Saynete nuevo intitulado Los Saraos de compañeros que se hacen en Barcelona
Full text
SAYNETE NUEVO INTITULADO luOS SARAOS DE COMPAÑEROS, QUE SE HACEN EN BARCELONA. ESCRITO POR JUAN MANUEL MARTINEZ. Lon las licencias necesarias. Barcelona :En la Iirsprejita de la Viuda PIFERRERf Impresora del Rey. Año de 17S8.
ACTORES Rita. Señora Manuela Martinez, Antonia. Señora Francisca Morales. Pona. Señora Victoria Ibañez. Rosa. Señora Manuela Pacheco. Manuela. Señora Rosalía Fuentes. Eulalia. Señora Antonia Navarrete. Francisqueta. Señora María del Pilar Palomera. Juan. Señor Manuel Fiorentin. Antonio. Señor Ildefonso Coque. Pauet. Señor Jofef Morales. Ignacio. Señor Josef Calan. Patricio. Señor Angel Blasson. Simón. Señor Miguel Negre. Músico I.O Señor Pedro Villa. Músico 2.0 Señor Justo Germán. Músico 3.0 Señor Andrés Palomera. Aprendiz i.o Señora Amparo Morales. Aprendiz 2.0 Señora María Mendez.
SAYNETE NUEVO INTITULADO •t LOS SARAOS DE COMPAÑEROS Descúbrase Mutación Corta de Calle ,ysalen Antonio , Pau. Antmio. ?(^on que hombre teneis dispuesto Esta noche Bayle ,yGresca^ Ydicen van unas mozas Que hacen parar las estrellas ? Pan. Si. Pero en verdad son todas Gentes honradas ,yquieías 5 Mira Tonét menestralas. Antonio. Ydime va la Sastresa Del Carrer dén Robado? Pau. Que pregunta la primera: Va la dona del Cutaire , Bernarda la Peluquera, La del Carrer de Moneada 3 Aquella Pasamanera Que tu cortejabas. Antonio. Ya. Ydi Pouét no pudiera Entrar yo también ? Pau, De modo Que de nuestra faltriquera Sale el gasto ,si tu quieres Ser uno mas en la cuenta , Aescote no hay nada caro. Antonio. Yno sabes lo que cuesta ? Pau. Otras veces acada uno Nos tocaba ádiez pesetas , Doce ,quince ,diez yocho 5 As Per©
Pero esta noche por fuerza Lo menos aquatro Duros ^ Tocarémos. Antonio. Friolera Es todo eso nada Importa Gastar como me divierta. Van. Para eso eres buen hereuj, Yátí te biene de perlas ^ Ei dir que la Polla Rosa Ta pusát el hou. Antonio. Yá empiezas. Pau. Mira Tonét es preciso Advertirte ,que si llevas Alguna moza ,alo menos Procures sea de prendas,^ Porque amigo no se admite Aninguna de sospecha. Antonio. Hombre si quiere venir , I.a Pona la Sombrerera Del Carrer del Regumi. Pau. Como tu eso consiguieras 5 Tal qual pues tiene una cara Amigo como una perla. Antonio. Pues que te gusta ? Pau. En verdad Que solamente quisiera. Que ella me estimase áini^ Como yo la estimo aella. Antonio. Has visto tu su marido Con que cuydado la cela ? Pau. Yá lo sé, pero es un yerro, ' Yel tirar mucho la cuerda Alas mugeres es peor ; Pues son ^todas tan perversas Que apetecen con mas ansia Lo que el marido les veda ; Yáveces somos la cansa;’- >" De que hagan ,lo que no piensan. Ydirne tu "bien sabrás .-- AntoniO'.
Ala hora que se empieza. ' Pau. Alas diez en punto amigo Ade estar pronta la Orquesta. Antmio. Ylos músicos son ciegos ? Pau. Como no importa que vean Lo que hacemos ,no es de el caso El que todos vista tengan. En Saraos de contrabando Es muy útil que lo sean ; Pero aqui van átocar Todos los de la Comedia, ydos ojos cada uno Tiene ,como dos Linternas. Antonio. Nb es aquel Ignacio ? Pau. Si. sale Ignacio. Ignacio. Pau ,Antonét si supierais Que moza irá ánuestro Bayle. Los 2.Yquien es ? Ignacio. La Masovera De Casa de Don Antonio El Comerciante. Antonio. Si es vieja , Demonio que estás diciendo ! Pau. Tendrá cien años ácuestas. Ignacio. Hombres dexadme explicar. La que digo es una nieta , Que átraído ,diez yocho anos Es imposible que tenga. Pau. Dime Ignacio ,yes casada? Ignacio. Pienso que no. Pau. Que tal fuera Que aora tu te enamoraras. Ignacio. Ano arrastrar la cadena • De otra pasión ,te aseguro Que me casara con ella De buena gana ,es hermosa , Bien criada ,ymuy modesta. Antonio. Yde que lo sabes Ignacio. Mita A4A
Abaxado alli ala tienda V Ylo mismo ha sido hablarla Clavá los ojos en tierra, Yse puso colorada ; Señales que manifiestan Ser lo que digo. Pau. Es verdad , Pero yo tengo experiencia De muchas que en lo exterior Eran santas de solteras ; Trabajaban sin parar. Muy humildes ,ymuy quietas; Se casaron ,ydespués Sacaron gracias tan bellas , .Que no pudiendo siit’ririas De un marido la prudencia; Han -ido de un vicio en otro Cayendo ,siendo ellas mesmas De su perdición ,yestrago La causa ;Bien se me acuerda El que un viejo me decía , Que aquel que se casa anela Poseer una muger Proporcionada ásu idea ; Pero amigo amuchos pasa Lo que áél que melones merca Que él los paga como buenos , Ycalabazas encuentra. Antonio. Yella vá áel Bayie ? Ignacio. Seguro. Antonio. Que buen rato nos espera. Pan. Yá es tarde vamos allá. Ign.icio. Si que son las nueve ymedia i Me tendría por dichosc) Si me amase mi pagesa.- Tüh. yyo fimdo mi ventura En que ninguna me quiera. Antoíilo. Mucho te han escarmentado Las mugeres ,pues contra ellas.
Estás siempre. Pau. Calla tonto , Yoye una copla muy vieja En nuestro buen Catalán; Los 2. Dinosla pues áque esperas.- Pan. El que diu mal de 'Ies dones . Es ser que no te rahó , Per ámi totes son bones. Mal viatxe la millor. Vanse los tres ,yse descubre mutación de Salón largo en el fondo formada una Orquesta ,yálos lados bastantes sillas 5dexando libres los primeros ,ysegundos vastidores de la derecha ,en cada uno una Cornucopia con su vela correspondiente que se encienden ásu tiempo, en medio una araña ,yaparecen en la ScenaJuan Simón ,yPatricio que se sientan en el primer vastidor de la izquierda Rita 5yFrnncisqueta, yásu tiempo salen los aprendices. Rita. Hombre cerca de las diez , .Yte estás con esa flema ! Porque no encienden ? Juan. Después , Mira quanta menos Cera Se gaste ,menos tendrán Que soltar las faltriqueras De los demas Compañeros. Rita. Pues aguardemos que vengan 3 Yentonces todo es andar Con prisas ,ycon carreras. Juan. Tienes razón ,prosigamos Nuestro asumpto. Es insolencia Digna del mayor castigo El Luxo que aora se observa En Barcelona ;yo no hallo , Ya la menor diferencia En el Artesano ,únoble : Visten como unas Marquesas Las manestralas amigos : A5Y©
Estich mirant la mestresa De asi com baila. Pau, Yque tu No saps ? Potia, En la meva térra Currandas 5Valí pía 5Rullet , Yun valí dá quatre^eii las testas Majors es lo que alli usém. Pau. Eres Casada ,úPromesa ? Pona. Mire els bornes de una pobre Fugen 5ara Cel ,ytérra. Pau. Pues yo se un que te estima Ab tot lo sen cor Pagesa. Pona. Baya no em diga exas cosas Que em fa turnar roxa. Pau. Deixa Els cumpiiments parlem clars 5 Currespon ales finezas Ab que te estimu ,repara Que el cor en amor se crema. Pona. Ybosté que es ? Pau. Yo so hereu , yfadrí Marxant Puneta. Pona. Yde veritat me estima ? Pau. Si que te estimu moneta Del anima. Pona. Vdin vusté Ab una cara tan tendrá, yilastimosa ,que ubliga Acompassió. Pau. Demanera Que podre esperar que sigas Piadosa habla anima meva ? Pona. Si Senyor ,mes la vergonya Que li parlí ciar no era deixa. Pau. Ytu et casaras en mi ? Pona. De bona gana sisquera , No purtaré aquesta roba, Yaniré com van aquexas.
Pan. Da on eres? Pona. De Cumella. Pan. Mira que ála tcva térra Después que casats serém^^ No em fases anar puneta. Pona. Está molt vé ,mes de voltes Va aqueil que menos su pensa. Ignacio, No tengas miedo ,mi dueño Tuyo soy ,esta promesa Te hago. Francisqueta. Mas si mis padres Con tal cuydado me celan , Que ni un punto ,ni un instante De su vista no me dexan ; Que puedo yo hacer bien mió. Ignacio. Ya tu criada Teresa , Mediante algunos regalos Que yo le hecho ,se interesa En amparar nuestro amor , Yasi esta correspondencia Portan seguro conducto Puede durar. Pona. So ximpleta. Mes no vuy ser desgraciada Com uson akras dunsellas , Que fiadas en paraulas , Ypapés firmats ,se quedan , Yperque els pares no volea , Ybe aqueil que las festeja Ven un altra mes buiiicai En la infeliz contingencia De ser siempre desgraciadas ^ Yde moltas malas llenguas Murmuradas que no miran , Ni acenen ála ignusensia,, Yper aixo tantas duen Girnalda quan las suterran. Todos. Viva ,viva. Ignacio. Pueste digo :
Francisquota. Huys que mi madre IJegít- Ríta. Baya aora una contradanza, Juan. Mucho temo que esta fiesta^ Por lo menos en mi casa Será amigo la postrera, Slmon^y Pat. Yporque ? Juan. Y’a lo sabrás. Se dará tal insolencia ! Baylan una contradanza muy corta ,Ignacio con Franclsqusta ,Pau con Pona ,Antonio con Rita ,Antonia m Patricio ,yotra pareja. PauJg.yAnt. Otra ,otra. Juan. No Señores , Pues mi tolerancia fuera Culpable ,esto se acabo. Rita. Yeso no es ridiculeza? Juan. No por cierto ,Vms. tres Aesta casa nunca buelvan. PaujIg.yAnt.Iiosotvos porque? Juan. Escuchadme: . Tu ámi hija me galanteas ,áIgnack Yaunque sea el fin honesto , El seducir la inocencia Nunca es bueno ,pues el hombre Que es honrado ,se gobierna De otro modo ,soy su padre , Yes justo m.irar por ella. Tu Pauet has declarado áPau. Aesta inocente Pagesa, Esa pasión amorosa Que- en tu pecho se alimenta, ?4iraria-, yenamorarte , Ha sido una cosa mesma , yunamor tan de repente Trae pésimas consequencias ; Ytu porque áesta Señora Que es casada me la inquietas. dAnt&niO’
yen suma si en esta casa Agentes honrada ,yquietas (Ael parecer )se permite La entrada ,yse les observa Un modo de proceder Tan irregular ,que fiesta No andara en aquellas casas (Mejor dixera vilezas ) En donde no se repara Los que concurren áellas , Siendo de torpes deseos, Yde los vicios escuela : Yasi para no tener Que sentir ,justo es prevenga Que aqui amigos se acabaron Unas bromas como estas. Ignac.y Ant. Hemos quedado lucidos ! Pau. Pues tiene razón es fuerza Callar. Simón. Amigo me gusta Que tan honrado procedas. Antonia. Y' que no sucede mas En funciones como aquesta? Jlian. Mucho pasa ,pero vaste Lo que diré tened cuenta. Alos Saraos concurren Gentes de Clases diversas , Quien viene por divertirse , Quien con intención no buena Unos áver ,ybaylar , Pero otros por ver si pescan. Muchas madres descuydadas , Que conceden mas licencia De lo que es justo ásus hiias. Otras prudentes ,ycuerdas. Bíenen solteras humildes , Yotras amigos muy sueltas: Asisten hombres de juicio , Como también Calaberas ,
yen algunas Contradanzas Ael formarse las cadenas 3 Esclavas de un amor falso , Muchas inocentes quedan. Ay tropezones ,pisadas , Pellizcos 5miradas 5señas , Yotras cosas que se callan Por la pública desencia, Ymuchos de ios que escuchan Lo aaben por experiencia. Pau. YaV. m. le habrán sucedido Qiiando mas muchacho era. Juan. No hay duda ,ynadie se agravie De lo que ya dicho queda. Pues el corregir el vicio Es el fin de nuestra idea , Pues hablando en general El particular ofensa No cabe. Todos. Teneis razón. Juan, ypues fenecido el tema Se mira. Todos. Todos pidamos ^ Perdón de las faltas nuestras. FIN.