo .
Que pe ezca el impío,
Y mue a luego yo.)
I ene. (El co azón llagado
Des oza al dolo .
Ah ! huya ho o izado,
Su luz esconda el Sol.)
Alam. Exceso an ho ible
I a in unde y dolo .
Ah ! i cómo ho o izado
Su luz no esconde el Sol ?
Eü . (Su co azón alien e
El ma e nal dolo .)
Jus . y Sen. T amon a á enlu ado
Po noso os el Sol.
Belis. ( omando á su hija de la mano y conduciéndo
la delan e de An onina)
Mad e uis e y esposa ;
Tu acusación odiosa
Hono me qui a y ida
Y un pad e á es a in eliz.
Si sen is es en u seno
Mo i mi amo se eno,
l La oz de la na u a
Pudis es desoi ?
An . ¡Na u a! ah ! el mal ado
Bel. Qué !
P oclo.
La in oca y la ha ul ajado.
Y bien ?
Mu iendo
Re eló el c imen ho endo.
Bel. Dios!
I ene y alam. Tiembla!
J us . y sen. El os o ocul ó.
22
An . Quel mos o uccise il iglio !
I e n e . Alam. Ahi !
Giu s . Al a m . Pa icida anco !
I ene. Alam. Gius . Sen. Oli gio no di e o !
(Gius . ed in Sen. si alzano e ci condano Bel.
abb i idi i.)
]>EL. (é con ulso a segno di non po e pa la e :
egli accenna all'impe a o e, ed al Sena o di
ena e il accap iccio, ed ascol a lo ; e dopo
si olge ad essi con oce in e o a.)
Sognai. . . . a gen i
-----
ba ba e. . . .
Te ibile un gue ie o
-----
d ie minaccia a. . . . i ca dini
C olla
___
del g eco impe o.
Chiesi di lui ipe e e,
Del iglio in esi il nome. . . .
Nel sen mi co se un b i ido ! . . . .
Mi si d izza le chiome!
In e p e ò lo spi i o
Del sogno un uom di Dio ;
E all’O ien e in aus o,
P edisse il sangue mio.
F eme i
___
della pa ia
C udo mi e il pe iglio. . . .
Mandò na u a un gemi o. . . .
E cadde es in o il iglio !
I ene. Alam. Mise o geni o
An . Eu . Ba ba o
Giu. Sen. Oh gio no di e o !
An . Pe a l’empio che o ese na u a ;
Cielo e e a colpe ole il g ida
-----
Non lo sposo, il c udel pa icida
Spen o plachi il mio gius o u o .
Ah ! do unque mi olgo, m’aggi o,
L’omb a inul a del iglio imi o !.. . .
La sua oce, il suo gemi o es emo
Mi ice ca le ib e del co .
Bel. Pe me suona già l’o a unes a. . . .
Empia sposa la scu e mi app es a !
Ah ! u almen sulla omba pa e na
Spa gi, o iglia, una lac ima, un io .
23
an . El mons uo á su Lijo ma ó !
I ene y alam. AL!
Jus . Alam. Pa icida ambién !
I ene. Alam.* J us . y sen. Dia de e o c uel !
(,Jus iniano y los Senado es se le an an y odean á
Belisa io ho o izados)
Bel. (es á con ulso y en é minos de no pode ha
bla : hace señas al empe ado y al Senado que
con engan el ho o de que es án poseídos y lo escu
chen : después uel o á ellos, con oz in e umpida-i
exclama :)
Soñé e .... en e los .... bá ba os
Fie o gue e o e ible,
Que amenazaba impasible
Es e impe io des ui .
Po su nomb e p egun ándole,
Oí el nomb e de mi Lijo !
Y Lelado mi egocijo
El pelo Le iza sen í.
In e p e óme el espí i u
Del sueño un san o eminen e,
Y p edijo que al O ien e
Mi sang e in aus a se á;
Y el pelig o de mi pa ia
Me Lizo c uel : AL ! emblaba
Cuando al Lijo que ado aba
Le mandé la mue e da .
I ene y Alam. Míse o Pad e !
An . Eu . Bá ba o
Jus . y Sen. Dia de Lo o :
An ón. Mue a ese Lomb e que mancLa la ida :
Cielo y ie a culpable le aclaman.
No mi esposo, el c uel pa icida
Ye o sacie mi jus o u o .
Po do quie a que uel o los ojos
Veo la somb a del hijo que ido,
Y su oz, su espan oso gemido,
Despedazan mi iel co azón.
Bel. Sonó ¡ cielos ! mi úl ima Lo a :
Ya el suplicio me ap es a mi esposa.
Tú Lija ca a, en la gélida losa
Una lág ima iega, una lo .
30
Mise a iglia.. . I ene.. . addio ; (con dolcezza)
Di me alle a al geni o .
(Il suo o men o acc esce il mio !....
Quel pian o ama o mi scende al co :
T ema Bisanzio, s e mina ice, (con u a o za)
Su e in gue a discende à ;
Ed ogni lag ima dell’in elice,
Un io di sangue i cos e à.)
I ene. Ali ! la ua is a, pad e in elice.
Il co nel pe o mi squa ce à !
Co o. Chi non compiange ques ’ in elice,
Ha co di ig e. . . . o co non ha !
( Alami o pa e)
I ene Amici é o za sepa a ci. . . . A oi
Kaccomando la mad e....
Deh ! non piange e, o di cos anza ho d’uopo. . . 1
Quando lungi sa ò, de’casi miei
Pa lando nel pensie , spa ge e allo a
Del so eni la lag ima pie osa. (Li abb accia)
Non più.. .. Yi a ida il ciel. (a u i che si allon
anano piangendo.) Ella imane un momen o en e
o silenzio, quindi e scossa dallo s ido e della
e ea po a delle p igioni che si dischiude.
S’ ap e la is a
Soglia c udel.... Chi n’esce ? Oh e a is a !
( e ocedendo ino idi a)
ESCENA IV.
BELISARIO, EUSEBIO, GUARDIE E DETTA.
Bel. Au a più lie e qui espi o !
(ha una benda oscu a sugli occhi) dunque
Fui dal mio ca ee a o ?
I ene. (Ahi! non oso mi a lo !)
Eus. (le po gi un papi o, ed ella lo legge con so p esa)
Belisa io; un egai cenno
Chi i conduca nell’ esilio in ia.
(Ho di pie à comp esa,
Di duol, di ma a iglia
L’anima u a ! Oh so umana iglia ! (pa e)
Bel. 0 u che dell’e e na, o ibil no e
Che icop e il mio ciglio
Esse de i la s ella, a me ’app essa.
31
Hija in eliz, ángel pu o,
De mí habla á u pad e. Adiós.
(Sus o men os mis penas ac ecen,
Llan o ama go baja al co azón.
, Tiembla Bizancio que des uc o a
A í la gue a descende á.
Y cada lág ima des a in elice
Ríos de sang e e cos a á.)
I n e . Ab ! u p esencia, míse o pad e,
Mi is e pecho des oza á.
Co o. Quien no se duele de es a in elice,
O alma no iene, ó es ig e asaz.
I ene.^ Amigos, es p eciso sepa a nos.
Mi mad e os ecomiendo.
Ah 1 no llo éis : cons ancia necesi o.
Cuando me encuen e de oso os léjos,
Y en mí pensando, habléis de mis desdichas,
Dadme en eeue do lág imas piadosas.
x . (los ab aza)
.No mas, el cielo nos ayude. (á los ci cuns an es
que se alejan llo ando.) Ella queda un momen o
en é ico silencio, luego uel e en sí conmo ida
po el uido que liacen las pue as de la p isión
al ab i se.
. _ Se ab e
La is e c uel p isión. Quién es? Ho ible,
Desga ado a is a.
(: e ocediendo ho o izada.)
ESCENA IV.
belisa io, eusebio, gua dias y dicha.
Belis. (con mía enda en los ojos.)
Au a mas le e aquí espi o. ¿ Acaso
De la p isión me sacau ?
I ene. (No oso e lo.)
Eus. (le p esen a un pe gamino y ella lo lee con so p esa)
Belisa io, un eal dec e o ’
Quien e conduzca en el des ie o en ía.
Oh ! de piedad op esa
Dolien e y admi ada
El alma sien o, sob ehumana hija.
Bel. Oh ú ! que en la e e nai, ho ible noche,
Que mis ojos en uel e
Mi es ella debes se , á mí e ace ca.
32
I es e. (Ciel!
------
]3e l. Do e sei ? {I ene gli po ge la
' des a) Tu dunque
Nell’asp o esigilo uoi segui mi ? Ali ! ce o
In elice esse dei, che pie à sen i
I ene. (Il m al
------
ena o pian o
-------
Niega al labb o gii accen i. . .. )
g EL- - Ai la i miei.
Vanne. . . ola. . . i o na. . . io qui ’aspe o.. .
Vo’pe l’ul ima ol a
Vede mia iglia
-----
Oh dio
------
ede la?—
Il labb o,
Fino il mio labb o is esso,
P es a ede non puo e all’empio eccesso !
Se ede la a me non lice,
B amo udi la.. . . Ah a’che al seno
La mia iglia io s inga anco .
Benedi quell’in elice,
Non si ie i al geni o .
I ene. (Chi mi egge. . . . chi m’ai a {in e
pola amen e ai e si che p ecedono.)
In si ba ba o momen o ?
L’alma, oh Dio !
___
manca mi sen o ! . . . .
Sen o, oh D io!.. epezza si il co !
Ah ! pe me, pe me la i a
Sa à u a di dolo !)
Bel. Va; la guida a ques e b accia.
{I ene gli hacia la mano bagnandola di lag ime)
I ene. Pad e. . . . {cadendo alle sue ginocchia)
Bel. Oh Dio!
La sua oce ! .. ..
I ene. Ah ! pad e mio. . . .
Bel. Sei u, iglia ?
-----
I ene. Ed al uo pié.
Bel. So gi I ene.. . . il pad e.abb accia.. . .
E ia e 1. .. .
I ene. Son io !
Bel. Con me?
Ah se po essi piange e,
Di duol non piange ei.
Di ene ezza lag ime,
Di gioia io spa ge ei. . . .
Non son, non son più mise o
Figlia icino a e !
I ene. Segui i io o, di ide e
33
I ene. Oli cielos !
Bel. Dónde es ás ? {I me le d a la manó)
Quie es segui me .
En el e ible y áspe o des ie o ?
Debes se desg aciada, cuando ab igas
Piedad de un in eliz.
I ene. El llan o niega
Palab as á mislabios. . . .
Bel. Ve á mis la es
Co e, uela, e o na : aquí e espe o.
Po úl ima ez quie o
Ve á mi liija ! . . . . Dios mio ! e la ! . . . . el labio.
Mi mismo labio p es a e no puede
Al exceso c uel.
Ab ! si e la no me es dado
Quie o oi la, pueda al meno
Es echa la aquí, en mi seno.
No se impida á un desdichado
A su bija bendeci .
I ene. ¿ Quién me ayuda y me sos iene
En an bá ba o momen o ?
El alma ¡ olí Dios ! al a sien o,
Sien o o o el co azón.
Pa a mí la is e ida
Se á nocbe de dolo .
Bel. Vé, condúcela á mis b azos.
I ene. Pad e !
Bel-, ¡ Olí Dios! su acen o ! ... .
I ene. ¡ Pad e
Mio!
Bel. E es mi bija?
I ene. Es á á us piés.
Bel. Alza I ene á mis ab azos.
Se á cie o ? ....
I ene. Yo soi : sí.
Bel. Ab ! si pudie a llo a ,
De dolo no llo a ía.
De e nu a, de aleg ía
Ve ie a lág imas mjl. '
Ya no soi, no, desg aciado
Hija mia, jun o á í.
I ene.Voi á segui e y pa i
34
Il uo c udel des ino ;
Le pene dell’ esilio,
Gli s en i del cammino. . . .
0 pad e mio con e.
Bel. Ma u, seguendo un po e o,
Di cibo, e di ice o
So en e a ai penu ia.
I ene. Un an o a me ia e o,
E u i a ò dagli albe i,
Umo dal on e a ò.
Bel. Ma sola pe gl’inospi i
Dese i. . .
I ene. E non son eco ?
Bel. E se d’a anni ca ico,
Più che d’e ade, il cieco
Soccombe ?
I ene. Allo degli o ani
Il pad e in oche ò:
Bel, Dunque andiam : de’ gio no mie,
( i amen e commoso)
Tu sei l’angelo, u il duce ;
Tu a l’omb e sei la luce
Del adi o geni o . . . .
E degli occhi che pe dei
Tu mi sei più ca a anco !
I ene. O signo , u sei is o o
( olgendo gli occhi al cielo)
Di chi so e ingius o ol aggio :
Deh 1 su noi u spandi un aggio :
Del celes e uo a o .
Pe mio pad e io sol ’implo o,
Dio di g azie, Dio di amo .
(pa ono ci conda i dalle gua die)
pine della pa e seconda.
35
Con igo u c uel des ino :
Los abajos del camino,
Del des ie o el exis i .
Y si á u lado á la umba
Desciendo, se é eliz.
Bel. Mas siguiendo á un desdichado
Sin ab igo ni alimen o,
; Su i ás pena c uen o.
Ibene. Una cue a po echado
Tend é : los á boles u as,
La uen e agua me da án.
Bel, Mas sola ! j o es é iles
Desie os
........
I ene. No es con igo ?
Bel. ¿ Mas si de a an exánime,
Mas que de edad, el ciego
Sucumbe ?
I ene. De los hué anos
Al pad e in oca é.
Bel. Tú e es mi ángel, ú mi guia;
La luz en la noche oscu a
Qué en uel e al pad e in eliz,
Y mas ca a á mi e nu a
Que los ojos que pe dí.
I ene, ¡ Oh seño ! ú e es consuelo. ( ol iendo los
De la íc ima inocen e : ojos al cielo)
En íanos desde el cielo
Un ayo de u a o .
Po mi pad e solo implo o,
Dios de g acias, Dios de amo .
(cánse odeados de los gua dias.)
FIN DE LA SEGUNDA PARTE,
,
-
PARTE TERZA.
SCENA I.
IN TONDO, GIOGHI ALTISIMI DELl’eMO. IL DARANTI E INGOMBRO
d’albe i, E SASSI MUSCOSI.
Belisa io, senza benda, ed I ene : en ambi a anzandosi a s en o,
come pe sone a aglia i da lungo iaggio.
I ene. Qui siedi, o pad e, eie ue s anche memb a
Abbia i dopo il penoso
Lunghissimo cammin, b ebe iposo.
( acendolo sede sop a di un sasso : ella se adagia a’
suoi piedi appoggiando il capo alle ginocchia di lui.)
Bel. (in uono que ulo, ed acca ezzandole il capo)
Di e m’inc esce. . . . Ah ! l’as o
Che si ulgen e al nasce uo splendea. . . .
Agli occhi miei si spense
(si ode un lon ano squilla di ombe, che ien ipe u o
da u i gli echi delle balze ci cos an i)
Al ago di ba ba i me alli
Odo i mon i muggi , muggi le alli.
(I ene ascende una occia pe osse a e da lon ano)
I ene. Oh ciel !
Bel. Che edi ?
I ene. Lunga a a d’a ma i a ques a ol a
Rapida mo e. . . Ah! pad e ( o nando a Belisa io)
Fuggiam.. . .
TERCERA PARTE.
3LA MWSim'E’SSa
ESCENA I.
EN EL FONDO, LAS ALTISIMAS CUMBRES DEL MONTE EMO, DELANTE
ARBOLES ESPESOS Y FIEDRAS CUBIERTAS DE MUSGO.
Belisa io sin benda é I ene ; en ambos andando con abajo, como
pe sonas ago iadas po un la go iaje.
I ene. Sién a e, ¡olí pad e! y los cansados miemb os
P es a un a o al eposo,
Que lo eclama un iaje an penoso. (haciéndolo
sen a sob e un peñasco: ella se acomoda á sus piés
‘ apoyando la cabeza sob e sus odillas.
Bel. (en ono lamen ado y aca iciándole la cabeza)
Solo po í lo sien o, El as o he moso
Que an ulgen e al nace ií, b illaba,
A mis ojos po siemp e se lia ocul ado
___
(óyese á lo léjos el sonido de cla ines que epi e el eco.)
Mas al umo de bá ba o ins umen o,
El mon e, el so o, el alle, mugi sien o.
(I ene sube sob e una oca pa a obse a á lo léjos)
I ene. ¡Olí cielos!
Bel. Qué se e ?
I ene. Muchos gue e os.
Hacia es e si io ap esu ados ienen.
Iluyamos ! ( ol iendo donde es á Belisa io)
38
Bel. Non ugge Belisa io.
I ene, Almeno
Meco i a i di ques’an o in seno.
(eonducendo en o uno speco in c a a o a p i é (P u n a u p e.)
SCENA IL
Dalla sommi à dell’Emo discende un’o da di Alani e Bulga i. Ala-
mi o ed Oc a io sono a i duci. Al suono di ba ba i s omen i
si dice il seguen e co o ipe u o semp e dall’eco.
Di ondasi e ibil
G ido di gue a :
T emi la e a
Bimbombi il eie).
E all’u lo i esis ible
Di nos a possa,
So a pe Tossa
D’ g eci un gel.
SCENAY III.
BELISARIO ED IRENE COMPARISCONO SUL LIMITARE DELL5
ANTRO, E DETTI.
Alam. Impa idi gue ie i :
Quel ci e edemmo eleggia da lungi
Nembo di pol e, le coo i asconde
Del g eco impe a o : l’o a s’ap essa
Delle pugne.
Bel. Qual oce !
I ene. É Alami o.'
Oc . E u c edi
Che all’op a ne ian ligi ?
Alam. Si : isuona di Belisa io il nome
Ud assi appena, e i p odi,
Clie so o Telmo incanu i seguendo
L’in i o duce, o endica ne i o i
Pugnando a em son so i.
Oc . Dunque s’incon i Tinimico
Alam. Allau e
Delle ba aglie alza e
La oce.
Oc . Alla mi. (a ic in a n d o s i)
39
Bel. Belisa io no huye.
I ene. Al meno,
De aques a cue a nos ocul e el seno, (lo conduce
den o de una cue a o mada de una peña.)
SCENA IL
Desde la cumb e del Emo baja una ho da de Alanos y Búlga os.
Alami o y Oc ano es án en e los je es. Al son de bá ba os
ins umen os se can a el siguien e co o, epe ido siemp e po
el eco.
Di úndase e ible
G i o de gue a : -
Tiemble la ie a
Que ib e el sol.
Y al uido i esis ible
Que ie o alcemos,
Al g iego helemos
Sang e y alo .
ESCENA HI.
BELISARIO E IRENE QUE COMPARECEN A LA BOCA DE LA
CUEVA, T DICHOS.
Alam. Impá idos gue e os,
Aquella nube que á lo Iéjos ueda
De neg o pol o la coho e ocul a
Del g iego empe ado . La ho a se ace ca
Del comba e.
Bel. ¡Qué o z!
I ene. Es Alami o.
Oc . ¿Y c ees ú que los súbdi os del Césa
En el comba e se nos unan ?
Alam. Cie o.
Al esona de Belisa io el nomb e,
Los iejos mili a es que siguiéndole
Bajo el yelmo y a iga encanecie on,
Venga án en unión de nues as hues es
Los injus os ul ajes que su ie on,
Oc . Vamos ¡mes á encon a al enemigo.
Alam. Alzad el g i o de ba alla al pun o.
Oc . Al a ma, al a ma! (ace cándose)
46
Regge un nume de’G eci la so e.
Pe la pa ia pugnando da o e
Belisa io ogni g eco sa à.
(squillano le ombe dei Ba ba i, ed essi pa ono guida i
da Oc . Bel. coi igli en a dal la o medesimo, ma pe
al a ia.)
SCENA IV.
Tenda di Gius iniano, che ap endosi nel mezzo lascia sco ge e
nell’ul ima dis anza le sommi à dell’Emo.
GIUSTINIANO E GUARDIE.
Gius . (ad alcune gua die chi ice u o l'o dine
pa ono)
I ene al campo, sea palese al Duce
Ch’io giunsi, e che p e iggo
Alla ba aglia il nuo o di.
SCENA V.
ANTONINA E DETTO.
Ella é cin a di g amaglie, il suo ol o á pallido e consun o, la sua
chioma sca miglia a : giun a appena, si a es a ansan e sul limi a e.
Gius . Chi eggio?
An . Una empia.
Gius . A che enis i ?
An . • A a palese
Deli o o endo.
Gius . E sciol a hai u semp e
Ad accusa le labb a ?
An . Oh ! chiuse allo a
Mo e le a esse che menzogna in ame
Ad esala si ap i ò :
Ino idisci o Cesa e ; quel g ande,
Che mio conso e pili noma non oso,
E’innocen e. (in uono solenne)
Gius . Che dici ? ( i amen e colpi o)
An . Le ci e accusa ici
Man comp a simulò ; del adimen o
Eu opio ebbi minis o.
Gius . Ah ! scelle a i !
Mo e ad en ambi. , , ,
47
Rige un Dios de la G ecia la es ella :
Cada g iego que lidie po ella
Belisa io emible se á.
Csuenan los cla ines de los bá ba os y ma chan guiados
po Oc a io. Belisa io pa e po el mismo lado, acom
pañado de sus hijos.)
ESCENA IV.
Tienda de Jus iniano abie a po el medio, desde donde se pe ciben
á la ga dis ancia las cumb es del Em o... .
JUSTINIANO Y GUARDIAS.
Jus . (& algunas gua dias que ma chan después de
habe ecibido sus ó denes.)
Id al campo y decid á ues o je e
Que de e mino que al b illa la au o a
Del nue o dia, la ba alla empeñe.
ESCENA V.
ANTONINA Y DICHO.
An onina es á es ida de lu o, el cabello suel o y desg eñado. Al
llega se de iene llena de cansancio y ansiedad.
Jus . ¡ Qué eo !
An . Es una impía.
Jus . A qué lias enido ?
An . A da e cuen a de espan oso c imen.
Jus . ¿ Y qué, us labios lian de acusa siemp e ?
An . Ojalá que la mue e
Los hubiese ce ado, án es que in ame
Saliendo los manchase la men i a.
Ho o íza e Césa , el G ande homb e
Que mi esposo á llama , ya no me a e o,
Inocen e es. (en ono solemne)
Jus . Qué dices ? ( i amen e conmo ido)
An . Sí, las ca as
Acusado as, simuladas ue on
Po mano me cena ia, y del deli o
El minis o ue Eu opio.
Jus . Ah mal ados !
En ambos mo i éis.
An . Mo e ? ....
E’gius o. . . . la desio. . . . Pe ques e balze
Co o in accia di lui. . . . Mo i e io oglio,
Ma pen i a al suo pié. . . . ma ch’io dis olga
Dal ne ando mio capo
L’al a minaccia del lagello e e no.
S’ap a pe me la omba, e non l’a e no.
Da quel di, che ’inuocen e
Spinsi in p eda a an i a anni,
Da quel di che il ciel clemen e
Cancella do ea dagli anni,
De’ i en i 1’ odio io sono. . . .
Di me s essa io son l’o o . . . .
La spe anza del pe dono
Sol mi egge in i a anco .
(odesi uo della enda un umo e che si a icina, e oci
che g idano i o ia.)
Giu s . In e no echeggia
Di lie e g ida il ciel
___
Che ia ?
____
Si eggia.
SCENA VI.
I e n e ci conda a dai Pas o i dell'Emo, e dalle gua die
impe iale e d e i.
Gids . I ene !
An . Figlia !
I ene. Oh mad e ! . ...
Faus e nuo o ad en ambi
___
Il iglio uo
Spen o non é.
An . Che pa li ?
___
I ene. In Alami o
Ab accia lo po ai.
An . Ciel ! .. .. Non deli o ? . ...
Tu non m’inganni ?
I ene. Fugge ! (a Gius iniano)
L’os e enemica.
Gius . Fugge ?
I ene. Ina che ai
Pe la so p esa il ciglio, allo che no o il
Vinci o de’ba ba i í ia.
Gius . Chi?
___
Pa la.
I ene. Belisa io.
Gius . Oh gio no ! .... Oh Belisa io
An . Ali p ia ch’io muoja,
Una lag ima anco spa go di gioja !
48
49
An . La mue e ! es jus o, la deseo, la busco.
Po es os p ecipicios mo i quie o ;
Mas pos ada á sus piés, a epen ida.
Que él la amenaza de cas igo e e no
Que op ime ho ible mi p o ana en e
Alce con su pe dón, que no se ab a
En ez de umba pa a mí el in ie no.
Desde aquel dia que al inocen e^
De an os males hice la p esa :
Desde aquel dia que el Dios clemen e
Del lib o augus o debe bo a ,
Obje o odiado del mundo odo
Yo misma, cielos, me inspi o ho o .
Solo e su o ida de lodo
Po la espe anza de su pe dón.
{óyese jue a de la ienda un umo que se a ace cando
cada es mas, y oces que g i an ic o ia /)
Jus . Aleg es g i os
Resuenan has a el cielo, qué es! Veamos.
ESCENA VI.
I ene odeada de los pas o es del Emo y de los gua
dias impe iales, y los dichos.
Jus . I ene !
An . Hija!
I ene. Oh mad e !
Faus as nue as os aigo
A en ambos. Tu hijo i e, (á An onina)
An . Qué hablas ?
I ene. En Alami o puedes encon a lo.
An . Cielos ! Deli o ! De engaña me a as ?
I ene. Huyen las hues es enemigas, (á Jus iniano)
Jus . Huyen!
I ene. G ande se á u admi ación cuando oigas
Del encedo el nomb e.
Jus . Quién es? Habla.
I ene. Belisa io.
Jus . El! Oh Belisa io! oli dia!
An . Al ménos puedo, an es de da me mue e
De ama una lág ima de gozo.
O
50
a i sen e di lon ano un uneb e suono di omba mis o di
V g ida dolo ose. Tu i sono colpi e dal p esen imen o
di somma sciagu a.)
Tu i. Di' pian o, di gemi i
Il Ciel imbomba. . . .
In sono une eo
Echeggia 1^ omba !. . ..
Igno o e o
Mi scende sul co .
SCENA VII.
ALESSI E BETTI.
Alessi. Piange e; son nunzio
Di nuo a dolen e.
I ene. Il pad e ? ....
A . Qu;d palpi i.
Alessi. Dall’o da uggen e
Un da do pa i,
E a mo e e ì.
I ene. Ahi pad e !
An .-G ius . Qual ulmine !
SCENA ULTIMA.
Acompagna o da lugub e musica ien condoc o Belisa io sugli
scudi dei e e ani, gue ie i e de i.
Tu i anne Belisa io.
Funes o spe aclo !
I ene Me mise a !
Bel. I ene !
Tu i anne Belisa io.
Ricop i i o Ciel
D’un luggub e el.
Gius . Amico. . . .
(Con oce so oga a dal pian o e s ingendo la des a
di Bel.)
51
(se oye á lo lejos un úneb e son de cla ines mezclado con
g i os dolo osos. Todos quedan so p endidos como e
miendo una g an desg acia)
Todos. De llan o y gemidos
Re umban los cielos.
Tonos dolo idos
Exhala el cla ín
Y emo igno o
Se ampa a de mí.
ESCENA VIL
ALEJO Y DICHOS.
Al e jo . Llo ad, que soi nuncio
De nue a dolien e.
I ene. Mi pad e !....
An . Cual iemblo !
Alejo. De la ho da huyen e,
Un da do pa ió
Que mo al le hi ió.
I ene. Ah pad e!
Jüs . y An . Qué golpe !
ESCENA ULTIMA.
dichos y belisa io conducido sob e los escudos de los soldados
y p ecedido de una lúgub e música.
Todos. (menos Belisa io) Funes o espec áculo.
I ene. Oh mise a !
Belis. I ene!
Todos (ménos Belisa io) El cielo se cub o
De neg o cendal.
Jus . Amigo.... (con oz so ocada po el llan o y es
echando la mano de Belisa io)
52
Bel. A e, Cesa e,
De’ igli la so e
A ido. . . . ammen alo. ..
Nell’o a .. . . di. . . mo e.
Gius . Lo pad e sa ò.
An . (cadendo á pié di Belisa io nella s ema
desolazione.)
Pe dono !.. ..
(Belisa io occo dalla di lei oce, schiude la bocca, e a
un mo imen o eome pe alza si, ma la pa ola ien
■ meno sulle con ulse suo labb a, un emo e lo in es e
in u a la pe sona e icade es in o.)
Tu i. Spi ò !
(Lungo ed angoscioso silenzio. An onina es a immobile
nel suo e o e, con gli occhi spa en e olmen e i i sul
co po di Belisa io. An onina p o ompendo in u o
l'impe o della dispe azione.)
Egli é spen o, e del pe dono
La pa ola a me non disse.
Di mia oce udendo il suono
Fo ce in co mi maledisse.. . .
Fo ce in ciel del allo mio
O m’accusa innanzi a Dio. . . .
In e e no é a me api a
Ogni speme di me cé !
Gius . Co o. Abo i a dai mo ali,
Condanna a dall E e no
Vi i iniqua; e u i i mali
P o a in e a dell’a e no. . . .
F ema il cielo a e d’in o no. .. .
Nieglii a e la luce il gio no,
Ogni is an e di ua i a
C ude mo e sia pe e.
An . Cielo i a o bai sciol o il co so
Al emendo uo u o e. . . .
Non ha pian o il mio dolo e.. . .
Calpes a e, opp essa abbie a,
. . Sin dai igli malede a,
Ogni is an e di mia i a
Un supplizio ia pe me.
63
Bel. A í Césa
Con io la sue e
De mis hijos is es
En la ho a de mue e.
Jus . Su pad e se é.
án . Pe don !.... (cayendo desespe ada á los pies
de Belisa io)
{Belisa io conmo ido po su oz a a de es o za se pa a
habla y hace un mo imien o como, pa a le an a se ;
pe o no puede log a lo ; la palab a espi a en sus con
ulsos labios, iembla y cae mue o.
Todos. Espi ó !....
{la c/o y angus ioso silencio. An onina queda inmó il y
llena de e o . Sus ojos llenos de espan o pe manecen
cla ados sob e el cue po de Belisa io. Después p o-
umpe con el Ímpe u de la mayo desolación.)
El ha mue o, de pe dón
Sin p onuncia un acen o:
Quizá al oi mi lamen o
Maldijo en su co azón.
Tal ez en es e momen o
An e el E e no me acusa,
Pe dida soi sin excusa,
No puedo espe a me ced.'
Jus . y Cono. Odiada de los mo ales,
Condenada po Dios mismo,
Vi e su iendo los males
En la ie a, del abismo.
Tiemble el cielo que e cub e,
Ocul e su luz el dia,
Y de u ida somb ía
Cada ins an e sea un dolo .
An . Cielo ai ado, pe mi is e
Que es alla an us u o es. . . .
Yo no puedo mis dolo es
Con mis lág imas ega .
Humillada, en ilecida,
Sin hijos, abandonada,
Cada ins an e de mi ida
Suplicio ho ible se á.
54
( ogge dissenna a, ma giun a innanzi al cada e e di
Belisa io si a es a ad un a o, é cacciandosi le mani
a i capelli, ed alzando uno s ido o ible p ecipi a
al suolo.)
ALESs -lRENE. La sciagu a é o nai compi a... .
Tu o il ciel aspisce a me !
(mo imen o uni e sale di o o e.) 4
PINE.
*
55
{ iuye desa en ada ; pe o al llega al si io en que se ha
lla el cadá e de Belisa io, se de iene epen inamen e,
hecha mano á sus cabellos con la mayo desespe ación
y dando un ho o oso g i o, cae en ie a.)
Alejo e I ene. ¡ Olí desg acia sin- medida !
De odo Dios nos p i ó.
(mo imien o gene al de ho o .)
PIN.