scieee AI-readable full text Open interactive document viewer

O'ZBEK TILI BOG'LOVCHILARINING FUNKSIONAL-STILISTIK VA PRAGMATIK XUSUSIYATLARI

Mamarasulova Gulshoda Bekmirza qizi

Abstract

Mazkur maqolada o‘zbek tilidagi bog‘lovchi so‘zlarning uslubiy va pragmatik xususiyatlari chuqur tahlil qilinadi. Bog‘lovchilar gaplar va so‘zlarni grammatik bog‘lashdan tashqari, nutq uslubiga ta’sir ko‘rsatuvchi vosita sifatida ham xizmat qiladi. Shuningdek, ularning pragmalingvistik funksiyalari – ya’ni nutqiy vaziyatda ma’no hosil qilishdagi roli yoritiladi. Tadqiqot davomida A.Shomaqsudov, Sh.Safarov, M.Hakimov, G.Toirova va boshqa olimlar tomonidan ilgari surilgan nazariy fikrlar tahlil qilinib, bog‘lovchilarning stilistik qiymati, ularning pragmatik kontekstda qo‘llanilishi, presuppozitsiya hosil qilishdagi roli, deskriptiv va nondeskriptiv birliklar bilan munosabati ko‘rsatib o‘tiladi. O‘zbek tilshunosligida bog‘lovchilarning grammatik va uslubiy tadqiqotlari mavjud bo‘lsa-da, ularning kontekstga bog‘liq semantik o‘zgarishlari va nutqiy vazifalari yetarlicha o‘rganilmagani ta’kidlanadi. Shuningdek, pragmalingvistikaning shakllanishi va rivojlanish bosqichlari, uning lingvistika sohasida tutgan o‘rni haqida ham fikr yuritilgan. Ushbu tadqiqot bog‘lovchilarning stilistik sinonimiyasi, nutq vaziyatiga mos semantik bo‘yoqlari va muloqot ishtirokchilari o‘rtasidagi munosabatni ifodalashdagi funksional imkoniyatlarini ochib beradi. O‘zbek tilining zamonaviy tilshunoslik yo‘nalishlarida, xususan pragmatik tilshunoslik asosida o‘rganilishi bu sohaning dolzarbligini yanada oshiradi.

Full text

ISSN: 3030-3931, Impact factor: 7,241 Volume 10, issue 1, Oktabr 2025 https://worldlyjournals.com/index.php/Yangiizlanuvchi worldly knowledge OAK Index bazalari : research gate, research bib. Qo’shimcha index bazalari: zenodo, open aire. google scholar. Original article 166 O‘ZBEK TILI BOG‘LOVCHILARINING FUNKSIONAL-STILISTIK VA PRAGMATIK XUSUSIYATLARI Mamarasulova Gulshoda Bekmirza qizi Namangan davlat pedagogika instituti O‘zbek tili va adabiyoti yo‘nalishi talabasi. Annotatsiya: Mazkur maqolada o‘zbek tilidagi bog‘lovchi so‘zlarning uslubiy va pragmatik xususiyatlari chuqur tahlil qilinadi. Bog‘lovchilar gaplar va so‘zlarni grammatik bog‘lashdan tashqari, nutq uslubiga ta’sir ko‘rsatuvchi vosita sifatida ham xizmat qiladi. Shuningdek, ularning pragmalingvistik funksiyalari – ya’ni nutqiy vaziyatda ma’no hosil qilishdagi roli yoritiladi. Tadqiqot davomida A.Shomaqsudov, Sh.Safarov, M.Hakimov, G.Toirova va boshqa olimlar tomonidan ilgari surilgan nazariy fikrlar tahlil qilinib, bog‘lovchilarning stilistik qiymati, ularning pragmatik kontekstda qo‘llanilishi, presuppozitsiya hosil qilishdagi roli, deskriptiv va nondeskriptiv birliklar bilan munosabati ko‘rsatib o‘tiladi. O‘zbek tilshunosligida bog‘lovchilarning grammatik va uslubiy tadqiqotlari mavjud bo‘lsa-da, ularning kontekstga bog‘liq semantik o‘zgarishlari va nutqiy vazifalari yetarlicha o‘rganilmagani ta’kidlanadi. Shuningdek, pragmalingvistikaning shakllanishi va rivojlanish bosqichlari, uning lingvistika sohasida tutgan o‘rni haqida ham fikr yuritilgan. Ushbu tadqiqot bog‘lovchilarning stilistik sinonimiyasi, nutq vaziyatiga mos semantik bo‘yoqlari va muloqot ishtirokchilari o‘rtasidagi munosabatni ifodalashdagi funksional imkoniyatlarini ochib beradi. O‘zbek tilining zamonaviy tilshunoslik yo‘nalishlarida, xususan pragmatik tilshunoslik asosida o‘rganilishi bu sohaning dolzarbligini yanada oshiradi. Kalit so‘zlar: Bog‘lovchi so‘zlar, stilistik sinonimlar, pragmatika, pragmalingvistika, presuppozitsiya, semantik bo‘yoqlar, kontekst, nutqiy vaziyat, uslubiy funksiyalar, lingvopragmatika. KIRISH: Tilshunoslik sohasida bog‘lovchi so‘zlar nafaqat gap tarkibida grammatik bog‘lovchi vazifasini bajaradi, balki nutqning uslubiy ifodasi va muloqotdagi pragmatik vazifalarini amalga oshirishda ham muhim ahamiyat kasb etadi. Ularning funksional imkoniyatlari nutqning mazmuniytuzilmaviy birliklarini samarali bog‘lash bilan birga, nutq ishtirokchilari o‘rtasidagi muloqot munosabatlarini ifodalash, stilistik ohanglarni yaratish va kontekstga mos semantik o‘zgarishlarni amalga oshirishga xizmat qiladi. Shu sababli bog‘lovchilarni faqat sintaktik element sifatida emas, balki nutqiy situatsiya doirasida ma’no hosil qilishda faol vosita sifatida ko‘rib chiqish zarur. Zamonaviy tilshunoslikda pragmalingvistika sohasi aynan shu jihatlarni o‘rganishga qaratilgan bo‘lib, til birliklarining kontekstga bog‘liq ma’nolarini, nutqdagi samarali foydalanish qoidalarini va muloqot jarayonida yuzaga keladigan ma’no tafovutlarini tadqiq etadi. O‘zbek tilining uslubiy va pragmatik jihatlarini chuqurroq tahlil qilish, ayniqsa, bog‘lovchi so‘zlarning pragmalingvistik funksiyalarini ochib berish, milliy tilshunoslikning rivojlanishida yangi istiqbollarni ochadi. Shuning uchun ushbu tadqiqot bog‘lovchi so‘zlarning til va nutqdagi murakkab o‘rnini aniqlash, ularning stilistik sinonimiyasi, pragmatik kontekstdagi roli va muloqotdagi funksiyalarini ko‘rsatishga qaratilgan. Bu esa o‘z navbatida, O‘zbek tilshunosligida uslubiy-pragmatik tadqiqotlarning yangi yo‘nalishlarini shakllantirishga xizmat qiladi va zamonaviy lingvistikaning muhim bo‘g‘inlaridan birini tashkil etadi. ISSN: 3030-3931, Impact factor: 7,241 Volume 10, issue 1, Oktabr 2025 https://worldlyjournals.com/index.php/Yangiizlanuvchi worldly knowledge OAK Index bazalari : research gate, research bib. Qo’shimcha index bazalari: zenodo, open aire. google scholar. Original article 167 ADABIYOTLAR TAHLILI: Bog‘lovchi so‘zlarning uslubiy va pragmatik xususiyatlarini yoritishga qaratilgan tadqiqotlarda ko‘plab tilshunos olimlarning ilmiy qarashlari muhim o‘rin egallaydi. Xususan, A.Shomaqsudov va boshqa hamkorlar tomonidan yozilgan “O‘zbek tili stilistikasi” asarida bog‘lovchilarning uslubiy vazifasi, ularning kitobiy uslubga xosligi va ayrim hollarda muloqotda nozik ma’no bo‘yoqlarini ifodalashdagi roli yoritilgan. Mualliflar bog‘lovchilarning sinonimik qatlamini ham ko‘rsatib, ular o‘rnida qo‘llanilishi mumkin bo‘lgan yuklamalar, yordamchi so‘zlar, shuningdek, -u, -yu, -da kabi affiksal birliklar orqali ifodalanuvchi semantik ohanglar — kutilmaganlik, zidlik, ta’kid, kinoya kabi ma’no nozikliklarini namoyon qiladi. Bunday ko‘rinishlar, ayniqsa, badiiy va publitsistik uslubda faol kuzatiladi. Tilshunos Sh.Safarovning pragmatika haqidagi ta’rifi esa, bog‘lovchilarning funksional xususiyatlarini yanada kengroq kontekstdan baholash imkonini beradi. Uning ta’kidlashicha, pragmatika — bu muloqot jarayonida til birliklarining tanlanishi, qo‘llanishi va ular orqali muloqot ishtirokchilariga ko‘rsatiladigan ta’sirni o‘rganuvchi fan sohasidir. Ushbu yondashuv bog‘lovchilarning nafaqat grammatik, balki kommunikativ samaradorlikdagi o‘rnini ham tushunishga xizmat qiladi. M.Hakimov o‘zining “O‘zbek pragmalingvistikasi asoslari” asarida pragmatikani til belgilarining nutqdagi vazifasini tadqiq etuvchi yo‘nalish sifatida belgilaydi. U pragmatikaning faoliyat doirasini amaliy foydalanish asosida yoritadi va bog‘lovchilar kabi grammatik vositalarning kontekstga xos semantik yuklama bilan boyishini ta’kidlaydi. G.Toirova esa pragmatikani nazariya va amaliyotning dialektik birligini ifodalovchi fan sifatida tavsiflaydi. Uning fikricha, til birliklarining tanlanishi va muloqotga mos ravishda qo‘llanishi ularning semantik va uslubiy imkoniyatlarini ochib beradi. Zamonaviy tilshunoslikda pragmatikaning barcha til sathi birliklariga tadbiq qilinishi — fonopragmatika, morfopragmatika, leksopragmatika, sintaktik pragmatika kabi yo‘nalishlarning shakllanishi orqali til tizimidagi ko‘zga ko‘rinmas, ammo ahamiyatli jihatlarni ochib berishga xizmat qilmoqda. Umuman olganda, tahlil qilingan adabiyotlar bog‘lovchilarni faqat grammatik qurilma sifatida emas, balki kontekstda semantik, stilistik va pragmatik yuklamani ifodalovchi muhim vosita sifatida qarash zarurligini asoslaydi. Bu esa, ularni har bir nutqiy holatda o‘ziga xos ahamiyatga ega pragmatik birlik sifatida talqin etishga imkon yaratadi. Metodologiya: Mazkur ilmiy tadqiqotda o‘zbek tilidagi bog‘lovchi so‘zlarning uslubiy va pragmatik xususiyatlarini o‘rganishda bir nechta lingvistik tahlil usullari kompleks yondashuv asosida qo‘llanildi. Birinchidan, deskriptiv (tasviriy) usul orqali bog‘lovchi so‘zlarning matndagi o‘rni, ularning turli uslublardagi qo‘llanishi va grammatik xususiyatlari tahlil qilindi. Bu yondashuv orqali bog‘lovchilarning umumiy ishlatilish doirasi aniqlab olindi. Ikkinchidan, taqqoslash uslubiy tahlil orqali sinonim bog‘lovchilar va ularning semantik tafovutlari, shuningdek, ular vositasida ifodalangan uslubiy bo‘yoqlar va emotsional-eksressiv ohanglar solishtirildi. Ayniqsa, “ammo”, “biroq”, “lekin” kabi ziddiyatni ifodalovchi bog‘lovchilarning nutq kontekstidagi farqli uslubiy funksiyalari o‘rganildi. Uchinchidan, tadqiqotda pragmalingvistik tahlil usulidan foydalanildi. Bunda bog‘lovchilarning nutqiy vaziyatga mos semantik yuklamasi, presuppozitsiya hosil qilishdagi ishtiroki, muloqot ishtirokchilari o‘rtasidagi pragmatik aloqa vositasi sifatidagi funksiyalari yoritildi. Shuningdek, diskursiv tahlil yondashuvi asosida badiiy, publitsistik va og‘zaki nutqdagi real kontekstlardan olingan misollar tahlil qilinib, bog‘lovchilarning kommunikativ vazifalari va uslubga ko‘rsatgan ta’siri aniqlab berildi. Tadqiqot davomida o‘zbek tilshunosligiga oid dolzarb ilmiy manbalar, jumladan A.Shomaqsudov, Sh.Safarov, M.Hakimov, G.Toirova, A.Pardayev singari olimlarning ilmiy qarashlari asos sifatida o‘rganildi. ISSN: 3030-3931, Impact factor: 7,241 Volume 10, issue 1, Oktabr 2025 https://worldlyjournals.com/index.php/Yangiizlanuvchi worldly knowledge OAK Index bazalari : research gate, research bib. Qo’shimcha index bazalari: zenodo, open aire. google scholar. Original article 168 Natijalar Olib borilgan ilmiy tahlillar natijasida muhim xulosaviy natijalar aniqlandi. Bog‘lovchi so‘zlar o‘zbek tilida faqatgina grammatik funksiyani emas, balki stilistik va pragmatik yuklamaga ega bo‘lgan vosita sifatida ham faol ishlatiladi. Ular muloqotda emotsional ta’sirchanlikni oshirishda, suhbatdoshga nisbatan baho yoki munosabat bildirishda yordamchi rol o‘ynaydi. Shuningdek, bog‘lovchilarning kontekstga bog‘liq semantik o‘zgaruvchanligi ularning mazmunni aniqlashtirish, nozik ma’no tafovutlarini ifodalash, nutq ohangini shakllantirishdagi ahamiyatini ochib beradi. “Ammo”, “biroq”, “lekin”, “-yu”, “-da”, “balki” kabi bog‘lovchi va bog‘lovchi vazifasidagi vositalar orqali zidlik, kutilmaganlik, kuchaytirish, inkor kabi semantikemosional bo‘yoqlar hosil qilinadi. Bular turli uslubiy matnlarda (badiiy, publitsistik, og‘zaki nutq) har xil kommunikativ yuklama bilan namoyon bo‘ladi. Ba’zi bog‘lovchilar, xususan, “ham”, “na”, “bo‘lsa-da” kabi birliklar presuppozitsiya hosil qilish vositasi sifatida ishlaydi. Bu esa ularni pragmatik nuqtayi nazardan o‘rganish zarurligini ko‘rsatadi. Tadqiqot davomida bog‘lovchilarning stilistik sinonimiyasi mavjudligi, ya’ni bir nechta bog‘lovchi orqali bir xil grammatik aloqa hosil qilinsa-da, ular muloqotda har xil pragmatik effekt berishi aniqlandi. Muhokama O‘zbek tilida bog‘lovchi so‘zlar uzoq vaqt davomida, asosan, sintaktik birlik sifatida o‘rganilgan. Biroq zamonaviy lingvistika, ayniqsa, pragmalingvistika yondashuvi, bog‘lovchilarning nutqiy faoliyatda ko‘proq kommunikativ yuklama bajarishini isbotlamoqda. Bog‘lovchilar orqali gaplar orasidagi mazmuniy munosabat, muloqotning ohangi, nutq ishtirokchilari orasidagi psixologik yaqinlik yoki masofa ifodalanadi. Shuningdek, ular yordamida matn ichidagi ma’lumotlar oqimi tartiblanadi, muallif pozitsiyasi, emotsional munosabat yoki shubha, kinoya kabi nozik semantik bo‘yoqlar beriladi. Tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatdiki, bog‘lovchi so‘zlar presuppozitsiya yaratish, stilistik kontrastlar hosil qilish, intonatsion urg‘u berish, kontekstda yangi ma’lumotni tanishtirish kabi murakkab kommunikativ vazifalarni bajaradi. Bu jihatlar ularni pragmatik birlik sifatida o‘rganishni taqozo etadi. Shuningdek, hozirgi kunda fonopragmatika, leksopragmatika, sintaktik pragmatika kabi tilshunoslik yo‘nalishlarining shakllanishi bog‘lovchi so‘zlar kabi grammatik birliklarning ham pragmatik qirralarini chuqur o‘rganishni ta’minlamoqda. Xulosa O‘zbek tilidagi bog‘lovchi so‘zlarning stilistik va pragmatik imkoniyatlari ularni oddiy grammatik vosita emas, balki nutqiy muloqotda muhim funksional birlik sifatida baholash zarurligini ko‘rsatadi. Tadqiqot natijalari ijobiy samara berdi. Bog‘lovchilar kontekstga qarab semantik o‘zgaruvchanlikka ega bo‘lib, ular yordamida turli ma’no bo‘yoqlari ifodalanadi: zidlik, kuchaytirish, inkor, kutilmaganlik, ta’kid, emotsional yuklama va boshqalar. Ular stilistik sinonimlar sifatida turli uslubiy matnlarda farqli nutqiy ta’sir ko‘rsatadi, bu esa ularning muloqotdagi ahamiyatini yanada oshiradi. Pragmalingvistik yondashuv orqali bog‘lovchilar nutqdagi presuppozitsiyaviy rol, nutq ishtirokchilari o‘rtasidagi semantik munosabat, intonatsion markazni belgilash kabi funktsiyalarni ham bajarishi aniqlandi. Tadqiqot O‘zbek tilshunosligida stilistik va pragmatik tahlil metodologiyasini boyitib, bog‘lovchilarni kontekstual ma’no hosil qiluvchi vosita sifatida o‘rganishning dolzarbligini isbotlaydi. Shunday qilib, bog‘lovchi so‘zlarning zamonaviy lingvistik tahlili ularni til–nutq–muloqot o‘rtasidagi ko‘prik sifatida baholash imkonini beradi. Bu esa o‘zbek tilining chuqur semantik imkoniyatlarini ochishga xizmat qiladi va milliy tilshunoslikning yangi bosqichiga yo‘l ochadi. ISSN: 3030-3931, Impact factor: 7,241 Volume 10, issue 1, Oktabr 2025 https://worldlyjournals.com/index.php/Yangiizlanuvchi worldly knowledge OAK Index bazalari : research gate, research bib. Qo’shimcha index bazalari: zenodo, open aire. google scholar. Original article 169 Adabiyotlar ro‘yxati: 1. Shomaqsudov A., Safarov Sh., Hakimov M., To‘xtaboyev B. O‘zbek tili stilistikasi. – Toshkent: O‘zbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasi nashriyoti, 2004. – 296 b. 2. Safarov Sh. Nutq madaniyati va pragmatika. – Toshkent: Fan, 2006. – 200 b. 3. Hakimov M. O‘zbek pragmalingvistikasi asoslari. – Toshkent: Fan, 2008. – 288 b. 4. Toirova G. Pragmatika va uslubiyat. – Toshkent: Fan, 2012. – 172 b. 5. Pardayev A. O‘zbek tilida yordamchi so‘z turkumlarining lisoniy tizimdagi o‘rni va lingvopragmatik tahlili. – Toshkent: Akademnashr, 2020. – 210 b. 6. Saipov M. Matn pragmatikasi va lingvistik tahlil. – Samarqand: SamDU nashriyoti, 2018. – 164 b. 7. Usmonov A. K. O‘zbek tili bog‘lovchilarining funksional-stilistik va pragmatik xususiyatlari: Filologiya fanlari bo‘yicha falsafa doktori (PhD) dissertatsiyasi avtoreferati. – Jizzax: Jizzax davlat pedagogika universiteti, 2023. – 48 b. 8. Searle J.R. Speech Acts: An Essay in the Philosophy of Language. – Cambridge: Cambridge University Press, 1969. 9. Levinson S.C. Pragmatics. – Cambridge: Cambridge University Press, 1983. 10. Grice H.P. Logic and Conversation // In: Cole, P. & Morgan, J.L. (eds). Syntax and Semantics, Vol. 3. – New York: Academic Press, 1975. – P. 41–58. 11. Yusupov H. O‘zbek tili stilistikasi masalalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1987. – 248 b.