Alegacion en derecho, por don Francisco Guerau y Ebri, y doña Maria Blanca Bou, Peñarroja, y Sisternes, consortes, y don Thomas Guerau, Dean de la Metropolitana Iglesia de esta ciudad : en el plelto que pende en esta Real Audiencia con el clero, y capel
Full text
e 8 8 8 8 8 13 8 8 8 8 8 8 8 8 $ 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 J-M.J. ALEGACION 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 EN DERECHO, POR 8DON FRANCISCO GÜERAU YEBRX, | J| yDoña María Blanca Bou ,Peñarroja ,ySiüer- 8 4nes, confortes, yDonThomas Guerau,Dean de ¡J 8ia Metropolitana Igleíia de efta Ciudad: 8 8 2En el Pleito que pende en efta Real Audiencia 8 gCON EL CLERO, YCAPELLANES DELA ARCHI- 8 k3preftal Igleíia de Santa María la Mayor de la |1 ¿2 Villa de Moreila: S 8.. SGB^E .S ^Reciílon de Concordia, yrecobro de ciertas quantias inde- 8hitamente pagadas por dicho Don Francifco, g4 8Vdemás Adores demandantes. 8 88
*i «' ' -• * ~-.r -r -** •v- •-.- •..... •* v. ... ._k----W K " *& H ñ H £ H ñ *.<? m v•«* *5 f<j té *o .y--- • *::. .-... -.5 -- ^7- 'f.;T!Tmyv. . V;3»\g , *••*'» --••.»* j- - - Sí! " *¿S* **v i. ? ’7 t lí n. » fu- •- % .a XKrJ !-'-Vi 1.* ag K: i1_-'•» xv»._ '•_ ¿.¿L \? --^r—, «O‘ ' r,; jf -r *>
INel ufo de nueftra vida ,diftinguen ialgunos,tres tiempos, el de paz ,de guerra, yuno medio, que es la tregua, oarmifticio. (i) De ellos, el primero es fin duda el mas plaufible (z); cuyo nombre folo ,fegun Cicerón (3) deleita :que aun por elfo ,de común di&amen, una paz poco ventajofa fe de-» ve preferir ala mas juftificada guerra, (4) Siendo afsi ,qué aclamaciones feran conformes ala paz ,que fe ajufto en Vienaenel año 172-5? zEn ella fu Mageftad (Dios le guarde) olvidando ofenfas (5) con demonílraciones de Padre (6) declaro por buenos vaífallos, aun álos que en la paífada guerra fe aufentaron de fus Reinos (7) mandando fe les reftituyeífen fus bienes, que eftavan en fecueftro (8) •, para que el beneficio de la paz rompieífe la dura ley del Confifco, que avia introducido la calamidad (9)de la guerra. 3Sobre el nono de los capítulos de la expreífada paz, por el que fe manda levantar el fecueftro de bienes ,fe han ofrecido frecuentes difputas ,qu<? tuvo por bien fu Mageftad atajar aconfuirá de fu Confejo Real, cuyo Decreto es al parecer texto decifivo de efte pleito ,en que fe controvierte la efpecie figúrente. 4Don Francifco Guerau yEbri fe cargo afavor de la Iglefia Archipreftal de la Villa de Morella dos cenfos (O D.Antunez Portog. de donati tom.i .lib.2. cap.28 .n.i. Cumque tria vita ,&ufus bominis Jint témpora ,guerra (cilicet ,pacist Ú* tregua. (*) Idem Aotunez n.¡. Quare Ínter illa tria témpora ,jucundius ejt tempus pacis. 0) Philipp.2.cap.44. Et nomen pacis dulce efi, &• ipfa res Jatufaris- (4) Sabelü tom.^ .§.\o.num.2 1.An-í tunez ubifup.n.i¿Sf.Injujianam-i que pax ,femper bello ,etiamju4 Jlifsimq praferenda eft. (5) Ex lib.de Pace conjlant. tit. 3. Offenjas omnes,&culpas,quibus nos ad indignationem provocaverant clementer eis remitentes. (<?) Exeod.lib. Vifcera nobis innata pietatis aperientes. (7) Ex d.lib. In numero dileEiorum nojirorumfidelium computandos cenfemus. (8) Dici. lib. Omnia babeatis 3¡ficut baclenus babuijiis. (?) Imp.Juftinian» in l.t ,C.de caduc. tollend. Ut quod belli calamitas introduxit ,boc pacis lenitas Jopiret.
r 4 confignativos, el uno de capital de 30a, lib. con efcritura ante Vicente Antoli, Efcrivano ,alos 15. de Noviembre 1706. yel otro de 400.lib. por efcritura ante Gaípar Jovani, Efcrivano ,álos a5. de Noviembre 1707. 5Los bienes todos de dicho Don Francifco fueron fecueftrados por fu aufencia} yconvocados fus acrehedores por medio de bandos públicos expedidos de orden de fu Mageftad, no compareció el Clero de dicha Villa ápedir penfion alguna ,ono ha conftado de efta diligencia. 6Publicada la paz ajuftada en ¡Viena ,levantado dicho fecueftro ,y reftituido Don Francifco Guerau ,como todos, al goce de fus bienes,el Clero ro acrehedor de los dos referidos cenfos, le prefento /quatro pleitos por el Juzgado del Alcalde Mayor de efta Ciudad Don Jofef Perez Mefia, fobre las pen- Piones decurias en el tiempo quefubfiftio el fecueftro. 7En el primero egecutivo pidió 14a. lib. 10. por nueve años ymedio vencidos del cenío de 300. lib. de propiedad, yen via ordinaria pufo demanda en íegundo pleyto feparado pidiendo 127.lib.10. fu el. pendones devengadas hafta la de 172¿. En el tcrccrocgecuto por 190. lib. nueve annualidades ymedia del otro cenfo de 4oo.lib Yen el quarto pleito demando en via ordinaria 170.11b. vencidas hafta dicho año, que todo fon 630.11b. SSe fentenciaron ios dichos dos plei-
pleitos egecutivos de remate *, yen virtud de apremio pago dicho Don Francifco 33 z.iih.io.fuei. que es la quantia por la que fue egecutado, y21. lib. 3. fuel.6. de coilas, fegun la carta de pago ante Jofef Colomer ,Efcrivano, de 4. Enero 17 27. que efta en los autos fol.2. pEn ella carta de pago protefta ezpreífamente Don Francifco, que quería le quedaífen fus derechos afalvo en todo ,ypor todo contra dicho Clero, ycontra otro qualquiera jpara que en cafo fe declaraífe,que las peníiones vencidas durante el íequeftro ,no devian pagarlas los dueños propietarios ref* muidos, tuvieífe acción, yderecho para poder obligar adicho Clero ala reftitucion de dichas quantias: cuyo protefto confintio el Clero fe infertara en el cuerpo de lafufodicha carta de pago. 10 Profeguianfe los autos ordinarios por las redantes 2p7. lib. 10. fueh yconcordaron las Partes conftituyen-? dofe obligados de mancomún con dicho Don Francifco /Doña María Blanca Bou Peñarroja fu muger ,yfu her-, mano Don Thomas Guerau,'a pagar en cada un año 70. lib. las 35. lib. por la penfion corriente de: dichos dos cenfos, votras 3$.lib. hafta quedar fatisfechas dichas 2p7.lib.10.fuel. yde ello autorizo efcritura publica JofefMauro Vinet, Efcrivano,en 15.de Febrero 172 S. que eftá fol.4. 11Por efta concordia, no folo no fe aparto Don Francifco de dicho pro- Btcf-
6 tefto, fino que exprefso en ella ,que la cana de pago donde fe hallava extendido, queria fe reputaíTe por parte de la eferitura de concordia ,como íl eftuviefle ala letra alli iníerta *, cuya concordia de pedimento del mifmo Don Francifeo ratifico el Clero con eícritura ante Jofef Sorolla, Efcrivano de Morella ,á zz.de Febrero de dicho ano 1718. que efta, en los au tos foi. z8 . 1zEn efte eftado ,fe hizo publico en efta Ciudad ,como fu Mageftad ,á confuirá de fu Real Confejode 22. de Marzo 1727. refolvio en declaración del capitulo nono de dicha Paz ,que los dueños reftituidos deven pagar las pendones defde el primero de Noviembre 17z5.cn que fe devib hazer la entrega, yreftitucion ,quedando de la obligación de fu Real Hazienda ,yde los que en fu nombre desfrutaron dichos bienes fecueftrados, el pagar los corridos hafta dicho dia. Confta de efta Real refolu.* cion por certificación dada por Don Miguel Fernandez Manilla AEfcrivano de Camara ,yGovierno que efta fol.30. T 13Vifto lo qual por dichos Don Francifco Guerau ,Doña María Blanca fu muger ,ypor Don Thomas Guerau dieron fu demanda alos 21. de Julio 1730. pretendiendo fe les reftituyan dichas J3i.lib.io.fucl. ylas n.lib.j.fuel. d. que incluye la dicha carta de pago, ydemas ,que conftárc aver fatisfecho en fuerza de la referida concordia, dándola por nula, yde ningún valor, yefe-
7 to ,para en adelante. Yparece juila pretendan efta en todo ,con reflexión alos autos ,ymotivos legales allí expresados, que aora fe fundaran, fatisficiendo lo que en contrario fe opone. 14 Dos parces incluye la referida demanda, una fobre reftitucion de lo pagado indebitamente ,yocra fobre recifion de la concordia iyaunque en unos mifmos fundamentos cafi eftrivan ambas pretendones, fe diftinguiran para mayor claridad. 15Deven ai parecer reftituirfe dichas quantias pagadas ,porque en orden aefto efta expreífo el protefto en dicha carca de pago, cuyo protefto ,fi confervo en Don Francifco Guerau {alvos fus derechos ,que tenia ,ypodían competirle en adelante (10) obligo también al Clero ála reftitucion ,aviendo llegado el cafo prevenido en la dicha carta de pago.(i 1) 16 Es el protefto ,argumento evidente de nueftro animo, yvoluntad-, (1 a) que en dicha carta de pagó fue exprefla ,yconforme entre las Partes ,de que íiempre yquando fe deelaraífe, que las pendones ,que fe pagavan, no fe devian por Don Francifco ,era cafo de reftituirfelas. 17 Yque coudecendiefTe el Clero en dicha voluntad ,yanimo ,no puede al parecet negarfe oporque no contradigo el protefto ,pudiendo averio hecho con facilidad* que es lo mifmo, que aífentir atodo fu contenido (1 3}: oporque expresamente le eonfintio ,pues con- (10) Vela dijfert.z $.n.^6. Carve. van cap. x.de minorib.n.i 24. Mantic. de tacit. lib. 15. tit. 5. anum. 4. Iranzo de protejl.confiderat. 2. n. 7. Gratian. difcept.for. c. 246. fi.2S.cap.5 15.«.7.6^ c.pzj.n.ij. Fontan.dí paSt.clauf.^. giojf. 10. p.iM.\iat.l &135. cíauf. ó.gtoff. n.p.%.n.9.olauJ.'l.gloff. 2. p. 5. n, 18glojf.i .p. 1.«.68, (“> Tixt.ín 1. 14. de Rel’g. & fumptib.fun. ubi Gothofred. lit. X. Protsftatio noflrte voluntatis fententiam arguit ;&ut conte - Jiatio ,Je» inventará corifeéiio, non modo impedit ,ut in majarem fummam non obligcmur ,jed ut etiam nobis obligetur aiius. (12) Dionif.Gothofred. ubi proxitn- Iranzo deprotejiat. conjiderat.x • n.9. Scipio Rovit. tom. 2.confiU 85.». 14. Quia per talem proteJla~. tionem probatur voluntatis no~ ftreefententia. Valenzuel. conJiU 72. n.26.tom. 1 . CU) Valenzuela Velazquez con/J. 73. n. 29. tom. 1. Quod non fuit impugnatum per di¿ium Concilium, O4ideofuit vifum affentiri proteJiationi,utJibiprejuaicaret. Grarian. difsept. for. cap. <?8o. n.6. Máxime quiabuic prcte/rationi nonfuitper Partem adverfitm contradictor» ,unas magu ilñ pr¿judieaf.
(H) Dom. Covarruv. de matrimon. cap. iq.part. 2 . Gómez variar.re/bl.tom. 2.capí 13.71,12. Sicut in ultimis voluntatibas claufula derogatoria ,vel protejlatio valet ,&tenet,& toliit aclum feqúentem ,ita in contraclibus valet ,&tenet ,& impeditfuturam obligationem, dum tornenfíat de volúntate cxprejfatvel tacita alterius Partís. (16) Gratian. difcept.forenf.cap. P44. n.x$. 15. 5 r .cum feqq. ubi Carol.Anton.de Lúea n.4. (17) Gratiafl. difcep. for. c. 92641.19- Rot.Rom.poft Urceol. de tranfañ.decif.99M-¿c{ &5*Merlio.<fccif.61 <).n.9. Barbof. axiom. 19-]. ». 17.0101 plunbas. $ convino en que fe explicadle en un inftruniento ,que el mifmo Clero por fu parte firmava,qual era la referida carta de pago. 18 Ymediándolo dicho ,no importa, que el hecho del pagar denote confentimiento ,fi el protefto le fuprime;yvence, manifeftando una contraria voluntad de parte de los contrayentes (14) iporque el protefto en los contratos equivale ala claufula derogatoria puefta en las ultimas voluntades ,que impide fe extienda la obligación amas de lo que tacita ,óexpreíTamente las Partes quieren (1 5) que aquí fue limitarla al cafo ,que dichas pendones fe devieífen. 19Pero mas claras feñas ocurren de que el Clero coníindb en dicho protefto; pues aviendofe efte repetido en la dicha eferitura de concordia ,la ratificó, yaprobó en todo, ypor todo tácitamente, cobrando parte de dichas pendones de cenfos ,que fe le reftavan en conformidad de fus capitulos (jé) v expreíTamente otorgando de ello eferitura publica de ratificación ante dicho Jfofef Sorolla ,Efcrivano ,que tanto monta como fi huviera mandado adicho fu Procurador, que admitieífe dichas pendones baxo el referido protef- to, opauto ,contenido en dicha carta de pago. (17) zo Qpe no fue otro el protefto, fino pauto ,ócondición de pagar ,Tolo para ei cafo ,que no declaraífe fu Mag. que no fe devian dichas pendones;
yaviendofe declarado ,que no fon de cuenta de Don Francifco Guerau ,el rnifmo derecho ,que fe tenia para no pagarlas ,fi ya de entonces confiara de efta real refolucion ,tiene aora paia recobrarlas aviendo eftado Tolo como dormido dicho derecho ,mas no extindío (i 8) como le juzgava el Clero. ziReflectando, pues,adicha condición, protefto ,opauto ,bajo el quai fe otorgo dicha carta de pago por el rnifmo Clero, refiftiendofe aora áreftituir lo que confia por ella que cobro, no folo parece finrazon, fino opoíicion menos digna ala verdad de tan noble cuerpo, que vaya contra lo que protefto cumplir, para el rnifmo cafo, que ha fucedido, yfe tuvo prefente. (ip) zz Nada contra todo lo dicho fe nos opone en los autos por parte del Clero ,exceptando el que no pudo obrar el protefto efedto alguno ,por fer contrario al rnifmo hecho de pagar dichas penfiones, refervarfe la facultad de recobrarlas en el referido cafo de declararfe ,que no las devia dicho Don Francifco Guerau :yconfeífando ,que es cierto efto, folo quando entre el protefto, yel hecho ai incompatibilidad, o fe oponen ex diámetro. (2.0) z3Parece nos hallamos fuera de dichos términos, por muchos motivos: porque el protefto de repetir lo rnifmo, que fe paga ,para quando fuceda un cierto ,ydeterminado cafo, no es incompatible con el hecho de la paga (zj) pudiendo efta hazeríe por evitar Cmafia) Card.de Luc. de credit. difcurf. ój.n.4, Unde propterea conditione defebia, tamquam ex deficiente volúntate ah mitio, caufa reducitur adnon caufatn, perinde ac fi aCtus fequutus non ejfet,& confequenter citra íncompatibilitatem ,primpvorum iuriunt duratio ,efi verifieabtlis ,iliaque potius fufperjafuerunt ,quam ex - tinóta,atque ut noftri dicunt reviví]cunt ,tanquam afomno potius, qudm tanquam amorte. Oí?) Gaito de credit. cap. 2. tit. 8. »• 2685. Illa ratione ,quia nim'n tndignum ep: quod Jua quifqtie voce dilucidé protefiatus eji ,id in eundem cafum infirmare,tefiimonioqueproprio re fifiere.. (20) Roxas de incotnpaiib.part, -j.cap. 4.». 14.^ 15-Iranzo de prote/i. confiderat.‘$2.n,8.B2iboLaxiom. IP4.W.4. (21) Exprejf.text. in l.2.jf.de condit. indehit. Gratian. dijeep. for. c. 310. n. 41. Et magisifia proce» dunt ,fi protefiationes fierent, non ad ofitnáenáum metum ,& difeenfum fe¡vendí ,fed ad evitandas ulteriores expenfas ;quod poteftf acere quilihet verus debitor agnofeens debitum,quamvis etiam protefiaretur de repetisione .
Cr-1 Dict. Dom. Saig. ubi proxime, num.15 1 .Tertius effeciuspropter Seíitsntia caufám cejffant'e fefundantis in debito ,tarnqudm veroy quam obtinuic creditor, tamquam veris creditor ,namfi poftmodum detegutur, necfuijfe creditorem , nec debiliten exifiere ,cejfiat Sententia. (5 i) Expreííus text. in l. i.ff. deconditi.indebiti.de quofup .num.4.6, Negotium enim contraBum efi Ínter eos. Mííinger. &Vina, ubi fupr.n,\z.O‘ «.4j. (54) L.%.%.Sed Ji quiere,tur ,f.fifere vitus vindicetur,1. 2 1 .$. 1.jfi. de 'tefiament J.jfi.cum quiste adq. rer.dom.Czm.tom. 3.controv. c.io.B.go. Dotn.Sa!g.<¿# ret.p.z. c.jo.f.^.dn. 20. Vela differt. 2. fom. 1.n.fin. Qui deelarat nibil de fíOvo agit )fid id quod eji detegit. lé yporque ceñando la obligación que fi? creyó avia ,queda fin efeto la Sentencia.^ z) 43 Yporque quando fe protefto al tiempo de la paga efta ,fi no fueífe verdadero el crédito ,el Clero acceptandola con dicha condición, ocargo, fe obligo como en virtud de contrato, yno fe necefsíta en tal cafo de recurrir ádichas condiciones. (5 3) 44 Ylo otro de que el Decreto, odeclaración de xz.de Marzo 172,7. podría comprender lo que entonces fe eíluvieffc deviendo ,pero no dichas penfiones ,que eftavan pagadas defde 4.de Enero delmifmoaño, yaisi,que el Clero cobro en tiempo hábil •> parece que tampoco firve :porque aunque no ai genero de duda en que quando fe publico, ofe tuvo noticia en efta Ciudad de dicho Decreto ,ya eftavan íatisfechas dichas penfiones ,pero nunca es verdadero decir ,que el Clero cobraífe en tiempo hábil ,fiipuefto que en dicho dia 4.de Enero 17x7. nada fe le devia de dichas penfiones :pues fi bien fe repara, la Real refolucion es declaratoria del capitulo nono de la Paz del año 17x5. yde aquel tiempo fe deve medir (54)-, con que cobro el Clero lo que no fe le devia ,yquando no fe le devia. 45 La otra parte de Demanda es fobre recifion de la Concordia ,que fe otorgo por las z97.lib.10. fuel. reftade penfiones vencidas durante el fecueftro: yparece procede igualmente iporque del
17 del mifmo modo que fe da repetición por lo pagado indebitamente ,fe da por lo que fe prometió pagar (55), valiendo el argumento de un cafo aotro ,como de majori ad minus (56) 5ye^° aunque mediara obligación geminada (57), que fuele fer fiempre nota de mayor reflexión en el acto. Yaun con mayoria de razón procede la retención ,ocondición indebiti, ola fine caufa ,por la obligación, que indebitamente fe otorgo •, que procede la repetición de lo pagado ,por la regla vulgar de fer mas favorable ,ypripilegiada la retención ,que no la repetición (5 8) *, yen fuma ,fobre dicha retención eftan expreífos ios tirulos del Derecho (59). Con que, íi aDon Francifco le compete repetición ,no podra fer excluido de la retención ,que confiíle virtualmente en la recifion de dicha concordia. 47 Con efta fe nos oponen por el Clero muchas cofas: primero, que Don Erancifco empeño amuchos para lograrla: fegundo, que le obftan aíu pretenfion las renuncias, que comprende: ylo tercero, que el protelfo de la carta de pago repetido en dicha concordia, fe pufo acontemplación de Don Francifco ,acuya inftancia fue defpues la ratificación. Yfiendo afsi ,que todo lo dicho es verdad ,parece que nada favorece al Clero. 48 No lo primero ;porque lo miffcno fucede en todas las concordias ,que fe ajuítan por medio de interlocutores. ELas (55) L3.'Cod.de candielJndebit. l.qui fine cauja 3. ff. de candiel.fine cauf. Granan, difcspt.forenf. cap* 501.»»?».!. 2. 3. (5<0 Dionyf. Gothofr, od l. 3. C, de condiSi.indebit.litt.E. Argumentum dmajori ad minus ebjerva. CujusJbhiti receptio e fifias mul- to mag stantum cauti candielio e(l,aut petiti exceptio. (57 ) Granan, difeeptforenf.cap. 501. num.5. (58) Dooi.Salgad. labyr. part. 3. cap. i.num.162. 1.3. C. de condiSt.indebiti;ubi Brunecnan. (5 9) 'Digeft0r.lib.x2.tit.'].& Cod. tit. g.lib.y. notar Uyefembec. ad d. tit.12.
(60) Sabelli infum.§.ratificatb>n.i Quod ratificatio fit fuperflua ,fi iUe quifecit aóiurn nomine alterius, ofiendat mandatum ,O4fa- cúltateme nifi contrabens cum talé proeuratore fibi profpexerit de rrtificatione ,qua efi utilis ,ne poftea diu contingat litigare fuper hujufmodifacúltate. Gratian. difeept.fir.cap.72 5.0.10. r Ad text.in 1.23.$. 3.1.65. ff.i.Jf. do condiñándebit.1.2 .C.eod.tit. r8 Las renuncias fon aun menos del cafo, con reflexión alo ponderado fupra nuin.3j. Pufo Don Franciíco el protefto, pero le confínelo el Clero*, yefto fe ha vifto, que es lo mifmo que aprobarle, fupranum. 17. &19. 49 Ni de que fe previniefíe con la circunftancia de que devieífe ratificarfe la concordia por el Clero, íe deve eftraííar fobre qué fue fuperfluo, confitando ya del poder iantes fe deve alabar, que tan expresamente miraíTe por si, para quitar toda duda ,de fi era ,o no bailante dicho poder. (60 ) 50 Toda la concordia últimamente no obíla*, porque aunque fe quifiera decir, que no puede repetirfe lo que íe paga en fuerza de una concordia, por dichas acciones indebiti,ofinecanfa (6i); efto deve entenderfe quando los contrayentes no fe impufíeron otra eípecial lei: como en nueftros términos, que quiíieron, que fíempre que íe declarafi. fe ,que no devia pagar Don Francifco dichas penfiones ,fueífe cafo de reftitucion *, porque entonces, como fe dixo íupra, el que recibe ,fe obliga eficazmente ala reftitucion. 51Que aya fucedido en dicha conformidad, efta claro Iporque el te- nor del referido prctefto, como va extendido fupra en el hecho num.9. que* eftá en la carta de pago, fe repitió, en? la concordia, pot relación a dicha carta1 de pago ,en fuerza délo qual la concordia fe goviernapor el pauto de di* cha carta de pago, áqfe refiere. (6z) Sien-
*9 ¿z Sictrdo tan condicional dicha concordia, como lo fue la paga de las penflones contenidas en dicha apoca, ocarta de pago (6 3) entendiendofe expreffado dicho protefto ,porque ella es la virtud de la relación, influir en el referente con todas fus qualidades, y cireunílancias del relato (64.)propiamente, ycomo íi fe exprcflaífen nominatim. y3Concluyo con una razón ,que comprende la demanda de Don Francifco en ambas partes ,que por fer tan poderofa la guardé para cerrar con ella el difcurfo: yes ,averio afsi declarado efte Supremo «Senado en la mifma conformidad, yfegun dicha refolucion ,y Real Decreto delaño 17x7. entre Partes del Dr.Salvador Remui, yel Adminiftrador del vinculo de Don Gerónimo Cabanilles, alos zz.de Setiébre 17Z 9. otra^ez entre Partes de Don Gerónimo Roca de la Ciudad de Orihuela, con el Prior ,yReligiofos de San Juan de Dios de dicha Ciudad, a11.de Julio de efte año: ycon otros muchos. 54. «Sin que fe me pueda oponer, que no deve juzgarfe por cgemplares, fino por Leyes *, porque quando los egemplares fe ven fundados en razón, yequidad, entonces fon acrehedores de fu imitación (66 ),yfe deven obíervat como Leyes (67) ,yfeguirfe íiendo de femejantes Senados tan graves como efte (6 8)*, cuyas fentencias nos eníeña un Author del Reyno ,que devenios venerarlas con el mayor reípeto ,fi no que- (6z) _ Dom.Regens Rovit. tom. 2. con* fil.6 5.«.14. Etfíefecundas aSius tranfaSiionis fcilicet, trakitur ad primum vigoreprotéfíationis. _.. Gzznzn.difcep.cap.pij. mim.zj. Alia qu<e cpponuntur de tranfaélione, &inventario, fuñí fublata propter iilam reiationem ai tejtamentum ,quibus non obfíat qusd relatio fuerit faiia demon- Jirative, nan taxatwe. quia centrarium apparet ,quod potius fit conditionaiis,cüm Partes mtranfaciions exprefse deciaraverint quodomnia fínt faSiajuxta te- Jlimentum paiernum ,&prout in eofuit difípofítum ,per quam protefíationem dicuntur eferefervata omnia exprejja indiípofttione relata. _.#(*4) D3Tboí.axiomat.jur. 2oi,per tot ubi plures. (£5) £.12. f. de Ojfíc. Prafidis. Non tamf peSiando,™ ejl ,quid Romee facium efí ,quam quid fieri de - beat. L. nemo 13.C. defenient. <&• interloc. Cum non exemplis ,/ed legibusjudieandumfít. (66) Rot.Rom.poft Maíh. Brafeh. de. pien.arbitr.decif.i o.n.6. Attamen ubi exempla deteguntur ,joiidé innixa rationi ,&aquitati ,fíbi femper prorneretur imitationera. L. x4.jj.ad l.Cornel.def al fin :Sie inveni Senatum cmfuife. L. nam lmperator,jf.de legib. Aut rernm fímiliterjudicaturum.Vzlenzuei . tom. 2. confíl. 166. n58. Qua exempla decijionurn ,tam Supremi Senatus ,&Concilii multara confíderabiliafíunt ,a: Ji legesforent. (68) Dionyf. Gorhofred. glojf. ad l. ij.C.de fentent. &ínter :ocut. Lit. T. Fallit nifí fínt exempla publica ,cu-ufdumperfona, veluti Principis ,vei pluriumpublicarum perfonarurn.
to queremos incurrir en la nota de teme-; rarios.(6?) Por todo lo qual fe efpera. fe ha de declarar mandando recindir dicha concordia, yreftituirfe lo cobrado por el Clero en virtud de ella, yantecedentemente lo que confiare por dicha carta de pago. Afsi lo Tiento ,fal* ya femper, &c. Valencia, yDeciembre 3o.de 173z. Or.thomas Efcoriola. \