EKOTURIZM VA UNING BARQAROR RIVOJLANISHDAGI ROLI ECOTOURISM AND ITS ROLE IN SUSTAINABLE DEVELOPMENT
Full text
416 EKOTURIZM VA UNING BARQAROR RIVOJLANISHDAGI ROLI ECOTOURISM AND ITS ROLE IN SUSTAINABLE DEVELOPMENT Dotsent Yu. A. Matyakubova, Abu Rayhon Beruniy nomidagi Urganch davlat universiteti Talaba Sh. A. Radjabov, Abu Rayhon Beruniy nomidagi Urganch davlat universiteti DOI: https://doi.org/10.5281/zenodo.17752728 Annotatsiya: Maqolada O‘zbekistonda ekoturizmning barqaror rivojlanishdagi o‘rni yoritilgan. Unda ekoturizmning asosiy tamoyillari, tabiatni muhofaza qilish, iqtisodiy o‘sish va ijtimoiy barqarorlikdagi ahamiyati tahlil qilingan. Soha rivojining hozirgi tendensiyalari, muammolari va ularni takomillashtirish yo‘nalishlari ko‘rib chiqilgan. Ayniqsa, “yashil” infratuzilmani rivojlantirish, mahalliy hamjamiyatlarning ishtiroki hamda ekologik ta’lim va ongni oshirish masalalariga alohida e’tibor qaratilgan. Kalit so‘zlar: ekoturizm, barqaror rivojlanish, tabiiy hududlar, yashil infratuzilma, mahalliy hamjamiyatlar. Abstract: The article highlights the role of ecotourism in the sustainable development of Uzbekistan. It defines its key principles and importance for environmental protection, economic growth, and social stability. Current trends, challenges, and improvement directions are analyzed, with emphasis on green infrastructure, community participation, and environmental awareness. Keywords: ecotourism, sustainable development, natural areas, green infrastructure, local communities. Kirish. Turizm - jahon iqtisodiyotining yetakchi sohalaridan biri bo‘lib, uning jadal o‘sishi tabiiy ekotizimlarga tushayotgan yuklamani ham oshirmoqda. Shu sababli barqaror sayohat shakllariga bo‘lgan ehtiyoj ortib bormoqda. Ekoturizm tabiiy resurslardan oqilona foydalanish, aholining ekologik savodxonligini oshirish va mahalliy hamjamiyatlarni jalb etish orqali ekologik, iqtisodiy va ijtimoiy rivojlanish maqsadlarini uyg‘unlashtiradi [1; 3; 6].O‘zbekistonning boy tabiiy va madaniy merosi sharoitida ekoturizm mintaqalar iqtisodiyotini diversifikatsiya qilish va qishloq hududlarida hayot sifatini yaxshilash vositasi sifatida qaralmoqda. Tadqiqotning maqsadi - ekoturizmning barqaror rivojlanishni ta’minlashdagi o‘rnini ko‘rsatish hamda O‘zbekistonda uning rivojlanish istiqbollarini belgilashdir. Ishning metodologiyasi sifatida ilmiy nashrlar tahlili, xalqaro tajribani taqqoslash va 2020–2025 yillar oralig‘ida mamlakat bo‘yicha to‘plangan amaliy ma’lumotlar umumlashtirildi [1; 2; 4–6]. Ekoturizmning nazariy asoslari. Ekoturizm - bu tabiiy hududlarga mas’uliyatli tashrif buyurish bo‘lib, u ekotizimlarga salbiy ta’sirni kamaytirish va mahalliy aholiga bandlik, daromad hamda
417 ma’rifat orqali bevosita foyda keltirishga qaratilgan faoliyatdir. Klassik talqinlarda ekoturizm - bu tabiat va madaniyatni kuzatish, o‘rganish hamda tashrif buyuruvchilar sonini cheklash orqali nazoratli sayohatdir; zamonaviy yondashuv esa unga “yashil” infratuzilma, mahalliy bandlik va iqtisodiy foydani aholiga qaytarish talablari bilan to‘ldirilgan. Ekoturizmning asosiy tamoyillari - tabiiy va madaniy resurslardan ehtiyotkorona foydalanish, mahalliy aholining rejalashtirish va boshqaruvda ishtiroki, sayyohlarning ekologik ta’limi, salbiy ta’sirni monitoring qilish va kamaytirish, iqtisodiy adolat hamda inson kapitalini rivojlantirishdir [1; 3; 6]. Ushbu tamoyillar ekoturizmni barqaror rivojlanishning o‘zaro bog‘liq maqsadlarini - biologik xilma-xillikni saqlash, iqtisodiy barqarorlikni ta’minlash va ijtimoiy inklyuziyani amalga oshiruvchi amaliy mexanizmga aylantiradi. Ekoturizmning ahamiyati va dolzarb muammolari. Iqtisodiy ahamiyat. Ekoturizm mintaqaviy iqtisodiyotlarni diversifikatsiya qiladi, turar joy, transport, hunarmandchilik va xizmatlar sohalaridagi kichik va o‘rta biznesni faollashtiradi, yangi ish o‘rinlarini yaratadi va tabiiy-marifiy faoliyatlar hisobiga turizm mavsumini uzaytiradi. Markaziy Osiyo tajribasi shuni ko‘rsatadiki, agar sayyohlar oqimini boshqarish va sifat standartlarini joriy etish amalga oshirilsa, daromadlilik ekologik yuklamani oshirmasdan ta’minlanadi [1,5]. Ekologik samara. Tabiiy parklar va qo‘riqxonalar orqali o‘tkaziladigan sayohatlardan tushgan daromad ekologik monitoring, ekotizimlarni tiklash, chiqindilarni qayta ishlash va atrof-muhitni muhofaza qilishga yo‘naltiriladi. “Yashil” standartlar - qayta tiklanuvchi energiya manbalari, energiya tejamkorlik, chiqindilarni boshqarish va ekologik transport - yuqori tashrif buyuriladigan hududlarda infratuzilmaning zarur elementi hisoblanadi [2; 6]. Ijtimoiy ahamiyat. Mahalliy aholining ishtiroki bandlikni oshiradi, daromadlarni hududda saqlaydi, milliy an’analarni hunarmandchilik va etno-mehmon uylari orqali mustahkamlaydi, shuningdek, aholining ekologik madaniyatini shakllantiradi [1; 5]. Dolzarb muammolar. Asosiy to‘siqlar - infratuzilmaning yetarli emasligi (yo‘llar, sanitariya, ekomehmonxonalar), malakali gidlar va kadrlar yetishmasligi, moliyalashtirishdagi cheklovlar, raqamli boshqaruv tizimlarining sustligi hamda yagona sertifikatlash standartlarining yo‘qligidir [4; 5]. Bu cheklovlar ayniqsa ekologik jihatdan nozik zonalarda - Orolbo‘yi, tog‘ va cho‘l hududlarida yaqqol seziladi [4]. O‘zbekistonda ekoturizmning holati va istiqbollari
418 Mamlakatning tabiiy resurs bazasi - milliy bog‘lar, qo‘riqxonalar, biosfera rezervatlari, tog‘, dasht va cho‘l ekotizimlarini o‘z ichiga oladi. Ularning salohiyati boy madaniy-tarixiy meros bilan uyg‘unlashib, turizmning yangi yo‘nalishlarini rivojlantirish imkonini beradi [2; 5]. Madaniy va tabiiy turizmni uyg‘unlashtirish yo‘nalishlari sayyohlik oqimini barqarorlashtiradi va mavsumdan tashqari davrda ham talabni ta’minlaydi. Ijobiy siljishlar - ichki va kirish turizmining o‘sishi, qishloq joylarida mehmon uylari tarmog‘ining kengayishi, “aqlli turizm” tizimlarining joriy etilishi (raqamli gidlar, navigatsiya, oqimlarni boshqarish), shuningdek, “yashil” transport va mehmonxona yechimlarining sinovdan o‘tkazilishi [1; 2]. Orolbo‘yida ekoturizm ekologik ta’lim, muqobil bandlik va tabiatni tiklashni birlashtirgan mexanizm sifatida namoyon bo‘lmoqda [4]. Biroq infratuzilma tafovutlari, malaka yetishmasligi va moliyaviy resurslarning cheklanganligi natijasida muvaffaqiyatli amaliyotlar kengaytirilishi sekinlashmoqda [5]. Xalqaro tajriba shuni ko‘rsatadiki, barqaror natijalarga erishish uchun “yashil” standartlarni formalashtirish, sertifikatlash tizimini joriy etish, mahalliy ishlab chiqaruvchilarni zanjirga qo‘shish va boshqaruvni raqamlashtirish zarur [3; 6]. Kelgusi yillarda ustuvor yo‘nalishlar quyidagilardan iborat: -asosiy tabiiy klasterlarda “yashil” infratuzilmani rivojlantirish - energiya tejamkor joylashuv, chiqindilarni qayta ishlash, ekologik transport va xavfsizlik ; -kadrlar tayyorlash va standartlar - gidlar uchun modulli dasturlar, ekologik xavfsizlik talablari va mahalliy xulq kodekslari ; -kichik biznes uchun moliyaviy imtiyozlar - mikrokreditlar, grantlar va soliq rag‘batlari ; -raqamlashtirish - onlayn bron qilish, geotahlil asosidagi monitoring va ochiq ma’lumot tizimlari. Ekologik jihatdan nozik hududlarda, ayniqsa Orolbo‘yida, ta’limiy yo‘nalishdagi marshrutlar, muzeylar bilan hamkorlik va xalqaro ekologik loyihalarni moliyalashtirish tashabbuslari talab etiladi. Xulosa va tavsiyalar. O‘zbekistonda ekoturizm iqtisodiy manfaatlar, ijtimoiy barqarorlik va tabiatni muhofaza qilishni birlashtiruvchi salohiyatga ega. Ushbu salohiyatni amalda ro‘yobga chiqarish uchun davlat, biznes va mahalliy hamjamiyatlarning uyg‘un hamkorligi zarur. Siyosiy darajada - “yashil standartlar”ni tasdiqlash, obyekt va marshrutlarni sertifikatlash tizimini joriy etish, ekologik yuklama va mahalliy foyda ko‘rsatkichlarini monitoring qilish hamda turizm klasterlari uchun idoralararo muvofiqlashtirish mexanizmlarini ishlab chiqish lozim .
419 Bozor darajasida - qishloq joylaridagi kichik biznesni qo‘llab-quvvatlash, ishlab chiqaruvchilar bilan kooperatsiya, hududiy brendlarni ilgari surish . Kadrlar bo‘yicha - gidlar va operatorlar uchun modulli o‘quv dasturlari, stajirovkalar, xorijiy tillar va ekologik talqin bo‘yicha tayyorgarlik . Texnologiyalar yo‘nalishida - yagona raqamli platforma, turistik oqimlarni boshqarish va geo-monitoring vositalari, ochiq ma’lumot bazalari . Mazkur chora-tadbirlar amalga oshirilsa, ekoturizm mamlakat uchun barqaror daromad, bandlik va inson kapitali manbai, shuningdek, tabiiy va madaniy merosni asrash mexanizmiga aylanishi mumkin. Bu O‘zbekiston uchun Markaziy Osiyoda barqaror turizmning yetakchi markaziga aylanish imkoniyatidir, bu yerda taraqqiyot tabiat va jamiyat oldidagi mas’uliyat bilan uyg‘unlashadi. Foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati 1. Abdullayeva R.A. The Prospect of Ecotourism Places in Uzbekistan. // American Journal of Science on Integration and Human Development. – 2024. – Т. 2, № 4. – С . 149–151. Режим доступа: https://www.grnjournal.us/index.php/AJSIHD/article/view/4205/3695. 2. Khamzayeva D. Ecological Type of Tourism in Uzbekistan: Development Prospects. // World Bulletin of Social Sciences. – 2024. – Т. 34. – С. 98–104. – Режим доступа: https://scholarexpress.net/index.php/wbss/article/view/4225. 3. Patil Shivanand, Pattanshetti M. The Role of Ecotourism in Sustainable Development: A Systematic Review of Literature. // SSRN Electronic Journal. – 2024. – DOI: 10.2139/ssrn.4955773. – Режим доступа: https://ssrn.com/abstract=4955773. 4. Saidmamatov O., Matyakubov U., Rudenko I., Filimonau V., Day J., Luthe T. Employing Ecotourism Opportunities for Sustainability in the Aral Sea Region: Prospects and Challenges. // Sustainability. – 2020. – Т. 12, № 21. – С. 9249. – DOI: https://doi.org/10.3390/su12219249. 5. Usmanovich R.D. Sustainable Tourism Resources and Development in Uzbekistan: Strategies, Challenges, and Future Prospects. // Central Asian Journal of Innovations on Tourism Management and Finance. – 2025. – Т. 6, № 1. – С. 240–247. – DOI: https://cajitmf.casjournal.org/index.php/CAJITMF/article/view/846/874. 6. Xu L., Ao C., Liu B., Cai Z. Ecotourism and Sustainable Development: A Scientometric Review of Global Research Trends. // Environmental Development and Sustainability. – 2023. – Т. 25, № 4. – С. 2977–3003. – DOI: 10.1007/s10668-022-02190-0.