Oriens christianus: in quatuor patriarchatus digestus : quo exhibentur ecclesiae, patriarchae caeterique praesules totius orientis studio & opera R.P.F. Michaelis Le Quien ... Ordinis fratrum praedicatorum ... ; tomus tertius

Eu. s d 3 ] CO& c ms n ELICIT LL LLL SL, LLLLLLLLLLLLLL LLGOL $ed Am ? p P DRIEN CHRISTIANUS, IN QUATUOR PATRIARCHATUS DIGESTUS; QUO EXHIBENTUR ECCLESLE, PATRIARCHA, CJETERIQUE PRAESULES TOTIUS ORIENTIS. Studio VUE R. P. F. MicuazLiS LE QurEN, — Ordinis Fratrum. Pradicatorum. OPUS POSTHUMU M. J0M U$g£ T1£ERTIUS, Ecclofea 777 Hhndszum , Patriarchatum FHierofol) lymitamum ; € quotquot fuerunt Rütás Latini tam Patriarch quàm inferiores Profules in quatuor Patriarchatibus dr in Oriente univerfo, complectens. PARISIIS, Ex RILPOGRAPHIA BMC LA | ———— — ww — MCOD"C C X OON. Pt po. E UE Y ed: e Secw rL——— —M pnmum E E ————— pe — cmm pe IPXENPS SCA AE Rem EUR P a uar i EET Pee urere IIa rm XE esi UE Wo done ROLE idi CCEOMS D aer VAS qqeiaagts] CIN OD EX ' -PATRIARCHATUOU M, .SEDIUMQUE METROPOLITANARUM In hocce tertio volumine recenfitorum. E'ccrE ó 1A Maranitarum de Moute Lilana; .. x sese x. Coll. 1-3 Patriarche. Maronitarum « « «eee EE UT poU. 0 Sedes. metropolitana Most ice gu duRME SS uin. v. 75 Ecclefia Tyrienfis AMaranitarum. «5 s e sese nha enn ibidem. Damafci Maronitarum. « «eres MN Cm crm: Tripelis Maronitarum. . . «2 ess e hr trt 79. 80 Aleppenfis Maronitarum. . « «e ee enhn iP LO 02 lifule Cypri Maronitarum. .— . « ; . 03. 64. De Patriarchatu Hierofolymitano. Ad Patrarchatun n Hierofolpmituum qaludia,s 2. sceleri tet iet re en LAM dame vu esum 101. 102 Ecclefia Hierofolymitana, « «4 «een ett n | 137. 138. ] Provincia Palwfline prima. Ecclef a E AS siciripols 5655:5:3952.0.:93075 IL... Provincia. Paleffing fecunda. Ecclefta. Scythopolis ncipolis. . . 681.682 III. Provincia Palaffine. tertin.. Ecclefia Petra metropolis... . 721.722 Quadam alie Eccle efi (m minus uota, vel recentius addita, . 4 4. . 773.774. ZipupdsueR c cU c p rr ris vos Css meer mee 777.778 Patriarchatuum Orientis Prer[ules Ritüs Latin Difértatia praliminaris. 785.786 Patriarchae Conflantinopolitani Latini Ritus. «..,. 22e 793-794. — Provincia Athenienfis, » e eee ia ete 837. 958 -Cafareenfis in Cappadocia... 4 9 3s es. 977. 878 GUreufisic. Vat Wen iet dem Eas d. 1s c s DI: Corint hiigfis; —. —.— eode iouos A. eT ien Ee c2003. 084 Cretenfis, SEES cop an geb abs cem 907. 908 Cyri. o oco NEC uu E 94.1. 942 Dyrrachienfis, ... «e eere e eene ce ue 949. 950 Epheft. .. CUM IU n oS TUE UE 957.959 Pda y (ancho b ionem EAS . 961. 962 Elyatleenfh «chat AO DO 965. 966 Hüierapolitana, . . . da. i P LAE UE E 977. 979 EUIS. i. RUE - mo EUN I. UI 979. 980 JMBOPERE Iu. o oe ors Wa eirca ees Uu oordees oO vL 1s 01D I TCR RENE EP, A (Iu icpadest ded 991. 922 Nooudee. e.c yu eo LI Mt ACTI RPM Co M EDAD c IOoIJUPo2 * Sedes epifcopales híc recenfendas non duximus ; fingulas fuis metropolibus fubjectas E qui harum cognofcendarum defiderio tenebitur, Proysida Nespatenfi. - eet ttti nn IOII.IOI2 Neopatrit, « . «8 x4 do euo T PRETI ^. I0Fj5aa1A Nicomedienfis. |... Mora c d P) d ra e vo IIT DER Batrarum Veterum. . .. CD EU 7$ 50 BD2-3. 0298 Bhilipprum. . m pA y ue. 1045-1046 VILLIS SHEER IUE (X CAN RE ITE IL uM E 1049. 1050 SOMNIS Lo. s caes QM MdL uc ri eaa 1065. 1066 C Behaffase 4 - 2. REC AE guo eoi 1869. 1070 Ar IU ERES T cT ME ad eU NEA T A 1073. 1074 dmyruenfís; 4 us Ur EE IE NI UII EL 107$. 1076. J heat. i. vau tee i. NC LIEN. cues . 1081. 1082 Theffalonicenfis. - . e ua oculi SU MEE I 1089. 1090. Tra antnous. .. c LEE T Nor eer h ree UE ACE 1095. 1096 Fruptgutie c eMe o ar ce 1097. 1098 Yorfefl- c edq Rm erai e a ni cn RRIUNPTAMN ES, IIOI. 1102 Zichie five Zechie in Scythia, «4 Td CM 1103. 1104. Sedes quadam Patriarchatis Conflaminopolitani, hatfenis non recen- did e amie Rm n t ton ERE RENER 1114 ad 1139. 1140 PBatriarchatus Alexandrinus. Ritás j; epe npn y Pags ds etifbitey 141 ou: 14.2 Patriarchi Alexandrini ROUGH oe e e e RAE TV 1143. 1 144. Patriarchatus Antiochenus Tuus Latnm.- TA IUe cria M 1153. 1154. Patriarcha Antiocheni Ritüs Latini, .. «4 «rt 501p TDI. Provincia. Antiochena five. Syrie. pria. «nn 1165. 1166 Ciliig prima. Tarfis (GCSE € FID 1182. à 1197. 1198 DOfrhornties qt us SCA I. 0) eerie S NR uie Bs Gbi83 E1936 Syr fion. «NUI V duree orm 5: s BTOTUEISO V DUI E - T PR i CU ME UER E RCQUR 1193. 1 194. Cilicia. fecundg. Mamiftra iiec OSPRTU CET « ^SET9US 190 Cypri. .Nicofía. metropolis. EE elo sut 1201. I202 Ale quadam Feclefie Patriarchatüs Antiocheni, . . 12. d 12 xm 1239. 1240 Patriarchatus Hierofolymitanus Ritis Latini. «.. . . .. 1241. 1242 Patriarcha Hierofolymorum WS HrRSABPITILI TC EUR RR (1243. 1243 Provinda Hierofolymitana, . «4. eee eee ; 1269. 1270 Palafling . prima fub 2 Ca[area. metropolis... 1285. 1286 Paleflina. fecunda. .Nagareth metropolis. ....... . .- 1293. 12 94. Palwlina. tertia. Petra metropolis. «ss... Ygog. 1 306 Arabie. Boffra metyopolis. ... 4m eee 1307. 1 308 Phenices. "Tyrus metropolis... . eet ne 1309. 1310 Appendix ad Orientem. Chri iflianum. . Ecclefiae Oriotal pratis, à ; Latinis condite yel adminiflrate. . . . . 1341. 1342 Appeudix. ad. Ecclefiam vecentiorem. Sinarum. «eee 1351: 1352 Goa ECCLESIA Tif: —— S, 7l m—ÓÓ /, ECCLESIA MARONITARUM DE MONTE-LIB-AANO. /| Mediterraneo conterminam 1in- " colunt, tefle Fauflo Nairono 2 5 I .Banenfi Maronita, initio differ- | -—liatonis fuz 4e origine, nomine ac veliione AMaronitarum. I. Varios varii ills. errores. attribuunt , diverfaque eorum converfionis memorant tempora: nam Bernardus Lutzemburgius, " Gabriel Prateolus, & Buterus in fuis operi- bus, Jacobus Gualterius. zz. zabul. chronogr. JARONITAZE Syriam. mari À zuzt, fidemque Maronis grofefft funt. Willelmus Tyrius Jb. 22. Belit facri, cap.&. heec pariter de Maronitis habet; apud Baron. ad ann. 1182. n. 4. Jnterea dum o. pace à aladini bello, ut praediximus, gauderet temporali , natio qua- dam Syrorum in. Phenice provincia eirca juga Libani juxta. urbem Biblienftum habitans, plu- rimam circa. füi ffatum. paffa efl. mutationem. Nam quum per annos pene quingentos cujufdam Maronis hereftarcha. errorem fuiffenz. fequuit, ita ut ab eo dicerentur Maronite, €v ab ecclefía "Thomas à Jefu Biatienfis zz zrad. de procur. — füdeltum fequeffrati , feorfum facramenta. conft- fatu. omnium gentium , cap. 22. Petav. lib. y. B cerent fua: divina infpiratione ad cor redeuntes, T'heolog. Dogmar. de Incarnat. cap. 4. num. 4. & alii, Maronitas aiunt. fuiffe /Monophyfitas. Eutychius Alexandrinus Patriarcha qui Ara- bicé fcripfit feculo decimo, eos Z. 2. annaf. p. 19r. monothelifmi accuíat. Fue rempore Mauritii bnp. Remanorum , inquit, apud Affe- manum :0. r. Dill. Or. p. 496. in neta, col. 2. .. & Fauftum Naironum Z/ffert. de origine, &rc. Maronitarum pag. 26. ( qui pofterior teftatur textum illum duobus correfpondere codici- bus extantibus, primo quidem in Monte-Li- languore depoftto, ad Patriarcham Antiochenum FHaimericum, qui tertius Latinorum nunc eidem praeft ecclefie , accefferunt, dr. abjurato errore, quo diu periculofe. nimis. detenti fuerant, ad unitatem ecclefue Catholica reverft funt, fidem orthodoxam fufcipientes, parati Romana eccle- ff traditiones cum. omni. veneratione amplecti Er olfervare.. Erat autem. hujus populi turba non modica, fed quadraginta millium dicebatur excedere quantitatem, qui per Byblienfem, Bo- eryenfem, dz Tripolitanum epifcopatus juga Lt- bano apud Nader Abu-Naufel Principem C ani dr montis devexa, ut pradixumus, inhabi- — — Agialtonis Maronitam, fecundo autem Ro- mz in Bibliotheca S. Petri de monte aureo ordinis S. Francifci) /Monachus quidam nomine AMaron , qui. aiebat duas. effe Chrift Domini - noffri naturas à unam voluntatem , unam ope- zationem, unamque Per[onam, fidem. hominum corrupit. Maxima autem eorum pars qui dactri- nam ipfus amplexi, ér fe difcipulos illi pre- bentes eamdem profefft funt, erant. incola. urbis. Hamah, (Apamez) er Kennaferin, &r Awafm, cum Romanorum (id eft, Grecorum qui fub zabant: erantque viri fortes, £7 in armis ffrenut, noffris in majoribus negotiis, que cum hoffibus habebant frequentiffma, valde utiles. Uude, €. de eorum converfone ad fidei fincerttatem ma-.— xima noffris accefft. latitia. Maronis. autem. error, C* fequacium ejus eff, ér. fuit ( ficut ex. fexta. fynodo legitur, que contra eos lata effe dignofcitur, d in qua damnationis fententiam gertulerunt) quod in Domino noffro Jefu-Chrif una tantum fit, &r fuerit ab initio, dr voluntas, Q7 operatio. Cui articulo. ab orthodoxorum ] ; : e : ^ 4 Ves d. Romano erant Imperio) zenullis : appellatique D ecclefia. reprobato multa. alia perniciofa t^» Junt. ejus. affecle, qui idem cum ipfo affererent, eronite , nomine ab ipfo Marone. dedudio. Quumque mortuus effet /Maron , incolz. urbis Hamah monafferium in Hamah excitarunt, quod Dair-Marun, ;7 e// cenobium AMarenis appella- Tomus 114. E poftquam à ttu fidelium fagregati fut, Pi e cerunt. uper quibus omnibus ducti puro ne, ur pradiximus, ad ecclefiam redierunt "atho- licam , una. cum Patriarcha " e epifcopis nonuullis, qui eos, ficut. prt» 4 Unpietate € 2o ECCLESIA MARONITARUM A gracefferant, ita ut ad. veritatem redeuntibus A pium ducatum praffiterint. II. His fubfcribit Clariff. Renaudot. zz //f. Parr. Alex. p. 14. iis verbis: Ad eadem quo- que tempora referunt. Eutychius, Ebnaffalus, Khnacinus, Makriftus, dr omnes tandem quof- €unque vidimus auctores Orientales, initia ha- refs Monothelitarum , in quo longe abeunt. à communi Gracorum é Latinorum hifferia.. Ill Jergium. Conffantinapolitanum. epifcopum , Cyrum Alexandrinum veluti primos illius archi- zedlos agnofcunt : Orientales. Maronem quem- aliquot, ex quibus probare conatur Maronitas fémper Catholic fidei fuiffe defenfores acerri- anos, pugnaffe contra Jacobitas &* Nefforianos fab aufpiciis fantti Maronis abbatis, eujus. mo- mine célabre extabat. circa Apameam monaffe- rium, quod archimandritas habuit zelo fidei or- thodoxa confpicuos. Nomen tffud Maronitarum ad omnes deinde orthodoxos Jyros perveniffe ge... Verum de his plura alibi: fufficiat hoc loce traditionem Orientalium de Maronitarum. ini- "is, ex eorum fententia. fignificaffe. Hactenus Renaudotius. Idem de Maronitis fcripferunt, dam yrum monachum, qui fub Mauritio Imp. B. Jacobus de Vitriaco, Breindenbergius, Vó- vixit, €* urbium Hama, Kennaferin, Awaftm, €" aliorum vicinorum in Jyria locorum incolas ad fuam fententiam perduxit: cui fectatoves ejus, eo mortuo, monafferium extruxerunt, quod vocatur Maronis, é* ab eo dicti funt Maronita. Ita Eutychius, Ebnacinus, Ebnaffalus in collec- zione, auctorefque de harefübus vari, cujufcun- que fecta fint. Adeo vero invaluit apud omnes hac opinio, ut. ff recentiores /Maronitas exec geris, concordia de hujus heevefeos origine mira t iuter auctores ; unde nec aliud tomen habent laterranus, Joan. Bona Cardinalis, multique alii.inter recentiores. III. At in chronicis ordinis S. Francifci, auctore Marco epifcopo Portuenfi, Z4. 7. p.2- apud Fauftum Naironum zz differt. de origine dc. Maronitar. p. 2. legitur illos fuiffe partim hereticos, & partim idololatras, eorumque converfionem accidiffe anno 14,50. opera cujuídam religiofi Belge hujus ordinis no- mine Griphonis, qui poft patratum in fole miraculum, ex occafu, ejus prccibus, retro- quo Monothelitas. defignent, praterquam /Ma- C grado vifo, Montis- Libani Gubernatorem yonitarum. Ea ratione dum Cyrum, Pyrrhum, Macarium, er. alios Monothelitas nominant, -AMaronitas fuiffe. dicunt. dno me quidquam dubii faperfit, aut id ex eorum ignorantia fac- zum effe videatur, obffar. luculentum. Ebnaffalt zefFimonium , qui de /Maronitis agens, eofque à AMalchitis qui fant Graci erthodoxi, dr à Francis qui fünt Latini, diflinguens, obfervat eos nuper ad Francorum relzionem tranfiviffe. Quum vero hac fcriberet, habebat in animo. eorum ad Ca- tholicam fidem. converfonem . per .Aimericum cum tota natione baptizavit. Francifcus Ballarinus, & P. Mathias de Corona Leodienfis Carmelita , eofdem affe- runt perfeveraffe in hereft ufque ad annum i 21 5. Francifcus Berdinus ordinis Minorum illorum converfionem differt ad Leonis X. tempora initio fzeculi decimi-fexti. Flavius Cherubinus ferius adhuc hanc contigiffe narrat, annofcilicet 1 582. ItaNaironusmodo Citatus; pag. 3. IV. Is vero tradit 2//Z. pp. 4. &r f. nomen Antiochenum. Patriarcham , de qua Willelmus D ZMaronitis. inditum. aliunde. non proficifci Tyrius teffis omni exceptione major verba. fa- ciens, eos à Monothehtica hereft reftpuiffe con- armat. Attamen. adverfus tot. certa toffimonia exclamatur à recentioribus Maronitis, quorum primus, aut altem iiter primos qui fuos popu- dares Libaninicos ab. omni harefeós. fufpicione pugarn volui, Georsius Amira Edenenfís uit .... quem fequutt fant Joannes Hezrvonita; & Gabriel ionita in libello de moribus Ovien- zalum, Abraham Ecchellenfis paffim , xandem- que .... Fauffus Naironus in differtatione de origine, nomine, ac religione Maronitarum, Roma edita anno 1679. &* in alio (libro) eui sirulus, Evoplia fidei Catholicee Romane, ;/i- dem edito anno 1 694. In utroque illo opere argu- anenta omnia collegit, que alit ante ipfum leyuter admodum. attigerant : quumque. eum" premeret W^llelnt Tyrii audtoritas ,curam omhem adhibuir . ut eu, non tam proprio quam Eutychü judicio quem legeyat , ea fcripfife qua Maronitas fafpec- 10$ Monorheliica luerefeos redderent , demon- Jfraret. Adducig in hanc fententiam Auctores quam ex 4. /Marone abbate, cozvo S. Joanni Chryfoftomo, cujus extat epiftola ad ipfum ex fuo exilio fcripta ut ejus fe precibus commen- daret. De eo S. Marone loquitur Theodore- tus zn Rel. iff. capp. 16. 21.24.07 20. Hunc fcilicet ait divino afllatuni Spiritu collem qui ab ethnicis fuperftitiofe colebatur occupafle, fanumque ibi exiftens confecraffe Dco. Nee folum egritudinibus corporis medebatur, inquit "Theodoretus, fed congruentem. etiam animis adhibebat curationem. Ex paulo inferius: .f7e E, autem agriculrure divine curam gerens, &* ani- mas fanul curans dr corpora, parvam paffas agritudinem, ut &* natura imbecillitatem, animi dicamus fortitudinem , excefft à vira. Quibus verbis intelligi datur, ab eo plurimos Syrize incolas in orthodoxa fide, quam tunc in Oriente varia herefum monfílra vaflabant, fuiffe confirmatos, plurimos quoque ejus fanclitatis exemplo commotos àd monafti- cam difciplinam amplectendam convolaffe. Optarat quidem S. Maro, pergit 'heodoretus $ DE MONTE-LIBANO. s ab Affemianó relatus zo. 1. Bil. Or. p. 497. in A neque ex populo €. clero quempiam de estero nota y. col. 2. ur in eodem fepulcro cum Zielina conderetur, quem admiratus fuerat, patremque e magiftrum appellare folebar. ed quum poft €jus tortem acre inter vicinos certamen de ejus corpore ortum effet , finitimi cujufdam vici incola, ceteris yt pulfis, faerum. thefaurum rapuerunt , tiaxima ade exffrudta, ac celebri feffo ilum Lo- orantes. Yn Menolog. Gracor. colitur die 14. Februar. Templum illud, de quo hic fermo, ccenobium eft J. 7aronis dictum, Apameam inter & Emefam ad Orontem fluvium fitum, quod fuit tanquam princeps monafleriorum 5yriz fecunda, ficut Acta fynodi Conflanti- nopolitang fub Menna Patriarcha anno Chr. $26. coactz declarant; ubi Paulus diaconus, & Joannes prefbyter, in epiftolis monacho- rum ejufdem provinciz ad Juftinianum Imp. . &ad eundem Mennam Pattiarcham Conflan- tinopolitanum, zzezacl € legati dicuntur zze- uafferüi beati "Maronts. primatzs monaffermorum dyriz fzcunda, & pro omnibus monafleriis cjufdem Syriz fubícribunt. Et in epift. archi- mandritarum Syrie fecundz ad Hormifdam audeat luereticos. appellare , aut Chaldaos. de cetero INefforiauos nominare prafamat.- Quod Ji quifpiam c. difcrimen obfervat ab eo Papa inter ZZaronitarum &. Nefforianorum nomen pofitum. Illos fiquidem (fcilicet Maronitas) gut-pote qui à nullo hzerefiarcha nomen duxe- runt, /zrericos duntaxat nominari vetat, poft- quam fidei catholicce profeffionem emiferunt; Neítorianos vero, quibus à Neftorio nomen inditum, & [arericos & INefforianos appellari prohibet. Ufus enim viget tam in Orrente, B quam in Occidente, hazreticos fidei Catho- lice reconciliatos, fi Occidentales fint, uti Lutherani & Calvinifle, vocari Caro/icos z fin vero Orientales; fi Jacobitz fuerint; .$yro5; fi vero Nefloriani, C/aldaos feu A i/fyrios nun- cupari. Et quamvis omnes efle Carhofic fubintelligantur, hanc tamen .fyrorum , . & Chaldeorum eu Affyrierum denominationem fortiuntur, tum propter eorum rituum diver- fitdtem, tum quia fub diverfis fint conflitutt Patriarchis: /Maronite itaque, quum modo hoc nomen gerant, & à fummis Pontificibus Papam anno 5 17. data, primo loco fubfcribit C à tetporeInnocentiillI. eorum Patriarcha in Alexander archimandrita . Maronis. Extant 12. f. concil. Labbei, col. z y. rry. 162. 7 20. Difcipulos virtutis fuz imitatores reli- quit. beatus Maro, inter quos excelluerunt Jacobs & "T halaffius fanctitate & miraculis illufires, quorum vitas feorfim fcripfit Theo- doretus, Domnina etiam quz in materna domus hortulo Maronis difciplinam semulari fluduit. Adeo autem exarfit in hujus coenobii S. Maronis monachos, Acephalorum, Seve-. rianorum, aliorumque Monophyfitarum fu- bullis apoftolicis appelletur Pazriarcha Antio- chenus /Maronitarum, neceffario fequitur hoc nomen Z/aronita femper virum Carfolicum indicaffe. Ita ex Pagio Affemanus citatus. VI. Floruit feptimo fzculo, & initio fequen- us, Joannesquidam, monachushujus coenobii 5. Maronis, hinc dictus Joannes Maro, cujus Acla ex pervetufto codice Arabico an. 1 495. defcripfit Gabriél Barclaius epifcopus Nico- fienfis in libro ad Georgium. prefbyterum Befciara: filium adverfus Jacobitas cap. ro. Tor, ut preter innumera quz illis inflixerunt T) eademque anno 1639. latiné edidit Pater mala in odium fidei Catholicz, trecentos & quinquaginta corum morte affecerint, quo- rum memoria colitur in Martyrol. Romano, die 5 1. Julii. ; -— V. Porro, quod Maronitarum nomen, iion fit herefis alicujus proteftativum, infert, poft Pagium ad ann. 65 5. n. 13. doctiff. aen 10. 1. Dibl. Orient. pag. y 24. in nta, col. 1. ex modo quo de Maronitis loquitur Eugenius IV. Poftquam enim retulit hzec verba ejus bullze quz incipit Benedictus Deus , data vit. Francifcus Quarefmius in. elucidat. "Terrae fanciz //b. r. cap. 27. p. 96.telle Affem. zo. r. Dill. Orient. p. 49 6. col. r. qui tamen obfervat mendofum fuifle codicem illum quo uterque ufus eft, nam pro "Agathone Papa, fub quo Ma- carius Antiochenus in fexta fynodo damnatus fuit, Evagrium pofuit qui in Romanorum. pontificum ferie nullus eft, & pro.zrgie Papa, fub quo Joannes Maro fuz gentis Patriarcha extitit, poft 'l'heophanis obitum, JJonorium: fubftituit, qui à quinquaginta fere annis obie- «Nonas Augufl. 1445. (Legendum, 1v. aut E rat. Ad doctiffimas remittit idem Affem: in Inm. Nonas Augufti: vel ft vir. verus fit nu- merus, legendum vir. Kal. aut Idus Auguft. quia in nullo menfe dicitur v1r. Nonas: in menfe autem Augufl. iv. duntaxat numeran- tur Nonz) zn concil. Flor. part. 2. n. 20. & apud Raynaldum ad annum 144.5. gn. 21. €" 22. In primis quod'hemo pradittos LA ran (id eft Neftorianorum ad fidem orthodoxam reveríorum) metrapolitam, dr. /Maronitarum epifcopum , corumdemque clericos d» populos , domus £11. ! utramque hanc Joannis Maronis vitam obfer- yationes Stephani Edenenfis Patriarchee Ma- ronitarum, in Vindiciis Z. r. cap. 7. &r feq exquo hec Joannis Acta fummatim exícripfit t0. 1. cit. Dill. Orient. À pag. 496. ad p. /? 6. fimulque notis illuftravit. Cr rd A4; VII. Ait igitur Affemanus ex illis Clis, Joannem hunc ex Caflello zr ( quod juxta Evagr. 44. 4. c. 2&. vicus eft yjnegicae regionis in territorio Antiochenfi) In monte A ij ECCLESIA MARONETARUM —- 9 Suaidia, qui mons Maurus feu Niger dicitur, A catechefis) qui cum Francorum feu Latinorum & Antiochiz urbi imminet, oriundum, à teneris annis divinas humanafque litteras, Antiochiz primum, deinde in S. Maronis; coenobio haufiffe, poftremo grec cruditio- nis adipifcendz gratia petüiffe Conftantino- polim, ubi abdita queque Grecorum fapieng, tiz myfleria didicit, & fanctorum Patrum tractatus ac in divinas litteras commentarios diligenter evolvit. Longiorem ejus in ea urbe moram interrupit mors parentum. In patriam itaque revocatus, diípofitione rerum dome- Antiochie | commorantium | Principe Eugenio confpirayit contra Melchitas, Jus z/lum verbis adortus. O temporis iffius rerum Domine, ye- LI reor ne montis Liban? incola per Melchitarum | factionem. ad eorum [clam pertrahantur. Rem itaque cum Cardinali qui apud te verfatur, effe evanfgendam dico, dandamque operam ut ipfe me tetropolitam inflituat : futurum enim confido ut hac vta in Latinorum fide aliquos contineam; Jacobitice vero. fetta nulla emihi mentio. fiet. Annuit Legatus, dr. Joannem Bomenfem. epi- fticarum facta, Cyrum ex forore nepotem B fcopum creavit. Hzc promotio Joannis anno fuum ad S. Maronis coenobium juxta Orontis ripas fitum fecum abduxit. Eo in loco mo- naflico habitu indutus, moxque initiatus fa- cerdotio, Dei obfequio, populique Chriftiani faluti fe ipfum devovit. Quantum vero in eo flatu fapientia & gratia apud Deum & homi- ncs profecerit , variz ejufdem elucubrationes adverfus fuorum temporum hareticos teflan- tur, &c. Quum igitur Joannes plurimos'ad. fidem adduxiffet, fieretque ad eum undique hominum ejus congreffum colloquiumque Chrifli 686. contigit, Conftantini Pogonati octavo.. ( Mendum in ea epocha irrepfiffe neceffe eft: quum enim Conftantinus Pogo- natus imperium aufpicatus fit poft patris ne- cem, anno Chrifli 668. ut referunt auctores, annus ejus imperii octavus incidit in annum Chrifli 676. non 686. fortaffis 8. pro 7. pofi- tum efl amanuenfis incuria.) Inde vero epiíco- - pali dignitate auctus Joannes, illico in Phoe- nici oras profectus efl, eo fucceffu ut ad ob- fequium ecclefie Romans perduxerit plures PW. . expetentium coricuríus, eare commoti Latini C Monophyfitasatque Monothelitas, tum longe ( Francos (ic appellare folent Syri Arabefque Ícriptoresfzculo duodecimo poffteriores, qua- lis videtur fuiffe illorum Actorum Auctor: Latinos autem in Syria ac Palzftina domici- lium fixiffe ab &vo S. Hieronymi compertum eft) Latini, inquam ex his Actis, Antiochiz commorantes, per Eugenium Principem; Cardinali Romane fedis Legato Joannem prafentarunt, eorumque fuffragio Botrenfis - epifcopus Joannes creatur ( Botrus, feu, ut Straboni placet, Botrys, Phoenicige urbs eft maritima inter Tripolim & Byblum) ut vide- licet ille Libaniotas in Romana fide. retine- rct. Dictis luculentam fidem facit Jacobita- rum teftimonium, ipforum catec/eft infertum (de ea quidem catechefit clariffimus Renaud. to. 2. Liturg. Ór. p. 22. 1. 36. haec ait, apud Affeman. zo. 2. Bibl. Or. pag. 69. col. r. quem librum nulla preterquam AMaronitarum Biblio- checa repra[entat, &* cujus fides valde füfpetta ef. Verum ejus meminit Thomas à Jefu Biatienfis Z4. 7. de converf. gent-cap. 1 y. his verbis: Breviter veferam errores omnes quos ex catechifmo Jacobitarum , qui Roma in. Billio- theca Cardinalis fantla Aeverina tam in Ara- dica quam in Latina lingua confcriptus habetur colligere potui. Colligit autem errores 36. qui in collegii Maronitarum cod. extant. Verum hujus catechefis auctorem fuiffe Noe Liba- niotam in Jacobitarum Patriarcham affump- tum anno falutis 1494. deduxit idem Affem. vom. 3. Biblioth. Orient. pag. 466. col. 2. €x €od. 3o, Arab, quem citat z/idem pag j04- £l. 1.) Tum vero emerfit Maro (verba funt ^ diffitos, tum finitimos, tum convenas fervos, tum indigenas, ex quibus mirum in modum crevit fidelium numerus, adeo ut non modo Libani juga compleverint, verum etiam, velut coloniis inde deductis, Bibi uns atque in Armeniz provincias fefe longe late- . que diffuderint. Nec fuis interca deerat Joan- nes, quin pro temporum conditione facer- dotes & epifcopos ad procurandam ipforum falutem identidem deflinaret: Auctor prae- terca etiam fuit, ut prafecti militize atque Tri- D buni crearentur , qui populum fuz factionis ab hoftium infeflatione tuerentur. Ejufmodi porro ducum tanta virtus extitit, tantaque in - bellicis expeditionibus felicitas, ut non modo Períis, fed etiam Saracenis terrori fuerint, &c. ( Cedrenus certe narrat in Annalibus zo. 7. pag. 427. Mardaitas, id eft Maronitas, fub Conftantino Pogonato, non Libanum modo occupaffe, fed & totum terrarum tractum, qui ab urbe Hierofolyma ad fines Antiochiz porrigitur. ZAzzis, inquit, octavo é* nono Con- ffantini Mardaite Libanum iugrefft, occupave- E. runt quicquid à Mauro monte u[que ad facram urbem, é* fpeculas. etiam. Libani. obrinuere. Eadem apud 'Theophanem legere eft p. 25. Ducum Mardaitarum feriem exhibet anony- mus$Syrus in codice fcripto anno Grecorum 1616. Chrifli 1305. cujus verba Arabica Latine seddidit Stephanus Edenenfis cay. 7. Maronitis autem hoc Mita. id eft, Re- bellium nomen impofitum fuit, quod eis per anteceffum tribuit Cedrenus ad annos Con- flantini Pogonati octlayum & nonum, quia -——— DE MONTE-LIBANO. 10 fub Juftiniano IT. jus fucceffore, eo incon- A Jufliniano (IL) parebant; fed ab iis qui Mar- fulto, inSaracenos irruerunt.) Ut infra fufius dicemus co/. r2. . VIII. Anno fecundo Jufliniani (II.) Im- peratoris, mortuo "'heophane quem fexta: fynodi Patres Antiochenz ecclefiz, Macario ob hzre(im Monotheliticam quam pertina- citer tuebatur depofito, prafecerant, de fuc- cefforis electione fynodus habita eft. (Hic rurfus mendum occurrit: nam Theophanes non obiit ferius quam anno 685. Vide doc-- üffimi Bollandi continuatores zoz. 4. Jul daitis feu Maronitis przerant, in Patriarcham electum fuiffe. Id enim fuadere videtur quod Maronitz ad prefentem ufque diem Patriar- chas fuos à Gracis, Jacobitis, & Neftorianis diverfos habere confueverint. Nec verofimile eft tantam hominum multitudinem, qui à monte-Mauro ad facram urbem, Syriam, Pheenicen, & Palzftinam occupaverant, ca- ' pite & paflore caruiffe; aut in unam gentem à reliquis ritu. moribufque differentem fine aliquo auctore coaluiffe. Atque hac de caufa pag. 110. col. 2. ubi de fedis Antiochenz Pa- p, videntur Graci Latinique gefla Joannis Ma-- triarchis.) Qua occafione divino confilio Antiochiam Joannes profectus, concordi omnium fuffragio Antiochenus Patriarcha creatur, &c. Ad iflius facti elucidationem hzc prudenter monct Affemanus zo. r. Bil. Orient. p. y02. in nota 1. colf. r. à» 2. Joannis ( Maronis) Patriarchatum colligit Stephanus ( Edenenfis) tum ex communi traditione Maronitarum , tum ex auctore Syriacz vitze Jacobi Baradzi Jacobitarum antefignani , qui eum dicit Joannem irunenfem. Patriar- elam (fupra pag. 496. in nota r. col. 2.) deni- C que €x prologo profeffionis fidei à Joanne Marone ad Libani incolas tranfmiffze, ubi hzc leguntur: quumque pro certo exiffimaret Maro fibi confentaneum magis effe fedem fuam mutare, quam. orthodoxam fidem à Patribus Nice , atque. in veliquis fynodis huic confen- dentibus probatam deferere, ab urbe Antiochia ad quoddam canolium profugit quod in ditione urbis Apamez ad ripam Orentis fitum eff. I eo quippe loco otlingenti cenolite probati dr pu commorabantus : apud. quos hunc: libellum ronis prateriiffe, quum hzc in jugis Libani contigerint, & Patriarchatus Joannis Maronis... à Graecis non fucrit agnitus, ut-pote qui ad ritum Syriacum, & fuper fubditosSyros dun- taxat extenderetur; quemadmodum ncc fub- fcquutos, neque prafentes Maronitas Patriar- chas in Antiohenorum numero reponunt, Demum, quod in Actis Joannis Maronis apud Quarefmium refertur, euzz Romam pro- Jectum fuiffe, à à fummo pontifice Patriarcham "Antiochia: ordinatum rc. commentum puto, inquit idem Affem. 757. inde fortaffe ortum, quod Joannesuna cum Maronitis fuis, prater reliquos Syros, apoftolicz fedis communioni adhaferit: Nam, ut bene notat Edenenfis, Mardaitz, feu Maronite, quibus Joannes. praerat, ab omnibus quidem Orientalis hifto- rie fcriptoribus maximam inde commenda- tionem confequuti funt, quod Romanum Imperium à Saracenorum incurfionibus libe- raverint, à nemine tamen proditz fidei, & defertze religionis arguuntur. "Hucufque Afz fem. to. r. Dill. Or. p.03. in nota. e (profeflionis fidei) elucubravir, defriptumque X). YX.. Joannes interim Abrahamum ex fo- ad facrum Libani montem mittendum curayir. Idem prologus paucis mutatis legitur Syriacé & Arabice in cod. Ecchell. 14. Ícripto anno Grzcor. 1703. Chrifli 1392. apud eundem Affemanum re. 1. pag. 76. col. 1. Renaudot. tamen, qui hunc libellum non viderat nec citat, inficiatur ze. 2. Ling. pp. 7. 1 p. à 1 6. Joannem Maronem fuiffe Patriarcham... At quod addit Edenenfis, Joannem zz fyuodo electum fuiffe, id à nemine, inquit Affema- nus, ibidem tom. 1. pag. 02. col. 2. prater rore nepotem (qui in fzculo remanterat ) fuz factionis copiis prafecit, acceptiíque à regulo Simeone quz per epiftolam poftularat auxiliis, ingenti cum exercitu profectus eft ex cenobio S. Maronis ad caftrum Semar- Gebail (id eft Bybli propugnaculum) quod -Botro imminet. Hzc etiam Jacobitarum teftimonio probantur in fua catechefr, illis verbis: Quum Melchite Caffellum. Amiunum occupaffent, Maroninus, ér ejus ex forore nepos "Abrahaminus ad. Áemar-Gebailum procul. à ipfum, affirmatur. Et certe fi Joannes con- p 7Melchiris recefferunt , ibique. ab. exactionibus cordi epifcoporum fuffragio Patriarcha An- üochiz creatus fuiffet, illius utique no- men in ferie Patriarcharum Antiochenorum Ici aut Latini ejufdem evi fcriptores no- taffent, five is Catholicus fuiffet, five hzere- UCUS, uti notata leguntur nomina haretico- rum "eatholicorumque antiflitum qui eun- dem antecefferunt. Itaque probabilius puto, pergit Affemanus, illum, nen ab epifcopis Antiocheng fedis, qui Graecorum Imperatori Jeareges fuos immunes praffitere, quibus à Mel chis incole ipforum. fectam recufantes yexa- bantur ; confpirantibus cum /Marene Afris uni- verfts, ac Libani incolis, qui etiam in ejus verla "urarunt erc... : X. Poflquam vero Joannes Patriarcha has perfecutionum tempeflates ca peu mus felicitàte fedaffet, continuo Liban! Juga, atque finitimas regiones luftrare, & Catho- licos quidem, qui intra ecclefiz fepta verfa- lij YI ECCEESTA MARONITARUM 12 bantur, confirmare; transfugas ad ovile falutis A Mauricio & Marciano Monothelitis parebant, reducere ; ecclefias & monafleria conftrucre; facerdotes & miniftros ad earum cuftodiam cultumque defignare; archiepifcopos & epi- fcopos confecrare , cifque fedes & reditus neceffarios conftituere minime neglexit. Cee- terum quum per €os dies intellexiffet à Mau- ricio & Marciano ducibus Romaorum cce- nobium fancti Maronis folo fuiffe quatum, | atque monachos interfectos, bonaque diffi- pau omnia, Romzis videlicet Maronis no- men ab hominum memoria revellere con- tehidentibus; alterum fibi excitavit coenobium B ad Orientem Caftelli Caphar- Hai. agri Bo- trenfis. Fama eft in eam adem S. Maronis caput ex ccenobio Apameenfi à Joanne fuiffe tranflatum, ejufdemque fancti Abbatis me- moriam Nonis Januarii ab illo affixam fuiffe, quando ecclefia ejus nomini confecrata eft &c. Exacto his moribus vitz curfu Joannes, quum erga populum fuum optimi paftoris partes expleviffet; ex vitee praefentis aerumnis ad fempiternme domus requiem migravit , premium laborum laturus ab eo qui laboran- tibus in fpirituali ipfius vinea mercedem de- perire non patitur. Moritur Joannes v. Idus Februarii (anno Chrifli 707. ut Edenenfis - potat in ferie Patriarcharum Maronitarum ) in ccenobio S. Maronis in Caflello Caphar- — Hai. Ad funeris pompam convenere undique Maronite epifcopi & monachi cum infinita propemodum hominum multitudine, be- nedictionem ex facri corporis contactu ac- cepturi. Mortuus eft cum publica fanctitatis fama, & conditus in Caphar-Hai. Ejus me- -jnoriam ecclefia Maronitica quotannis inftau- Melchitas, hoc eft à parte Imperatoris five Regis flantes, dictos fuiffe: 7Melchi enim & AMalchita à Malech vocabulo hebrzo deriva- tur. Alii Melchitarum originem altius petunt, à Marciani fcilicet Imperatoris, & fynodt Chalcedonenfis temporibus. Ita & Syris pri- mus, quod fciam, inquit Affemanus, fcripfit Dionyfius Bar-falibaus circa annum Chrifti 1160. zn expofit.. Liturg. cap. 1. ubi ait de Gracis, /Melchite dicuntur. quia. relicta. pa- trum fide ( quam putabat fuiffe Jacobiticam) iu fententiam. 7Marciani. Imperatoris. iverunt. Eadem de Graecis habet. Nicephorus Cal- liftus qui anno Chrifli 15 30. floruit, 2 eccl. lib. 14. cap. 2. Enimvero Jacobo Mono- plyfitarum. opinionem apud syros pradicante magnum. exortum eff diffidium ; nam qui rette opinioni. adheferunt, /Melchites appellari. funt, quod fandam quartam [ynodum, & Imperato- vem ipfum ( Melchi enum dyris rex eff ) con- fectarenrur.. Mitto Grecos, Arabas, Latinof- que fcriptores Nicephoro & Bar-falibzo recentiores, ut Severum epifcopum Afmo- C nzorum, Ebnarrahebum chronici Orientalis auctorem, Elmacinum Homaidum, &c. quos Baronius fequitur: nec Eutychium Alexandri- num , decimi licet fzeculi fcriptorem, moror, qui Melchitarum fapius mentionem faciens in annalibus: ro. 2. pp. 76. 23. àrc. nufquam originem hujus nominis prodit, imo ante Marciani &vum jam in ufu fuiffe fupponit pro orthodoxo defignando; ait enim p. roo. Erat autem Marcianus orthodoxus Imperator, quique fidem. Melehitarum. teneret; ac. pro- pugnaret. Denique "Thomas Haranita, epi- rare confuevit v. [Idus Februar. Infuper ad D ícopus Caphartabenfis, fecta Monothelita, calcem poflremz orationis diei dominice & feflorum, Joannis Maronis. interceffionem poftulat : atque in officio fabbati, & in com- memoratione Patrum in facra Liturgia à diaconis recitanda, Joannem Maronem enu- merat cum rcliquis gloriofiffimis Patribus qui hzreticorum errores ab ecclefia repulerunt,. ipfamque in facra fcientia divinorum dogma- tum confirmarunt. Hzc Syriacé & Latine ex Edenenfi refert Affemanus o. 7. à pag. 496. ad o6. notafque inferuit, inter quas non praetereundum videtur quod explicat de ori- gine nominis /Melchite,, pag. yo7. ér feqq. aum. IV. | | | XI. Obfervat fcilicet doctiffimus vir varias fuiffe de Melchita nomine auctorum fenten- tias. Edenenfis enim, & Naironus tradunt, occafione belli de quo fupra, audiri ccepiffe Melchitarum & AMardaitarum nomina: atque hos quidem , -ut-pote Joannem Maronem fequutos. //aronitas fuiffe appellatos, priores Yeroqui Imperatori cjufque ducibus copiarum qui anno Chrifti 1089. cum Joanne Melchi- tarum Patriarcha difputationem | de. unica Chrifii voluntate habuit, /Melchiras affirmat nuncupatos fuiffe, qui S. Maximo confeffore predicante, Marcianum | fratremque. ejus , nec-non Mauricium Imperatores Heraclii deceffores, fequuti. funt. Maximus, inquit "Thomas cod. Ecchell. 1 4. /Marcianum, ejufque fratrem, Imperatores , nec-non Mauricium. qut utrique fucceffit, in urbe regia adiit, €» ut duas Chrifli voluntates in. yria pradicari juberent, E obtinuit : quorum juffiones qui executi funt, Melchitas appellatos fuiffe contendit. At ne- mo ignorat Marcianum Imperatorem centum & amplius annis ante Mauricium regnafle, ncc habuiffe. fratrem. Imperii | confortem : infuper herefim Monothelitarum non inno- tuiffe ejus temporibus, nec etiam fub Mau- ricii dominatu, fed folum fub Heraclio Mau- ricii& Phocefucceffore, circa ann. Chr. 528. Itaque haud improbabili conjectura exiftimo (verba funt Affemani i/i. pag. y. col. 1.) 13 J DE MONTE-LIBANO. ji Maelchitarum & Mardaitarum nomina cosva. A. revertitur, t10x in caffrro Dafconta fedein fixir,. & oppofita fuiffc, eaque olim, non religionis aut zuus, led. eiilis dumtaxat factionzs diffe- rentiam indicafle , licct procedense tempore aliud fignificare potuerint ; poftquam fcilicet unaquzque factio in gentem ritu , paftoribus, & religione etiam diverfam coaluit. Nam qui olim in Syria adverfus Imperatorem rcbelía- verant, Mardaita, id eft, rebelles dicti fuere;. qui vero Imperatori obtemperare non defti- terunt, /Melchitz, id eft, Imperiales : quod in Syria & fub Conftantino Pogonato accidiffe aiunt Theophanes ac Cedrenus, quando Mar- daitze totumillum terrarum tractum à Mauro monte ad facram ufque Hierofolymorum urbem occuparunt. Quod ut clarius perci- piatur, verba integra fubjicio Cedreni, zo. zr. "Anhal. p. 427. Annis, inquit, occavo er sno ( Conflantini Pogonati) ZMardaire Libanum. zgrefft, occupaverunt quidquid à Mauro menre ufque ad facram urbem , &. fpeculas etiam Li- bani obrinuere.. Multi. ad. eos fe contulerunt , erri, captivi , atque indigena: adeo ut exiguo tempore ad multa excreverint millia. Hac Ma- viam C (ios) qui cum eo erant , terruerunt, ita quidem , ut cogirantes Romanum imperium divino prafidio defendi, Legatos ad Conffanti- "um pacis petenda caufa miferint. Is. Pugi- caudam ad daracenos mittit, perque eum pacem cum eis componit, ac tabulis confgmat, ea con- dutone ut per annos triginta quotannis araceni Romanis penderent auri millia decem, fervos centum , equos generofos quinquaginta. Eadem quoque 'T'heophanes narrat p. 277. Ducum Mardaitarum feriem exhibet anonymus Syrus in codice fcripto anno Grac. 1616. Chrifli 1305. cujus verba Arabicé fic reddit Ede- neníiss, cap. 7. apud Aífem. zo. r. Bib. Oy. pag. y 0 1- in nota 1. coll. 1. € 2. fub exordio Jaracentel Imperii, Byblo (Gebail Arabes di- cunt) deminabatur Jofeph , à" Cofro£s medi- terranea regioni qua Gofroéna vel Chefruan ab eodem deinceps. appellari. capit... [n Califatu autem Omari. Beu- Abi-Taleb, Jobus Corfarea Philippi dr. Hievofolymis petiebatur: eaque de- functo, Elias. rerum. pottus. eff, qui Heraclio Amperatori in .fyria. pugnanti Juppetias. tulir. His demum. exdintis, Bybli e? Libani princi- parum tenuit. Jofaphus, J'ucceffit ,. qui unverfam | terram. benedictam ( Paleflinam). fubegit. Quumque e Libano in amelum veniffer, Hievofolymam cogitans, ino- Pinata irruptione latronum provincia Righgzao- ^um pene opnre[fus eff fupra Turrim peregrino- TIT , amiffg orum tribus millibus. Quumque fe TUtfus ex oa epa collegiffer, contra Righzzos contendit, €orumque terras populatus, ec fts ar- matorum vem milibus. imbelles rpbam, dr pecorum. greges. fecun trahens, in Libanum. ibique grandzvus extintius ef. His itaque cla-. dibus attritz Arabum vires, & aucta victoriis Mardaitarum potentia, perpulerunt .Moa- viam, ut pacem vel iniquis conditionibus à Conftantino Pogonato Imperatore redime- ret. Atque ita à Saracenorum incurfionibus pacatum fuit Romanum Imperium, quandiu, Conflantinus vixit. Quo defuncto, quum Juftinianus ejufdem filius anno Chrifti 68 s.. gubernacula Imperii fufcepiffet, Abdalmale-. chus Meruani filius, qui quartus à Moavia B Arabibus praefuit, pacis inflaurationem poftu- lavit, pollicitus fe eidem perfoluturum num- mos mille, & unum in fingulos dies fervum. & equum : Cypri autem, Armeni, Ibcriz- que vectigalia inter fe zequa portione divifum iri; dummodo Imperator Mardaitas Libani incolas alio transferret. Quz omnia breviter. tradit Cedrenus rom. zr. pag. 440. his verbis: Primo ejus anno ( Juftiniani 1L.) AAbzmelechus ( Abdalmalech us) ad eum munctos zartit con- Jirmanda: pacis caufa, convenitque ut Imperator. agmen /Mardaiarum in Libano, ejufque impre[C. C fenes: compefceret , eoque nomine Arabes Ro- manis penderent in. fingulos dies nummos mille, equum , € fervum. Imperator Pautum Magi- Jfrianum ad Abimelechum rmittir, pactt confir» mandi gratia, idque feripto, dr teflibus eff coms. prehenfum. Proinde Imperator miffo legato duos decim millia Mardaitarum revocat. Quo quidem Jfacto Romanam potentiam accidit (id efl com- minuit.) Quidzuid enim hodie Arabes tenent à /Mopfueflia ufque ad quartam Armeniam , id omne infirmum erat, cultoribufqne vacuum , ob incurfiones Mardaitarum. Quilus repreffes, qn» D gentia damna Arabes Romano Imperio in hunc ufgue diem. intulerunt... Enimvero Juffinianus annos non totos fexdecum natus, inconfülte rem gerelat. Anno fecundo profectus in Armeniam, recepit /Mardaitas in Libano degentes, aleueum murum deffruens.. Cedreno confonat 'Theo- phanes pp. 200. 202. &* 203. Hinc porro Maronitis MMardaitarum , id. eft Rededlium no- men impofitum fuit ab Imperialibus, eo quod nimirum privata aucloritate, & Imperatore inconfulto, in Saracenos irruiffent, iifque debellatis totum terrarum tractum à Mauro eique Joannes. regulus E; monte qui Ántiochie imminct, ufque ad facram Hierofolymorum urbem occupaffent. Qua autem arte Juftinianus agmen Mardai- tarum € Libano in Armeniam abduxerit, nar- rat Edenenfis cap. 7. citato: Jzru/ar, inquit Juflinianus contra Arabas. expeditionem , € miffo in yriam exercitu, A vehiflnatego ts & perlonorifiam. eyiffolam. dedit, ad 1-ttant Ducem perferenda, pracepitque ut Aemtnem fe- creto. convenirer, dataque occafum? perimeret, Dux Gracus £raco affu , exiguo €Un COHllaru 13 ur fraudi fucum faceret, ad Joannem (Mlardai- tarum Ducem) profectus eff in oppidum Cab- belias, ipfque luteras dr hmperatoris dona obrulit: nec. difficile fidem invenire fuit , quim perhonorifice à Joanne exceptus , militum quoque animos cepit. Ergo dum de belb Arabibus indiceudo confulitur, dato. figno. concurrere. ex &ufidüs Graci affideniem menfe Ducem Libani zrucidant.. Ut proditum Ducem milites compe- rere, fublato clamore in interfectores irrumpunt. E£CCLESIA MARONITARUM. A Summa hic utrinque contentione pugnatum eft. ded facile erat imparatos à paratis. vepellit. Tum denique Imperatoris Archiffrategus animos incolarum Libani ea cade exulceratos demulcere capit, &* factum excufare.. Addebatque Con- ffantinopolm , ob Arabum Perfarumque incur- f(ones , in magno difcrimine conflitutam, ipforum ape indigere: publicam proinde rem privata uti- litati. anteferendant. effe. Quumque. praterea ampliffina pramia ipfis pollicerewr, ft Impera- cori parerent, agre tandem obruit, ut uneo-. nem defüntli ex forore nepotem Ducem fibi ve— nuntiarent , qui armatorum duodecim millia t. Armeniam , poffea in Thraciam deduceret. D r daitarum & AMelchitarum appellatio in Syria, tanquam voces proteflativz, vel rebellionis, vel obedientie erga Imperatorem Romanum. Atque id ut affirmem, prater hactenus af- ferta, fuadet altiffimum Patrum omnium, & hiftoricorum antiquorum, de 74e/curis, pro orthodoxis defignandis, ante fzeculum deci- mum filentium. Evolvantur opera Patrum quarti, quinti, fexti, feptimi, octavi & nont fzeculi: legantur hiftorize Procopii, Evagrit, "Theophanis, Cedreni, Zonarz, Theophy- laci; nullum in iis ZMelchitarum veftigium apparet. Sed neque apud hzreticos aucto- res, ut Petrum Cnapheum, Philoxcnum Hierapolitanum , Severum, Petrum junio- rem, Joannem Philoponum, Darenfem , aliofque, à quibus catholici, CAalcedonenfes quidem, & .fymoditz paffim appellantur, nunquam tamen ZMeícluta. Contra 'Theo- phanes ac Cedrenus /Mardairarum difertam mentionem faciunt, nec tamen illos hare- fcos ullius infimulant: quod argumento eft, eorum nomen factionis civilis, non proditz religionis notam fuiffe; atque adeo Mardai- Flujufinodi fimultates , quas Libani incolas inter C tarum hoftes patria ipforum lingua ( Syriaca er Gracum Imperatorem interceffffe diximus, Mardaitarum, /oc eff, Rebellium gomen eifdem erearunt , quum Jufliniani (M. Rinotmeti dicü) mperium afpernati, deferiptis. fupra motibus caufam dedere. Fiucufque Stephanus Ede- nenfis , apud Affemanum, zo. r. Dill. Ortenr.. gag. j o2. in nora, coll. 1. é7 2. Ex illa autem militum collectione, quos Maronitarum pri- mates ex univería Phoenice fibi comparave- rant ut tutiora loca occuparent illius partis Libani, quz Giobe nuncupatur, in qua fita e(t urbs Aader, & im Saracenos irruerent, deduxerunt Joannes Morinus, quidamque alii, /MarZaitas fuifle Monti- Libano adve- nas, non proprios ejus habitatores: verum ft fic res fe haberet, tacerent ne quotquot de Mardaitis agunt. fcriptores, undenam pro- fecta effet tam bellicofa gens, & quo inde pulía recefferit! Nullus tamen illorum extat, fatente ipfomet Morino, qui aperiat quz nam fuerit Mardaitarum natio, quam-ve orbis partem inhabitaffet ante fuum in Montem- Libanum acceffum, quam etiam modo in- fcilicet) AMelchitas nuncupatos fuiffe vero- fimile. eft: alioquin, vel Mardairarum , vcl AMelchitarum , tanquam haereticorum , memi- niffent eorum temporum fcriptores, qui res in Syria geflas, exortafque ibidem hzrefes accurate deícripfere. Syriacum vero id nomen effe, & in Syria natum, ipfze voces /Melchira & AMardaita convincnut; convincunt & Melchi- tecatque Maronitze, gens olim & in prefentem ufque diem in Syria frequentiffima, alibi rara, aut nulla. Certe, ut diétum eft, apud nullum D auctorem Eutychio antiquiorem , nomen Melchitarum ad Marciani Imperat. tempora refertur: At fi in ZEgypto ortum fuiffet, ob Diofcori Alexandrini affeclas, ut cenfuit Pagius ad annum 622. num. 9. non utique /Melchite Syriaco aut. Arabico fermone ( ex utraque enim lingua, ficut & ex hebraza, commode derivari poteft) dicti fuiffent qui orthodoxam Imperatoris religionem profite- bantur, fed grece Bacvusa, aut aliter juxta . AEgyptiacam linguam, ut perfpicuum eft, quum in /Egypto Syrus fermo nunquam, habitet: quandoquidem nihil penitus de ea E, Arabicus vero ufurpari non coeperit, nifi invenitur, fub illo nomine, poft Juftiniani IT; imperium, nihil fimiliter ante Conftantinum Pogonatum: fed tandiu folum celebrantur in hiftoriis Mardatte Libani incolz, quandiu - Maronitz habiti funt veluti Imperio Romano velelles, ceffavitque AMardaitarum denomina- . tio, flatim atque Imperatori fubditi fuerunt "lidem Maronitz. lta Fauftus Naironus. zz - differt. de. origine dc. Maronitarum pp. 6g. &r 6. His itaquc temporibus incepit Mar- duobus fere fzculis poft Marcianum Imp. & quartam fynodum, quando nimirum Saraceni fub Omaro Califa /Egyptum occuparunt. Quodautem /Melehitarum nomen apud recen- tiores pro Grzcis /Egyptiis ufurpatum inve- riatur, mirum non eft, fiquidem Jacobirarum nomen, quod certe in Syria, & ex homine Syro (Jacobo Baradzo) prodiit, ad ZEgy- ptios Monophyfitas tranflatum legitur: plu- rcs. enim mutationes nominibus hujufmodi accidere 16 Ac 17 ^DE MONTE-LIBANO. 18 accidere folent, ut manifeftum fit ex ipfomet A ad calcem fcriptus effe notatur anno Cluifti AMelchitarum. vocabulo, quod olim ortho- doxos, nunc fchifmaticos Syros & /Egyptios Graci ritus fignificat. Sic etiam Libaniotz, abjecto Mardaitarum titulo, 7Maronire dicti fuere, ex f. Marore fcilicet, cui in Íigne cceno- bium juxta Ápameam excitatum fuerat: unde & Joannes eorum Patriarcha, de quo modo dictum eft, cognomentum ZMarenis traxit. XII. Hujus Joannis Maronis quedam fuperfunt fcripta, prater alia quz eidem fup- ponuntur. Pofterioris generis videntur, tum 1 392. his verbis, AAfolutus eff facer iffe libellt Jidei fanttes ecclefie codex anne (Graecorum ) 4703. (Chrifti 1392.) die 20. Februar. per vilem ér' peccatorem hofpitem. Jofephum. diaco- mur ex oppido Hachel (qua fuit patria Abra- hami Ecchellenfis) ex regione. Byblienft, qui nunc habitat in oppido Ban Gubia Befciarenfts: quz eft provincia Libani fupra Tripolim Syriz, ejufque olim caput fuit Zefciara ubi Duces Libani refidebant: Baz vero cjuídem provincie oppidum eft. Libello hic titulus deptem tomi quos Stephanus Edenenfis cen- B prafigitur: Jn nomine Dei fcribere aggredimur fuit illi attribui ab Hebedjefu epifcopo So- benfi Ícriptore Neftoriano, in catalogo Ícrip- torum Syrorum pag. 49. Eos enim affignat Hebedjefu cuidam Joanni Bar-Frangoje, aut Dar-Fincoje, utlegitur in cod. Ecch. 17. cujus ipfe fententiam de Chrifli nomine in fenfum Neftorianorum detorto producit in lib. Mar- garitarum part. 2. cap. f. apud Affem. ro. z. p. 10. col. 2. tum Libri 4. de Bacerdotio, qui fcetus funt Joannis Dareníis, apud eundem Aflemanum re. 2. Bill. Orient. pp. 122. 123. Libellum fantta fidei quam in monafferio fandi ac T heophori beati £Mar-FMaronis edidit Maro, qui dicitur Joannes, fuitque. Patriarcha. urbis "Antiochia, ac totius Jyrie. Qua verba inter- pres Arabicus paraphraflicé fic reddit: /z nomine Dei incpimus fcribere declarationem Janctz fudel, quam apoffolica. tenet ecclefía , Jeriptam. quidem à fauce Joanne. Patriarcha "Antiocheno in monafferio Maronis ad Qrontem Jiuvium in regione Apameg & Emefan; tranf- mifjam vero ab eodem ad Montem- Libanum. tum Éxpofírio vocum feripturz, cujus meminit C Quamobrem prafati montis incolz de monafferii Gregorius Bar-hebreus in Horreo myflerio- rum fub nomine operis Joannis /Maronis ; hic fiquidem Edeffenus erat, & vivebat fzculo decimo, ut narrat idem Bar-hebrzeus, part. 2. chronici Syriaci /o/. 286. apud eundem Affe- manum, zo. 2. pp. 263. C7. feq. tum denique Expofitio Miffz, que Dionyfii Bar - falibei opus eft, apud eundem Aflem. ro. 2. pp. 176. € fgg. ubi ejus analyfim tradit. At in Vati- cana Bibliotheca, fequentia Joannis Maroni- tarum Patriarchze fcripta genuina occurrunt, Maronis nomine Maronita appellantur: fed er Joannes ipfe de ejufdem monafleri nomine Maro nuncupatur. Hunc interpretem Arabicum, f;- mul & interpolatorem Libelli Joannis Maro- ris, Thomam effe Haranitam epifcopum Ca- phartabenfem Monothelitam, de quo jam fu- pra dictum eft, z. xr. co/. 2. teftatur Steph. Ede- nenf. Z5. 2. Vind. idque flylus ipfe confirmat; eadem enim eft phrafis, eadem fenía in hoc Libello Arabice verfo & interpolato repe- riuntur, ac in opere quod idem Thomas in , tefte codem Affem. rom. r. pp. y12. & egg. D decem capita, feu propofitiones diftributum, ltem pag. 76. col. 1. ubi cod. 14. Eccheil. mentionem facit. Sunt autem XIII. Primo, Zzaphora feu Liturgia cujus initium, Coram te, Rex Regum, é. Do- mine Dominantium. Extat codice Ecchell. 5. fcripto Gamblini in Cypro anno Grac. 1846. Chrifli 1535. p.100. Hancuna cum reliquis Joannis Maronis operibus ut fpuriam rejicit Renaudot. ze. 2. Liturg. Orient. in differt. pro- emiali pag. 1 y. & caufam hanc producit in- ferius p. 2 44. quia uulla Bibliotheca, quantum- ad Joannem Melchitarum Patriarcham circa annum Chrifli 1089. tranfinifit, ubi inanibus argumentis Monothelifmum flabilire conatur; (extat vero hoc Thoma opus ad calcem pre- fati Libelli Joannis Maronis,) Maro € contra in fuo Libello Syriaco totus eft in demonftran- disadverfus Neftorianos & Monophyfitas dua- bus in una Chrifli Perfona naturis : nam p. 2. nominat quatuor fynodos generales quarum definitionibus fe confentire profitetur; deinde brevem & accuratam SS. Trinitatis, atque cunque Orientalium librorum dives, ipfam repra- E, Incarnationis fidem exponit à pag.4. mox Jfentar : perinde ac fi omnes ipfe Bibliothecas adierit, inquit Affem. ro. z. p. y 15. col. 1. aut omnes Bibliothecarum omnium libros evol- Verit; aut demum nullum in Oriente fcripto- Tum monumentum fuperfit, quod in Biblio- thecas Europze illatum non fit. XIV. Secundo, Lilellus fidei, quem Joan- . nes cmonafterio fuo S. Maronis ad Libaniotas wanfmifit. Extat Syriacé cum Arabica verfio- "ne, in Biblioth. Vatic, cod, Ecchell. 14. qui Jomus 11H. teftimonia Patrum producit à p. 74. Mirum eft quidem Severum /zz&i titulo decorari : verum id ex amanuenfis fraude oriri exifl- mat Affem. p. y16. col. 2. neque enim Joan- nes Maro fanctum appellaverit Severum Mo- nophyfitarum primipilum, quem ipfe in hoc Libello, velut Chalcedonenfis fide! deferto- rem execratur. Poftremo iis verbis librum con. cludit. Nune zgitur, fratres fidutes, Jantia Ca- -shelica ecelefiez filii, effee [uf Eds 19 ECCLESIA MARONITARUM 20 A fuit, cognomento Camcelarius, ele&tus anno dr confert invicem, e» videte, qua. fancta [yno- dus, ér religiofifimus Papa credidi, e definivit, er qua fancti Patres noffri fupra commemorati zradiderunt; quomodo fibi ad amuffim cohareant, €" üs confentiant, que mos ex Chalcedonenft concilio profitemur: ficut à yeruas ipfa teffatur ex f. Leone Romano pontifice, &* ex. fantlis féxcentis ac triginta fex Patribus, quorum preces aobifcum fint. [n eo Libello, nec quinte, nec fexta fynodi meminit. Fortaffis quod quinta fynodus nihil Chalcedonenfi definitioni ad- dideritrefpectu materiz quam fibi tractandam Grecorum 906. vcl 908. Chrifli 595. vel . mortuus vero anno Grecorum 942. Chrifti 65 1.) quum enim ei, ff modo [ynodum Chalcedonenfem veller admittere, Patriarcham Antiochiz (orthodoxum fcilicet) fe eum con- ffiuturum Heraclius promififfet : 1s enunciatis in Chriffo naturis duabus, harefmm ad tempus diffinulans , propofitam. | [ynodum probayut. dr vecepit. Tum vero de operatione & voluntatibus Imperatorem interrogayit, quales a[ferere debeat, geminas, an unicam? Imperator inufitata. fibi propofuerat: At quid caufze fuerit cur nihil B vocum novitate. implicatus , Jergio Conffanti- dixerit de Monothelitis, nihil de fexta fynodo in qua corum harefis de una Chrifti voluntate damnata eft, & Macarius Patriarcha Antioche- nus depofitus, facile non eft decernere. Exifli- mat Affem.zo. z .Dibl.Or.pp. y 11. y 12.87 17. id fortaffis contigiffe, vel quia Joannes Maro hanc fynodum precefferit, vel verofimilius quia hunc Libellum fidei ante ejufdem fynodi celebrationem fcripferit. Quod enim in titulo legitur; Joannem Patriarcham hunc librum. dictaffe, ex privata amanuenfis opinione pofi- tum videtur, non ab ipfo auctore, qui in toto opere nihil de fua patriarchali aut epifcopali dignitate indicat. Et certe, preterquam quod omnes quos laudat Patres in eo Libello Mo- nothelifmi zetatem antecefferunt, fi ipfe poft exortam hanc herefim illum edidiffet, quz- cunque ejus fuerit de Monothelitarum ha- refi fententia, fextam fynodum memorare non pretermififfet, vel ut ei affentiretur ca- tholicus, vel ut eam refpueret ac confutaret hzreticus: nifi quis fufpicetur cum eodem Affem. p. f 11. col. 1.apud Libaniotasad quos nopolitano epifcopo fcribit rc. Hac. omnia "Theophanes; quibus palam eft primipilos Monothelitas à Jacobitarum hzrefi de unica in Chrifto natura ex animo non receffiffe, nec fynodum Chalcedonenfem recepiffe nift | fraudulenter & ad tempus, ut nempe Catho- lici, admiffa femel incauté unitate voluntatis & operationis in Chrifto, unitatem quoque nature admittere cogerentur. Notandum tamen obiter, ex Pagio in critica Baronii ad annum 629. n. 5. Theophanem hic confun- C dere congreffionem Heraclii cum Paulo Se- veriano, quz contigerat anno Chrifii 622. unde fumitur exordium Monothelifmi, cum ca quam ipfe fcribit ad annum 629. ejufdem Imperat. cum illo Athanafio, quae fictitia eft. In litteris enimSergii ad Honorium I. Papam anno Chrifli 634. & Cyri ad Sergium anno 62.6. Ícriptis, & recitatis in v1. fynodo, Pau mentio fit, non Zzanafíi. Qua etiam de caufa ea fynodus, ficut & Lateran. fub Mar- tino I. hunc Paulum inter primos Mono- thelifmi progenitores recenfent, non Atha- (cribebat Joannes Maro, & quibufcum verfa- D nafium, quem profecto intactum non rcli- tus fuerat , de duabus quidem naturis & unica Perfona in Chrifto, propter Neflorianos & Monophyfitasiis inlocis celebres, acriter fuiffe difputatum, nullam vero hactenus de duabus Chrifti voluntatibus ventilatam fuiffe quz- ftionem : Quamvis enim in terris Romano imperio fubjectis multum agitaretur Mono- thelitarum error, ob Imperatores& Patriarchas . qui illum propugnabant; in Libano tamen, quem Mardaitz fuis legibus utentes occupa- verant, vix innotuerat tunc temporis hac quiffent. In iis itaque circumftantiis credibile €ft Joannem Maronem ad Syros fuos fcriben- tem, fatius duxiffe fi (acri Chalcedonenfis concilii propugnaret authoritatem, duafque in Chrifto ineffe naturas evinceret ;; quibus femel flabilitis, haerefim Monothelitarum , sque ac Jacobiticam corruere neceffe erat : quam fi Monothelitifmum fpecialiter confu- taret qui re ipfa ex Monophyfitica harefi na- turaliter confequitur. XV. "Tertio, Liber adverfus Monophyfitas. harefis; vel eam à Monophyfitarum. hereft E; Extat in laudato codice Ecchellenf. 14. poft non diftinguebant, cujus reipfa germen erat ad eamdem latius propagandam exortum. Er certe nullus Syrorum Jacobitarum ag- nofcitur, qui ante fzeculum decimum Mo- nothelitas impugnaverit, illorum-ve fecerit mentionem : 2/2 mamque unam ponendam ma- "turam , ubt una operatio afferitur, probe norant, Chrifti 629. dc Athanafio loquens Jacobita- Tum Patriarcha, (qui hujus nominis primus ánquit Theophanes ad annum 20. Heraclii, Libellum fidei pag. 102. (apud Affem. rom. 1. p. y 17.c0l. 2.) Ejus titulus eft: Irem Quaffiones excerpta adver(us Monophyfttas, id eff, eos qui fimplicem Dei Verbi naturam cum eju[dem carne confundunt, à componunt , unam effe naturam dicentes, Initium eft: Dicite nobis, fancti fra- eres noffri ; hac unica natura , quam in Domino noffro poff unionem confitemini , confubflantiatis Patri eff , necne ! XVI. Quarto, Liler adverfus Nefforianos. TEE PLATE SACRI DIM UP M RENE FOIE rTy LEFT Em e fu ^ .pE MONTE-LIBANO. $5 In eodeti od. p. 114. (apud Affem. i/iZ. ) A gregales T 'heopafchites dicti fugit ; yros veyo ad "Titulus eft: Fem Quaffiones excerpta adverfus iNofforianos. Initium eft: Air Paulus "Apoffo- fus; reconciliarus eff nolis Deus per anortem Fi fui dra s XVII. Quinto, £pi/fola de Trifagio: que Refponfío eff ad eos qui dicunt nos totam fan- dan T nitatem crucifigere, quum Trifagio ad- dimus, Qui crucifixus es pro nobis. Joanni Maroni tribuitur in eodem cod. Ecchell. 14. pag. 12 y. licet non eadem, qua totus codcx, manu fit exarata: Quod mihi non levem fuf- utraque infantia diffare. Rurfus inflat anony-. mus: 4r verba ab hareticis male ufurpata ome nino yitanda funr, Refpondet auctor: ,$; Jic regula inffffendum foret, omnes facras feripruras oblitterari. profcribique oporteret. Quamobrem, ut nonet Cyrillus in commonit. ad Eulogium; non omnia, que ab haereticis ufarpantur, fang rejicienda: in plerifque enim heretici. nobifcum loguunturg fed zgpforum mens errorem intendit, quem nos munime intendimus. Eadem fere de lrifagio Ephrem Antiochenus Patriarcha, picionem ingerit , inquit Affem. 4j. p. y 14. B qui tefle Photio in Bibliotheca codice 228. col. r. eam vel exaltero, quod ad manus noftras nondum pervenerit, exemplari à recentiori amanuenír defcriptam & laudatis Joannis operibus hic infertam fuiffe, vel cidem Joanni fuppofitam. Et fuppofitionis quidem vitium duo arguere videntur. Primum, quod hanc epiftolam immediate fequitur Dzz/zus Jyrum zuter & Graecum deTrifagio, qui licet in codi- ce noftro mutilus fit & anonymus, ex Bar- hebrzo tamen in Lib. Ethic. colligitur Da- vidis Pauli filii, epifcopi Jacobitze, effe fcetus: paulo-poft initium, in epiftola ad Zenobium quemdam Scholafticum Emifenum Acepha- lorum labeinfectum.... explicat nonnihil circa ufum facri Trifagii hymni. Etenim Zenobius fuc fejunctionis à communi ecclefia colo- rem hunc quafiverat, quod recens divifa effet ob ter fancti hymni fententiam. A fferit contra Ephrzmius eümdem hymnum Orientales Chrifto Jefu attribuere, & propterea nihil peccare, tametfi adjiciant crucifixus pre nobis. Conflantinopolitanos vero atque Occiden- (extat Dialogus ille in cod. Arabico 4.3. apud C tales in fupremum facratiffimumque bonc- eumdem Affem. ze. 2. p. fro. col. 2. fub hoc titulo; Davidis füii Pauli Dialogus inter Met- chitam £r Jacobitam de Hymno Trifagio ) e- dem autem in hac epiftola ac in Dialogo ra- tiones pro additamento Triíagii, eadem fere verba, ut utrumque opus conferenti patebit. Alterum, quia eadem epiftola tres poftremas quinternionis decimi-tertii chartas ita implet, ut nullum folium inter hunc & Íéquentem quinternionem defideretur: quum tamen Dialogus Davidis de Trifagio, qui Epiffolz fubnectitur, acephalus fit, eique tot chartze D decífe videantur, quot epiftolam componunt. uare probabile admodum eft recentiorem amanuenfem, avulfis tribus prioribus Dialogi chartis, locum huic epiftolz feciffe, quam fortaffis ex ipfifmet dialogi verbis concinna- vit. Utut fit; Summa ejus hac eft: objicit AnonymusSyris orthodoxis, famdamTrinira- tem ab üs pradicari crucifixam , quoties Trifa- gio fulyiciunt, Qui crucifixus. fuiffi pro nolis. Refpondet Joannes Maro, aut quifquis eft auctor epiflole: Unum de Trinitate duntaxat rum omnium fontem, confubftantialem-Tri- nitatem fententiam referre : idcirco non fufli- nerc illud addi crucifixus pro nohis, ne qua paffio "Trinitati attribuatur &c. Recte vero facere utrofque hic affirmat , neque ullam reperiri rationem cur alterutra reprehendatur; vel indifquifitionem revocetur. Ordinatusfuit Patriarcha. Antiochenus hic Ephrem anno Chrifti 5277. obiit vero anno $45. Hinc ap- paret, fubdit Affem. idid. p. y 1&. col. 2. Syros orthodoxos, licet Trifagio hymno particulam illam, Qui crucifixus es pro nobis, addiderint ; ( propter quod procul dubio additamentum à Maronitis jam admiffum S. Joannes Da- mafcenus eofdem, non quidem pro hzreticis babebat, ut infra patebit z. x xv. co/. 2 r. fed tamen fibi non effe conjunctos indicavit , tum in libello Ze recta fententia in fide tenenda, ubi ait 7o. 1. edit. Parif. anni 17 12.p.2 9 y. C. sa] un XolVoYÉi éréeomsu) Toc jun 6j0309oUr , Sepe suc Tc Maeowhzue" Nec me communicaturum cum altero qui fidem hanc non confitetur, ac pra fevtim cum Maronitis. "Tum adhuc carius in epiftola earnem induiffo, & cnicifixum fuiffe, qui eff E; ad Jordanem archimandritam , De hymno T rt- Dominus noffer Jefus-Chriffus ; non totarh Tri-.— fagio, ibidem, p.46. E. 2a] nndis Moers io / Mitatem ; quandequidem nec tota Trinitas in- carnata eft; ér ad ulum unum, mon ad totam Trinitatem , ) yrorum mentem referri, dum Tvi- Jagium hymnum canunt. Reponit anonymus: Cur ergo. fantti Patres Petro: ( Cnapheo five ulloni ] anathema dixerunt ! Ref pondet auc- tor: &nta Ule quarerpitatem Perfonarum inda- cere nüliebatuy, Judaeum Nefforium. emulatus, & paffiunem ewvinitamn tribuit / Quapropter ejus Tomus [1I «oed MEVOI TÀ Tewzyo T euvezo. Abfit quod cum AMaronitis fentiamus adjecta d rifagra eru cifixione) apparet, inquam, licet hoc Petri Ful- lonis additamentum receperint Syr! ortho- doxi , & inter eos Maronitz, illos nihilominus à Jacobitarum & Theopafchitarum hzrefr abhorruiffe. Quin immo ipfos Monophyfitas tam antiquiores quam recentiores eadem - eirca "Trifagium cum Catholicis fenfiffe , & Bij 23 ECCLESIA MARONITARUM 24 modo fentire liquet ex homil. 125. Severi A &* non ificiamür. Ob tuam 1n. cruce quortenm Antiocheni, quz extat in codicibus Nitrienf. 33.& 34. quorum meminit idem Affem. to. 1. pag- 72. col. 2. & Ícripti funt, primus quidem anno Grecorum 874. Chrifli 565. alter vero anno Grac. 1 243. Chrifli 9 5 2. Liquet pariter ex Dionyfio. Bar-íalibeo, commenta. in liturg. S. Jacobi, que extat codice Ecchell. 36. apud eundem Affem. to. r. Dill. Orient. pag. y 74. col. 2. & to. 2. pag. 1680. col. 2. ubi obférvat Fullonem ejufque affeclas hic à Bar- falibeo de 'Theopafchitarum errore purgari, quod Trifagiumhymnumaflererent ab Orien- talibus ad folum Filium Incarnatum, non ad totam Trinitatem referri: eadem quoque de Petro Fullone cenfuiffe Card. Norifium lib. de uno ex Trinitate carne paffo, eadem etiam Valef. in Diff. de Pet: Full. poft annotat. ad Evagr.c. f. p.174. Liquet denique ex Dialogo praefati Davidis epifcopi Jacobitze, quem pro gente fua fcripfit, apud eundem Affem. zo. z. p. j 19. col. 2. ubi Graecus ait: fatis prolixe es hactenus loquutus, ó Syre, « ommendans: illud ; Qui tue fuifti pro nobis, nec animad- vertis, quando ter repetis, fandtam-à te dici Trinitatem: quando vero fa- dis, Qui pro nobis crucifixus fuifli, 7 ritatem crucifixam pradicari ; cedo, offende uli fcriprum yos Syri inveniffis Trinitatem fuiffe crucifixam, gr à quanam ex Patribus hoc didiciffis? Syrus: Unum de Trinitate ain' incarnatum €F hominem fadum; an toram Trinitatem ? Graecus: Unum de Trinitàte dico, non totam Trmitatem fuiffe incarnatam. Syrus: Ergo ff unus ex Trinitate iucarnatus &y homo factus eff, &* non tota Tri- nitas, unum. de Trinitate. crucifixum, e? non miferere. nobis. Hzc vir Jacobita. pro. iuis Jacobitis fcripfit. In eodem fentu intelligen- dum, tum Trifagium, tum ei additamentum, factum à Petro Fullone, Qui eruetfixus es &re. (dempta fcilicet privata €j ufdem Fullonis in co additamento mente, fi quid aliud cenfuit) luculenter exponit Xenaias Philoxenus, qui epifcopus Hierapolis initiatus eft circa annum Chrifti 48 5. ab ipfomet Petro Fullone fedis Antiochena invafore. Ait enim in. epiftola prima ad monachos Gaugaleníes, qua extat B in cod. Syr. 11. cujus meminit Alem. zo. z. p.612. col. 2. loquens de iis dictionibus, unus de Trinitate , & Deus paffus, apud eundem . Affem. ro. 2. p. 2 y. col. 2. Nequaquam moriuus eff. fpiritualis, ut fpiritualis, neque paffus. eft Deus, ut Deus. Paffus eff autem , quia corpus affünpfit : mortuus eft, quia mortalium. focius factus eff. Ev adhuc expreffius in epiftola 2. ad monachos Teledenfes, quz legitur in cod. Nitr. 277. tO. 1 . Bibl. Or. p.569. col. T verba tcfert idem Affem. 7o. 2. pp. 2 y. col. 2. 7 36. col. 1. de ipfo Trifagio: Quemadmodum e uni- Sanctus Deus, rer C verfa Deiecclefía in hymno canit, Sanctus Deus, Sanctus fortis, Sanctus immortalis, qui cruci- fixus es pro nobis miferere nobis; ffc €? vera credit ecclefta, fic à lingue quas veritas amoyet exclamant, eumdem fcilicet Deum Verbum , qui natura immortalis eff, corpore pro omnibus cru- cifixum; non autem corpus, aut hominem extra ipfum in crucem fublatum. Ex quibus palam fit non eodem fenfu appendicem illam TTrifagii, Qui crucifixus es àrc. à Monophyfitis recep- tam effe, quo ei à Petro Fullone primitus in- fertafuerat: ut nimirum tribus períonis divinis, zotam. Trinitatem. praedicamus: quonam qui D five divinitati ipft quz una eft in tribus per- carnem non fufcepit, nec in crucem agitur. Et ns, Ó Grace, non , ut tox aiebas, toram vi- nitatem. crucifigimus; fed unum. de Trmitare pro nobis crucifixum profitemur: neque totam Tyinitatem cogitamus, quando dicimus Sanctus Deus, £7, Qui pro nobis crucifixus fuifti; feZ unum de Trinitate qui eff unus Dominus Jefus-- Chriffus unigenitus Det fius, ex Patre natus ante omnia facula, lumen de lumine, Deus verus de Deo vero, qui propter nos homines & propter noftram falutem defcendit de calis, * incarna- uus eff de Jpiritu fancto, Cr ex Maria Virgine, . dr homo factus efl. Crucifixus etiam pro nobis ub Pontio Pilato fecundum doctrinam trecento- zum decem 6r octo Patrum. Ez quando oramus, dicimus, Sanctus Deus, qui Deus quum fis, propter charitatem tuam factus es homo:Sanctus Fortis, qui quum omnia yirtute tua portes, qn alfumpto corpere | | Ymmortalis, qui quum matura immortalis fis, voluntariam mortem in carne pro falute noflra Jebüfti. SEN nolis fuiffe crueifixum fatemur, infirmus apparut ;; Sanctus. fonis paffio & in cruce fufpenfio tribueretur. Unde, utobfervat Petav.//4. f. de Incarnat. c. 4. apud eumdem Affem. rom. 2. p. 2. cof. 2. re- probata eft ab ecclefiadlatim ab initio pracfata Appendix, zagis ad. corruptoris mentem .. .. . quam ad ipfam verborum conceptionem, qu& vin- dicari per fe facile poffet ab multiplici hac invidia diffidentium invicem harefcon (Neftorianorum & Monophyfitarum) quas fimul complecti dici- tur. Maronitas porro, quos certe nemo T heo- pafchitas aut Monophyfitas. nunc temporis - E effe fufpicatur, Trifagium, in libris fuis eccle- fiafticis Romz recognitis.& impreffis, cum - controverfo illo additamento etiamnum ha- bere teflantur idem Affeman. vo. r. pag. /20-- col. 2. & Fauftus Naironus in opufculo De origine, nomine, ac religione Maronitarum, p. 132. Sed tunc non referri aiunt T rifagium ad SS. Trinit. fed ad Chriftum unum, qui ter fanctus, id eft infinite fanctus proclamatur. Nam apud Maronitas, inquit Naironus, 'Tri- fagium dupliciter accipitur: aliquando tribus 25 nem addere impium, blafphemumque effe arbitrantur. Propterea nufquam in hoc fenfu penes eos legitur hic hymnus cum additione crucis, ut videre eft in ipforum Miffali , ubi fic cum canunt, andus Deus ,andtus fortis, an- dus ummortalis ,miferere nobis. Aliquando vero foli tribuitur Filio, & tunc additur crucifixio. Id in multis locis Breviarii Maronitarum ma-- nifefte declaratur, & praefertim ad matutinum officii Nativitatis Domini eo modo. Sanctus Deus, qui Nativitate tua fancta liberaffi nos à feductionibus. Sanctus Fortis, qui forzifucaffi gre- gem tuumut canat tibi gloriam. Sanctus Immor- talis, quoniam mortales fil Adam vixerunt nati- vitate tua vivificante omnes. Qui crucifixus es Domine noffer pro ecclefia tua, &r liberaffi eam die Nativitatis tue ex. feditione dr' peccato. In fynodo quam Maronitz celebrarunt anno 1596. menfe Septembri, ut à quibufdam erroribus fibi impofitis fé purgarent coram R. P. Hieronymo Dandino Societ. Jefu Ca- fenate ad id à Clemente VIII. fpecialiter miíTo, requifiti iidem cur zz Trifagio crucifi- DE MONTE-LIBANO. applicatur Perfonis divinis, & tunc crucifixio- A minit 2/4. pag. 626.) & ex Gretferi codice LJ B idem Renaudot. multique recentiores de Ma- 56 quem Combefifius laudat. lbi enim nulla Maronitarum mentio: quinimo idem Cote« lerius in Notis ad illud opufculum, pagina citata 626. de Timothei hujus stateaac ícribit: Quem ego arbitror ante /Monotheliticam harefim vixifft, quia illius tnentionem non facis, XX. Vidimus fupra coll. 1.2. 3. €" 4 9. I. (7 IT. quid Eutychius Alexandrinus Pa- triarcha, (qui fedem hanc conícendit ex doc- tifimo Renaudotio, zz Aff. Patr. Alexandr. P. 246. anno Chrifti 932.) Willelmus Tyrius, ronitis tradant; quibus ft fides habetur, nullus abíolvendi Maronitas ab harefi, faltem Mo- nothelitarum, ante finem duodecimi fzculi, remanebit locus. | | XXI. Atadvertendum eft diligenter, non folum Edwardum Pocokium qui Annales . Eutychii ex Arabica lingua vertit, fateri in prefatione..fua hunc Scriptorem multa fabulofa obtrudere, tefle Nairono in KEvopl - P. 64. fed & ipfummet clariffimum Renaudot. cum paffim reprehendere in iifforia Patriarc. vionem torus Trinitatis interponerent !. Re- C Alexandr. de. grávioribus erratis. Sic à P7 fponderunt omnes, 7rifagium duobus. modis zn eorum. libris ufurpart. Quum ad Trinitatem zotam Pefertur, nilul addi; quum ad. fecundam perfonam ; propter affümptam carnem , nativita- zem, crucifixionem, d mortem , interponi. Haec leguntur in Actis ejufdem fynodi quz tran- fcripfit prfatus P. Hieronymus Dandinus in hiftoria itineris fui ad montem-Libanum, cap. 34. Que emnia, fubdit ipfemet ibidem, legitimi y. proprii: eorüm. libri. teffantur, mec ufpiam fecus. fe in illis veperiffe Hieronymus Dandrnus affirmavit. | XVIIL Hsc porro omnia accuratius recenfenda vifa funt, ut quid de antiquiori- bus Maronitis, eorumque fide fentiendum fit,in tanta Auctorum prafertimrecentiorum diverfitate, clarius Lectori pateat. | XIX. Equidem Timotheus quidam pref- byter Conflantinopolitanus, qui vixiffe dicitur | poft fextam fynodum generalem, fic loquitur de Maronitis , in opufculo de zis qui accedunt ad ecclefiam , apud Combefif. ze. 2. Auctarii Biblioth. Patr. Grecor. pag. 4y 9. Maronita, ufque ad 12. eum fálfi convincit in narratione de facta à . Marco duodecim prefüyrevorum in- Jhiturione, ut ad dignitatem Patriarchalem unum ex ipfis reliquorum manuum impofitione ordina- rent licet hic de e/eciene non de ordinatione íermonem effe contendat. Sciunt autem omnes quid ex ea Eutychii relatione intulerit Seldenus pro fuis prefbyterianis: infulíe tamen omnino. //rum enim eff£, inquit Renaud. P Jitterato homini , ut erat Seldenus, veniffé un- quam in mentem, poffe fe umius auctoris barbari D qui. decimo feculo feribebar, zeffimonio evertere antquifmamn, ér. ecclefia coevam de epi[capis per tres altos epifcopos ordinandis traditionem, aut inauditum. alibi , quam apud hareticos ye- teres, € quidem pauciffinos, doema de parttate epifcoporum. é7 prefüyrererum. ffalifre... Sic rurfus ibid. pag. 76. Ea colligere quz /Ma- hamedani de Niceno concilio chartis ileyerunt fuis, nemo. füffinebit, uiff qui peregrinas. eju- modi merces, ue. extrudat facilius, laudandas arbitrabitur, (rc. Reliqui aut. Eutychium , aut deverum. exfcribunt ...... Verum. etft Arabic qui quartam, quintam, ac fexram fynodum F, feribentibus nugari impund hucufque licuit, quum vejlciunt, adduntque hymno Trifagio crucifixio- tem, ac unam voluntatem unamque operationem 2n Chriffo dicunt , appellati funt Maronite: à monafferio fuo quod Maro muncupatur in Xyria. ' Verumobfervat Affem.zo.7. Bib]. Or. p.fog. Col. 2. hzc omnia verba Grzculi cujufpiam recentoris fcetum effe: idque fieri manifeftum €x genuino T'imothei textu quem edidit Co- telerius (2. 3: "Monument. eccl. Grac. 48-377. (poft Combefifianam editionem, cujus me- iorum in antiqua hifforia. fupinitas. &r. 1gne- rantta doctis omnibus dudum explofa fit, que "Eutychius de fuo ad iffius bis mille dr amphtus eptfcoporum concurfum adjecit, ferri nam patefo LT a ít praferiim quum non aliunde quam ex Muhame- "danorum lacunis illud haurire potuerit. "i eum epifcapos illos bis mille quadraginta acto, fenten- tias circa reliatonem haburffe diverfifimas ; qua- rum nonnullas enumerat , Vo. Y. aD. p. 440, e duter eas hareucorum qui iE "Chrifliano ij * 27 gomine cenfebantur.. Commotum Conffanzinum eos in varias claffes diffribuiffe, ut inter fe dif- ceptarent : trecentofque. decem. d octo Diyint- zatem Chrifli afferuiffe, ad quorum ipfe. fenten- ziam acce[ferit : unde fequeretur negaffe reliquas Divinitatem à Confubflantialuatem Fili, quod arripuit. Arianorum ultimi. feculi impudeniiffr- mus Jandius, ut inde argumenta contra d. T ri- nitatis perpetuam fidem eliceret.. fta deldenus erc. Verebatur quippe ne, ft Eutychium qualis füit veris coloribus depingeret, caderet tam gra- yis teflis auctoritas qua. epifcopatum [ubvertere ECCLESIA MARONITARUM ..28 A fuit à famofo illo Adamantio, qui aliquando Hierapoli vixiffe potuit, fed nunquam illius urbis fuit epifcopus &c. lllud zque ridicu- lum, quod Origenes, Theodorus Mopfuef- tenus, Theodoretus, & Ibas (imo & Dom- nus Antiochenus) tanquam viventes ad concilium vocati dicuntur effe, quum ante . multosannos (hiomnes) effe defüffent: neque de metempfychofi, aut veritate refurrectionis ullatenus agebatur, fed de Origenis aut Orige- ni attributis erroribus; que omnia Orientales non fatis intellexerunt: reliqua fpectabant fa- nitebatur. Sic etiam ibid. p. 4o. ex Eutychio B mofam de tribus capitulis queftionem. Ita zom. 1. annal. pag. 43 .xefert S. Alexandrum - S. Athanafii pre:decefforem, quum vellet abo- lere cultum Saturno fub nomine Michaelis exhibitum in antiquiffimo Alexandrie tem- plo, dixiffe ethnicis obfiftentibus: Jdolum iffud nulli omnino rei utile eff ; quod ff feffum üllud Michaeli Angelo celebraveritis, eique vicumas 2ffas couffitueritis, ipfe pro volis apud Deum qutercedetg majorifque vobis boni caufa, quam idolum iffud, futurus. eft. Aunuentibus ergo illis ex idolo confradlo csucem. fecit : templum vero Michaelis eccleftam. appellavit ; effque. illa. ec- clefía qua Cafarea vocata eff. ... confecrataque fan feffum &r facrificia Michaeli Angelo. Unde dr adhuc Coptita in ZEgypto dr. Alexandria, eo die fzffum Michaeli Angelo. celebrant, &7 yicdlunas quam plurimas cedunt. Hac Euty- chius, inquit Renaudot. Zuctorem neminem alicujus. dignitatis fzquutus, qui tam abfurda memoria prodiderit. Multa alia. hujufmodi doctiffimus vir in narrationibus Eutychii ex- plodit, 2/4. pp. gy. 10 1. 261. dc. Sed illud prattereundum non videtur, quod ille auctor inquam Renaudot. qui his ftatim fubjungit, fcilicet pag. feq. 1 49. qua idem auctor effutiit de Marone & Maronitis. Ad eadem quoque tempora, inquit, referunt Eutychius zz. 2. annal. pag. 19 1. Ebnaffalus, Elmacinus, Ma- krifius, & omnes tandem (Eutychio certe pofleriores, ejufque exfcriptores) quofcun- que vidimus auctores Orientales, initia hze- refis Monothelitarum, zz quo longe abeunt à communi Grecorum àr Latinorum hifforia. Vi Sergium Conftantinopolitanum epifcopum, C & Cyrum Alexandrinum veluti primos illius architectos agnofcunt : Orientales 7Maronem quemdam yrum monachum qui fub Mauricio Jmperatore vixit, ér urbium Hama, Keunaferin, Awaftm, ér aliorum vicinorum in yria locorum incolas ad fuam fententiam perduxit : cui fecia- zores €ju$ €o mortuo monafferium exffruxerunt, quod vocatur Maronis, &Y ab eo ditti funt Mag rout. Ita Eutychius, Ehnacinus , Ebuaffalus in collectione , Auctorefque de hareftbus. varii cujyufcunque fecta fint. Cetera qus fubdit Re- naudot. habes fupra cef. 2. num. rr. Ex Euty- Ícribit de quinta fynodo generali 7o. 2. annal. D chio autem palam eft prompfiffe Willelmum p.17 1. apud eundem Renaudot. //iZ. p. 127. Fuit, inquit, zempore Juffintani Imp. Origenes | epifcopus 7Manbagenfis feu Menbigenfis, hoc eff FHierapolitanus , qui. metempf[ychofm | afferuit , refurreclionem negans. Fuerat euam Tias. ept- Jeapus. Rohenfis , feu. .Edeffenus , T haddeus epifcopus. AMeffifie ( legendum | T leoderus epifcopus fcilicet Mopfueftie quam Arabes Meffiffam appellant) 7 /eoderetufque. epifco- pus Ancyrenfis ( potius Cyri). qui. afferuerunt corpus Chrifh: Domini phantaflicum fuiffe, feu Tyrium, quidquid de Marone afferuit; ejus verba ibid. n. I. col. 2. retulimus, unde impra- fentiarum hzc pauca fufficient : Quum per anuos pene quingentos cujufdam Maronis hare- ffarche errorem fuiffent. fequutà , ita ut ab eo dicerentur Marvonita dec. Maronis autem erro- rem dr. fequacium ejus effe, & fuiffe ( ficut. ex Jexta [ynodo. legitur, que contra eos. lata effe dignofcitur, dr in qua damnationis fententiam gertulerunt ) quod in Domino noffro Jefu-Chriffo una tantum fit, Cr fuerit ab initio, éx voluntas, amaginarium , nihil in fe veri habens. Quorum E. dr operano erc. fententia audita mittens Imperator, ipfos Con- fantinopolim accerftvit, ipfis cum Eutychio Pa- marcha convenire juffis: Et pofl pauca fuljun- it, illos ab ipfo excommunicatos. fuiffe. Juffit etiam Imperator indici concilium in quo anathe- mate ferirentur dc. Ad que Renaud. p. 724. quam vero falfa fit haec Eutychii narratio. omnes fatis agnofcunt. Origenes enim de cujus doctrina quafitum eft, & in quem ana- thema pronunciatum à fynodo, non alius * E XXII. Conflare porro videtur S. Maro- nem cujus Theodoretus vitam breviter exa- ravit, 1:? non fuiffe Monotheliticze hzrefis parentem, ut-pote qui eam ducentis & for- taffe amplius annis przcefferit, licet ei con- gruant quecunque Eutychius & Willelmus "Tyriusde /Marene juxta ipfosMonothelitarum antefignano fcribunt, eo nimirum defuncto, ejus fectatores, ab ejus nomine /Marenitas dictos, coenobium extruxiffe;in ejus hono- 29 | DE MONTE-LIBANO. 3o rem, 2." Nec fuiffe ulla quacumque hzrefi A. XXIII. Quodífpectat ad narrationem Euty- infectum, fiquidem hzretici tunc temporis Maronitas ejus fidem profitentes immaniter perfequebantur. In Libello enim viginti qua- tuor archimandritarum ad Hormiídam Ro- manum Pontificem hec habentur, apud Pagium zem. 2. crit. annal. Baron. ad annum $7. tt. 2 p. 497. deverus ille àr. Petrus ..... per fingulos dies fanttam Chalcedonenfemn fyno- dum, ér fanttffonum dx. beatiffium. Patrem uoffrum. Leonem. publico anathemate. impeten- £65. ... Q7 1105 cogentes illudere pradictam fan- Gam fynodum fuppliciis ineffimalilibus. afflt- gentes, euntibus. nolis ad. mandram. Domini Jzneonis pro caufa ecclefie, infidiati funt nobis en nere .... Q* fupervenientes occiderunt. ex tois CCCL. (quorum meminit Martyr. Rom. ad diem 3 1. Julii, his verbis; Jn yrza fando- vum trecentorum. quinquaginta. mouachorum Martyrum , qui ob defenftonem fynodti Chalce- donenfís ab hereticis occift funt) quofdam autem yulnerayerunt, alos yero. qui potuerant ad. co- lenda altaria fugere ibidem peremerunt, 7 tno- nafferia incenderunt.. De haereticorum fimi- chii, Willclmi Tyrii, & cujufvis alterius recen- tioris, qui Maroni & Maronitis Monotheli(mi exortum attribuerunt, obfervat Affem. ro. r, Dill. Or. pp. 06. col.2.& J 07. Col. 1 in primis falfum efie hanc harefim fub Mauritio [m- peratore emerfiffe, ut fcribit Eutychius; non enim fub eo, neque fub Phoca fucceffore ejus erupit, fed fub Heraclio circa annum Chrifti 628. auctoribus Sergio Conflantino- politano, Cyro Alexandrino, ac "Theodoro Pharanita: id docent Acta fexta fynodi gene- B ralis, concilium Lateranenfe fub S. Martino Papa, S. Sophronius Hierofolymitanus, S. Maximus abbas, S. Joannes Damaícenus, Theophanes, Cedrenus, Zonaras &c. apud quos ne veftigium quidem Z4arezis occurrit. Deinde ejuídem falfitatis effe fextam fyno- dum propter errores /Maronis reprobandos fuiffe coactam, aut ipfum in illa fuiffe dam- natum. Nullus enim in ea fynodo Z4aroni, aut /Maronitis locus, nulla eorum mentio in ca- talogo haereticorum ibi confecto, quantumvis ejufdem fynodi Patres in perquirendis Mono- liter infeflationibus conqueruntur monachi C thelifmi magiftris & fautoribus omnem nava- Syris &c. in fupplicatione ad Joannem Patri- archam Conflantinopolitanum, & fynodum ab eo congregatam contraSeverum, cui fup- plicationi fubfcripfit inter alios Joannes mona- chus monafferi beati Maronis, to. . conc. Labb. edit. Parif. 1671. coll. yd. 159. ér 162. Ft rurfus in altera ad Mennam Patriarcham, quc extat 7Jid. act. v. fynodi ab eo celebratze Con- flantinopolianno 5 36. cui fupplicationi intcr alios fubfcripfit Theodorus co. 72 r. in hunc modum, Theodorus Dei mifericordia profhyter rint operam. Nec Eutycfius profecto, aut aui- vis altus Eutychio recentior, verba funt Affem. ibidem p. po7. col. r. oculatifftmus licet, &r. in hifforia ecclefiaflica apprimé verfatus, tribus er amplius. poft. exortum AMonothelifmmum. feculis, id videre potuit, quod aquales /Monothelitarum primipilis Patres son viderant, quod. liforici eorum temporum fcriptores. mom annotaratt , quod denique à feptima ufque ad. decimum fa- culum , in nuls, ftve facris, five prophanis ao- anunmentis legitur. € prior thonafferii Maroni. Legitur quoque) XXIV. Nonleviter pratereundum, fi illi ibid. co/. 1 r y. fubfcriptio Pauli, in hzc verba. Paulus Dei. mifericordia diaconus. dr legatus emonafferit beati Maronis principalis venerali- lium monafleriorum fecundz Syria, faciens fer- monem pro omnibus archimandritis ér monachis fecunda yria, fapplicart &r porrexi. Et iterum col. 2o. fubfcriptio Alexandri primo loco, Alexander profbyter. dr. archimandrita. mona- Jferii. beati. Maronis. Quum igitur, inquit Pagius rom. 2. cirato ad annum 117. zum. 2. admiranda pro Catholica religione horum ipfi Eutychio quo ad factum fequens fidem ha- beamus, ex eo conflare Maronitarum nomen Monothelitica harefi effe antiquius, com- muniterque antea datum, non folum mona- chis ccenobii S. Maronis, fed iis etiam populis qui ejufdem cum illis fidei Catholicae profef- fione jungebantur. Id profecto plufquam pro- babileeftab Eutychio minime fuiffeintentum, * ut-pote quo fua de /Marone & Maronitis fabula | penitus explodatur. Narrat itaque de Heraclio, apud Fault. Nairon. zz differt. de origine erc. monachorum Maronitarum facinora in dies E, Maronirar. pag. 36. Anno nono Imperii ejuf- magis ac magis elucerent, & quz afpera in fide, ac difficilia videbantur, eximii illi. viri "doctrina fua plana facerent; ea fuit illorum fama, ut Syri Chriftiani, qui nunquam à recto amite defciverant , & fidem illam quam ab Apoftolis ad illa ufque tempora retinuerant , illibatam volebant fervare, ad eos monachos tanquam ad preceptores conffuerent, & ex eorum 3. Maronis coenobio, ctiam i pfi dice- rentur /Marenite, E gei. dem (proindeque anno Chr. vel 618. à die 7- menfis Octob. incipiente, qua anno 610. He- raclius inauguratus cft Imperator, vel fequentt 619. ufque ad eundem menfem, tribus vero, annis conflantiffime ante ejufdem Imp. anno 622. cum PauloSeveriano deuna Chrifti vo- luntate colloquium, à quo repetitur exordi um Monothelifmi ) gu; 2r Hegirz. ?us. (falli- tur, nam Hegira incepit. menfe Julio anni Chrifti 622.) Conflaninapol egreffus eft He- 31 ECCLESIA MARONITARUM zaclius , Hierofolymam. tendelat , quo. videret À. Cur quid in ipfa deyaflaffent Perfc ( capta fuerat à Perfis, anno ejus 4. Chrifli 614.) Ut autem Hemfum (Emefam) perveniffet, (erant autem ea state Emefie cives, Acephalorum & Mo- nophyfitarum infect erroribus, quos ubique fparferat Severus Antiochiz Patriarcha cum fuis fectatoribus) noluerunt ejus incola ipfum recipere, dicentes ipft, Maronita tu es, ac reli- gionis noflra adverfarzus : ilis ergo relictis ad mona[ferium Maronis abüt, in quo qui erant monachi egrefft obviam. ipfi profecti funt : fuit autem. Heraclius. Marouita , opes contulit, agro etiam. donato monaflerio , adeo ut profpere fe haberent res eorum. 9i verum eft factum iftud, ex eo manifeftum fit, ante exortam Monothelitarum hazrefim, Maronite nomen publicam fuiffe orthodoxe profeffionis tefferam, qua in Syria ab hare- ticis difcriminabantur quotquot monachis ccnobii S. Maronis communione Catholica conjuncti erant. Nondum enim tunc tem- poris Heraclius qui Perfis bellum inferebat , Monotheliticam harefim in Monophyfitice ES 32 S. Joannes Damafcenus, qui in hzreti- corum catalogo, non tantum Monothcelita- rum harefim, fed eos etiam memorat & accurate defcribit qui illam propugnaverunt, 7Maronem hujus haerefis architectum, ejufque affeclas Maronitas practermiferit : cur eofdem Maronitas, licet fe ab eis fejungi, ob appen- dicem Petri Fullonis quam in Trifagio admi- ferant, quibufdam in locis teftetur, Mono- phyfitis tamen, aliis-ve hareticis, minime accenfuerit, ut fupra infinuatum eft z. XV Z7. £0bi2231 T» | multa(que | illis B XXV. Alffemanus rom. 2. Dill. Orient. gp. 291. €" feqq. analyfim faciens operum Gregorii Bar-hebrzi Maphriani Jacobitarum, inter illorum fcriptores celeberrimi, qui obiit anno Chrifti 1286. hzc fcribit ab eo tradi in libro theologiz ubi catalogum hereticorum texuit : Jfzzendum efl has omnes. feclas. quas füpra. vecenfuimus. (ad triginta). abfardiffnas harefes. effe, quum maturam. corrumpant , € Chrifliano dogmati ethnicas opiniones antfceant: ac propterea Deus, cujus gratie laus effo, eas radicitus extirpavit. Relique vero, qua hodie finu adhuc latentem fufceperat propugnan- C zz mundo obtinent fed (de orthodoxa loqui- dam: Catholicus erat apprime, & Scriptores eum communiter tradunt fuiffe ideo divini- tus protectum ut Perías tantis cladibus affi- ceret, lignumque fancte Crucis recuperaret. At non diflimulandum ab Eutychio citari epiftolam Joannis IV. Romani Pontificis ad Heraclium & Conftantinum Imperatores, ex qua hzc refert Naironus zm Evapl. pag. 64. quod per annos circiter octodecim dicatur Cyrus Patriarcha Alexandrinus Maronis. fententiam amplexus, videlicét Domino noftro Jefu-Chriffo effe. naturas duas , operationem unam. Et inferius: Qui. autem a[ferunt duas effe naturas, € voluntatem unam divinitatis Chrifa , dr humanitatis ipfius, nec- non operationem unam, errant illi inflar Maro- ais maledidi. Sed contendit idem Naironus, 4n ea ipfa Joannis Papze epiftola, quce legitur 4am in codicibus conciliorum Arabicis, quam in collectaneis Anaftafii Bibliothecarii, apud Baronium quoque, & Bellarminum, nullam fieri Maronis mentionem. Subdit etiam in Later. concilio fub Martino I. fecret. 3. ex- tur, & Jacobitica, & Neftoriana, & Mono- thelitica, quafi circa meras theologorum opiniones dividerentur) quum omnes de Ti- nate Cr. incolumitate naturarum ex. quibus eff Chriftus , abfque. converfione dr. comumiffione , «que bene fentiant, in nominibus unionis folum ficum pugnant. Ex rurfus de Grecis & Maroni- tis Zlid. p. 292. col. 2. Quidam igitur naturalem ac hypoffaticam unionem. fatentur, ut Jacobite dyri , ZEgyptu , ZEthiopes &* Nuba (qui funt populi Libyz ad finiftrum Nili flexum) .47- voluntatem unam, atque ) meni vero, eif Juliani (Halicarnaffzei de incor- ruptibilitate corporis Chrifti per vitam morta- lem) fententiam in quibufdam ample&untur, non tamen omnino ei confeniiunt. Alii autem unio- nem dicunt non naturalem, neque hypoflaticam, | fed perfonalem. duntaxar, ut INefforiant potiffi- mum. (Neftoriani fcilicet Syri , inquit Affem. ibid. in mota 2. difcrimen ponunt inter has duas voces Knuma & Parfupa: & Chrifto quidem duas naturas, duafque Auumas tri- buunt, non tamen duas Parfupas. Parfupa autem ex Greco IIegewzor derivatur, Knuma reffe nominari Theodorum Pharanitam, ut E autem hypoflafim fignificat). 4/7 vero me- qui Monotheliticze fuerit hzrefis parens, alto pariter de Marone aut /Maronitis fervato fi- lentio. Mirum profecto fubit, fi /4Jaro Mo- - mothelitarum primus extitit auctor, fi ex eo hujus hazrefis fequaces vocati funt /Maronita, -quafi id nomen effet /Monothelifrni fingulari ter proteflativum, cur Patres, cur Concilia, -cur hiftorici, tanti hzrefiarchz non memi- nerint: cur Maronitas non computent Intcr przcipuos Monothelitice barefis affertores. diam viam eligentes, hypoffaticam quidem, non naturalem unionem affirmant , ut Graci, Romani, Melchita yr, Maronita Ayrt, Iberi, Ruffi, er Alani. Et Romani quidem, hoc eff Franci, in hoc ab alüs diffentiunt quod pirum fanctum ex Patre de ex Filio procedere dicunt. £Maro- uite yero in eo ab omnibus. difcrepant, quod unam voluntatem, unamque operationem duabus naturis tribuunt, tion duas voluntates nec duas operationes. ed. &* Graci omnes ufque. ad Maximi Er DE MONTE-LIBANO. 24 Maximi. monachi, dr. "Theodorici. Haranita A doctrine: expofitionem. profeffioni- oitho- (Theodorum Abucaram intelligit Cariz ar- chiepifcopum, qui multa adverfus Neftoria- nos, Jacobitas, Monothclitas, & Saracenos fcripfit) &* Joannis Damafceni etatem, unam voluntatem, unamque operationem dixere. INeffo- riant vero duas voluntates libere affirmant. dr megant, utroque entm pede claudicant, quum in antiquis eorum libris nil horum legatur, nofque plures ex eorum. fapientibus audivimus unam duabus maturis , hypoffafibufque | voluntatem afferentes. Kiucufque Bar-hebreus, qui in co quod afferit de hzrefi Monothelitarum à Maronitis propugnata fuo tempore, falfi convincitur folo Willelmi Tyrii, de quo in- ferius dicendum, teftimonio. Si enim anno Chrifti 1 182. Maronitz ad ecclefiam reverfi funt, quomodo fzculo fequenti quo vive- bat Bar-hebreus, Monothclifmum adhuc publicé profitebantur! Id igitur, non cx propria fcientia fcripfit, fed fumpfit ex Eu- tychio, vel ex aliquo alio fimili auctore. Nec veriora videntur quz de Grazcis idem affir- mat, nifi forte Graecos intelligat Patriarcha- tus Antiocheni, ubi jacta à Machario Mo- nothelifmi femina aliquandiu potuerunt pul- ]ulare. Quamvis autem Bar-hebrazus fic in- fulfe Maronitis Monotheliticam impofuerit harefim , iis tamen fuam Jacobiticam nun- quam attribuere aufus eft: de iifdem enim loquens in libro Radiorum, quod eft Theo- logie compendium, par. 2. de Incarn. Dei Verbi, apud Affemanum, ro. 2. Biblioth. Orient. pag. 297. dr. feq. poftquam fecte fue de una Chrifti natura expo(uit fententiam, Maronitarum objectionem qua impetebatur, doxe frc fimilem, ut de folo fere nomine lis tota effe videatur. Naruram quippe dupit- cem dicit in Verbo Incarnato, quam nos duas narras m una hypoflaír appellamus. Verum quum duplicem eam naturam zzazz effe contendit, manifeflam obtrudit contra- dictionem; fiquidem naturam utramque per- fectam & completam afferit, fimulque affir- mat eas efle ad invicem inflar animae & corporis in nobis, quz funt. videlicet fub- flante incompletz rationem ' partis. ha- B bentes, ex quibus divina ordinatione una coalefcit & componitur natura humana.) Paucis autem interjectis hanc Maronitarum objectionem adducit idem Bar-hebrzus, ex qua luculenter oflenditur eos Jacobitis mini- mé affentiri. Duo tbi olyicit Maronita : Dei- Lari neceffe eff maturam ineffe.. Hac igitur una gatura, quam in Chriffo fateris, fi Deitatis eff, ubmam erit natura. humanitatis ! erc. Porro obfervat Affeman. 2/4. p. 294. in nor. r. in codice fuo Syriaco. pro Zaronita. fcriptum fuifle Chalcedonenfis : At ejufdem codicis C fcriptorem, loco Chalcedonenfis , repofuitfe JMaronitam , & in margine hanc adjeciffe notam; /ec propria manu illus clariffani viri (id eft, Bar-hebrzi) quafi diceret: zzz /zgz zz autographo. XXVI. Gravius faceffere videntur nego- tium adverfus veterum Maronitarum fidem orthodoxam, quz fupra zu. 1. retulimus ex Willelmo Tyrio Z4. 22. Belli faer. cap. &. íci- licet anno Chrifti 1182. Maronitarum gen- tem ad quadraginta & amplius hominum millia, barefimm Monotheliticam. | aliofque conatur diluere. Verba fubjicio quibus iden- D errores ejuraffe, & fanctz Romanze ecclefie tdem perfpiciet lector in quo. à Catholicis differant Jacobite. Objectio : .f7 Jalva. fant ffanificationes. diferiminis naturalis in Domino zoffro, quomodo duas non habelit naturas ? fi vero ea haud falya funt: en permiffionem ér con- J'uftonem naturarum, quod eff abfurdum.. Re- Íponfio: Eriam in anima C? corpore falvee funt, d tamen una eff natura hominis yWi rationalis, a0n due. Inflantia: $7 zn fülffantia aequalitate unam fubffantiam dicitis; confübflantialis zgitur erit caro Verbo, quod eff abfürdum: fi inaequalis zn fübflantia; dua igitur funt nature. Refpon- fio: Non unam fimpliciter naturam. dicimus, Jed unam naturam ex duabus naturis fübflan- ualiter diverfis. Objectio: 2 confubflantialis eff Patri, idemque confülflantialis Mariz, quo- "odo duas non habebit naturas, quibus utrique "equali equalis fir? Refponfio: Duplex eff Td. HIA Patura, non fimplex: fecundum dier- Jas 18i. ejus. fonificariones inaqualius. illis zpfe aqualts 9f. ( Mireris obiter datam ab eo Ícriptore Jacobitice de una Chrifti natura Tomus 111. communionem effe amplexam. Zzerea , in- quit, dum regnum pace, ut. diximus, gauderet . temporali, natio quadam Syrorum in. Phanice provincia circa juga Libani juxta urbem Byblien- Jtum habitans ..... quum per annos. fere quin- gentos cujufdam AMaronis. hareffareha: errorem Juiffent fequuti , ita ut ab eo dicerentur Maro- nite, Or ab ecclefia fidelium fequeffrari feorfim facramenta conficerent. fua , divina infptratione ad cor redeuntes, languore depoftto, ad Patriar- cham Antiochenum Aymericum, qui tertius La- E emnorum nunc eidem praeff. ecclefie, accefferunt, dr aljurato errore quo diu periculofe uimis de- tenti fuerant, ad. unitatem. ecclefie Carholieet reverft fant, fidem orthodoxam fufcrpiqgtes »»-- erat autem hujus populi zurba non modica, fe quadraginta anillium dicebatur excedere quet" ttatem, erc. Maronis autem error, € Jequa- cium eff, dr fuir, ficut ex fexta Jj. d /tgi run qua contra eos lata effe dignofcuur, € 1? qua damnationis. fententiam. pertulerunt , quod in Domino noffro Jefu-Chriffo, una 1 e $t, dr 45 ECCLESIA MARONITARUM fuerit ab initio voluntas & operatio. Cut arti- €ulp .... multa alia perniciofa vumis, poftquam à cetu fidelum fegregati funt, adjecerunt e7c. Licet enim palam fit eum, qu& de Marone ceu Monothelifmi auctore ícribit, ab Eu- tychio haufiffe, nec proinde majorem fidem mercri ac mereatur ille auctor; quod przeterca affcritfynodum fextam generalem contrahunc Maronem & ejus affeclas fuiffe congregatam, & in corum actis legi eorum condemnatio- nem, conftet effe perfalfum, quum in iis de Marone aut Maronitis ne verbulum quidem occurrat: pari tamen jurerejici non poteft ejus teftimonium de reverfione Maronitarum ad ecclefiam fuo tempore, & fere fub ejus oculis, "Tripoli nimirum, quum ipfe Tyri moraretur. Hinc ctiam tanta fuit hujus fcriptoris ea in re apud recentiores plurimos magni nominis auctoritas, ut contra eam quidquam reponen- um alicujus momenti inficientur. XXVII. Verum Fauftus Naironus Maro- nita, zz differtatione de origine, nomine, ac religione /Maronitarum , num. 1 6. pag. 21. e Jéqq. num. £7. pag- 67. € feqq. à num. 62. 26 A cum aliis que egomet in Libano prz ma- nibus habui. Hic Gabriel. nonnulla opcra de facramentis foluta oratione, aliaque de Orientalium hifloriis carmine exaravit. In Poémate autem in quo recenfet hzreticos qui aliquem errorem inter Maronitarum gen- tem diffeminare curarunt, nominat Thomam quemdam Hharanitam Syrum archiepifco- pum Kfartab, Quos, inquit, fequutus eff T ho- mas ex Hharan, qui in provincia Aleppenft erat enetropolita. Hic. quamvis natus & educatus fuiffet in civitate Maredin in Mefopotamia ad B Tigrim fluvium, qua urbs Jacobitarum eft Patriarchalis fedes, etfiin ea nonnulli Nefto- riani verfantur; nihilominus Jacobitica rcli- gionc relicta, Monotheliticam (quae, ut fupra dictum eft, Jacobitice germen fuit, & ad eam in ecclefiam introducendum adin- venta) tanto ardore amplexus eft, ut Joannes Patriarcha. Antiochenus Grecorum, ne is error, qui tunc extinctus in Syria videbatur, iterum revivifceret, imminenti malo citius confulturus, variis fcriptis, ac praefertim epi- flola, eum confutaverit per SS. Patrum. & pag. £z. &r feqq. & m Evopl. fidei Catholica C conciliorum auctoritatem , illumque infuper cap. 4. à num. 7. pag. 63. ad num. 23. p. 60. fatetur quidem id quod narrat Willelmus Tyrius effe verum de quadam Maronita- rum parte, quz ab aliquot duntaxat annis feducta in errorem Monotheliticum incide- rat; fed non de natione tota. Sic igitur ex gra- vioribus fuz ecclefíe monumentis, fcribit hanc perverfionem contigiffe. Hic infurgent, inquit 7z differtatione prafata, pag. 107. for- tafle fcriptores ex recentioribus, & afferent ;Maronitarum hiftorias pro przfenti inflituto anathemate ferierit. Flacc controverfia Cepit anno Grecorum 1400. prout legitur in prae- fat. libelli decem propofitionum, quas 'Tho- mas ille adverfus eumdem Joannem compi- lavit, hoc modo: Zo Alexandri filii Phi- lippi Gracorum 1400. epiffole ac feripta mu- tuo. procefferunt. Antiochia inter Joannem. Pa- uiarcham Graecorum, d Thomam. archiepifco- pun Kfartab diecefis. Aleppenfís : eratque quafflio circa. profeffonem. duarum. voluntatum 2n duabus naturis in Incarnatione Domini noftri; fufpicioni effe obnoxias, ac nullius ad pro- D) quumque iter eos multiplicatee fuiffent epiffola, bandum momenti, quum fuorum in gra- tiam & laudem loquantur. At, amabo, res Maronitarum quis. noffe verius poteft ipfis Maronitis! An Romanorum hifloriz nulla habenda eft fides, quia eft à Romanis con- fone An przclare gefla per Francos rc- pu ianda funt , quia funt à Francis annalium commendata memorizx! Adde quod hzc non fint à Maronitis unis confcripta, fed habean- tur etiam ex aliorum libris, ipforum etiam hareticorum qui acerbiffimis Maronitas odiis, Joannes Patriarcha Antiochia fcripfit. epiffolam prolixam, eamque mifit cum nuntio ad 1 homam, in qua defendendo fe, demanffrat eum, qui non profitetur in. Domino noffro Je u- Chriffo duas voluntates, deficere à fide, eT execrabatur pro- feffionem Thoma unius. voluntatis in Domino noffro Jefu - Chriffe.. At in. ea epocha 1400. que anno Chrifli 1088. à Kal. Octob. & feq. anno 1089. corrcfponderet,. mendum irrepfiffe obfervat. doctiffimus Pagius in crit. annal. Baron. ad annum 1109. p. 207. col. 1. non hodie tantum, fed olim propter ortho- E, legendum vero 1420. qui incipiens Kalend. doxam fidem vexarunt. Hucufque Fauftus Naironus , qui rurfus in eadem dffert. a. 49. pg (gs € feqq. Willelmi Tyrii allatum tefli- monium expendens premittit: juvat ad totius (hujus facti) dilucidationem. audire quz in Maronitarum chronicis, ac praefertum in Gabricle Qlai inter Maronitas doctrina ac fan&titate illuftri de praefenti inflituto exarata inveniuntur , quorum exemplaria extant inter libros Abrahami Ecchellenfis, & concordant Octobris anni Chrifli 1 108. anno fequenti 1109. decurrebat, quo reipía "Thomas, ut modo dicetur, ad montem-Libani profectus eft. XXVIII. Thomas igitur huic epiftolze aliam oppofuit in decem propofitiones divi- fam, quae extat inter libros Abrahami Ecchel lenfis, cod. 14. apud Affem. ro. . Bj. Or. p. 57 6.col. 1. in qua, variis adduclis ex fcriptura & SS. Patribus teflimoniis, unicam in Chrifto 37 DE MONTE:LIBANO. .38 Domino effe voluntatem & operationem A loquens, ait: Erar ftc temporis monachus probare conabatur, eamque per nuntium ad prefatum Joannem mifit , qui 7uffiz eam com- Gurt. .... tie fides populi ex ejus lectione cor- zumperetur, Qe. Quum autem nunciatum fuiffet J'homa Joannem ejus. epiffolam dediffe igni , £am in meliorem formam vefcripfit, & poftquam ad valvas fue ecclefie affixiffet, ad montem- Tubanum fe contulit, dre. ratus fe ibi per me- dium antum duntaxat permanfürum: fed evenit Jfatun. ut Franci tunc. aggrederentur Tripolim dyrig, ut eam expugnarent, prout eam expu- quidam fanctus nomine Maximus. Nec ullibi memorat ab Heraclio, pro Monothelitarum caufa, vcl Maximum, vel quemquam alium male habitum fuiffe; nullum etiam. conftat eo imperante Leonem fediffe Papam. Eu- tychius, quantum ad hoc, cum aliis convenit: fcriptoribus, gravem hanc perfecutionem motam fub Conflante prefato qui anno Chrift 64 1. regnare ccepit. Non afferit quo-- que Maximum opinionis duarum voluntatum parentem effe. | guaverunt (quod contigit anno Chrifti 1109. B. XXIX. Hocnnihilomirtus libello Thomas; ut narrat Fulcherius lib. 2. hiftor. Hierofol.) - Permanfit taque T homas per quatur anos in Citobber Januhh, &* poffea. vedi in. Giolbet Dfciarrat ,, ubi manfit per biennium. Interim nactus occafionem Maronitas ad fuam Mo- notheliticam harefim alliciendi, dixit illis fe quoque effe Maronitam, & Maronem idem cum ipfo fenfiffe, quod Eutychii Alexandrini hiftoria probabat, quemadmodum legitur in cjus tertia & quarta propofitione, in quarum poftrema fubdebat S. Maximum primum fuiffe auctorem dogmatis duarum volunta- tum in Chrifto fub imperio Marciani. Jzeriz Maximus, inquit, coram Imperatore Marciano, ac ejus fratre, eifque. confilium dedit, dicens: neceffe eft, ut addamus. aliam voluntatem , ut Jit. dug voluntates in duabus naturis. Nemo nefcit fanctum Maximum qui Monothelitas Ícriptis cxagitavit, centum & quinquaginta annis poft Marcianum Imperatorem natum efle, anno fcilicet 605. juxta Baronium , uum Marcianus vixerit tempore. concilii Chalcedonenfis anno Chrifli 4.5 1. celebrati. Porro id ex cerebro fingebat "Thomas, ficut D fcribere, & quod addidit, Heraclium à Leone Papa compulfum, in Maximum fzviiffe. derip- fit. Heracttus , inquit ibidem , a4 Parriar- cham Leonem Papam Romanum , er accufavit Maximum de noya ejus. affertione abfque ulla vera auctoritate. Quum 12itur haec. epiffola ad Patriarcham perveniffet, vefponfum dedit Hera- clio: Benedicat Dominus noffer imperium He- raclt, ejufque augeat fidem. Quicunque hanc Qffertionem emifit, à fparfir, corrupitque fidem. reddam Qr fcffonem ac fihifma invexit. inter aditum ad plebem primum imperitam, deinde ad aliquot ctiam de clero Maronitarum quos minus eruditos repererat, fibi aperuit. Ac qui- dem declamavere, inquit idem Naironus in Evopl. paz. £g. tum Jofeph Maronitarum Patriarcha, qui fcriptis ad cumdem litteris in nova ejus dogmata invectus eft, tum etiam Aríenius metropolita Accurenfis, miffa ad. cumdem epiftola. Verum quum cbibiffet: venenum hzerefis quidam Farfciaia archiprefz: byter dicecefis Bfciarrai, is ipfum inflantiffime: C rogavit, ut fuum tractatum decem propoft-: tionum, multiplicatis exemplaribus, in vul-. gus latc fpargeret. Qui ergo Maronitarum. hanc Thomzedoctrinam incaute tunc amplexi. funt, epiftolam ejus diffeminari curarunt per totam gentem, multofque eorum libros ec- clefiafticos data opera, varia in illis addendo atque delendo depravarunt: unde prafatus: Gabriel Olai in eodem Poémate, apud Nai- ronum zz d/ffertatione de origine, àrc. Maro- nitarum pag. ó2. ait: Poff illum ((Thomam) im ducem emerft Eln-Jcehlan, ér cepit. €" docere pueros, feminavit. inter JMaronitas errores , eorumque libres. zizaniis amplevir. Ex rurfus: Fus Hhofen erat ex . Hhatfcit. (eft quoddam Libani oppidum in Giobbe) qui decepit populum. Kfariafcir (eft aliud Libani oppidum) ferzpfe , r^ muravit preces : & brevi temporis intervallo in aliis oppidis idem virus diffufum eft, quo demum Patriarcha, alius profecto à J ofepho prafato coque longe pofterior, fefe infici permifit, ut legitur in chronico Maronitarum, apud eum- dem Naironum zem, pag. 42. his verbis: Jfratres fideles, dignus eff. cui lingua ac manus. E, Quoniam Patriarcha venenum hauferat, miffs, abfcindantur. His Patriarche re[criptis que He-- "aclius fummo receperat cum honore, Maximum ad fe coram adduci jufft, eique amputari lin- &uam ac manum, eumque in infulam, qua vo-. «atur Rachie, ablegavit. Que enarratio feripta 9f apud uos, dr vos, in libro E utychii filii. Pa- 77764. Nihil fimile fcripferat Eutychius, quan- tumvIS innumeras obtrudat. fabulas. Nam tom. 2- annal. in Califatu Moaviz: fub Im- perio Conftantini Heraclii nepotis qui Con- flans communius nuncupatur, de Maximo Jomus I1[. | ad labefattandum ipfum , muneribus, quantum ore capere volui. Quapropter inito inter Ma- ronitarum primates tam ccclefiafticos, quart fzculares confilio, decreverunt una fententia ab ejus fe communione fcjungere: m. profequitur idem chronicon, eujus fult, ac regiones, Patriarcham à fuo SELL ME AG: Jortio, nec poffea praffuerumt et ? $ Ten, nec illum in regionibus acceptarunt.. mo ed pervenit illorum zelus erga religionem orthg- : doxam, ut ipfum depofuerint, aliumque in C ij 39 ECCLESIA MARONITARUM 4o ejus locum fuffecerint.. At depofiti Patriar- A Auctor quum tradit contra Maronitas collec- chz fectatores novum Patriarcham | interfe- cerunt, & combufferunt corpus ejus: Pre- atus Patriarcha mortuus eff. depofitus, Qr. ele- gerunt Patriarcham in Hhgiula : qui mortuus eff "Martyr interfectus, eumque combufferunt. T eftt- Jicati. fuut contra eum. quadraginta. Chri fan (ii nempe qui lue Monothelitice harefis im- butierant) fidem ejus (fuo errori contrariam) non fuiffe rectam, aliaque falfa protulerunt. Ya fatum chronicon. Poft necem hujus Pa- triarchae Catholici, divift funt inter fe Maro- tam fuiffefextam fynodum generalem, & ab ea damnatoscum fuo duce Marone, dequo in ea fynodo, ut fupra dictum eft num. 26. ne ver- bulum quidem extat. Porro non cft equum, verba funt Naironi ;2. Ziffert. prafata p. 119. ut propter aliquorum defectionem dicatur natio defeciffe: nam, quaío, fi parva con- ferre cum magnis licet, nullus prudenter fcriberet Chriftianiffimum Francie Regnum, ecclefie Catholicze decus & propugnaculum, ab ea aliquando defeciffe, quia fzculo xv1. nite pro eligendo novo Patriarcha: iis autem B. Calvini hzrefim, non principes modo multi prato fuit Haymericus Latinorum Patriar- cha Antiochenus , quumque omnia pacaffet, eos qui fchifma invexerant, vel fequuti fue- rant illud, ad obfequium fidei reduxit, & aucloritate Romani Pontificis, à vinculo excommunicationis quam ob patratum in Patriarcham immane delictum incurrerant, abfolvit. His peractis Maronite ad clectio- nem novi Patriarcha integerrima fidei una- nimiter concurrerunt: fic enim legitur in eodem chronico, apud prefatum Naironum iu differtarione de origine, dre. Maronitarum, pag. 4p. Extinxit illud venenum Haymericus . dona: memoria. Oljurgavit eos palam apertis yerbis : obedierunt ei, &r à Romana fede bene- dicionem eis mittendam curavit; €? elegerunt fibi Patriarcham, qui halitavu zn. ecclefía beata Virginis in Habil (quod eft Libani oppidum) & obfervabat quidquid erat in Evangelio: erat pariter in. exponendo peritus, ac varia de fide carmina compofuerat.. Et firmi ffeterunt in fide AMaronis (qua proinde Catholica erat) e fa- pe humiliati funt, ér adver[ariti pacem inierunt. fzeculares, fed etiam ecclefiaftici aliquot, re- pugnantibus regibus & maxima principum aliorum parte, amplexi funt, & debitam Ro- manze ecclefia obedientiam negarunt. XXX. Maronitarum autem, ante hoc tempus, de duabus in Chriflo voluntatibus fidem fuiffe omnino orthodoxam colligit idem Naironus zz prafata differtatione p. 4g. ex David archiepiícopo hujus gentis qui flo- rebat anno Gracorum 1: 370. id eft Chrifti 1059. ad quem eo anno fcripfit epiflolam C Jofeph Abbas, illum rogans ut ex Syriaco Arabici juris faceret eccleftafticas. Orienta- lium Syrorum conflitutiones , quze epiftola extat, tum initio earumdem conflitutionum fervatarüm Roma in Bibliotheca collegii Ma- ronitarum, tum cod. 76. Arab. apud Affem., t0. 1. Dill. Orieut. p. 629. col. 2. Is enim capite |» primo ej ufdem textus fic loquitur: Grzc co- cordant cum AMaronitis in prolatione. duarum voluntatum, à Marone afferunt duas volun- tates confequentes. duas fübffantias divinam er humanam. . Obfervat nihilominus in eodem Multo certe facilius intelligitur homines non- D) capite, cos qui in Chriflo duas voluntates dum maximo numero feductos, & paucis ad- huc à feductione illa annis, avitam fidei veri- tatem refumpfiffe, quam totam gentem ad 40000. & amplius homines à quingentis fere annis hzrefim Monotheliticam profitentes folainfpiratione interna, nullo inftigante, nullo inflruente, ad fidem Catholicam convolaffe. Vide infra ubi de Patriarc. xxix. & feqq. Hzec tamen partis Maronitarumreverfioanfam Wil- lelmo przbuit fcribendi totam gentem Maro- nitarum ab errore Monothelitico ad fidem agnofcunt, unam etiam aliquando in ipfo ad- flruere voluntatem; fed tunc nomine voluntas tis intelligere concurfum utriuf que voluntatis in idem objectum per conformitatem & con- fenfum; non vero unitatem potentize feu fa- cultatis & operationis quam duplicem faten- tur, divinam videlicet & humanam : Naz Jieri nequit quod iffe. due voluntates qua. funt in Chriffo, non ffnt, vel contraria, vel concordes: ft enum fint concordes in omni earum fatu, redit. res quod fint una confenfu, eo quod earum volitio orthodoxam reductam effe anno 1 182.0pera E, ua ftt: fé vero ftnt contraria, confequetur quod Haymerici Patriarchae Latinorum Antioche- ni, Quum enim accepiffet Tyri, ubi moraba-. tur, Maronitas fchifmatis Thoma fectatores errores abjuraffe apud Haymericum, & pace facta, Maronitas omnes Romanam fidem pro- feffos fuiffe; opinatus eft totam Maronitarum gentem antea Monothelitico errore fuiffe in- fectam, ita ut univerfz attribuerit, quod parti olum acciderat : nift etiam fortaffis ab aliquo €x Maroniti (chifmaticis, qui ad eum veniffet, fuerit deceptus, At vix excufari poteft ille Jübflantia diyina velit quod non vult fubflantia humana : faniliter fabflantia humana, quod uon velt divina; ft autem hoc confequetur, accidet féparatio , dr cantradittio, &r erunt duo (Chrifti) à ceffabir judicium unionis. Eodem modofefe explicat auctor collectaneorum | Maronita- rum, interrogatione 12. apud eumdem Nairo- num 27 differt. citata pag. 94. Addit Affema- nus ze. 2. Bill. Orient. p. 292. in vetuftiffimis Maronitarum Kalendariis recoli memoriam fexta fynodi, & omnium fcre fanctorum qui Y DE MONTE-LIBANO, "4 onothelifmum impugnarunt. acrius, Sophronii: Hierofolymitani 13. Mart. An- drca: Canonographiz. Jul; Maximi Con£ 13. Aug. Martini y. April: contra: vero. nullum cx. Nbonothelifmi patronis in eo Kalendario locum habere. Ex. quo: inferendum. putat Maronitarum: gentem. nunquam: adhafiffe totam: harefr Monothelitarum.. : — XXXL. Non refragatur tamen Naironus in: differt. prefata: pag. g6. quin, juxta quod feripferunt Philippus Mazerius in vita fancti Petri Thomz, & Kaynaldus ad annum 144.5. 42: ut tarum, ubi poft exortarum. contentionum dcícriptionem inter hujus nationis magnates ob praefatum fchifma, fubditur: principenr- quemdam feu regulum (ut vocant) in. pro- vincia Byblienfr, inflanter petiiffe ab Hieremia Patriarcha, ut Romàm fe conferret, & obti« neret à fummo pontifice excommunicationis abfolutionem pro his qui eam incurrerant. Venit itaque Romam Hieremias, ut-dictum: eft, ac perhumaniter ab Innocentio III. ex- ceptus fuit, qui ei conceffit cuncta ad votum; - Quum vero quinque annos & fex menfes num. 21. quidam: ex Maronitis fchifmaticis B Romz moratus. effet, licentiam. redeundi qui hzrefim Monothelitarum amplexi fue- rant, eam in Cyprum infulam adfportaverint, ibique. multorum: corruperint fidem; perfe- veraveritque. virus inter aliquos ufque ad Eu- genii [V.. pontificatam; fub quo Elias epifco- pus fchifma & harefimi apud. Andream. epi- Ícopum Coloffenfem: & nuntium apoftoli- cum ejuravit. Vide :ftrpra quod de bulla: Hezz- dictus Daus,ea occafione.ab EugeniolV. data dictum eft num; v. col. 5. j XXXI. Schifinate fedato, quod Thomas . Hharanita. inter Maronitas. excitarat, aliud (C fufcitare molitus eft quidam Ebn-Scicliban, de:quo hzc leguntur in chronico jam pluries citato. apud. Nairon. zz differt. prefata p. 92. FEibn-Jciehban erat ex: Hardin... Grocus, qui poftea factus eff Maronita.. Venit ad illum focius infamis... Efau, arcliepifcapus : &* docuerunt guum crucis uno. digito faciendum , &r condem- anandurm effe concilium quartum, Papam Leonem, er Jnperarorem AMarcianum.. Praterea ex eo- dem chronico, apud praefatum Naironum iz cit. différt-pag. roo. Damon omnis deceptiouis parens quum perfpexiffer. Maronitarum. popu- lum exultantem , eique invidens, illum meoffiria affecit duorum monachorum opera, Primus erat ex oppido Jamuhh, alter vero ex: Barneluhh: amloque dialolico afferebant: fyiritu, Chriffum uon habuiffe animam, neque pari, neque. fentire potuiffe.. Eloyum velelio quum ad Papam perve. "fer, mifit mutios ut eos. vecoricilarez, quos. Patriarcha, cujus nomen erat Lucas ex oppido Dnehran, noluit admittere. Eos pontifex excom- muntcayit ... . ideoque fchifena propter duos illos enerfit: Cyuod manfit ufque ad. electionem Hieremic ejus fuccefforis. Is enim, conftituto E Libanum miffus cap. 15. Theodoro epifcopo ex Kfarfu, fuo in Patri- archatu vieario, Romam fé contulit fub In- nocentio IH. divifamque in partes nationem Maronitarum ad concordiam & pacem revo- cavit, adjuvante Willelmo. Cardinali S. Mar- celli, quem fummus pontifex in Syriam mi- ferat, ut colligitur ex bulla ejufdem Papze ad hunc Hieremiam Patriarcham, in qua afferit ipfum adfuiffe concilio Lateranenfi: & con- lirmantur hie ex codem chronico Maroni- obunuit. Mifit cum eo fummus Pontifex . Cardinalem Willelmum cum omni poteftate, fuoque figillo, ut fcriberet fidem. populi Montis-Libani. J4zzo itaque Jucarg. Domi- "ice, (ex prafato chronico apud. cumdem Naironum iz differt. pag. 106.) z22y. (Fuit | noftro computo 276. fi Hieremias interfuit concilio. Eateranenfi). Zie 2. zmenfis- Januar. egrefus eff Roma exultans (Elieremias Patriar- cha) pervenit Iripolim menfe Marzio, ér faper UIMJOS cUVütaris tympana fonuere, d*- flarim emanavit fama de adyentu Patriarch Maontis- Libani. Theodorus ex- Kfarfa epifcopus, quem . uum vicarium: Patriarcha conffituerat, magnam. papult multitudinem ibi collegit, &r nequaquam exultavit $4 poft. fufceptam. ab eo. benedittio- tem, e abfolutionem ab excommunicatione : dr. propria fubfcriptione juramento farmarunt fe om retenturos tift fidem Petri. Quo peracto nullus, hareticus vifus eff zizania inter ipfos. feminare, neque habitare in /Monte- Libano. Ducenti ac Jéptuaginta fuere qui prafatam firmarunt fcriptus 7471, neque aliqua extat corruptela in nominibus, D quae ufque adhuc inventuntur.. XX XIII. Monet in eadern differtatione: Naironus pp. 09. €" feg4. fi quando à (um- mis Pontificibus (ut praíertim in quibufdain bullis Innocentii IIT. Alexandri IV. Eugenii: IV. & Leonis X. cernere eft) Maronitis aliqui: attribuuntur errores, illos, vel non toti eorum. nationi , fed iis tantum qui ex eadem natione: à recta femita deffexerant, vel ex falfa rela- uone imputari. Id profecto teflatur Petrus Hieronymus Dandinus Societ. Jefu Vifitator. Apoftolicus à Clemente VIII. ad Montem- - (28.) hiftoriz fut itineris, apud eumdem Naironum z/4. p. 2 12 Poftquam. enim dixit Maronitas afferere 4. plomata: funmorum pontificum fuiffe. eo mede exarata. ex falfa relatione üs mifa: pergit» Quod ira effe inveni, dum perfpexi eorum P7" d^ Um - ES hors am adverfart prios codices Catholica haudquaqua Clodio. veritati; que diffmttio, ac trorum ff DS, quum non effet habita ab aliis, ea 7 jf. gui- rebatur diligentia, mirum non gu oes Jum- morum Peurfeum. varias PC Maronitis,. : lij 43 | ECCLÉSIA MARONITARUM A. eadem qua Maronitc lingua utantur Syriaca, vandum. eff omnes bullas fuf extratas. ad. astribul: tque veritas magis. elucefcat , obfer- verbum ab illa Innocentii III. quod diploma non loquitur de folis Maronitis, fed etiam de Graecis qui tunc in Tripolitana urbe una. fimul Romane ecclefie praffitere obedientiam coram Cardinal fancti Marcelli Legato Apoflolico in. partibus Qrientalibus, ex quo factum eff ut errores unius mationis impofíti fuerint alteri. Ydem. quoque affirmat "Thomas Biatienfis in lib. de procu- randa falute omnium gentium cap. 2.2. (bid. p.111 ) ubide Maronitisloquens,ait : Cazerum apud Patriarcham diligenter -affervantur diplo- mata. Pontificia Romana fedis jam inde ufque ab Innocentio III. &r. deinceps. à reliquis Ponti- ficibus qui ad eos vel Legatum, aliquando Car- dinalem fancti Marcelli , vel ad alios aniferunr. Quum in litteris Pontificiis olim admoniti fuiff fent Maronite , una cum. Gracis , ne aliquos errores tenerent, fed aljicerent, fadum eff ut à quibufdam qui eo ex urbe commigraverant exi- flümaretur. tifdem IMaranitas erroribus teneri». Jicarentur ; nimirum - quilus plerique Graci. imphicarrn proceffionis Apiritus Jani à Patre duntaxat , negationis Purgatoru, € à ! dogmatum: at /Maronitee ingenue teffati. funt ab üs erroribus fe effe alieniffmnos ; verum etiam plura in fuis libris ac liturgis demonffrarunt, quibus dr catholica dogmata conffanter tuentur, dr reipfa in. amiverfariis, caterifque defuncto-- rum officiis. crebri. funt... Wefert infuper fupra recitatus P. Hieronymus Dandinus Societ. Jefu in prefata hift. itineris fui ad Montem- Libanum, eap. 1 6. Sergium Rifium Maroni- tarum Patriarcham anno 1 $96. apud fe gra- viter conqueftum effe, quod à paucis abhinc annis, quidam qui Roma ad eos venerant, celebrata fynodo quam à fe, fratre-ve prade- ceffore fuo, convocatam aut approbatam fuiffe negavit, chartam albam, cui, ad illo- rum requifitionem, tum. ipfe, tum epifcopt alii, imprudenter nomen fuum appofuerunt, eorum proteflatione confifi quod in illa duntaxat fcriberentur, quz honori & bono totius nationis Maronitice conducerent : hanc, inquam, illi nihilominus variis erro- ribus quaft ex fynodo praedicta approbatis "Tripoli ipfis infciis repleviffent, fümmoque Pontifici, ac Dominis Cardinalibus porre- xiffent. Id autem in caufa fuerat cur eumdem. Hieronymum Dandinum Clemens VIII. eo anno 1 596. miferit ad Maronitas, ut convo-. cata altera fynodo, quid reipfa fentirent fieret . manifeftum. XXXIV. timque de una in Chrifto natura & voluntate, id ortum. obfervat idem Naironus zz prafata differt. p. v 12, Jacobitarum fraude, qui quum Quod autem in Maronitarum libris nonnulla reperiantur harefes , preefer-. horum codices corruperunt, iis inferentes fuos errores. De hoc conqueftus eft Petrus. Patriarcha Maronitarum in epiftola ad. Car- dinalem. Antonium. Caraffam anno 1,78. die 2 5. Augufti exarata, his verbis: Ez quia, frater mi, erit aliquis qui vobis [cribet in noftris libris inveniffe aliqua. verba. fanttam. ecclefiam oppugnantia ; nos non recipimus mift quod recepit fancta. ecclefia, &y quod. invenitur in. exempla-. yibus, potuerunt. ingredi. &y. immifcert in illis (fcilicet libris noflris). gonnulla ex codicibus B nationum. qua funt. circa mos per multum tem- qus: Frater mi, omnem deponas füfpicionem de rectitudine noffra: ab antiquo fundati fumus in fide fantta eccleftz Apoffolce Romane , quam fémper fumus amplexi ; d nequaquam volifcum cantum ore loquimur, fed ore fimul ac corde, e Deus de hoc fit teffis. In cujus rei confirma- tionem fubdit Thomas Biatienfis fupra citatus in eodem cap. 22. Quin etiam quum affu Jaco- bitarum,, apud ques on. paucz fant. harefes, varii libri diffeminati fuiffent inter Maronitas, accidit, ut qui eos veperit: dum ex urbe miffüs er aliorum | hujufmodi C, eff, putaret AMaronitarum effe errores, qui vevera funt. Jacobitarum , quamobrem conqueffi. fefe purgarunt. Antiqui nihilominus reperiuntur apud Maronitas codices prorfus illibati, qui ceterorum depravationem demonflrant, ut teftatur Stephanus Edenenfis Patriarcha Ma- ronitarum, in. epiftola ad Naironum fcripta die 1.. Januar. anni 1674. cujus hzc verba refert ipfe Naironus zn differt. prafata p. 1 1 y. Az Deus, cui laus, uti fua ecclefia gubernator, . mffreque cupidus. falutis, ne omnia corrumpe- rentur exemplaria providit, quia aliqui codices D funt variati ac mutilatt, idemque prorfus illa- Jf ac perfecti ullo ab[que dolo invenitur. Hinc ad contundendam illam hareticorum pro- terviam, Patriarcha Maronitarum ceterique ejufdem nationis proceres à fummis Pontifi- cibus ac facra congregatione de propaganda fide libellis upplicibus petierunt, ut libri fui ecclefiaflici typis Romanis mandarentur: quod ipfis conceffum eft. XXXV. Hac diligentius exaranda vifa funt, ut , libratis equa lance rationibus, cz- terifque momentis quibus, vel impetitur, vel E. defenditur, fides antiqua gentis Maronitarum, de qua apud Auctores, maxime recentiores, yix quicquam certi erui poteft, maturius ferre valeat circa illant prudens lector judicium. XXXVI. Incolunt Maronitz, tefte eodem Nairono in Evopl. fidei Cath. cap. 4. 7. 22. pag. &1. PhoeniciamSyriz regionem, quz ab Aquilone à Valania flumine, ubi fitum eft caftrum /Marghat feu Margab, fumit initium & inlongitudinem extenditur verfus Auftrum ultra Carmelum montem ufque ad Caftrum. 45 DE patur: in latitudine vero à Mari Mediterraneo verfus Orientem ultra Libanum montem, & Damafcum, ufque ad Arabiam defertam por- rigitur. Dividitur autem in /Marizmam. & Lilanicam. 1n prima, quam alluit Mare Mc- diterraneum , continentur urbes Tyrus, Pto- lemais fcu Accon, Sidon, Berytus, Botrys, Tripolis, & Antaradus feu 'Tortofa. 'T'yrus hujus regionis caput.eft. In fecunda, recen- fentur urbes Damafcus, Heliopolis que nunc Baalbech dicitur, Archis vulgo Arqua, & Pa- MONTE-LIBANO. y 26 Peregrinorum quod modo Zarzura nuncu- A praeerat. Ea familia extincta eft, unde hujus prafidis nominatio, ad libitum, & ad nutum Baície "Tripolitani devenit. Z4sZzr modo pene deferta, valde celebratur in Maronitarum chronicis ob bellum fortiter geftum adverfus Saracenos per annos feptem. .Ad Libani me- ridiem adjacet Gzobbet. E/mneitra à. diruto oppido Z/nueitra fic dicta. In ea eft Agura ubi refidet epifcopus .Aqurenfis vocatus. Ad ejufdem montis Septentrionem tres alie connumcerantur ditiones, Dae videlicet, AÁccar, & Draib. | neas feu Cacfarca Philippi. Caput eft Dama- B XX XIX. Omnes has Phacnicize partes cus, ex Willelmo Tyrio. XXXVII. Affurgit Libanus ad Orientem: urbis Tiipolis tanta fublimitate, ut femper nivibus coopertus fit, de quo Schoeffer in tractatu de Palatina, & fanctus Hieronymus in Zachariam. Hoc idem Zz/azi nomen, ut referunt Brocardus, & alii, retinent omnes montes à Libano ufque ad Galaad & Hermon in Paleftina: montes vero qui inter Tyrum & Sidonem à flumine Eleutherio verfus T'ripo- lim ad Occidentem Libani. protenduntur, fparfim incolunt Maronitz, aliis nationibus Orientalibus, ac praefertim Melchitis permix- tu, quum de aliis nationibus pauci homines in Phoenicia inveniantur, przter "Iurcas; ob quorum nimiam vexationem , Maronitze montani, innumeris fere locis derelictis, per varias Syriz urbes extra Phoeniciam fe con- tulerunt, Aleppum fcilicet , Apameam vulgo Hhama fuper Orontem, Laodiceam, Hiero folymam, & alio, ubi in fericis pannis con- ficiendis maximam navant operam. Nonnulli "Antilibanus nuncupantur. Ceterum Libanus C: autem in Druforum regionem, & in Kefruan oleo, pecore, volatilibus, ac frugibus ita abundat, ut Genebrardus lib. 1. chronic. ad annum mundi 23 5. primam totius orbis ci- vitatem in Libano extructam fuiffe afferat: Idem quoque cenfuit Adricomius Delphusin theatro terrz fancte p. 4. Enoch, inquit, czvi- tas in toto orbe prima (eft) quam Cain in Libano 9 monte: aedificavit , murifque communtyit , atque ex nomine Enoch primogeniti füi Enoch vocavit. Hanc communis traditio fert fitam effe ubi hodie vifitur oppidum Zaz, cujus rudera fub Emiri patrocinio fe receperunt. In rcgno quoque Cypri aliqua vifuntur oppida à Ma- ronitis habitata, eo profugis, ex quo Saladinus Hierofolymam Francis eripuit. Hi linguam Graecam loquuntur hujus infule vernaculam; preterquam in officiis ecclefraflicis, in quibus lingua Syriaca utuntur. XL. Proprium habent Patriarcham Ma-- ronite qui in monaflerio Canobinenfi ad radices Montis- Libani, ut fupra dictum eft; refidere folet. Ab epifcoporum ipfi fubdito- Medinat- Elras appellantur, hoc eft, civzs D) rum. collegio eligitur, adflantque. aliquot capitalis, ! XXXVII. In montanis ad Orientem Tripolis eft regio Libanica Gzolfer Bfciarrai nuncupata, in qua Libanus mons affurgit, ad cujus radices in monafterio Canobinenfi re- fidet Maronitarum Patriarcha. Eft regio fatis ampla quam Fons Hortorum, vulgo Qadfcia, id eft, flumen fanttum Wterfecat. Eminet in ea Eden quam Paradifüm interpretantur, à qua parum diflat monafterium fub invocatione SS. Sergii & Bacchi, quod dicitur Darr Ras magnates ejus lectioni, ad fedandas, fi quce oriantur, difcordias. Electus, à fede apoftolica Romana confirmatur, & ecclefie Anriochenz titulo infignitur, additque proprio nomini. Perri nomen in honorem principis Apofto- lorum qui primum Antiochiz fedit. Quinque fub fe habet metropolitas Patriarcha Maro- nitarum, 7yrzenfem fcilicet, Damafcenum, Tri- politanum, Aleppenfem , & Nicofienfem in Cy- pro. Plures ctiam habet epifcopos, ut J74o- nienfem, Berytenfem, Byblienfem, Borryenfen, Elnahr, ubi refidet epifcopus qui Edenenfts E, Edenenfem, Accurenfem, & alios, qui licet fint titulo nuncupatur. Hanc regionem fequun- tur duo loca principaliora, B/ciarrai nimirum, . & Ihadet, que tanquam urbes antiquitus reputabantur. Bfciarrai huic ditioni nomen Imponit, quz ab ea Gzolbet B[ciarrai vocatur, ut diftineuatur ab alia, quz Giobber Elnneitra dicitur. Bfciarrai arce munita erat, nunc pene diruta, in qua ad noflra ufque tempora prin- ceps Maronita refidebat , qui /4gad4en titulo . prafulgens toti huic regioni hreditario jure . utitur; eofque, fi ratio poftulat, a commiffas oves, per Syrize urbes metropolitarum fuffraganei, nullum tamen fuperiorem prater Patriarcham | agnofcunt: quod idem obfervatur à caeteris Chriftianis Orientis nationibus. Horum opera & corr filio Patriarcha, in religionis & fidei caufis | d fuz curae & oppida ablegare folet: & quamvis ad proprias refiden- tias non fint adflricu, attamen prout eccle fia; neceffitas exigit, difcurrunt, multitudini x7 ECCLESIA MARONITARUM DE MONTE-LIBANO. provident, & Patriarchee mandata exequuntur. A. XLIV. Diftributio officit divini fit co XLI. Plura numerantur apud Maronitas ccnobia Virorum & Monialium, quorum omniumantiquiffimum eft Quz//Zaiz in Giob- bet Bíciarrai in Libano: monachi funt fancti Antonii abbatis, caputio feu cucullo & nigra tunica induti. Quaedam extant monafleria Monialium ejufdem ordinis abfque claufura, rzíertim in regione Kefruanenft, in qua celebre eft illud S. Joannis Ze /rafc funditus erectum à Jofepho Accurenfi Patriarcha Ma- ronitarum. XLII. Recitationi divinorum officiorum, ac etiam horis nocturnis, tam clerici, quam fzeculares, ut plurimum interfunt, quin immo & ipfz mulieres. Prater officium de tempore, & de fanctis, extat apud Maronitas officium proprium valde prolixum totius Quadrage- fime. Atin tribus hebdomadibus ante Qua- dragefimam memoria agitur defunctorum, eo ordine. In prima videlicet hebdomada fit commemoratio facerdotum & aliorum. de clero. In fecunda, monachorum : in tertia reliquorum defunctorum, ut videre eft in modo apud Maronitas: in tribus primis hcb- domadibus jejunii Quadragefimalis, totum fit officium de jejunio, deque cjus utilitate, cum Evangeliis ac lectionibus ad id accom- modats. In quarta & quinta hebdomade de miraculis Domini noflri Jefu- Chrifli. In fexta de fefto Palmarum, & in feptima de Paffione Domini, in qua nulli in ecclefia tribuitur pax, nec fe mutuo toto eo tempore falutant, nec manus deofculantur facerdotum. In Domi- nicis ante Nativitatem Domini celebrant ca B myfteria quz Chrifli natalem. precefferunt : Apparitionem nimirum Angeli ad Zacha- riam, Annunciationem B. M. V. Vifitatio- nem ejufdem ad S. Elizabeth , Nativitatem S. Joannis-Baptiflze, & Apparitionem Angeli ad S. Jofeph, de quibus eft proprium offi- cium, licet modo prafatorum myfteriorum recitentur tantum commemorationes. Hac omnia eruimus €x prafato Fauflo: Nairono in Evoplia fidei Catholicae à pag. 7. ad 96. XLV. Pro coronide, elucidationis caufa in pofterum cur fimplices Maronitarum epif- pervetuftis. codicibus Syriacis Novi "Tefla- C copi, non raroarcluepifcopi titulo infigniantur, menti, qui fervantur in Bibliotheca Medicza fancti Laurentii Florentiz, & collegii Maro- nitarum Romz, & alibi, in quibus indicantur lectiones & Evangelia pro his commemora- tionibus defunctorum. XLIII. Inchoatur apud. Maronitas jeju- nium Quadragefimale à Dominica Quinqua- gefime, per feptem integras hebdomadas, exceptis tamen diebus Sabbati, & diebus feflis, eo tempore occurrentibus, ut fanéti. Maronis die 9. Februar. SS. 40. Martyrum, addendam ducimus notam five obfervatio- nem, quam ea de re appofuit Gracus, ut puta- tur, urbis Tripolitanz preeful in epiftola A rabi- . céícriptaex eadem urbe an. 1732. vcl 1733. ad Dominum Jacobum Lamerium nationis Gallicanz in eadem civitate confulem, quam- que in Latinum fermonem fideliter tranftulit Parifiis an. 1733. Jofephus Georgius Aícari 4& facerdos Maronita ex civitate Aleppi in Syria, ut ipfemet teflatur ad calcem huj : ad cal Jus epiftolze. Obfervatio autem illa his verbis exprimitur : & Annunciationis D. M. V. in quibus non D) Noi, in toto Oriente his temporibus nullatenus jejunant. In decuríu anni fit abílinentia à carne & lacticiniis per 14. dies ante feftum fanctorum Apoftolorum Petri & Pauli; toti- - demque ante Áffumptionem B. M. V. & per 20. dies ante Nativitatem Domini. Idem fere ritus viget apud cateras nationes Chri- ftianas Orientis. Nonnulli ex monachis ftric- tioris obfervantize fe à lacticiniis abftinent per decem dies ante Pentecoften, quod antiquitus erat omnibus commune tam ecclefiafticis, quam fzcularibus. inyeniri meros epifcopos ; fed omnes effe archi- epifcopos : idque eveniffe ob Agarene: nationis, Jeu "Mahomeranorum illic dominantium rtyran- nidem & favitiem: fed non ita ves fe habet in Gracia; quum ufque ad hodiernam diem qui- - libet archiepifcopus habeat duos , vel tres, vel quatuor epifcopos füffraganeos ; uti eff archiepi- Jfeopus Cretenfis, qui duodecim epifcopos. fuffra- ganeos haber: €. fic eff, proportione habia, de ceteris. PATRIARCHJE 4.9 9o Qe Qr o C er Er er Oe y p b a 5 s BUY CU EY NORY C E D Ce y Ey P OP CE IN y S, ERU Ja ESTO e EAM Ae ST d Ae P Aun S PA Ar SPA An s S A Aie PA An ACA Aer Sa A AI e. E AGE d] 7S Ec Ne Pl n Ne iy pne yn nes y n ve y n NA ag AI SUA Py Se Py o Ne Poly EC NEAR P n aee s ? m d gU Ev ege tee e env e eM SV V ER n Yee ev 0s YXoqeqeopsgee qe eteestesyevvesqete orn AS Có PATRIARCHAE MARONITARUM. L JOANNES MaAnoO. D qui in notitiam noftram venerit Patriarchz Maronitarum nomine infigni- tus, eft Joannes /Maro, cujus vitam fupra de- fcripfimus n. V1. é*' feq. col. 6. ex Aflemano tUm. 1. Dill. Orient. à pag. 496. ad pag. yo. Joannes Maro, inquit, primus Syrorum Maronitarum. poft. "Theophanem | Macarii Antiocheni (in fynodo fexta ob pertinacem Monothelifmi profeffionem depofiti anno Chrifti 680.) fuccefforem Patriarcha claruit circa annum Chrifli 700. Ejus acta ex per- vetuflo codice Arabico, anno Chrifli 1495. defcripfit Gabriel Barclatus epifcopus Nico- fienfis in libro ad Georgium preíbyterum Beíciarz filium adverfus Jacobitas, cap. 10. Eademque anno 1639. Latiné publicavit Pater Francifcus Quarefmius in elucidatione terrz fanctee //0. r. cap. 27. pag. 96. Uterque tamen mendofum codicem nactus, pro "Agathone Papa, fub quo Macarius Antio- chenus in fexta fynodo damnatus fuit, Eya- grum qui in Romanorum pontificum ferie A orthodoxos Monophyfitas) Jretici. feifeitaz bantur: Vos. quinam eflis* Ortlodoxi re[pon- debant: INos fidem tenemus Jacobi apoftolorum prunatis. (id eft, qui illius ecclefiz primus antfles fuit ubi incepit religio Chriftiana przdicari & fufcipi; nam Jacobitz, inquit . Aflemanus z/4em, íoli Petro primatum Apoftolorum tribuunt, & in officiis divinis . paffim przdicant: Hierofolymitanam vero Jacobi fedem ne Patriarchali quidem honore dignantur, ut bene notat Renaudot. rom. 2. Laüurz. pag. 9.) qui frater Domini noffri Je B eundum carnem appellatus eff; quam nobis pra- dicat divinus iffe Jacobus. (Baradaus.) Jui autem qui erant. ex adverfa parte: Ephraumi JAmidenfis. fumus, aiebant, aut. Joannis Kiri- menfis (1d eft Maronis) Patriarcha Deo ad- verfari. Joannem vocat Jzrmenfom hic fcriptor Jacobita, quia Joannes Maro .fzrimo Cynegicz regionis vico in territorio Antio- chenfi oriundus erat. Non enim de Joanne altero Sirimenfi loquitur, inquit Affem. :/;Z. qui fub Juftiniano Imperatore in locum Eu- tychii Conflantinopolitani fuffectus fuit, tefte nullus eft, pofuit: & pro Jzrzio Papa, fub C Evagrio /2. z. cap. 34. ut-pote cui nulla cum quo Joannes nofler genti fuc Patriarcha preerat, Jonorium fubflituit, immani ana- chronifmo , quum Honorius Papa (qui de- cefiit anno Chrifti 638.) quinquaginta (fal- tem. quadraginta) circiter annis Macarium Antiochenum "Theophanis predecefforem antecefferit. Honorii nomen fubrepfit & in manufícripta hiftoria, qua ufus eft clariffimus Fauftus Naironus zz Ziffertatione de origine, nomiue, ac rehgione AMaronitarum mum. 14. & refertur à Pagio in crit. annal. Baron. ad annum 65 5. n. 8. Vide doctiffimas in utram- que Joannis Maronis vitam obfervationes Stephani Edenenfis Patriarche. Antiocheni in vindiciis Maronitarum //. 1. c. 7. €? fgg. ex quo hzc Joannis acta fummatim excerpfi. Hucufque Affeman. citatus, qui in eadem P9. 496. in nor. r. monet auctorem Syriace vitz Jacobi Baradei Zanzali (ex quo Mono- phyfitee dicti funt Jacobire) de Joanne Ma- rone fic loqui, apud eumdem Edenenfem, eap. 6. Tum vero claruit Jacobus ( Baradaeus ) q! apoffolicam fidem à Jacobo primo Hievofo-. Jymorum epifcopo traditam, integram illibatam- que conferyans, eccleftam untveram rebus pra- clare. £effis complevit. Quumque fibi partes OcCurTertnt , haver? nios Qe orthodoxi ; (per Aareticos intellisit Catholicos, & per. Jomus £11. em Montis- Libani, aut aliis Syrie incolis dif- ceptatio fuerit, & fortaffe idem illis nec de nomine notus extiterit. Ex quo Jacobitz auctoris teftimonio manifeftum fit Maronem & cjus affeclas Jacobitis fuiffe invifos. Ad . fedem Botrenfem evectus dicitur Joannes Maro in cjuídem actis anno Conflantini Pogonati octavo, id eft Chrifti 676. (non 686.) Deinde Maronitarum Patriarcha electus; quod non intelligendum quafi à clero Alitiocheno poft mortem Theophanis. D fuerit renuntiatus, ut hanc fedem impleret ; fed quod ab iis duntaxat qui Maronitis tunc praeerant affumptus fuerit, fubinde non com- putandus inter proprios fedis Antiochenz prafules, quia nimirum nomen Parriarchee Antiocheni Patriarchis Maronitarum à plu- ribus fzeculis inditum , titulus eft folummodo honoris caufa. Ita monet Affemzifid. p. j4?2- i not. i. qui etiam pro commento habet, quod in iifdem actis refertur apud Quaref- mium, Maronem Roma profectum fuiffe, er à fummo pontifice Patriarcham Antiachiee 0r-. E dmnatum: idque ex eo probabiliter ortum effe exiftimat, quod Joannes una cum ^ emi fuis, preter reliquos Syros, Apolto 3 edis communioni adhazferit. Joannes oCverrmus de Vera, qui multa de c $1 PATRIARCH E perícrutatus eft, ait quoque in itinerario Hie- A rofolymitano cap. 27. apud Naironum zz cit. - differt. de Maroniris p. 2 1. /Maronitas propter diverfitatem veligionum qua in A$yria vigebant, petüffe à Romano pontifice, ut eis proprium pra- fieret. Patriarcham, quorum. petitionibus. an- nuens fummus pontifex, Patriarchali dignitate Maronem infignit . . ... qui fanttiffime vixit. Ex quo tempore AMaronita proprium. femper f elegerunt Patriarcham. Migravit ex hac vita Joannes Maro, ut idem Edenenfis narrat in ferie Patriarcharum Maronitarum, apud prafatum Affeman. jid. pag. yo y. in nota 1. B anno Chrifli 707. in Caphar-Hai. Ecclefia Maronitica ejus feftum folemniter celebrat quotannis quinto idus Februarii, id eft, die 9. hujus menfis, ut habet idem Affeman. 2/4. ag. fot. iiw IL CRUS Stephanus Aldoenfis de Feden Maroni- tarum Patriarcha, in breviculo de Ántioche- norum Maronitarum Patriarcharum genea- logia, quod de Arabico J ofeph Aícari facer- dos Maronita ex urbe Aleppo in Syria, Latine tranftulit Parifiis anno falutis 173 3. Joanni Maroni circa annum Chrifli 707. defuncto fuccefliffe ait Cyrum ejus fororis filium, qui electus mifit ad Romanum Ponti ficem pro obtinendis confirmatione & pallio, uti in vita, inquit, avunculi ejus refertur, gentemque fuam ufque ad obitum optime gubernavit. IIL GaAs RnrELL Poft Cyrum in Patriarcham promotus eft, ex eodem Stephano, Gabriel de Monte-Li- bano, prout in antiquis exemplaribus, inquit, regiflratum invenimus. —— Melchitz vero, poft Jufliniani IL. mortem, ad confeffionem duarum naturarum & vo- luntatum in Chrifto redierunt, & inygerante Conftantino Copronymo fibi Patriarcham pro fede Antiochena elegerunt, qui fuam refidentiam Damafci fixit, Hac idem Ste- phanus. IV. JoANNEs II. -. Gabricli fubftitutus eft alius Joannes, co- C $ A V. JoANNES III Joannes ex hac vita migrans alteri Joazz: fedem fuam reliquit, qui ex pago Dmalía in Botridis diftrictu oriundus erat. Quum enim Joannes fe vidit morti proximum, ut legitur in relatione mortis ejus, omnes Montis-Li- bani facerdotes congregavit, illifque Patriar- cham hunc Joannem affignavit. VI. THroPHiILUs. VII. GnEGORiIUs I. VIII. STEPHANUS. IX. MaARCU s. X. LEUSEBIUS. XI. JoaNNzes IV. AIL Da4vrpb-L XIII. GnEGORrIUs II. XIV. THEOPHYLACTUS. XV. Jzsus five Isa. XVI. Donririvus. ACWLI E esAGIA C. XVIII. JoANNEs V. XIX. SiMowLI. XX. HirxREzMriAs I XXI. JoaANNEs VI XXII. SrMowN Il. XXIIL SrMowN HI. Prafatus Stephanus, fubjungit: de his quinque Patriarchis non eft dubium eos in Monte-Libano moratos fuiffe, fibique invi- cem fucceffiffe poft'Theophanem (id eft ab anno Chrifti circiter 68 5. aut 684.) Id enim clare patet ex epiftola quam anno falutis 149 5. fcripfit Gabriel Barclaius ad Dominum Geor- gium de Angelis prefbyterum cap. z r. Inve- D nimus preterea eorum nomina regiftrata in quodam folio Syriacé fcripto, reperto apud pradecefforem noftrum Georgium de Bef- beéli. Scripferat autem prenominatum exem- plar quidam qui vocabatur David filius A bra- hami, anno zrz Graecae 1626. (Chr. 1215.) ex quo illud effe antiquius Barclaii regiftro 180. annis patet. Plura etiam. exemplaria funt quz propofuit nobis venerabilis frater nofler Georgius Abacuc Accurenfis epifco- pus: & ficut reperimus, regiftrravimus hic , abfque ulla annorum quibus electi funt an- enomento etiam //are, qui fuerat monachus p. notatione. Sed de aliis qui fedem Antioche- in cenobioS. Maronisad Orontem fluvium. Scripfit de eo Gabriel Barclaius in cantu uem de conciliis compofuit, his verbis: Burrexit deinde Maro. alter, ex monafferio Do- suni, fapiens ev dodus, appellatus quoque Joannes, fuitque, Patriarcha. Venit hic juftus ad pagurt Januhh fecum ducens nomullos epi- feopos qui Müontis- Libani monafferia. 1ncolue- Tunt; de fudes Maronis nou eff tmutata, Ya idem Stephanus. nam (Maronitarum) obtinuerunt in Monte- Libano, ufque ad Francorum in Syriam adventum, nullo penitus modo in eorum cognitionem venire potuimus: idque conti- giffe credimus ex non modica noftrz nationis librorum jactura tempore quo fub Infidelium dominatione ingemuit: quum enim tunc fa pefiepius folum mutare cogeretur, vel igne confumpti funt codices noflri, vel im bells diffipati, vel in fluvios injecti, vel ab hoftibus 97, 9 TAE TLUERI T TELLE OC MARONITARU N. d 53 fublati & difperfi fuere. Verumtamen poft A chisnihil aliud hactenus ad noftram notitiam aliquod intervallum incidit in manus noftras quoddam volumen majufculum avi anti- quioris, continens fanctiffimi miffze facrificit ritum, in quo libro prope finem extat offi- cium quod à miniflro quotidie recitatur. In hoc autem officio, ubi fit commemoratio Patriarcharum qui Chrifti ovile in fede An- tiochena gubernarunt, dicitur Syriacé id quod Latné ita fonat: /Mentienem queque facimus de omnibus veris Pafforibus, ér [andis patribus, à Petro Apoffolorum. principe, om- venit, ut jam dictum eft. Ita Steph. ;/;4. XXIV. JosePRH. Poftquam Francorum copiz in has noftras plagas advenerunt, Antiochiamque ac fanc- tam civitatem Hierofolymam Saracenis eri- puere, tunc Latinos fibi Patriarchas, ficut & regem Hierofolymitanum confütuerunt: legatos vero ad fummum Pontificem mife- runt, quibus adhafit etiam legatus Maroni- tarum Patriarchz, qui tunc temporis Jofeph miumque Pafforum primario, atque ab Ignatio B, Giargefzus appellabatur, habitabatque. in ejus. difcipulo, ufque. ad. 1 heophilum, Jefurn, Davidem , Gregorium, Domitium, Jfaac , & Joannem , qui pontificatus dignitatem miniffra- runt in fantdla catholica d. apoffoltca ecclefia , Janctaque €r. gloriofce fedis AAntiochene 1 heo- polis, ut cpforum oratione noffrum miferearis Deus. ltem in alia commemoratione quc prolixior eft. precedenti: zmemortam facimus A heophili , Gregorii, Atephant, Maret, E. ufebit, Joannis, Gregori, T heophylatti, Jefu, Domiui, lfaac, Joannis, Aimonis; d imon hic quem pago Januhh de Byblidis territorio, uti narrat Gabricl Barcdaius (quem Gabrielem Qa vocat Naironus) Seraphici Ordinis alumnus, & in noftra natione epifcopus, in epiftola quam fcripfit ad Patriarcham Simonem de Hadeth anno falutis 1494. Quum enim La- tini, Godefrido Bullionio duce, urbem Hie- rofolymitanam à Saracenorum jugo liberaf- fent, Jofeph ille Maronitarum Patriarcha ad Romanum Pontificem (Pafchalem] I.) obe- dientize litteras direxit, apud Fauftum Nairo- Deus amat, eff qui. conver[atur modo: horum C; num, Evopliz fidei Catholicae py. 67. &7 feq. omniun Deus Domine precibus miferere moftrt. Poft hos quatuordecim (ft David, qui in priori catalogo recitatur, tredecim in pofte- riori nominatis addatur) preenominatos Pa- triarchas, numerantur etiam alii quatuor, nempe Ieremias, Joannes, & duo imones, qui quatuor abfque ullo dubio fuerunt Ma- ronite, federuntque poft Francorum in Sy- riam adventum, quia eorum hiftoriz apud nos notz funt, & fummorum Pontificum bullz ad ipfos tranfmiffze cum omni diligentia quibus cum fumma latitia acceptis fummus Pontifex per eofdém nuntios mitram, bacu- lumque paftoralem, ac litteras communica- torias tranfmifit : cum /egatis Godefridi regis, inquit Gabriel Qlai, pervenere Romam legat Patriarcha JofephiGiargefci, recepitque mitram. dr baculum auno falutis 1100. Accidit autem circa annum 1 11 1. quemdam Thomam Ha- ranitam Syrum, metropolitam Kfartab in diceceft Aleppenfi, qui, ex Jacobita, Mono- thelitaevaferat, ad Montem-Libanum veniffe, in noftre fedis bibliotheca adhuc confer- [) ut Maronitarum orthodoxam fidem Mono- vantur; occurrunt itaque hi 18. Patriarcha, de quibus nihil aliud nobis compertum eft. Verum quod fpectat ad quartuor-decim priores ex predictis Patriarchas, ingens dua- busde caufis nobis ingeritur fcrupulus: Prima eft, quia ritus nofter ad Jacobitarum ritum plurimum accedit. Secunda, quia Maronitze rariffime, vel nunquam Jefus nomen fibiarro- garunt, & hoc pro veneratione nominis illius qui folus pretiofo fuo fanguine nos redemit: fed ad eos avellendos fcrupulos multum con- tulit, tum duplex exemplar feriei Jacobita- rum Patriarcharum, quod ab eorum duabus ecclefiis Damafcena fcilicet & Aleppina ha- bere curavimus, in quibus nulla praedictorum Patriarcharum mentio occurrit unde conflare videtur illos non Jacobitarum, fed nationis noftre fuiffe Patriarchas: tum quod nomen Jefas uni ex his Patriarchis attributum nihil aliud ignificet quam Zfam, quo nomine multi ex noftris donantur ufque ad hodiernum diem. De hisomnibus Maronitarum Patriar- Tomus 11L. thelifmo fuo inficeret, eis fuggerendo Leo- nem Romanum Pontificem, & Joannem Maronem primum eorum Patriarcham eidem adhaefiffe fententie, quam univerfalis quo- que ecclefia fuiffe fidem effutiebat antequam Maximus abbas dogma duarum in Chrifto voluntatum atque operationum invexiffet, ut refert praefatus Naironus, ;lid. pp. 62. &r 7o. & adhuc fufius zz differt. de nomine, origine, & relizwne Maronitarum pp. 69. ér feqq. ex eodem Gabriele Qlai in Poémate de hare- E ticis. Jofephus enim Patriarcha, & Arfenius metropolita Accurenfis, adverfus hunc 'Tho- mam fortiter infurrexerunt, ficque eum fcrt- ptis epiflolis confutarunt, ut tunc ab omni- bus fere, votis conjunctis, rejectus, unum tantum vici Farfciaiz archiprefbyterum dice- cefis Bíciarai, nonnullofque popult fcduxe- rit; qui tamen, multiplicatis ac differinaus tractatus heretici Thoma Haranit inter Maronitas exemplaribus, poftea, non totam quidem nationem, fed aliquam €Jus partem, i 55 PATRIARCHJE $6 unumque etiam ex ejus Patriarchis, Mono- A fediffe anno falutis 1141. fic enim habet: thelitico errore imbuerunt, ut infra dicemus. Porro elucubratio hujus Thomz Hharanitee extat in codice 1 4. Ecchellenfi, apud Affem. tom. 1. Bill. Orient. pag. y76. fab eo titulo: J homa Hharanite epifcopt Caphartabenfts liber de unica Chriff voluntate in X. propofitiones divifus, ér ad Joannem Antiochenum /Melchi- tarum Patriarcham | anno. Gracorum 1409. (Chrifti 1 089.) rranfuiffus, Arabice, charac- zere yriaco. Vivebat adhuc Jofeph anno falutis 1119. fi ipfe eft, non vero fucceffor "Anno Gracorum 145 2. menfe beneditto Tanuz (Julio) Ze ro. convenit me Petrum Patriar- cham Marouitarum in Antiocheno throno feden- tem , Jacobum nomine, ex oppido Ramarh dia- cefeos Dotrenfis, filius. Daniel monachus ex monafferio Caphtun : ipfique poteffatem dedi, ex Deo, & ex mea aljetlione, ut. praeffet mona- Jfferio. d. Joannis in Cuzapanta in cuffodita à Deo infula Cypro prout confenfum fuum pro- prüs fubfcriptionibus firmatum huc miferunt filii monachi, Efau fcilicet monachus, é*. Elias, e* ejus Petrus, qui, ut afferit jam fzpius citatus B. Joanues monachus, &r Jacobus ejus frater: laus Gabriel Qlai, zu 4b. confirmationis veritatis apud Naironum in Évopl. pag. 65. litteras gratulatorias Gelafio IT. fummo Pontifici pro ejus electione conícripferit, quo pontifice brevi defuncto, ab ejus fucceffore Calixto II. rcfponfum receperit eo anno 1119. NUOWCVOCPEETOR-USL Hic Petrus erat Maronitarum Patriarcha anno falutis 1 121. nam in nota appofita ad calcem cujufdam codicis Syriaci, f»/. 262. Domino twffro, Amen. De Petro Jacolo , in- quit Affemanus ;/i7. confule eruditiffimum Stephanum Edenenfem in chronico ad annos predictos. XXVII fazsszs Vtt Joannes Lephedienfis Patriarcha Maroni- tarum in Lephed territorii Byblienfis oppido natus efl. Poft Jacobum Ramateníem Ma- roniticz toti ecclefie praefuit ab anno Chrifti I151.ad annum 1 1723. Isprimüm in cceno- quam recenfet Affem. zo.7. Bibl. Or.p.207. C bio S. Eliz agri Lephedienfis habitavit : inde legitur: Ego humilis Simeon, monachus nomine, has lineas in iffo codice exarayi ad beatiffanum Patrem noffrum Mar-Petrum Patriarcham Ma- vonitarum , qui habitat in facro imona[ferio Mai- plhuch in valle Ailig territorii Botrenfis ; donec dedit. mili poteffatem ut. praeffem. monafferio c. Joannis in territorio Cugapanta in. infüla Cypro , diebus imonachorum qui in prafato f. Joannis monafferio habitant, érc. anno Graco- zum 1432. (1d eft, Chrift 1 121.) die 2. ni- mirum Octobris quo annus Syrorum incipit. ad ccenobium S. Marie in Abel ejufdem territori fe contulit, ibique novum mona- fterium conflruxit, ut ex monumentis illius ecclefia tradit Stephanus Edenenfis in chro- nico. Scripfit: Liturgiam, de qua idem Edenenfis, in. expofitione miffze cap. 2. de Catholicis Anaphorarum fcriptoribus zy, 2 ap ait: Joannes Lephedrienfis, qui poff annum Chriffi ir00. Antiochena ( Maronitarum ) ecclefia prafuit, auctor eff. AAnaphove , cujus. initium , Deus. fanctiffime, érc.. Extat in manufícriptis Ejuídem Petri ad calcem cod. Syr. 7. apud D codicibus miffalibus coenobii Patriarchalis eumdem Aleman. i/i. pp. 611. 07 612. fit mentio his verbis: Z» fo/. membran. 2 1 9. exa- ratus à Aimeone abbate monafferii . Joannis in Cuzapanta in Cypro, fub Petro Maronitarum Patriarcha anno Grac. 143 2. (Chrifli 1121.) XXVI. Gnzconrivus III. Gabriel Qlai in citata fuperius epiftola ad Simeonem Hadethenfem , apud Naironum in Evopl. fidei Catholicz pag. 64. narrat Gregorium Alathenfem Maronitarum Patriar- S. Marie in Canobin. Ita Affem. ro. r. Bill. Ürient. p. y 22. | De eo Joanne refert Stephanus Aldoenfis de Heden in fupra citato breviculo, ipfum, dum in monaflerio S. Eliz degeret, quatuor epifcopos confecraffe, ut ipfi in fuze nationis regimine adjumento effent, quorum unus cenobium fancti Dominici incolebat, alter S. Simeonis, tertius S. Elizzi, quartus de- mum S. Marie Lephedienfis: quum. vero adveniffet folemnitas Pentecoftes, multique cham legatos mififfe anno falutis 1130. ad E ex fiecularibus, clericis, facerdotibus ,mona- Innocentium II. Romanum Pontificem ut gratularetur ei de exaltatione ad regimen ecclefie, qui ad eum vifitationis caufa Guil- lelimum Cardinalem mifit. | XXVII; Jacosvus tL Ex annotatione quz legitur ad calcem cujufdam codicis Syriaci fo]. 2 y 2:apud Affe- manum o. 1. Dill. Orient. p. 306. dicimus Jacobum Perrum Maronitarum Patriarcham chis, ac epiícopis ad ipfum conffluxiffent , illos omnes ab eo ad lautum convivium fuiffe invitatos: ex illis vero fzeculares non- nullos qui plus jufto vinum biberant ingreffos effeS. l'heclemonaflerium; quod egre ferens Sarai abbatiffa, plurimum de Patriarcha con- quefla eft quaft huic fcandalo occafionem dediflet, unde & eum in judicium vocavit. Joannes itaque Romam petiit ut fe(e coram fummo Pontifice purgaret, qui refpondit ti |. - 8» ^]; M E t E. "1 I D^ E- A M b- * N Herne, $7 MARONITARUM. | c8 effe dirimendam. Huic fynodo adfuerunt duo fummi Pontificis, & Romaorum Impe- ratoris legati cum pluribus epifcopis. Caufa cecidit Patriarcha, & poenitentiam accepit ne feptem annorum fpatio de aquis Lephed guflaret: ideo in coenobium feceffit S. Mariae in Abel Byblidis diftriétus, ubi fanze aque ingens fubeft penuria, permanfitque in illo loco, de aquis in foffis collectis bibens ufque quo puteum fodiffet: ibique magnificum - monaflterium erexit. Subjungit etiam Gabriel xemin concilio adid in Byblidi urbe cogendo A zilus accepraruzr. Quin imo eo pervenit illo- rum zelus, ut illum depofuerint, aliumque in ejus locum fuffecerint. Verum irati: Pa- triarche depofiti affecle, novum Patriar- cham, qui etiam non nominatur in chronico, occiderunt, combufferuntque corpus ejus: Prafatus Patriarcha , pergit idem chronicon, mortuus eff depofttus, àv elegerunt Patriarcham ex Hhgiula: mortuus eff martyr. interfectus, eumque combufferunt: teffificati funt contra eum quadraginta Chriffiani (ex iis qui Monothe- lifmo infecti fuerant) fidem ejus mon fuiffe Qlai, in epiftola quam fcripfit ad Dominum B re7 (quia ab hereft Monothelitarum dif Georgium de Angelis prefbyterum cap. zr. eodem Stephano tefle ;//4em , monafterium illud fanctz Mariz in Abel, fedem fuiffe Patriarcharum nationis Maroniticz: ufque ad Hieremiam, fed fatetur Stephanus illorum Patriarcharum. nomina nundum fe fuiffe affequutum. e zi XXIX. *** XXX *** AQUA FE UT Fauflus Naironus in differtatione de zo- crepabat, ut-pote orthodoxam ) a/aque falfa protulerunt. Poft cujus obitum, quum vari inter Maronitas infurrexiffent. divifio- nes pro eligendo Patriarcha, occurrit Hay- mericus Patriarcha. Antiochenus, illaíque fedavit, ac feductos, tam à fchifmate, quam ab hzrefr revocavit: poflmodum Maronitze omnes ad cligendum novum Patriarcham integerrima fidei procefferunt. Hoc totum. traditur in praefato chronico: Exrzzxir illud venenum Haymericus bona memoria. Oljurga- mine, origine, 6 velgine AMaronitarum , C, vit eos palam apertis verbis : obedierunt ei, er à pag. éo. &* feqq. fcribit ex Gabriele Qlai in Poémate de hzreticis, Thomzs Haranitze metropolitz Kfartab (qui jam dudum obierat) affeclas, multos Maronitarum. viru. hzre- fis Monothelitice contaminaffe, ipíumque Patriarcham, cujus filetur nomen, errori manus dediffe. Paff i/um ("Vhomam) zuguit Gabriel Qlai, in lucem emerft Ebn-S5eiehban, dr capit fcribere, d» docere pueros, feminavit inter JMaronitas errores , eorumque libros zizaniis implevir. Et iterum: Fzlius Hlofen. erat ex Romana fede benedictionem eis mittendam cu- rayit; C. elegerunt. fibi Patriarcham qui habi- tayit in ecclefía B. Vzrrgimis in Habil. (quod eft Libani oppidum) Offzrvalat quicquid erat in Evangelio, erat in exponendo peritus, ac varia de fide carmina componebat. Klujus tertii Patriarche nomen, haud fecus ac duorum precedentium, reticetur. Atque hec funt proculdubio, quz Willelmo "Tyrio anfam dederunt fcribendi, anno falutis 1 182. Hay- merici Patriarchz Antiocheni opera univer- Hihartfcit (eft quoddam Libani oppidum in D fam Maronitarum nationem ab hzrefi Mono- | Giobbe) decepir populum Kfariafcit (eft aliud Libani oppidum) fcripfiz, é auutayir preces. Et brevi temporis intervallo (decem fcilicet annorum, ab anno utique 1 173. quo mor- tuus eft Joannes Lephedienfis Patriarcha, -ufque ad annum 1 182. quo Haymerici An- tiocheni Patriarchze Latini cura qui Mono- thelifmo infecti fuerant fidem avitam refum- ferunt) in aliis Maronitarum oppidis idem venenum diffufum eft, ipfumque tunc extan- tem Patriarcham corripuit, ut legitur in chro- nico Maronitarum, inquit Naironus zem, Ep- 62. ér 2. Quoniam Patriarcha venenum hauferat, miffis, ad labefa&tandum ipfum, mu- neribus, quantum ore capere voluit. Qua propter inito inter Maronitarum primates tam eccle- fiaflicos, quam fzeculares confilio, decreve- "unt una fententia omnes ab ejus fe commu- D!One féjungere, id exprimitur in eodem chron (CO: Cujus fübditi, ac regiones, Patriar- cham. 4 fuo Jégregarunt confortio, uec. poffea praflterunt. ei obedientiam, uec illum in 7egio- thelitica ad fidem Catholicam tranfüffe. Sed non omittendum, quod fubdit auctor chro- nici, z/idem, pag. 66. quum tunc Maronitze profeffionem fidei coram Haymerico emi- fifflent, quam à Marone fufceperant, eam - fuiffe approbatam, ut omnino orthodoxam. Et firmi , inquit, ffererunt in fide Maronis, & Jiperbi (qui Monotheliticam nempe hzre- fim à paucis annis amplexi tantas ftrages edi- derant) Amati funt, é* adver[arit pacem apierunt.. Vide fupra, n. xxix. coll. 38. & 39. AXXIL. IL UcaASL Pacatis, ut modo explicatum eft, quz €x hazrefi'Thomz Kfartabenfis metropolitacinter Maronitas emerferant divifionibus, pau'o- poft eos alia exagitavit procella. x ow enim Ebn-Scieban nomine, vir gracus, Hmu cum Efau archiepifcopo, novos T. per aliquot Libanilocadiffeminavit. Porr 5 ucas, qui tunc temporis €rat Maronitarum atriar- cha, in fine videlicet ejufdem E duode- iij $9 cimi, vel initio fequentis, eis fe quoque ad- A junxit. Id ex przfato chronico refert Fauftus Naironus in eadem differtatione de zomine, erc. Maronitarum, pp. 94. ér. feqq. Etn- dciehlan erat ex Hardin, ex eo ortus eff error, genere gracus erat, dr poflea factus eft /Maro- uita. Venit ad illum focius infamis, qui voca- bamr Efau archiepifcopus : docuerunt. fignum crucis uno digito faciendum , & condemnandum - effe concilium quartum , Papam Leonem, é» In- peratorem Marcianum. Duobus infuper mo- pachis auxilium prebuit idem Patriarcha ut fidem Catholicam impugnarent. Damon omnis déceptionis parens, inquit auctor chro- nici fzpius recitati, quum perfpextfJet Maro- nitrum populum exultantem , eique inyidens, ilum meffüta affecit duorum monachorum opera: primus erat ex oppido Januhh, alter vero ex Darnebulh, amboque ex diabolico affe- relant. fpiritu Chriffum non habuiffe animam, reque pati, neque entire potuifje. Horum vebellio quum ad Papam perveniffet, mifit nuntios , ut eos veduceret, quos Patriarcha, cujus nomen erat Lucas ex oppido Bnehran, noluit admutere: eos Pontifex excommunicayit , €7 ignis accenfas eff: ideoque fehifima propter ios duos emerit: quod utique duravit ufque ad clectionem Hieremis fuccefforis ejus. Vide fupra, n. xxxi. col. 41. — | XXXIII. D CMT |I. Stephanus Aldoenfis de Heden in brevi- culo de Patriarcharum. Antiochene fedis Maronitarum ferie, afferit. Hieremiam. ad Patriarchalem dignitatem promotum fuiffe anno Chrifti 1209. Hunc oriundum dicit UPCATORTAGOEHJE 60 fic loquutus eft: Veni miffus ut. fantlitatem uam viferem , e vitam ducam fub pulvere pe- dum equi tui. Vicarium Chrifft te voco, largire mili gratiam tuam. Fleyit Pontifex, € qui cutn ipfo erant, audientes has. voces, operibufque humilitatem ejus per[pexerunt, petieruntque. à Pontifice ut illum. folaretur : ideoque. quidquid petit, ei conceffiz, e moratus eff ibi magna cum letitia. Pofl quinque aunos dr fex menfes licen- tiam redeundi obtinuit: egreffus eff igiiur. Roma exultans, quia Pontifex ei impertitus erat omnem poteffatem , & mifit cum illo Cardinalem Wit- B /ehmum, cum poteflate, ac ejus. ftgillo, ut. ejus calamo. fcriberet fidem. populi Montis- Libani. Pergit idem auétor chronici : Azo [ncarnat. Dom. 1215. (noflro computo 1216. fiqui- - dem fuit poft concilium Later.) die 5. menfis Januar. egreffus eff (Hieremias) Roma exul- tans, pervenitque dripolim menfe Martio, er füper muros civitatis tympana fonuere: à flatim emanayit fama de adventu Patriarcha Montis- Libani. Theodorus autem ex Kfarfu epifcopus, quem fuum vicarium. Patriarcha. conffizuerat, magnam populi multitudinem ibi collegit, e ne- er inter. illos C quaquam. exultayit mif poff. füfceptam. ab eo benedictionem, er. abfolutionem ab. excommuni- catione : dr propria fübferiptione juramento fir- marunt fe mon vetenturos nifi fidem Petri. Quo peracto, nullus hareticus vifus eff zizania inter ipfos feminare,neque habitare in Monte-Libano. Ducenti ac. feptuaginta fuere. qui praefatam firmarunt. fcripiuram ; neque aliqua extat. cor- ruptela. in nominibus, que ufque adhue. inve- nuntur. Stephanus, in breviculo fupra citato, narrat eum obiiffe anno falutis 12.30. in cce- nobio S. Marie de Maifuch. Vide fupra, de Hamfcis in Byblidis diftriétu, virumque D num. xxxir. coll. 41. & 42. fuiffe juftum, timoratum, ac zelo ardenti praeditum, & in pago Januhh fediffe. Fauftus Naironus in differtatione de nomine, Qc. AMaronitarum pp. 101. €7 feqq. vefertex chro- nico toties citato eum, ftatim atque Patriar- cha ele&us cft, Domini Byblidis fuafione, conftituto Theodoro epifcopo ex Kfarfu fuo in Patriarchatu vicario, Romam fe contuliffe, ut malis, quz przdeceffor fuus in Maroni- tarum gentem invexerat, mederctur: aitque id etiam colligi ex bulla Innocentii IIT. ad cumdem Hieremiam, ubi eum fcribit con- cilio Lateranenfi interfuiffe. Dominus Bybi, verba funt auctoris chronici latine verfa, zogavit Patriarcham Hieremiam, dr dixit ei; Muda. vivimus, Romam ingredere. celeriter ; aufer à nobis excomunicationis vinculum , e affer nobis benedutionem. Profectus. eff. noctu PDBarjarchà. cum. clerico ex. oppido Habil. qui "Evangelium , parvunque officium, poft farcinam 4fmu geffalat. Quum autem Romam perve- niffent,(ummi Pontificis pedibus provolutus XXXIV. Dawnrzr I Idem Stephanus Hieremiz fucceffiffe me- morat 7/id. Danielem de Sciamat in Byblidis diflrictu, qui primum degerat in S. Cypriani monaflerio; deinde in coenobium S. Maronis in Capharhai fe tranftulerat. Electus eftautem anno zre Grece 1 541. id eft Chrifti 1250. uti regiftravit Jacobus filius Joannis Botrenfis in officio feflivo fanctorum, quod in fancti Sabz ecclefia de Bifrai vidimus, inquit Ste- E phanus, ubi ctiam legitur predictum Patriar- cham auno Graecorum 1 547. Chrifti 1236. habitaffe in fancti Georgi monafterio. de Cafra. XXXV. JoANNES VII. Afferit idem Stephanus, juxta feriem Pa- triarcharum quam primo texuerat, Danieli fucceffiffe hunc Joannem: id. eft, inter Jere- miam & Simonem interfuiffe Joannem: fub- dit nihilominus fe in ejus qui poft Joannem 6: MARONITAR UM. 62 electus eft Maronitarum Patriarcha, cogni- tionem pervenire non potuiffe. XXXVI. SiMoN IV. Si Joannis fucceffor fuit 77702 ille, quem modo indicavit Stephanus, de eo refert Bla- fius "l'erzi, in libro de Syria facra, Rome impreffo anno falutis 1695. paz. y2. quando Antiochia Latinis erepta fuit ab /Egypti Sol- dano, multos ex Catholicis hujus territorii incolis, ad Montem-Libanum apud Maro- nitas fefe recepiffe: Simonem vero qui tunc À fubrogatum circa annum Chrifli 1290. tra. dunt Gabriziem de Hagula in Byblidis terri- torio, qui fuit vir fumme fpiritualis, obtinuit- que à fummo Pontifice confirmationem fuse dignitatis & pallium ; prima. autem (die) Aprilis anni 1296. igne confumptus extra urbem Tripolim Syriz martyrio coronatus eft. Sepulcrum ejus ait Stephanus Edenenfis effe fub Mahometanorum cuftodia ufque ad prafentem diem, juxta collem arenarum prope eamdem urbem, & vocari ab illis Sciek Mashud. Maronitz eum fuorum Martyrum huic ecclefie praeerat, infortunatam hanc B catalogo inferuerunt. plebem quafi proprias oves benigne admo- dum fufcepiffe, ac per litteras certiorem fe- ciffe Alexandrum I V. fummum Pontificem de toto hoc difcrimine, perfectoque horum Chriftianorum in Apoftolicam fedem ob- fequio, in cujus refponfo Parriarchz Antio- cheni titulo donabatur, quo. exinde ipfius quoque fuccefforces potiti funt. ; XXXVII. Daurzr If. Ex eodem Blafio Terzi iidem, Simoni fubflitutus eft in fede Maronitarum Patriar- C chali Daniel circa annum falutis 128 1. Addit Stephanus de Heden in prafato breviculo hunc Danielem fuiffe de Hadícis ex Bifrienfi provincia, uti regiftravit Joannes facerdos & monachus de Hogula in fine libri de Chrif- matis confecratione, his verbis: a/foluta fuir hujus libri feriptura anno. eve Graca 1y 92. ( Chrifli proinde 128 1.) iebus Patris eletti Danielis de Hadfcis Patriarcha, Elujus etiam imago videtur ufque ad prafentem diem in ecclefia fancti Romani ejufdem loci. XXXVIII. Lucas Il. Stephanus de Heden, & Blafius Terzi fupra citati, poft hunc Danielem, Lucz ex oppido Bnehran ad radicem Montis- Libani men- tionem faciunt: & prior quidem de eo narrat quod ecclefiz: Maronitarum przfuerit anno falutis 1283. quo Saladinus cumarmata manu venit ad expugnandam Bifrai provinciam in . Monte-Libano, ejufque incolas omni modo afflixit. Poflerior vero ait eum vix ad digni- tatem Patriarchalem promotum | herefim Verum hunc Gabrielem octoginta & am- plius annis e6 zvo effe recentiorem liquet ex codice 18. Ecchellenfi, cujus meiminit Affe- manus 72. r. Bill. Orient. pag. 77. ubi inter carmina quz compofuit Gabriel Barclaius epifcopus Nicofienfis in Cypro, unum re- cenfetur 4e Gabricle Hagiulenfi. Patriarcha 4Maronitarum, qui ob Catholicam Jidem à Ma- lometanis Tripoli extinctus eff anno Chr. 1267. nift in ea epocha mendum irrepferit, de quo judicent Maronitz. XL. SiMow V. Juxta eumdem Stephanum de Heden Gabriéli fucceffit zzz, cujus mentionem facit Sciamas Saba filius Salomonis filii Geor- gii archiprefbyteri de Chamat in regiftro libri Evangeliorum quem fcripfit charactere Chal- daico antiquo in papyro pergameno anno falutis 1322. qui liber adhuc confervatur in monafterio S. Michaélis de Sciaria in pagó Hanturin. Huic vero ad calcem infcribitur: Abfoluta fuit hujus-libri fcriptura diebus Patris D noffri Patriarcha imonis füpra fedem Antio- chenam | fédentis ; nec-ton. dielus. Petri. archi- epifcopi Bifrai anno are Graea 162 2. (Chrifti 1322.) a XE I Y . Simoni fucceffit Joannes ,inquit praefatus Stephanus Edenenfis in breviculo citato, prout regiftratum in quodam libro antiquo in ecclefia fancti Sergii de Hadfcit invenimus, his verbis: Abfoluta fuit. hujus libri feriprura anno ara Chriffiana 1 y7. diebus Domini noffrt Monotheliticam haufiffe, propter quam in E e/z&i Mar-Jeannis Antiochia, Montis- Libani, conventu epifcoporum opera populi zelo fidei fuccenfi coacto, cui prafidebat Ayme- ricus vifitator Apoftolicus, depofitus fuit , & Gabriél in ejus locum fuffectus. Sed fiefcio an l'erzi hunc Lucam, cum alio qui Hiere- Iniam przeceffit, & octoginta fere annis anti- quior eft, de quo fupra, non confundat. ACD GA BRIEL II Jidem r urfüs Stephanus & Terzi Luce € locorum maritimerum Patriarcha, mec-uet diebus pariter Joannis Cypri archiepifcapt. XLIL DavrpIL Poft Joannem ad Patriarchatum cycctus eft David, qui vocabatur etiam id mo- rabaturque in ccenobio S. Sergu Es ornu, uti regiftravit Daniel archiprefbyter anenfis in libro quem fcripfit anno 2r& Chriftiang: 1397. his verbis : ZAlfo/ua fut. hus. libri 63 PATRIARCH.JE fériptura amo Gracorum 1706. per manum A. Daniclis archiprefbyteri. Banenfis. fii Haggi "A:imonis, diebus Patriarcha David cognomento Joannis, qui inprafentiarum tmoratur in fané erit monafferio in. territorio Haradino. Ex alio regiftro cui fubfcripferunt Cyrillus archi- €piícopus Algifzus, Elizeeus folitarius archi- prefbyter, necnon Sciamas Mufa Meridi- nenfis, pervenit ifte David Joannes ufque ad ann. falutis 1404. quo Petrusecclefiz precerat Edenenfi. Ita Stephanus Edenenfis in brevi- culo fzpius citato. " XLIII. JoANNES X. Ex eodem Stephano Edenenfi didem , Davidi fucceffit. (nefcio an immediate , nift fedes vacaverit pluribus annis) Jeanues Al- gigeus, qui flatim atque electus fuit, Ro- mam mifit ad Eugenium IV. fummum Pon- tificem, Joannem Ordinis Minorum, fuo- rum fratrum Beryti fuperiorem ; is Ponti- ficem concilio Florentino przfidentem adiit, & ab eo epiflolam cum pallio retulit. Ubi vero Tripolim appulit, in carcerem conjec 64. tarum Patriarcham Jacobum filium Hid. de Hadeth, qui à pueritia enutritus fuerat in S. Sergii eremitorio S. Joannis nuncupato. Hic autem Joannes fancti Parzis nomen fortitus fuerat, quia quum hujus coenobii archiman- drita effet, omnibus monachis eremitifque Montis- Libani przerat. Isigitur perlegatum ab Eugenio Papa IV. electionis confirmatio- nem & dignitatis pallium petiit: quibus à Nicolao V. & Callixto 1II. donatus eft, & bulla adhuc vifitur in eo monafterio S. Maric de Kanubin. Obiit tandem die Mercurii B octava Februar. anni falutis 14,68. XLV. PETRU;SII Jacobo poft novem dies fubflitutus eft, ex codem Stephano Edenenft in praefato brevi- culo, Perrus filius Jofephi filii Jacobi, cogno- mento Affanus de Hadeth, qui legatum Ro- mam mifit P. Griffonem Ordinis Minorum ad Paulum Papam II. ut confirmationem & pallium. obtineret. Extant in elucidatione terre fanctee Quarefmii in fine Volum. IH. littere apofltolieze hujus fummi Pontificis : tus eft juffu gubernatoris Mahometani, eo C Paulus epifcopus fervus fervorum Dei, venera- quod ad ejus adventum magna letitice figna prodidiffent hujus urbis Maronitze; fed quum nationis hujus magnates pro ejus liberatione interceffiffent, ira graviori accenfus aliquos cx illis morti adjudicavit, eorumque poffet- fiones tradidit igni, prztexens legatum Pa- triarchae Roma revertentem, clam ab iis fuiffe fufceptum. Miffis deinde fatellitibus ad cce- nobium Maiphuch in quo tunc morabatur Patriarcha, omnes monachos catenis vinctos ad urbem traduxit, nationemque totam bili fratri Petro Patriarchae Maronitarum, An- tiocheno nuncupato, falutem. dr. Apoffolicam benedictionem. Virtutum Deus omnipotens, erc. lis in litteris Griffonem dicit effe Ordinis Fra- uum Minorum de obfervantia. Poft expofi- tionem fidei duarum in Chrifto voluntatum & opcrationum, pergit Pontifex: Ez quoniam ad hac, €" alia mandata Apoffolica cum omni manfuetudine füfcipienda te promptum fore non ambigimus; ea propter fancte recordar... Inno- centii &?. Eugenii IV. Romanorum Pontificum ingenti mulétavit pecuniarum fumma. Qua- D pradecefforum noffrorum. veffigus inharentes , propter Patriarcha fugit ad monaflerium $. Marie de Kanubin, ut tutius fub Comitis Jacobi & filiorum ejus protectione degerct. "Tandem anno falutis 1445. cum infignis fanctimoniz fama deceffit in eodem coeno- bio. Porro monaflerium illud à 'Theodofio magno Imperaterezcrectum fuit, fucceffu vero temporis, Alzaher Barcuch Orientis &- ZEgypti Soldanus, incifis in lamina senea characteribus, hoc monaflerium ab omni vec- tigalis gravaminevindicavit. Atquehinc evafit electionem à nominationem feu proyifionem €. provedionem de perfona tua ecclefe Antiochene AMaronitarum, alias proyide factas, omnia qua- que jura, € laudabiles confuetudines ad tuam dr pradecefforum tuorum ejufdem AMaronitana ecclefia utilitatem edita, &Y hactenus obfervata, de venerabilium fratrum noftrorum fane Ro- mane. ecclefie Cardinalium confilio, au&oritate apoffolica tenore prafentium approbantes ér con- Jürmantes, pro potiori cautela, füffragio noffra te eidem Maronitana ecclefia denuo in Patriarcham fedes epifcopalis, primufque epifcopus qui in E, praficimus &* Pafforem, curam &v adminiffra- co veríatus eft vocabatur Petrus. Adventante autem Patriarcha Joanne Algigzo, fede Ma- ronitarum Patriarchali decoratum fuit. Hzc omnia przdictus Stephanus Edenentis loco citato. X EV. Nona dic poft Joannis Algigzi obitum, inquit idem Stephanus ibidem , convenerunt populus & epifcopi, ac elegerunt in Maroni- TXcCOSBUusitr tionem ilius in. fpiritualibus. à. temporalibus committens, firma [pe fiduciaque, ére. Datum Roma apud fancdum Petrum anno. Incarnat. Dominice 1469. nonis Auguffi, Pontificatus noffri anno. quinto... Obiit ille Petrus die 12. Februar. anno 1492. | XLVI. Siwow VI. fve SIMEON. - Die nona à Petri obitu, inquit idem Ste phanus Edenenfis jfide, quum conveuiffet clerus 65 M ARONITATqT:UM. 66 clerus ad recitandum officium pro ejus animz À ro. 1. Bill. Orient. pp. $22. & feag. Vir erat refrigerio , clectus eft in Patriarcham «mon vel Jzmeon Hadethenfis, filius Davidis, frater hujus Jacobi przedecefforis fui, qui Romam legatum bis mifit: primum poft promotio- nem fuam, & rurfus anno falutis 1 $15. ubi in concilio Lateranenfi V. exhibitze funt & lectz, tum litterz epifcoporum Maronita- rum, tum ctiam Petri (id eft Simonis iflius, qui, ut ceteri Maronitarum Patriarchz, Perrz nomen deferebat.) In prioribus quidem fides, multequeconfuetudines Maronitarum à fede pietate &* divine gloria Jffudio maxime zuffpnis. Urbem Romam adu, er confirmationis paltum Jzneoni Patriarche inde attuli. d yrlacum carmen de fua in Urbem gwofettione COnfcripfir, d alterum de Jofeph filio Jacob. Patriayehag, "Agros ér prada bene inulta monafferio fanttas. Maria in Canobin contulit: quumque in Domino obdormiffer, opes. non modicas eidem réliquir. Ejus mor indolur umiverfus Maronitarum populus, ejufque. fanctum corpus cum luctu er lacrymis in fpeluncam 5. Marina. illatum eff... apoftolica approbandz defcribuntur, inter B .Ejufempoff obitum, culiculum ;pfius ad valvas quas preeferum obfervatu dignus videtur Pa- triarcham tunc eligendi modus, fcilicet: 24e Patriarchali vacante, duodecim facerdotes boni, pudict, Catholici, quos: jam ad id munus deffinatos effe cognofcimus, quum primum vita Junius eff Patriarcha, im quodam monafferio, - quod ad eum ufum habetur, appellaturque domus Jfancta Marie, in fua quifque cella includuntur ea cuffodia, ut nullus alium. vel videat, vel alloquatur.. Accipit. unufquifque. horum. duo- decim folia chartarum, vedditque ftugulis diebus Jfngula fola [cripta nomine ejus quem eo die in Patriarcham elegit: &r. quando omnes in unum conveniunt Dei gratia, ér non eorum voluntate, confeflum. congregantur. pralati, diacones, er Jübdiacones , &r. umverfí. facerdotes , totaque uoftra Republica, dr electum conffiuunt in fede Jfélici, in qua fedet lodie fervus Chrifti. Petrus Patriarcha fedis. Prophetarum, &rc.. scripta eff. epiffola im edibus noffris, anno Incarnat. zy 14. 0Cava die menfis Martii. 1n pofterio- ribus vero Petri nimirum Patriarcha litteris, ecclefie Domina noffra, in edem facram Jfecef- Jores converterunt . duoque | altaria - duobus "Apoffolis Petro dr' Paulo in ea erexere, ne quis, poft ejus deceffum eo in loco halitaret. x Extant ad eumdem, in laudato cenobio Patriarchali Canubin, quatuor. füummorum Pontificum epiftole, quas ex autographo. deícriptas penes me habeo, inquit Àffeman. zbid. p. /23. Prima ClementisVII. fub die 2 S2 Januar. 1531. Secunda Pauli IT. xz. cab Decemb?i 542. Tertia Pauli IV. fub die 12: C Novembr. 15 $6. Quarta Pii IV. calendis Septemb. 1562. Ad hunc quidem Pontifi- cem Moyfes Georgium archiepifcopum Da- maícenum delegaverat, ut fuo, totiufque Maronitarum nationis nomine, facrz fynodo Jridentinz intereffet; verum id fatius non. duxit Pius Papa, ut ex illa eadem cjus re- fponfione colligitur: Venerabilem, Inquit, f72- trém noffrum Georgium archiepifcopum Dama[- cenum, qui tuas ad nos attulit literas. libenter vidimus, erc. Quod autem contentum te effe hzc infcriptio legitur: Difcipulus minimus Jgnificafli, ue ipftun archiepifcopum ad Tridzn- Petrus Patriarcha Maronitarum ex monafferio D) tinum. concilium. mitteremus, id molis. minime Canubin, fervus. ferporum Dei. Et ad calcem: Jeripta funt hac anno JTncarnat. Domini noffri Jefu-Chrifft zy. menfe Februario, die 14. Extant ifl littere to. 14. concil. P. Labbzi, coll. 349. 350. 353- & 355. Reverfus eft legatus eodem anno 1515. fecum deferens bullam *confirmationis & pallium, quz à Leone X. obtinuerat. Obiit Simon Petrus Patriarcha, die 27. Nostembris, anno falutis 1 $24. &tatis fuz anno fere 120. XLVIL Movrsrs Diebus novem à Simonis obitu de more tranfactis, die 1 1. Decemb. ei fuffectus eft Moyfes Saadee filius ex Barda provincize Ác- careníis oppido oriundus. Monaflicam vitam in coenobio fancte Marie in Hauca juxta .ontem-Libanum profeffus eft. Mifit eum Imon FHadetenfis Maronitarum Patriarcha Romam anno falutis 1522.ad Adrianum VI. fummum pontificem. TIzc de co habet Ste- phanus Edenenfis in chronico, apud Affem. Jomus 411. vete CER neceffarium vifum eff: prafertim quum is, ueque Latinam Inguam noverit, ac ne Italicam quidem Jatis calleat: eamque ob caufam füturum fuerit, ur, nec quid mfe fentiret, €XDrImEere , tiec quid ibt. ageretur, [arts intelligere voffez. atis autem hoc üturum effe exiffimavimus, ft litteras tpfe, quum primum oblata fuerit facultas , miferis ; ficus venerabilis quoque frater Aldifa Affyrie Pa- triarcha, qui Romae nuper Jut, ante difceffum uum fecit, per quas. teffificeris à proftearis; ce qpftus Tridentinae fynodi. decreta, una cum E fuffraganeis, dà clero. tuo, füfcipere, ér appr o- bare quidquid ipfa probaverit, er quidqut damnaverit, improbare, erc. Obiit M oyfes ifte Patriarcha, die I 9. Martii, anno 1 567. gatis anno quinto fupra octogefimum. | . XLVIII. MicHAzrr Risivus Die 5 1. Martii ejufdem anni 1 567. fedem Maronitarum Patriarchalem conícendit. fj... chaé! Rifius de Bocufa, cognomento Petrus, ut fui przdeceffores, Eremita prius. fuerat: 6 PATRIARCH 7 confirmationem autem & pallium ei detulit A Zone memorie, quod ipfum à me ultimo obfer- Pater Joannes-Baptifta Elianus Societ. Jefu ad id miffus à Gregorio decimo-tertio Papa anno 1 579. In quodam codice manufcripto Syriaco & Arabico Evangeliorum Biblio- thecz collegii Romani Maronitarum legitur Jl. 2. fequens nota quam ipfemet appofuit, tefle Affem. rom. 2. Bibl. Orient. pag. 9. 4n aomine Dei vivi in aternum, Petrus Patriarcha Maronitarum. Anno. Alexandri. Gracorum regis 1562. (id eft Chrifii 1 $71.) direpte. eppide Befüara, ablatus fum etam codex 68 vatum eff, dc. Refponfa quoque nonnulla fummi Pontificis ad totidem à fe quafita fuper fide & ritibus Catholicis collegerat, ut ca nota faceret in fynodo cogenda circa feftum Pafchz anni falutis 1578. Obiit, ex Stephano Edenenfi in breviculo fzpefzpius citato, die 2 1. Septembris anno 1 58 1. XLIX. SERGIUS Risrvus. | Michaeli Rifio fucceffit .fzrgius Riftus ejus frater. Hunc cum fratre prioribus annis in Kvangeliorum Mar- Barfumag: quumque. per eodem loco eremiticam vitam duxiffe fícri- annum integrum defideramus fuiffet, repertus tandem à Wergio prefDytero filio Aaron. archi- prefüyteri de ditto oppido Befciara , redemptuf- que fuit quadringentis nummis, dr legatus ab eodem fuit pradidto fantdlo. Quifquis. igitur gpfum diffraxerit, [anctum Mar- Barfumam ex- geriatur ultorem, Scilicet, ut obfervat Affem. zbidzm , fanctum vocabat Michael. Rifrus Pa- triarcha hunc Barfumam, fub cujus nomine ante annum falutis 1469. templum erectum eíl in oppido Befciara, quia eum probabiliter cxiftimavit fuiffe : tvrem: fed alius non fuit ab illo impio archi- mandrita Barfuma qui in latrocinio Ephe- fino, pro ftabilienda Eutychetis harefi, tot excitaverat turbas. Extat apud Fauftum Nai- ronum, a differt. de nomine, € c. Maronitarum pag. 113. fragmentum epiftoke quam anno 1578. die 2 5. Augufti ad Cardinalem AÁnto- nium Caraffam fcripfit idem Patriarcha, ut rationem redderet cur in ipforum libris errores invenirentur. Id autem factum afferit fraude hzreticorum qui circa eos funt, eademque. , lingua Syriaca utuntur: Et quia, frater mi , inquit, erit aliquis qui vobis fcribet in noflris libris inveniffe aliqua verba fanctam ecclefiam oppugnant; nos non vecipimus nifi quod veci- git fancta. ecclefia: & quod invenitur in exem- laribus, potuerunt ingredi dr itmmifceri in illis (libris noftris) monnulla ex codicibus nationum qua funt circa nos per multum tempus. Frater mi,omnem deponas. fufpicionem de rectitudine noffra, ab antiquo fundati fumus in fide fantta ecclefie Apoffolica Romana, quam famper fa- mus amplexi: dr nequaquam volifcum tantum bit prafatus Stephanus Edenenfis. Electus vero Patriarcha Patrem. Joannem Bromun - Societ. Jefu Romam delegavit, ut confirma- tonem & pallium à Gregorio XIII. Papa obtineret: quod pro voto ceflit. Hieronymus Dandinus Cafenas ejufdem Societatis Jefu à Clemente VIII. Papa ad Maronitas miffus fynodum ab eo Patriarcha anno 1 596. haberi curavit, ut affictos huic nationi errores de- pelleret. Hujus fynodi acta ipfe Latine fuo itinerario inferuit fub eo tul: Aca fynodi: fanctum Barfumam Mar- C provincialis illuffriffani &* reverendiffini Domini dergii Petri Patriarche Antiocheni Maronita- yum in /Monte- Libano anno 1 y 96..... Dimiffa Jynodus. eff, die ejufdem eptemb. menfis 2o. (ftilo vet. nov. 30.) ammo a1. D. XCV1. Obiit paulo-poft Sergius die fcilicet 5. Octobris cjuídem anni r 596. L. Josrpn Il. Zidus R1sivs. Die 13. Octob. ejufdem anni 1 596. ad fedem Patriarchalem Maronitarum, ex eodem Stephano Edenenfi. in prefato. breviculo, D evectus eft Jofzph Riftus, duorum preceden- uum Patriarcharum frater, quem tamen Affe- manus 70. z. Dill, Or. p. y y 2. & Hieronymus Dandinus dicunt Sergii nepotem. Is flatimab ordinatione fua, in epifcoporum fynodo con- firmavit quz in precedenti decreta fuerant. Quod geftum efl die 3. (vet. ftilo, novo 1 3.) Novemb. ejufdem anni 1 5 96. Primus extitit in Oriente qui Calendari. correctionem. à Gregorio X1H. fa&tam fufceperit anno fa- lutis 1606. fuifque Maronitis fervandam tra- diderit. Ita Affeman. z//Z. pp. y 2. à». y y4- ore loquimur, fed ore fimul ac corde, e Deus E, qui etiam Stephanum Edenenfem citat in de loc fit teflis. Conftitutiones aliquas fanxit, in fynodo provinciali confirmandas, quarum feptima fic exprimebatur : dzprimo, caterum ut fides pura, d» obedientia fincera inter noffras nationes exga noftram [anctam Catholicam ecce- ftam Romanam conferverur; quoties inter mos "wovus Patriarcha. eligetur, ffatim. oratores ad fana fuam pro confumatiome eju(dem delegentuy, qualiter fecere anteceffores nofiri à UTpore. geyeyendiftni. Patriarcha Hierena * chronico. Obiit anno 1608. & vacavit fedes novem menfibus, propter tyrannidem Tur- carum exercitus qui tunc eam regionem de- vaftabat. LI. JOANNES XI. Menfe itaque Maio anni falutis 1609. epifcopi & populus unanimi confenfu elege- runt in Patriarcham fuz nationis Joazme?? AMacluplium epifcopum , qui Romam mifit [2 MARONITARUM -. 7o Georgium prefbyterum ad praftandam Pau- A praffantia, ac utilitate, ubi & contendit eam lo V.'fummo Pontifici obedientiam, & con- firmationem ab eo cum pallio petendam. Reverfus. eft. legatus voti: compos die 10. Martii anni 1610. Blafius "Terzi Z/. z. della Aria facra pag. 2. hunc fequenti. clogio profequitur: Joannes fplendebat virtutibus in gradu heroico: cognominabatur fanüus, eximius, d refflaurator ecclefie Orientalis af- Jüicta. Summis Pontificibus charus erat, quem nonnifi infra merita, quantiflibet honoribus beneficiis-ve cumulatum, remunerari tefla- omnium linguarum effe primam, ipfrufque Hebraice fuifle matrem, cujus tamen argu- mentis refpondet Waltonus in Prolegomenis tomo 1. Bibliorum Polyglottorum Anglica- norum praxis. Scripfit etiam. Georgius Amira Arabico fermone //brum de ffruttura. aedificiorum , rogante Facreddino Druforum in Antilibano Duce, cujus operis meminit Stephanus Edenenfis in chronico ad annum. 1644. quo, die 29. Julii, fimul cum Urbano VIIH. fato functus eft. Ita Affem. ze. z. Bil. bantur. Hujus precibus Cardinalis Dandinus B Oezr. pag. y y 2. annuit ut libri Maronitarum ecclefiaftici Ro- mu typis ederentur, quod idem Cardinalis huic per epiftolam fignificavit. Anno tandem fui regiminis vigefimo-quinto in cacleflem patriam quam femper mente intenderat, mi- gravit die 15. Decemb. anno falutis 1653. De eo etiam agunt Stephanus Edenenfis in breviculo, & Affem. re. 1. Bib. Or. pp. p (2. & yy. ex quo difcimus pag. ultimo citat. Iíaacum Sciadrenfem epiícopufn Tripolita- num. bina carmina dodecafyllaba compo- Obfervare pretium eft, juxta auctorem vite D. Galaup de Chafleuil, quam abbre- viatam Clariffimus D. de la Roque, de repu- blica litteraria optime meritus; typis edidit ad calcem hifloriz fui itineris ad Montem- Libanum, dicendum fore; Georgium Ami- ram citius deceffiffe, quam anno 1644. ipfi- que immediate fuffectum effe E/am epi- Ícopum Edenenfem; fapientiffimum D. de Chafteuil à pluribus annis confcientiz: mo- deratorem. Refert enim auctor ille, idque fuiffe, ordine alphabetico, unum in laudem C ex fchedis fidelibus ad fe miffis à duobus - Urbani VIII. fummi Pontificis, alterum in Joannis Macluphii Maronitarum Patriarch, qua extant in manufcripto codice collegii Urbani de propaganda fide. LII. GrzonGivs I. Eris. Georzius Amira, Michaelis Edenenfis filius, Romam ftudiorum caufa, anno falutis 1 583. in collegium Maronitarum à Gregorio XIII. recens erectum profectus, emenío philofo- phiz ac theologiz curriculo in patriam anno RR. PP. Carmelitis Therefianis in Monte- Libano degentibus, doctis, quos nominat, tefübufque, ut fic loquar, oculatis; Maroni- tarum proceres, Georgio Amira digniffimo. ipforum Patriarcha vita functo, veniffe ad D. de Chafteuil, qui ex nobili profapia in Gallo- provincia ortus Montem - Libanum peuerat, ibique in cella Eremitica claufus afperrimam vitam ducebat, ac Patriarchalem ei obtuliffe dignitatem, ad quam eum promo- verent, fr affenfurum fe polliceretur: ipfo 1 595. regreffus eft. Anno fequenti 1 596. in [) tamen modefliffime & pertinaciter reluctante, Canubeníi epifcoporum conventu quem Sergius Rifius Maronitarum Patriarcha, juffu Clementis VIIL indixerat, magnam doctrinze ac prudenti famam fibi comparavit. Quo- circa à Jofepho Rifro Sergii fucceffore, exeunte eodem anno, epifcopus Edenenfis confecratus eft. Poft obitum autem Joannis Macluphii, qui Jofepho Rifro fuffectus fue- rat, ad Patriarchatum Antiochenum Maro- nitarum promotus die 27. Decembris anni 1633. communibus epifcoporum fuftragiis, Eam epiícopum Edenenfem modo memo- ratum, intuitu praefertim fummxze veneratio- nis qua eum D. de Chafteuil à decem circiter annis profequebatur, in Patriarcham fuiffe affumptum; hunc vero eorum voluntati non obtemperaflc, nift confulto prius eodem D. de Chafteuil, acceptoque refponfo hanc ipfius electionem divinitus effe factam, cui Íine. mora acquiefcere deberet: non multo - autem poflea, ad inflantes RR. PP. Carmeli- - tarum Therefianorum preces, in eorum cc- ab Urbano VIII. anno 163 5. die 3. Martii p nobium prope fitum fe tranftuliffe piiffimum confrmationem &. pallium recepit. Edidit latino fermone Grammaticam lingue &yriaca, Roma typis Jacobi Lunz, anno 1 596. cujus abbreviatores fuerunt Petrus Metofcita, & Gabriél Avodius Hefronita, quorum Gram- maticz extant in Bibliotheca collegii Romani ?ronitarum, & in collegio Urbano de pro- paganda fide, Fidem eruditiffima prolego- - mena pramifit Georgius de lingua: Syriacze aominibus ac d'ferimine, antiquitate, dignitate, Tomus 111. hunc anachoretam, Íextoque exinde menfe obiiffe cum publica eximiz fanctitatis fama die 1 5. Maii anni 1644. ut conflat ex epita- phio ibidem appofito ad. cjus tumulum, & relato in pradidla ejus vita. Porro videat prudens lector quomodo hzc KODEHE po fint cum eo quod narrant de Georgro. 1 $ deque immediato ejus fucceffore Jotepho Accurenfi, tum Stephanus Edenenfis aro- nitarum Patriarcha. ad. hanc fedem. evectus. zd 71 | PATRIARCH JE 72 anno 1671. in breviculo, ubi ait, Georgius A. charactere in fue gentis (auxilium) Aleppum Amira, die 29. Julii anno falutis 1644. obit : Georgio fucceffit Jofzph filius Peiri archiepifcopt, cognomento Eben- Holaib Accurrenfis , die 1 f. "Aug. ejufdem anni quo obüt pradece[for ejus : tum etiam Affeman. zem. z. eit. Dibl. Orient. pág. yj2. col. 2. wbi pariter afferit; obur ( Georgius Amira) die 27. Jul. 1624. eodem die éf anno, quo Urbanus V III. & pag. feq. col. 1. Jofeph Petri Accurenfis filius .... Anno 4644. die 1 p. Aug. Georgio Amira fübffiuisur. Judicium, inquam, efto penes lectorem, qut- bufnam ex his fcriptoribus ea de re inter fe ion convenientibus, fides potiffimum ad- hibenda effe videatur. | 5 EIIE.J.o:s.k:P ELTE «^ Jofeph Accurenfís, Petri Accurenfis epifcopt filius de domo Alipia, à Joanne Macluphio Patriarcha, anno 1626. epifcopus Sidonienfis conflitutus eft. Infigne monafterium fancti- monialium S. Joannis de Hhraíc in regione X cfruanenft erexit, cujus meminit Naironus in Evopl. pp. 22- 2" feq. Anno falutis 1644. die 1 5. Augufti ad dignitatem Patriarchalem electus, Romam mifit Chriftodulum prefby- terum Hadetenfem pro confirmatione pe- tenda cum pallio, quz conceffit ipfi anno ejus tertio Innocentius X. Scripfit Jofeph Syriace Grammaticam, Rome typis facra Congreg. de Propag. fide excufam anno 164,5. ltem Arabice Carmina diyerfa, quo- rum praecipuum locum occupat quod de Maronitis dr. Melchiris, deque Calendari re- formatione adverfus Orientalium. calumnias edidit. Eidem attribuit Blafrus 'Terzi, de//a petiit; ibique quum magnam Jacobitarum multitudinem ad Catholicum reduxiffet cul- cum, €ó ejus fama pervenit, ut mortuo illarum. gentium hzretico Patriarcha, omnium pro- borum votis in ejus locum praefatus Andreas fuerit fubrogatus. Litterz apoftolice expce- ditz: ad hunc Andream ab Alexandro VII. pro ejus confirmatione, illum diferte nomi- nant Parriarcham yrorum, & nequaquam Jacobitarum. Ex quo infert idem Naironus ilid. pag. 49. quum Maronitz hoc Maroni- B tarum nomen nunquam depofuerint, licet fint Catholici, imo fummi Pontifices, ab InnocentiollI. hucufque eorum Patriarcham in bullis Apoftolicis nuncupent Parriarcham Antiochenum Maronitarum,íequi omnino hoc Maronitarum nomen non fuiffe inditum illis ullo tempore ut indicativum alicujus erroris quem profeffi quondam fuerint. Pié obdor- givit in Domino Joannes die 2 3. Decembris anni faliti $6. is ! a LV. Gzoncius IL | C Dieprima Januarii anni 1657. inquit Ste- phanus Edenenfis in breviculo toties citato, uno confenfu electus fuit Patriarcha Maro- nitarum Georgius Haggi Domari filius. de Befbhel ex T'ripolis Syrize difirictu. Poflque triennium obtinuit ab Alexandro VII. Papa confirmationem & pallium. De co hzc habet Naironus zz differt. de nomine, &rc. Maronita- vum, pag. 125. Georgius Befleelenus, de ipfe Patriarcha, linguarum multarum peritus (fuit) er juris eccleftaffici fui. Obiit Kefruani die 1 2. Aprilis anno falutis 1670. ibique fepultus eft; dyria facra, lib. 1. p. y 2. tractatum de Primatu D Sed quum tunc temporis in homines fava (fammi Pontificis, in verfu heroico. Obiit die 5. Novembris, anno 1 647. «tatis feptuagefimo- quarto. Affem. ro. r. Bibl. Or. p. y 57. LIV. JoAuNNzs XII. Die nona poft Jofephi Accurenfis mor- tem, in Patriarcham Maronitarum affumptus eft Joannes Aaffrenfis, de Byblidis diftrictu. Multum contulit ad perficiendam Andree Abdclzalis ab herefr Jacobitarum converfto- nem, quam fic defcribit Naironus zz differt. peftis debaccharetur, non potuerunt epifcopi ante diem 20. Maii anni fequentis ad clectio- nem ejus fuccefforis procedere. LVI. SrEPHaNUS II.. Die igitur 2o. Maii anni falutis 1671. ad fedem Patriarchalem Maronitarum promotus eft .frephanus Michaelis filii Moyfis Edenenfis filius, de familia Aldoenft, breviculi, quo in hac Patriarcharum Maronitarum ferie pluri- mum ufi fumus, auctor. Blafmus T'erzi in de nomine, &rc. Maronitarum , p. 49. Andreas E, opere cujus titulus della ria facra , lib. - Abdegal, vir immortali memoria dignus, abjurata Jacobitarum hareft in qua natus ac educatus fuerat, in Montem-Libanum ad Jofephum Accurenfem Maronitarum Pa- triarcham fe contulit. Quo defuncto, Joan- nes Saffrenfis ejus in Patriarchatu fucceffor, ac vite fanctimonia przflantiffimus, illum facerdotem ordinavit: ac deinde ob fingula- fium virtutum ornamenta quibus ille enite- bat, archiepifcopali ab eodem coníecratus pag. f3. €um ait fuiffe virum doctum, variaf- que linguas in fummo gradu calluiffe. V ixerat Rom: multis annis in collegio Maronitarum. Confirmationem & pallium ei conceffit de more Clemens X. Papa, die octava Augufli anni 1672. Fauftus Naironus, in differtatione de nomine, érc. Maronitarum , eum mirifice commendat: fic pag. 774. Teflis eft omnt exceptione major, inquit, vir fumme vir- tutis, & reconditiffime eruditionis, 3€ !P 73 riis, Occidentalifque ac Orientalis ecclefie ritibus praeclare, fi quis unquam alius, verfatus illuflriffimus ac reverendiffimus Dominus Stephanus Petrus Edenenfis Antiochene fedis Patriarcha Maronitarum. Hic enim in epiftola quadam, prima Januar. 1674. ad me (Naironum) data fic à me confultus mihi refpondit: Az Deus, cui laus, uti fua ecclefie gubernator, uoffraque cupidus falutis, ne omnia eorrumperentur. ( Maronitarum) | exemplaria grovidiz, quia. aliqui. codices. funt. variati. ac MARONITARUM. theologicis facultatibus, & ecclefiafticis hifto- A Kefrouanenfem fe contulit, ubi confiructo 7 monafterio per aliquod tempus cum aliis paucis monachis vixit; poftea inauguratus eft archiepifcopus Aleppi, in qua urbe ipfc fuit primus archiepifcopus Maronitarum qui ante unum fzculum in ea urbe pauciffimi erant, Rexit autem illam ecclefiam quadraginta cir- citer annis: demum mortuo Stephano Ede- nenft fcl. mem. Patriarcha, in. ejus locum unanimi epifcoporum confenfu fuffectus eft. die 1 1, Maii anni falutis 1704. femperque vitam monachalém egit. "lunc vero coe- enutilari; üudemque (in alus exemplaribus) B nobium quod monachus utcumque adift- grorfüs ileft ac perfecti ullo abfque dolo 1nve- uiuntur, Sic xurfus ibid. pag. 121. Maronitas quidem, inquit, Latinorum collegiorum alumnos fatentur doctos (ipfi etiam qui in Maronitas non funt multum propenfi) pof- fum addere & ex iis doctiffimos fuiffe, in quibus eminet illuflriffimus ac reverendiffi- mus Dominus Stephanus Edenenfis Antio- chenz fedis (Maronitarum) Patriarcha, cujus fcripta, & maxime volumina illa magna, quz de liturgiis Orientalibus, eorumque cum La- tina liturgia conciliatione elucubravit, prope C modum in lucem edenda, quante fit doc- trinze fatis oflendent, ut non opus fit illum à me commendari pluribus. Prater hoc liturgiarum fcriptum, ejufdem Vzndicias /Ma- zonitarum laudat Affemanus rom. 1. Bibl. Or. pag. 496. & chronicon, iidem , pag. y y 2. Hoc chronicon habetur in codice Arabico 82. cujus mentionem facit idem Affemanus infra pag. 62 1. his verbis: Jrephani Edenenfts Pa- | triarcha Antiocheni Maronitarum chronicon ab anuo Chrifli zog y. ad annum 1 69g. de rebus in caverat, ampliavit, & valde ditavit, ita ut bonorum copia cztera fuperaverit. At, proh dolor! non diu Patriarcha vixit; nam anno íeq. 1705. menfe Octobri, recepto à Roma- no Pontifice Clemente XI. pallio per manum R. P. Hyacinthi Carmelite Gallt, quem ob id Romam delegaverat, die ultima ejufdem menfis obiit, & ante oratorium S. Marinze extra monafterium Canobin fepultus eft, — — LVIII. JAconus II. Zictus Avonprus. JosrPeH cetus. Jacobus Avodius de Hefron , quod pariter eft oppidum in Monte- Libano, adolefcens Romam miffus, ut ibi in collegio Maronita- rum litteris operam navaret; licet optimae indolis ac ingenii fapacis effet, modicam tamen doctrinam fibi comparavit. Deinde in patriam reverfus, fua in negotiis tractandis induftria, & in fcribendis epiftolis eloquentia, cum mira politica conjunctis, amanuenfis Stephani Edenenfis. fel. mem. Patriarchae evafit ; & functus hoc officio per aliquot dyria geflis.. In fol. Bombic. 140. Inter tcfli- T) annos, ab eodem defignatus eft archicpifco- monia de fide Orientalis ecclefize circa pre- fentiam realem. Chrifti in Euchariftia, qua: recenfentur ad calcem 3. tomi de perpetua hujus myflerii affertione in univerfa ecclefia, pag. 721. edit. Parif. 1674. unum extat cui in hunc modum fubfcripfit ille Patriarcha, ftephanus Perrus humilis & abjetus Patriar- cha Antiochenus. Darum in monafferio Canobin die 12. Jun. anno Alexandri Graci 1944. id efl, ab. Incarnat. 1673. D. de la Roque, de Republ. litteraria optime meritus, qut eum. pus IripolisSyriz; fed in his omnibus vani- tati mundanz multum inferviebat. "landem defuncto Gabriele de Blaufa Maronitarum Patriarcha, ope cujufdam principis, ut con-. flans fama eft, fedem Patriarchalem confcen- dit, die 5. Novemb. anni »705. Dencgatum ob id Romz diu pallium; quod tamen accepit per R. P. Ferdinandum Carmelitam ad id miffum. . Liberiorem nihilominus ac antea degebat vitam, & quum peffime ea de cauía audiret, concilium epiícoporum nationis invifit pluriefque alloquutus eft dum in E adverfus eum coactum eft in quodam mona- Monte-Libano verfaretur, confirmat in itine- rario fuo pag. 22 6. hunc doctrina ac pietate infigni claruiffe. Migravit ex^ hac vita anno falutis 1704. die 3. Maii, & in fanctas Marin €rypta fepultus eft. is LVII. Gapnizr II. dius DE BLAUSA. Gabril dz Blaufa, quod efl oppidum in Montc-Libano, jam juvenis monaflicam vitam amplexus eft: deinde in provinciam flerio provincie Kefrouanenis, & ad illud accerfitus, publicé in ecclefia ab epifcopo- rum decano Patriarchalis infignibus dignt- tatis fpoliatus eft, & in carcerem detrufus 1n monafterio S. Mariz de Lowaifa provincie pariter Kefrouanenfis, & tunc alter Patriarcha nomine Jofzph Benedictus eidem fubrogatus fuit, cui tamen pallium femper denegavit fummus Pontifex. Claufus itaque T emanfit Jacobus, donec Clemens XI. E R. P. iij 95 terre fanctz Cuflodem, Ordinis Minorum, ad inquirendum de hoc facto delegavit, qui venit in Kefrouan in qua tota ícena hec peracta eft: & rurfum aliud conci- lium habitum eft ibidem coram illuftriffi- mo Domino Jofepho Benedicto in locum depofiti (uffecto: fed nihil in eo conventu decifum, nift quod Jacobus in manus. reve- rendiffimi Cuftodis traditus fit, qui illum Saydam, id eft, Sidonem fecum duxit, & in monafterio Patrum Francifcanorum pofuit, PATRIARCHJE. Laürentium à fancto Laurentio eo tempore A a 76 LIX.SJOSEPRRH- IV. Auctorepiftola modo citata addit, Jacobo mortuo, archiepifcopos & epifcopos nationis, quindecim numero, convenifle Rayfon, quod ccenobium eft regionis Kefrouanenfirs, ut ibi ad electionem novi Patriarchz procederent: ab eorum autem antiquiore fermonem fac- tum, in quo ille epifcopum Abdellah multis extollens laudibus Patriarchali fede. dignif- fimum pronuntiavit; huic acceffiffe quin- que alios: fex alios in Eliam vota tuliffe, duos ubi permanfit diu; quo tempore fedes apofto- B in Stephanum epifcopum regionis Canubin, lica nil decrevit. Interea autem contigit mors Domint Jofephi Benedicti: & tunc aliqui Maronite Rome commorantes , privatifque affectibus fatius ducentes, quam nationi fuz profpicere, ita egerunt commentitiis fuis nar- rationibus apud Curiam Romanam, ut Jaco- bus Avodius abfolutus fuerit & fuz dignitati reftitutus. Natio quidem aliquantulum reci- pere eum diftulit: paruit tamen ob reveren- tiam fedis apoflolica. At ille, per reliquam. vitam perpetuo fimultates fovere ftuduit, & tantum abeft ut morum fuavitate fibi. fubjec- zorum benevolentiam captaret, qum € contra cum omnibus rixandi anfam femper quafterit. H«c de eo nos docuit clariffimus Maronita. Quum autem fe morti proximum, urgente gravi morbo, arbitraretur, Eliam epifcopum fibi voluit nominare fuccefforem , ejufque in gratiam Patriarchatum dimittere; verum octo epifcopi nationis acriter obflitere dicentes, nonnifi poft Patriarchzee mortem, ad electio- nem alterius deveniendum. Id difcimus ex epiftola gallice fcripta ab urbe Tripoli die 2 5. unum denique in Gabrielem epifcopum Edlun. Interim magnates diftrictus Kefroua- nenfis, ea divifione audita, confeflim equis, armifque affumptis, cucurriffe ad fynodum, ac denuntiaffe epifcopis, nifi in unum quan- tocius confentirent , à feipfis Patriarcham cligendum, eumque fore epiícopum Jofz- phum; fynodum itaque, licet antea Jofe- phum iftum neglexiffet, quem tanto oneri fuftinendo minus aptum reputaverat, in hunc nihilominus unanimi voce confpiraffe, ne C grave aliquod damnum immineret ex duplici illa epifcoporum factione inter Abdellah & Eliam, freorum unum promoveri contigiffet. Addit ejufdem epiftolze gallice auctor Ícriptas ad fe humillimis verbis ab eo Patriarcha Jofe- pho die 22. Mart. ejufdem anni 173 3.litteras fuiffe quibus ille, tum electionem fuam ipft notam faciebat, tum potentiffimi Francorum Regis fibi, fuzque nationi protectionem, ejus interventu, confervari enixe deprecaba- tur: ceterum electioni fuz: ea tantum lege fe przbuiffe affenfum obteflabatur, quod tres Martii, anno falutis 1733. ad cujus calcem D epiícopi jam à fe ad id defignati fibi femper parratur przfatum Jacobum obiiffe die 12. Februarii ejufdem anni. Fatendum nullum ante ipfum Patriarcham fagaciori fuiffe in- genio preditum: fed quod pejus eft, eo ad malum ufum effe potius quam ad bonum. Doctiffimus Affemanus in 1. praf. to. 1. Bibl. Orient. mun. X I. pag. y. hujus num. afferit, dum Pelufium ex Tripoli urbe adnavigaret, ante annum utique 17 17. quo Romam rever- fus cft, maximas fe egiffe Patriarchze Maroni- tarum reverendiffimo Domno Jacobo Avo- affifterent fuifque ipfum adjuvarent confiliis. - Hic porro Jofephus cognominatus K/afzz, ex principum Kefrouanenfium familia, quee à ducentis circiter annis principatu hujus re- gionis potitur, natus eft in Agofta oppido Kefrouani, juvenis duxit uxorem ex qua libe- ros fufcepit; ca mortua monachus primum, deinde epifcopus; demum. mortuo Jacobo Avodio Maronitarum factus eft Patriarcha: primus ad hanc dignitatem ex fua familia affumptus. In regimine fzeculari praeftantiffi- dio gratias, ut-pote qui totam codicum E mus erat, at in ecclefiaflico, ufque ad eum ( Orientalium. quos Romam adfportabat ) negociationem, non in Libano duntaxat , & apud fuos Maronitas, fed etiam Damafci,, Aleppi, Cairi, ubique (demum) apud ex- teras nationes, opera, confilio, & auctoritate mirifice juverit. diem quo Patriarchalem fedem confcendit, rudis admodum fuerat & imperitus, propter quod etiam epifcoporum maxima pars eunt obeundis tantz dignitatis muniis imparem judicaverant. Ipfe eft, nifi exinde obierit, qui nunc toti precft Maronitarum ecclefia. SOC. CS QS H 1I. Bo ELA SI 77 MARONITARUM. gie eser nes icvr estan P tein Drs b cere E RR: ECCLESIZE MARONITARUM. | onabes Naironus iz £voplia fidei Jp- 92. €" fzq. teftatur Patriarcham Maronitarum fub fe habere quinque metropolitas 7yzzenfe nimirum, Damoafcenum , Trpolitanum , -"Aleppenfem, & NNicoftenfen in Cypro. Item nonnullos epifcopos, ut JJzdonienfem, Berytenfem, Bybhenfem , Borryenfem, Edenenfem , Accurenfem, politarum fuffraganei, nullum tamen fuperiorem prater Patriarcham agnofcunt: aitque idem obfíervari inter ceteras Orientis nationes Chriftianas. incipiendo à metropolitanis. De illis figillatim fedibus agemus; Ti PA ASA Se Ao S Ae S I s A d Aou s Ae i Me RAS LA SEDES METROPOLITANAE MARONITARU M. BCCIESLA TYBar pe apum: Phoenices five Pheeniciz urbs efl clariffima , Jib. r4. c. 2. tradit. Nullam de T'yro habemus ante Davidis tempora mentionem. Maxima eft, opulenta, & navigationibus famofa. Olim in infula fita €rat, fed antea, ficut & poft Alexandri evum, fuit in continente, ex ea, Palatyro vocato. Plinius //j. y. cap. rg. hec de ca urbe fcribit. Tyrus quondam infula , praalto mari feptingentis paffbus divifa: nunc vero Alexandri oppugnantis. operibus continens : olim. partu. clara, (id eft, multarum coloniarum à Sidoniis condit&, ut Juftinus & quoídam alios, qui licet fint metro- parens) urbibus genitis , Lepti, Utica, ér illa Romani Imperü. camula , terrarum oslis avida gd Carthagine ; etiam Gadibus. extra. orbem. conditis. INunc. omnis eus nobiliras conchylio atque purpura conftat. Carcuius. XIX. millibus paffuum eff intra Palatyro inclufaz oppidum XX11. ffadia obrner. Ya Cellarius ro. 2. geogr. antiq. pp. 42. &" faq. zp [/7/7 À Prima eft ex fedibus metropolitanis Patriarchae: Maronitarum fubjectis, qui de paftore Catholicis hujus nationis per terras, pagos, & caftella adjacentia difperfis providet, tefle Blafio "T'erzi, 4c/lz dyria facra, lib. 1. pag. 6&. ubi tamen nullum nominat epifcoporum quos Maronitarum Patriarcha huic ecclefize "T'yrienfi hactenus prasfecerit. Hooteloetotootoletoltaroplappdp ppp H|apHHaHpbladaadHepgpbebgabper . ECCLESIA DAMASCI MARONITARUM. qnss urbs eft Syriz, tam facris quam profanis fcriptoribus notiffima , olim Syrorum regia, ab hebrzis Damme vocatur, quod Lxx. interpretes, & omnes Graci reddiderunt VAR De ea antiq. pag. 442. az Damafcena. vegio infignis, ac prope omnium clariffena ejus Strabo //. 16. pag. y20. apud Cellar. o; 2. geogr. inprimis. laudata eff... Efl vero. etiam Damafcus urbs — regionts, que contra Perficum dMmperium fta eff. Inter metropolitanas Maronitarum fedes computatur, cui procul dubio multi prafuerunt aichi- epifcopi, fed duo duntaxat hucufque ad notitiam noftram devenere, qui nimirum fequuntur, ARCHIEPISCOPI DAMASCENI MARONITARUM. LoG EPoOgEL s G EoRcIUS archiepifcopus erat Damafce- nus pro Maronitis anno Chrifti 1562. quo eum Moyfes Accarenfis, qui fuerat electus. ejufdem nationis Patriarcha anno 1 524. die 11. Decemb. eum delegavit ad fummum ontificem Pium IV. ut fuo & Maronitarum nemine concilio Tridentino intereffet. Eum tamen Papa 3q- fynodum . mittendum non duxit, ut fupra fufius relatum eft, co/. £6. IT. SERGIUS Rrisivs. ud De co Jezio hec habet Fauftus Naironus A in differt. de nomine, erc. Maronitarum P7225 Quid Sergium Rifium Damafci archiepifco- pum (commemorem) quem Romam fum-. mus Pontifex Paulus V. evocavit, ut vacaret . conciliandis Arabicis Bibliis cum vulgata editione! Turrianus quoque afferit Roderi- cum Jefuitam Hifpanum qui à Pio Papa IV- ad Maronitas miffus erat, canones Arabicos quos latine verterat, contuliffe cum hoc Sergio archiepifcopo Damafceno T n Quod quanta fuerit ejus eruditionis *ama indicat non parum. Yi. v9 D4 d CE SCS.: 80 EXGINSIEDRISSEITMAERSISIUSINSIDSISISI ESISTENTE ISUS SUUS ESL S fest eres EET ECCLESIA TRIPOLIS MARONITARUM. RisoLrS Phoenicise maritime urbs notiffima eft, de qua late differuerunt Abulfeda Y in tab. geogr. uum. 124. & Cellarius zom. 2. geogr. antiq. pag. 446. apud Aflemanum, . tom. 2. Bill. Qrizut. in differt. de Monoph. num. g. ubi de "Tripoli. De origine ejus, fitu, & nomine przclare Diodorus Siculus //. 1 6. cap. 41. inquit prafatus Cellarius, z Phanice urbs eft Tripolis, confentancam nature fua appellationem habens: tres enim in. ipfa urbes. continentur adii intervallo à fe dirempta, una Aradtorum, altera X idomrum, tertia T yriorum cognomentum habet. Strabo lib. 16. pag. y 19. Eff enim condita àtribus urbibus, Tyro, Sidone, Arado. Plinius lib. y. cap. 20. Tripolis, quam Tyri , dr Sidonii, e radii obtinent. Pomponius Mela Z4. 1. * eap.12. Tria fuerunt fingulis inter fe fladus diffantia (oppida) Jpcus ex mumero Tripolis dicitur. intervallo quoydiftabant zdificiis fupervenientibus occupato. Nummi plurimi extant Antonii - E | His omnibus antiquior Scylax , auctor Peripli pag. 29. [n peninfüla alia urbs Tripolis; que eft ex Arado, Tyro, ér idone deducta: in uno loco tres urbes, dr fingule proprium murum habent. Et Byzantius Chorographus; 77ipo/is urbs Phanices eft, ita dicta, quod ex tribus urbibus colonias habeat, Arado, Tyro, idone. Magno authorum igitur confenfu hujus urbis cum origo, tum appellatio patet: an vero partes femper ita diflinctee manferint, nec in unam civitatem proceffu temporis coaluerint non conflat; probabile videtur coaluiffe tandem, cum Cleopatra, Augufti , Neronis, Trajani, Severi , Elagabali, infcripti TPIHOAEITON: & Julie Sozemie TPIIIOAIT QN. Blafius Terzi, 4j. r. della .fyria faera pag. 62. in. — fine. cap. g &. teftatur Chriflianos in ea civitate ad exiguum numerum redaétos, effe maxima . cx parte. Maronitas, quibus praficitur ejufdem nationis epifcopus. ARCHIEPISCOPI TRIPOLIS MARONITARUM. L CESSCEOAUG A. Patriarcham: & varias qua'flionestheologicas, |. E E Ausrus Naironus zz differtat. de nomine, ec. Maronitarum , pp. 122. &£ feq. Ifaacum praedicat ceu virum inter ca&teros nationis. fuz doctrina infignem. Quid Ifaacum, in- - quit, Sciadrenfem archiepifcopum "Tripoli- tanum (appellem) à Federico Cardinali Bor- romzo Mediolanum accitum, ut locupletif- fimam illam fuam Bibliothecam inftrueret , prolixamque typis dedit Rome Grammati- cam Syriacam! De eodem quoque hzc habet per modum interrogationis & refponfionis, de Opere fex dierum, de Paradifo terreftri, de peccato originali, de morte, de Limbo . Patrum, de Paradifo & Inferno, de Purga- torio, de refurrectione mortuorum, & de — - judicio extremo; qua leguntur in eodem : codice Urbano. | Lk Poft hunc, /Michaelem recitat idem Fauftus , Naironus 2/jd. pag. 127. Quid Michaclem MICOOEX EL Affem. zom. 1. Bibl. Orient. pag. f y2. laac B Hefronitam "Tripolis ctiam archiepifcopum Sciadrenfis, in collegio Maronitarum de Urbe ab anno 1603. ad annum 1618. Latinis, Sy- riacis, & Arabicis litteris inflructus, à Georgio Amira tunc Edenenft epifcopo, qui poftea ad fedem Maronitarum Patriarchalem evec- tus eft, minoribus Ordinibus anno 1619. initiatus, fequenti anno facerdos & Berytenfis eccle(iz archiprefbyter conftitutus eft, poft- quam uxorem ex Orientalium more duxiffet: qua defuncta, à Joanne Macluphio Patriar- cha anno 1629. die 2 5. Marui, "Tripolis in ( predicem) à quo prodiit Arabice defcripta . & typis excufa Calendarii emendatio? IL Jom NES. Si Joannes ifte Michaelem non przceffit, , faltem ipfum proxime debuit fubíequi: nam Abrahamus Ecchellenfis in przffatione-operis cui titulus eft, Eurychius Alexandrinus Pa- triarcha vindicatus , hujus fcriptoris annales latine verfos olim monet à viro immortalitate digno Joanne Hefronita TripolisSyriz quon Phoenicia epifcopus ordinatus fuit, ut idem C dam archiepifcopo, & Urbano Pape vIIF. de feipfo narrat in przfatione ad tractatum theologicum qui extat in codice manufcripto collegii Urbani de propaganda fide, Praeter Grammaticam Syriacam Rome anno 1636. editam, bina compofuit carmina dodeca- fyllaba ordine alphabetico: unum, in Urba- num VIII. fummum Pontificem; alterum, in Joannem Macluphium Maronitarum (qui obiit anno 1 624.) nuncupatos, etfi no1 dum editos. ( l]lVe Go ERR IB Voc S E PH. Ad calcem codicis 5. Beroenfis, apud Affem. ro. r. Dill. Orient. p. y 6. fig mento cujufdam Jofepli archiepifcopi tom ann 81 M AJRONITSAEROU M. 82 anno Chrifli 1676. his verbis: In. fol. bomb. A della.fyria facra pag. &2: teflatur, dum fcribe- 403.codex Arabicus, fed litteris yriacis exa- ratus à Joanne Ziendo prefbyrero Maroniza fub replhamo Patriarcha Antiochia .... € Jofeplo Hefronita. archiepifcopo. Tripolis. yria anno Chrifli 1676.. Fauftus Naironus zz diffzitar. citata de nomine, dr c. Maronitarum pag. 123. eumdem his paucis extollit: QuiZ.... Jofephum Gratiam Heíronitam (commemorem) nunc (id eft, anno 1679.) Tripolitanum archiepi- Ícopum, & alios qui prafuerunt Maronita- rum ecclefiis bene eruditos! Blafius T'erzi, a. adu ada, de, de abu ae uda, al Mes aas alas aas ae, a aba dp , * ko o RO cU o LO LO E LOC LOC EO LO OC OC OLOR Ulo bo Ro RO LO E LO LO RO CR RR ROG I 3e qe dene ode qe dae ode ole ae ae Pe Me e Me e Ie Me aee yet ide uS Sete Ae se ae one a e D : LJ ECCLESIA ALEPPENSIS MARONITARUM Nter Hierapolim & Antiochiam jacet Beroea; Grace. B£egis,, eo intervallo ab utroque. diflans, quod biduo percurrat expeditus viator, verba funt Procopii ZZ. 2. Belli Perfici «4p. 7. apud Cellarium ro. 2. geogr. antiq. p. 420. qui addit, fi id ita eft, Ptolemzi difpofi- bat, anno fcilicet 1694. actu federe Jofz- * phum. dimonium "Yripolitanum archiepifco- pum Gafrielis fuccefforem. Probabile eft eum effe hunc Jofephum nif fortaffis alius fuerit — iiti a ECCLESIA Fr TniPOLIS lARONÍI- TARUM. illo pofterior. De Gaéricie hujus Jofephi | pradeceffore nihil aliud fcimus. Ms dE &USILOROISUIBA SE - His poflremis temporibus fedebat, & for- taffis adhuc fedet, 'T'ripolitanus archiepifco- pus Maronita, Daft/us; qui antea monachus fuerat; T7" 74€ T ^79 9.9.99 9*9 T T9794. 94 " 7 Tt T tionem immutandam fore, quum longitudinis differentiam Antiochie & Bere duos integros gradus faciat: Beroez autem & Hlierapolis uadrantem unius gradus. Aliquot fzculorum eft traditio Berceam cffe antiquorum emporium illud nobile, quod nunc vocatur Aleppus. Nicetas enim Choniata, in Joanne Comneno cap. 7. Accefft. ad Chalep quod. eff olim dida Dayza.. EX Nicephorus Callixtus //4. 14. cap. 29. Euffathius à Berrea, qua. ipfa Chalep hodiernum. Zonaras his antiquior in Romano Lacapeno, principem urbem Chama- dz, quem dixerat Cla/epi Dominum, vocat poftea Berzam. Affentitur Holftenius in Steph. & Ortelium, & cx nomine X22ez fluxiffe appellationem ZA/zrpe qux hodie communis eft, indubitanter affirmat. Aiunt vero fide digniores Aleppum à mari feu. Alexandretta. abeffe bidui itinere, id eft leucis 28. In ea urbe Maronitis przecít archiepifcopus, quorum templurn Deo dicatum eft in honorem S. Eliz Propheta, tefle Blafio T'erzi della Jyria facra lb. 1. cap. 6g. pag. 104. ARCHIEPISCOPI ALÉPPENSES MARONITARUM. - I UG XCBORSISE SL. GA BRIEL de Dlaufa, quem fupra me- moravimus inter Maronitarum Patriarchas col. 72. primus fuit ejufdem nationis Alep- peníiarchiepifcopus, hancque ecclefiam qua- draginta annos rexit. Hujus meminit anno x 666. codex tertius Berozenfium apud A ffc- manum £0. 7. Bibl. Orient. pag. ydg. Ayna- xarium, feu Martyrologium Maronitarum, fer- zone Arabico Qr literis Myriacis exaratum fab Georgio Befheelenft Patriarcha /Maronitarum, B Defuncto Stephano Edenenfi Patriarchae digniflimo fucceffit anno 1704. & anno fe- quenti migravit ex hac vita. IL. MricH A mE t. Michael de Blaufz , precedehtis ex fratre nepos, ab eodem poftquam Patriarcha factus fuit, Aleppi archiepifcopus confecratus eft, menfe Julio anno 1704. Vitam monaflicam agebat in ccenobio pattui fui vir mira fimpli- citate przditus. Variis afflictatus morbis epi- Ícopatum dimifit menfe Augufto. anni 1725. € Gabriele de Blaufa archiepi[copo Aleppi anno C, & paulo-poft defunctus eft. CArfli 1666. In fol. bomb. 266. Meminit pa- riter anno Chrifti 1676. codex quintus Be- rceenfis lid. in fol. bomb. 1 0.2 codex Arabicus, fed litteris yriacis exaratus à Joanne Zendo, Jub AKrephano Patriarcha Antiochia, Gabriele archiepifcopo Aleppi, er. Jofepho: avchiepifcopo T ripolis Áyria, amo Chrifli 1676. Meminit demum anno 1690. codex quartus zudem , ?48- 96. in quo ad calcem hac habentur. 0dex. Arabicus fed luteris dyriacts exaratus à Joanne Zendo prefhytero AMaronita. fub te-. phano Patr tarcha Antiochia, er Gabriele archi- epifcopo Alpi, die 2. Maii anne Chrifli 1490. Tomus £11. III. GzR MANUS Í. Germarius ille €x urbe Aleppo oriundus de primaria Maronitarum familia; atque optime educatus , humanioribus litteris juvenis ope? ram dedit, idque tali fucceífu, ut brevi perr- tiffimus omnium fuorum condifcipulorurt evaferit , eafque fumma cum laude poftmo* dum docuerit. Annüm circiter 27. agens monaflicam vitam in rigidioris obfervante coenobio Montis-Libani profeffus eft; quo tempore plura opera elegantiftime. tam. ligata quam foluta oratione fcr zx fcilicet eme —À ECCLESIA ALEPPENSIS IMARONITA- "^ RUM, - Bu egregium carmen morale ac fpirituale, dupli- cem Grammaticam, Lexicon ampliffimum, de recta concionandi arte, aliaque tum facra, tum profana, idiomate Arabico, in quibus omnibus fe non minus pium quam doctum exhibet. Interim variis fui Ordinis muniis ad- implendis ftrenué vacabat, eodem enim anno quo profeffionem-emifit, Rector creatus eft, in eaque dignitate jugiter perfeveravit, ufque- quo Generalis renuntiatus fuit. Interim nihi lominus concionatoris, miffionarii, & confef- farii muneribus fungebatur per divería loca, DIGCESES 3e: | À Octobri anni 1732. Mirum profecto quod 84. licet ne primis quidem theologiz elementis fuerit imbutus, fic tamen apte derebus theo-.— logicis differeret, ut eruditiffimus theologus - haberetur. Antea vocabatur Gabriel Phar- haat, fed factus epifcopus, retenta littera initiali G. nomen Gabrielis in German, juxta. morem quaft omnium Orientalium, mutavit. IV. GrznMANUSs II. Gabricl Haufcheb, poftea Germanus nun- cupatus, Aleppi primam lucem afpexit, €x tanto fructu, ut non Catholicorum folum, fed B primaria familia ortus. Is quanquam ad flatum . & hzreticorum, ipforumque Mahometano- rum fibi conciliaret animos , admirationem- que concitaret. Demum anno 172 5. menfe Auguflo, reluctans é monafterio archiepiíco- pus Aleppenfis confecratus eft. In eo flatu, à primzvo inflituto nullatenus receffit, eodem- que tenuiffimo victu contentus, omnia in pauperes liberaliffime cffundebat : nullum pradicandi finem fecit, nifi invicto impedi- mento diflractus. Verum quinto circiter à fufcepto prafulatu anno, laboribus fractus, & auditu primum, deinde vifu privatus, à confuetis exercitiis fuperfedere coactus eft ufque ad mortem quam piiffime obivit menfe rcligiofum non convolaverit, religiofiffime tamen femper vixit. Ad facerdotium evectus, nullum fibi affignari. ftipendium paffus cft, fcd folis bonis quz, tum patrimonium, tum induflria propria fibi fuppeditabant, victitabat. Defuncto Germano gens tota illum in epi- fcopum poftulavit, confecravitque Jacobus Avodius Patriarcha anno 1732. Adhuc vivit vir egregius, facris ac prophanis litteris probe inflructus, &, quod maxime laudandum, ab omni adulatione alienus. Hzginobis de his quatuor archiepifcopis Aleppenfibus Maro- nitis, vir optimus ejufdem nationis amantif- fime tradidit. drletdebieteteetetdeteteidetdetdeteeteetode ete eene eee beet tee et ptt v. ECCLESIA INSUL/E CYPRI MARONITARUM. YeRus infüla eft maris mediterranei celeberrima. In ea extat Nicofia, que vetus & 7 Ledrum fcu Leuteon fuit, cujus meminit Sozomenus /2. 2. 4/ff. cap. 2. poft Hieron. ubi de Triphyllo in catal. fcript. eccl. Quum poft tertiam & quartam fynodos Oriens in diverfas factiones divifus effet, tres Cypri partes Syriacum ritum amplexi funt, nimirum Maronitze, Neftoriani, & Jacobitze, qui fuos ibidem epifcopos habebant. Et ut hic de Maronitis folum loquamur, obfervat Fauftus Naironus zz Evoplta fidei cathol. cap. 4. n. 26. p. 92. in infula Cypro nonnulia oppida ac pagos à Maronitis habitari, qui capta à Saladino Hierofolyma, & Paleftina & Phoenicia huc fugerunt: linguamque Graecam regionis vernaculam loquuntur, exceptis tamen officiis ecclefiafticis, quae femper in lingua Syriaca celebrant. . Legendus quoque Affem. ze. r. Bill. Orient. p. 17.1. & to. 2. in differt. de Monoph. n. g. ubi de Cypro. ARCHIEPISCOPI CYPRI MARONITARUM. L JOANNES | | HSEYE T AS, S Trpnaxvs Edenenfis in breviculo de C — Anno falutis 1445. Eas Maronita; qui Patriarcharum Maronitarum genealogia, five ferie, fepe citato, ubi de Joanne Patriarcha qui fedebat an. Chr. 1 5 57. hac habet: Prout regiftratum in quodam libro antiquo in eccle- fia S. Sergii de Hadícit invenimus: Tn illo enim libro ita fcribitur, Abfoluta fuit hujus libri fcriptura anno are Chriftianz 1557. diebus Domini noftri. electi Mar- Joannis Antiochie Montis-Libani, & locorum ma- xitimorum Patriarcha, necnon diebus pariter Joannis Cypri arcliepifcopi. Hic itaque Joan- Tés'erat archiepifcopus Cypri anno falutis . 02» erat archiepifcopus in infula Cypro, hzrefim Monothelitarum ejuravit, coram Andrea ept fcopo Coloflenfi Nuntio Apoflolico, quum "Timotheus identidem Neftorianorum metro- yolita Neftorianos quoque errores abjiceret. Id conftat ex Eugenii IV, bulla. Benedictus Deus, é&rc. data 7. non. Augufli (legendum cal. vel idus: in menfe enim Augufto non amplius quam quaro nonas dicitur) anno 144.5. Qua bulla extat in actis concilii Flo- renuni, parz. 2. ti. 20. & in annal. Raynaldi ad ann. 144.5. tn. 21. d* 22. ubi fummus Pot- tifex, relata ejufdem Timothei profeffione 8s M AR-ONITARU M. fidei, necnon Ifaaci nuntii Elize, de utroque A zone dr redgioné Marenitarimi, decernit, apud Aflemanum ro. . Bibl. Or. pp. 422. ér y24.in nota 1. Jupremis quod nemo praditos, Chaldaeorum metrapolitam,ér Maro- "tarum epifcapum , eorumdemque clericos à populos, neque ex populo ér clero quempiam, de «tero audeat hareticos appellare aut Chaldaeos (id eft Neflorianos recens converfos) de vezero lNefforianos nominare prafumat.. Quod ff quif- piam mandati hujus contemptor extiterit, jube- aus ab ejus Ordinario excommunicari tandiu, quandam diffulerit condigné fatisfacere, aut Or- » 86 übi Pag. 69. Ccrestk illum doctrina & fanctitate illuftrem teftatur, : NsurA & pag. 126. egregium defacramentis tracta- X4 tum confcripfiffe, tum in ropa. fidei Ca- tholice, ubi in indice auctorum ei praefixo . haec habet: Gabriel Qlai epifcopus Maronita; fzculo xv. congeffit epiftolas ab Innocentio IH. ufque ad Leonem X. Maronitarum Pa- triarchis confcriptas, multa etiam concinna- vit, tam foluta quani ligata oratione, de na- tionibus Orientalibus, ac illarum hzrefibus, qua extant in monaflerio fanctze Maria de dinarii arbitrio aliqua alia temporali pena mul- B. Canubinin Libano, preter alia opera morali, lari, &rc. Obfervat autem obiter idem Affem. zlidem , i /Maronitarum nomen , non fecus ac INefforiauorum aut Jacobitarum, alicujus haerc- -. fis proteflativum effet, futurum fuiffe ut illud Maronitis ad ecclefiam reverfis attribui non minus vetaretur, quam Neflorianorum aut Jacobitarum nomen iis qui hujufinodi fec- tarum errores repudiarunt : Maronitas tamen hoc nomen femper geftaffe, & ab ipfis fümmis Pontificibus eorum Patriarcham vocari foli- tum Patriarcham Antiochenum Maronitarum. Quod vero hic Elias fuerit Monothelita, ortum conjicit Fauftus Naironus zz differt. de nomine, dc. Maronitarum p. 98. ex nonnul- lorum Maroriitàárum Montis-Libani adventu in infulam Cyprum qui viru herefis Mono- Aheliticae haufto à Thomz Hharanitze affeclis, :ut fupra expofitum eft, co//. ? y. &r fe44. eo multos imbuerint, fuifque tradiderint pofte- ris: quamvis credibile non fit Cyprios Maro- nitas magnam ad partem hac hzrefi laboraffe. Quum enim tefletur Willelmus Tyrius, fi fides ei credatur, totam nationem Maronita:- quz funt in Biblioth. Maronitarum de Urbe, necnon tractatum de facerdotio; qui extat in monafílerio $; Antonii abbatis de Kuzhaia in Libano. Pluta ex ejus fcriptis recenfentur in variis codicibus Ecchellenfibus, apud Affem; t0. 1. Bibl. Or. p. y77: fcilicet in codice 18; Gabrielis Barclai epifcopi INicoftenfis de Deo uno ér rio tradatus tnperfettus. Eyufdem carmina de Chriffle Domino, ejufque matre. De ecclefia dr fide orthodoxa. De JMonte- Libano e Maronitis. Demorte. De. zmeone dtylira. C De . Lucio martyre. De meteoris ér conffel- lationibus. Planctus Virginis fub cruce. De f. "Alexio Romano. De . Antonio abbate. De aftrologua, €T. ffellis errautibus; Jixifque, ér. de elementis. De veritate e mendacio adverfus Jacolitas &* Nefforianos, deque erroribus quos Jacobita: in Moüute- Libano. diffeminarumt.. De Gabriele Hagiulenft Patriarcha Maronitarumi ; qui ob Catholicam fidem à Mahometanis Tripoli extinctus eff anno. Chriffi 1267. De Moyfe ZEthiope, qui ex latrone monachus fatus fuir. De penitentia 11. Paranefes 24: In 4. char. Tum anno Chrifti 1182. Catholicam fidem D 126. Codex Aralicus syriacis litteris exaratus. amplexam effe, id eft ante ducentos & fcxa- ginta annos, quam Elias in infula Cypro hac- refim Monotheliticam ejuraret, quis fibi per- fuadeat, Cyprios omnes Maronitas , ad hoc ufque tempus, totius nationis Patriarcharum fidem non fuiffe fequutos; eofdemque Pa- triarchas de hoc minime curaffe! Ceterum attentione dignum ducit idem Naironus in Evopl. fid. Cath. pag. 7 6. hunc Eliam dici ab Fugen. Papa, haufiffe hzrefim Monotheliti- .cam à Macario Patriarcha Antiocheno, non à /Marone, qui fuerit hujus erroris auctor. OUUITES G A BRE. — Gabriel Barclaius, quem Stephanus Ede- menfis in breviculo de Patriarcharum Maro- nitarum genealogia, five ferie, dicit fuiffe Nigium Seraphici ordinis, epifcopus erat N !colienfis in Cypro fzculo decimo-quinto .& Initio fequentis. Fauftus Nairohus eum spp Ee og Qai , multifque laudibus .Cxto ; um in fua d'ffertati OrTet. Tomus ILI. ffertatione de origine, Et in cod; 1 9. earmina de i Jacobo Intercifos De Tripolis urbis éxpugnationz. De moraflica yita. De f. Maria Magdalena. De Hofannir; dre. In £. char. 41. Codex Arabicus , litteris tamen dyriacis exaratus. à Joanne E. denetiff, JMichaehs füo, in menafferia Cuzaim. anno Ciriffi rog. Et in codice 20... De Jofeph Patriarcha .... exaratus. anno Gracor. 1567. (Chrifti 1556.) Et in eodice 21. Carmen - Arabicum de karefibus &r conciltis. Canticum Ayriacum in quo precipue harefes. anathema- E nzantur, infcriptum demonffratio fidei Maro- nitarum adverfus hareticos, Annotatio Arabica e expugnatione Montis- Libani, tranferipta £x veruflffimo officio Jyriaco, quod in ipfo Monte* Libano in monafferio Mar- Albun extabat: Jn &. char. 62... exaratus. ab Elia Gazirenft anona* cho fancti Arrenii anno Chrifti 1669. iV. Grzonc:vusl -— - x Ru MS fünm Stephanus Edeneüfis in brevicuio !upra «citato : ubi de Moyíe Accarenft; É ii electus UJ a R PRI. ONITÀ- UM. 97 DIC ES: 88 uu fuit Maronitarum Patüarcha anno. falutis A e/f/ Hunc Dandinus fui itinerariiad Montem- INSULE ^CrrmRi! MARONITA- RUM, VI. 1 524. die 1 1. Decembris, ait huic PiumIV. confirmationis bullam & pallium mififfe anno 1 562. cum Georgio Cypri epifcopo : nifi hic mendum occurrat, & loco Cypr? legendum fuerit Dama[ci; nam illo ipío anno 1562. Moyfes Patriarcha delegavit Georgium archi- epiícopum Damafcenum ad hunc Papam, ut totius nationis Maronitarum nomine concilio "D ridentino intereffet. Quod conftat ex ejuí- dem Papz epiftola ad Moyfen Patriarcham illo anno data, ubi ait: Venerabilem fratrem noffrum Georgium archiepifcoputn Damafcenum, qui tuas ad nos attulit litteras, libenter vidimus, &rc. Quod autem contentum te effe. fanificafft ut ipfum archiepifcopum ad concilium Trident- gum iiteremus, id nobis minime uece[Jarium , yifum eft, prafertim quum is neque «Latinam linguam noverit, ac ne Ttalicam quidem fatis ealleat , eamque ob caufam futurum fuerit , ut nec quid ipfe fentiret exprimere, nec quid ibi ageretur fans. intelligere poffet. Ymprobabile itaque non eft Georgium tunc temporis archi- epiícopum Cypri alium non effe à Georgio qui eodem tempore, & certius, crat archi- epifcopus Darafci: fi tamen diverfus eít, hic de illo mentionem facimus. Vide Affeman. £0. 1. Dill. Orient. pag. 23. VOOMOOUCE SUE S: Fauftus Naironus in Indice Virorum illu- ftrium, &c. fue differtationi de nomine, erc, JMaronitarum precfixo, meminit hujus Moyfis, Moyfes :Anayftus, inquit , archiepifcopus INico- fi ur Cypro infula , & pag. 121. Quid etiam hic appelle Moyfem Anayfium Cypri. archi- epifcopum, qui Gracos fchifmaricos yaris dif- guiauoutbus vedarguens, ab. üfdem in. odium fidei veneno vita. interfettus. (id. eft; privatus) Liban. c. 22. Romz prefbyterum ordinatum refert, & poflea à Jofepho Rifio, qui in Pa- triarcham Maronitarum clectus eft an. 1 5 96. &biitanno 1608. archiepiícopum coníecra- tum, ut vices ipfrus gereret in tota regione, Nicofienfis tandem ecclefize Maronitarum in- infula Cypro adminiftrationem habuit, ut fupra dictum eft ex Nairono. VL GrzonmgcriusIllLl. Gabriel Sionita inter Maronitas celeberri- B mus, qui Ludovici XIII. Galliarum regis linguarum Orientalium fuit interpres, & geo- graphiam Nubienf. latiné reddidit, unaque cum aliis opufculis typis mandavit. Parifiis , in praefatione editionis fuz Pfalterii Syriaci anno 1625. librum hunc Píalmorum fibi nuper fuiffe miffum teftatur ab illuftriffimo, reverendiffimoque D. Georgio Marenio Nico- fana urbis. archiepifcopo , mihi, inquit, tum ratione confanguinitatis, tum przcflantiffima- rum ejus virtutum meritis commendatiffimo, &c. Sedebat igitur hic. Georgius Nicofriz C Cypri Maronitarum antifles an. falutis 162 5. VILURUUCAS CVIEPLICPSE T ROUSOS De his duobus archiepifcopis Cypti nihil aliud novimus, nifi quod illos inter fuz na- tionis illuflres viros his paucis commendet Fauftus Naironus zz: differt: de nomine , erc. JMarenitarum pag. 122. Quid Lucam Carpa- Jtam & Petrum Domirium (commemorem ) n Cypro infula archiepifcopos , & Jofephum Gra- tiam Efronitam nunc (anno fcilicet 1676.) Tripolitanum archiepifcopum ,' & alios qui prefuerunt Maronitarum ecclefis:bene eru- ditos* EXSESSIDGINGINSINSISAISQEDNSENPETGESGEIGIGICSIEUSITSTTgrSIT SIS T6 ISI IR ECCLESIA: SIDONIENSIS MARONITARUM. i ecl urbs antiquiffima eft Pheenices five Phenicize: in ipfis Moyfis & Jofue fcriptis celebratur Gen. Juftinus.//J. r7. cap. 2. €x 'Trogo, Planices, Affyrium ffagnum primo, ! 49. verf. 13. Jofue 11. verf. 13. Condita fertur à Sidonio Chanaani primogenito & Noachi pronepote, ex quo etiam : tamen à Piícatu Syriacé $7402 nomen iftud ducu probabiliter hoc fuum nomen fortitur. Alii nt, quod Pifcium copia in illo loco fit. Sic Inquit, zerzg metu vexati, rehtto: patfie folo, | mox mari proximum littus ipcoluerunt, condita ibi urbe, quam à pifcium ubertate idona appellaverunt ; nam pifces Phanices idon vocant. Swabo Sidoni | tribuit Arithmetice, Aftronomize, aliarumque nobiliorum artium turam ad perfectionem adduxerunt... Diflat Sidon à Tyro fladiis du : Is inventionem » quibus nayalem merca- cents, ex eodem Strabone lib. 16. pag, y21. Hzc Cellarius tom. 2. pp. 4 yo. ér fe. In €a 'ürbe mülti Maronitz com- morantur, quorum curam gerit ejufdem nationis epifcopus. 505500 0o 3 EPISCOPI SIDONIENSES MARONITARUM. iLb-J-o:s tH Jossen Petri Accurenfis epifcopi filius de domo Alipia à Joanne Macluphio Patriarcha Maronitarum. epifcopus Sidonienfis. confe- cratus eft anno falutis 1626. Infigne monia- Iium ceenobiumconftruxit in loco Cofroéne$ quem LHaras vocant, - Poft mortem. Georg VII. VIII. IX. $9 MARONITARU M. : Amira? Patriarch: fedem: ejus conícendit A vinianis erroribus advería fubfcripfit in mo- electione canonica ad eam evectus an; 1644. naflerio Canubin die 12. Junii anni 1676. die 1 5. Augufti. Obiit die 3. Novemb. K647. Joannes humilis & abjectus metropolita Si- anno statis quarto: fupra. feptuagefumum. — donienfis. 7v. 3. libri Gallici de perpetua Affen. ra. r. Bibl. Orient. pag. 4J3- De eo. in ecclefia univerfali praefentize realis Chrifti fupra fufius inter Maronitarum Patriarchas — in Euchariftia fide, p.727. cdit, Parif; 1674, ess | | C I. 5G ABGR I E d. | lla &LOO.ACNA NOE S s 2 eed Tue J E. Nunc federe dicitur, nifi à paucis. ains Stephani Edenenfis Maronitarum Patriar- obierit, Maronitarum Sidonienfium epifcos cha teftimonio de fide ecclefia ipforum Cal- pus Gabrie? de monafterio Mar-Raifun. E EE 09879 € TR 122928 8 95 9 9 29979 x dL Po od EP EA EPA P APIUN P Ad I o E oA P UFIPA UII PEN EID [ood ope es ECCLESIA SAREPT/E MARONITARUM. | S AREPTA Stephano Byzantino urbs eft Pheeniciz, Celebratur 3. Reg. cap. 17. v. di manfione Elize Prophetz quem paupercula vidua hofpitio recepit, & cujus ille filium. à morte ad vitam revocavit. Hebraice. dicitur 7] Jarphathah (ive. Zarpath, unde factum eft Jarapta & arepta, Graecis. Zepsod süg Sudwiaz, id. eft, Jarephtha Jidonie regionis five Sidoniorum, quia in co territorio fita eft inter Tyrum & Sidonem juxta illud Jofephi de Elia, Z£. 4. antiq. cap.7. eic ZEapepu zy 65x. rto Duy a/s Zud59vO» xe] lues werxto 29 1€ mq, zxegomena : carephtam. (Elias) proficiféitur, non protul done ac Tyro fitam: media enim intera jacet. Plinius Z4. y. cap. 19. Sareptie mentionem facit. Sedes epifcopalis eft, cujus unug nobis Maronitice nationis occurrit praful. | Em EPISCOPI SAREPTJE MARONITARUM, GABRIEL | B cut fubferipfit Gabriel Aldoenfs epifcopts as - dela Rocue. iu itineraio figád Mon. "4 in fando Jerzio Edenenfe, Eo itaque D Xr 9 Pe S: Sun Sie anno fedebat Gabriel ille Sareptee epifcopus m-Libai ag. 23 9. refe - LIS DE M phani Edenenfis, datam die 5. Octob. 1699. Maronita, qui etiam fortaffis adhuc NOR Jededetetedetotetetetetetetetotetetetdotetetedetedededetetetetetetetébitititéetedetetedetede e ECCLESIA BERYTENSIS MARONITARUM. JO roy grac& Brposi;, urbs eft Phoenices adeo antiqua ut Stephanus obfervet à 2 Satumo conditam nonnullos credidiffe.. Scylax de ca ait Berytus inffruta portu. Strabo li b. 16. pag. 520. Beryus, que à Ti ryphone everfa fuit, à Romanis nutic reffituta, duabus legio- nibus a Aarippa. m ean deductis. - Plinius lib. j.cap.20. Beryus colonia, que Félix Julia appellatur. Exsat nummus Auguft COL; JUL. AUG. FEL. BER. & alius Trajani codem Todo infcriptus. Lege 7. Dig. de Cenfibus: Juris Italici Jünt Fr2a5, Beryrus, Dyrras chium. Scholam egregiam habuit tam juris fcientize, quam czterarum difciplinarum. Eufebius de Apphiano martyre, im martyribus Palzftinz cap. 4. ait quod Graeorum literature facularis caufa. plurimum temporis Beryti commoratus fit. Ft Socrat. hift. eccl. lib. 4. Cap. 27. de Gre» gorio Neocarfarienft; /e quum Jeholis. Aihenienfilus difceffifft, Beryti jus-civile didicit, Eam Nonnus Z2. 41. Vocat , yu tmanquillz nutricem; & Periegeta verf, 9I. zerram amenam, Ma refert Cellar. zo. 2. geogr. antiq- p4g- 449. Blafius Terzi della yria facra lib. 1. c. 171. p. 11, E: in hac civitate teflatur nunc non amplius adeffe quam bis mille homines, inter quos Catholici ab. epifcopo. gubernantur. nationis Maroniticz, fchifmatici autem ab epifcopg Grzco.. Verum nullus nobis-hactenus horum epicoporum Maronitarum innotuit... st urne — ECCLESIA SIDONIEN- DISS MARONITÁ- RUM, EIPESENSHISENSELSEISEISEUSEISEISFIOEIPEQSEISEUSESISSEIIISIIGIISISP TEI26 Ud ECCLESIA BYBLI MARONITARUM, - B YBLUS, surbs eft Phoenices, cujus meminere Plinius //. y. cap. 20. tabula Peutingeri ; ^ & Ptolemaus qui eam inter Berytum & Botryn collocat. Strabo de eadem ait: Byt a € poft eam Derytum effe, qua inter Sidonem &r. Dei Faciem Junt. amba: ftue: Byllus zi d (Ut Cnr vei, gy Jaera Adonidi ( Dei Facies nomen eft cujufdam promontorii Triposn inter & Botryn: fic "illud vocar Ptolemzus, Qs exejowroy dxpor, Dei Facies, pr 5 MM Strabo lib. 1 6. p- y19. TYipoli continua eff Dei Facies, qua ita dieitur, n quam (Ira D bé Lilanus, interjacet appidulum Trieres, five "Triremis, zictum. Polybius lib. s. Tij -Peindg g1 c cDpXCOE SS 7o T RES Antiochus navizans exfcendit juxta T heu. profopen , id eft Dei Faciem. Huic promontorio EA impofitum caftellum afferit Strabo Ji. p. y 20- At montem tantum ibi fitum commemorat zu." Scylax desc O«$ mejowmw , tons T heu profopon. ) Pompeius urbem Byblum liberavit à tyranno, quem occidi juffit. Prope mare Strabo, non proxime, in excelfo loco conditam illam fcribit. Extat nummus Augufti B'T B A TON Byblorum nomine percuffus. Hzc Cellar. zem. 2. geogr. antiq. lib. 3. cap. 12. pag. 447. Blafius "Terzi della yria facra, lib. 1. cap. y 6. pag.79. refert ex Stephano eam urbem pro fundatore habuiffe Saturnum, nomen vero accepifle à Byliz filia Mile: Byblos urbs. Plenicia, omnium. antiquiffina , Sarurni epus, à Byble Mileii filia. Addit pag. feq. primum ejus epifcopum fuiffe Joannem Marcum Apoftoli difcipulum. Sedes eft epifcopalis pro Maronitis qui in ea urbe degunt. EPISCOPI BYBLI MARONITARUM. -. A tempore quo fcribebat fuum hoc opus, edi- ET L JoszsH L tum Rome an. Chrifti 1694. actu eRifcopum ANno Chrifti 1673. die 12. Junii, fubfcrip- effe Bybli Joannem Abacuch Maronitam. fit teftimonio Stephani Edenenfis Patriarch | I! J Maronitarum, adverfus errores Calvinianos, Ae o cS i apud auctorem rom. 2. Gallici de perpetua Clariffimus D. de la Roque refert ad cal- ecclefie univerfalis fide circa realem Chrifli ^ cem itinerarii fui ad Montem-Libanum edit. in Euchariflia prefentiam, pag. 727. Jofeph — anni 1723.pag. 27 6. epiftolam quandam Ste- - dumilis &r aljectus metropolita Gelaél (ideft, ^ phani Edenenfis Patriarche. Maronitarum, Bybli) nam feptuaginta interpretes, ut obfer- datam in coenobio Canubin 5. Octob. anno vat Blafius Terzi ella py ve lib. 1.c.46. . Chrifti 1 122. cui cum eo fubfcripfit p. 277» p. 75. Illud Ezech. cap. 27: v-9- ener Gili B Jofeph -Hafratenfis "epifispus. Bybionfis in 2 verterunt. feniores Bybliorum.. A S. Hier. de ^ auca.. Quamvis enim hic Jofeph fit for- — locis Hebr. ait: Byblis Phanicie, cujus meminit — taffis quem primo loco laudavimus, conjectu Ecechiél, pro qua in Hebrao continetur Gibel. — kamen datur ex diflantia 26. & amplius anno- | rum à 12. Jun. 1673. ad 5. Octob. 1699. | fortaffis quoque fuiffe alium ejufdem nominis Blafius Terzi modo citatus, ait i/i. p. £0. — priore recentiorem. . | x XGCLESIA BOTRYS MARONITARUM. B QrRY.S urbs eft maritima Phoenices prope Tripolim fita, Plinius //. y. cap. 20. eam, inter alia hujus orz oppida, recenfet: Byblos, Borrys, Gigarta, 'Trieris, Calamos. Blafius Terzi, della yria facra, lib. 1. cap. y7. pag. 40. refert eam extare juxta Byblum ad Auftrum, Romaque & Carthagine effe antiquiorem, fi credatur Pheenicum annalibus: ut-- pote quam conditam dicunt à quodam Itabalo facerdote Dez Aflartes qui regnavit in "Tyro anno mundi 3072. Porro Graci & Maronitz, tefte eodem Blafio Terzi, fuum in illa urbe templum habent, & Catholici quidem gubernantur ab epifcopo nationis Maronitic£ EPISCOPI BOTRENSES MARONITARUM. JOANNES. Ma us exhibet pag. 255. hanc fubfcriptionem, Jzar- D. de là Roque. in citata modo. epiftola ues Abacuc epifcopus Dotr enfis in Cafaya, qui Stephani Edenenfis Patriarchz Marchitaréif proinde fedebat anno Chrifti 1699. ESIISEDBIDBEDSEISEDSIISIISIUSIDPIISID6 né ED EDO IG ED$ Dp UG EÍ$ Jr ED x, | ECCLESIA EDENENSIS MARONITARUM. bes Naironus in Evoplia fid. Cath. cap. 4- tt 22- TP- &£. &" fcq. ait, in montani ad. Orientem Tripolis effe regionem Libaniticam Guobler Bfciarrat, in qua Libanus mons affurgit; eminet autem Een, que Paradifus redditur, à quo parum diftat monaflcrium (üb invocatione SS: Sergii & Bacchi Dair Ras Elnahr ubi refidet epifcopus, qui Edenenfé titulo nuncupatur. Cellarius 7e. 2. geogr. antiq. lib. 2. cap. 12. p. 444. eam urbem non Eden (fed Paradifum. vocat. Stephanus Byzantinus, libro de urbibus & populis, pag. y27. ai - Xlaedduns qiue Swetac, Paradifus oppidum dyria.. Addit "Thomas de Pinedo, ;/i4zz, ^ nota 40. Memoratur inter Laodicenz regionis Syrie urbes à Ptolemao, /Jj. y. eap: 77* Deea quoque fccit mentionem Plinius, ££. f. cap. 27 : IL JoANNES P/ 6 NS ENSIS I PNIS MARONIT ARU M. 93 Poor EPISCOPI EDENENSES MARONITARUM. Rap : [Bil Orenas syn, ona ] 3ipopopAD Wy À 1644. Affem. ro. r. Dil Orient pag. fy. XII S Pessesds Edenenfis. Patriarcha. Maró- nitarum , in breviculo fupra fzpius citato de eorumdem Patriarcharum ferie, ubi de Da- vide Patriarcha, qui fedebat anno Chrifti 1397. ait, ex regefto cui fübfcripferunt Cy- rillus archiepifcopus Algigzus.... perveniffe iftum Davidem ufque ad. ann. falutis 1404. €&' hoc eodem anno, inquit, Perrus epifcopus ecclefiam Edenenfem regebat. : | II. Georgius Amira, (de quo fupra fufius co/. 62. inter Maronitarum Patriarchas,) à Jo- fepho Rifio Patriarcha; anno fàlutis 1 596. epifcopus Edenenfis confecratus eft. Joanni Macluphio in Patriarchatu fi uccceffit , die 277. Decemb. anno 1655. Obiit die 29. Julii GEORGIUS | PMRL E LIA .. Clariffimus D. de la Roque, refert in vitá D. Galaup de Chafleuil, quam fcripfit in fine hiftorize itineris fui ad Montem - Libanum; - piiffimum hunc anachoretam, qui ex Gallo- provincia in Orientem profectus ad Montem: Libanum fe recepit, fanis Elize Maronitz Ede- nenfis epifcopi confiliis valde adjutum fuiffe; ut ad perfectionis culmen afcenderet. In vita citata pag. 222. legitur Eliam hunc Edenen- B fem, poft mortem Georgii Amirz Maroni- tarum Patriarchz, cui fuccefferatanno 1633; aut fequenti 1634. in epifcopatu Edenenfi; ad ejus quoque Patriarchalem fedem fuiffe evectum : in quo tamen graviffima occurrit difficultas. Vide fupra ubi de Georgio Amira; inter Patriarchas, co/ 70. — : LI x i E " E 3 s SEI Ser yoQ. Sete. Sy Y (o. eye $0 SJ TQ Set o (o Set uot yog ECCLESIA ACCURENSIS MARONITARUM. AusrUs Naironus /z Evopl. fid. Cath. n. 34. p. 9o. Giobbet Elnneitra, à diruto oppido /Moeirra fic dictam, in epifcopum, qui Z4ceurezfes titulo nuncupatur. ait ad Libani meridiem adjaceré qua eft Zlczurz, ibique refidere EPISCOPI ACCURENSES MARONITARUM. ^ d. Acus qd se S I» Rzfatus Naironus in cadem Evoplia fidei Cathol. pag. 69. narrat Thome Hharanitze metropoli Kfartab in dicecefi Aleppenfi hzrefim Monothdliticam circa annum falutis A111. inter Maronitas diffeminare conanti fortiter obftitiffe cum J ofepho hujus nationis Patriarcha /47/enjum metropolitam Accuren- fem, qui in coenobio S. Adnz prope Januhh in diceceft Byblienft commorabatur: fcripfit enim abverfus eum epiftolam, qua errores C anno t 596. quo, ea ecclefia vacante, Hiero: nymus Dandinus Societ. Jefu, à Clemente VIII ad Maronitas Vifitator Apoftolicus miffus , eumdem Patriarcham monuit, ut ei fedi epifcopum przeficeret, ipfomet tefle in. itinerario fuo ad Montem-Libanuim, Cap. 3 fi lI. GzonGivus Lh. Stephanus Edenenfis in breviculo Patriars charum Maronitarum, ubi de quinque ptios ribus Patriarchis hujus nationis egit, addit: . plurá etiam exemplaria funt quz propofuit ejus erudité confutabat, eo fructu, ut tunc D nobis venerabilis frater nofler Georgius Ha- homas, nonnifi archiprefbyterum: unum vici Farfciaiz, paucofque de populo feducere valuerit, ut notat, inquit, Stephanus Edenen- fis Patriarcha Ántiochiz (Maronitarum) in his que pro Maronitis exaravit, LL- D-E poR Des Alffemanus zom. z. Bill. Orient. pag. f j35- agens de Jofepho Accurenfi Maronitarum tatriarcha, qui Georgio Amira fucceffit anno falutis 164. ait eum Pzrr Accurenfis €P!fcopi fuiffe filium: ille itaque Petrus Ac- Cüreníem adminiftravit' ecclefiam exeunte feculo decimo- fexto, vel ineunte fequenti. Fuit fortaffis ordinatus epifcopus hujus loci à Jofepho Rifio Patriarcha. Maronitarum j bacuc Accurenfis epifcopus. Is etiam effe videtur qui anno Alexandri 1984. id eft Chrifli 1673. teftimonio ecclefize Maronita- ruri de fide fua erroribus Calvinianis oppofita fubfcripfit in hunc modum, poft eümdem ^ Stephanum Edenenfem Patriarcham, Geere gius humilis Q» aljectus metrapofita Accurenfts, Jilius Habcoux. Extat zo. 3. gallice fcripto de perpetua ecclefte univerfalis fide circa realen Chrifti in Euchariftia praefentiam, pg IM 4 IV, Grzomnciusdbo* Ecclefie Accurenfi. hunc preeffe cu | Georgius ccenobii S. Antónit alummus, nnj à paucis annis obierit, XHL- DIGCESES 96 itte bebe eb bb bb bbb bte bbb eb bbb bbb EP EP e eHp pp ECCLESIA HESRONIS MARONITARUM. dpoussa Naironus in Eyopl. fid. Cath. cap. 4. num. 34. ait in oppido efron, quod ab oppido Bíciarrai non longe diflat, & in tribus aliis vicis feu pagis adjacentibus, idioma vetus Syriacum feu Chaldaicum ab incolis hactenus coníervari, coque uti communiter populum, quamvis in Phoenicia, imó in tota fere Syria, à Saracenorum in eam ingreffu, deperditum fuerit, Arabica ipfi lingua fubftituta, & folum in officiis ecclefiafticis ufurpetur. Hi ejus epifcopi nationis Maronitarum ad notitiam noftram devenerunt. EPISCOPI HESRONIS MARONITARUM. [. JoamwNesEL A Baagauvs Ecchellenfis in Indice aucto- rum quos in opere de origine nominis Pape laudavit ///. r. hec habet: Joannes Leapardus archiepifcopus Hefronita, vir doctiffimus, confecit tractatum , D? contradittionibus AL corani , in quo ftrenue male compactum de- ftruit zdificium. Hujus bina extant exem- plaria: unum, in Bibliotheca collegii Urbani de Propaganda fide; alterum eft illuftriffimi viri Michaelis Hefronitze Patriarchae Maroni- tarum fuffraganei. Hunc ctiam commendat Fauftus Naironus Zu Zifferr. de nomine , e. | Maronitarum pag. 122. ubi ait: Quid Joannem Leopardum. Hefronitam. ex. ordine. Pradtcat. XIV. XV. "Archiepifcopum. dr. Patriarcha: fuffraganeum , (commemorem) qui erudite confcripfit Ara- - lice tractatum, cujus titulus efl, Vindemia fa- cramentorum f IL JoANNESIK Idem Naironus ftatim fubdit z/Z. Quid Joannem alium .Hefronitam. archiepifcopum , qui varia de fide ac religione orthodoxa. exa- ravit^ Quum hos duos prafules Naironus immediate przemittat Ifaaco Sciadrenfi archi- -epifcopo Tripolitano, quem Affemanuszo.z. — ^. - Biblioth. Orient. pag. y y2. confecratum fuiffe |. | afferit à Joanne Maclupltio Patriarcha anno. falutis 162 9.€osconjectu pronum eft exeunte fzculo decimo-fexto, vel ineunte fequenti, fediffe. Nefcio tamen an à patria, an à fede; hi duo epifcopi nominentur ZZzfronita. 010305010102020200102010:02010100101010:01020102010101020202020201010202010 — ECCLESIA ARC/E MARONITARUM. Rc five Arce, quam etiam Adipum vocat Jofephus if. y. antiq. cap. 1. urbs Phoenicize | Zl 1 cft. Hujus meminit Ptolemaeus Zl. y. cap. 1 y. eamque inter mediterraneas Phaenicize urbes locat. Arca Cafarea. & JÁrcena. appellatur ab /Elio Lampridio ubi de Alexandro p Severo, in eaque afferit natum hunc Imperatorem. Aurelius quoque Victor afferit Czfarez .— — & Arce nomen huic oppido tribui, fed Cafarea procul dubio dicta eft ex eo Imperatore Alexandro qui ipfius alumnus erat. Ibi fedét epifcopus Maronita, cujus ecclefia Deo in honorem fancti Arfenii dedicata eft. | EPISCOPI ARCAZE MARONITARU M. CISCELIESES dicitur imprzfentiarum, Elias coenobii Mar- A Ress: ecclefie Maronitarum przeffe Sulitz, nifi à paucis annis obierit. - JEntat Giotto eed n d obs 1o cen ea r0: edet - "ECCLESIA BSCIARRAI MARONITARUM. T Ausrus Naironus in Evopl. fid. Cath. cap. 4. n. 22- p48- 69. hiec habet de Bíciarrai. I regione Libanica que Giobbet Bíciarrai vocatur, Dfciarrai, & Hhadet, tanquam utbes 7 antiquitus reputabantur. Bíciarrai huic ditioni nomen imponit, quze, diflinguitur ab ala Giobbet Elmneitra dieta. Erat olim Bfciarrai arce munita, fed nunc pene diruta: in €a2 noftra ufque tempora princeps Maronita refidebat qui /47u24d4em titulo. prafulgens, toti huic region pner J ure preerat, Verum ea familia extincta, hujus pra'fidis nominati ad nutum Pafcia Tripolitani devenit. Epifcopus Maronita fidelium ejufdem nationis hujv* loci & terrarum adjacentium curam gerit. : EPISCOPI evene indies afia EX - 52 becas df az e 4 * EE EA XE NE NET NEN. EIE c XVI * XVIT. XVIII. 07 MARONITARUM. 98 EPISCOPI BSCIARRAI MARONITARUM. p res D. de Ia Roque fcribit in Itinerario fuo ad Montem-Libanum, editionis 172.3. pag. 65. Epifcopi cujufdam B [ciarrai epiftolam ad Leo- nem X. Romanum Pontificem, lectam fuiffe in fynodo quinta Lateranenfi. A à Clemente VIIT. miffus ad Montem-Liba- num, ut de erroribus Maronitarum nationi impofttis diligentius inquireret, adfuit 772 yes DBfciarrai epifcopus: fic enim initio actorum hujus fynodi, quz refert idem Dandinus in Itinerario fuo cap. 24. legitur: Convenerunt die 18. Septembris menfis coram illuftriffi- mo Patriarcha, reverendiffimi archiepifcopi, ceteris legitime impeditis, Jofephus abbas Chíaya, Jofephus fancti Antonii , & AMoyfes Bfciarra.. Eo igitur anno 1 5 96: ecclefie Bíciarrai praeerat ifte Moyfes. II. Movrstres. Synodo, quam haberi curavit à Sergio Rifio Maronitatum Patriarcha, die 18. Sep- tembris ftylo veteri, novo 28. anno falutis 1 596. Hieronymus Dandinus Societ. Jefu, : | Aieesboiineste onto nbi coin cst neeooestDette ECCLESIA HHADETENSIS MARONITARUM. - Ifcimus à Fauflo Nairono iz Evop/. f. Cat£. cap. 4. tutt. 24. pag. 90. Hhadet modo pene orbatam populo, fed valde. in Maronitarum chronicis celebrari, ob validiffimam per feptem annos oppugnationem ab ejus incolis adverfus Saracenos obitam. Quod fufius. explicat zz differt. de nomine, & c. Maronitarum pp. y 2. &7 y 2. « Maronitarum principes, inquit, duos conflituerunt eximios duces.... ut militibus preeffent, qui egrefft ex civitate Hadetenfi, quz eft in Libano, in provincia Giobbe nuncupata, tanto animi ardore in Saracenos irruerunt, ut eorum exercitum pene internecione profligarint. Hujus rei fama quum Damafcum per- veniffet, Saracenorum duces militum cohortibus in unum collectis ftricta Hadetum ob- fidione vallarunt. Maronitarum fludium ac valor in urbe tuenda ufque adhuc commendatur. Nam etfi Imperator (Grecorum) nullum eis przbuerit auxilium, per 7. tamen annos fre- quentes hoftium aggreffiones valide retuderunt, ac majora cgiffent, nifi urbs per traditionem fuiffet capta, ac funditus everfa, in qua 1700. domus numerabantur.». Huic igitur urbi, maxime dum fletu in florenti flatu, non eft credibile defuiffe epifcopos nationis Maroni- tarum , eorum tamen nullus hucufque ad notitiam noftram devenit, VIRGINIBUS Pot Se oU RU Bote T Y tuo ed AGE b ot Iti Bot UR PUTA ETAGE ECCLESIA SCIADRENSIS MARONITARUM. j '"CI4DRA oppidulum eft Maroniticz gentis verfus Montem-Libanum, eique pracfuerunt epifcopi, inter quos unus nobis occurrit, ille fcilicet qui fequitur. EPISCOPI SCIADRENSES MARONITARUM. B Syriace quam Romz edidit anno 16 36. Fuit JOANNES. ck bo m j demum , inquit, felicis memor. Joannes. archi- [s44c Sciadra oriundus, qui "Tripolis in Phoenicia à Joanne Macluphio Maronitarum Patriarcha archiepifcopus ordinatus fuit anno falutis 1629. meminit Joannis epifcopi Scia- drenfis, in praefatione Grammaticz linguae epifcopus Aciadrenfts patruelis "eus, qui datis. ad me fepe literis ad. hoc opus flrenue capef- Jendum, fuppofttis me quaft facibus inflammavit. De Ifaac Sciadrenfi agit A ffeman. zo. r. Bid. Orient. p. y y 2.col. 2. dr Je. 3 dedededeseedededededetedededetedetetedeteteteteotededefedededededededededededededededededededededetededededetede teet ECCLESIA BISRAI MARONITARUM. e T'EPHANUS Edenenfis Patriarcha Maronitarum, in breviculo predecefforum fuorum. quorum genealogiam five feriem fubminiftrat, ubi de Daniele Patriarcha anno 1239: falutis florente, citat regiftrum cujufdam Jacobi filii Joannis Befrenfis, in Proprio gi quod. inquit, in (an&li Sabze ecclefia de Bifrai vidimus. Et infra: Anno falutis 1283. afcenet -— n armata manu ad expugnandam Bifrai provinciam in M omn65 T'!us montis habitatores bello & tyrannide afflicti. In eo cMaronita. Jomus 421. d onte-Libano: erantque loco fuerunt €pifcopi G eue ECCLESIA, BsCIARRAt MARONITA4 "RUM. DIGCESES MARONITARUM. F- 109 x EPISCOPI BISRAI MARONITARUM.. RUM. A. Stephanus Edenenfis in prafato breviculo PrTRUS Ina Stephanus Edenenfis in przfato bre- viculo paulo inferius, meminit libri Evange- liorum quem fcripfit 5ciamas Saba filius Salo- monis filii Georgii archiprefbyteri de Chamas charactere Chaldaico antiquo in papyro per-. - fcripfit anno 1404. gamena anno falutis 1322. & adhuc confer- vatur, inquit, in monaflerio S. Michaelis de Sciaria in pago Hanturin. In eo autem libro - ita fcribitur: abfoluta fuit hujus libri fcriptura dicbus patris noftri Patriarchae Simonis fupra - fedem Antiochenam fedentis; necnon diebus B Sultano, incifts in lamina enea characteribus, Petri archiepifcopi Bifrai, anno &re Grece 1633. (id eft, Chrifti 1322.) Superfunt aliquot Maronitarum epifcopi, quorum nós fugit, vel nomen, vel fedes, vel quznam fuerit fedes illis affignata, vel quo tempore federint: exhibebo breviter qua de iis mihi occurrerunt. Joannes Lephedienfis Maronitarum Pa- triarcha, qui ab anno Chrifti 1 1 5 1. ufque ad annum ri73. fedit, ut refert Affemanus, go. 1. Bibl. Orient. pag. y 22. quum in mona- - fterio S. Elie territorii Lephedienfis commo- . raretur, quatuor epifcopos confecravit, tefte . Stephano Edenenfiin breviculo fzpius Citato, . ut. ipfi in fuz nationis regimine adjumento effent; quorum unus J. Dominici monaftc- rium incoluit , alter 5. zonis, tertius fancti Elizai, quartus J. /Maria de Io Fauftus Naironus 7n differt. de Origine, no- mine, d*'c: Maronitarum, citat p. 4. epiftolam abbatis Jofeph ad Davidem archiepifcopum anno Graecorum 13770. id eft Chrifti 1059. qua illum rogat ut ex Syriaco Arabici juris faceret. ecclefrafticas. Orientalium Syrorum p fcapum monaílerii Cannobinenfis: Gabrielem conflitutiones, Extat autem hzc epiftola in cod. Arab. 76. apud Affemanum re. r. Bib. Orient. pag. 629. hoc modo: Jofephi abbatis epiffola ad Dayidem archiepifcopum AMaronita- rum, data anno Graecorum 1270. qua vogat eum, ut ecclefiafficos fibi canones. tran[mitat. Item: Davidis archiepifcopi refponfto ad Jofz- phum abbatem , cui fequentes canonicos tratta- zus tranfmittit. Scribit rurfus idem Naironus ilid. pag. 101. ex chronico, Hieremiam Pa- triarcham, quum Romam pergeret anno Chrifti circiter 12.10. pro fuo vicario nomi- naffe Theodorum epifcopum ex. Kfarfu, cujus fedis nulla aliunde fuppetit notitia. * C fcopi. Jofephus abbas Chfaya, Jofephus. fancti js pp. 264. 26g. d" 272, mentionem facit de quibufdam epiícopis: fcilicet. :d E — 1? Sub Davide Patriarcha. qui fedebat anno falutis 1397. de Cyrillo: archiepifcopo Algigei codem tempore vivente; ex regiftro quod ille Cyrillus cum quibuídam aliis con- 2.? De Petro piftopo cemobii Canmnolin. Dicit autemmonaflteriumillud à Theodofio Magno Imperatore fuiffe erectum, & fucccffu tem- poris ab Alzaer Barcuk Orientis & /Egypti ab omni vectigalis gravamine factum efle -immune: qua de caufa incoepiffe illud fieri fedem epifcopalem , & primum qui in ca di- gnitate conflitutus eft, Petrum hunc fuiffc. Hieronymus Dandini Societ. Jefu, miffus à Clemente VIII. Vifitator Apoftolicus ad Maronitas anno falutis 1 596. refert in Itine- rario fuo ad Montem - Libanum , cap. 34. A&la fynodi provincialis eodem anno habitze in ccenobio Cannubin, cui preter Sergium Rifium Patriarcham, interfuerunt archiepi- Antonii, & Moyfes D[ciarrar, cteris epifcopis legitime impeditis. In eo monaflerio nonnulli cum Patriarcha. degunt epiícopi, quorum. confiliis adjuvatur in regimine ecclefiz: Ma- ronitarum. —-— Po Epiftola quedam gallicé fcripta ex urbe "Tripoli Syriz die 2 5. Mart. 1733. nonnullos epifcopos nationis Maronitarum appellat , inter quindecim qui adfuerunt eodem anno electioni Jofephi in Patriarcham, nimirum Abdallam , Eliam epifcopum ; tephamum epi- | epifcopum. Edlun, & Jofephum epifcopum , qui ad Patriarchalem dignitatem eveétus eft, & nunc fedet, nift ab anno praedicto 173 3. obie- rit. Porro Aldal/am primoloco memoratum, P: Petitqueux Miffionarius Societ. Jefu, in. Itinerario fuo ad. Montem- Libanum anno a2. dom. 4. Relat. Mif. PP. ociet. edit. Parif. 17 24. appellat Abdallam & Abdulam, & dicit fundatorem fuiffe monachorum A/ pinnorum, eorumdemque primum abbatem in ccenobio fancti Elizei, ex quo affumptu$ — eft ut fieret epifcopus monafferii fandi Antoni ejufdem Aleppinorum congregat. Jide! — A Fa : mmm DE PATRIARCHATU Ecclefia Hierofoly- mitana cae- terarum pa- rens, caput olim ac metropolis, urbs fancta Hierufalem fuit: in ea quoque Chriftus Do- minus fuam novi fcederis inflituit ecclefiam; hanc enim perennis facrificii fanctione ac prima oblatione facravit: hanc rurfus illapfo in difcipulos fuos Spiritu fancto primam fide- lium conflituit magiftram, juxta illud I(aize, cap. 2. verf. 5. vaticinium, de zn exibit lex, er Verbum Domini de Hierufalem.. Hinc fané tot encomiis in fcriptura paffim celebratus mons J7oz qui in ea ürbe eminebat, & pro B €a tota defignanda fzepius ufurpabatur. Fun- damenta ejus in montibus fanttis, canebat olim Pülm. 86. Regius Propheta, diligit Dominus Bertas jon fuper omnia tabernacula. Jacob. Ghoriofa. dica Junt de te civitas Dei, dre. Hierufalem itaque prima fedes fuit domina. tionis Chrifti fuper omnem terram. [n ea collegit primitias ecclefiz fuz, voluit ut apo- ftoli ab ipfa opus predicationis ordirentur, & prius ejus infiructioni vacarent, quam difper- HIEROSOLYMITANO..- Ad Pararhatum Hierfolymitanum gqehda 0 | I. Í SRAELITICAE feu Judaice ecclefize A ejus ecclefia periit, feu potius alió migravit; : III. Scilicet, occifo, pro Chrifli nomine à Judzis, Anani fummi Pontificis fententia, Jacobo minore primo Hierofolymorum epifcopo, quum tota natio adverfus Roma- nos arma fumcret, conjicientes. Chriftiani inflare fanctz civitatis obfidionem quani Chriftus Dominus predixerat, ut legitur . Luc. 21. verf. 20. Cum videritis: ad €XETCHM. eicumdari Hierufalem, Jéitote quia appropu- quat defolario ejus, tunc qui in Judza fant, fgiant ad montes, dc. juxta ejus monitum, in montana trans Jordanem cum Simeone fuo przfule, qui Jacobo fuccefferat, fe contu- lerunt. Capta demum Hierofolyma, templo: que ac cateris ejus edificiis folo &quatis, ita ut fuper illorum rudera ductum fuerit aratrum ; quo nulla ejus in pofterum inflaurandz atque iterum habitande Judaeis fpes fupereffet, fer« vatifque duntaxat tribus turribus, dictis Pha« zaclo, Hippico five Equorum, & Mariamne; muro etiam partis Occidentalis, ut effent fi- gerentur in orbem. Huic unum ex ipfts C gnumvictoriz Romanorum, prefidiorumque apoftolis Jacobum qui frater Domini dice- batur, Petrus Apoftolorum princeps, Antio- chiam inque alias regiones profecturus, con- flituit epifcopum, quem ab illo, necnon à Jacobo & Joanne filiis Zebedzi, conflitu- tum fcribit Eufeb. Z4. 2. 4jff. eccl. cap. 1. ex Clemente ( Alexandrino) in fexto inflitutio- num (id eft Hypotypofeon, ut in textu greco exprimitur.) AS — [I Ecdefie Hierofolymitanz, quandiu dium ufque - ibirelictorum tutamen, tefle J ofepho 7.7. 4e bello Judaico: c. r. Hierofolymitana Chriflia« Hierofoly» mitana ec- norum ecclefia, quz ad montana trans Jor- 722,6, danem fecefferat, in Perza regione ac Pelle ama, praertim conflitit, quemadmodum tradunt Eufeb. /ib. 2. hift. eccl. cap. J. & Epiph. ZZ. 4e ond. &r menf.n. v p. necnon haer. 9. ftve 29. ti. 7. T . IV. Quoniam vero ex Hebrzis folis Ug Chriftrum converfis ecclefia illa. cà ufque. Hierofoly- - *5 RET 33, : u^ morutn epi, coalefcebat, hinc quindecim primos fuos epi- (opi, Jude Hio. Urbs ipfa fletit, czterz in Palzflina ultro D copos ex fua tantum natione habuit, donec f«etunt, E per- fub i. —— Pbjiciebantur, licet Chriftiani vulgó appel- Artur apud Judzos Nazgrz;, à patria hrifti Nacaret] ; fed. poftquam à Ro- manis, ducibus Vefpafiano & Tito urbs fun- . ditus cum templo Tomus 414. evería fuit, ipía pariter. fub /Elio Hadriano Imperatore Judzis adver- fus Romanos rurfus ad arma convolantibus, fuoque graviffimo detrimento acerrime re- preffis, alia urbs fub nomine Z£Zz, ad H Ir Ys folymorum ruinas, erecta eft, que px à; Difficul- tates circa quindecim imos Hie- rololy mita- nos epiíco- pos. pte nunc folum vocatur. 'Tredecim poft Simeo- nem Hierofolymorum prafulum catalogum . exhibent Eufebius , /if. 4. hif. eccl. cap. y. & Epiphan. zr. 66. num. 20. illofque aiunt ex circumcifione fuiffe , &x z«exGue, id eft, non tantum genere, fed & vivendi ratione, quippe qui Legum Mofaicarum quarumdam, & inpri- mis circumcifionis , tenaces fe preberent ob- fervatores, juxta quod olim majoribus corum ermiferant apoftoli, quamvis in fynodo Hie- rofolymitana ab iifdem fere omnibus, pre- 3 DE PATRIARCHATU nus Hierofolyma quoque dicla fuit, ficut & A fimum, vel etiam ulteriorem setatis annun, 104. fano capite, & vegeto corpore pervenerit ; fiquidem Patriarchee antediluviani fere omnes naturaliter annum. nongentefimum exccfle- runt. Alteraautem difficultas fortecx eo oritur quod nobis non innotefcat pracife quantum temporis unufquifque ex tredecim illis epiíco- pis Simeonis fuccefforibus ecclefiz Hierofo- lymitanz clavum tenuerit, quos tamen omnes brevi fediffe vulgo perhiberi monet Eufcb. lib. 4. hiff. eccl. cap. y. Adde non effe impro- babile, dum Marcus, primus ex gentilibus in fertimque circumcifione, Gentiles qur in B Chriftum credentibus affumptus ad guber- Chriftum credebant declaraffent immunes. Id colligere eft ex his Jacobi ad Paulum verbis, Act. cap. 21. verf. 20. Vides , frater, quot millia funt in Judzgis qui crediderunt, * omnes emulatores. fünt legis: audierunt autem de te quia difceffonem doceas à Moyfe eorum. qui ger gentes fant Judaorum, dicens non debere eos eircumcidere filios fuos, neque fecundum confue- gudinet ingredi... Quid evzo eff! utique oportet convenire multitudinem ; audient enim te fuper- veniffe. Hoc ergo fac quod tibi dicimus : funt nandos ejufdem gentilitatis fideles in ZElia urbe commorantes, eorum inflructioni & cure vacaret, poftremos quoque epiícopo- rum 13. Hebrzorum adminiftraffe fuam. €x Hebraeis conftantem ecclefiam, que necdum in /Elia nacta fuerat fibi domicilium: hanc enim eatenus Judaizantem, à ceteris Judzis ab ea urbe exclufis, Duces Romani minime. fecernebant. Id porro non obfcure tradit S. Epiphanius lib. de hzref. Ar. 66. 7. 20. ubi ait de Juda epifcoporum illorum tredecim nobis viri quatuer vorum habentes fuper fe, his C ultimo, eum Hierofolymitanz ecclefize prze- "uffmptis, fanttifica te cum illis. Horumitaque nepotes, etiam poft everfam Hierofolymam à patriis ritibus ex toto non defciverunt, quos tamen neceffarios, Ebionitarum inftar, ad falutem zternam comparandam non affere- barit: ut olim in Damafcenica differtatione feptima, ubi de Nazarzorum fecta, fufius expofui. - N. Verum non leve fáceffit negotium, in illa quindecim primorum Hierofolymitanc ecclefie epifcoporum fucceffione, tum mar- fuiffe ad undecimum Antonini Pit annum : id eft Chrifti 148. & fubdit immediate. 77; ex circumcifione fuere, ex. gentilibus vero qui fc- b quuntur. XV 1. Marcus. XV 11.Caffanus. XV 1I. Pubhus. X 1X. Maximus. x x . Julianus. Hi om- nes ad 10. annum Antonini Pi perveniunt. Subindeque mortui funt hi quinque gentiles epifcopi uno circiter annoante Judam trede- cim. epifcoporum Hebrzorum poftremum. Ex ea autem narratione, fr vera eft, palam fit, non ad 28. dumtaxat, fed ad 4 1. annos exten- tyrium Simeonis anno decimo Trajani affi- D dendum fore illorum epifcoporum tredecim xum, id eft Chrifli 107. tum breve admodum - £8. annorum fpatium toti tredecim fequen- tium epifcoporum regimini affignandum, fcilicet à praefato Trajani anno 10. Chr. 107. | ufque ad r9. Hadriani annum, Chrifti 135 5. quo Marcus primus ZEliz antiftes confecratus fuit. Hzc nos tamen morari non debent: nam quod fpectat ad primam difficultatem , Eufebius in chronico edit. Scalig. Amftelod. anno 1658. p. 20 y. narrat Simeonem Cleo- pha filium thronum Hierofolymitanz eccle- Hebreorum regimen; quod fidem non fu- perat, praefertim. fi attendatur, Judzos ad Chriftum converfos, ab infideli fynagoga; fub "Trajano, Hadriano, & Antonino Pio, omni mortis genere fuiffe interemptos: fic enim fanctus Juflinus Martyr Samaria oriun- dus, & tunc vivens; teflatur in apolog. 1. pro Chriflianis: funr. Zibri il, inquit, (loquitur de libris fcripture) apud ores ubigue Judas, qui eos legentes non intelligunt, fed pro inimicis nos habentes itidem, quum poffunt, occidunt, — fis poft mortem Jacobi Apoftoli confcendiffe T; excrucianr, quemadgmodum vel ex eo per fua dert Cafonio à Petronio Confülibus feptimo utique poteffis. Proximo namque bello Judaica, Bar- Neronis anno, qui Chrifli 6o. fuit: marty- rium vero fubiiffe .f2/fo ex (Licinio) .fura 5. Cof. (ibid. p. 209.) id eft anno Trajani 10. Chrifti 107. & fui przefulatus477. quum tamen jam provecte admodum statis effet quando Tacobo fucceffit. At fpeciali Dei providentia fieri recte potuit, ut, pro hujus primiz eccle- fis commodo, diuturniori vita Simeon ifte 3poftolis coz vus donaretur, ac ad fexics vige- chochebas. defectionts eorum Dux. de princtp? fotos Chriffianos ad gravia fupplicia, nif Chft^ .—— Jfum abnegar ent, & maledictis incefferent , 7 trahi jufft. "Vurbulentis itaque illis ternpo? ^. ribus diuturnior effe non potuit uniufcujti que illorum epifcoporum Hebrzorum pr fectura. HAE deribus & menfuris, n. t 5: quod ex Origene ^ VI. Scribit idem Epiphanius libro dePon" 4, J Hi ! Hierufalem commoran- tur, I65 HIEROSOLYMITANÓ 106 defumptum eenfent quidam eruditi, Judaeos A meri perierunt Judaei; urbs eorüm Hierofo- qui fidem. Chrifti amplexi fuerant , reveríos éffe ad Hierofolymorum rudera, poft hujus urbis excidium totalemque fub Vefpafiano & Tito everfionem, ibiqué vitse fanctimonia ita clarüiffe, ut inde motus Aquilas Ponticus Chriflianz religioni nomen dederit: in qua tamen non perfeveravit, factus poftea Judzus. Paulo fupra n. 14. dixerat idem Epiphanius . garvam quandam ecclefiam à Chriffianis in eo doco conffitutam fuiffe in quem difcipult , poffea quam Aalvator in celum ex Oliveti thonte fab- lyma, obfefla, capta, & folo cquata eft; cztera caftella & oppida diruta: denique fü- per Hierofolymorum macerias nova urbs edificata, quz nomine ZElii Hadriani /Z/z; & ex templo in medio ejus Jovi Capitolino erecto z£//a Capirolina nuncupata eft, in quam Hadriaius copiofam gentilium coloniam tranftulit, vetitufque omnibus Judzis ejus in- greffus fub graviffimis poenis. Porro licet Ha- drianus coloniam gentilium in urbem ZEliam miferit confecto bello, ut afferit Eufebius; vectus eft, [ofa recipientes, cenaculum confcen- B nihil prohibet quin ante bellum & flante eerunt. Erat illa quadam in ÁTonis parte con- fracta, qua. civitati faperfüerat cum toni pre- prnquis aliquot. edificiis, ac feptem [ynagogis. - qua in eodem monte fole velut tuguria perffi- Judi rezdificant nó obfide- Tur, capitur, & evertitur, ferant. Non me fugit hanc Epiphanii natrá- tionem morofis quibufdam criticis non arri- dere, non tamen explodendam puto; ut- pote quam, non folum Jofcphi hiftoria non deftruit; fed infuper Eufebius videtur con- firmare. Ait fiquidem ///. z. Aff. eccl. cap. 23. ex Hegefippo ecclefiam Hierofolymitanam, adhuc Hierofolyma eó aliam deduxerit, cui & templum: in honorem Jovis Capitolii conftruendum concefferit; quibus exafperati Judai occafionem rebellionis fuz arripue- rint, ut tradit Dio Caffius; Quod vero aiurit Scaliger & Valefius, Hierofolymain non po- tuiffe obfideri, capi, & deftrui fub Hadriano; ut-pote quz à temporibus Vefpafiani & Titi non fubfifleret; verum eft de priori Hierofo- lyma, fed non inde fequitur aliam non fuiffe &dificatam urbem hujus nominis à Judais, fiacdenus virginem vocatam (temporibusSimeo- (^ obfeffionis fuftinendze capacem; fiquideni; nis Jacobi fuccefforis) propterea quod vanis fer- emonibus nondum corrupta fuerat. Et T hebutün primum faf qui indigne ferens, quod- minime ereatus. effet epifcopus, eam occulte vitiare. fit azzreffus. Supra dixerat ibid. cap. 5. fe ex ve- derum fcriptorum monumentis didiciffe, ad illam ufque. obfidionem. Judzorum. qua Imperatore "Hadriano contigit, quindecim epifcopos continua J'ccefftone illi. ecclefae prafuiffe, quos. omnes erigime Hebraos extitiffe memorant, ér Chriffi Jidem fincere &r ex animo fufcepiffe, advo ut ab allis qui judicium ferre de ejufmodi rebus pote- rant, epifcopali munere. dizniffei. cenférentur. Nihil certe creditu magis pronum eft, quam quod homines tanto fidei ardore fuccenfi, frequentiori fefe locorum Chrifti Myfleriis venerandorum vifitatiore proximoque inco- latu folarentur. | VII. Adde in dubium minime revocan- «dum videri, quidquid fecus adftruant Scaliger & Valefius, quin civitas aliqua, five magna, five parva, à Judaiis conftructa fuerit fuper vel prope ruinas veteris Hierufalem, pluribus ab -non folum Eufebius, Chryfoftomus, & Hie- ronymus, qui profecto Hierofolymorum everfionem per Vefpafianum & Titum fac« tam non ignorabant; fed etiam Appianus qui fub Trajano & Hadriano ipfo vivebat ; Dio Caffius, & chronicon Alexandrinum, expref- fis verbis afferunt Hierofolymam fub Hadria- no obfeffam fuiffe, captam, funditus fübver- fam, /Eliamque civitatem in ejus locum con- fiructam.. Hec "Tillemontius, zem. 2. Aiff. dmperat. pp. 308. 209. 602.7 £o y. D VIII. Urbem ZEliam Judai & Chtiftiani Hierofolymám, ex priftino civitatis nomine cui fuübftituta fuerat, vocare perfeveraverünt, & à pluribus fzeculis aliud nomen non habet; Utroque fimul riomine donatur in exordio actorum fynodi Hierofolyrnitanz, qu anno $36. fub Petro Patriarcha pro condémna- tione Anthimi coacta eft: Pz/f Cozfularum Flavii Belifarii 12. Kal. Octob. Indi. x. in colonia Elia tnetrapoli, fte Hierofolymis; dre. Tom. 5. Concil. Labb. col. 275. edit. Parif. anni 1671. Quum vero urbs illa flatim ejus everfione annis, quam, ut priorem, Hie- & atque condita eft; à gentilibus folis habitare- rofolymam appellatam inhabitaverint, non contradicentibus Romanis. Verum, quum Judei arma fumpfiffent adverfus Romanos fub Trajario,& rurfus fub Hadriano Imperato- tibus, urbemque fuam Hierofolymam, ejectis; Ut etiam exterminatis Romanis, quinqüa- Binta item caftella, ac plurima oppida in Pa- ke Ia occupaffent, ut jugum excutererit dominationis eorum; bellum exarfit fzviffi- tum poftremis Hadriani annis, in quo innuü- tar, Judaeis, ut dictum eft, penitus exclufis; Chriftiani in ca degentes à gentilitate cór- verfi, epifcopum fibi elegerunt ex gentilitate pariter affumptum, Marcum nomine, d prinius fubiride fuit ZElize Praeful ; HoVRdE fociéetatis curam füfcepit, à Juda 3 Chriflum | ctederite prorfus. Mp S álio cominigraverat, & à fuo interim ihidéc] : ádhuc proprio epifcopo Juda, quindecim Hebraeorum ultimo, regebatur à poft quem Gi J Marcus Chriftianos rum Elie rimus epis Copus, 107 fiam fpecialem Hierof: olymorum antea com- pofuerant, eorum deinceps epifcoporum gubernationi fefe fubjicientibus, in quorum dicecefes fe receperant. DE PATRIARCHATU hac fucceflio ceffaverit, Judzis qui eccle- A Hieron. quoque in epiftola 61. ad Pamma- Jo8 chium, de Joanne Hierofolymitano con- querens quod contra Epiphanium ad Theo- philum Alexandrinum provocaffet , ceu ad illum qui omuium ecclefiarum, maxume Hiero- Cete — IX. Interim Caefarea ad mediterranei maris — folymitane curam fuffimeret, non vero ad lsare oram fita, quz prius Zurriszratonis vocaba- — Cecfareze metropolitam: Zu qui regulas, in- vopoi. tur, fed poftea, ut refert Jofeph. //. r y. anrig. — quitlonge poft medium, quarts ec elefufficas, c. g. ab Herode Afcalonita fere àfundamentis — é7 INicezi concilii canonibus uteris, C alienos erecta, magnificifque ornatazdificiis,Cefarea — clericos, & cum fuis epifcapis commorantes ubi dicta eft, quum Romani przfidis jamdudum — gireris. ufürpare: Refponde mili, ad Alexan- fedes effet, Judae quoque & Palafting me- — drum epifcopum Palaffina quid. pertinet! Ni tropolis evafit, ex quo fcilicet urbem Hierofo- B fa/lor, Aoc ibi (in Niceni concilii canonibus) lymam V efpafianus & Titus fubverterunt. In. — decerzitur, ut Palaffine metropolis Cafarea ftt, €a utique civitate, ubi olim Petrus Apoflolo- — & rezius Orientis :Antiochia. Aur igitur ad rum princeps Cornelium Centurionem facris — Cafarienfem. epifcopum. referre debueras, cut, baptifmi undis luftraverat, Chriftianorum tam Jfpreta communione tua, communicare nos noye- ex Judzis quam ex gentilibus converfis nume- — a5; aut, f procul expetendum judicium erat , rofa exflabat ecclefia: ejus vero antifles, quia — ZAzzochiam potius ltera dirigenda. Jed novi, Hierofolymis proculaberat,exHiorofol.Pon- ^ eur Carfaream, cur Antiochiam nolueris mittere; tificisconfenfuuniver(ze curamgerebat fibiad- — fciebas quid fageres, quid vitares, maluiffi oc- jacentis Palzftinzee. Hinc ergo contigit, quod — eupatis auribus molefftam facere, quam debitum nova ZElize ecclefia, ex gentilibus Caefareze & —— anetrapolitano. tuo. honorem reddere. Denique Palzflinz: qui in Chriftum crediderant magna Diofpolitana fynodus anno 41 5. coacta eft, ex parte conflata, non deftiterit per quatuor C prafidente Eulogio Caefareze metropolita, & fere facula epifcopo Cafarienft parere, ut — fecundum locum obtinente prafato Joanne metropolitano fuo. Nonnullis nibilominus, — Hierofolymitano. ob veteris Hierufalem cujus folo infidebat, lo- XI. Quod autem S. Hieronymus, loco. ^7 corumque facrorum qua Deo fic providente ^ quem modo attuli, afferere videtur Palafti- 7 in ea urbe continebantur reverentiam, hono- — nam Antiocheno Patriarcha fuiffe fubjectam rum gaudebat. prarogativis ZElienfis prful, —ex difpofitione concilii Niceni, hoc argu- quas illi ultro confirmavit fynodus Nicena mentando potius, quam ad receptam íua can. 7. to. 1. Concil. Labbet col. 47. Quia — xtate confuetudinem aut difciplinam atten- confuetudo obtinuit, €? antiqua traditio, ut qui dendo, dixiffe pene affirmaverim. Ratio eft zn z Ela eff epifcopus. honoretur, habeat confe-.— quia nullo ecclefiafticee antiquitatis monu- quentiam hujus honoris, falya metropoli (id eft. mento certo comperimus, Cafarez metro- "Cefarez) propria dignitate. Cacfarea quippe D politam Antiocheni przfulis. ordinationi , tunc temporis totius Paleftinz, nondum in — perinde ac alios Phoenices, utriufque Syrie, tres provincias divifze, primaria civitas erat, —Cilicize, ac reliquarum Orientis metropolium ejuíque ditioni cztera: Palatine ecclefie — antiflites, fuiffe obnoxium. Hoc folummodo, fubjiciebantur. Quamobrem Joannes Chry- — quod fciam, illi jurifdictioni Antiocheni Pa- foftomus fcripfit ad Eulog. epiíícopum Ca- — triarcha favere aliquatenus poffet, in epiftola fare in epiftola 87. anno Chrifti 404. fe mi- | nimirum Zofimi Papa ad Aurelium czterof- nime dubitare, quin ejus veftigiis religiofiffimi que Africz epifcopos legi, Pelagium hzre- Palzflinz epifcopi infifterent, ad defenden- —fiarcham iz pofferiare Jnodo (quam Hierofo- dam fuz caufz zquitatem. lymis habitam cenfent plures eruditi) eu Cuüre- — X. Etcerte Cacfarienfis in /Elienfem fedis Jantta memorie T heodotus Antiochiz: prafedu. ER juriídictio quibufdam nobis manifeflatur indi. — epifcopus, detectum, à fanctis quoque ac vene- juididio- ciis: Szculo enim fecundo, anno Chrifli 196. E, zabilibus Hierofolymorum locis effe deturbatum. ce sam - "Theophilus Carfarienfis antifles, ut Victoris Pape votis obfecundaret, traditumque ab Apoftolis folemnitatis Pafchalis celebrandg - morem expenderet, fynodum totius Palzfti- na convocavit, eique pracfuit, affiftente Nar- ciffo JElienfi epifcopo, apud Eufeb. //. y. lift. cap. 22. Quarto facculo adulto, Acacius arienfis Arianus, iterum atque iterum, jure ecclefiz fuz, in S. Cyrillum Hierofoly- iüitanum depofitionis fententiam tulit. S. J n Caterum. Cafarienfis praful, ab epifcopo Ce Hierofolymitano , tanquam à fuz ditionis ab ig digniore epifcopo confecrari folebat. Sic $m» "[heodoretus memorat epiflola 1 10. ad Pw Domnum Antiochenum, Domninum di- i9* gamum Cefaree Palefline antifitem à .Praylio Hierofolymitano epifcopo ordina- tum. Sic fanctus Cyrillus Hierofolymitanus, poít obitum. Acacii. Ariani Cefareg. pr- fulis, Philumenum confecravit; & rurfus m Qui honos à Patribus Nicenis fe- di Hierofo- lymitanz attributus. Sedes Hie- Yofolymo- yum ut apo- ftolica habi- ta fzculo quarto, Hierofoly- mitani Pa- tr 1 Arc h atus Primordia, 109 HIEROSOLYMITANO.: Gelafium, ut S. Epiphanius tradit har. 73. A zomenus enim narrat /7. 2. 4//f. cap. 2. non - "num. 27. XII. Synodus itaque Niczna priftinum precife honorem, quo jam dudum poticba- tur ZEliz five locorum facrorum epifcopus, eidem confirmavit, nec quidquam addidit amplius. Sedes quippe Hierofolymitana inter orbis praecipuas cenfebatur, licet in nullam tuncaliamecclefram jurifdictionemexerceret. Ea fane de cauía accuratam cjus pontificum, ficut Romanorum, Alexandrinorum, & An- tiochenorum, Eufebius Cafarienfis, quan- IIO tantum à Macario Hierofolymitano antiflite, Eufebium Cafarienfem, Patrophilum Scy- thopolitanum, & alios quofdam Palzftinz epiícopos Arianz.hzrefis fautores , ipfius communione fuiffe ejectos; fed & Lyddz, five Diofpoli creatum fuiffe ab eodem epifco- pum verz fidei alumnum. Theodoretus Z4. 2, hif. eccl. c. 26. jurgium exortum refert inter S. Cyrillum Hierofolymitanum & Acacium Cafarienfem de juribus metropoliticis: Jff duo , inquit, zuer fe de primatu digladiantes, quam non item fuorum przdecefforum Cz- B populum fuarum ecclefiarum graviffimis affe- farienfium, feriem contexuit in hiftoria ec- clefiaflica, & in chronico. Refert quoque idem Eufebius //. y. cap. 27. in fynodo totius Pale-ftinz de feftivitatis Pafchalis die fancienda coacta, heophilum Czefarienfem & Nar- ciffum Hierofolymitanum prafuiffe, (hunc tamen fecundo loco.) Hincetiam poft conci- lium Nicenum, Conftantinus Imp. in litteris ad Macarium, de ecclefia zedificanda in Mam- bre dicecefis Eleutheropolitane , eum vocat Hierofolymitauum dr. de Palaffina. epifcopum. cerunt incommodis: gam JAcacius levi arrepta occafione, abdicavit. Cyrillum, Hierofolymifque expulit. S. Cyrillus nimirum, ut Acacii Cacfa- rienfis qui fidem confubftantialitatis labefac- tare conabatur jurifdictionem excuteret, di- gnitatem ei fuz fedis tanquam apoflolicze opponcbat. Hinc vero fucceflores ejus anfam arripuerunt fedi Hicrofolymitariz jura Patriar- chatus vindicandi. Joannes tamen, qui Cyril- lum proxime excepit, nihil aliud tentaffe di- - citur ab Hieronymo fupra laudato, adverfus Mitto inícriptionem fynodi Antiochenz C metropolitice ecclefie Cafarienfis jura, nifi anno 272. contra Paulum Samofatenum, in qua poft Helenum Tarít, Hymenaus Hiero- folymitanus, ante Theotecnum Cafarien- fem nominatur; primis enim illis fzeculis, potior fortaffis in infcriptionibus & fubícrip- tionibus ratio habebatur antiquitatis ordina- tionis epifcoporum, quam dignitatis illorum fedis. : XIII. Hsec in ecclefiam ZElienfem vene- ratio non aliunde profecto oriebatur, quam quod prioris Hierofolymitang ab apoftolis fundat locum replens, ipfa quoque apofto- lica haberetur. Eufeb. 44. 7. Jf. eccl. cap. 22. Hermonem ait Hierofolymorum apoffolicam cathedram , quay illic etiamnum fervatur, obii- nutffe. Sozomenus //. 4. hiff. Cap. 2 f 4. narrat Cyrillum Hierofolymitanum, in fynodo An- tiochena anno Chrifti 360. ab Acacio Caefa- rienfi Ariano deflitutum, cum variis de caufis, tum praefertim, quod po//quam Hierofolymo- rum. conftitutus. epifcopus fuerat, cum Acacio, zanquam apoffolicz fedis antiffes, de jure metro- politico contenderer. /EAienfes fcilicet praefules quod alienos clericos fibi niteretur ufurpare, & quod ad Alexandrie Patriarcham , non vero ad Catfarienfem preefulem, aut Antiochenum antiftitem , aliquando provocaffet. Legimus in vita S. Porphyrii Gazenfis epifcopi, apud Bollandum die 2.6. Februar. pag. 647. hunc, qui fanctz civitatis prefbyter erat, à Joanne Cacfarienfi ad fe vocatum, inconfulto Praylio Joannis Hierofolymitani fucceffore, epiíco- pum fuiffe confecratum an. 3 98. quod plane contra canones factum fuiffet, nifi tunc fedes. D Cafarienfis in Hierofolymitanam metropoli- tico fuo jure adhuc polleret. ; XV. Verum quum Juvenalis, poft obitum Praylii, thronum Hierofolymitanum | con- Ícendiffet, omnem navavit operam , ut pofl- habita Cefarienfi, que Niceno canone fep- Juvenalis Patriarcha- tus Hierofo- ]ymitani conditor, timo farta tecla manferat, jurifdictione, fedis | fuz auctoritatem amplificaret, brevique uni- verfam Paleflinam fibi arrogavit. Qua vero ratione. votorum tandem evaferit compos non facile detegitur, quia id fcriptoreseorum. temporum non explicant. Certe in Ephefina fe Jacobi apoftoli fedem occupare jactabant: E fynodo, adverfus quam Joannes Antioche- & ipfe Eufebius fcribit //f. 7. Aff. eccl. c. 19. Jacobi, qui primus à Chrifto, & rurfus ab apoftolis epifcopus eft factus Hierofolymo- rum, quem fratrem Domini cognominatum diving paginze ferunt, cathedram Pontifica- lem multo honore fervatam à fidelibus ad fua uique tempora, XIV. Hinc igitur Elienfes epifcopi occa- fionem fumpferunt feculo quarto de primatu cum Cafarient metropolita difceptandi, So- nus cum triginta fuis epifcopis conciliabulurft Ephefi agebat, eodem modo fe geffit Juve- nalis, ac fi ipfam fedem Antiochenam jam dudum fuz Hierofolymitanz fubditam efle neminem latuiffet. Oportebar, inquit, Act. 4- to. 3. concil. Labb. col. 64.1. Jeanne Uh | zendiffimum Antiochia: epifcopum, hac anta 3; ccumenica [ynodo confiderata, confeffm, (ur) T his que fibi obyiciuntur fe purgaret, occur" í v, ad apoffolicam fedem magnes Rome 19 icum [ Sedes Hic- rofolymita- na ut apofic- lica habita. lI JHierofolymorum obedire , honoremque. deferre , prafertim quum apud hunece thronum, Antioche- nam fedem, ex apoflolico ordme, € traditione, mos fit dirigi, er apud ipfum judicari. Quinam fuerit apoflolicus ille mos, aut illa traditio nos omnino fugit. Certe Nicznus canon feptimus fedem Hierofolymitanam Antio- chena pofteriorem, adeoque inferiorem decla- ravit, juraque Cafarienfis in eam, ficut & in reliquam Paleftinam, intactaprorfus reliquit. Attendebat fortaffis ad fynodum quam Hie- rofolymiscelebravere apoftoli ad dirimendam B inde intentoriisper Arabice Petra folitudines litem Antiochiz: motam de obfervatione le- galium: fed in. ea decifione nihil praftitit locus; id fua auctoritate fanxerunt apoftoli , quod in quocunque loco fimiliter decrevif- fent, abíque ulla ideo ejufdem loci praemi- nentia flatuta fuper quemlibet alium. Inaltera fynodo Ephefina, cui latrocinii nomen non immerito inditum fuit, Juvenalis Diofcori Patriarch. Alexandrini partes. complexus, ante Domnum prafulem Antiochenum, or- dine inverfo, qui nullus ibi fervabatur, tum hzrefi Eutychis, tum condemnationi Flaviani C za£us, eafque deduceret ad fa Conftantinopolitani, Eufebit Dorylai, &c. fubfcripfit. | XV. Ceterum, tunc temporis infita ple- rorumque Orientalium | mentibus opinio, ut jam fupra dictum eft, ZEliam fedem vere apoftolicam effe, quia urbi Hierofolymitanze fuccefferat; Juvenali multum profuit: rationi enim confentaneum videbatur, jura anti- quioris ecclefie Hierufalem à Chrifto & apoftolis condite, transfundi in ZElianam, quam fpectabant, non ut civitatem de novo erectam, fed ut veterem reftitutam.. Hinc [) genue fatetur fe, ut & Proclum CP. Ju»eralenn - Juftinus I. Imper. in epiftola ad. Hormifdam Romanum Pontificem, ait concil. Labb.to.4. pag. 1542. Hanc itaque. chartulam fecundum . noffra promiffa per Joannem virum reverendi ff- " mum epifcopum. dirigendam volis in. prafenti merito credidimus, ut à veffra fede etiam tenor ejus admiffüs ad collizendas proficiat, d adu- nandas ubique venerabiles ecclefías, er" Hiero- folymitanam pracipue, cui tamen omnes favorem | unpendunt, quaft matri Chriffiant nominis, ut nemo audeat ab ea fefe difcernere. Nimirum uuim füb Anaflafro Imperatore fedes prima- E. yir, éx follicira prece multum popofcit, ut nulla c Orientis Monophyfitarum hzrefim. ad- mififfent, fola Hierofolymitana in fide perfe- veraverat. Nonnulli tamen ex ejus epifcopis haretico Principi obtemperandum aliquate- nus duxerunt, ut Elias v. g. qui, licet Zenonis henoticon pro bono pacis non repudiaffet, nec Ácacii nomen voluiffet € facris diptychis expungi, ob concilium nihilominus Chalce- donenfe in exilium pulfus eft, ubi & deceffit. XVII. Juvenalis itaque eximia fretus po- DE PATRIARCHATOU onfidentem , &* apoffolico throno Dei ecclefia A pulorum ex omnibus terre partibus Hierofo- IIZ2. lymam confluentium reverentia in loca facra, fuz fedi quecunque ad Cafarienfem hacte- nuspertinuerant jura conciliavit. Quod ut fa- cilius confequeretur, multos fecum Paleeftinze prafules duxit ad Ephefinam utramque fyno- dum, tanquam fuz ecclefiz clientes, in quibus revera nullus ut Carfarienfi fubditus occurrit. Inter cateros autem adfuit Perrus epifcopus abipíoconfecratus Paremdolarum Yl apeutoAr, id eft, Caftrorum Saracenicorum, Nomadum nempe, five Scenitarum, qui poftquam hinc habitaffent,tandemin Pala'ftinz: fines fcferece- perant. Id ex Cyrillo S. Euthymii abbatis vitze Ícriptore difcimus, apud Cotel. ro. 2. py. 270. 231. Jaracenis, inquit, SICH fidem fuf- ceperant) admodum multiplicatis, à" in diverfa Caffra dilatatis, mittit divinus Euthymius ad Juvenalem Hierofolymorum Patriarcham , poffa- lans ut eis ordinaretur epifcopus ; ille vero ad eum tmiütit. Petrum patrem T1erelonis. (quem hujusSaracenorum coetus ducem Euthymius baptizaverat) ut-pote idoneum qui praeffet ani- / ti Jic itaque Petrus epifcopus Caffrorum in Paleffina primus ordinatur. Kefert etiam idem auclor p. 27. Stephanum Jamnienfem à Juvenale fuiffe confecratum. Hz porro epifcoporum ordi- nationes, quz antehac Carfarienfi metropoli- tz refervatz fuerant, oflendunt jam tunc Ju-- venalem Patriarcha fibi arrogaffe jura, XVIIL. Id profecto minime probavere in fynodo Ephefina 1. czteri Patriarchalium fe- y? diumantiflites: nam Cyrillus Alexandrinus in - | epift. 48. ad Gennadium archimandritam in- "Elia epifcopum communionis quidem confortem admififfe, quem tamen ecclefie leges Paleffin moderatorem nefcirent, fic vero fe, Proclum- que geffiffe ait, difpenfationis cujufdam gra- - tia. Leo Magnus fimiliter epiftola 92. aliasó2. ad Maximum Antiochenum, qui Juvenalis aufus ad. ipfum retulerat, teftatur illius am- bitum Cyrillo jam pridem difplicuiffe: QuoZ Jantta memorie Cyrillus Alexandrinus epifca- pus, inquit, merito. perkorrefcens, fcriptis. fuis mihi quid pradicti cupiditas aufa effet, indica- illiciris conatibus praberetur affenfio. Nam cujus epiffola ad nos exemplaria direxiffi [antt mt- moria Cyrilli, eam in noffro fcrinio vequiftant) nos authenticam noveris reperiffe... Maximus fcilicet Antiochenus Patriarcha Leoni per lit teras fignificaverat, quid Juvenalis in fynodo Chalcedonenfi obtinuiffet pro fua fede Hie- rofolymitana, quidve ipfe de fuo jure cen- fuiffet cedendum, ea tamen conditione à Leone probaretur: 47 zzmen id a M ratri lr13 HIEROSOLYMITARNO. I14 fiai noffro archiepifcopo majoris Rome Leoni A & Arabiam, fedes vero Hierofolymorum qlacuerit , qui cupit ut fanttorum Patrum canones pufringibiles maneant. Canone quippe feptimo Niczno fancitum fuerat, ut fupra dictum cft, fuum honorem AE£liz epifcopo fervandum, tres Palzefünas. Huic quippe fententiz utra- que parte acquievit: & Maximus quidem dixit: Placuit. mila, €7 reverendiffmo. epifcopó Juvenal, pofl inultam. contentionem. per. con- nullamutatione factacircacjusdependentiam — fenfum, uz fedes quidem /Antiochenftum magnes à Cefarienfi metropolitano. Commentitiis quibufdam fcriptis viam fibi ftruxifle Juvena- lem ad Patriarchatum indicat Leo in refpon- fione jam laudata ad Maximum Antioche- civitatis B. Petri habeat. ambas Phanices, er Arabiam; fedes autem Flierofolymorum labeat tres Palaffinas: dr rogamus ex. decreto veftra magnificentia, £7 fantti concilii, lac ex. fcripia num : Jubripiendi , inquit, occaftones non pra- — formari. . Viciffimque Juvenalis Hierofoly- termittit ambitio, d" quoties ob occurrentes caufas morum antifles regeffit: Fac fimilirer com generalis congregatio facla fuerit. facerdotum , B placuerunt, ut fancta quidem Chriffi vefurrectio difficile efFut cupiditas improborum non aliquid füpra inenfuram maltatur adpetere: ftcut etam zt Ephefina [ynodo, qua impium lNofforium cum dogmate fuo perculit, Juvenalis epifcopus ad ob- unendum Palaffina principatum credidit fe poffe J'fficere, &r infolentes. aufüs. per commentitia fcripta firmare. Juvenalis nimirum in Ephe- finafynodo priori, opportunam omnino nac- Juvenalis votis favet "Theodofius Imperator. , tus fuerat occafionem negotium promovendi, quandoquidem Joannes Antiochenus feor- fim adverfus illam fynodum conventus fuos (feu refurrectionis. ecclefia) res Palarffinas habeat, fedes autem Antiochenftum duas Phan ces, & Arabiam. Quibus fic mutuo tranfactis legati Leonis Pap: ultro affenfi funt in hunc modum: zc concordantibus fratribus noffris Maximo revereudiffno Antiochenftum civitatis epifcopo, er. Juvenale veverendiffmo dx fanctiffr- mo Hierofolymarum epifcopo, pro. bono. pacis ditfa nofcuntur; hoc eft, ut "Antiochenftum | ec- clefta utramque Phenicen dr Arabiam habeat; Hierofolymorum vero tres Palaeffimas poffideat, agebat; Cyrillo autem cavendum erat, ne Ju- C 44 /ec autem € noftre humilitatis interlocu- venalis, f1 exafperaretur, in propugnanda fide molliorem fe praeberet. XIX. Caterum Juvenalem à T heodofio Juniore litteras facras obtinuiffe oportet, fine quibusomnem Palzflinam tam facile non po- tone firmentur, ut nulla in pofferum de hac caufa contentio praditlis. ecclefüs relinquatur. Qua quum à toto fubinde concilio rata facta effent; proceres decretum pronuntiarunt, paz. 677. in hunc modum: Per placitum igitur Maxuni Inita pax inter Maxi- mum Án- tiochenum & Juvena- leim in fyno- do Chaíce- donenfi, tuiffet fuz fedi facere obnoxiam: referiptum — fanctiffimi Anriochenftium. civitatis epifcopi , d pariter impetraffe, quo fibi liceret in Phoeni- Juvenalis. fanttiffmi. Flierofolymorum.| epifcopi cen, & Arabiam, que ditionis Antiochene — facta cenfenfto, ficut utriufque atteffatio decla- erant, Patriarchalem exercere authoritatem. ravit, fürma etiam. per noffrum decretum dr Dehis enimaufibusadverfus Juvenalem con- — fententiam fancti concilii in omni tempore per- quefti funt nonnulli epifcopi Orientales, in manebit, hoc eff, ut Maximus quidem fanctiffe- conventu quem feorfim cum Joanne Antio- D eus epifcopus , feu Antiochenftum | fanctiffaia cheno celebrabant, conc. Labb. to. 3. p.728. Ex nobis quidam, à pientiffimo Juvenal Hiero- folymorum epifcopo olim ordinati , filumus, in- ecclefta, duas Phenices dr Arabiam fub propria habeat poteffate; Juvenalis. autem fanttiffmus Fhierofolymorum epifcopus, feu fanctiffna eccles quiuntin fua prima expoflulationead Impera- — fía qua fab eo eft, tres Palaffinas itidem fab torem, quamvis pro canonibus certandum effer, — prapria habeat poteffate: vacantibus Jfalicztc fes ne videremur glorie noftra caufa dolere, Et nunc — cundum. juffonem. diviniffmi. &r religioftfemi quoque illius fludia dr praffigias tales per feeun-— principis omnibus. rebus, é*. quocunque moda dam Phenicen ér Arabiam non ignoramus. ane — facris ab utraque parte. litteris impetratis, in- de illis nalis non vacat curam habere, qui civita- — füper &r muldatione qua in eis hujus rei ca ufa zibus ipfis,quarum nobis minifferium contrad'tum — gofcitur contineri. F1 porro poftremz voces eff , atque adeo vita moffra. defui malumus, — palam. faciunt à Juvenale non fine facris quàm iffa pro fide promptitudine. Juvenalisergo E, T'heodofii litteris aut refcriptis tot. fuiffe at» dudumante primam fynodum Ephefinam, & ab ipfo fui epifcopatus exordio, non in tribus duntaxat Paleítinis, fed in fecunda etiam Phoenice; & in Arabia ordinationes fecit. "Atque hinc gravis illa difceptatio ipfum inter Patriarchas Antiochenos, Joannem, Dom- mum, & Maximum, diu ventilata; que tandem - in fynodo Chalcedonenfi Act. viti. concil. cp ke " p. x 13. Eun eft Jato decreto quod Áeaes ^ntiochena haberet. ambas Phoenices Jomus HL — tentata, | XX. Maximo Antiocheno non admo* dum arrifit fynodi hec fententia, quam po* litice folum admififfe videtur: cur vero Jp difplicuerit non liquet, nifi fortaffis &gIe tulerit tres Palaftinas Hierofolymitanz fedt Nove que. rele Maxi- mi adverfus Juvenalem, fic in. perpetuum addictas fore, ut.DuJa . Antiochenis prafulibus. fpes relingueretur €as dicecefi Orientis. vindicandi, ui toti pracidebat fua. Patriarchalis ET » prout ^ 115 DE PATRIARCHATU 116 declaraverant canone feptimo Niczni patres. À atque irritum erit quicquid à pradittorum Pa- Caterum exrefponfiva Leonis Papz ad ipfum epiftola ícilicet 92. eruitur illum poft folutam Íynodum Chalcedonenfem adverfus hoc ejus decretum reclamaffe, deque violatis fuze fedis Antiochenz juribus à Juvenale Hierofoly- mitano apud Romanam fedem expoftulafle , perinde ac fi Leonislegati eo in negotio Chal- cedone przvaricati fuiffent. Quamobrem fan- ctiffimus Pontifex, quum fibi certo tunc non- dum conflaret, quid in hac caufa geftum fuiffet in fynodo, iis quz fupra attuli fubjungit : oc uum canonibus difereparit. Hac non minus Juvenalis Hierofolymitani, de quo Maximus Antiochenus conquefílus fuerat, ambitum perftringunt, quam ipfiufmet Anatolii Con- ftantinopolitani, adverfus quem fubdit Leo; quorum regulis apoffolica fedes quam reverentet utatur, fcriptorum meorum, quibus Conffantine- politan antiffitis conatus repuli , poterit. fanttt- tas veffra lectione cognofcere, Cr me, auxiliante Domino, Catholic fidei, €* paternarum conftt- eutionum. effe cuffedem. Data. eft 21. Martii zamen proprium. definitionis imea efl, ut. quan- B anno 453. zumlibet numerus. facerdotum amplior, aliquid per quorumdam fubreptionem. decernat, quod aliis zrecentorum decem dv octo Patrum conffi- zutionibus inyentatur adverfum, id juffitiz: con- Jfideratione cafferur :/ quoniam. univerfa. pacis zranquilltas. non. alter. poterit: cuflodiri , nif Jta. canonibus. reverentia. intemerata. fervetur. Violaverat. quidem Juvenalis fancitam Ni- cz regulam, excuffa Cafarienfis metropo- lite fui juriídictione : at id ad Maximum nihil aut parum fpectare videbatur. Pergit XXI. Interim, & ante Juvenalis reditum € fynodo Chalcedonenfi, 'Theodofius mo- »i nachus Diofcori Alexandrini factionis hazre- » T fifque Eutychianz infignis promotor, Hiero- »**. folymitanam fedem, Eudoxiz Augufkequ£ tunc ibi morabatur gratia & auxilio invafit , fimulque totius Palaftinz regimen fibi arro-. gans, in locum epifcoporum qui cum Juve- nale ad fynodum perrexerant, alios confecra- vit. Sic rem explicat Zacharias Meletinenfis epifcopus, 4//f. eccl. à Conftantini Magni Im- Pontifex; $7 quid fane ab his fratribus quod C perio ufque ad annum Jufliniani x x. parz. rz ad fancdiam fynodum vice mea mifi , prater id quod ad caufam fidei pertinebat, geffum . effe gerlibetur, nullus erit penitus firmitatis : quia ad hoc tantum ab apoffolica fede fant diretti, ut excifts harefibus catholice effent fidei defen- fores. Quidquid enim prater. fpeciales caufas fyuodalium. conciliorum ad. examen epifcopale defertur, potefl aliquam dijudicandi habere va- cionem, ft nihil de eo efl à fanttis Patribus apud Niceam definitum. Nam quod ab eorum regulis eonfttuioneque difcordat, apoffolica fedis nun- quam poterit obtinere confenfum.. 1d fcribebat D eum fententiam fuam retractare Leo, legatis fuis nondum é fynodo reverfis: verum: quum ab iis accepiffet quecunque geíta fuerant, patribus Chalcedonenfibus re- fcripfit, à fede apoftolica rata fieri qua circa fidem ab ipfis definita erant: fe vero nulla ratione, imo ex toto reprobare ea qua quo- rumdam ambitusà fynodo obtinuiffet , contra Niczanorum cànonum difpofitionem, quo- rum fe profitetur obfervantiffimum, haud fecus ac fidei dogmatum, epift. 87. alias 61. ad epifcopos fynodi Chalcedonenfis. De cap. 3. apud Affeman. ro. 2. Bibl. Or. p. yy. col. 2. & pag. feq. coll. 1. ér 2. "'ertium caput eft de 1 heodofio monacho, qui Juvenalis fedem invafit, fol. £o. cod. yr. Vatic. 24. Hunc,ait, : fimul atque Juvenalis Chalcedonenfi conci- - E. | lio fubfcripfit, una cum nonnullis Pfeudo- monachis in Palzeflinam (e fynodo) reverfum, de cunctis qua ibi gefla fuerant tumultuanti populo falfa retuliffe; demque proditam cla- mantem , univerfos monachos concitaffe ut Juvenali à fynodo revertenti occurrentes, atque ana- themate damnare compcllerent. Qui quum nihil horum admittere voluiffet, ad urbem regiam (Conflantinopolim) contendit. At monachi & clerici cum nonnullis epifcopis in unum coéuntes, de fubftituendo in Jus venalis locum epifcopo cogitabant, & alii quidem Romanum & Marcianum monachos (impios nimirum concilii Chalcedonenfis detreclatores, de quibus fit mentio in vita fancti Euthymii apud Coteler. ze. 2. p.272.) proponebant; alii alios: tandem huc omnium, euffodiendis quoque, inquit , fanctorum Patrum inquit Zacharias, devoluta eft fententia, ut. ffaturis, que in fynodo Nicena inviolalilibus fant fixa: decretis, obferyantiam veftra fantita- gis admoneo, ut jura. ecclefiarum, ficut. ab. illis zrecentis decem Qr odio Patribus divinitus in jfpi- zatis funt ordinata , permaneant. INilil alienum improbus ambitus concupifcat , nec per alterius imminutionem fuum aliquis querat augmentum. Quanrumlilet enim extortis affentationibus fefe inffruat vanitatis elatio, Q* appetitus fuos con- eiliorum efimet nomine. rolerandos, infirmum epifcopum ordinarent "heodofium (ipfum) qui in Chalcedonenfi concilio maximos tu- multus excitaverat, primufque ipfis de eodem concilio nunciaverat. lle vero flatim poft ordinationem fuam plures im urbibus rriuti Palaffinarum intrudit epifcopos : inter quos fuit Petrus quidam Iberus cui Gazz epifcopa- tus commiffus eft. Hzc iifdem fere verbis Evagrius //j. 2. cap. y. qui tamen Petrum Iberum, non Gaze,, fcd Majumz epifcopum 117 HIEROSOLYMITANO. 118 confecratum affirmat , fed /ij. 5. cap.22. de A. XXIIT. A. Judaa incipimus, ut-pote in Judzád prima par$ Palzítins. eodem ait, qui ejufdem Gaza epifcopus fuit. Pergit Zacharias ejectionem "T heodofit re- ferre. Juvenalis , inquit, ab Imperatore (Marciano) cum Dorotheo Comite & in- genti exercitu in Paleflinam remittitur, ut 1s Theodofium quidem vinctum in. urbem Tegiam perduceret, epifcopos vero ab eo ordinatos fedibus fuis dejiceret, practer. Pe- irum Iberum pro quo Imperatrix interceffe- rat. Committitur acre bellum cum T heodo- fianis: czeduntur ex his plurimi, Samaritanis qua fita erat Hierufalem univerfze Palzcftinze fupremum caput, donec fletit illa civitas. Judz:e quidem nomine, fzepe totaterra quam Ifraclite habitabant, queque ipfis promiffa fuerat, intelligitur, & fic vulgo eam accipiunt Ícriptores. Hic tamen nunc de ea loquimur; prout unam duntaxat defignat Palefting par-. tem, eamque Auftralem, cis Jordanem, ac à limite Samaritano ad Arabiam Petream, inter mediterraneum mare, & lacum Afphal- titem five mare mortuum, cum. Jordanis maximein ipfos debacchantibus. "'heodofius B parte contentam. Ita eam defcribit Cellarius, cum fuis epifcopis pellitur, Petro Ibero ex- cepto, quem Zacharias comminifcitur An- geli monitu exules fponte fequutum fuiffe. Ubi vero Juvenalis fedem recepit, Salomon monachus ad ipfum accedens, quaft benedic- tionem petiturus, fportam pulvere & cinere . plenam, ut narrat idem Zachar. fuper caput . ejus effudit, coarguens quod fynodo Chalce- - donenfi fubfcripfit. ETujus T heodofii flagitia | legere eft in vita fancti Éuthymii apud Cotel. t0. 2. pag. 261. & in hift. Evagr. ib. 2. cap. y. geogr. anti. lib. 1. cap. 12. to. 2. p. y 2. qui obíervat infuper eam olim 'Tribuum Juda, Benjamin, Dan, & Simeonis domicilium fuiffe, Philiflza quoque ac Idumza Davidis victorüs fuiffe aliquandiu. auctam. Porro urbs Jerufalem , quee & Hrerofolyma, adeo an« tiqua erat, ut plurimi: cenfeant hanc fuiffe Jatem regis Melchifedech fedem, &. inter cos Jofephus Z4. r. anrig. cap. rr. ac On- kelos Chaldzeus Genef: r2. nec parum favet Palm. 7 y. (in Hebr.76.) verf. 2. ubi pro eo Concil. Labb. rom. 4. pag. £1. & in concil. C quod legitur in Vulgata: Er factus eff in apud Baluz. pag. 474. Porro Theodofius ifte co jure devolutas fibi exiftimaffe videtur epi- Ícoporum trium Palflinarum ordinationes, poftquam fedem Hierofolymitanam arripuit, quo eidem fedi eas competere prattenderat Juvenalis. ! gace focus ejus (textus hebrzus habet; e/f zz Jtem tabernaculum. ejus) er. habitatio ejus im iom. Sanctus Hieronymus affentitur epiftola 17. ubi loquens de Hierofolymis ait: recurre ad Genefim. à 7Melelifedeck regem Aalem hujus principem invenies. civitatis, wUs5P- — XXIL Totum territorium Patriarchatui — gui jam zunc in typo Chrifli panem. dr. vinum Iettinz r Y ; . - ! dw ) TS 1 , gows ^ LHierofolymitano fübditum, olim Palaffima — obtulit, &v myfferium Chriffianum in alvatoris in fingulari nuncupabatur , nomine fumpto €x Pliliftzis, qui eam prius poffederant. Ha- bebat autem , juxta Carolum à S. Paulo, &eogr. fac. p. 207. pro terminis, ab Oriente D) fa/zz & Septemtrione Libanum & Antilibanum: ab Occidente partem Phoenices & mare Sy- riacum, & à meridie Arabiam Petrzam. Ante imperium Theodofii in duas jam divifa erat, fiquidem leg. 24. cod. "heodof. Judzorum - Synedria iu utraque Palaffina commemoran- tur, tefte eodem Carolo à S. Paulo ;/;Z. [n tres poflea diftributa eft, & unicuique fua affignata metropolis: fcilicet Cafarea prima, Jauguime é corpore. dedicavit... Contrarium tamen afferit idem Hieronymus epift. 126. ad Evagr. apud prefatum Cellar. /z p. y 20. , inquit, zez, ut Jofephus, £r noffri omnes arburantur, eff Hlierufalem , nomen ex Graco Hebraicoque compofitum, quod abfurdunm effe peregrina lingua mixtura demonffrat: fed oppidum juxta cytlopolim , quod ufque hodie appellatur Jalem, Qr offendiur ii gatatiutm Melehifedech, ex magnitudine ruinarum veteris operis offendens magnificentiam... Confideran- dum queque efl, quod Abrahae à cade hoffutm- vevertentt, quos perfecutus eff ufque Dan, qua. Scythopolis fecundze, ac Petratertiz. Palefli- — 4042 Paneas appellatur, non de via Hierufalem, mam qua late patebat Auguílus Cafar, Ar- — f24 de oppido metropoleos ichem in. itinere. chelao Herodis magni filio in Galliasrelegato, E fuzrir: de quo in Evangelio quoque legimus provinciam Romanam fecit, ejufque commi- fit regimen, partim prefidi illuc miffo, & partim Herodi Antipz fratri Archelai... At Caius Caligula illius integra: regem conftituit lerodem Agrippam Herodis magni nepo- tem. Eo tamen defuncto rurfus in provin- cám Romanam redacta efl. Hanc totam Vetcres In tres partiuntur regiones przecipuas, Judaam nempe, damaritidem , & Galilaam ». de quibus non nihil dicendum eft, Tonus 111, (Joann. 3. 23.) erat autem Joannes bapti cans in Ennon , juxta alm, quia aqua erat "ult ibi. Quidquid fit de ea opinione; certe dicta fuit Je£us, tefte Ícriptura, Judici cap. 19. 11. & 1. Paral. cap. 12. 4. & f- : ditionis erat Jebufzorum, nec nifi po mortem Jofüe Ifraélitae eam fibi fubjecerunt, arce tamen excepta, quam David expugna- vit. Vocabatur Zrerufalem ipío Jofuc evo, ut patet Jof. cap- 10. 1. & cap- 75- 4. dr 62. | H ij 119 'DE PATRIARCHATU 120 Fam in fingulari & in plurali exprimunt an- À que nune vocatur ZElia Capitolina , & lib. 8. tiqui fcriptores. Cicero pro Flacco, cap. 24. Quum Judaorum nomine, mquit , quotannis ex Átalia, &* ex omuibus veffris provincus Hiero- folymam. exportari. (aurum). foleret , Flaccus fanxit edicto ue ex Afta exportari liceret. FA paulo inferius; Cz. Pempetus captis Hierofoly- auis vitor ex ille fano nilil attigit. Solymam quoque & Ju/ymos eamdem nuncupant non- nulli: Jofephus Zij. 1. antiq. cap. 11. Urbem dolymam , mquit, poffea vocarunt Hierofoly- uam. Juvencus in Matt. c. 2. de Herode ait: J'erritus Herodes Solymorum culmina vatum - dmperio accites jubet omnia querere legis. Arator vero in Act. Apoll. cap. 20. Jamque peragratis Paulus flationibus orbis Ad Solymam venturus erat. Conjiciunt eruditi plures Cadyrizm, quam me- morat Herodotus, ///. 2. c. 1 f 2. ubiait: Necos vilis Myris Kadvn a2 aii Zevetiuc igo ue- g&Ai» &M, id eft, Cadytim , magnam dyrie urbem, cepit: cfle, per immutationem qua- rumdam litterarum hebraicarum, dialecto tabul. Afiz 4. ZElia. Capitolias Hierofolyma. Dio Caffius in Xiphilini excerptis, ubi de Hadriano; in urbem Hierofolymam coloniam de- duxit, quam ér ZElam Capitolinam nominari. Eufeb. lib. 4. hift. eccl. c. 6. Zu June modum, inquit, quum civitas Judaorum gente. nudata effet, & veteribus incolis penitus vacuefacta, pofF hac alienigenis eo confluentibus, urbs ér colonia civium Romanorum effica, in. honorem 7E Hadriani Inperatoris /Elia nuncupataeff. dem etiam adftruunt nummi Hadriani , Antonint B Pii, & Marci Aurelii, infcripti omnes COL. AEL. CAP. hoc eft, Colonia zElia Capito- lina. Ytem nummi quidam Diadumeniant hanc pariter infcriptionem habent COL. AEL. CAP. COMM. id eft, Colonia Ela — — Capitelina Commodiana : poftrema voce ad- — | dita, five ex Lucio Vero ZElio Ceionio Commodo, Marci Aurelii in regimine Im- perii collega, five ex Commodo Auguflo ejufdem Marci filio, quorum alteruter co- loniam ZEliam auxiffet. Jovis. Capitolini templum in ea fuiffe nomen ZEliz Capire- Orientalibus confueta, urbem .fandtam five C /mz. arguit. Locus non plane idem, qui Hierofolymam. Ypfe enim explicans /. 7. c. f. cujufnam Syriz urbs effet, ait, 9o GDowbun 7272372228) Ka4d)nQ» m», dl 6233 Zovetav 2j) ILaogiewóv xgAsouévov , hoc eft, à Phanice ufque ad montes Cadytis urbis, qua yrarum eff qui Palaffini vocantur. Hiec omnia Cella- rius, 7o. 2. geogr. antiq. lib. 3. cap. 13. p. f40. & feq. Qui etiam poftea, in qua tribu fuerit diíquirens, quoniam Jofue cap. rg. 62. & Judic. cap. r. &. tribuitur fiis Juda, & in . eodem Judic. cap. 1. v. 21. filiis Benjamin, Hierofolymorum , fed mutatis. quodam- modo pomcoeriis, que extra urbem fuerant in ipfam inciderunt, adeo ut Abulpharagius in Dynaft. VIL. pag. 121. fcripferit zE£am Hadriani fuiffe prope. illam Hierofolymam everfam. Ita Cellar. fupra cit. quiinea regio — ne reponit, à pag. f 44. ufgue ad £92. pratet Hierofolymam & loca illi contigua, Bet- — — plage juxta Montem-Olivarum, vicum feX circiter fladiis ab ea urbe diflantem: Berla- —— niam ad 7. circiter fladia. zepum ad 77. pari- 2 utrumque conciliat ex fupra dicto Jof. cap. D ter ftadia, celebrem apud Jofephum //. 2. dt z f. &. ubi linea divifionis harum tribuum in Hierufalem. exponitur incidere. Et Talmu- diílz per atrium templi iftam divifionis lineam tranfuffe referunt, tefle Lightfooto Choro- graph. in Matt. cap. 27. Ornamenta fua à Davide habuit urbs Hierofolyma , majora à Salomone: fata & excidium à Babyloniis. Poft inflaurationem vero afllicta fuit à Ma- cedonum & Syri regibus, defenía ab A (mo- nazis, quorum diffidio factum ut in potefta- tem Pompeii devenerit, deinde Parthorum bello Jud. cap. 12. & lib. y. c. &. quem Juda E Zophim vocant. Coream cujusmeminitidem — Jofephus, /ij. 14. antiq. cap. 6. & lib. 1. de. — bello Jud. Cap. f. Alexandreum Caftelum, apud eumdem J ofeph. /ib. 74- antiq. capp. 6. €&' 10. & lib. 1. de bello capp- 6. C7 12. Betha- ven prope Bethel. Phazaélem circa Hiericho, quam memorat idem Jofeph. /. 1 6. antig- cap. 9. lib. 1. de bello cap. 16. & lib. 2. cap. 9- Oypron , Archelaim , Hircanium five Fires — niam, Hierichontem , Galgalam , Ephrem, Hat, qui Ariftobulo opem ferebant, rurfus Roma- E Gophnam , /Modin , INabe, Gabaonem,, Rama, nis fubjecta eft temporibus Herodis magni & - fuccefforum ejus, tandem poft rebellionem in Romanos ab iis expugnata fuit & penitus deleta. ZElius Hadrianus fuper ejus ruinas, ut jam obíervatum eft, zi. 4. aliam zdificandam curavit, nomine fuo zElam nuncupandam, & à folis gentilibus habitandam, exclufis Ju- dais. Ptolemaeus qui, fecundum Suidam fub Marco Aurelio florebat, ejus mentionem facit lih. y. cap. rf. in Judea: Hrerofolyma, inquit, Emmaus , Anathot , Bethleem , fex. millibus paffuum diflantem à Hierofolymis, 7 /ecuzt Herodium , Bethfur five Bethforon, Hebre* nem , Berfabee , Engaddi five Engaddatmi AMafadam , Maonem , Ziph, Zoar five Aegor? Lacum .Afphaltitem five mare mortuum , G4 rathiarim , Bethfemes , Thamnam , all; Befek, Eleutheropolim , Afecam, /Macedas — docho, Libnam , Lachis, & alia multa oppid? qua longius effet enumerare, HFEROSOLYMITANO. 122 I2Íí Secunda XXIV. Inter tres nujores cis Jordanenfis A plum Cafari condidit ttasimum, ér. eirca. illud Pr. Sum. Paleflinee partes fecunda eft amara five.Fa- — aream trium er. femi-ffadiorum , urbemque Je- ritis fiveSa- »soyitp S. Jofephus enim eam regionem utro- baffen HOHHTHAVIL.. Superfunt aliqui nummi maria, que illo nomine appellat. Lib. quidem 1. de bello . Judaic. cap. 12. Judaam , inquit, e . Galileam , er. Samariam: & lib. 2. cap. 9. vÁrchelai Ethnarchia Idumaa, ér omnis Judza e Aamaritis erat , & lib. 4. cap. 26. per a- aaritidem. Latitudinem hujus idem lib. 3. de bello Jud. cap. 4. fic definit: amaris regio media eff inter Judaam dy. Galilaam ; incipit enim. à vico Campi magni Gmaa dido, &r. deft- Commodi infcripi CEBACTHNJON CT P. .febaffenorum Syria: & Julii Domnaz COL. SEBASTE Colonia Jelaffena. Se- verus quippe coloniam in hanc civitatem deduxit, ut difcimus ex Ulpiano lege r. de cenfibus. /» Palaffima dua. fuerunt colonum, Cafarienfts & Elia Capitolia, fed neutra jus Jtaltcum habet; Divus quoque wYeverus in e- vaffenam civitatem coloniam deduxit. Flardui- nit in Acrabatenam taparcliam. Addit natura B nus de Palzeftinz Sebafte hzec verba interpre- foli nihil differreà Juda: utramque monto- fam effe & campeflrem: utramque przditam molli agro & fertili tam frugum, quam omnis generis arborum. Caput regionis eft urbs .fa- maria, indigenis prifcisJfeomrom, quz ITraé- liticorum regum fedes fuit, ab Amri ejus con- ditore, ufque ad deportationem decem Tri- buum in Affyriam fub Salmanafare. Ante regis Amri tempora fuerit oppidum necne dubitari folet: equidem 3. Reg. c. 13. 32..52- taria jam memoratur; at per anticipationem tatur, cui connexio favet, & verbum fueruzt, id eft olim deductz: quibus novam Severi videtur Ulpianus annumerare. Ita Cellarius, I0m. 2. geog. atitiq. lib. 2. cap. 13. pp. p 11. dr /fK644. ubi à pag. y 14. ufque ad pag. y 22. agit de 4 Jerfa, chem live Neapol, Jezrael, Beth- Jan five )zythopoli, Zartan, Arnon, alm, Dora, d henath , Cafarea , "Apollonia , Joppe; Lydda, Gezer, Antipatri, de duplici Bethoron, Jarmuth ive Jaramoth, Bethel ive Lus, Acra- bata, ilo, Aruna five Ruma, & Drufíade, in videtur hic defignata nomine quod juxta hif- C ea regione Palaftinz fitis. Pars tertía toriz ordinem nonnifi poflea accepit. Fieri XXV. Tertia pars Palefünz Gal/za eft, Put . " " . . E SALLON. alae tamen potuit, utin monte illo quem rex Ámri — quod nomen, fecundum Kimhi, hebraicé i,Gaitzom àSemer emit, villa quzdam fuerit, autfiquid — dat soronem circuitionis, aut tractus rotundi; ico plus, tenue aliquod oppidulum, in cujus. fundo urbem zdificandam curaverit ex prio- ris poflefforis loci nomine .fzAomron five a- mariam appellatam. Magna parte decem I ri- buum in Affyriam, ut modo dictum efl, ad- Íportata, totam regionem, & in primis urbem Samariam, coloni ex Affyria miffi , Cura nuncupati, inhabitarunt, qui ex ea deinde rara ejus in veteri teftamento appellatio, quae frequentiffima eft apud Evangeliflas. Fuit autem Septemtrionalis pars terre Chanaan, ab extremo Syrorum limite inter Jordanem. & mare Mediterraneum ultra lacum Gene- fareth: & dividitur à Jofepho Z. 3. 4e elio Jud. c. 4. in fuperiorem & anferiorem. "Y ermi- num utriufque communem ponit Zerfabez vocati funt .famaritani. Hanc urbem Macha- D quandam, fed quenam illa fuerit, vel qua ejus bzorum setate zzunitiffimam, à Joanne Hir- cano A(fmoncorum quarto, poft obfidionem per annum integrum captam, cverfam fuiffe narrat Jofephus, Z4. 2. antig. c. 14. Subdit vero Jib. 14. cap. 10. eamdem cum aliis qui- bufdam civitatibus priftino fplendori reddi- tam à Gabinio Syrie prafecto, qui Zirumas urbes, inquit, edrficari ju[fit, quo pacte inffau- zatm funt Jamaria, Azotus, &* Jeythopolis. Idemafferit 4. r. de bello Jud. c. 6. ab Herode Afcalonita multailli ornamenta adjecta, & in tam, ut obfervat Hieron. in epitaphio Paula, cap. 6. Vi4ir (Paula) Jzbaffen , id eft, Jama- 7iam, qua in honorem Auguffi ab Herode greco Jermone. Auguffa. eff. appellata, De iis orna- mentis & nominis mutatione hzc habet prz- fatus Jofephus lib. 1. de bello Jud. cap. 16. n camaritica regione (vex Herodes). urdem "o pulcherrimo per viginti Jffadia eircumdedir, e deductis €o fex millibus colenorum, terraque fecundiffma. lis. attributa, in medio ejus ten- certa fedes, nobis non liquet. Unde ex fola conjectuis Iimes inter utramque figendus vi- rem divifa, detur fupra Carmelum montem, in Aquilo- nem verfus, atque inde ducendus ad Jorda- nem. Heec ex prefato Cellar. jid. p. 27 y. Galilea fuperior incipit à finibus 'lyriorum Sidoniorumque, & in ortum ad fontes Jor- danis fe extendit , poft quos in Ipfo Jordane terminum habet. Maritima, quz Tribui Afer. adjudicata erant, nec omnia, nec femper Galilea fuperior. fuerunt ab Ifraélitis poffeffa: nam de Monte-. honorem Augufli Czfaris,Jz/affen. appella- E, Carmelo Jofeph. 4j. 2. 4e bello Jud. cap. 4. ait; Carmelus quondam Galilaorum, jam vera Tyriorum mons: & Ptolemaidem Z/idez cum territorio fuo extra Galileam ponit; quum tamen Ace, five Accho, quz juxta Strabonem & Hieronymum ipfa Ptolemais eft, in Tribu Afer quz maritimam Galilaze partem fortita fuerat, Jud. cap. 1. 217. cenfeatur. d nymus duas quoque conftituit [ram : : aliter denominat: qua enim Jae oicpho eft, ipfe vocat Galileam Bei Eum : j umpta ex 123 | Jíaiz c. 9. z. & Matt. c. 4. yia maris trans Jordanem Galilea. gentium. Dua funt Galilaz, inquit, ex quibus una Ga- lilea gentium vocatur, vicina d yriorum finibus, uli ér alomo viginti quinque (20.) civitates donavit Hiram regi Tyri, in forte Tribus Neph- - zalim. Altera Galilea dicitur circa Tiberiadem & ffagnum Genefareth in Tribu Zabulon. Flunc plerique fequuntur eamdem gentium Gali- lzam & faüperiorem exiftimantes: alii tamen in diverías partes abeunt, vel de zmferiere Galilza Prophetam & Evangeliftam interpre- DE PATRIARCHATU 124 1 f. appellatione, A Samaritanz vero regioni à feptemtrione: ab ortu lacum Genefareth habet; ab occafu mon- tem Carmelum, & mare. Continebat totam 'Tribum Zabulon, in Nephtali quoque & Iffa- char ex parte fuos proferebat fines : in illam ab Aquilone, in hanc à meridie. Communis terminus utriufque Galilzz non facile deter- ininatur, ut-pote à nullo fcriptore defignatus faltem clare. Jofephus quidem, 4i. 2. de bello Jud. cap. 4. ut jam fupra dictum eft, in Ber- fale quadam hunc conftituit limitem ; fed eque ignoramus, inquit Cellar. 7/7. p. Z7 * tantes, vel de regione quadam trans Jorda- B ubinam fitum erat oppidum illud, quod aliud nem fluvium fita. Pendet omnis controverfia ex Efaiz vaticinio, quod retulit Matthzeus, recte intellecto. Agit de terra Zabulon & Nephtali, quz cis Jordanem erant; & his primum Evangelii lumen exoriturum dicit, quia prius quàm czteri in captivitatem fuerant adducti. Fi primum, iuquit Hieron. in Matt. cap. 4. 15. audiere Dominum pradi- cantem : ut ubi Jfraelis fuerat ab Affyris prima captivitas, ibi Redemptoris praeconium mafcere- zur. Deinde dicit Propheta etiam vzatm maris profecto fuit à celebri eo Berfade cujus fepe meminit fcriptura; à Dan wfgue Berfabet —— Judic. cap. 20. . Reg. 1. c. 3. 20. érc. |Mtud enim oppidum, non folum Tribus Simeonis - aut Judez, fed omnis terra Ifraéliticee Au flralis terminus fuiffe cognofcitur: & de co agit Cellar. i/i. pag. y&6. llluftrior eft apud | auctores Galiaa hec inferior quam fuperior, & eam plerumque Gali/zam fimpliciter vo- cant, alteram vero cum additione vel fupe- rioris, vl gentium: fic Jofephus in vita fua, Genefareth. zrans. Jordanem , ubi Bethfaida C poftquam enarravit quos vicos ipfe muniverit erat & finitima, illa luce illuftratum iri: nam ibi reipfa multum Chriftus Dominus verfa- tus efl. Denique illius novz lucis ait partici- pem fore fuperiorem regionem quz Ga/ilza gentium vocata eft; hzc autem cis J ordanem in locis fuperioribus extat, & à variis & mixtis gentibus cognomen illud antiquitus adepta fuerat, unde Strabo /ib. 1 6. p. 25. poftquam dixit Palefting multa loca 2 zuxris gentibus habitari, /Egypiiis, Arabibus, é* Phenicibus ; illico fubjicit: Za/es enm funt qui Galilaeam | XP mi» dyo Y'aniglor in fuperiore Galilza, fub- - dit: munivi vero etiam zz Gal//za éy 3; la- Au2gía urbes, vicos, &c. Lacus Genefareth hujus eft ex majori parte, ad eam quoque pertinent Caza primo Chrifli miraculo illu- flratum , Capernaum feu Capharnaum , Tari- chaa , Tiberias , Ammaus five Emmaus, de. qua Jofephus, lib. 4. de bello Jud. cap.2.ait: Profectus: (Vefpafianus) ex Ammaunte, ubi — pro T'iberiade caffra pofuerat : Ammaus autem. Aute, fi tomen interpreteris, aque calida. zenent. Difficultas igitur maxime con(ifüit in D) vocantur: ibi enim fons eff. fanandis COrporum — expendendo utrum hac verba via zaris trans Jordanem de eadem regione fint accipienda; an vero fejungenda, ut fignificent. diverfas partes. Hoc fecundum verifimilius apparet, tum quia accentu Ja/ep in hebrzo funt dif- juncta, tum etiam quia, hac diftinctione ad- hibita, omnia confpirant, & melius conve- niunt, ac modo relatz Hieronymi interpre- tationi coherent: eaque ratione, vcl tota fuperior Galilea, vel pars illius, eft Gaza gentium, in qua etiam fita erat terra C/a£ul in vitiis idoneus, Gamalam pervenit. Áepphoris; qui urós eft Galileg maxima, & in turiffmo loco condita , totius. gentis. prafidium , inquit idem Jofephus 2/4. /ib. 5. cap. 3. Pofteriori zvo dicla eft Diocefarea , tefte Hieronymo: Procm. in Jonam, quo nomine & Socrates appellavit, 4j. 2. Af. cap- 23 Arbela; ltabys —.— "ium quod multi cezfent. effe /Montem-Tabor — — Chrifli transfiguratione celebrem. Nagareth ab — — co non longe diflans, ad ejus occafum: Naim ad ejufdem auftrum: Endor prope "T yriorum finibus, quam Lxx. interpretes 3. E Naim; mem five unam aut .fonnam , vt Reg. 9. 11. & 13. gracé vertunt. à sj jj si To2ola in terra Galilea , cujus viginti op- ida Hiramo regi Tyriorum data à Salomone illi non placuerunt, propter quod terra illa dicta eft Clhabalon five Chalul, id eft, Phoc- nicum lingua, 7 quod difplicet, inquit Jofe- hus, Jib. &. antiq. cap. 11. Hc de ea Ga- lile parte Cellar. zv. 2. 2. 2. €. 12- pp- 47 f. &' fcaq. ; - eti inferior fuperiori ab auflro fubjacet; appellat Jofephus Zibro 7. capite 1 6. Jotapet quam defendit aliquandiu idem Jofephus contra Vefpafianum , Jap/a prope Jotapat * Cabara in limite auftrali Galilzze : Gifchalt,. 1 oppidum de quo multa Jofephusin vitafu4* — Legio ad quam, velut notiffimum oppidu» Hieron. fitum aliorum fpe defcribit lib. 4e locis Hebrais. T haanach ubi Si(ara victus €&* à Barach. Judic. c. y. 7 9. Mageddo: Hepher Jong Prophetz patria: Zaun cujus fitum . & "ORUM pm eme "MX [Document text truncated for crawler view.]