Türk Eğlence Kültüründe Giresun Yayla Şenliklerinin Yeri

TÜRK EĞLENCE
KÜLTÜRÜNDE GİRESUN
YAYLA ŞENLİKLERİNİN YERİ
“Yapısal e İşle sel Bi Çözümleme”
D . Mehme ÖZDEMİR
Hipe yayın 490
A aş ı ma- İnceleme
Yaza ı
D . Öğ . Üyesi Mehme ÖZDEMİR
Genel Yayın Edi ö ü
Ha ice BAHTİYAR
Mizanpaj
Me al GÖK
Kapak Tasa ım
Eylül G a ik
Yayıncı Se i ika No: 16680
ISBN: 978-605-2015-
e- ISBN: 978-605-2015-
1.Baskı: İs anbul, 2019
Copy igh © Tüm hakla ı saklıdı . Bu ki abın eli hakla ı, 5846 sayılı yasanın hükmüne gö e, ki abı yayımlayan Hi-
pe link Eği im İle işim Yay. San. e Tic. L d. Ş i. e D . Öğ . Üyesi Mehme ÖZDEMİR’e ai i . Yayımcının e yaza ın
izni olmaksızın elek onik e mekanik he hangi bi kayı sis emi eya o okopi ile çoğal ılamaz, kopyalanamaz. Ancak
kaynak gös e ile ek kısa alın ı yapılabili .
Özdemi , Mehme .
Tü k eğlence kül ü ünde Gi esun Yayla Şenlikle inin ye i: Yapısal e işle sel bi çözümleme / Mehme Özdemi .
-- 1. Baskı. -- İs anbul: Hipe yayın, 2019.
384 say a: şekil, ablo; 24 cm. -- (Hipe yayın; 490)
ISBN: 978-605-281-594-6 e-ISBN: 978-605-281-595-3
1. Gi esun (Tü kiye) -- Sosyal yaşam e gelenekle . I. Ese adı. II. Dizi.
DS51.G57/Ö94 2019 390.956324/ÖZD 2019
Baskı-Cil : Mikyas Basım Yayın Ma baacılık Se i ika No: 35532
GENEL SATIŞ PAZARLAMA VE YAYINEVİ
Hipe link Eği im İle işim Yayıncılık San. Paz. e Tic. L d. Ş i.
Tozkopa an Mah. Haldun Tane Sok. Alpa slan İş Me kezi
No: 27 Ka : 6 D: 21 Me e - Güngö en / İs anbul
Tele on: 0212 293 07 05-06 Faks: 0212 293 56 58
www.hipe link.com. / in o@hipe link.com.
D . Öğ . Üyesi Mehme ÖZDEMİR
1986 yılında Gi esun’a bağlı Espiye ilçesinde doğdu. 2010 yılında Hace epe
Üni e si esi Edebiya Fakül esi Tü k Dili e Edebiya ı Bölümü Tü k Halkbilimi
Anabilim Dalı p og amında lisans eği imini başa ıyla amamladı. 2011 yılında
Anka a Üni e si esi Sü ekli Eği im Me kezi’nin “Pedagojik Fo masyon” se i ika
eği imi p og amını başa ıyla amamladı. 2010-2011 eği im öğ e im yılında Millî
Eği im Bakanlığına bağlı Tü közü Oğuzhan Endüs i Meslek Lisesinde Tü k
Dili e Edebiya ı Öğ e meni ola ak çalış ı. 2013 yılında Gi esun Üni e si esi
Sosyal Bilimle Ens i üsü Tü k Dili e Edebiya ı Anabilim Dalı p og amında
ezli yüksek lisansını amamladı. 2017 yılında Hace epe Üni e si esi Sosyal
Bilimle Ens i üsü Tü k Halkbilimi Anabilim Dalı p og amında dok o a
eği imini amamladı. 2018 yılında A in Ço uh Üni e si esi Fen Edebiya
Fakül esi Tü k Dili e Edebiya ı Bölümü Tü k Halk Edebiya ı Anabilim Dalında
Ya dımcı Doçen Dok o ola ak çalışmaya başladı. 2 Mayıs 2018 a ihinde
aske lik hizme ini yapmak amacıyla ku umundan izin ala ak 18 Hazi an 2018
a ihinde 371-Dönem As eğmen ola ak Millî Sa unma Üni e si esi Ka a Ha p
Okulu Dekanlığı Temel Bilimle Bölümünde Tü k Dili Bi iminde D . Topçu
As eğmen ola ak a andı. Aske lik hizme inden son a çalış ığı ku umuna
ge i döndü. Aynı bölüm e anabilim dalında Dok o Öğ e im Üyesi ola ak
çalışmaya de am e mek edi . Bi çok ulusla a ası sempozyumda bildi i sunmuş,
alanın önde gelen de gile inde makalele i yayınlanmış ı . Ulusla a ası alan
indeksle inde a anan de gile de yayınlanan makalele i sayesinde TÜBİTAK’ an
iki kez bilimsel yayın eş ik ödülü almış ı .
Yayınlanmış Ki apla :
Aşk e Kah amanlık Konulu Tü k Halk Hikâyele inde Düşman Tipi (2019)

İÇİNDEKİLER
KISALTMALAR .................................................................................................8
ŞEKİLLER TABLOSU .......................................................................................9
FOTOĞRAFLAR TABLOSU .........................................................................10
ÖNSÖZ ...............................................................................................................15
GİRİŞ ..................................................................................................................19
BİRİNCİ BÖLÜM: KAVRAMSAL VE YÖNTEMSEL
ÇÖZÜMLEME ...................................................................................... 33
A. ŞENLİK, ŞÖLEN, TOY, FESTİVAL VE KARNAVAL
KAVRAMLARININ ELEŞTİREL ÇÖZÜMLEMESİ ........................33
İKİNCİ BÖLÜM: GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN TARİHİ ...69
A. TÜRK KÜLTÜRÜNDE YAYLAK-KIŞLAK GELENEĞİ ............69
B. GİRESUN’DA YAYLACILIK GELENEĞİ .....................................87
C. GİRESUN’DA OTÇU GÖÇÜ ŞENLİKLERİ ...............................108
D. GİRESUN’DA KÜMBET YAYLA ŞENLİKLERİ ....................... 130
1. Bi inci Kümbe Yayla Şenliği ....................................................154
2. İkinci Kümbe Yayla Şenliği ......................................................162
3. Üçüncü Kümbe Yayla Şenliği ...................................................168
4. Dö düncü Kümbe Yayla Şenliği ...............................................171
5. Beşinci Kümbe Yayla Şenliği ....................................................176
6. Al ıncı Kümbe Yayla Şenliği ..................................................... 180
7. Yedinci Kümbe Yayla Şenliği ....................................................185
9. Dokuzuncu Kümbe Yayla Şenliği ............................................190
10. Onuncu Kümbe Yayla Şenliği ...............................................194
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN YAPISI ....199
A. ADLANDIRMA ................................................................................ 203
B. ZAMAN VE SÜRE ...........................................................................209
C. MEKÂN ..............................................................................................211
D. EĞLENCE (YAYLA ŞENLİĞİ) .......................................................214
1. Hazı lık ............................................................................................214
2. Ku alla ............................................................................................ 219
3. Ka ılımcıla ......................................................................................222
4. Başlangıç Kalıbı ..............................................................................224
5. Sohbe ...............................................................................................225
6. Halk Müziği ....................................................................................230
a. Kemençeli İc a Geleneği ...........................................................231
7. Halk Edebiya ı Ü ünle i ................................................................247
7.1. A ma Tü küle .........................................................................249
7.1.1. Kemençeli İc a Pe o mansında A ma Tü künün
Yapısı: ............................................................................................256
7.1.1.1. Gi iş: (dö lük, a a söz e sesle , eşekkü ,
hoşlama): ......................................................................................256
7.1.1.2. Naka a Bölümü (Bağlama): .......................................257
7.1.1.3. A a söz e sesle (nida, ünlem, nağ a, çığlık b.): ...258
7.1.1.4. Gelişme (dö lük, naka a , mizah, a a söz
e sesle ): ......................................................................................259
7.1.1.5. Sonuç (naka a , a a söz e sesle ): ............................... 261
8. Halk Dansla ı ..................................................................................266
9. Alış e iş ............................................................................................275
10. Yiyecek-İçecekle ..........................................................................280
11. Oyun e Ya ışmala .....................................................................289
12. Giyim-Kuşam e Süslenme ........................................................297
13. İnançla ..........................................................................................306
14. Hediye e Ödülle .........................................................................309
15. E o ik Ögele .................................................................................310
16. Bi iş Kalıbı .....................................................................................313
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN
İŞLEVLERİ .......................................................................................... 315
A. TOPLUMSAL İŞLEVLER ................................................................ 320
B. SOSYO-PSİKOLOJİK İŞLEVLER ...................................................323
C. KÜLTÜREL İŞLEVLER ...................................................................326
Ç. TARİHSEL İŞLEVLER .....................................................................329
D. EKONOMİK İŞLEVLER ..................................................................331
E. SİYASAL İŞLEVLER ........................................................................ 340
SONUÇ VE ÖNERİLER .....................................................................345
KAYNAKLAR .....................................................................................361
DİZİN ..................................................................................................375
EKLER .................................................................................................377
Ek 1: Ti ebolulu Alpaslan’ın O çu Göçü Yazısının İlk Say ası ......377
Ek 2: Gi esun İle i Gaze esi Kümbe Şenliği Ku lama P og amı ..378
Ek 3: Gi esun Valisi Ta a ından Yazılan Dilekçe ............................. 379
Ek 4: Çeşi li Fo oğ a la ......................................................................380
Ek 5: Sakıp Sabancı’ya İ ha Edilen Şii le den Bazıla ı ...................383
Ek 6. Yaylada Kesilen Fişle den Bazıla ı ............................................384
Ek 7: Gi esun Yayla Şenlikle ine Giden Sü eç ..................................384
KISALTMALAR
ANAP: Ana a an Pa isi
Bk. Bakınız
Bs. Baskı
CHP: Cumhu iye Halk Pa isi
Çe . Çe i en
De . De leyen
DLT: Di anü Lûga ’i Tü k
DYP: Doğ u Yol Pa isi
EBE. Eği im Bilimle i Ens i üsü
EML: Endüs i Meslek Lisesi
FP: Fazile Pa isi
GD. Gi esun De gisi
Haz. Hazı layan
K. Kişi
KDT: Ka ekod Düzenleme Ta ihi
KK. Kaynak Kişi
RP: Re ah Pa isi
SBE. Sosyal Bilimle Ens i üsü
SHP: Sosyal Demok a Halkçı Pa i
ŞTK. Şenlik Te ip Komi esi
TDK. Tü k Dil Ku umu
THM. Tü k Halk Müziği
TY. Ta ih Yok
b. e benze i
d. e diğe le i
ÖNSÖZ
Geçmişi kona göçe bi haya a zına sahip olan bi mille için yayla e
yaylacılık oldukça önemlidi . Yaylanın oplumsal yaşamdaki ka şılığı, baş a
hay ancılığa e kısmen a ıma bağlı bi yaşan ının sü dü üldüğü yazlık ko-
naklama ye i ola ak düşünülebili . Özellikle yazla ın sıcak olduğu nemli ik-
limle de yaylacılık aaliye i oldukça yaygındı . Çünkü yaylala ın iklimle i e
gü o lakla ı hay ancılığa el e işli bi yapıya sahip i .
Anadolu’nun he bölgesinde yaylacılık aaliye inin sü dü üldüğü bilinmek-
edi . Ka adeniz Bölgesi ise yaylacılığın üm yönle iyle yaşa ıldığı bi bölgedi .
Dolayısıyla yayla kül ü ü geçmiş en bugüne yaylacılık geleneği adıyla bilene ek
e yaşa ıla ak kül ü el yaşamda kendine ay ı bi ye edinmiş i . Tüm bunla
bi lik e düşünüldüğünde geçmiş en bugüne “coğ a ya, biyoloji, zooloji, zi aa ,
izik, mühendislik dalla ı, u izm, a keoloji, sana a ihi, sosyoloji, halkbilimi”
b. gibi çok çeşi li bilim çe ele inde “ki ap, ez, makale, bildi i” b. ü le de
çeşi li çalışmala yapılmış ı 1. Halkbilimi disiplini e diğe sosyal bilimle deki
yakın dalla da yapılan çalışmala a asında yayla, yaylacılık, yaylak-kışlak ge-
leneği, yayla kül ü ü, yayla şenlikle i konula ı öne çıkmak adı 2.
Çalışmanın kapsamı bakımından yapılacak değe lendi mele de Doğu
Ka adeniz Bölgesi yaylacılığı e yayla şenlikle ini içe en kaynakla üze inde
du ulması uygun gö ülmüş ü . Çalışmada “yayla şenlikle i, yayla e u izm
ilişkisi, yayla e olklo ” gibi anah a kelimle seçile ek ilgili li e a ü ele alın-
mış ı . Öncelikle makalele e ki apla , daha son a ezle üze inde du ulmuş u .
Çalışmada Gi esun Halke i de gisi Aksu e İs anbul’da çıka ılan Gi esun
De gisi; ye el gaze ele den Gi esun İle i, Yeşilgi esun e Yeni Gi esun a an-
mış ı . Halkbilimi alanında emel kaynak ola ak gös e ilen Halkbilgisi Habe -
le i, Tü k Folklo u, Tü k Folklo A aş ı mala ı, Millî Folklo , Bilig, Tu kish
1 20.09.2016 a ihindeYÖK ez e ile inegö e“yayla”anah a sözcüğünün a anmasısonucunda
oplamda196 ezkaydıbulunmuş u .Bunla dan166 anesiyükseklisans,28 anesidok o a,1 anesi
ıp auzmanlık,1 anesidesana aye e lik ezle idi .Bu ezle den159 en,34sosyalbilimle ,3 anesi
de ıpalanla ındahazı lanmış ı .
2 6-7Kasım2014 a ihindeBilecikŞeyhEdebaliÜni e si esi a a ından“YaylaKül ü ü eYaylacılık”
adlıbi sempozyumdüzenlenmiş i .BusempozyumdaHa unTunçel a a ından“Coğ a yanın
Yaylacılık Li e a ü ü Üze ine Bi Değe lendi me”isimlibi bildi isunulmuş u .Bubildi ide19ki ap,
168makaleolmaküze e oplamda187çalışmaincelenmiş i .Buçalışmala dan33 anesininyabancı
a aş ı macıla  a a ındanyapıldığıbeli ilmiş i .Bildi ide,ilkçalışmala dani iba enkısa anı ımla 
yapıla akyılbazında e ilenis a is ikselbilgile yanındaay ıcayapılançalışmala ınbibliyog a ik
bi dökümü e ilmiş i .Sözkonusuçalışmala hakkındaay ıcabk.(Tunçel,2015,s.5-26)

16  TÜRK EĞLENCE KÜLTÜRÜNDE GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN YERİ
S udies, Folklo /Edebiya , Doğu Ba ı gibi sü eli yayınla ge ek kü üphanele
ge ek in e ne e ye alan e i abanla ı a acılığıyla a anmış ı .
Eğlenme insanoğlunun en emel hususiye le i a asında ye almak adı .
Anne ka nında başlayan beslenme ih iyacı gibi, anne ka nındaki ilk ekmeleme
ha eke le ini de eğlenme ola ak yo umlamak mümkündü ; eğlenme insan-
la için izyolojik bi ih iyaç çeşididi . Eğlence ih iyacı, bebeklik döneminde
ebe eynle in kon olü e ya dımıyla daha ziyade çeşi li oyuncakla ın kulla-
nılmasıyla daha son a ak anla la bi lik e oynanan e cilik e çocuk oyunla ı
ile gide ili ken, ile leyen yaşla da bi eysel o ganizasyonla yanında oplumsal
ku lamala a ka ılımla gide ilmek edi . Dolayısıyla eğlenceyi anne ka nından
ölüme değin geçen yaşamsal döngüde açıklamak mümkündü .
Bu çalışma, Tü kle in geleneksel haya a zının bi unsu u olduğu düşünü-
len e yaylak yaşamı ne icesinde o aya çıkan bi eğlence ü ü ola ak Gi esun
yayla şenlikle ini kapsamak adı . Bilindiği gibi Tü k yaşam a zında ye leşme
yaylak e kışlak olmak üze e bi bi inden iki a klı mekânda sü dü ülmek e-
di . Söz konusu yaşam a zı sadece Anadolu coğ a yasında değil Tü kis an
coğ a yasından be i sü egelen bi gelenek i . Tü kle için, ilkbaha la başlayan
e sonbaha ile sona e en yaklaşık al ı aylık bi dönem yaylak yaşamı üze ine
ku uludu . Bunun en önemli nedeni, ekonomik yaşamın hay ancılığa bağlı
olmasıdı ; dolayısıyla yaylala hay ancılığın daha ak i bi şekilde sü dü ülmesi
amacıyla yaşanılan mekânla ola ak bilinmek edi . Yılın ya ısının yaylala da
geçmesi nedeniyle kışlak yaşamında düzenlenen ü lü ku lama e eğlencele
gibi yaylak yaşamında da geçmiş e e bugün olduğu gibi çeşi li eğlence aali-
ye le i düzenlenmiş e düzenlenmeye de am e mek edi . Yayla şenlikle inin
bu bakış açısıyla ele alındığında yaşam a zının bi sonucu olduğu o adadı .
Bu şenlikle in kendi bağlamında, somu olmayan kül ü el mi as unsu u ola ak
Tü k eğlence kül ü ünün önemli bi alanını meydana ge i diği söylenebili .
Tü k kül ü ünde eğlence bağlamla ı çok çeşi lidi ; yaşanılan coğ a yada
eğlence, yaşamın ay ılmaz bi ögesidi . Ka adeniz Bölgesi genelinde değe len-
di ildiğinde i üel oplumsal ku lamala dan olan yayla şenlikle i, oplumun
mâna e eninde önemli bi me kii işgal eden, ka ılım düzeyi yüksek olan
eğlence bağlamla ı a asında ye almak adı . Bu şenlikle , Tü k mille inin a a
yu dundaki yaşan ısından, gelenek e gö enekle inden zengin izle aşıyan
bi ku lama ü üdü . Şenlikle in bi incil amacı gelenek e gö enekle in ya-
şa ılmasıdı . Bu ada eğlence gelenek e gö enekle in yaşa ılmasında bi a aç
gö e i üs lenmek edi .
Bu çalışmada geçmiş en bugüne ihmal edilen şenlik düzenleme geleneği
çeşi li açıla dan incelenmiş i . Böylece yayla şenlikle inin kökeni, düzenlenme
ÖNSÖZ  17
ge ekçesi, mekânı, zamanı, işle le i, ka ılımcıla ı değişmele le bi lik e değe -
lendi ilmiş i . Bu plan dâhilinde Gi esun coğ a yasındaki şenlikle in hem
coğ a i hem de kül ü el ha i ası çizilmiş i . Ay ıca şenlikle de ic a edilen ge-
lenek e gö enekle he yönüyle so gulana ak çözümlenmiş i . Bu kapsamda
yayla şenlikle i işle sel ku am e ile ine dayalı ola ak incelene ek, şenlikle in
yö e insanın haya ındaki ye i e önemi o aya konulmuş u .
Bu çalışmanın gi iş bölümünde a aş ı manın konusu, kapsamı, amaçla ı,
de leme çalışmala ı, anali ik çözümleme şekli, li e a ü öze i, a aş ı ma sa-
hasının a ihi e kül ü ü hakkında genel bilgile e ilmiş i . Bu çalışmanın
bi inci bölümü şenlik, şölen, es i al e ka na al ka amla ı anımlanmış,
Tü k kül ü el belleğinden e kaynak ese le den ha eke le ku lama geleneği
değe lendi ilmiş i . Yayla şenlikle inin eğlence kül ü ü içe isindeki konumu
o aya konulmaya çalışılmış ı . Bu bölümde ay ıca şenlik e es i al geleneği
üze ine yapılan çalışmala daki çözümleme yön em e yaklaşımla ı incelene ek
çalışmanın a aş ı ma planı şekillendi ilmiş i .
Bu çalışmanın ikinci bölümünde yayla şenlikle inin a ihi coğ a i e kül ü el
zemininin aydınla ılması açısından Tü k kül ü ünde yaylak-kışlak geleneği,
Gi esun kül ü ünde yaylacılık geleneği e o çu göçü şenlikle i de incelenmiş-
i . Gi esun yayla şenlikle inin a ihsel bağlamı çözümlenmiş i . Bu bölümde
geleneksel eğlencenin p og amlı eğlenceye dönüşümü, Kümbe Yayla Şenliği
ö nekleminde o aya konulmuş u . Köyden ken e göç olgusu e gelenekle in
du umu, Gi esun yayla şenlikle ini hazı layan sü eç, sıla ha ası o çu göçü
şenlikle i diğe çözümleme konula ıdı . Ay ıca Kümbe Yayla Şenlikle i ö -
nekleminde ye el basın e ile inden ha eke le ilk on şenliğin kül ü el açıdan
içe ik çözümlemesi yapılmış ı .
Çalışmanın üçüncü bölümünde Gi esun yayla şenlikle inin yapısı, adlandı ma,
zaman e sü e, mekân e eğlence unsu la ından ha eke le o aya konulmuş u .
Dö düncü bölümde ise Gi esun yayla şenlikle i, saha de lemele inden elde
edilen e ile ışığında oplumsal, sosyo-psikolojik, kül ü el, a ihsel, ekonomik
e siyasal işle le i açısından çözümlenmiş i . Çalışmada anla ılan olgula ın
somu laş ı ılması açısından gö sel içe ikle den ya a lanılmış ı . Ge ek in e ne
o amında ye alan ideo şenlik içe ikle i, ge ek kendi kayı la ımız ka ekod
yön emiyle e ilmiş i .
Yayla, Gi esun insanı için çok önemli bi mekândı ; yaşamın önemli bi
bölümü yaylada geçe e bu açıdan yayla, belli yaşan ıla dan son a insanla ın
“hey gidi günle ” diye anımsadıkla ı iç geçi mele di . Bu ki ap a gelenek en
geleceğe insanla ın hikâyele i e a şi le den ha eke le Gi esun yayla şenlikle-
inin a ihsel, coğ a i e anısal bü ünlüğü oluş u ulmaya çalışılmış ı .
18  TÜRK EĞLENCE KÜLTÜRÜNDE GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN YERİ
Eği im, bi sü eç işidi ; bu sü eç e ka kıla ını sunan P o . D . Özkul ÇO-
BANOĞLU’na, P o . D . Gülin ÖĞÜT EKER’e e değe li danışmanım P o .
D . Nebi ÖZDEMİR’e ay ıca eşekkü ede im. Yüksek lisans döneminden ho-
cala ım Doç. D . Ha em TÜRK’e e D . Öğ . Üyesi Ülkü KARA’ya ay ı ay ı
eşekkü ede im. Çalışmala ını gönde e ek ka kıda bulunan, P o . D . Mehme
ZAMAN ile P o . D . Mehme SOMUNCU’ya eşekkü ede im. Gö ele ilçesin-
den a ih a aş ı macısı Sey ullah ÇİÇEK beye endiye e onun yönlendi me-
siyle anış ığımız e kıyme li gö üşle ini bizden esi gemeyen Uğu BİLGİ’YE;
yine me aklı bakışla ımızı pü dikka gözlemleyen e bildikle ini ak a mada
e eddü gös e meyen Gi esun yayla şenlikle inin yapımcısı emekli sını öğ-
e meni Şaban KARAKAYA’ya e adını bu say aya sığdı amadığımız diğe
kaynak kişile e ay ı ay ı eşekkü ede im. Bu çalışmada benim emeğim kada ,
maddi e mane i ya dımla ının yanı sı a, üs ün sabı la ıyla olumsuzlukla
ka şısında he ı sa a beni eskin ede ek e imli çalışma o amı hazı layan
değe li ailemin he bi e dine ay ı ay ı eşekkü ede im.
D . Öğ . Üyesi Mehme ÖZDEMİR
A in Ço uh Üni e si esi - 2019
KAYNAKLAR
Aça, M. (2011). Halk Şii inde Tü e Şekil. M. Ö. Oğuz (Ed.). Tü k Halk Edebiya ı El Ki abı.
(s. 235-338). Anka a: G a ike Yayınla ı.
Ada, S. (2011). İs anbul’un Fes i alle ine Gi iş. S. Ada (De .) İs anbul’un Fes i alle i. (s. 17-27).
İs anbul: Bilgi Üni e si esi Yayınla ı.
Adams, C. J. (2013). E in Cinsel Poli ikası (G. Tezcan e M. E. Boyacıoğlu, Çe .). İs anbul:
Ay ın ı Yayınla ı.
Ado no, T. (2014). Kül ü Endüs isi, Kül ü Yöne imi (N. Ülne d. Çe .). İs anbul: İle işim
Yayınla ı.
Aka pına , R. B. (2004). Ta ım Toplumundan Sanayi Toplumuna Geçiş e Panayı -Se gi-Fu-
a -Fes i alin Du umu e Tü kiye Ö neği. Millî Folklo . 16, (64), 25-36.
Akpına , Ö. (2010). Gi esun Tü küle i e Oyun Ha ala ı. H. Akpına (Haz.). İs anbul: Ki abe i
Yayınla ı.
And, M. (1959). Kı k Gün Kı k Gece, Eski Donanma e Şenlikle de Seyi lik Oyunla ı. İs anbul:
Taç Yayınla ı.
And, M. (1985). Geleneksel Tü k Tiya osu. İs anbul: İnkılâp Ki abe i.
And, M. (2003). Oyun e Bügü, Tü k Kül ü ünde Oyun Ka amı. İs anbul: Yapı K edi Yayınla ı.
Anonim. (17 Temmuz 1994). Sabancı Yayla Ağası. Milliye . s. 23.
Assmann, J. (2001). Kül ü el Bellek. (A. Tekin, Çe .). İs anbul: Ay ın ı Yayınla ı.
Âşık Paşazade. (2003) Osmanoğulla ı’nın Ta ihi. K. Ya uz e Y. Sa aç (Haz.). İs anbul: K Ki aplığı.
A alay, A. (18 Temmuz 1994). Sabancı Ağala Ağası. Milliye . s. 27.
A cı, A. H. (2014). Kona göçe Toplumla e Osmanlının Ku uluşu. Anka a: La Ki ap Yayınla ı.
Bahadı , S. (2016). Büyük Reyhanlı Aşi e i e Bahadı la . Anka a: Sonçağ Yayınla ı.
Bakh in, M. (2001). Ka na aldan Romana (C. Soydemi Çe .). İs anbul: Ay ın ı Yayınla ı.
Ballı, R. (05 Ekim 1990). Doğulula Göç Şampiyonu. Milliye . s. 15.
Ba hold, W. e Köp ülü, M. F. (1984). İslam Medeniye i Ta ihi. Anka a: Diyane İşle i Baş-
kanlığı Yayınla ı.
Bascom, W. R. (2010). Folklo un Dö İşle i (F. Çalış, Çe .). Halkbiliminde Ku amla e Yak-
laşımla -2. (s. 71-86). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Başgöz, İ. (1996). P o es o: Folklo un Beşinci İşle i. P o . D . Umay Günay A mağanı. (s. 1-4)
Anka a: Fe yal Ma baacılık.
Başgöz, İ. (2012). Bi Gös e im Ola ak Tü külü Aşk Hikâyele i. İs anbul: Pan Yayıncılık.
Bauman, R. (2000). Folklo (Ö. Çobanoğlu, Çe .), Folklo /Edebiya , 6, (24), 43-51.
Bauman, R. (2009). Tü , Pe o mans e Me inle a asılığın Ü e imi. (I. Al un, Çe .), M. Öcal
Oğuz d. (Haz.). Halkbiliminde Ku amla e Yaklaşımla 3, (s. 249-259). Anka a: Gele-
neksel Yayıncılık.
Bauman, Z. (2014). Kü eselleşme. (A. Yılmaz, Çe .). İs anbul: Ay ın ı Yayınla ı.
362  TÜRK EĞLENCE KÜLTÜRÜNDE GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN YERİ
Bayka a, T. (2001). Tü k Kül ü Ta ihine Bakışla . Anka a: A a ü k Kül ü Me kezi Başkanlığı
Yayınla ı.
Bayka a, T. (2001a). Tü k Tak imi, On iki Hay anlı Tü k Tak imi e Yılın Başlangıcı. Tü k
Dünyasında Ne uz Dö düncü Ulusla a ası Bilgi Şöleni Bildi ile i. (s. 33-41). Anka a: AKM
Başkanlığı Yayınla ı.
Bekdemi , Ü. e Elmacı, S. (2014). Gi esun İlinin Eko-Tu izm Po ansiyeli e Değe lendi me
Olanakla ı. Ka adeniz Sosyal Bilimle De gisi, 6, (Ka adeniz Özel Sayısı), 1-30.
Bekdemi , Ü. e Özdemi , Ünal. (2007). Doğu Ka adeniz Bölümünde Gelişmek e Olan Yayla
Tu izm Me kezle ine Bi Ö nek: Bek aş Yaylası. Doğu Coğ a ya De gisi, (7), 9-35.
Ben Amos, D. (2006). Şa la e Çe e İçinde Folklo un Bi Tanımına Doğ u. (M. Ekici,
Çe .). M. Ö. Oğuz d. (Haz.). Halkbiliminde Ku amla e Yaklaşımla 1, (s. 37-57). Anka a:
Geleneksel Yayıncılık.
Ben Amos, D. (2009). Halkbilgisinin (Folklo un) Bağlamı: İmala e Beklen ile . (M. Ekici,
Çe .). M. Ö. Oğuz d. (Haz.). Halkbiliminde Ku amla e Yaklaşımla 3, (s. 235-248).
Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Benedic , R. (2011). Kül ü Ö ün üle i. (M. Topal, Çe .). İs anbul: İle işim Yayınla ı.
Beşi li, H. (2010). Yemek, Kül ü e Kimlik. Millî Folklo . 22, (87), 159-169.
Bo a a , P. N. (1978). 100 So uda Tü k Halk Edebiya ı. İs anbul: Ge çek Yayınla ı.
Bo a a , P. N. (2003). 100 So uda Tü k Folklo u. İs anbul: K Ki aplığı.
Büyükcan Sayılı , Ş. (2012). Göçebelik, Kona -Göçe lik Meselesi e Coğ a î Bakımdan Ko-
na -Göçe le in Fa klılaşması. Tü k Dünyası İncelemele i De gisi, XII, (1), 563-580.
Ca e oğlu, A. (1988).Tü k Ka imle i. İs anbul: Ende un Ki ape i.
Conne on, P. (2014). Toplumla Nasıl Anımsa ?. (A. Şenel, Çe .). İs anbul: Ay ın ı Yayınla ı.
Conne on, P. (2014a). Mode ni e Nasıl Unu u u ?. (K. Kelebekoğlu, Çe .). İs anbul: Sel Yayıncılık.
Coşkun Elçi, A. (2011). Sözsel e Müzikal Va yan laşma: Mânile in Tü kü İçindeki Dönü-
şümle i. Millî Folklo . 23, (91), 130-139.
Çağbayı , Y. (2007). Ö üken Tü kçe Sözlük. Cil . V İs anbul: Ö üken Neş iya .
Çağlayan Takımcı, M. (2016). An ik Çağ’da Bay amla e Fes i alle (Yunan-Roma). Yüksek
Lisans Tezi, Selçuk Üni e si esi, Konya.
Çakı , S. (1998). Bek aş Yaylasının Tu izm Açısından Sosyo-Kül ü el Po ansiyeli. Gi esun Kül ü
Sempozyumu Bildi ile . (s. 161-172.). Gi esun: Gi esun Belediyesi Yayınla ı.
Çelik, A. (2015). Tü k Kül ü ünde Yaylak Kışlak Geleneği e Bunun Doğu Ka adeniz Böl-
gesindeki Yansımala ı. H. Tunçel, (Ed.). Yayla Kül ü ü e Yaylacılık Sempozyumu Bildi i
Ki abı. (s. 57-76). Bilecik: Şeyh Edebali Üni e si esi Yayınla ı.
Çe ezcioğlu, Ayku , (2015), Ka na alesk Bağlamında Müzika Re o ika. Folklo /Edebiya , 21,
(81), 9-25.
Çiçek, S. (1997). Gi esunlu Şai le . İs anbul: Mamaşoğlu Yayıncılık.
Çobanoğlu, Ö. (2000). Bilim Felse esi Bağlamında Halkbilimi e Halkbilimsel Bilginin Tele-
olojik Se ü eni. Folklo e Edebiya , (24), 27-42.
Çobanoğlu, Ö. (2000a). Yapısal e İşle sel Bakımdan Geleneksel Bay amla Bağlamında Ne uz
e Hıdı ellez. Tü kbilig, (1), 51-59.
Çobanoğlu, Ö. (2000b). Âşık Ta zı Kül ü Geleneği e Des an Tü ü. Anka a: Akçağ Yayınla ı.

KAYNAKLAR  363
Çobanoğlu, Ö. (2001). Tü k Mi olojisi. Tü k Dünyası Edebiya Ta ihi. (1), 5- 85. Anka a: A a ü k
Kül ü Me kezi Başkanlığı Yayınla ı.
Çobanoğlu, Ö. (2003). Kamlık e Kağanlık Ku umla ı A asındaki Çekişmenin Tü k Mi olo-
jisine Yansıması P oblema iğinde Yön em So unla ı. Bilig, (27), 19-49.
Çobanoğlu, Ö. (2005). Halkbilimi Ku amla ı e A aş ı ma Yön emle i Ta ihine Gi iş. Anka a:
Akçağ Yayınla ı.
Çobanoğlu, Ö. (2016). Göçmen Folklo u Bağlamında B ezilya Fa elala ıyla Tü kiye Gecekondu
Mahallele inin Ka şılaş ı ılması. AVRASYA Ulusla a ası A aş ı mala De gisi, 4, (8), 147-162.
Çobanoğlu, Ö. (2016). Toplumsal e İk isadi Kökenle iyle Tü k Mi olojisi. Bilim e Ü opya,
(270), 11-35.
Demi , N. (2005). T abzon e Yö esinde Kemençe. Ka adeniz A aş ı mala ı, (4), 79-90.
Demi , N. e Aydoğdu, Ö. (2009). Gi esun İli e Yö esi Ağızla ı. Gi esun: Gi esun Valiliği
Yayınla ı.
Demi sipahi, C. (1975). Tü k Halk Oyunla ı. Anka a: Tü kiye İş Bankası Kül ü Yayıncılık.
Dizda oğlu, H. (1969). Halk Şii inde Tü le . Anka a: Anka a Üni e si esi Basıme i.
Doğanay, H. Ve Coşkun, O. (2013). Tü kiye Yaylacılığındaki Değişme Eğilimle i e Başlıca
So unla ı. Doğu Coğ a ya De gisi, (30), 1-27.
Dönmez, B. e Hamzaçebi, G. (2007). Ka ao acık Yayla Şenlikle i e O çu Göçü Geleneği.
Ta ihi, Kül ü el Özellikle i e Gelenekle iyle Espiye Sempozyumu (s. 217-226). Gi esun:
Espiye Belediyesi Yayınla ı.
Dundes, A. (2006). Halk Kimdi ? (M. Ekici, Çe .) M. Ö. Oğuz d. (Haz.). Halkbiliminde Ku-
amla e Yaklaşımla 1 (s. 11-36). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Dundes, A. (2006a). Doku, Me in, Kon eks (M. Ekici, Çe .) M. Ö. Oğuz d. (Haz.). Halkbili-
minde Ku amla e Yaklaşımla 1 (s. 58-77). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Du du, A. (2011). Gi esun’da Yayla Kül ü ü e Geleneksel Yayla E le i, Yüksel Lisans Tezi.
Selçuk Üni e si esi. Konya.
Duymaz, A. (2005). Oğuz Kağan Des anı’ndan Dede Ko ku ’a Toy Geleneğinin Simgesel An-
lamı e Tü k Paylaşım Modeli. Ka adeniz A aş ı mala ı, (5), 37-60.
Ebulgazi Bahadı Han. ( .y.) Şece e-i Te akime Muha em E gin (Haz.). İs anbul: Te cüman
1001 Temel Ese .
Eh en eich, B. (2009). Sokakla da Dans. (N. E doğan e A. E. Sa an, Çe .). İs anbul: Ve sus
Ki ap.
Ekici, M. (Ma 2002). Ku sanma e Ku lama Anlayışında Ne uz. [Bildi i] Tü k Kül ü ünde
Ne uz V. Ulusla a ası Bilgi Şöleni ‘15-16, Diya bakı .
Ekmekçioğlu, İ. d. (2001). Tü k Halk Oyunla ı. İs anbul: Esin Yayıne i.
Eliade, M. (1993). Mi le in Özellikle i. (S. Ri a , Çe .). İs anbul: Sima i Yayınla ı.
Emecen, M. F. (1996). Gi esun. Tü kiye Diyane Vak ı İslâm Ansiklopesidi (c. 14, s. 78-84).
Tü kiye Diyane Vak ı Yayınla ı.
Emecen, M. F. (1997). Gi esun Ta ihinin Bâzı Meselele i. Gi esun Ta ihi Sempozyumu Bildi ile
(s. 19-24). Gi esun: Gi esun Belediyesi Yayınla ı.
Enninge , W. (2006). Giyim. (N. Özdemi , Çe .) M. Ö. Oğuz d. (Haz.). Halkbiliminde Ku amla
e Yaklaşımla 1 (s. 418-424). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
E a a, H. (1975). Vak ıkebi ’de O çu Ha ası. Tü k Folklo A aş ı mala ı, 16, (312), s. 7362-7363.
364  TÜRK EĞLENCE KÜLTÜRÜNDE GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN YERİ
E cilasun, A. B. d. (1991). Ka şılaş ı malı Tü k Lehçele i Sözlüğü. Cil : I. Anka a: Kül ü
Bakanlığı Yayınla ı.
E cilasun, A. B. d. (1991a). Ka şılaş ı malı Tü k Lehçele i Sözlüğü. Cil : II. Anka a: Kül ü
Bakanlığı Yayınla ı.
E dene , Y. (1992). Halk Tü küle i Ko o İçin Çok Sesli Hale Ge i ilmeli midi ?. Tü k Halk
Musikisinde Çeşi li Gö üşle (s. 105-135). Anka a: Tü k Ta ih Ku umu Basıme i.
E gin, M. (1970). Oğuz Kağan Des anı. İs anbul: Millî Eği im Basıme i.
E gin, M. (2004). Dede Ko ku Ki abı. Anka a: Tü k Dil Ku umu Yayınla ı.
E u al, N. (2012). Şamandan Oyuncuya Giden Yolda Tü k Halk Oyunla ının Yapısı e İş-
le le i. Gazi Tü kiya , (11), s. 101-111.
Falassi, A. (1987). Fes i al: De ini ion and Mo phology. Time Ou o Time: Essays on he Fes i al
(p. 1-10). Albuque que: Uni e si y o New Mexico P ess.
Fe is, W. R. (1997). Halk Şa kıla ı e Kül ü : Cha les Seege e Alan Lomax. Millî Folklo ,
(34), 87-93.
Filippos, F. d. (2003). Dance and Cos ume. F om The T adi ional o Pe o mance. Folklo e,
(Elec onic Jou nal o Folklo e), (23), 107-114.
Gabain, on A. (1944). Kök ü kle in Ta ihine Bi Bakış. (S. Ş. Çağa ay, Çe .), Anka a Üni e -
si esi DTCF De gisi, 2, (5), 685-696.
Genç, R. (2009). Tü k İnanışla ı e Milli Gelenekle inde Renkle e Sa ı, Kı mızı, Yeşil. Anka a:
A a ü k Kül ü Me kezi Yayınla ı.
Geo ges, R. A. (2009). Eğlence e Oyunla (D. F. Ko kmaz, Çe .) M. Ö. Oğuz d. (Haz.).
Halkbiliminde Ku amla e Yaklaşımla 3, (s. 322-333). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Glassie, H. (1993). Günümüzde Geleneksel Tü k Sana ı. İs anbul: Pan Yayıncılık.
Glassie, H. (2002). Halk Sana ı Düşüncesi (A. Ka akaya, Çe .). Folklo /Edebiya , 8, (31), 5-10.
Go man, E. (2014). Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu. (B. Ceza , Çe .). İs anbul: Me is Yayıncılık.
Goode, J. (2009). Yemek (F. Mo menekşe, Çe .) M. Ö. Oğuz d. (Haz.). Halkbiliminde Ku amla
e Yaklaşımla 3 (s. 375-381). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Goody, J. (2013). Yemek, Mu ak, Sını . (M. Günay Gü an, Çe .). İs anbul: Pinhan Yayınla ı.
Gökdağ, B. A. (1997). MÖ. 2000’li yılla dan Günümüze Gi esun’daki Tü k Va lığı. Gi esun
Ta ihi Sempozyumu Bildi ile (s. 25-49). Gi esun: Gi esun Belediyesi Yayınla ı.
Gökyay, O. Ş. (1973). Dedem Ko kudun Ki abı. Anka a: Başbakanlık Kül ü Müs eşa lığı Yayınla ı.
Gölpına lı A. e Bo a a , P. N. (2010). Pi Sul an Abdal. İs anbul: De in Yayınla ı.
Gömeç, S. (2009). Tü k Des anla ına Gi iş. Anka a: Akçağ Yayınla ı.
Gö kem, İ. (1998). Tü k Halk Hikâyele inin Canlı Gös e im (Pe o mans O ien ed) Ola ak
İncelenmesi. Millî Folklo , (37), 107-113.
Gö kem, İ. (2007). Halk Hikâyele i. Tü k Edebiya ı Ta ihi (c. 2, s. 419-435). Anka a: Kül ü
Bakanlığı Yayınla ı.
Gözaydın, N. (1992). Yine Folklo Üze ine. Tü k Dili De gisi, (486), s. 1018-1021.
G ousse , R. (1980). Bozkı İmpa a o luğu (M. R. Uzmen, Çe .). İs anbul: Ö üken Neş iya .
G yazno , M. P. (1969). The Ancien Ci iliza ion o Sou he n Sibe ia. (J. Hoga h T ansla ed).
Swi ze land: By Nagel Publishe s.
Güçlü, M. (2004). T abzon Yö esi Düğün Tö enle inde Ho on. Millî Folklo , (64), 123-136.
KAYNAKLAR  365
Güleç, M. M. (2015). Yaylacılık e O çu Göçü Geleneğine Sosyolojik Bi Bakış. Geçmiş en
Günümüze Gi esun (s. 506-511). İs anbul: Gi esun İl Özel İda esi Kül ü Se isi.
Günay, T. (1976). Doğu Ka adeniz Bölgesinde A ma Tü kü Geleneği. I. Ulusla a ası Tü k Folk-
lo Kong esi Bildi ile i (c. II, s. 73-83). Anka a: Kül ü Bakanlığı Millî Folklo A aş ı ma
Dai esi Başkanlığı Yayınla ı.
Günay, U. (1995). Ri üelle e Hıdı ellez. Millî Folklo , (26), 2-3.
Günay, U. (1996). Folklo , Reklâm e Ta hana. Millî Folklo , (31-32), 3-12.
Günay, U. (2011). Tü kiye’de Âşık Ta zı Şii Geleneği e Rüya Mo i i. Anka a: Akçağ Yayınla ı.
Gündoğdu, M. (2014). Mih -i Kemençe î Piçoğlu Osman E endi. İs anbul: A ı Sana Yayınla ı.
Gündoğdu, M. (2016). Doğu Ka adeniz’de Müzik e Ho an Geleneği. İs anbul: A ı Sana Yayınla ı.
Gündoğdu, T. (2014). Doğu Ka adeniz’de Bi Zi e Kazıkbeli Yaylası. Anka a: Neyi Ma baacılık.
Gündüz, T. (2002). Kona Göçe . Tü kiye Diyane Vak ı İslam Ansiklopedisi (c. 26, s. 161-163).
İs anbul: Diyane İşle i Başkanlığı Yayınla ı.
Gündüz, T. (2016). Oğuz Kağan Des anı. İs anbul: Yedi epe Yayıne i.
Güngö , E. (1980). Kül ü Değişmesi e Milliye çilik. Anka a: Tö e De le Yayıne i.
Gü en, Ö. (1990). Spo e Kül ü . Millî Kül ü Unsu la ımız Üze ine Genel Gö üşle (s. 335-
358). Anka a: A a ü k Kül ü Me kezi Yayınla ı.
Habe al, H. (2011). Yaylacılık Kül ü ünün Yayla Tu izmi İçindeki Önemi: Rize Yaylala ı Ö neği,
Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üni e si esi, Anka a.
Habe al, H. (2015). Tu izmde Al e na i , Ekolojik Tu izm - Doğa Tu izmi -Kı sal Tu izm - Yayla
Tu izmi. Anka a: De ay Yayıncılık.
Heye , C. (1996). Tü kle in Ta ihinde Renkle in Ye i. S. Tu al e E. Kılıç (Haz.). Ne uz e
Renkle (s. 55-61). Anka a: A a ü k Kül ü Me kezi Yayınla ı.
Hobsbawm, E. (2006). Gi iş: Gelenekle i İca E mek. (M. M. Şahin, Çe .). Geleneğin İcadı (s.
1-18). İs anbul: Ago a Ki aplığı.
Honko, L. (2009). Ri üelle in Oluşum Sü eci, R. E soy, (Çe .), M. Ö. Oğuz d. Halkbiliminde
Ku amla e Yaklaşımla 3, (s. 203-216). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Huizinga, J. (2015). Homo Ludens. (M. A. Kılıçbay, Çe .). İs anbul: Ay ın ı Yayınla ı.
İbn Ba û a. (2004). İbni Ba û a Seyaha nâmesi. Cil . I-II, (A. Sai Ayku , Çe i i, İnceleme e
No la ). İs anbul: Yapı K edi Yayınla ı.
İnan, A. (1957). Han-ı Yağma Deyiminin Kökeni. Tü k Dili Dil e Edebiya De gisi, 6, (70),
543-546.
İnan, A. (2006). Ta ih e e Bugün Şamanizm (Ma e yalle e A aş ı mala ). Anka a: Tü k
Ta ih Ku umu Yayınla ı.
Janiskee, R. L. (2009). Ru al Fes i als in Sou h Ca olina. Jou nal o Cul u al Geog aphy, 11
(2), 31-43.
Kaepple , A. L. (2006). Dans (F. Kana Fay, Çe .), M. Ö. Oğuz d. (Haz.). Halkbiliminde Ku-
amla e Yaklaşımla 1 (s. 406-411). Anka a: Geleneksel Yayıncılık.
Ka alı, M. (1996). Tü k Kül ü ünde Renkle . S. Tu al e E. Kılıç (Haz.). Ne uz e Renkle , (s.
49-53), Anka a: A a ü k Kül ü Me kezi Yayınla ı.
Ka alı, M. (2015). Anadolu’nun Fe hi e Tü kleşmesi. Anka a: Be ikan Yayıne i.
Ka esoğlu, İ. (2014). Tü k Millî Kül ü ü. İs anbul: Ö üken Neş iya .
366  TÜRK EĞLENCE KÜLTÜRÜNDE GİRESUN YAYLA ŞENLİKLERİNİN YERİ
Ka a Düzgün, Ü. (2014). Gi esun Halk Tak imi, Sayılı Günle e Bunla a Bağlı İnanış e
Uygulamala . Ka adeniz Sosyal Bilimle De gisi, 6, (Ka adeniz Özel Sayısı), 233-256.
Ka a aş, C. (1970). A in-Şa şa ’ın Panca cı Eğlencele i. Tü k Folklo A aş ı mala ı De gisi,
13, (253), 5702-5703.
Ka pa , K. (2016). Tü kiye’de Toplumsal Dönüşüm, Kı sal Göç, Gecekondu e Ken leşme. (A.
Sönmez, Çe .). İs anbul: Timaş Yayınla ı.
Kas, N. (02 Temmuz 1994). “Sakıp Ağa Yayla Ağası Oldu”. Milliye . s. 20.
Kaşga lı Mahmud. (2006). Di anü Lûga -i -Tü k. (B. A alay, Çe .). Cil : I. Anka a: Tü k Dil
Ku umu Yayınla ı.
Kaşga lı Mahmud. (2006a). Di anü Lûga -i -Tü k. (B. A alay, Çe .). Cil : II. Anka a: Tü k Dil
Ku umu Yayınla ı.
Kaşga lı Mahmud. (2006b). Di anü Lûga -i -Tü k. (B. A alay, Çe .). Cil : III. Anka a: Tü k
Dil Ku umu Yayınla ı.
Kaya, D. (1998). Gi esun’da Âşık Ta zı Şii Geleneği. Gi esun Kül ü Sempozyumu Bildi ile ,
(s. 237-246). Gi esun: Gi esun Belediyesi Yayınla ı.
Kayabaşı, R. G. (2012) Yö ük Göçü Bağlamında Yayla Güzeli Seçme Geleneği Üze ine Bi
İnceleme. Halk Kül ü ünde Göç Ulusla a ası Göç Sempozyumu Bildi i Ki abı (s. 548-557).
İs anbul: Mo i Vak ı Yayınla ı.
Kaya-E doğan, E. (2011). Hizme , Gi işim, Kül ü Ekseninde İs anbul’da İlçe Fes i alle i. S.
Ada, (De .). İs anbul Fes i alle i (s. 79-97). İs anbul: İs anbul Bilgi Üni e si esi Yayınla ı.
Kayaoğlu İ d. (1986). Ka adeniz Yayla Şenlikle i Geleneği İki Yıldı İs anbul’da da Sü dü ü-
lüyo . Tü k Folklo u, (84), 15-17.
Khazano , M. A. (2015). Göçebe e Dış Dünya. (Ö. Su e en, Çe .). İs anbul: Doğu Kü üphanesi.
Kı an, S. (2015). T abzon İli Sisdağı Yaylası O çu Göçü Geleneği e Değişim Sü ecinin Pe o -
mans Teo isi Üze inden İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Teknik Üni e si esi, İs anbul.
Kladou, S. (2011). Kül ü Fes i alle i: Genel Bi Bakış (M. Gül ekin, Çe .) S. Ada (De .). İs-
anbul’un Fes i alle i (s. 27-52). İs anbul: İs anbul Bilgi Üni e si esi Yayınla ı.
Ko kmaz, Y. (2016). Çocukluğumda Yayla Göçle i. İs anbul: Yaz Yayınla ı.
Köp ülü, M. F. (1999). Edebiya A aş ı mala ı-I. Anka a: Tü k Ta ih Ku umu Yayınla ı.
Köp ülü, M. F. (2009). Tü k Edebiya ı Ta ihi. Anka a: Akçağ Yayınla ı.
Köseoğlu, M. E. (2014). Çamlıhemşin Yö esinde Sosyo-kül ü el Değişim Bağlamında Yayla Göçü,
Yayla Şenlikle i, Düğün e Ho on. Yüksek Lisans Tezi, İs anbul Teknik Üni e si esi, İs anbul.
Ku uca, N. (2012). Göç Olgusunun Gi esun Ha alisindeki Yansımala ı, (Gi esun’da O çu
Göçü), Halk Kül ü ünde Göç Ulusla a ası Göç Sempozyumu Bildi i Ki abı, (s. 644-656).
İs anbul: Mo i Vak ı Yayınla ı.
Ku uca, N. (2015). Gi esun’un İk isadi Ta ihi. Geçmiş en Günümüze Gi esun, (s. 41-71). Gi esun
İl Özel İda esi Kül ü Se isi.
Ku lu, M. (1992). Yaşayan Bi A lı-Kül ü Geleneği: Anadolu Göçe Kül ü ü. Millî Folklo ,
(14), 16-22.
Ku lu, M. e Yıldı ım, İ. (2012). Göç, Nos aji e Fes i al. Halk Kül ü ünde Göç Ulusla a ası
Göç Sempozyumu Bildi i Ki abı, (s. 657-663). İs anbul: Mo i Vak ı Yayınla ı.
Kuu ma, K. (1998). Fes i al as Communica i e Pe omance and Celeb a ion o E hnici y. Folk-
lo e Elec onic Jou nal o Folklo e, (7), 79-86.
KAYNAKLAR  373
Saka ya Seka Kağı Müzesi Hakkında. (2017). E işim: 10 Şuba 2017, h p://sekakagi muzesi.
com/#anasay a.
Sakıp Sabancı’nın Şenlik Fo oğ a ı. ( .y.). E işim: 16 A alık 2016, h p://kayse iden.biz/dosyala /
si e_ esim/ice ik/gale i/buyuk/7516816.jpg.
Tezde İncelenen Şa kıla Hakkında (2017). E işim: 12 Ocak 2017 h ps://www.you ube.com.
Tu izm Me kezle i Hakkında. ( .y.) E işim: 09 Mayıs 2017, h p://yigm.kul u u izm.go . /
TR,9669/k kgb- e- u izm-me kezle i.h ml.
Tü kiye İh aca çıla Meclisi, (2017), E işim: 10 Ma 2017, www. im.o g. .
Yaylala ı Tu izme Açmak İs edik Tuğ ul Şan’ı Yaylaya Da e E ik, (2016). E işim: 10 Kasım 2016. h ps://www.
acebook.com/De eliHabe le i/pho os/a.515731375122159.131507.498556813506282/1352948698067085/? -
ype=3& hea e .
Kaynak Kişile
K1: Akpına , Mehme , (2016), Kadı ga Yaylasında Yapılan De leme. Kaynak kişi 62 yaşında
e T abzon ilaye inde ikame e mek edi .
K2: Bilgi, Uğu , (2016), Kaynak Kişiyle İn e ne O amında Mülaka Yapılmış ı . Kaynak kişi
58 yaşında İs anbul’da ikame e mek edi .
K3: Çapkın, Ha un, (2016), Kaynak Kişinin E inde Yapılan Gö üşme. Kaynak kişi 68 Yaşında
e Gi esun Espiye ilçesinde ikame e mek edi .
K4: Çapkın, Şe ke , (2017), Kaynak Kişinin E inde Yapılan Gö üşme. Kaynak kişi 72 yaşında
e Gi esun Espiye ilçesinde ikame e mek edi .
K5: Çiçek, Sey ullah, (2016), Kaynak Kişiyle İn e ne O amında Mülaka Yapılmış ı . Kaynak
kişi 67 Yaşında e Gi esun Gö ele ilçesinde ikame e mek edi .
K6: Du sun, Hakkı, (2016), Kadı ga Yaylasında Yapılan De leme. Kaynak kişi 85 yaşında e
T abzon ilaye inde ikame e mek edi .
K7: Ka akaya, Şaban, (2016), Gi esun Tepebaşı Çay Bahçesinde Yapılan Gö üşme. Kaynak kişi
emekli sını öğ e meni e 68 yaşında Gi esun’da ikame e mek edi .
K8: Kı ca, Eş e , (2016), Kaynak kişi ile gö üşme e inde yapılmış ı . Gi esun’da ikâme eden
kaynak kişi 2019 yılında e a e miş i .
K9: Kı ca, Süleyman, (2016), Cib il Mahallesindeki E inde Yapılan De leme. Kaynak kişi 61
Yaşında e Gi esun ilaye inde ikame e mek edi .
K10: Özdemi Sü iye, (2016), Kaynak Kişinin E inde Yapılan Gö üşme. Kaynak kişi 52 Yaşında
e Gi esun Espiye ilçesinde ikame e mek edi .
K11: Özdemi , Ahme , (2015), Ayıbeli Yaylasında Yapılan De leme. Kaynak kişi 52 Yaşında e
Gi esun Espiye ilçesinde ikame e mek edi .
K12: Tös, İsmail, (2016), Ayıbeli Yaylasında Yapılan De leme. Kaynak kişi 58 yaşında e Gi esun
ilaye inde ikame e mek edi .
K13: Yıldız, Mahmu , (2007), Ayıbeli Yaylasında Alan A aş ı masında Yapılan Gö üşmele ,
kaynak kişi, 2014 yılında 65 yaşında e a e miş i .
K14: Yılmaz, Ali Rıza, (2016), Ayıbeli Yaylasında yapılan kişisel gö üşme. Gi esun’da ikame
eden kaynak kişi 2017 yılında 86 yaşında e a e miş i .