781 The article is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA) DOI: 10.13166/jms/209327 ANALIZA WYBRANYCH ZAGROŻEŃ DLA TOŻSAMOŚCI CYFROWEJ WYNIKAJĄCYCH Z POSTĘPU TECHNOLOGICZNEGO ANALYSIS OF SELECTED THREATS TO DIGITAL IDENTITY FROM TECHNOLOGICAL ADVANCES Monika nowikowska War Studies University, Warsaw, Poland ORCID iD: 0000-0001-5166-8375 Mateusz KozłowsKi University of Technology and Economics, Warsaw, Poland ORCID iD: 0009-0005-6899-0244 JOURNAL OF MODERN SCIENCE 3/63/2025 www.jomswsge.com
WSGE UnivErSity o f A ppliEd S ciEncES i n JózEfóW 782 M. NOWIKOWSKA, M. KOZŁOWSKI Abstract The article aims to provide an overview of the evolution of digital identity online and the challenges to its protection arising from the development of new technologies. This issue has not yet been discussed in depth in the literature. The authors aim to establish the role played by digital identity in the economy based on new technologies. This is an important and difficult issue, because in addition to the many benefits of using digital identity in the virtual world, one can also point out many challenges and risks associated with it, such as: identity theft, violation of individual privacy online, unlawful use of image. The authors identified and discussed examples of threats to digital identity, such as deepfake, phishing, vishing, smishing, and security of e-government services. Keywords: digital identity, new technologies, identity theft, e-government, deepfake Streszczenie Artykuł ma na celu przybliżenie ewolucji tożsamości cyfrowej wsieci oraz wyzwań dla jej ochrony wynikających zrozwoju nowych technologii. Zagadnienie to nie było dotąd przedmiotem pogłębionych rozważań wliteraturze przedmiotu. Autorzy stawiają sobie za cel ustalenie roli, jaką odgrywa tożsamość cyfrowa wgospodarce opartej na nowych technologiach. Jest to zagadnienie ważne itrudne, ponieważ obok licznych korzyści wynikających zwykorzystywania tożsamości cyfrowej wświecie wirtualnym, można wskazać także na wiele wyzwań izagrożeń znią związanych, takich jak: kradzież tożsamości, naruszenie prywatności jednostki wsieci, bezprawne wykorzystanie wizerunku. Autorzy wskazali iomówili przykładowe zagrożenia dla tożsamości cyfrowej, takie jak: deepfake, phishing, vishing, smishing, czy bezpieczeństwo usług e-administracji. Słowa kluczowe: tożsamość cyfrowa, nowe technologie, kradzież tożsamości, e-administracja, deepfake
JoUrnAl o f ModErn S ciEncE 3/63/2025 783 ANALIZA WYBRANYCH ZAGROŻEŃ DLA TOŻSAMOŚCI CYFROWEJ WYNIKAJĄCYCH Z POSTĘPU TECHNOLOGICZNEGO Wstęp Pojęcie tożsamości cyfrowej wInternecie jest obecne praktycznie od początku jego istnienia. Początkowe fazy rozwoju Internetu nie wymuszały tworzenia definicji lub regulacji wtym zakresie, ponieważ głównym celem powstania rozległej sieci Internet było połączenie ze sobą użytkowników na całym świecie, wszczególności wzakresie komunikacji iwymiany informacji (Dzierżyńska-Mielczarek, 2018, s. 76). Głównym udziałowcem wtej branży były uczelnie oraz duże korporacje. Użytkownicy indywidualni mieli dostęp do sieci jedynie wograniczonym zakresie, ajednocześnie weryfikacja użytkowników pod kątem ich faktycznej tożsamości nie była kluczowa. Zbiegiem lat sytuacja ta zaczęła się zmieniać, ponieważ postęp technologiczny spowodował, że pojęcie tożsamości wsieci stało się na tyle istotne, że konieczne okazało się wprowadzenie regulacji prawnych, które zdefiniują samo pojęcie oraz wprowadzą niezbędne mechanizmy, żeby ją chronić. Początki Internetu wPolsce sięgają roku 1991, kiedy powstała Naukowa iAkademicka Sieć Komputerowa, zespół działający wramach Uniwersytetu Warszawskiego, mający na celu przyłączyć Polskę do Internetu (NASK, 2024). Początkowo sieć ta służyła praktycznie wyłącznie do działalności naukowej, aużytkownicy indywidualni nie mieli do niej swobodnego dostępu (Markiewicz, 2016, s. 181). Sytuacja ta zaczęła się zmieniać wlatach 1994–1996, kiedy to działalność rozpoczęły takie serwisy jak Wirtualna Polska oraz OptimusNet (aktualnie Onet). Początkowo serwisy te służyły do katalogowania stron www, żeby ułatwić użytkownikom dostęp do wiedzy. W1996 r. Telekomunikacja Polska uruchomiła również powszechną usługę, któraumożliwiła dostęp do Internetu dla użytkowników indywidualnych zwykorzystaniem modemu telefonicznego. Usługa ta jednak była dosyć kosztowna, co przekładało się na ograniczenie jej dostępności (Orange, 2024). Do tego momentu pojęcie tożsamości nie było kluczowe, ponieważ służyło głównie do weryfikacji wykorzystania usług, wcelu rozliczenia należności. Sytuacja ta zaczęła się zmieniać pod koniec roku 1996, gdy firma Polbox Sp. zo.o. udostępniła możliwość założenia bezpłatnego konta poczty elektronicznej (Dziennik Internautów, 2024). Takie rozwiązanie pozwalało użytkownikom na komunikację między sobą ze spersonalizowanych adresów pocztowych, tj.
[email protected]. Był to pierwszy moment,
WSGE UnivErSity o f A ppliEd S ciEncES i n JózEfóW 784 M. NOWIKOWSKA, M. KOZŁOWSKI wktórym możemy mówić opojawieniu się tożsamości cyfrowej oraz zagrożeń znią związanych. Korespondując zinnym użytkownikiem, należało mieć na uwadze, że odbiorca nie posiadał wiedzy, kto jest po drugiej stronie, opierając się jedynie na zapisie imienia inazwiska wadresie e-mail. Nie różniło się to jednak od tradycyjnej korespondencji papierowej, która również oparta była na posługiwaniu się danymi osobowymi (imię, nazwisko, adres) nadawcy (Taczkowska-Olszewska, 2019, s. 245). Kolejnym ważnym zdarzeniem było powstawanie portali społecznościowych, takich jak: Facebook, YouTube, LinkedIn (Szydłowska, 2013, s. 38; Stachelek, Warszawa 2016, s. 244). Początkowo portale te zrzeszały małe grupy ludzi, jednak zyskując popularność, stawały się potęgą, anastępnie podstawowym narzędziem do zaistnienia wsieci. Platformy te pozwalały umieścić na profilu nie tylko imię oraz nazwisko, ale również zdjęcie (Nowikowska, 2021, s. 315). Dane te nie podlegały weryfikacji, co pozwalało na kolejne, bardziej zaawansowane nadużycia. Wmomencie powstawania platform społecznościowych świadomość zagrożeń wynikających zkradzieży tożsamości nie była zbyt duża, aprzeprowadzenie takiego ataku nie wymagało skomplikowanych przygotowań lub stosowania zaawansowanych metod (Przybysz, 2016, s. 231). Należy podkreślić, że platformy te nie są zobligowane do weryfikacji tożsamości użytkowników rejestrujących konta wramach serwisu. Twitter był pierwszą platformą społecznościową, która w2009 r. wprowadziła weryfikację kont (Świetlińska, 2024). Wkolejnych latach podobne systemy weryfikacyjne wramach samoregulacji wprowadziły inne platformy. Skalę problemu dotyczącą fałszywych kont na portalach społecznościowych wskazuje poniższy wykres, określający dane liczbowe kont usuniętych ze względu na podanie fałszywych danych. Jak widać na poniższym wykresie, walka zfałszywymi tożsamościami jest procesem stałym, który wymaga dostosowywania metodologii do rozwoju technologii. Powyższy wykres prezentuje trend wzrostowy ze spadkami spowodowanymi wprowadzeniem nowych, skuteczniejszych mechanizmów wykrywających nadużycia. Jednak za każdym razem widać ponownie wzrosty, które wskazują na ciągły wyścig pomiędzy administracją serwisu aoszustami.
JoUrnAl o f ModErn S ciEncE 3/63/2025 785 ANALIZA WYBRANYCH ZAGROŻEŃ DLA TOŻSAMOŚCI CYFROWEJ WYNIKAJĄCYCH Z POSTĘPU TECHNOLOGICZNEGO Wykres 1. Statystyka kont usuniętych z platformy Facebook ze względu na podanie fałszywych danych Źródło: https://www.statista.com/statistics/1013474/facebook-fake-account-removal-quarter/ (data dostępu: 20.03.2025). Pojęcie tożsamości cyfrowej Badania nad tożsamością sięgają początków XX w. Pojęciem tym po raz pierwszy posłużyli się w1905 r. Boris Sidis iSimon Goodhart (Sidis, Goodhart, 1905, s. 23). Tożsamość to względnie stabilna autoidentyfikacja jednostki, pozostawanie ze sobą wciągłości, atakże wrelacji zinnymi ludźmi, awięc wkontekście dwóch najważniejszych dla człowieka relacji: do kultury ikomunikacji (Urych, 2022, s. 18). Słownikowe pojęcie tożsamość oznacza wodniesieniu do pojedynczego człowieka: świadomość siebie, fakty, cechy, dane personalne pozwalające zidentyfikować jakąś osobę (Słownik PWN). Rozwój nowych technologii spowodował, że obok tożsamości tradycyjnej rozwinęła się tzw. tożsamość cyfrowa, która odnosi się do tego, jak jednostka funkcjonuje wświecie wirtualnym. Wraz zrozwojem nowych technologii cyfrowych pojawiły się także takie pojęcia, jak tożsamość online, e-tożsamość, tożsamość internetowa czy e-ID. Brak legalnych definicji omawianych pojęć sprawia, że obowiązek konstruowania ich znaczenia ciąży wgłównej mierze na doktrynie ijudykaturze (Nowikowska, 2024, s. 27).
WSGE UnivErSity o f A ppliEd S ciEncES i n JózEfóW 786 M. NOWIKOWSKA, M. KOZŁOWSKI Przez tożsamość online, rozumie się całokształt indywidualnych cech, które użytkownik wykazuje wspołeczności internetowej, będąc na stronach internetowych. Jako przykład można wskazać posługiwanie się prawdziwymi danymi (np. imię inazwisko), pseudonimem lub awatarem (obraz graficzny) podczas korzystania np. zforów internetowych (Nowikowska, 2024b, s. 27). Drugim pojęciem związanym ztożsamością jest e-tożsamość, zwana również e-ID, oznaczająca cyfrowy odpowiednik dokumentu tożsamości, na który składa się zestaw danych, potwierdzających online tożsamość użytkownika. Identyfikacja elektroniczna (e-ID) jest jednym znarzędzi zapewniających bezpieczny dostęp do usług online iumożliwiających bezpieczniejsze przeprowadzanie transakcji elektronicznych. Rozwiązania takie są stosowanie np. wsektorze bankowym, pozwalając na dokonywanie czynności online, np. zaciąganie kredytów bankowych. Kolejnym stosowanym pojęciem jest tożsamość internetowa, przez którą rozumie się zespół cech jednostki pozwalających odróżnić ją od innych użytkowników wInternecie, np. na portalach społecznościowych, takich jak Facebook czy Instagram. Tożsamość internetowa tworzy się wwyniku dokonywania codziennych czynności, takich jak zakupy bądź płatności online (Jurek, Pękala, 2017, s. 106). Przedstawiciele doktryny akcentują negatywny wpływ Internetu na kształtowanie tożsamości jednostki, wskazując, że wsieci kreuje się swoje ja, które jest odmienne od tego wświecie rzeczywistym. Podsumowując przeprowadzone rozważania, można stwierdzić, że na tożsamość jednostki wsieci składa się zespół cech (atrybutów), które pozwalają zidentyfikować, rozpoznać daną osobę. Ustalenie czyjejś tożsamości polega na rozpoznaniu specyficznych cech danej osoby, które odróżniają tę osobę od innych (Chałubińska-Jentkiewicz, Nowikowska, 2020, s. 60). Podstawową funkcją tożsamości jest identyfikowanie osoby na podstawie posiadania określonej liczby atrybutów. Na tak rozumiane definicje składają się dwa elementy: zespół cech (atrybutów) jednostki oraz rozpoznawalność. Waspekcie cech pozwalających odróżnić jednostkę od innych osób R. Coomaraswamy trafnie podkreśla, że tożsamość nie jest ze swej istoty niezmienna, bowiem jest kompozytem składającym się zwielu samodzielnych, często konkurujących, sprzecznych ipodlegających transformacji kryteriów. Jako przykład specyficznych cech, które kształtują tożsamość jednostki, można wskazać miejsce
JoUrnAl o f ModErn S ciEncE 3/63/2025 787 ANALIZA WYBRANYCH ZAGROŻEŃ DLA TOŻSAMOŚCI CYFROWEJ WYNIKAJĄCYCH Z POSTĘPU TECHNOLOGICZNEGO idatę urodzenia, kolor włosów, numer dowodu osobistego, numer PESEL. Niektóre ztych cech nigdy się nie zmieniają, np. data urodzenia, jednak część znich może ulec zmianie, np. numer dowodu osobistego. Analiza wybranych zagrożeń dla tożsamości cyfrowej Tożsamość cyfrowa przynosi wiele korzyści, wtym ułatwiony dostęp do usług publicznych iprywatnych, oferuje profity zarówno dla użytkowników, jak idla firm iinstytucji, przyczyniając się do rozwoju społeczeństwa cyfrowego iułatwiając codzienne życie (Świtał, 2020, s. 958). Wszechobecność nowych technologii, obok wielu szans ikorzyści, rodzi także coraz to nowe zagrożenia dla tożsamości cyfrowej jednostki oraz niepokoje, związane znegatywnymi skutkami, jakie niesie za sobą ich notoryczne używanie (Syzowa, 2016, s. 259). Na przykładzie mediów społecznościowych można zaobserwować, że cyberprzestępcy nie pozostają bierni iwykorzystują te serwisy do podszywania się pod inne osoby wcelu wyłudzenia danych. Przykładowym procederem są tzw. wyłudzenia BLIK, które polegają na przejęciu konta faktycznego użytkownika irozsyłaniu wjego imieniu wiadomości do znajomych zlisty kontaktów zprośbą owpłaty pieniędzy. Statystyki pokazują, że metoda ta jest skuteczna iaktywnie wykorzystywana przez przestępców (Policja, 2024). Wtym przypadku możemy zasadniczo mówić oprzejęciu konta, ale również należy mieć na uwadze aspekt kradzieży tożsamości, ponieważ bez tej uwiarygodnionej prośby najprawdopodobniej nikt nie zgodziłby się na przelanie pieniędzy nieznanej osobie (Radoniewicz, 2024, s. IX). Jednym zpodstawowych zagrożeń dla tożsamości cyfrowej jednostki jest wyłudzenie danych, nazywane zwyczajowo metodą na wnuczka. Metoda ta polega najczęściej na telefonicznym podszyciu się pod bliską dla ofiary osobę inamówieniu jej do przekazania pieniędzy. Oszuści wtym działaniu najczęściej nie muszą zbierać dodatkowych informacji, ponieważ wykorzystują zabiegi psychologiczne mające na celu wywołać emocje izmusić ofiarę do szybkiego podjęcia decyzji (CERT, 2023). Wtym przypadku również możemy mówić okradzieży tożsamości, przy czym oszust nie musi nawet znać imienia
WSGE UnivErSity o f A ppliEd S ciEncES i n JózEfóW 788 M. NOWIKOWSKA, M. KOZŁOWSKI inazwiska. Oszust często nie ma świadomości, czyją tożsamość kradnie, inie musi czynić dodatkowych obserwacji lub przygotowań. Opisane wyżej cyberprzestępstwa opierają się każdorazowo na kradzieży danych osobowych użytkowników iokreślane są mianem phishingu, vishingu ismishingu (Nowikowska, 2023, s. 148). Phishing opisuje schemat, wktórym cyberprzestępca wysyła fałszywą wiadomość e-mail zprośbą do odbiorcy okliknięcie linku lub udzielenie odpowiedzi zżądanymi danymi osobowymi. Adres e-mail nadawcy często wydaje się prawdziwym adresem, takim jak adres banku lub innej organizacji mającej dostęp do danych osobowych (Lynch, 2005, s. 260). Phishing jest zwykle kojarzony zfałszywymi wiadomościami e-mail. Ofiara jest przekonana oprawdziwości wiadomości, która wrzeczywistości pochodzi zfałszywego źródła ima na celu uzyskanie poufnych informacji lub wstrzyknięcie złośliwego oprogramowania do systemów ofiary (Radoniewicz, 2024b, s. 198–199). Atakujący, chcąc uwiarygodnić dodatkowo przesłane przez siebie maile, fałszuje ich adresy źródłowe, stosując tzw. spoofing. Sprawca zazwyczaj masowo wysyła wiadomości e-mail, nie kierując ich do konkretnych osób, licząc – przykładowo – że wśród odbiorców znajdą się klienci banku, pod który się podszywa. Vishing stosuje podobne schematy jak phishing, realizowany jest jednak za pomocą połączeń telefonicznych. Podobnie jak wprzypadku wiadomości e-mail phishingowych, oszuści telefoniczni dzwonią, podając się za przedstawicieli legalnej firmy. Smishing opiera się na tym samym modus operandi co phishing ivishing, operując narzędziem do popełnienia cyberprzestępstwa wpostaci wiadomości tekstowej lub SMS (Bosetta, 2018, s. 97; Jahankhani iin., 2014, s. 156). Zagrożenia opisywane powyżej są realne, ponieważ nie wymagają skomplikowanych przygotowań lub wykorzystania zaawansowanych technologii. Pozyskanie danych logowania lub danych kontaktowych wdobie powszechnego dostępu do Internetu nie jest już wyzwaniem (Cassim, 2014, s. 403). Nawiązując do danych opracowanych przez CERTPolska, działający wramach Państwowego Instytutu Badawczego NASK, wycieki danych stają się powszechne. Wubiegłym roku opublikowane zostały m.in. trzy znaczące zbiory danych, zawierające dane oużytkownikach, wtym również szczegółowe, tj. PESEL lub adres (CERT, 2023). Konsekwencje płynące ztego typu zdarzeń są poważne iwymagają podjęcia działań, które pozwolą na ograniczenie skutków ataków na przyszłość. Jednym zistotnych rozwiązań wprowadzonych
JoUrnAl o f ModErn S ciEncE 3/63/2025 789 ANALIZA WYBRANYCH ZAGROŻEŃ DLA TOŻSAMOŚCI CYFROWEJ WYNIKAJĄCYCH Z POSTĘPU TECHNOLOGICZNEGO w2023 r. jest możliwość zastrzeżenia numeru PESEL, która gwarantuje, że wprzypadku wycieku danych przestępcy nie będą mogli ich wykorzystać wsposób nieuprawniony. Rozwiązanie to spotkało się zdużym zainteresowaniem społeczeństwa, co wskazuje na rosnącą świadomość oraz zainteresowanie szeroko pojętą ochroną tożsamości cyfrowej (GOV.PL, 2024). Wzwiązku zfaktem szerokiego wykorzystywania tożsamości cyfrowej wusługach administracji publicznej, tzw. e-administracji, ważna wydaje się również analiza zagrożeń dla tożsamości cyfrowej jednostki wynikających zkorzystania znowych rozwiązań technologicznych. Na szczególną uwagę zasługuje aplikacja mObywatel, która cyfryzuje dokumenty państwowe, m.in. dowód osobisty, prawo jazdy, legitymację studencką oraz umożliwia wygodne logowanie do innych usług rządowych irealizację spraw online. Rosnąca popularność usługi mObywatel może zostać zauważona na poniższym wykresie. Wykres 2. Statystyka instalacji aplikacji mObywatel Źródło: https://dane.gov.pl/pl/dataset/2919,aplikacja-mobywatel-instalacje (data dostępu: 11.03.2025). Na mocy ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel (Dz.U., poz. 1234) uregulowane zostały zasady funkcjonowania aplikacji oferującej bezpłatny dostęp do cyfrowych usług urzędowych oraz elektronicznych dokumentów. Do korzystania zaplikacji mObywatel wymagane jest podsiadanie profilu zaufanego. Ustawodawca wprzedmiotowej ustawie określił zakres
WSGE UnivErSity o f A ppliEd S ciEncES i n JózEfóW 796 M. NOWIKOWSKA, M. KOZŁOWSKI References Bossetta, M. (2018). The weaponization of social media: spear phishing and cyberattacks on democracy. Journal of International Affairs, 15(71), 97–106. Cassim, F. (2014). Addressing the spectre of phishing: are adequate measures in place to protect victims of phishing? The Comparative and International Law Journal of Southern Africa, 3(47), 401–428. Chałubińska-Jentkiewicz, K., Nowikowska, M. (2020). Bezpieczeństwo, tożsamość, prywatność – aspekty prawne. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck. Coomaraswamy, R. (2002). Identity within: Cultural Relativism, Minority Rights and the Empowerment of Women. The George Washington International Law Review, 3(34). Dobrzycka, M. (2017). Przepisy kompleksowo regulujące funkcjonowanie aplikacji mObywatel, n.ius. Legalis. Dzierżyńska-Mielczarek, J. (2018). Rynek mediów wPolsce. Zmiany pod wpływem nowych technologii cyfrowych. Warszawa: Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR. Helmus, T.C. (2022). Artificial Intelligence, Deepfakes, and Disinformation: APrimer. Perspective. Expert insights on atimely policy issue, 6, 1–24. Jahankhani, H., Al.-Nemrat, A., Hosseinian-Far, A. (2014). Cybercrime classification and characteristics. W: B. Akhgar, A. Staniforth, F. Bosco (red.) Cyber Crime and Cyber Terrorism. Investigator’s Handbook (s. 149–164). New York: Syngress. Jurek, K., Pękala, A. (2017). Człowiek (w) sieci. Problem konstruowania iochrony tożsamości winternecie. W: Górka, M. (red.). Cyberbezpieczeństwo dzieci imłodzieży. Realny iwirtualny problem polityki bezpieczeństwa (s. 106–119).Warszawa: Difin. Lynch, J. (2005). Identity Theft in Cyberspace: Crime Control Methods and Their Effectiveness in CombatingPhishingAttacks. Berkeley Technology Law Journal. Annual Review of Law and Technology, 1(20), 259–300. Markiewicz, K. (2016). Rozwój społeczeństwa informacyjnego. W: E. Szczepaniuk, M. Gawlik-Kobylińska, Werner, J. (red.) Bezpieczny rozwój społeczeństwa informacyjnego, (s. 177–186). Warszawa: Akademia Sztuki Wojennej. Nowikowska, M. (2021). Prawo do wizerunku iprawo adresata korespondencji. W: Sieńczyło-Chlabicz, J. (red.). Prawo własności intelektualnej. Teoria ipraktyka, (315–341). Warszawa: Wydawnictwo Wolters Kluwer. Nowikowska, M. (2023). Identity Theft. Protection of Personal Data in Cyberspace. W: Tafaro, L., Laki, I., Florek, I. (red.). Digital well-being – aconcern for the quality of life (s. 148–164). Warsaw-Budapest: Wyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej im. Alcide De Gasperi wJózefowie and Milton Friedman University, Hungary. Nowikowska, M. (2024). Digital identity on the Internet – Challenges and Threats. W: J. Żylińska, K. Huczek, K. Borkowski (red.). Wielowymiarowość cyberbezpieczeństwa, (s. 25–38). Warszawa: Uczelnia Techniczno-Handlowa.
JoUrnAl o f ModErn S ciEncE 3/63/2025 797 ANALIZA WYBRANYCH ZAGROŻEŃ DLA TOŻSAMOŚCI CYFROWEJ WYNIKAJĄCYCH Z POSTĘPU TECHNOLOGICZNEGO Nowikowska, M. (2024b). Tożsamość cyfrowa jako prawo do dostępu do technologii, produktów iusług cyfrowych, dot.pl, 1, 23–34. Przybysz, K. (2016). Metody zapewnienia bezpieczeństwa iochrony prywatności wsieci. W: E. Szczepaniuk, M. Gawlik-Kobylińska, J. Werner (red.). Bezpieczny rozwój społeczeństwa informacyjnego (s. 224–233). Warszawa: Akademia Sztuki Wojennej. Smith, H., Mansted, K. (2020). What’s adeep fake?. Weaponised deep fakes: National security and democracy. Australian Strategic Policy Institute, 1, 05–010. Stachelek, K. (2016). Media społecznościowe w społeczeństwie informacyjnym. W: E. Szczepaniuk, M. Gawlik-Kobylińska, J. Werner (red.). Bezpieczny rozwój społeczeństwa informacyjnego (s. 244–254). Warszawa: Akademia Sztuki Wojennej. Szydłowska, A. (2013). Charakterystyka mediów społecznościowych jako narzędzia komunikacji firmy zklientem. Zeszyty Naukowe Firma iRynek, 2, 37–45. Syzova, J. (2016). Zagrożenia społeczeństwa informacyjnego. W: E. Szczepaniuk, M. Gawlik-Kobylińska, J. Werner (red.). Bezpieczny rozwój społeczeństwa informacyjnego (s. 255–266). Warszawa: Akademia Sztuki Wojennej. Świetlińska, M. (2024). Zweryfikowanie konta wsocial mediach. Czy można im ufać? https://www.securitymagazine.pl/pl/a/zweryfikowane-konta-w-social-mediach- -czy-mozna-im-ufac (dostęp: 28.11.2024). Taczkowska-Olszewska, J. (2019). Pojęcie irodzaje danych osobowych. W: J. TaczkowskaOlszewska, M. Nowikowska (red.). Prawo do informacji publicznej. Informacje niejawne. Ochrona danych osobowych (s. 245–256). Warszawa: Wydawnictwo: Wolters Kluwer. Radoniewicz, F. (2024). Cyberprzestępstwa przeciwko danym komputerowym isystemom informatycznym wkodeksie karnym – propozycja zmian. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck. Radoniewicz, F. (2024b). Phishing. W: Chałubińska-Jentkiewicz, K. (red.). Leksykon cyberbezpieczeństwa. Warszawa: ASzWoj, 198–199. Sidis, B., Goodhart, S.P. (1905). Multiple Personality. An Experimental Investigation Into the Nature of Human Individuality. New York: Appleton. Świtał, P. (2020). Standaryzacja usług wadministracji elektronicznej. W: B. JaworskaDębska, P. Kledzik, J. Sługocki (red.). Wzorce izasady działania współczesnej administracji publicznej (s. 956–967). Warszawa: Wolters Kluwer. Troy, C., Smith, K.G., Domino, M.A. (2011). CEO demographics and accounting fraud: Who is more likely to rationalize illegal acts? Strategic Organization, 4(9), 259–282. Urych, I. (2022). Tożsamość narodowa imożliwości jej wzmacniania na podstawie analizy treści podręczników dla szkoły podstawowej. Studium zzakresu bezpieczeństwa państwa. W: B. Łaciak (red.). Tożsamość iwspólnotowość abezpieczeństwo narodowe (s. 13–48). Warszawa: ASzWoj.
WSGE UnivErSity o f A ppliEd S ciEncES i n JózEfóW 798 M. NOWIKOWSKA, M. KOZŁOWSKI Inne źródła: BIK (2024). Poradnik. Oszustwa na wnuczka, oszustwa na policjanta, https://www.bik. pl/poradnik-bik/oszustwa-na-wnuczka-oszustwa-na-policjanta (dostęp: 17.11.2024). CERT (2023). Raport CERT Polska 2023. https://cert.pl/uploads/docs/Raport_CP_2023.pdf (dostęp: 17.11.2024). Cyberdefence24 (2024). Publikacja kodu źródłowego aplikacji mObywatel, mamy stanowisko ministerstwa, https://cyberdefence24.pl/polityka-i-prawo/publikacja-kodu-zrodlowego-aplikacji-mobywatel-mamy-stanowisko-ministerstwa (dostęp: 17.11.2024.). Dziennik Internautów (2024). Koniec poczciwego polboksa, https://di.com.pl/koniec-poczciwego-polboksa-20256 (dostęp: 17.11.2024). GOV.PL (2024). 500 tys. nowych zastrzeżeń PESEL, od połowy sierpnia Polacy pobili kolejny rekord, https://www.gov.pl/web/cyfryzacja/500-tys-nowych-zastrzezen-pesel-od-polowy-sierpnia-polacy-pobili-kolejny-rekord (dostęp: 17.11.2024). GOV.PL mObywatel (2024). Już 8 milionów Polaków ma swój mDowód waplikacji mObywatel, https://www.gov.pl/web/cyfryzacja/juz-8-milionow-polakow-ma-swoj- -mdowod-w-aplikacji-mobywatel (dostęp: 17.11.2024). NASK (2024). Onas – kim jesteśmy. Pobrano zhttps://www.nask.pl/pl/o-nas/kim- -jestesmy/3261,O-NASK.html (dostęp: 17.11.2024). Orange (2024). Poradnik. Historia Internetu wPolsce, https://www.orange.pl/poradnik/historia-internetu-w-polsce/ (dostęp: 17.11.2024). Policja (2024). Wyłudzili ponad 300 tys. zł metodą na BLIK, https://policja.pl/ pol/aktualnosci/251974,Wyludzili-ponad-300-tys-zl-metoda-na-BLIK.html (dostęp: 17.11.2024). Słownik języka polskiego PWN (2025). Tożsamość. https://sjp.pwn.pl/slowniki/ to%C5%BCsamo%C5%9B%C4%87.html (dostęp: 29.07.2025). Zrora (2024). DEF CON 31 – Look Ma Im the CEO – Real Time Video and Audio Deep Fake – Gal Zrora, https://www.youtube.com/watch?v=W8fbKYjbFD4 (dostęp: 17.11.2024).