Ad Sanctissimun Patrem Nostrum Brunonem, pridie nonas Octobrism hac ex vita transeuntem oratio...

'4 'n . AD SANCTISSIMUM PATREM NOSTRUM , brunonem: PRIDIE NONAS Odobris ,hac ex vita tranfeuntcm oratio, quae in eius laudem, fuxque prxclarae Religionis honorem profluet. ’AU cro%B D. MATTHyTO HISPA- lenfi fic Villegas bliius Ordinis affe^^liGimo. Anno M. DCC.XX1V. .iM»yr reverendissime PRiESUE. ' Nusquam Reverendifslme Profui eb temeritatis mea procefsiffet audacia ,vt j dominationi veftrq munus adeo cxi- ' guum confccrarem, nifi benevolentia ,qua tot j beneficia in me veftra contulit dominatio, alliceret ,cogeret ,&traheret ,vt ne ingratitudinis nota inurere filentium ,quod haftenus pe^ duxit obfervantia ,&.evitem ,&rumpam •, & quamquam iufta fit me? orationi diffidentia, qu? ,&fuadet ,&pene evicit oppofitum ,nihiloniinus tamen veftr? erga me be'nevolenti? fe penitus commitere debet. Humillimus, obrequentifsimus,^ Scfidifsimus fervus, ID.MatthdttsBifpalenftsiS' yilkgis. ' .ORATIO.'’- -.-•••irr Dum animo verfabam Brunonis' laudes^ fuique Prxclarifsimii iOrdinis sCncomiai vocibus exprimere aggrediebar^ohfolunj vox dicere aggredientem ,verum etiam ipfa mens; aliquid prius cogitare conantem deficiebat. Adeo enim Brunonis virtus elucet yadeoque fui Ordinis fpendefcit obCcrvaritia ,vt poulorum aciem cscutire faciant, animum rapiant ,&linguam impediant. Verum cum Audaces fortunaiuvet timidofque repellat, Orationem aggredior ,quamquam ita de bis dicam ,vt nihil dc illis dixilfe videar indulgcre. Sic enim orationis confequar finem ,cum nulla maior commendatio effe pofsit, quam omnis fuftra tcntata laudatio; proqua dignitate laudetur, qui pro voluntate commendari non poteft. Sed vnde initium ducet oratio? An ab eo vnde Bruno Sandli- I tatis originem baufit? Cum dulcius ex iplo fonte *bibantur-aqux. Audito illo funcbrfdamnationis refponfo ad illud: Refponde miihi- Cum P-a- rifijs degebat Bruno, res novitate perculfusDeo iinfervire, &mundi illecebris vakdiGere ftaluit; rcum alijs «fex, quos ad fui imitationem moverat jexeeutus eft. Igitur quando Bruno inferni contemplabatur horrores; Hiigo Gratianopoli glo- ‘xiie luces animadvertebat ;hic fcintillantes ftelt ,Aa 4 las admiratur ;ille pallidas horroris vmbras introfpitiebat.O Bruno! quid eft hoc-Nimquid eft Deum ad tantum opus te afliimere inftrumentum? Aderigendum tam mirificam fabricam, eamque fiiblevandam ad alfra^cuiiis fundamenta, vt afcendant in ftellas, primum attadiira erant abyfiiim ,vfque ob conftruendam coluriinam illius, No» p/wWrrd in templomyfticoEcclefias ,atque nomine fuofignata. Qui vicerit cim illum columnam in temjjlo <Dei meijiyjcrihamfu^er^ eam nomen. Quis fortior mundum fuperare vlfus fuit? In- ^ dutus more caftrorum Clypeo folitudinis Ga- ^ lea fillentij, Lorica poenitentia Gladio abftractionis ,&vt excitentur ad arma. Buccina redK obedienti* ,&tympano vigilantia ,ad da‘monem ,& cius infidias propugnandum.^ Quis illecebras carnis nimis protrivit ?Bruno | 6c fex focij,quorum nomina (vt ftell^fcrlpta funt in coelo, ficut trophea in fummum columnx ;id eft Bruno columna ftabilis per tot facula in Ecclefia Dei :rigidifsimo inftituto manente ,in folitudine ,in filentio ,in cilitio ,in abftinentia a carnibus, in prolixis orationibus, in Officijs Dij vinis, in fpecialibus ceremonijs ,tam in vita, quam in morte monachorum. Rerum antiquarum dare Bruno ,&Socij illis Sandlifsimis Anachoretis, primis Incolis eremi Antonio, &Paulo videntur fimlles. Foemmxraj^^; Vfcl<riuni3.ilatti' in fua coenobia ingredi pofluntJ '*'•'^-i‘i Quid proferam? Quid poffum dicere dignum narratu ?Sed tantam perfedionem tacitus pr*^ terire non poffum. d, b. Quid fecit Parifijs Bruno, vbi primunt rtiiratus fuit, illud horribile fpedaculum inferi fimile, vbi fempiternus hotror inhabitata» Extrahere fex Sociorum. EduxitDeus populum fuum electum etenebris yEgypti, cum effet Moyfes Dux eorum, vt daret eis falutaria pr^cepta :Ekci ergo eos de terra ^gy^ti ,Hr eduxi in defertum ,iS" dedi eis Ezech. *<>; ^rmfita mea ,<5* iudkk mea oftendi eis. Quid fecit Bruno ,quandoquidem futurus fuerat columna fumm? altitudinis ,vbi tanta trophea erant appendenda? Extruxit Deus domumin folitudine, vt aBabylone mundi fugiffent. Ex nimio ftrepitu ,ad filentiuni fummum: Cui dedi in/olitudine domum, Quamvis prima habitatio fuit inter rupes Carthufianas ,in foraminibus petr^jSctunc exch-^ marelicerr5edf^rf>/»f‘i''«^r<^^‘>"^'^ >qkaleUabit let.j. feJuperJe‘. Hac eft columna ereda fuper fe ;non eft alia nifi.Bruno fimilis Baptift? danmtts in deferto. Et Sandi Socij ,qui ftruduri fuerant Civitatem Dei, domum, &portam coeli, vbi Bruno inter folitudines Carthufianas ,prima fundamenta jecit, in ipfa die Nativitatis Bap- iftifcpceW;IuocJi^si«t3e.fteIlae'i vel fafces fuperfeptem foUdifsimas bafes flantes: fiint illa, candelabra, de quibus loknnes :Vidi/extern ovide- Apoc.i. Um eft iBa^ti/ia. Non era ille luxjed vt te^imonium perhibe-, te^-de, hftme. Prinuasineola eremi, per quem MonachoTOm viufumpfe exordium,atque fmgulams protedlor coitius Religionis. Sic Brund M-PHaoliorum Pater ,vitqque Anachorctic? fu-; turus inftaurator agnoleerotur. Sic Ecclelia canit de Baptifta :Antra deferti teneris/ttb annis Cmurn turmsfugtensi. Quomodo dicitur de loanne.-non furrexit maior^ *6c de hoe Sartdlifsirao Ordine: MecfuIt,,neceft anobis, cognitus ram flabilis, quin deficiat aprim^bo Inftituto poft tanta facula fundatus. .Longiorem. Orationem quis poffet augere tluis laudibus, Bruno \Nemorumqne cultor maximd y/atum, Glfolitudo ,vbi animareperit diledlumj dfolitudo vbi animainvenit thefaurum abfeom ditum, abfque Civita tum rumore! Quis dabit me infolitudine dtwfarum yiiatorum, &derelinquam popu-t Ium meumi ,Carthufia ,vclut fons ,vnde emanarunt tot Gen.3. torrentes perfeiRionis: Fons afeendebat dterra irri~ gMs yniloerfam. Pene omnes Carthufi^ myileriofis nominibus nuncupantur :Scala Dei ,Aula Dei, Porta Cceli ,Ara Cfirifti ,Sc fic de caeteris, omler-j. ojntics te fummis taiidibas' vitque nomeh Vrbis Bethel. id eft* DombsCfeiJ vel habitaculum Del Hic eft; triunphus de Mui ndi contemptione appenfusin columna Brunonisjvel in Brunorie,fieut:cQlumna,AjelutClrqpcoJ lofuj g, jjofue lcva.ms iLeyaiClyfemfqui mmimms. tft contra irhetn Hat ,^miiam ttbitraiam cm. Atcpcia Clypeo depida alta rupes ih medio mari cum hoc lemmate Sdii reqnkfco qtri vitierit^Sa:. : 'r Quidam dicebac Sile aucdicialiquirfilentio melus. Si omnia mcmbramcaconverlafuiirent in linguas ,minimam excelentiam Religionis Carthufiani? proclamojiefati&noniffe^.Goltim* na ftabilis eredta prope feptemfacula ,abfque vlla tremulatione ,contra huius mundi procellas. ; Pluries bl Brunb eum fumo filentioTidfti cioquentiores terr^’ iquia tua converfatio in Ccelis eft. Sine ftrepini ftruxifti tam altam columnam rayftiraim ,vt attingat in ftellas. ,j^gg_ S)omus dutem cnm ^iificatetur. rmleus ,isr fecuris, rty omne ferrametkum non funt dudka.in domo '!Dei. Qu^ vox poterit fignificare filentium illud quod in Carthufia videtur ?Iterum dico videtur ;hanc narrationem nobis loannes oflendit: Apoc. £t conyier/us fm ,toi Diderem Docem loquebantur mecum ;myfteriofa locutio ,nova narratio ,exponendi filentium ,myfterium tangit. V.. *QH>s 8 Quis eft illc, qui vocem vidit? Voxnon videtur, fed auditur, vox eftobiedum auditus, nonvlfus. Nunquid Evangelifta vfurus erat figuris rethoricis, ^quivoco ,vel chatachrefi ?aut Pliiloiophice, vt remotio impofsibilitas termini repugnantis fibi ?Hoc eft implicatio in terminis, non eft credendum ;ergo eft myfterium ;quoniam inCarthufia femper eft perennis taciturnitas. Aiebat videre vocem ,vt ad impofsibile explicatur :quia in ifta Regione ,obiedta audiuntur ,&voces videntur. Hoc eft Sacramentum feptem ftellarum. Carthufi filentes iugiter ,nifi quando pr^ftantius eft loqui ,quam tacere: Ne hVt pojfes maculare Vitam crimine linguA. Divine Harpocrates Bruno ,indice os fignante :Ergopremat, labium, H^itoquefilentiafignet. Quispoffet exprimere filentium ,quod intra Carthufia cuftoditur ?Quid eft introire ad interiora Coenobij ,vbi nonaufcultantur ,nifi aves Pfal.101. garrire ,aut fontes fufurrare }SmilisfoBusfm bellicam folituiinis ,VgilaVi ,faElus fum ficut paf-^. fer folitarius in teElo. Hoc eft filentium de quo 'Apoc.8.loannes loquitur ;fadum eft filentium magnumin Coelo. Ergo fi ,fingul? ex Carthufis ,.habent nomina eCoelo afflata,ficut Aula Dei,&: fiede fingulis catteris, quid mirum, loannem pre^vidiffe Carthufianum filentium? Hoc eft tropheumrigidifsimi filentij, appenfum in columr ns fla ipfius Brunonis. Cygnb de pldo fuper galeam cum hac epigraphe: In fine gloria canitur. ‘i Florere laudibus cilicium futnmam Brunonis gloriam duco. Monachi portantes ciliciai dorfo ad peftus fune nodofo conftricta ,velut Baptifta :'PrAuit durum tegumen cmelusartabm faais ,hsec eft fortifsima lorica ad fuperandum Holofernem ,&omnia caftra. Habensfujjer lumbos fuos cilicium. OTempla viva habitationis Dei !Quos eligit fu? manfioni, veri typi illius veteri tabernaculi,cuius tedum, erat cilicinum: Facies fagacilicina ad operiendum teBum tabernaculi. Hi funt Cygni cilicini flentes tanta fcelera ,qu? omnis Ecclefia tam m?ftiter plorat :lacob indutus cilicio lugens filium fuum multo tempore. Quae ratio cogeret vti his armis ?Ipfe Pfalmifta docet: Ego autem cum mihi molefli ejfent induebar cilicio. Sed illud principium oritur ex ipfo fole quem Evangeliila yidif.Et SolfoBus e/l niger tctncpuanif aecus cilicinus.:An ne Soles cilicini non funt Baptifta in lordanej& BrunoinCarthufia, docentes Monachos rigidifsimam poenitentiam? Tuae iapientiaeeft veram, laudem in vna virtute politam exiftim^c.n.Solidamf gloriam' non aliunde, quamavirtute pendere. Iftud eft tropheumfevcrifsime poenitenti? appenfum in columna in forma lorice obarmat? introrfus denfls aculeis cum.hoc lemmate; Vincimus dum Vincimur. _ BTua ludith. 8. Exod. i6. Gen.37. Pfalm. 34; Apoc.f; hac epigtaphe-.riHWW» yium TJwawJttr. Trucidafti ! iram gladio patientia:: CumhocftgnoVmatur. Op, i prefifti gulam ,cum ftriaa abftinentla in illo vexillo ?wor<, qumfadari. Stravifti livo- I rem, galea nimis Charitatls &cigno defuper canenti- In frit gloria canitur. Relegafti defidiam, ad vigilias matutinas excitando tympanum cum , hoc lemmate :VigUnte ,&fi ftells funt feptem ,fic ( totidem trophea debent elTe. Qui vicent faciam illum columnam in Templo Dei mei ,&feribam luper eam nomen. Lauiate eum ow/ies JlelU. Aperuifti ingreffum immenfo Oceano perfe^ionum per fretum tui ordinis ,vbi erexifti columnam illius :Nonplus ^Itra. Atlas fuper cuius humeros ftellatus crlobus requiefeit. Prsluce ,gaude ,quiefee, | &fave Philippo Regi noftro, Reginq, Principi, ; Sc Infantibus, vt triumphent, regnent, vincant, ac in terris coronent tempora laureis ,fertifque ftellarum in coelo ornent. Et tibi Magne Pater Archimandrita Brunolin celebri clie,mqu<) icandis ad aftra canam. HYMNUS. UTcapit Bruno pavidus tremenda Verba damnati,Sotijque,mundi Machinam temnunt ,revocare eremum Numine facro. i’/ Vidit hos HugO'j,yc|ijtl lilidi^5S[j[irj «'farnif /VQ Arce ccelefti,yniti'(lafqiie ftellas, , ' ;i' vj. Qu3c fugaturo tenebras abyfsi. 'cor j/ Lumme fplendent. ,iin Vlnl Cum filent, fajlupt^f^ciqye cygni' ; Concinunt femper ;fiquidem canentes Clamitant femper coelo,cytliarafquepulfant Dulce fonantes. Abftinent femper Monachi facrati Carnibus ;f^fis rfecteantuf horis; Suntque Carthuifis recitare femper ~ Fercula lauta. Ergo florentes rutilante in Orbe Oviri magni !rutilanfque turba Elise facri ,fimilifque greffus Carpe loannes. Dumque te ardentes celebrant amore, Te Deus fimplex ,pariterque trine, Supplices ,&c nos veniam precamur. Parce redemptis. Amen. ALIA CARMINA. BRUNO corufcante Phoebi igne micantior ardens. Das Phoebi non nota viris penetralia regni yifere ,dafquc novum iubar addita gloria Coelis. Qui C Q^ii latuere prius J Si ftellas lingis, <jui3 quiris li<i^ra'CGelb?’ i,'x Tu nobis, tu Bruno micas fcelidusaftram} ' Ipfe tuis ,Solem ,ac LUnam fteilafquetecondis Luminibus ,late^ue tjubs iim poitdgirigrief* > L4,US DEOj A