Consilia Mariani Sozini Iunioris : secunda pars consiliorum ...

332 EC 2 x * N e No 3 AUR wt [y wwe fu (qec[stgn. Aga bOH TV Jur OE elk E PO wp qs cda lene JITepSUUISUFO A 2 ct 600 Sf TEQS- LI A eng 5009 cBb CGHICTÓU Tel | od bees m bJ Caci IGI0UGe X Cgeoe ut CNN M 1 . eei 77 r - * i -——— 1 * 15 p 89 . - - T7 - — gn 1 | » * € 44 » " * * 4 * pr^ à — N 4 di gw 1 » di P v L. ITEM! , H A * $ "T" " »: TP * E — — —— — * — — * e " - 1 Y T- TE E rà Y | 585 IL 3 IP" 1 " I. | . 22 2 * 115 E£* t * „ Lo — 183 - 5 in n d : " 8 " «ci » 4 7 * 2 E. , 723 ^ x uh - He 2 Ld ». , en DNE ^ - , * "s „ 1 » " ^" * * p] Y ; a 2 We 1 M 7 A A . y 4 J . , MT * — N " ? A" N - J 8 ) T M » - v N . ,9 M ^. * 1 9 * UM "M "e. * ud ee A * ^ 't-* 2) re 041 X N m * 3 . [I 5| Bx SLE — NUEESKX Sa 170 j LZ ZA LEM. 8 , //, i / h y 65 3 / e. | W TUM Kr j 7 " WN W 8 4 ANSA . - CAN RNC T Mets SINN NE NN — — an N del NN Need "nj F . n 772777. 77 7 , , eee, eee e eee ee ee, eee, Wt , fa Mau Ke ee ,, TN MA AA A " NN * INN NNNM ns S NN Wale "n ] inm SH 7 2 een, ut / ur 1600 eee I» » eS d d SR IE D QU NOR ion Mn rao d my Nin cat UR un gun hg duos E Run RENE PERDU PERRA CE an Wn UR AR 9 28 QE GEHE FEY edi OPE E eee nnn vifi fumos ts a on ug utt E "iit poen fiar NEN j : j i Ul 7 h ! NC Mutina * eee eee RI NS NS ANNA NS eee NND Y Y we eta VN Ra yia M o a i o aac eee Cul ptite or HU i ru cq clit IR UR UR LP Ct ud e CH Rr Gi Cn HE T TROU LICHT TERI SELL CI HTT TETTE HI UR pg pr nr pv, ptg ] : ] Ww ' ' . i" F " * Imm " 2 i "1 ui M A n . "mmm ^u Nx G Uf 6 " r A 55 ^ 3 n 7227 ve P 27 tL / 777 ; 1 D ETT N a 14 ?" mE QJ l^» 5 7, d 7 . e 17 y Z 74 y A m 7 J 5 7 jd 7 7/1 j 7 f 7 d 1 [ r p 7 j — a / ^ p A / c aM IPLA VD / j 7417 ZH N 7 1 1 * 2 f 7 / p A MONS: ; z : e ,,, : À ^ 4 2 A v, rA E 4 V» u SSSSSESERERINQEE n HJ 3 8 S SS 3 T ON i S n : 5 1 EO TONES NE: N e SII LT des TAPISSONNSSSS SN Aa : P ^" & : ; AL 1 J ac veridici lurifconfulti D. Maríani PN W Y AN Equitiſq; et Camítis,qui cum publice multos annos, Senis, Piſis, & Patauij legerit, nunc Bononie ius Ciuile profitendo, Primariam totius Italiæ cathedram tenens, per ipſum. auctorem dilicentifs. reuiſa, nunc primum: fcciiciter. in lucem venit. E — Additis Summariis ,ac Repertorío copioſiſſimis. à : Cum Pontificio, Cæſareo, — e rud Regio, Venetoq; "wt b 1 2 E ; . i ix a vm x TTE, riuilegiis. P S —— MÀ IB" nM —ÀÜ — 2 ic : à ^ NA ——— ———— — — T N NN N e eee 7 SNSSNSNINNORENSIRSRINREOS NELTEEETNEQUNQNESSESSEENS 80/7//1 SN [rtr Rad 2 re Netten! ,,,, ß. i 7 NN POTUIT OUTSIDE EMI Ui T paper Pee MIRA e MI LL — gore rr ap , —— — — 8 80 2 : . r : H - —— ' I Is | ^ y NU [ M ——— M M MÀ — — — — ———— — erit . reren — , dicia -— à PII E p d t dote Brem ; i I : l W Dn: gol. «A "T wat FFF 1 * * g E — ^ ^ (IPIE Gg PINE 2121 1 8 , r , "de Eu lx * . "V AINT E ^ M 6 — * GST : » — d , , . 37^ | di. * S * 7 5 1 — * iwi. — " - * oet ar rok. XX v Jes ; i B - TTE 3 N e d ir] 2 — ^ owe 1 1 À JJJC.öÜö˙ðÄ1i UEMEA So o a — | * AMT. oie og hr n on ah iei 3 cr RI ox : : , : - rr. e T H ^ 2 1 ^» s * j| "PIDE 1 . 5 N e dis hf * , | H » diee ia c m » 1 e , : à T 7 * Lou : Y | m * - cC t , [.) P Tm m * ' r P , p^ — * * n * DT TW 5 — Tonſilioꝛum Tlariſſimi, Eminentiſſimiqʒ Juriſconſulti domini Mariani Socini iunioꝛis, Senenſis patritij, equitis, ac Ceſarec, Pon⸗ tificaliſqʒ aule Comitis, aliter Socini nepotis, Secun⸗ da Pars incipit. 5 | 2 GAS VS 2 y " fie cum iure fücceffionis paterne poſſideret M i dimidiã ptem vnius domus, alías dimidiã ea aũt de anno. 1516. totã domum pꝛedictã viia cii qua» dam alia domũcula adherente, quã a qbufdam extraneis emerat, vẽdidit Steppano de bartholinis cini Lucenſi, ⁊ magiſtro Laurentio, dio Frãciſco, Bartholomeo, ⁊ Hin centio filijs dicti Stephani p certo inter eos ouéto pcio. ¶ Et cum per venditoꝛem pꝛedictũ nulla ante venditioneʒ fuiſſet facta inqſitio de agnatie eius an emere vellent £m foꝛmã ſtatuti Zucéfis . Ex poft de anno. 152 1.per.d.em» ^ pfoꝛes fuit facta intimatio pꝛedicte vẽditionis dño Joan ni de Lilijs, Laurẽtio eius fratri carnali, dño MNicolao de lilis, ⁊ dño A attheo eius fratri oĩbus ſeparatim, ꝓut e intimationibus conftat quarum oium copia tranſmittit󰵲. € Nunc aũt ſupꝛadicti do. Jo. Laurẽtius do. Nicolaus, ⁊ dñs Mattheus de lilijs ↄiunctim ⁊ diuiſim petunt iam moꝛtuo dicto Stephano a p󰶄dictis eius filijs fünul, ⁊ p in diuiſo. d. domũ poſſidentibus, vt eaʒ tanq󰵴 ré primonialeʒ eis reuédant fm foꝛmã ſtatutoꝝ Lucenſiũ quoꝛum copia tranſmittit⁊ dñm Frãciſcũ ( qꝛ clerícue eſtcõueniũt coꝛã ĩudice eccleſiaſtico Lucẽſi, ⁊ alios coꝛam iudice layco. ¶ £ pponit p reos cõuentos ex ꝑſona dñi Frãciſci de in⸗ cõpetẽtia iudicio, qꝛ ille vti ptbornotaríue aplicus of exẽ⸗ ptus ab oꝛdinario, fic eum effe cóueniendum coꝛam ſuo iudice, ⁊ non effe ſuppoſitum ſtatutis Lucenſibus. Et attenta indiuiduitate cauſe, qꝛ.ſ.oes fratres fimul cum Reuerendo dfio ęranciſco domũ poffident ꝓ indiuiſo ide dr reſpectu alioꝝ fratrũ, vt fic caufa ita ĩdiuidua coꝛã co, dem iudice tractetur, ⁊ non cauſe ꝗtinentia diuidatur. Pꝛeterea dicit󰵲 per eoſdem reos, qð actoꝛes omnino oe, bent excludi ꝓpter intimationes ſingulis co factas. Et pꝛeterea quod dimidia domus quá Joã. paulus eme⸗ rat filio fratris nó erat apud ipſum, vt patrimonialis. Et per conſequens non ſubiacet ſtatutis loquentibus de patrimonialibus. 8 eres ¶ Auibus fic ſtantibus queritur qd iuris:⁊ inquantu iuſti tia patiatur petitur confilium in fauoꝛem reoꝛum. 51gnificue zoe emit a. d. Mattheo filio fratris eius, poſt⸗ & Sv NM M AR IVM $$ ¶ Statutum de rebus patrimonialibus certa foꝛma ven dendis,⁊ per giunctos recõperandis an liget clericos. ¶ Et an clericus poſſit declinare foꝛũ etiam reſpectu lay⸗ coꝛum litis conſoꝛtum. ¶ Et an ſtatutũ pdictuʒ ꝓcedat in re empta a traſuerſali. Actoꝛ foꝛum rei ſequi debt. 1 2 Cauſe continentia diuidi non debet. 3 Tayci poſſunt coꝛam ecclefiaftico iudice conueniri reſpe⸗ ctu cleriei conſoꝛtis litis, quem ex ſua ꝑſona alias poſ⸗ ſent declinare. o Et hoc pꝛocedit, etiam ſi ſint plures lapci, ⁊ vnus cleri⸗ cus ſolus. 5 15 Dl. Rn Et hoc in delictis etiam pꝛocedit. . Obligati ad vendendus ex fonna ſtatuti fant obligati rem tradendam. | dev Obligatio rem tradi indiuidua dicitur m cómu.opi: : Dominij tranflatio per legis ꝓhibitionem impeditur. Statutuz diſponens de rebus patrimonialibus ſub certa foꝛma vendendis, ⁊ per ↄſanguineos recupandis an li get clericos, ⁊ nu.ſequentibus, ⁊ maxime nu. 17. 9 Statuta ciuitatum etiam fauoꝛabilia clericoꝛum contra⸗ ctus non ligant. NOT (d. Bib & Ei d ce NO. w^. 1o Statuta, per que libera facultas de rebus ſuis diſponen⸗ di aufert󰵲, ſunt odioſa, ⁊ a iure cómuni exoꝛbitãtia, ideo ſtricte intelligenda ſunt, ⁊ q nu. 21. 8 11 Statuta pꝛedicta tollentia liberas facultatẽ de rebus ſuis diſponendi non ſubditos non ligant etiam laycos. 12 Statutum lʒ ꝓhibeat ſubditis alienationem, fi tfi aliena⸗ tio clerico fiat valebit etiam reſpectu ſubditi. 15 Statutum pꝛohibens alienationem in non ſubditos non Valet aduerſus clericos, ⁊ non impedit, quin clericis, in - quos alienatur res, ius acquiratur, ⁊ per eos retineat. 14 Clericus pꝛeſumitur laycoꝛum ſtatuta ignoꝛare, vti alie⸗ na, ⁊ ad ſe non pertinentia. | un 16 Cõiunctus ſaltem pꝛeſumptiue fcire pꝛeſumitur id quod conilictue fcitt. 17 Pꝛeſumptio iuris legítima líquida probatio dicitur. 18 Intimatio venditionis pꝛo foꝛma non requiritur. vt fiat agnatis, ſed ſuficit, ꝙ ipſi agnati aliquo modo notitis babeant, fcientiam venditionis tt per pꝛeſumptionẽ. 19 Judex pꝛeoculis equitatem femper babere debet. 20 Res patrimonialis in ſtatuto de quo hic altero de duo⸗ bus modis capipoteſt. M 22 Statuta debentimdꝛopꝛiari z reſringi vt minus d$ pof fint, ledant ius commune, summodo aliquid operen⸗ tur, ⁊.j. numero. ; o. à; Eonfil-o. Adaria. Soci. . vol. aa íj MARIA. 43 Res patrimonialis que Gícatur, Patrimonium quid ſit, EY 24 Statutum dictans in patrimonio admíttendoe efle pro» ximioꝛes ex parte patris, in matrimonio vero ex parte * matris habet locum, etiam ꝙ quis non babeat matri⸗/ monium, qꝛ mater eius adbuc viuit. 25 Matrimonium quid ſit. A POLI 26 Statutũ in co loci nõ bs,ífi quo eius verba no verificant󰵲. 27 Statuta maxime odioſa, ⁊ iniqua tantum diſponũt, quan tum loquuntur⁊ non vltr a. | Rcs 48 erba quando funt clara ín eis inſiſtendum non eft. is Pꝛecedentia declarant ſequentia. oe Et ftatutum vnum aliud declarat. | 31 Res ſemel alienata libere efficitur glienabilis. 32 Statutum de rebus venditis recuperandis per agnatos non pꝛocedit reſpectu rei ab aliquo ex agnatis empte, puta a fratre, quia eam libere, non obſtantibus ſtatu⸗ ils, venere pote t 35 Verbum qàlíbet fic dz interpꝛetari, vt aliquíd operetur. 34 Fama non inducit pꝛobationem plenam, imo nec ſemiple ne pꝛobat, ſed tantum alias ꝓbationes coadiuuat. 35 Implicatio vel 2díctío aliqua in ſtatutis aſiderari nõ d. 36 Bona, que nobis ab aſcendentibus relínquuntur videns tur nobis quodam iure nature oebíta. 32 Firmius apud nos cft illud, quod pꝛopꝛia puiſtone acqui 5 fuimus, q quod alterius pꝛouiſione. 38 Numerus pluralis duos adminus requirit. 39 fuod cõnune eſt, pꝛopꝛie meum non eſt. & CONSILIVM & PRIMVM. & S Jrigat Dis verba 2 mea in víam veritatis ⁊ iuſtitie. ¶ "1:0 reſolutione pꝛeſentis ofultas tionis plura veniũt diſcutien da. ¶ Et pꝛimo vtrum Reue || rendus ofío Franciſcus pꝛo⸗ thonotarius aplicus tanquá | exemptus poffit declinare fo rum et reſpectu fratrum, ⁊ fic totam caufam auocare ab oz dinarijs Zucenfibue . ¶ Scꝭðo vtrum coꝛam iudice dicti dñi Franciſci fint ſeruanda ſtatuta Lucenſia loquentia de rerum patrimonialiuʒ alienatione ita vt illis dñs Franci⸗ ſcus dicatur ſubiectus. ¶ Tertio pofito fine pꝛeiudicio ve LA SON y L| ) J Wu 2 - dt ' t b S N / uo z fh HE / 47 | 4 10 5 N ' ^ 0 WW EN 3 M ; à , hn $ ond 7 / N Her BN " t n» AM Dn 7 Ul l 1 à | lA f ri 7 | / : À ; i 1 2 7 N A ^ Y * H ! a uU Mer n : N ritatis, ꝙ feruanda fint videndũ erit vtrũ iſti de Lilijs fint ab agendo repellendi vigoꝛe iutimationum eis factarum. ¶ Auarto ⁊ vltimo, vtrum faltem fint repellendí pꝛo di⸗ midia. d. domus quam Joã.paulus, qui reis 2uentie ven didit emerat a. d. Mattheo filio fratris eius. ¶ Capien⸗ do itaq; pꝛimum dubiũ, ⁊ ↄcluſie loquendo dico ꝙ cum dñs Franciſcus fic exemptus ab oꝛdinario Lucenſi, qꝛ cft piotbonotaríus apoſtolicus pót ad fuum iudicem toram. caufam trabere illam auocando a Lucenſibus iudicibus. » Ham non eſt dubium, ꝙ acto: ſequi debet foꝛum rei. c. cum fit generale, de foꝛo competenti cus fimilibus. ⁊ pꝛo⸗ pterea dominus Franciſcus Reuerẽdus pꝛothonotarius non poteſt aliquo modo conueniri niſi coꝛaʒ ſuo iudice, vt eft dlariſſimum. Cuʒ autem cauſa iſta in qua ipfe ⁊ omnes fratres eius aſſerantur obligati ad reucndendum fit indi» uidua ⁊ cõnexa, debent omnes fratres fimul cum ipſo dño & Franciſco coꝛam iudice fio conueniri, f Et hoc ne ꝑtinen tía caufe diuidatur arg. l. nutli, cum fua materia. C. de iudi. 2 icratione ꝑnexitatis ⁊ indiuiduitatis cauſe fratres Re 3 SETS ofii Franciſci, flicet layci fint ⁊ ex fua pfona iudi ires declinare non poffent poterit tamen róne CE — eis in tali caufa ꝑiuncti vt fic ipſi ꝑſe⸗ es f par 3m qð per fe ꝑſequi non poſſent, pꝛo quo e facit. l. ſi cõmunem. in pꝛĩ ; ant ita in caufis indíbídri: pzinc ff quẽadmo, ferui, amit. auſis indiuiduis voluit D ; ſperitos ff v. ⁊ poft eus Bar. in. l. luriſperitos. f. de excuſa. tuto.refert ⁊ ſequitur auus meus do. Adaria.ſoci.in ꝑſi.xij. Auo sum t niam ín Ia. in.iiij. q.dicens boc ꝓcedere etiam ſi plures * n SO CI. folue clericus pꝛout otíngít in caſu iſto, connenit enim p cum cadem caufa fit agitanda agatur coꝛam eodem iudi⸗ ce ne caufe gtinentia ofuidatur z ne contingere poffit ab⸗ ſurdum ſi varie, ⁊ foꝛte contraríe a diuerſis iudicibus ſnie pꝛoferentur. ¶ Et ex co qꝛ vnus folus iudex debet adiri, ⁊ ſup tali caufa iudicare, dicemus ꝙ erit iudex eccleſiaſti⸗ cus, ⁊ in caſu noftro iudex Reuerendi dñi Franciſci, qꝛ.ſ. ille dicit󰵲 maioꝛ ⁊ dignioꝛ, iuxta not. in auc. qũo opoꝛ.epi⸗ ſco. in glo. in ver. vtraq;,⁊ ibi ét doc.tradũt col.i. « in.c. ſo lite.de maio. obe. cum ſimi. Maius aũt ⁊ dignius trae hit ad fe minus dignum. l. per minoꝛeʒ. ff de iud.⁊. c. quan to. extra eo. Merito ergo iudex eccleſiaſticus trabít ad fe totam cauſam, put egregie declarat auus meus in. d. con⸗ ſil. ij. in.iiij. q. Et ibi inter cetera cõcludit ꝙ hoc ꝓcedit etiam in delictis vt.ſ.ex pluribus fimul de vno delicto ace cuſatis vnus folus clericus poffit totam caufam etiam re⸗ ſpectu laycoꝛum declinare ⁊ petere ipſam, ⁊ omnes accus n ſatos deduci ad iudicem eccleſiaſticum vt per eum. Auod etiam voluit patruus ⁊ dñs meus Soci.in.l.cuʒ ſenatus. 1 in fi f de reb. dub. Fely. in. c. i. iij. colũ. in ver. « dixit dñs Anto. de pꝛeſcrip. ⁊ Joan. crot. in. l.i. v. colũ ff. de verbo. obliga. ⁊ per iftos etiam alij plures allegantur vt per eos. ¶ Et ſi hoc pꝛocedit in delictis vbi ſolet acrius aduerſus delinquentes pꝛocedi, qꝛ publice intereſt, ne delicta remae neant impunita, iuxta.l. ita vulneratus. ff ad leges aquiliã. foꝛtius in ciuilibus, ⁊ fic in caſu noftro vbi tale intereſſe non conſideratur, auc. multo magis. C. de facrofanc.eccle. ¶ Stet ergo in hac pꝛima queſtione concluſio ꝙ Reuerẽ due dñs Franciſcus totam caufam ꝓpter eius cõnexita⸗ tem ⁊ indiuiduitatem ad iudicem ſuum deducere poteft,? a Lucenſibus iudicibus auocare. ¶ Pꝛo quo beue facit doctrina Bar. in. l. pꝛecipimus. . eo obſeruando. C. de ap pella. quam Alex. ibi in apoſtil. dixit efle veraʒ. ¶ Faciũt etiam plura cumulata per Jaſo.in.l.ſi emancipati.ij. ij. et ſij. col. incipiendo in ver. nõta tu diligenter ⁊c. C. de colla, ⁊ maxime in fexta additione. ¶ De ꝑnexitate autem ⁊ ín» diuiduitate cauſe pꝛeſentis non eſt dubitandum. ¶ Pꝛi⸗ mum enim tat ex eo qꝛ omnes pꝛedicti fratrce de Bar tolinis layci vna cum Reuerẽdo dño Franciſco exempto domum, de qua agitur cómuniter ⁊ pꝛo indiuiſo poſſidet. ¶ Secũdum vero batur, illi obligati ad vendenduʒ ex foꝛma ſtatuti funt obligati ad non tradendum.l.ex eme pto.in pꝛin. ff de actio.empti.tradit patruus ⁊ dñs meus Soci. in conſil.xvj. Anno dñi.per totum.iiij. volu.⁊ eft có. munis opi. vt per Jaſo.⁊ alios in.l.ſtipulationes non dini duntur ff. de verbo. obligatio.fobligatio autem rem tradi dicitur indiuidua, vt per Bar. ⁊ alios in. d. l. ſtipulationes non diuiduntur.⁊ in. l.iiij. . cato. in ſecũda opi.⁊ ita fe ha bet magie cõmunis opi.vt ibi per do.meuʒz Soci.⁊ alios Moder. vbi alíquando dixi in tertia ꝓcluſione circa tres pꝛimas opinio. Bar. ¶ Et licet aliqui teneant ↄtrarium quoꝛum opinio diſputando teneri poſſet vt ibi plene dixi tamen ín iudicando non eft a cõmuni opinione fecedendũ per iura vulgaría.« iſta ſufficiant circa. i. q. C Circa fcóag. ví pꝛima fronte dom ofím Franciſcum ſubiectum effc (tae tutis loquentibus oe rebus patrimonialibus, ⁊ in ꝓpoſito boc eſt diccre ꝙ domus ipſi vendita tand$ pfimonialis fir oino tradenda agentibus oblato pꝛecio eius nõ obſtante ꝙ ipfc (it exemptus ⁊ pfona nó ſubdita iudicibus Lucẽſi⸗ bus ⁊ boc vr aperte determinatũ per ſtatutuʒ fub rub. de alie. fac. in nó ſubdi.⁊c. in.c. xcij. lib. j. naʒ in co clare diſpo nif ꝙ fi qe venerit ad alique actũ alienationis rei pfimo⸗ nialis in non ſubditũ ftatim ⁊ ipſo facto pꝛeſumat󰵲 eas alie naſſe « eius poſſeſſionẽ tradidiſſe ei ad ques ius recompe⸗ re ꝑtineret vt in eo ſtatuto latius legi põt. Quo ſtante ſeꝗt ꝙ alienatio facta per Reuer. do. Franc.dr fuiffe nulla ab uitio nec in eum vf dñium tranſlatuʒ, tum qꝛ ftatutus illud vult alienationem factá c dñium tranſlatum in cus ad qué ius recõperandi ꝑtinebat, vt dixi, [tum ét qꝛ per phibitio ne. l. impedit󰵲 tráflatio offi iuxta no. in. l. ea lege. C. de 2di. ob cau. ⁊ tradit p doc. in. l. filiuſfa. ꝙ diui. fr de leg.i. Nec vr poſſe dici qp tale ſtatutũ non valeat tanq; factũ 2tra li bertaté ecclefie, t 2 clericos, quos ligare non pót. Am v poſſe rũderi, ꝙ imo nõ ví tale qꝛ ſtatutũ nó diſponit ð cle, ricis, vcl ! i ! rs CG.ONST . ficio, vel de rebus ecclefie, fed de rebus patrimonialibus laycoꝛum, ⁊ circa perſonas ſubditas, vʒ vt q; pꝛimum ven LI dere tentanerint oícátur vendidíffe agnatis vt in eo df fta in fimili ſtatuto voluit Jac. but. in. l. aſſiduis. C. qui po⸗ tio. in pigno. habe. pꝛout refert Ang. in cóft. xlviij. ex the⸗ mate dicto circa medium verſiculo de ſecundo dubitari poteſt, vbi ctías ipfe videtur velle qp talía ftatuta valeant. ¶ Aerum his non obſtantibus vr dicendum contrarium vt. ſ. dominus Franciſ. dñium acquiſierit nec ad reuendẽ dum teneatur, fic ꝙ aduerfus eum ſtatuta de rebus pa⸗ 9 trimonialibus loquentía non babeát locum f nam ſtatu⸗ , ta ciuitatum ét ꝙ effent fauoꝛabilia non lígant actus aut contractue clericoꝛum yt eft tex.⁊ ibi voc.tradunt in.c.ec cleſia fancte Marie de conſtit.⁊ ibi Moder. dicũt qp ifta eft cõis opi. foꝛtius ergo hoc dici debet in pꝛopoſito no⸗ ftro cum ſtatuta pꝛedicta non fi oluni non fint fauoꝛabilia fed odioſa, neduʒ venditoꝛibus vt ſtatim oícas fed etiam emptoꝛibus , fic in pꝛopoſito domino Franciſco cleri⸗ 10 co. ¶ ¶ Et pꝛo ifta cõclufione facit, qꝛ cũ ſtatuta pꝛedicta fint contra ius cõmune, quo oat oibus libera facultas di⸗ ſponẽdi de rebus ſuis. l. vſqʒ adeo ff ſi qe a par. fu. manu. . fs ⁊ maioꝛ. ĩſtit. de his q fant fui vel alie. iur. l. ĩ re niáda ta. C. manda.⁊. l. dudum. C. de contraben.empt.cum fimi ibus, confequenter (int odoiofa,« a iure cõmuni exoꝛbi tania, cum talem libertatem auferrant pꝛout tenet Joan. and. in addi. Spe . in tit.de emptio. vendi. S. nunc viden⸗ di ver. fed pone ſtatutũ eſt in aliquo loco, clare dicens qp alia ftatuta ſunt odíofa ⁊ ita refert,⁊ ſequitur Jaſ. in cõ⸗ ſilio.cxciiij.ſuperuacuo video.ij.col.ij. vol. fequitur quod debent ſtricte intelligi. l. quod vero contra, ⁊. L. ius ſingula rc ff de leg. c. c. que a iure cõi de reg. iur. lib.vj. iuncta etia regula.c.odia eo. tit.⁊ in propofito ſcribit Roma. in con⸗ ſilio. cccclxxxiiij. hoc o» vicinus in pꝛin.ſie igitur conclude di eft ꝙ talia ſtatuta fic ſtricte intelligenda non debẽt pꝛo cedere aduerſus ꝑſonas vel 2ctue clericoꝛũ maxime exẽ⸗ toꝝ ab oꝛdinario put eſt Reuereñ .d. Franciſcus. ¶ Nec ob. ꝙ dicebatur ſtatutum non videri factum contra liber ratem ecclefie, neq; contra clericos, ſed folum 5laycoe ⁊ de rebus laycoꝛum.Qm po reſolutione aduertendum eſt, qꝛ aut loquimur reſpectu alioꝛũ ſtatutoꝝ nõ de illo in. d. c. xcij. aut loquimur de ipſo.c.xcij. ¶ Pꝛimo cafu reſpi ciẽdo alia ſtatuta dico, ꝙ imo cõtinẽt aliquid cõtra ius ec cleſie feu clericoꝛum fi ipfi emerint, quía afficiunt ré vendi tá onere illo, vt reuendatur agnatis poſtq; trãſierit in em ptoꝛem, ⁊ fic in pꝛopoſito noſtro in clericum pꝛout pꝛobat󰵲 in. c. lxxxvj.ij.lib.ſtatutoꝛum fub rub. de eo cp facta aliena tione intelligatur ius recompere acquiſitũ, ⁊ clarius ſub rub.ſi omiſſa fit foꝛma inquiſitionis.in.c. lxxxij. in pꝛincip. ibi licitum fit; ei ad quem ius recompere pertineret rem ipſaʒ emere, ⁊ acquírere ab eo in ques tranſtata fuiſſet «c. vbi etiam ſtatim imponit󰵲 onus ementi, vt reuendat. Quo ſtante ſequitur ꝙ non debent talia ftatura valere aduerſus 1 clericum per pꝛedicta. Immo dicit Jaſ.in.d.cõſi.cxciiij. in pꝛinci.ꝙ fimile ſtatutum ẽt laycum non ſubditũ non liz gat, cõcludendo poft multos doctotcs quomm conſilium compꝛobat qp fimile ſtatutũ factũ Binaſchi nó ligat Pa pienfem emptoꝛes, qꝛ nó ſubditũ minus ergo in caſu iſto ligabitur clericus,⁊ ctrca hoc non credo eſſe aliquam du⸗ bírationem deo vltra non infiſtam fuper eo. ¶ Secundo vero caſu ſi loquimur de pꝛed. capitulo.xcij.⁊ adbuc dicẽ⸗ dum cft tale ftatutum non valere, neqʒ effe attendendũ ad uerſus clerícus maxime exemptum prout eft Reuereñ. d. f Franciſcus bartolinus, qm l5 verba ſtatuti pꝛedicti oírígá tur ad laycos, ⁊ fic ad ſubditos, & de rebus eoꝛũ loquant negari tñ nõ pót qii virtualiter oicat factũ etiaʒ aduerſus nó ſubditos, fic aduerſus clericos ſi eis vendat, nã cum iſtud ſtatutũ annullet alienationẽ factã p ſubditũ,⁊ ipſum liget neceſſario of et annullarc emptione factã a clerico 5 qué ftatutii diſponere nó põt vt dictu eſt e bac rõne atten ta ſingulariter voluit gl. Jo. and. in. c fi. de imu.eccle. lib. 12 vj. in fat rone, f qp Er ſtatuti phibeat ſubditis alienationẽ fiti alienatio fiat clerico vel eccle valebit ét reſpectu ſub⸗ diti, ita refert, f equit patruus. c. d. mele Soci. in ofil. 13 rij. circa dubia data. ij. vol. vbi logt󰵲 de ſtatuto multus P RIM ſimili quo pꝛobibebat󰵲 alienatio in nó ſubditos,⁊ cõcludit nõ valere aduerſus clericos ⁊ nó impedire qn clericis in quos res alienatur ius acgtat󰵲 ⁊ p eos retineat. Et p bec rñdet󰵲 ad ca d in 3:íii.&allegaut. ld d pt ⁊ alíter rñderi vt. l. dicamus tũc illa pꝛocedere, fic actũ ẽt reſpectu cle⸗ vici nó valere qii p ſtatutũ inhabilitat󰵲 ſubditus, eo caſu.ſ. qii actus ille pẽdebat folii ab ipſo ſubdito, ꝓut eſt teſtari, vá tüc teſtm ét factũ in fauoꝛẽ clericoꝝ nó valeret, fi vero actus pendet ab vtroqʒ put in ꝓpoſito nro eft empt. ⁊ vé dí.« ꝗlibet actus vltro citroq; obligatoꝛius,⁊ tuncactus — valebit in fauozé clerici, ne alias dicamus p ſtatutũ annul x lari actũ clerico fic ꝙ ĩmitat falce in meffes alíená 2.1. ſicuti. S. ariſto cii ibi no.p doc. ff ſi ſer. vendi. T Et maxime boc eft dicẽdũ in ꝓpoſito nio refpectu Reuerefſi.d. Frãci. q tanq󰵴 clericus,⁊ diuino cultui intentus pſumit󰵲 ignoꝛaſ⸗ fc ſtatuta laycoy tanq; ſtatuta aliena⁊ ad ſe nõ ꝑtinẽtia arg. l. verius. ff de pba.« tradit in. l.cũctos populos. C. d 15 ſum. tri. ⁊ fi. ca. hãc diſtinctionẽ ſignãter pofuit Pe. de an cha. in. c. canonũ ſtatuta de ↄſti.in.xij.q. pn. ver. hic cadit. q. diſputata, ⁊ ed refert ⁊ ſeqt󰵲. d. meus Soci. d. ꝙſi.xiiij. ꝗ ĩẽt alia plura ponit ad ꝓpoſitũ ⁊ p q tollr ĩ ppofito nro diffcultas d cii oĩbus pateãt aliter nó refero fed ad eii me remitto. L T Nõ ob. auctoꝛitas Íng.in.d.ofi.rlvíij. cus alijs p eii allegatis, q; ſi recte aduertat nó v i eo ſe firma re. ⁊ multi dubie logt a nó fine cã, q vt ipfe ibi dicit mul ti tenuerũt 2riti,c rõnes ét vrgent 5 talia ftatuta,c ex his ꝗ. S. dcã ſunt apparet op eius opinio (et ſi illas audacter firmaret) de iure nõ eft admittẽda. His fic ſtãtibus cũ cá iſta ĩ totũ fit auocãda a iudicibus lucéfibus ét reſpcũ frus p󰶄dicti.d. Frã. laycoꝝ vt. S. fuit oclufus ſeqt󰵲 ꝙ reſpcũ toti? các ftatura pdcá nó fint ſeruãda attẽta cõnexitate, c idiui⸗ duitate eius, fic ſegtur qp pdícti layci frẽs.d.Frã.ex pfe ma eius ofequent ꝙ ex ꝓpꝛia nullo mó bércpoffent put ⁊ . dixi reſpectu declinationis alioqn ſequeret󰵲 ĩ eadẽ cauſa diuerſas ⁊ foꝛte otrarías fniae poffe ferri qp nó eft tollerã dũ vt ꝑ auũ meii i.d.2fi.rij.c.Stetígi. ¶ Circa tertiã. q. q magnã vr bfe diffcultatẽ, q: plurima bincinde dici poffet, ego atr nó ĩſtabo, qꝛ pluribꝰĩpeditꝰſuʒ.⁊ tpis anguſtia nõ patit󰵲 vt fup ea matura ↄſideratione pbabita vt deſidera⸗ bã qcq󰵴; ſcribere poſſim ⁊ hoc equo oia patioꝛ, qꝛ non eſt neceſſariũ fup ea diſputare, cũ rei 2uentí p aliã viã veniãt abſoluendi, vt ex p󰶄dictis tat. ¶ Hoc tñ nó reticebo vʒ qp cus vere ſingulis actoꝛibus inotuerit p pdcás intima⸗ 'tiones domũ fuiffe vẽditã I foꝛte nó ad vnguẽ c minutati fuerint oia ocá ex quadã foꝛte inaduertẽtia notarioꝛũ, € bona fide feu 2fidétía iſtaꝝ de Bartolinis ſatis durũ vt ꝙ illi de lilijs iã domũ vẽditã ſciẽtes paſſi fuerit tot tpa la biz nc, qꝛ vidẽt dom quodãmõ renouatá, 2. S. modum melioꝛatã velint vti remedio ſtatutoꝝ,⁊ certe alienũ ab oi ciuilitate, ⁊ modeſtia vr ⁊ ipíii abſq; dubio 8 mentẽ ſtatue tiũ, attẽto marie ꝙ poft ĩtimationes pdcãs voſimile eft qp oia mínutati nouerint tád5 ſuꝑ eo babétce intereſſe ⁊ pfer tiz cii ex. d. ĩtimationibus alique ad vngus fuerit facte oĩa 16 expꝛimẽdo put vfir ſtatuta reqrere, d. n. aliꝗ coz noz uerũt ét ceteri tãq; ↄiũcti vñr nouiſſe ſaltẽ p󰶄ſumptiue arg. l. octaui in fl f vñ cogna. Et ( ni fallo2 ) cuilibet bono vi⸗ ro vídebit iftud verofünile , d io arg. ſimpto a veroſiti q in iure eft valídiffimü p iura notiſſima poffet facile dici, qð oẽs pdci de lilis p󰶄ſumant󰵲 oia ꝑticult nouiſſe qð vf ſuf⸗ ficere, vt oftat ex ſtatuto ſub rub. ſi omiſſa fir foꝛma ingſi⸗ 17 tionis ⁊c. in. c. lxxxij. ĩ ver. vel fr alio mo ltime ſciuerit f Ju ris. n. p󰶄ſumptio folet dici ltima,⁊ liqda ꝓbõ. l. ſi qs locu⸗ plex. ff de ma.tefta.c.L.E imperatoꝛ, c vtrobiq; tradũt do cto ff. de le. j. ⁊ tradit i terminis ĩ hoc ſtatuto lucéft oeci. in 18 ꝗſi.ccxxij.viſo pũcto. ij. col. . ij. Pn. vbi zcludít ingſitio né feu ĩtimationẽ ñ reqri ꝓ foĩa, fs ſufficere, qð aliquo mó agnatí beant notitiã.⁊ ſciaʒ vẽdõnis ét p pfüptioné,q: p⸗ füptio iuris of líqdiffima pbo,vt p eũ ex cuius öbis pluri iii becocá ofirmant. Ex qbus oftat (me honeſtati eqta ti ac cnilirati(ín bñ itituta, ac religioſa rep. qualis € lucé« fie)attédédis quenire iſtos de lilis ab ĩſtituta actiõe ét pp pꝛedictas intimationes repellendos effe quod tamen ex caufa pꝛedicta plenius non oífcutío fed relinquo religio 19 ni, uſtitie ac bonitati iudicare debentis, T qꝛ femper pꝛe Conſi.d. Maria. Soci.ij. vol. aa tij M AR II. oculis equítatem babere debet.l. quod ſi epheſi cum fimi — libus ff. de eo qp cer. loco, que abfq dubio materia reperi tur ex parte iſtoꝛum de Bartolinis reoꝛuʒ conuentoꝛum. 20 ¶ Aggredioꝛ nunc quartam, ⁊ vltimam queſtionem, f ⁊ 41 — pꝛo eius reſolutione clarius habenda cõſidero, qð res pa trimonialis poteft ( reiectio multis) capi in iftis ſtatutis altero de duobus modis. ¶ Pꝛimo pot intelligi res pa. trimonialis.i.que reperitur in agnatione aliqua que aliqfí fuerit maioꝛum de tali agnatione, ⁊ aſcendentium per li⸗ neam mafculinam eius qui vendidit, ⁊ qui vult redimere, ⁊ pꝛo ifto ſenſu vr facere.d.c.lxxviij.ſub rubꝛi.de patrimo nialiũ rey alienatio. ín pꝛin. ibi patrimonialis.i.que fue⸗ rit ſuoꝛũ per lineã paternã aſcendentiũ, nã ſupꝛa locatus erat tex.de vendere volente, ⁊ exiſtente fibi coiuncto in ea dem agnatione víqs ad quartũ gradũ pꝛopter qð vr; ꝙ il la verba.i.que fuerit ſuoꝛum ⁊c.referantur ad vtrunq;. e melius vf hic ſenſus pꝛobari in fi.eiuſdẽ capituli vbi dici⸗ tur, ꝙ res debet intelligi patrimonialis, ſi pꝛobetur, ꝙ fue rit ſuoꝛum per lineam paterná aſcendentiũ vel qp faerit p patrimoniali poſſeſſa. ¶ Et ſecundũ iſtũ fenfum in pꝛopo fito dicendũ eſſet, ꝙ tota domus, de qua agitur fit patri⸗ monialis ⁊ ſtatutis iſtis ſubiecta et reſpectu partie d$ Jo. paulus lilius emerat a domino Zff»atbeo fratris filio , qꝛ & illa dimidia fuít aſcendẽtiũ per lineã paternã ⁊ fic ipſi⸗ us agnationis, ⁊ pꝛo patrimoniali poſſeſſa per ipſuʒ zif»a tbeum, fed iſte fenfus non vf tenendus, vt ex dicendis conſtabit. ¶ Cinde ſecũdo modo põt, ⁊ dʒ capi res patri» monialis ita vt ſtatutis iſtis ſubiaceat illa ſolum que ſit apud vendere volentẽ tandi res ſuoꝛũ p líncá paternam aſcendentium hoc eft q ipfe habuerit a ſuis aſcendenti⸗ bus p linea prnã iure ſucceſſionis donationis vel alio mo, res aüt illa d$ venditoꝛ baberet aliunde puta, qꝛ emit ab aliquo ex fuis agnatis apud eii nó of eſſe, vt patrimonia, lie €t ꝙ illa aliqñ fuerit ſuoꝛũ aſcẽdentiũ per line pfnam eo qꝛ ipfe cá nõ acquiſiuit ab ipſis aſcẽdentibus neq tãq; rẽ ipſoꝝ feutáds ré primonialẽ, fed táds res alterius, vt fic acdamue re primonialẽ in pꝛopoſſto capi debere eá dũ taxat, que ad venditoꝛẽ peruenerit per aliquẽ ex ſuis aſcẽ dentibus per lineã paternaʒ. ¶ guo ſenſu, intellectu po fito ſequitur in cafü noſtro, ꝙ dimidia pars domus d Jo an.paul.emerat, vt. õ.nõ erat apud eũ, vt primonialis nec ſubiacebat ſtatutis iftis de pfimonialibus loquẽtibus, ⁊ p fis potuit illam dimidiã libere, ⁊ abſqʒ aliqua inquiſitio⸗ ne vendere iſtis de Bartolinis, ⁊ fic et feqtur ꝙ vbi iſtis actoꝛibus in pñti indicio alia nó obſtarent( de quo tñ. & di ctii fuit) ſaltẽ veniũt repellẽdi refpectu oímidie partío do mus, de qua agit eo ꝙ illa $5 mété iſtoꝛũ ſtatu. erat pfimo nialis, nec ín ipſius venditione requirebat󰵲 aliqua inquiſi⸗ tio. ¶ Tota ergo vis ftat in boc vt oftendatnr iſte fecun» dus ſenſus verioꝛ pꝛimo, ⁊ qp eti ſeg debeamus, T Ande pꝛo hoc apertius demòſtrãdo p󰶄ſuppono pꝛimo, q ftatu ta buiufmodi funt 5 regulae iuris cõis exoꝛẽbitãtia, ⁊ odio fa vt ex iaʒ dictis cõſtat. Itẽ ét dñr iniqua m Ange. in. l. dudum. C. de cotrabé.empt.rcfert,z ſequit󰵲 Jaſo. in conſi. ccxxiiij.pꝛincipale dubiũ.ij. col. ver.pꝛedictã foꝛtius.ij. vo | lu. adco hec in talibus ſtatutis conſiderantur, vt non leui ratione in oubium reuocauerit Sal. in. d. l. dudum.in.ij. queſtio.vtrũ valeãt vt per eum. Eſto tñ ꝙ valeant qũ fiũt a non recognoſcente ſuperioꝛc, vt ipſe ibi cõcludit. Nega ri tñ nó põt quin fint iniqua, odioſa, uri cõi p󰶄 ia, c a iuris regulío exoꝛbitantiſ. vt ex pꝛedictis conſtat, ⁊ voluit ét pa truus ⁊.d.meus Soci.in cõſi.cclxxij. non pꝛoſequẽdo.iiij. col. ex hoc infertur, qð in ſuis verbis oebét ſtrictiſſime in rerpꝛetari, ⁊ vt quanto minus fieri pót ledãt ius cõe argu. *P:Ccipimus,in fi. C. de appel. ⁊.c. q󰵴 a iure cõi.de re. iur. i. du adirur in. . fi vero € de viro. ff ſol. ma. ⁊ in. c. cum dile ctus de conſuet. per . tutum tit. de co dx ilum tex. Jo.calder.in conſi.vj. an fta domi. meus Socl. in cog lxrr: c - a cum fimilibus (eu conco;d. i nõ eft oubíii.ij. col.ij. vol. in terminis de hoc fta cordantibug vt per Deci.loquentẽ 2 ^ 1 Ti.d.cófi.cc j. in Hi . ⁊ in conſi.cclxxy.in caufa que luce. vij. col. ⁊ e 22 ſa petitione.q.col. Et adeo verum eſt, ꝙ talia ſtatuta de 23 S O. bent ftrictiffüne,c vt minus ledát ius cóe interpzetart , ꝙ pꝛopter banc cá; ét licitũ (it verba impꝛopꝛiare, ⁊ reſtrin/ gere dummodo aliquid operentur, vt per doc.pꝛedictos maxime.coꝛ.in.d.conſi.cxv.tradit Barba.in conſi. l. cle⸗ mentiſſimũ Deum. ij.col.iiij. vol. ⁊ Laur.calca. in confilio lxxii. ꝙ dictis filiabus.v.⁊.vj.col.cum concoꝛdan.mul⸗ tis, quos longũ effet referre. ¶ T Secũdo ꝑmitto, ꝙ res patrimonialis 05 dici res in patrimonio habita patrimos nium att £5 expoſitoꝛes latinoꝛũ verboꝛũ of hereditas a patre pꝛoueniens, ⁊ ita et apud nos dixit Joã.bertachini in ſuo ampliſfimo repertoꝛio in verbo patrimoniũ, c iftud a4 tt recte intuenti ſentit Bar. in 2ft.crlj. ſtatuto vbis vete⸗ ris T dum dicit o ſtatutũ dictãs in patrimonio admitten dos pꝛoximioꝛes ex parte prie in matrimonio vero ex pte matris habere locum ẽt ꝙ quis nõ habeat matrimonium qꝛ mater eius adbuc viuit, fic ei nõdũ fit heres, nã inquit Bar. in patrimonio.i.in bereditate patris admittent󰵲 pe ximioꝛes ex parte eius ⁊ iſta ſentiens hoc confilium refert ⁊ ſequit󰵲 Bꝛun.in trac.de ſtat.exclud.femin.⁊c.in.viij.ar⸗ ticulo.in.xxviij. q. f Et ide in pꝛopoſito dico de matrimo nio, vt. S. dicat󰵲 hereditas a matre pꝛoueniẽs, vt voluit ibi Har. Hoc ſtãte ſequit󰵲 qp in propofito res patrimonialis, dici dz illa, quã quis bs ex patris hereditate c ſimiliter €t res matrimonialis, quá bs ex hereditate matris, hoc addi to ex intentione iſtoꝛũ ſtatutoꝛũ vel alicuius ex aſcẽdenti⸗ 26 27 28 29 bus per patrẽ, vel per matreni. ¶ is ſic poſitis dico pie dictus ſecũdũ ſenſuʒ verioꝛẽ oftendi,z per 2fío bác dimi⸗ diaz parteʒ domus non poſſe dici fuiſſe apud Jo. paulum venditoꝛem, vt patrimonialẽ. Nazʒ fi attẽdimus pꝛopꝛieta tem verbi patrimonialẽ, ⁊ velimus in ea folum habere lo⸗ cum ſtatutum clarum eft q iſta dimidia pars domus non venit ad ipſuʒ venditoꝛẽ ex paterna bereditate fed illã ha buit ex pꝛopꝛia pꝛouiſione ꝑ emptionẽ factã a filio fratris 7 meríto ſequit󰵲 ꝙ ſtatutũ in ea locii habere nõ os cus ver⸗ ba eius in tali dimidia non veríficent.l.fi ſeruũ. &. nõ dixit pꝛetoꝛ. ff de acqui. here. ⁊.l.j. &. ſi is qui nauẽ󰵲. ff de exercit. tradit patruus meus Soci.per.d.iura in cóft.xxíij. circa pꝛedictum pꝛima col. iii. vol. ⁊ eft hoc cóc dictũ ⁊ ſatis no tum. Statuta enim tantus diſponũt, diti loquunt󰵲 ⁊ nó Iltra, vt dixit Bal. in. l. teſtamentum non ideo. C. de tefta. ⁊ iſtud maxime pꝛocedit in exoꝛbitantibus odioſis, ⁊ ini» quis ſtatutis ( pꝛout ſunt iſta) per ea que. S. dicta fuerunt Et ꝙ in iſtis ſtatutis pꝛedicta interpꝛetatio i pꝛopoſito fie ri debeat vi pꝛobari ex illis verbis que fuerit ſuoꝝ ꝑ lineã prnam aſcendentium, que. S in contrarium allegabantur nam dico abſq; dubio ꝙ verbus illud ſuoꝛũ refertur f. olus ad vendere volentem cum enim dicatur fi qua ꝑſona ven» dere voluerit res patrimonialem.i.que fuerit ſuoꝛũ ⁊c. cer te grammaticaliter exponendo dicemus ſuoꝛum.i.ipſius vendere volentis, ⁊ quía hoc arbitroꝛ indubitatum nó in ſiſto vlterius ſuper eo. ¶ Quo poſito dico ꝙ verbum il⸗ lud fuerit debet intelligi immediate, ita ꝙ de aliquo aſcen dentium peruenerit ad ipſum vendere velété quod in pꝛo pofito non reperitur de iſta dimidia domus. ¶ Et ifta ins terpꝛetatio pꝛobat󰵲 pꝛimo ꝑ. c. lxxix.ſub rub. de rerũ mri monialiũ alíenat.nà in eo apertiſſimc oftendit ré matrimo nialẽ in pꝛopoſito accipi tm pro ea que ad vendere volen tez ꝑuenerit p ſucceſſionẽ matris vel alioꝝ per lineã ma» ternã aſcẽdentiũ vel alio modo acquiſitam a matre vel ab aſcendentibus p lineã maternã, T ⁊ cũ in boc verba fint clara fuper eie nó eft inſiſtendũ. l. ille aut ille. . cum in vero bis. ff de leg. ij. Ande videtur concludendum ꝙ quicquid ibi dicatur de re matrimoniali ex intentione ſtatuentium pꝛocedat, etiã de re patrimoniali tum per argu. a ſimili iu xta. l. non poſſunt ff. de legí. 1 tum ét qꝛ pꝛecedẽtia decla⸗ rant fequentía , ⁊ ecótra.l.fi ſeruus pluriũ in fi. ff de lega. j. ⁊ etiam quía enum ſtatutum declarat aliud iuxta doctri nã Mar. in. l. pꝛetoꝛ ait. g eriqʒ bec differentia. ff vi bono. rapto. cum concoꝛdantibus, vt per Coꝛne. in coſi. clxxxij. pꝛeſuponitur ſtatutum pꝛope finem fecundo volum. ¶ £t mayíme boc procedit in pꝛopoſito quía ex intentione ſta⸗ tuentium eft ( vbi non reperitur expꝛeſſa differẽtia) vt pa trimonialis, ⁊ matrimonialis res in ſuis terminis a parí p cedát vt pʒ in. d. c.lxxix. ver. ⁊ védicét ſibi locũ oía jc ſing. ¶ Sccundo — ^ 30 3 31 33 84 5$ 36 Nes A Secundo pꝛobat󰵲 talis interpꝛetatio, qz vt. . dictũ eft femp os fieri ínterpetatio vt per ſtatutũ exoꝛbitans, ⁊ col rectoꝛiũ maxime iniquũ, ⁊ odioſuʒ ( put funt iſta ſtatuta) «minae ledat󰵲 ins cõe, nã illud ſequet󰵲 ex ifta iterpzetóe, im :$5 eã qa folii aftriget ad res habitas ab aſcẽdẽtibus ſuis € in reliquis ſeruabit󰵲 regula iuris cóie que ett, vt cuilibet ſit libera rey ſuarũ diſpoſitio, vt. ã.dictũ fuit. T Et cũ eiuſ modi interpꝛetationes ex cá pꝛedcã pmittant et cũ aliqua verboꝝ impꝛopꝛietate, vt. S. dictuʒ fuit, ⁊ voluit Abb. in. d. c.cũ dilectus.in.vj. not.de ꝑſuetu.foꝛtius ita dici debet in caſu noftro cái videatur ſʒ verboꝛũ pꝛopꝛietatẽ per pꝛe dicta ín ſecũdo pꝛemiſſo. Et fi quis illá pꝛopꝛietatem non admitteret dicemus omnino hãc interpꝛetationẽ fieri de⸗ bere ét cum aliqua verboꝛũ impꝛopꝛietate per iam dicta. ¶ Tertio pꝛo tali interpꝛetatione, ⁊ fic qp in pꝛopoſito di midia pars. d. domus empta ꝑ. d. Jo. pau.nõ fit amplius tanq; patrimonialis ſubiecta ſtatutis pdíctie facit qꝛ cus femel fuerit alienata per. d. Matheũ pꝛedicto Jo. paulo, v effecta alienabilis libere arg. l. pater filiũ. &. quindeciʒ. ff. de leg. iij. vbi fi inter libertoe vnus ab altero emat pte ſuã poterit poftea íllá pte fic emptã libere alienare, nõ ob ſtante ꝓbibitione alienationis fcã p teſtõꝛẽ fic igit vr dicẽ dũ de ifta parte empta,vt..per.b. Jo. paulũ. C I Demũ ifta interpꝛetatioꝑfirmat󰵲 auctoꝛitãte excellen. ⁊ etate nia pꝛimarij iuriſcõ. do. Phil. decij,⁊ mihi cõpatris honoꝛã. in conſilio.ccc.viſa petitione.iij.col.verſi.ij.rõne, vbi in in diuiduo in ifto ſtatuto lucẽſi ꝑcludit, vt nó pꝛocedat reſpe ctu rei ab aliquo ex agnatis empte, puta a fratre ꝓut ipſe loquitur in ea ení5 dicit Deci.ille qui eã emit habet libe ram poteftatem, põt eam abſq; aliqua ingſitione libere vedere nõ obſtãtibus ftatutis pꝛedictis, vt per eus qui in ter cetera allegat. d. &. quindeciʒ. de leg. ij inducẽdo, vt. S. ¶ Non obſtãt modo, que. S. in i ĩũ allegata fuerunt pꝛo pꝛimo ſenſu, ⁊ intellectu iſtoꝛũ ſtatutoꝛũ nã ft pꝛedicta re» cte ꝑſiderant󰵲 oia dñr virtuali ſublata, Am oii pꝛimo dice batur q verba illa.i.que fuerit ſuoꝛũ ⁊c.debent referri ſi mul ad vendere volenteʒ, ⁊ fibi coniunctum ⁊c. hoc expꝛe/ ſe negatur, qꝛ imo veritas eſt, ꝙ iuxta grãmaticalẽ reguls folii debẽt referri ad vendere volẽtẽ, vt.S.dictuʒ fuit. Buʒ autẽ ponderabat illud.c.lxrvig.ín fin. in vez. c intelligatur res effe patrimonialis ⁊c.rñdet󰵲 ꝙ talía verba debẽt intel ligi foli reſpectu aſcẽdentiũ p lineã prnã ipſius vẽditoꝛis pꝛout ẽt pꝛima verba ſonant. Et ꝙ dicitur de agnatione dz intelligi de ſuperioꝛi. i. de agnatis aſcendentibus per li⸗ neaz paternã. ¶ f Et ſi dicatur, ꝙ ſecũdũ boc illa verba vel pꝛobaret󰵲 per famam ⁊c. nihil adderent, ſed eflent fup flua cõtra regulam. l.ſi quando de leg.j.⁊ not. per Bald. in rubꝛi. C. de contrahen. emptio.in.ix.q.dum dicit quod⸗ libet verbum debere ſic interpꝛetari, vt aliquid operetur. Reſpondet󰵲 ꝙ imo nõ fant ſuperflua, ⁊ operantur feu ad⸗ dunt ꝙ pꝛobatio de qua. . loquebatur ftatutum poffit fie ri per famã, f que alias non folet inducere pꝛobationẽ ple nam fed trii ſemiplenã ſ󰶄m Salx.in.l.ea quidẽ. col. fi. C. de accuſ.ĩmo $m ar. in.l.·at qui natura. S. cum me abſente ff. de nego. ge. nec ſemiplene pbat fed trii coadiuuat alias pꝛobatiões, ⁊ (dco dicebat Bal. in. c. vigilãti. in. ij. col. de ꝛeſ.ꝙ fama ſepe a veritate diſcoꝛdat, qð etiam dicit Fe y in. c. ſ diligeti. iii. col. eo. tit. ¶ Et qo in fi.d.c.ſubdit󰵲 vel ꝓbaretur ꝙ res fuerit p patrimoniali poſſeſſa, intelli⸗ go. l. pꝛo re habita ab aſcendentibus per lineam paternã contentatur enim ſtatutũ qp iftud ꝓbet󰵲 etiã reſpectu fov lins poffeffióíe I5 nó fic pbef reſpectu veritatis, hoc eft ꝙ vere fucrit patrímoníalio femper tfl o5 fieri interpꝛetatio ep ſtatutũ vclit rem dlam effe patrimonialẽ ita vt ſtatutis (übíaceat,q ad vẽdere volentẽ puenit p aliqué ex aſcẽdeti dus p linea prnaz m q. S. plene deductum fuit, vt ſic nul⸗ lo modo cópzebédat fub iſtis ſtatutis ifta dimidia empta p.d. Jo. paul. Alioqn inter pdicra ſtatuta gſideraret󰵲 ali qua implicatio ſeu zdictio qð dici nó dʒ ar gumento. c. cũ expediat de elect. i. vj. a. l.. Ode inoffi. dot. ⁊. l. vbi repr, gnantia . ff de reg. iur. cũ fimilibus, £t pꝛedicta ét ſuadent󰵲 ratione, f quoniam bona, que nobis ab aſcendentibus re linquuntur, donantur, vel alio modo per eos in nos tranſ⸗ ſeruntur, vidẽtur nobis quodã iure nature debita, t quaft ex lege nature in noe perueniunt.Lnan ⁊ ſi parentibus. ff. de inoffi. teſta. 2. l. ſcripto in fi. ff vnde liber. ⁊ ideo ſatis potuit, ⁊ aliqua honeſta ratione induci per ſtatutũ vt nos non libere vendere poſſimus yt in ftatuto dr. Nõ ſic ratio nabiliter id dici poſſet in rebus emptis p. nos ẽt ꝙ alias fuerint noſtroꝛũ aſcendentiũ, qm talia bona nó aliquo na ture oꝛdine, ſed ex pꝛopꝛia noftra pꝛoniſione acquirimus. 37 Conuenit eniʒ ꝙ firmius apud nos fit illud, quod pꝛo⸗ pꝛia pꝛouiſione acquiſiuimus, s qð pꝛouiſione alterius. l. fi filius. S. erit. ff de fideicõ. lib. ⁊ ita per illũ tex. dixit Bar. in. l. ſi inſulã.in. vj. oppoſi. f de ver. obli. Sic igit󰵲 cócludit in hac.iiij. q. actoꝛes iſtos de lilijs ſalteʒ pꝛo dimidia par te domus, de qua agitur, eẽ repellendos, tant ⁊ ſi omnino ⁊ in totum repellendi videantur per ea, que. S. in alus que ſtionibus dicta fuerunt. ¶ Non obmitto, ꝙ foꝛte ex alio actoꝛes ſuccumbere oebét,vs fi non pꝛobauerint domum de qua agitur fuiſſe ad minus duoꝛum aſcendentiuʒ Joã. 38 pauli venditoꝛis, f non enim ſufficit, ꝙ fuerit vnius tãtũ cum verba illa afcendentíus fint pluralis numeri, ⁊ ad mi nus requirant duos. l. vbi numerus. ff. de teſt. cum ſunilib. ¶ Item ét regrit󰵲, qʒð taliũ aſcendentiũ domus fuerit ſim pliciter libera, ⁊ tota nõ aũt, qð in ea habuerint cii aliquo cõioneʒ, qꝛ verba illa fuerit aſcẽdẽtiũ debẽt intelligi pꝛo⸗ 39 pꝛie, ⁊ fimpliciter cum fimus in ſtatutis 3 ius cõe. 1 Sud aũt ꝙ cóc eft pꝛopꝛie nó eft meus, ⁊ ita reperio in indiui⸗ duo, ꝙ his modis dicit effe intelligendũ hoc ſtatutũ De ci. in. d.cõſi.cclxxv.in cá que luce.vij. col. ſeu in additione ibi pofita in. j. col. ( ebi ẽt dicit) ꝙ hoc folii fundamentũ fufficeret pꝛo victoꝛia. ¶ In hoc tñ nó multum me fundo maxime, qꝛ cii nó viderim pꝛoceſſum nefcio quid fit pꝛoba tus, verũ ab alijs iam dictis nullo modo recedens placuit ét hoc addere, vt qui iudicaturus eft etiã fuper boc conſi⸗ derationem babeat. Laus Deo. S : Socinus nepos Padue legens. 15 34. 8 8 F ¶ De ſtatuto ꝙ regiſtratis inſtrumẽtis pꝛeſtet󰵲 fides, qua liter ſit intelligendum. 1 n ¶ Auomodo debeat ſieri regiſtr atio. ¶ Et an id procedat extra iuriſdictionem ſtatuentis. Inſtrumentoꝛũ exempla de iure cõmuni, oꝛiginali nó exbi bito, ſidem aliquam non faciunt. : TOP 2 Per exhibitioneʒ exempli alicuius teſtamẽti, quis ex re/ medio. l. fi. C. de edic.di.adri.tol. non obtinebit rerum 5 bereditariarum poſſeſſionem. c dui le Statutũ fi diſponit aliqd ín aliquo actu ſeruãdũ eſſe. oʒ il lud velut foꝛma actus b󰶄uari, alias actus dicet󰵲 nullus. Regiſtratio inſtrumenti non ſeruata foꝛma facta fidẽ ali» quam habere non debet. r 90 * $ Qnodd de vno permittitur, de alijs denegatur. 6 Caſſans vum ex pluribus cetera omnino firmare videt. 7 Statutuz fioifponit alíter d$ fit de iure cõmuni, diſpoſita per tale ſtatutum rand ſubſtantialia, ⁊ pio foꝛma ob⸗ ſeruanda ſunt. ui p cs. Uerbum non aliter in ſtatuto pofitum arguit foꝛmaz, cui | renunciari non poteſt. PAM Statutũ q9 inftrumétis regiſtratis plena adbibeat fides, non pꝛocedit nifi in ciuitate, vel eius diſtrictu, vel inter dicte ciuitati ſubditos, non autem extra eius territoꝛiũ inter non ſubditos. vet jx COCOS 10 Regiſtratio inftrumentozum vt fidem faciat inter cetera requiritur citatio eoꝛum, quoꝛum intereſt. : 11 Inſtrumenta, que varietate , contrarietatem expꝛeſſam otinent fidé ibi drogãt, vt nulla fit eis fides adbibeda. 11 Teſtamenta ouo ſi oſtendantur repugnantia eodem tem⸗ poꝛe ab eodé cõfecta, vel poſſidentis cõditio eft potioꝛ, vel nulli ex ipiis teſtanietis fides eſt adbibenaa. 15. Agnatio, ⁊ ciꝰhonoꝛ p maſculos, ⁊ fi p feminas ꝑſeruak. 14 Femine que per maſculos deſcẽdunt agnate ſunt. Et applone familie, que pꝛo agnatione capitur, veniunt. rg Alienare pꝛopibitus extra familias, non facit contra pꝛo hibitionem ſoꝛoꝛi alienando. | £onfi.o. Maria. Soci.ij. vol. aa iili v MARIA - 16 Femina etiam nupta dicitur in familia, « agnatione pa⸗ tris remaefſfe C 8 17 Femine non dicuntur excluſe per teſtatoꝛeʒ dicenteʒ velle qp bona ſemper, ⁊ in infinitum in familia perpetuo re» miancant. | — e : 1g Teſtatoꝛem aliquid veriſimiliter voluiſſe non fufficit , nif$ ... diſpoha. PU ERE UAE 19 Teſtatoꝛ licet velit p bona reinancant in familia zc.tame — étadfilíoe feminarum de familia, velut carus heredes, bona peruenire poterunt, que pꝛimo ad dictas femi» nas peruenerant. 2 C O N SPI IVM V II 9$ Em Iri at Dominus verba mea in OW 8 diam veritate , ⁊ Juſtitie. C Superioꝛibus menſibus conſului, vt. 8. — bi vii patez honoꝛanduz do. Franciſcum curtiuʒ, qui vltra deducta per me noua via arbitratur pꝛe dictum biuilaquam non poſſe ex cauſa affertí fideicom⸗ miſſi moleſtari, vt per eum, ſuper qua via requiſitus ſuʒ vt quid de iure ſentiam expꝛimiere velim, vnde omnibus di⸗ ligenter conſideratis que in facto pꝛeſupponũtur per do- minũ conſultoꝛem, eiſq; veris pꝛeſuppoſitis (de quibus tempoꝛe quo conſului notitiam non e vifo etiam ac mature conſiderat o confilio ipſius clariſſuni Conſulto⸗ ris, ꝙ󰵴 q; pꝛimo aſpectu res vifa fuerit dubia, tamen arbi» -— tro: veriſſimum eſſe, quod per eum. S. firmatum fuit, ⁊ fic bꝛeuiter concludo, ꝙ vltra fundamẽta, que alias conſulen do deduxi, pꝛedictus biuilaqua defendi poteſt ex defectu fidei exemploꝛuʒ aſſerti teſtamenti dam domini Petri. Nam cum oꝛiginale aſſerti teſtamenti non reperiatur, vi⸗ daendum eſt an tria exempla que exbibentur,vel aliquod e oꝛum ſt tale, vt ei fides adbiberi debeat, pꝛeſertim circa aſſertum fideicommiſſum de quo ad pꝛeſens agitur. T Et certe inſpecto iure communi res caret difficultate, certum eſt enim qp talia exempla, nec eoꝛum aliquod facit fidẽ nó. exbibito oꝛiginali, iuxta tradita per Bar. ⁊ alios in auc. fi quis in aliquo. C. de eden. in.l.ij. C. de fide inſtru. cum alijs. S. alleg. per clariſimũ Cöõſultoꝛẽ, qð et voluit Ang. are.poſt glo. ibi in. S. nihil aũt.in.ij. col. inſtit.de teſt.oꝛdi. « idem etiam voluit Bar. in. l. j. S. ſi quis duobus. ff de bo a no. poſ.ſecun. tab.] ex eo inferens, ꝙ ex ſola exhibitione exempli alicuius teſtamenti quis non obtinebit poſſeſſio⸗ nem rerum hereditariarum ex remedio. l. f. C. de edic. di. adri.tol. cum multis alijs, que allegari poſſent. C Tota ergo diffcultas ( prout etiam dicit dominus conſultoꝛ) pédet a ſtatutis inclite ciuitatis A antuę in qua aſſeritur factũ dictũ teſtamẽtũ, ⁊ reperit󰵲 in archiuo publíco eiuſdẽ ciuitatis tripliciter regiſtratũ, que ſtatuta in ꝓpoſito nro videntur obferuanda inxta. l. oinnes populi. cu materia ff. de iuſti.⁊ iur. Cauetur eteniʒ in ſtatutis pꝛedicte ciuita⸗ tis, quod inſtrumẽtis regiſtratis, ⁊ in archiuo fiuc regiſtro publíco repertis plena fides adhibeatur, ⁊ credatur regi⸗ ftro tanq󰵴;; publicis oꝛiginalibus illoꝛum inſtrumentoꝛuz, pꝛout patet in ſtatuto ſub rub. de regiſtrandis inſtrumen tis pꝛope ſinem, vnde cum in pꝛopoſito inſtrumentum pꝛe dicti afferti teſtamenti reperíatur in archiuo publico regi ſtratũ, non folum femel fed ét ter. vr ꝙ talibus regiſtratis teſtamẽtis debeat fides adhiberi ex foꝛma pdicta ftatuti geꝗd de iure coi dicendum eſſet. ¶ teruntñ hoc non ob⸗ ftante arbitro: veriſſimum, ꝙ . õ.concluſuʒ fuit per ea, que | Pe dariftimum Conſultoꝛcʒ deducta fuerunt, per que ple neut reſponſuz pꝛedictis ſtatutis, ⁊ inter cetera plurimũ mibi placet : , oa 1 reine pófio,g ſtatutis pꝛedictis nó fit locus, ftro f. : g vult à willino mons Q3 fequitur regiſtrationẽ pꝛedictã cfle ín aliquo actu pedes moníá qfi per ſtatutum diſponitur ma actus ſeruari, alias dcr, debet illud tale velut foꝛ Jaſ. in auc. que füpplicatio mm dit nullus, vt traditur p - efferé.cum alijs iii. not. C. de pꝛeci. Imper. in ver. ſed ihe AREE ofini d en ul : K cc. vſqʒ ad verbuz accedit ad cone refertur per clariſſimuʒ Conſultoꝛem,⁊ mi ationis ab illis inducta nõ fuit in caſu no RU firmatío.c.clare oſtendit requiſita per ſtatutum an⸗ tuanum in regiſtratione inſtrumentoꝛum non pꝛobari in . càfn ifto interueniſſe vri opoꝛteret, immo aliqua impoſſibi le eft interueniſſe, vt per eum f merito pꝛedicta regiſtratio tanq; non recte facta, x non feruata foꝛma non debet ba» bere aliquam fidem. l. cuʒ hi. &. ſi pꝛetoꝛ. ff de tranſa.⁊.c. p ſanis. de refti.fpol.tradít Ant. de but. in.c. cum olís colũ. pen. de cauſa poſ.⁊ pꝛopꝛi.cum cõcoꝛdantibus allegatis per Fely.in.c. cum dilecta. col. xj.ver.ſexta contra foꝛmaʒ de reſcri.qui dicit qð ibi de boc eft tex.pꝛincipalis, ⁊ plu⸗ ra alleg. do. Maria. ſoci.auus meus in conſi.xxxiij. pꝛoſe quendo oꝛdinem.iij. col. ver.⁊ pꝛo parte negatiua.⁊ plura ctiã cumulat Hypo. de marſil. in conſi.cxxxj.illumina que ſo. j. ⁊. ij. col. ¶ Et ꝙ que in pꝛedicto ftatuto Mantuano requiruntur circa regiſtrationem fint de foꝛma, ⁊ ita fint omnino obferuanda pꝛobat󰵲. C T Pꝛimo qꝛ ftatutus il» lud diſpenſat circa tempus regiſtrationis, de quo. d. dixe⸗ rat, vt ibi prope finem in ver.poſſint tñ dicta inftra cc. ex quo manifeſte arguitur, ꝙ in alis debent omníno ſeruari que. . dicta fuerũt.¶ Adð enis de eno permittitur de alis denegatur. l. cum pꝛetoꝛ. in pꝛin. ff. de iudi.c. nonne de pꝛe⸗ ſum. ⁊ eft bonus tex. in. l. tribunus . . fi.ver. amplius. f de milí.tefta.que ad hoc allegat Bal. in. l.ij. in. iij. q. C. de fae - erofan.eccle. T inferendo ꝙ ꝗ ex pluribus vnum caffat ce tera videtur oinnino firmare, quod videtur ſeruire in pꝛo poſito, qꝛ cum hoc ſtatutũ caffet in effectu obſeruantiam reſpectu tẽpoꝛis ( i.velit regiſtrationẽ valere ct factã poſt tempus.i.qð cá fieri. erat oꝛdinatũ) oicitur omnino vel le, q in alijs ſtatutis ad vnguẽ obſeruet󰵲, ⁊ ad hoc plura có gerit Fely. in. d. c.nõne in pꝛin. C f Secũdo probati p hoc ſtatutuz alíter diſponitur circa regiftratíories,q fit de iure cóí quo pofito ſequitur, ꝙ diſpoſita per tale ſtatutum ſunt tanq; ſubſtantialia,⁊ pꝛo foꝛma obſeruãda, iuxta tra dita p Fely. in. d.c.cũ dilecta col. x. ver. nont ſignuz «c. col. xvj. ver. amplia nono «c. vltra allegata per eti ita vo luit Met. de anch. in cõſi. ccxlj. ex tenoꝛt pꝛiuilegij in fi. € tradit Hypoli. in. d. conſi.cxxxj.ij. col. in fin. C f Tertio idẽ probat qꝛ in fi. d. ſtatuti in ver. quibus inſtrumẽtis «c. elt clauſula, ⁊ nó aliter, nã vult ſtatutũ, ꝙ inſtrumentis ree Fgiſtratis (. vt. S. dictũ fuit) ſides adbibcat c non aliter, nec enim verba arguũt fonmá ;z ꝙ ei renũciari no põt, vt declarat Bar. in. l.de his. ff de tranſac.cũ cõcoꝛdã. vt per Fel. in. d. c.cũ dilecta.x.col.ver.ſeptimũ ſignũ «c. ¶ Sic igitur ex pꝛedictis cõcludit󰵲 pꝛedictis regiſtris fide nó effe adhibendã co ꝙ in eis nõ fuerunt ſeruata que per ſtatutũ ꝛedictũ in regiſtratione requiruntur, ⁊ hoc eſt cõcludens fundamentü. Cf Secundo pꝛincipaliter vltra dicta. . ꝑ Cõſultoꝛẽ pꝛobatur iſta 2clufto alio nouo clariſſimo tii € indubitato fundamẽto, qꝛ diſpoſitio illa Mãtuaneę ciuita tis, videlicet qp regiſtratis inſtrumẽtis fides adhibeat󰵲 nó pꝛocedit nífi in ciuitate ipſa, ⁊ eius diſtrictu, vel inter ſub⸗ ditos dicte ciuitati, nõ atit pꝛocedit extra eius territoꝛiuʒ inter nó ſubditos pꝛout voluit Jo. and. in addi, Spe. in ti tu. de inſtr.edit. . nunc dicendũ in additione magna pꝛo⸗ pe finẽ. in ver. quintũ ſupplemẽtũ, cũ ver. ſeq. tradit Bal. in rub. C. de fi. inſtr. col. fi.d. Alex.in ꝑſi.cxxxviij. oppoꝛtu ne ꝑſideratis.iij. col. j. vo. ibi allegat plurimos ꝑcoꝛdãtes. ⁊ (dé 2cludit fely. in. c. ad audiẽtiã. iiij. col. ver. fcóa octo de pꝛeſcrip. vbi et alios plures allegat ita teuere, ⁊ hoc de fendit a quibuſdã, que p Are. in ↄ󰶄ꝛũ allegabantur e boc (dé p indubitato tenct ⁊ dicit pperuo notãdũ inſignis do ctoꝛ. d. Jacobi. de ſancto Gcoꝛgio in auc.ſi quis in aliquo iii. col. ver. vij. fallit. C. de eden. qui oẽs in effectu gcludũt q ſtatutũ volée regiſtratis inſtris fides eflc pꝛeſtàdã tãq oꝛiginalibus nó pꝛocedit extra territozui ciitatis ſtatuen tis inter nó ſubditos eius iuriſdictioni, vt per eos in locis pꝛedictis, ⁊ ita cõiter tenetur, ſed in pꝛopoſito agitur que» ſtio in ciuitate Aeronę, ⁊ fic extra territoꝛiuʒ Zif»antua» ne ciuitatis c inter non ſubditos A antuane iuriſdictio ni, ergo clarifüme ſeqt, ꝙ p󰶄dictis regiſiis feu regiſtratio teſtis nó debet adbiberi fides.⁊ ex boc folo fundamento, vbl alia non effent concluſio noſtra redditur indubitata, ⁊ ad illud bene aduertant iudicare debentesetenim cum ex co remoueatur auctoꝛitas dicti ſtatuti Mantuani res manemus eoi manemus in diſpoſitione iuris cómunie quo ifpecto claꝝ eft iſtis regiſtratis teſtamentis fides non adhiberi nó oſtẽ fo oꝛiginali pꝛout.S.dictum fuit. io CL Accedat quía etiam ſi ageret󰵲 inter ſubditos nó effet expeditum, ꝙ talia regiſtrata, ſeu exemplata teftamenta facerent fidem qꝛ multa debẽt interuenire, vt talia exem⸗ pla ſieri poſſint, ⁊ inter cetera citatio eoꝛum, quoꝛuʒ intere eſt, vt per Bar. ⁊ alios in. d. auc. ſi qs in alíquo vbi Pa. de caſtr.dicit ꝙ ita cõmuniter tenetur qð etíá dicit £o. in conſi.cxliiij.ſuperioꝛibus diebus pott pꝛinc.iiij. col. ⁊ ꝙ citatio requíratur tenuit idem Coꝛne.conſil.xxiiij.licet in themate.iij.colum.eo.volumi.⁊ Alexan.in conſi.ci.ſuper pꝛimo dubio quita columma in principio feptimo volumi. ſed in pꝛopoſito non fuit facta aliqua citatio pꝛetenden⸗ tium intereſſe ergo ⁊c. Super boc tamen non inſiſto vlte rius, quía non eft neceſſariuz, cuni( vt dixi) queſtio pꝛeſens non agatur iuter ſubditos, neqʒ in iuriſdictione ciuitatis Mantueę. ¶ Denz licet pꝛedicta fundamenta ſatis ma nifeſte concludant, ꝙ in cafu ifto pꝛedictis regiſtratis te» ſtamentis fides non fit adbibenda maxime fecundum tri ex alío etiaʒ annícbilari videtur eoꝛuni fides, quia fcilicet reperiuntur tría regíftra feu reperitur teftamentum tripli citer regiſtratum ⁊ diuerſi tenoꝛis, neduʒ circa legata, ed etiam circa ſubſtitutionem, fic circa ſubſtantialia tefta» menti, ſeu ſubſtitutionis in teſtamento facte. Et ſemper babetur reſpectus ſeu relatio ad vnum, idem teſtamen⸗ tum ab eodem, eodem tempoꝛe, ⁊ coꝛaʒ eiſdẽ teſtibus có fectũ, ⁊ per eundeʒ notarium fcriptum «(vt ita dixerim) rogatum. £ft autem impoſſibile, ꝙ idem teſtamentum vt . ſit diuerſi tenoꝛis, quía vna fuit voluntas teſtatoꝛis, ⁊ 11 nó multiplex, varia, ⁊ ſeparata. Ende cii ifta regiſtrata teſtamenta varietatẽ, ⁊ expꝛeſſam contrarietatẽ cõtineãt fidem fibi inuicem derogant, ⁊ ſe ipſa confundunt , vt fic nulli ſit idea adhibenda, iuxta. l. ſcripture cum ibi nota. C .de fide inſtru.⁊ ea, que tradunt Doc. maxime Alexã. M N in. l.j. in pꝛin. f. de no. ope.nunc.cum alijs adductis. . per do. conſultoꝛem. ¶ Et vltra eum pꝛobatur íftud ex his, que dicunt doc. poſt glo. in verft. miflus maximte Saly.⁊ Moder. in. l. fi. C.de edi. diui.adri.tol. T nam concludũt ibi doc. ꝙ ſi oſtendantur duo teſtamenta repugnantia eo dem tempoꝛe confecta ab codem, vel potioꝛ eſt conditio poſſidentis, vel nulli ex dictis teſtamentis debet fides ad bíberi. « fic perinde effe debet, ac fi facta non fuiſſent. Et quamuis veritas fozte ſit, ꝙ vnum fit verum teſtamentuz, ⁊ ſm vnam ſcripturã fit teſtatoꝛis voluntas, tamen nulli teſtamentum, feu nulla ſcriptura attendit, quafi ocficíat non vis, ⁊ veritas, ſed pꝛobatio.argu. l. duo funt titij ff. de teſt. tute.⁊ hoc idem voluit Ange. are.inſti.de adempt. le ga. col. fi.⁊ recte intuenti ita fentit Coꝛ. in cõſi. cxxxi.egre gie. j. volu. dum vult duo teſtamenta contraria, ⁊ repugnã tia exhibita fidem non habere, ſubdens, ꝙ pars illaque in caſu fuo nitebatur ex fideicommiſſo, ⁊ illud idonee ꝓba re debebat attenta contrarietate teſtamentoꝛuʒ nibil age re dicitur, q; illis tanquã contrarijs fidee non adhibebit, nec cuilibet eoꝛũ, ⁊ ita pꝛopꝛie vf dicendũ in caſu iſto. vt. ſ. aduer ſarius. d. biuilaque poſſeſſoꝛis nitens ex fideicõ⸗ miſſo x illud pbare obFarue, illud nó ꝓbet, nec aligd age re dicatur attenta diuerſitate, ⁊ repugnantia.d.regiſtrato rum teſtamentoꝛum. Nec dicas, ꝙ in caſu noſtro in copia lla in qua nó fit mentio maſculoꝛum dicat illud omiſſum per erroꝛem regiſtrantis potius d$ fit erratũ in alia in ad⸗ dendo de maſculis pꝛout in ſimili conſiderat Coꝛn. in. d. conſi.cxxxj. illud alternando ad nullitatem teſtamentoꝛũ vt per euz. Auoniã reſpondetur, ꝙ verba in pꝛopoſito nó. ta patiũtur ſicut in cafu Coꝛ. nam in oibus verbis in cay fu ſuo illa teſtamẽta foꝛmaliter cócoidabat ed ꝙ in altero erant iſta verba, fine teſtameto, que in alio deerãt, a idco bene cadit illa conſideratio erroꝛis icc petis : di in omittendo, q; in fupplendo vt per eum. caſu noſtro in vno teſtamento dicitur inter ne v de biuilaquis ⁊c. in alio vero DICIUr iu familia d - fuí d nis cc.c fic mutatus eft modus loquendi, ita ꝙ ft in fe; cundo diceremus per erroꝛem omiſſum de maſcalis, ⁊ ita ſuppleremus verba illa inter maſculos, vcrba ramen iſto⸗ rum teſtamentoꝛum non fierent ſimilia, ⁊ fic nó vídef poſ⸗ ſe dici verba illa inter maſculos per erroꝛem fuiffe omiffa, ſed potius ꝙ iſta teſtamenta, fcu teſtamẽti exempla. velut repugnantia nullam fidem habeant per pꝛedicta. ¶ Sed dicet aliquis qp immo pꝛedicta exempla licet in verbis ree pugnantia videantur ⁊ diuerſa non tamen funt virtuali⸗ ter re ipſa, ⁊ in vero fenfu contraria vel diuerſa, quoniam licet verba ílla inter maſculos ⁊c.in vno ex. d.exẽplis non expꝛimantur, tamen virtualiter videntur pꝛo expꝛeſſis ha benda. Nam cii dicatur, ꝙ teſtatoꝛ voluit, vt eius bona ſemper, in infinitũ fint,z remaneant in familia de biuila quie ⁊c.videtur intellexiſſe tantum de maſculis.d. familie per quos bono? agnationis, ⁊ ipfa agnatio conſeruatur, cuius conſeruande gratia creditur teſtatoꝛ ſic diſpoſuiſſe non autem de feminis per quas agnatio non conſeruatur inxta.l.pꝛonunciatio in fi. ff de ver.ſigni.cum ſimilib.⁊ ita .. *eidetur arguere ín fimili patruus , ⁊ dominus meus Soci 14 nus. in conſil.ccxxvij. pzefene conſultatio.colũ.viij.verſi. ſed contra pꝛemiſſa, quãdo dictũ erat in teſtamento ꝙ bo na perpetuo in familia remanerent vt per eum. C Herum ad hoc reſponderi poteſt, ꝙ immo in dictis verbis rema⸗ neant in familia ⁊c.etiam femine compꝛehenduntur quã⸗ do de maſculis non expꝛimitur.⁊ fic oatur diuerſitas, ⁊ re pugnantia inter pꝛedicta exempla.nam in aliquo, quia ita expꝛimit󰵲, ſoli maſculi vocant in alio vero ét femine dicun tur vocate, in quo de maſculis nihil expꝛimitur T Et qp ita ſit pꝛobatur quia non eſt dubium feminas, que per maſcu los deſcendunt eſſe agnatas. l. ij. S. j. ff. de fuis ⁊ legi.in fuí generalitate.⁊ clare hoc pꝛobatur inſti.de legi.agna.ſuc. §. j. iuncto. &. ⁊ bec quidem ibi omnes agnatos ſiue maſcu loe fiue feminae ⁊c.ſi funt agnate non eft dubium, ꝙ ve⸗ niunt appellatione agnationis, ſeu familie, cum pꝛo agna tione capitur ( vt eſt in cafu noſtro) iuxta. l. pꝛonunciatio. 17 S. communi iure ff. de ver. ſigni.⁊ eſt text. ⁊ ibi tradunt om nes doc. in.l. voluntas. C. de fideicom. f vbi erat pꝛobibi⸗ ta alienatio extra familiam, ⁊ frater non facit contra pꝛo⸗ bibitionem alienando ſoꝛoꝛi.nam ⁊ femína dicitur cffe de familia, ⁊ agnatione vt ibi babetur ⁊ tradit Alexan.con ſi. lv. ponderatis his.ij.col.iij. volu.⁊ Coꝛ. in conſi.ccxxix. in hac conſultatione. col. fi.⁊ conſi.ccxxx. quam; in boc ij. col. in fi.cũ ſequẽti.iij. vol. Nec refert an wulier agna ta ſit nupta vel non quia etiã nupta remanere dicitur in fa milia, ⁊ agnatione patris, vt declarant Bal. Pau. de ca. ⁊ Mode. in. d. l. voluntas.⁊ ita plura congerendo conciu dit do. meus Socin.in. d. conſi.ccxxvij. colũ.viij. ver. pꝛi⸗ ma. eſt, ꝙ immo alienando ⁊c. vſq; ad pꝛeallegatuʒ ver⸗ ficu.fed pꝛemiſſam,⁊ hanc opinionẽ tenet do. Alexan. in conſi.lvj.conſideratis verbis.ij.col. in fi. j. vol.quã etiaʒ firmat c defendit in conſi.cxxv.viſo ꝓceſſu.ij. col. vg. vol. quod etiam voluit 1 51 55 fancto Gcoꝛgio.in.l.cum que dam puclla pꝛope fine in.ij.lectura. ff de iuriſd. omni. iudi. ⁊ curt.in cõſi.lxiij.antiquiſſima,⁊ nobiliſſima. col. xvij. ver. quod plura referre opoꝛtet ⁊c. C ec pꝛedictis obftat q teſtatoꝛ dixerit velle vt bona femper in infinituni rez maneant in familia, vel etiaʒ fi dixiſſet perpetuo remaneãt ⁊c. Auoniam reſpondetur, ꝙ ex his ſolis verbis non di⸗ cũtur excluſe femine, ⁊ argumentum quod facit do.meus Soci. in. d.conſi.ccxxvij. vt in contrarium allegabatur nó fundatur ſimpliciter in dictis verbis, ſed in pluribus cons . iecturis, que in cafu illo concurrebant vſq; ad ſex, pꝛout ibi Soc.ponderat, que cõiecture in cafu iſto non reperiun tur. nde ſatis ex mente Soc. colligitur ꝙ vbi dicte cóie cture non adeſſent argumentus fuii non pꝛocederet, ⁊ cõ⸗ ſequenter illa argumentatio quam ipſe ibi facit poteft in fauoꝛem noſtre concluſionis capi. ¶ Pꝛeterea Soci. ibi non obſtãte illa argumentatione in caſu illo contrarium determinat ex pluribus vt per eum videri poteftz maxi⸗ me hoc pꝛocedit in caſu noftro in quo nulla fiint verba oif poſitiua, ꝙ femine excludantur, ⁊ (oli maſculi admittan⸗ 18 tur, ⁊ argumentum quod. . fiebat erat ex tacita mente te⸗ ſtatoꝛis, quod non ſolet concludere T quía non fufficit te⸗ ſtatoꝛem aliquíd veroſimiliter voluiffe nifi diſponat, vt tradunt Bal. Imo. 7 alij in. l. quidam cum filium per illi tex. f de here. inſti.⁊ pꝛo valde notabili boc firmar Alex. 19 M in. l. iij. in fin. C. de libe.pꝛete.cum concoꝛdantibus vt fcri bítcurt.in conſi.rlij.teſtatoꝛ auguſtinus.colũ.xij.⁊ confil. xliiij.ſtatuto, ſeu conſuetudine col. x. Deci. in confi. xxxix. vifo puncto. v. col. in cõſi.cclxxxvij. in ciuitate Placentie ij. colũ.⁊ in conſi. ccclxxvij.viſis ⁊ diligenter. ij. col. cum multis alijs, qui allegari poſſent. ¶ Et fi dicatur ꝙ fi fe» mine agnate admítterétur fequeretur p poſt eas ad earũ filios bona peruenientía exirent de familia illorum de bi⸗ uilaquis contra menté teſtatoꝛis. Poteſt pꝛimo dici, ꝙ foꝛte illud non effer contra (ura iuxta tradita per Coꝛne. in. d. conſi.ccxxx.col. x. nam in caſu Coꝛ.dixerat teſtatoꝛ, q volebat bona intra familiaʒ permanere qc. tfi Coꝛn. ibi concludit, ꝙ etí ad filios femínarus de familia velut. eaꝝ beredee poterunt bona peruenire que pꝛimo ad. d. fe minas peruenerant vt per ei. Cerũ quía ille cafüe Coꝛ. videtur aliqualiter diuerſus ab iſto, ⁊ alique ex rationibus per ei allegate foꝛte in cafu noftro nó reperirentur. Ideo fecundo loco dici,⁊ reſponderi poteft negando , ꝙ poſt feminae agnatae.« in familia exiſtẽtes bona eſſent in ea⸗ rum filios tranſitura, cum illi non effent de familia teftate 4 ris. ex hoc tamen non videtur poffe argui, ꝙ femine agna te non vocentur tan in familia exiftenteo c fic ex pꝛedi⸗ ctis videtur ſequi, ꝙ vigoꝛe vnius exempli teſtamentilin quo fimpliciter illi de familia vocantur) etiam femine de biuilaquis admitti poſſent.vigoꝛe vero alioꝛum exemplo⸗ rum foli maſculi effent admittendi, « per qs fequi videt , ꝙ pꝛedicta exempla circa ſubſtitutiones (de quibus agit videntur fibi ipfis cótradícere,z ideo videtur, ꝙ nulli cov rũ (it pzeftanda fieds per ea, que. S. oícta funt. ¶ Et maxi me hoc dicendum eft in caſu noſtro, attentis depoſitioni bus plurium teſtium examinatoꝛum tam A erone quam Mantue, qui omnes concoꝛdant, ꝙ ex ↄſuetudine vtri⸗ ufq loci⁊ ex peritoꝛũ iudicio talibus regiſtratis teſtamẽ tis pꝛopter eoꝛũ repugnantiam fides non debet adhiberi. ¶ Et que dixi de varietate, ⁊ repugnantia exemploꝛum dicta fint ex abundanti, nam ex alijs, que. S. dicta ſunt con ftat pꝛedictis exemplis aut alicui eoꝛũ in caſu ifto nó. eſſe fidem pꝛeſtandam ex eo pꝛeſertim, ꝙ queſtio agitur extra | territoꝛium Zif»antuane ciuitatis, ⁊ inter nó ſubditos eius luriſdictioni m qꝙ. S. dictum fuít in fecundo fundamento pꝛincipali, quod ſolum, velut claríffimum 7 indubitatum ad victoꝛiã pꝛedicti do. Giuilaque ſufficeret. Laus Beo. Socinus nepos. Paduę legens. & CASVS * C Nobilis iuuenis do. Odoricus de pabo ciuis tridenti/ nus cum re vera effet minoꝛ. xxv. an. ⁊ haberet matrẽ eius curatricem legitime oꝛdinatam aſſerens, ⁊ credẽs fe factũ maioꝛem petüt fe maioꝛem pꝛonunciari, ⁊ ita per pꝛetoꝛcʒ tridentinum factum fuit. | | ¶ uo facto ipfe do. Odoꝛicus eadé vel fequenti die per⸗ mutauit quandam ſuam domum cum quadam alia domo aſſerẽs in pꝛincipio contractus permutationis fe maioꝛe. xxv. an. ⁊ in fine eius contractus reperitur iſta clauſula, vs ⁊ vlterius ad maius robur pꝛemiſſoꝛum pꝛedicti contra⸗ bétce manibus tactis ſcripturis iurauerut ad fancta Sci euangclía pꝛedicta omnia per fe dicta, ⁊ pꝛomiſſa. S. ſcri⸗ pta füiſſe, effe vera ⁊ illa firma ⁊ rata babere,tenere at tendere, obſeruare, ⁊ in nullo contrafacere füb pena p» iurij «c.pzout latíue in. d. inſtrumento continetur cuius co pia tranſmittitur. | 2 dam Me! quo wanlane pong en 5 ſtatuitur certa foꝛma in alie dicta dern zum immobilium minoꝛum. xxv. ann. que in permutatione ſerua ad alienandum, ⁊ iurandum ſuper ipfa alienatione, cuins ſtatuti copia tranſmittitur. | ed ¶ Et pꝛeſuponitur extare libꝛum rationum domi. Jacobi euidenter apparet ipſum tempoꝛe dicte permutatiõis, € adbuc etiam fuiſſe, effe minoꝛem.xxv.annis. ¶ Auibus fic ſtãtibus queritur quid iuris ? videlicet an.d. Odoꝛicus p:edictue c mater eius, vt curatrix fint audien di contra dictam permutationem. Td ¶ Super quo puncto bis conſuluit clariſſimus do. Franci ſchinus curtius in fauoꝛẽ pꝛedicti Odoꝛici. Metitur nunc ab excelletia veftra vt ſi iuſtitia patiarur velit etiã ipſa con ſulere confilia pꝛedicta ſubſcribendo, ⁊ compꝛobãdo, quo rum copía tranſmittitur. | Pa UR K SVMMARIVMS. C ztiíno: etas quomodo pꝛobetur. Mobi ¶ Et an aſſerens fe maioꝛẽ⁊ iurans poffit venire contra contractum, ⁊ dicere nullum. ¶ Et an iuramentũ pꝛomiſſoꝛiuʒ obliget contrabenté ſi⸗ * ne ſolẽnitate ſtatuti pꝛeſumentis ea non f eruata, doluz. A Pꝛobatio certa t indubitata vere etatis diffcilima eft. 2 Et ſatis eft eam probare per idonea inditia. 2 euidentie ſufficiunt, ſed etiam coniecture. | 3 Etas poteſt pꝛobari per libros rationum patrie, in qui bus natiuitas eſt deſcripta. | 8 4 Etas per ſcripturas parentum pꝛobatur. Y s Scriptura patris continens diem natiuitatis filij licet nó indicat verum ftatum hominis, ⁊ veram filíationem, tamen pꝛeſumptionem etatis inducit. ! | 6 Pꝛeſumptio facit plena pꝛobationẽ󰵲 in his, que funt ves ritati conſona. 6 Me c 7 In pꝛobanda etate filij ſcripture patris magie credendů N eſt, q; ſi via voce ipſe viuens teſtificaretur. 2 CTitterarum comparatione pꝛobatur libꝛum fiue fcrípturá eſſe manu talis ſcriptam. i | 9 Zlf»atrís teſtimonium, feu aſſeueratio matris multum va» let in etate filij pꝛobanda. 10 Mater licet vt vnus teftis etatẽ non pꝛobet, tamen eins aſſertio recipitur, vt iudex melius veritatem intelligat. 11 Mattis teftimonium in pꝛobanda etate filij vna cum li⸗ bꝛo prno, t alijs de quibus hic, dʒ per iudice attendi. 1: Etas per teſtes pꝛobatur. 8 13 Pꝛo ſententia iudicis pꝛeſumitur. | 14. Pꝛonunciatio minoꝛis etatis tráffert onus probandi ia aduerſarium. 15 Aue non pꝛoſunt fingula multa iunuant. 16 Tex de facili admittit ignoꝛantiam etatis ſue. 17 Cleritatem femper amare debemus. | 13. Aſſertio maioꝛis etatis erronea reuocari poteſt, docendo de erroꝛe. | ; f^ onfcíio facta poſitionibus reuocari poteft. cl 19 Juramentum nó impedit aſſertionem erroneam reuocatt. Et iuramentum erroneũ dicitur pꝛeſumptiue probari ex eo tantum ꝙ pꝛobatur rem alíter ſe habere. 20 Permutatio per minoꝛẽ fine curatoꝛe facta nil valet, Et minoꝛ curatoꝛem habens pupillo comparatur, 21 Permutatio ex deffectu cãe vrgeètis eris alieni nó valet. Item ex deffectu decreti iudicis c cauſe cognitionis ſine quibus res minoꝛum permutari non poſſunt. 22 Statutum in loco vbi eft conditũ ſeruandum eft. 23 Juramentum coꝛpoꝛaliter pꝛeſtitum ſuper permutatione vel ꝑtractuz, in quo iurauit fe maioꝛem an tollat reme⸗ dium veniendi contra permutatíone,e contractum. 24 Juramentuz ocbet omnino obſeruari, dummodo eius ob ſeruantia non vergat in damunz ſaiutis eterne, ⁊ quo» modo boc intelligatur vide q numero. xl. XT 29 Statutum non pót tollere vim iuramenti, quia E eft de | meſſe de pabo patris.d. dom. Odoꝛici, in quo inter cetera mann eiufdem iam defuncti reperitur fcriptum tempus natiuita tis omnium ſuoꝛum filioꝛum, ⁊ tempus cõtracti matrimo nij cum eius vxoꝛe matre.d. do. Odoꝛici per quem libꝛum In etate pꝛobanda pꝛopter longi tempoꝛis rſum, ned CONSTI. meſſe fua etiam fi ſtatutum pꝛeſumat dolum, vide j nu. ſequen.maxime numero.38. 26 L. ſi alterius. C. ſi mino.ſe maioꝛ.dixe.quomodo ꝓcedat . intelligatur, ⁊ numero. 33. 27 Juramentum ꝙ quis eſt maioꝛ verbotenus pꝛeſtitum nõ in totum tollit pꝛobationem, ſed cam reſtringit vt r tutio non concedatur nifi per inſtrumenta minoꝛ etas pꝛobetur. 8 Juramentum vero coꝛpoꝛaliter pꝛeſtitum in totum ⁊ pe nitus reſtitutionem ín integrum tollit , ⁊ quo ad eam pe tendam pꝛobatio etatis per inftruméta non admittet. 23 Errans quicq󰵴 fatere non dicitur. Et nil tam contrarium conſenſui, quam erroz. 29 Juramentum femper debet intelligi rebus exiſtentibus in ſtatu, quem iurans crediderit. 30 Actus agentiũ vltra eoꝛũ intẽtionem operari nó debet. 31 Juramentum aſſertoꝛium ſi reperitur pꝛeſtitum contra ve ritatem, ſeruandum non eſt, Et periurium potius eſt, q; iuramentum. ; 83 Juramentum tres comites babet iuſtitiam, indicium, ⁊ veritatem, EXT 34 Juramentum nó ligat, quando quis oolo ad iurandum e Gbendus fuit iuductus, alias eſſet iniquitatis vínculus. 35 Pꝛeſumptiones legum, ⁊ ſtatutoꝛum ſunt líquidiffime pꝛobationes. e Et tantum operantur, quantum veritas. 36 Statutum quando annullat contractum etiam ſuratum pꝛeſumendo dolum, juramentum non ligat. 37 Juramentum, quando ex pꝛeſumptione dicitur dolo pꝛe⸗ ſtitum minoꝛi non pꝛeiudicat. : 39 Regula non debet alia via concedi, quod ona oicitur pꝛo hibitum, quomodo pꝛocedat. «1 Contractus, quando fime iuramento eſſet nullus, ſi in eo dolus pꝛeſumitur, dicitur nullus ipfo iure, etiam ꝙ fue rit iuramento roboꝛatus. a Minoꝛ quando in contractu enoꝛmiter ledit tunc re ipfa dicitur ineſſe dolus. | Juramentum non obeſt minoꝛi folum pꝛopter pꝛeſum⸗ ptionem doli. ; es juramentum non firmat contractum, ⁊ non obeft quan? do ex pꝛeſumptione ſtatuti contractus oiceretur fie mulatus. ! 44 Suramentum femper babet claufulam , vt rebus fic ſtan⸗ tibus, intelligatur. | 47 Juramentum non impedit minoꝛem dicere oe nnullitate contractus qfi abſolutio a iuramento conceſſa fuit. 46 Auc. ſacramenta puberum C. ſi aduerſus vendit.quomo ^ do pꝛocedat. DNE CM «7 Etatis minoꝛis beneficio renüciare of qui vt minoꝛ turat. Et iuri, quod ignoꝛat habere, nemo renunciare dicitur. 48 Juramentum mínozi an obſit, niſi pꝛius de beneficio ſuo fuerit certioratus, ⁊ quod id beneficium per iuramen⸗ tum amittebat. | as Appellatio quando oubitatur an fit deſerta, debet pto» nunciari ꝙ non, cum neutri (it pꝛeiudicialis. e CoNSILIVM 2 IH 9$ ? at Dominus verba mea ín i rig viam veritatis, c Juſtitie. Hl KL li(a,c bene ↄſiderata facti contingen 3] ria placet mibi 2clufio firmata per claríffi, A 25 mum conſultoꝛem domi. Franciſc.curtium ibi vti patrem honoꝛandum xd 2 15 ber Odoꝛicum minoꝛem. xxx. annis n nitate ſtatuti Tridentini fit ipfo iure nu e 1 ſcriptione fim requiſitus ſatis fuiffet eam ſimp uri. i p pꝛedictũ clariffimus ⁊ bor.patre5 o int dan iuridice demonſtrata ita vt fruftra Me id demonſtratio, iuxta. l. j. in fi. ff de dot. pꝛelega. up l enis laboꝛat impendijs qui ſolem facibus adiuuare certat, yt in. c. ſi omnia, vj. q. j. Tamen ne impꝛemeditatus ad con firmationem eidcar acceſſiſſe pꝛo tempoꝛis anguſtia pau» ea ſubiciam ad maioꝛem declarationeʒ vcritatis. m B o itaq; qp punctus pꝛeſentis ꝑſultationis cõſiſtit in duobus. ¶ Pꝛimo vtrum re vera dñs Odoꝛicus fit minoꝛ.xxv. an.⁊ hoc füfficienter oſtendat󰵲. ¶ Secũdo pofito ꝙ ſit mi noꝛ vtrũ poſſit venire contra permutationem ꝑ eũ factam vt in themate narratur. ¶ Circa pꝛimum vna cus clariſſi⸗ mo Conſultoꝛe concludo ipſum dominum Odoꝛicum re vera fuiſſe, effe minoꝛeʒ, ⁊ illud iuridice demonſtrari, f ⁊ qt pꝛobatio certa ⁊ indubitata vere etatis oifficillima eſt vt inquit Bar. in. l. de etate. ff de míno.fatie eſt eam pꝛo⸗ bare per idonea inditia, vt per Bar. ibi ⁊ per doct.in.l.cũ te. C. de pꝛoba.⁊ in. l. ſi minoꝛẽ. C. de in integr.reſti.mino.⁊ tradit Bald. in conſi. ccxiij.occurrit dubium in fi. ij. volu. Bicens ꝙ in pꝛobãda etate pꝛopter longi tempoꝛis cur fum nedum euidentie ſufficiant fed etiam coniecture, ideʒ etiam dixit in conſi.xix.factuʒ tale eſt.v.volumine, ⁊ vbiqʒ allegat. l. cum de etate. ff de pꝛobatio.⁊ idem etiã ⁊ plenius dixit in. d. l.cum te in fi. ¶ ¶ Dico igitur pꝛimo minoꝛem etatem pꝛedicti do. Odoꝛici pꝛobari, ⁊ ſatis aperte per li⸗ brum rationum quondam do. Jaco.patris eius, in quo cft deſcriptus dies natiuitatis do. Sdoꝛici.⁊ etiam alioꝛum filioꝛum, ⁊ ex tali ſcriptura conſtat, ꝙ tempoꝛe pꝛedicte pé mutatio.ipſe nondum compleuerat annũ.vigeſimumquar tum, cum pꝛedictus liber careat omni ſuſpitione, vt de ſe patet, ſequitur, ꝙ ei fides circa etatẽ do. doꝛici adhiben da eſt, vt voluit elegãter Saly.in.l.ſi minoꝛem. C. de in in» teg.reſt. mino. iij. col. ver. nunc quero quomodo litteris ꝓ betur cum alijs allegatis.õ.per conſultoꝛeʒ, ⁊ vltra eii idẽ voluit idem Salp.in.d.l.cũ te. C.de pꝛoba.j. col. ver. Aut ro nunc quot modis etas pꝛobetur f concludens inter ce⸗ tera, ꝙ pꝛobatür per ſcripturas parenti ides voluit Bal. in. l. neqʒ natales.j.col. C. de pꝛoba.in ver.extra queritur vbi inter cetera dicit p ſepe pater pꝛopꝛia manu fcribit oie natalis filij, ⁊ illud licet non inducat verum ſtatũ boie ⁊ veram filiationem, tñ ex quo in eo eft dies certa inducit pꝛeſumptionẽ etatis, qꝛ talis ſcriptura, quo ad tẽpus pꝛe⸗ ſumitur vera vt per eũ, quem c alios quofdam refert, fee quit󰵲 Alex. in apoſtil. ad Bar. in. d. l. de etate. ff de mino. in addí.incip. Adde Hal. in.l.ſolam ⁊c.⁊ p bot eft text. in. l. excuſantur in pꝛin. ff de execuſ.tut.dum ibi dr, ꝙ etae pꝛobatur aut ex natiuitatis ſcriptura, aut ex alijs demon⸗ ſtrationibus, ⁊ ita per illii tex.voluit ibi Nic.de nea.j. col. vbi et dixit ꝙ per talem ſcripturã fit plena pꝛobatio, iʒ gl. ibi videatur alíter locuta, allegat rationes] quia femper pꝛeſumptio facit plenam probationem in his, que ſunt conſona veritati, vt per eum T ⁊ in probanda ctate filij magie eft credẽdũ ſcripture paterne, ⁊ ſic in cafu noftro p dicto libꝛo domini Jacobi d$ fi viua voce ipfe viuẽs teſtifi caretur fecundum Ant. de but. ⁊ And. barb. in. c.ex litte rie de tranſac.quos refert, ſequitur inſignis doctoꝛ do. ypol. de marſil.in. l. de minoꝛe. &. ſi pluriũ.ij. col. f. de qe ſtio. f ⁊ illii libꝛuʒ fuiffe ſcriptũ manu pꝛopꝛia pꝛedicti do. Jacobi patris domini Odoꝛici, ⁊ alioꝛum filioꝛum pꝛoba tur per cõparationes litterarum iuxta.l.cõparationes cũ ibi traditis per doc. maxime Ang. ⁊ Saly. C. de fide ine ſtru. vt per clariffinium Conſultoꝛem dictũ fuit. C 1 Sc» cundo ipſum dominum Odoꝛicum fuiſſe minoꝛem tem poe permutationis, ⁊ adbuc etiam pꝛobatur ex aſſertio⸗ ne domine Maſſentie matris eius, juxta. l. ctiam matris. ff. de pꝛob. cum gl. ſua communiter appꝛobata pꝛout etiã per conſulentem dictum fuit.f£t vltra eum ita voluit Sa ly.in.d.l.ſi minoꝛem.ij. col. in fi.ver.ſed queritur. an cõiun cte perſone ⁊ al. in. d. conſi.xviiij.v. vol. vbi expꝛeſſe bio cit, ꝙ in pꝛobanda etate multum valet aſſeueratio, ſen te» £o ftimontem matris, ita etiaʒ voluit Bar. in conſi. lxxxxij in. q. vertẽte inter dominũ ſimonem. ij. col. ver. Nec ob. ꝙ fit mater, allegat.d.L.ctías.« allegat eria glo.in.c.fi teftes (ijj. q. ij. in ver.teſtis idoneus, que glo. hoc idem vult ⁊ ide dicit Are. in.d.l.ſi minoꝛem cum multis concoꝛdantibus quoe allegat. ⁊ ſequitur inſignis docto. de ypolitus de marſil. in. l.) S. ad queſtionem. j. col. ff de queſt. T Et iʒ ma» tcr non recipiatur neqʒ pbet vt vnus teſtis, vt dixit gl. in. d.. etiam, tamen bene recipitur eius aſſertio per iudicem, vt per eam melius veritatem intelligat, vt ibidem glo. dicit «radit Aʒo. in ſumma. C. de teſt. q. col. ver. item inuenio * M AR IA. pꝛofeſſſonem matris, ⁊ do. Maria. Soci. auus meus in cõ fi. xx. viſis actis, ⁊ productis col. fl. in pꝛinc. Et faterer foꝛtaſſe iſto caſu ſi alia non 2currerét fed folus adeſſet ma trío aſſertio, ꝙ non induceretur plena pꝛobatio. Clerus di co, ꝙ vna cum libꝛo paterno de quo. S. ⁊ cuʒ alijs, de quiz bue j.ctíam matris teſtimonium debetper iudicem attẽdi per quod alie pꝛobationes ꝙ󰵴 maxime adiuuantur , « in⸗ dubitate redduntur. ¶ Tertio pꝛobatur pꝛedictuʒ Odo⸗ ricũ cffe minoꝛem per teſtes aliquos maxime per dominã Mariam relictã Jacobi caragaie, ⁊ per dominã Aphrã relictam domini Menedicti artium ,« medicine docto⸗ ris, que ambe in cazum depoſitione optime concludunt 12 demonſtrando pꝛincipium vite ⁊ natiuitatem. d. do. Odo rici tali tempoꝛe fuiſſe qp facta recta computatione veriffi mum apparet ipſum efle minoꝛem.xxv.an.pꝛout dicte te ſtes aperte deponunt f ⁊ non eft dubium etatez per teſtes pbari poſſe vt declarat Bar. in. l. de etate in. ij. q. ⁊ in. d. conſil.xcij. ¶ Accedat quarto pꝛedictis pꝛonunciatio Apagnifici pꝛetoꝛis tridentini, qui babita bona cauſe co⸗ gnitione, ⁊ bene de veritate infoꝛmatus pꝛonunciauit. d. do. Odoꝛicum cffe minoꝛem.xxv.an.⁊ reuocauit quãdam eius pꝛonuntiationem de maioꝛi etate ipſius factam tan⸗ quam erroneam ⁊ male fundatá. ] Et pꝛo tali pꝛonuncia⸗ tione, ⁊ ſententia pꝛeſumitur iuxta. l. ingenuum ff. de ftat. bo. c. L herẽnius. S. gaia. ff de euict. ¶ Et maxime in caſu ifto boc eft dicendum, quia fuit aditus iudex, vt fuper eta te pꝛonunciaret, pꝛout fer debet iuxta doctrinaʒ Bar. in - Leadem oꝛatione . ſt de fer.⁊ in. l.de etate. ff. de mino in. ij. 14 q. T Et ex tali pꝛonunciatione inducitur faltem hoc, vt onus pꝛobandi contrarium dicatur tranſlatum ín aduer? ſarium, ot voluit Saly. in. d.l.ſi minoꝛem.j.col. ¶ Conclu ditur igitur ex pꝛedictis omnibus ſaltem ſimul iunctis in⸗ 15 16 17 18 dubitanter pꝛobatam effe minoꝛẽ etatem domi. Odoꝛici, licet enim foꝛtaſſe ſingula per ſe non pꝛodeſſent, omnia tñ fimul functa optime pꝛobant ⁊ concludunt juxta illud ſin gula f que non pꝛoſunt multa collecta iuuant, de quo per glo. in. l. ſi ſtipulatus in pꝛin ff. de vſur. ⁊ in. L. inſtrumenta C. de pꝛobat. ⁊ tradit in pꝛopoſito circa probationem eta tis Pau. de caſt. in conſi. cccj. ad bene examinandum du bia in pꝛincip.j. volumi.ſecundum nouam impꝛeſſionem. ¶ Nec pꝛedictis ob. aſſertio pꝛedicti do. Odoꝛici,⁊ pꝛi⸗ ma íudicía pꝛonunciatio de maioꝛe etate eius Et ꝙ ipfe do. Odoꝛicus poftea in 2ctu permutationis in pꝛin.iterũ aſſeruit fe maíozes, c in fine iurauerit omnia pꝛedicta efle vera, ex quibus vr ipſi illatum pietudícium 5v induci pꝛe⸗ ſumptionẽ ꝙ vere fuerit maioꝛ. Am de facili rfidet qp oia bec pꝛoceſſerunt ex erroꝛe in mente do. Odoꝛici exiſtẽte, il le enis fic aſſeruit, qꝛ ita tũc credebat, ⁊ in hoc facile debet excuſari, quia lex de facili admittit ignoꝛantiã ſue etatis, vt inquit Saly. in. l. ſ alterius in fi. C. ſi mino: ſe maioꝛ.di xe. ⁊ eo pꝛeſertim quía ex facilitate iuuenilis etatis deci⸗ piebat󰵲 que omnia pure, mere veritati obeſſe no poſſunt, que geſtoꝛũ erroꝛibus non mutatur/⁊ que ſemper valet, ⁊ vincit omnia, ⁊ viuit in eternũ vt. c. cõſuetudo. ij. diſtin.⁊ quá femp amare; colere debemus, juxta. l. cũ ita legatũ in fi. ff de odi. c demon. ⁊. l. j. C. de dedit. liber. tol.⁊ tradit Bal. in. l. ſi in ruptiõe ff. de ſini.regũd. f Et nõ eft dubiuʒ pꝛedictã affertíonem maioꝛis etatis erroneam poffe reuo cari,⁊ falſam pꝛobari oſtendendo ré aliter fe habere ⁊ fic docendo de erro: iuxta.c.fi.cũ ibi traditis per docto.de tũů.ij. vol. ⁊ cófef.ficut dicimus de his qui refpondent poſitionibus vt eorum reſponſiones tanq󰵴 erroneas reuocare poſſint iu⸗ xta. c. pꝛeterea ci ibi traditis per doc. de teſti. cogen.⁊ tra dit patruus ⁊ do. meus Socl. in conſi. xcvij. in pũti ofül» tationc.ij.c ii coL ifij vol. Coꝛ. in conſi. ccxxix.poſt reddiz ede e L.C od. in. l. naturaliter. S. nibil cõe in. ne, vnde cũ e aliquando dixi in. ij. concluſio⸗ do. Odoꝛicũ fuiſte e o iam fit oſtenſum et legitime oictu babere, q; ipſe adu 3 an.« ſic rem aliter ſe roꝛe ſequit󰵲 ꝙ pꝛedicta es fler As fit doctuʒ de eius er ¶ Nec ob. ꝙ iurauerit in fin die e. cra effe vera, Quoniã rídet po c bermutationie oía pdi» HER ito ꝙ illud i tu fit referri ad illas aſſertionẽ, abſqʒ rende vec] 19 20 22 23 24 25 de pꝛedi.⁊ ali.reb. mino. ¶ Itẽ SSA ⁊ dico ꝙ quo erroze fuit ductus ad ita aſſerendum fuit ẽt ductus ad iurandum. Jurauit enim quia credebat fic ef^ fe ( licet erraret ) ende cii oe erroe fit pbatii etíá turame tũ of reuocari. Et qà iuramenti nó impediat erroneam affertíoné reuocari voluit Bal. in. l. erroꝛ co. pe. C. de iur. 2 fa. igno.⁊ Ant. de but. in. d. c. fl. de cõfeſ. quos refert * fequit dñs meus Gyocí.ín.d.confi.xcvij.íij.col.« ꝙ fuerit erronea affertío ⁊ erroneũ iuramẽtũ or pꝛeſumptiue pꝛo⸗ bari ex eo tantũ qp ꝓbatur rem aliter fe babere, vt inquit Fulg. in. conſi.cclvij.finus guidonis. ij. col. ¶ Pꝛonun- Clatio aũt iudicio p󰶄ma eiſdẽ rónibue minus obftat,z ma» xime, qꝛ ꝑ eũdèmet iudícé fuit reuocata, vt in pꝛoceſſu cõ⸗ ſtat. Remanet igit󰵲 ex pꝛedictis vera, indubitata conclu ſio pꝛedictũ do. Odoꝛicũ pꝛo ipfa veritate, tempoꝛe pꝛedi cte permutationis fuiſſe minoꝛem. xxv. an. ⁊ adbuc efle ⁊ illud legitime pꝛobatũ eſſe. ¶ Circa fecundi res vr ſatis clara, ⁊ ꝑcło p clariſſimũ cõſultoꝛeʒ firmata vi veriſſima vz ꝙ aſſertus i󰶄ctus ꝑmutatiõis fuerit, ⁊ fit ipfo iure nul⸗ lue. Nã cũ iſte do. Sdoꝛicus fit minoꝛ vt cft dictum. f Et yltra ét babeat curatoꝛẽ qꝛ mí eius iuridice of eius curae . trix ipſe fine ea, vel eius cófenfü talẽ pmutationẽ fecit ex b enim folo ( vbi alíud non adeſſet) permutatio non valet. vt. l. ij. C. de in integ. reſti. mino. qꝛ vt ibi dicitur minoꝛ cu⸗ 21. rato:é hñs pupilllo cõparat󰵲. ¶ Sed vltra boc nullitatẽ dicte permutationis inducit defectus caufe vrgentis eris alieni, qua ſola pꝛedia minoꝛum diſtrahuntur. IL. ob es. C. ⁊ cognitionis caufe fime quibus et permutationes pꝛedio rum minoꝛũ nó valét vt. d. tit.de pꝛed.⁊ ali.reb. mino. in ru bꝛica, ⁊ per totum. Et in ſpecie probatur in. l. non folii illo tit. vbi expꝛeſſe dicitux nec permutationẽ valere. Sic ergo concluditur inſpecto iure cõi ⁊ eius regulis, ꝙ. d. permu⸗ tatio. dicit nulla ipfo iure. ¶ Sed vltra ẽt( poſthabita tue rie cõis cenſura) eius nullitas clariffime apparet ex foꝛma iuris municipalis tridentine ciuitatis. Ad ſine dubio in /fllo loco ſeruandũ eſt vt. l oẽs popli ci materia. f de iuſ.⁊ fur.) nam extat ſtatutum ſub rubꝛica de alienat. factis per minoꝛes.xxv.an.in quo datur certa foꝛma, ⁊ inducitur cer ta ſolennitas ín alienandis pꝛedijs minoꝛum, qua nó fer^ uata ſtatutũ omnino vult actum eſſe nullũ, vt in co latius apparet fed non fuit ín caſu nro in. d. permutatione talis foꝛma ſeruata, nec ſolennitas illa adhibita, merito clare ſequit󰵲 illam permutationem fuiffe ⁊ effe nullius momenti. Et hec de plano pꝛocederẽt, niſi do. Odoꝛicus iuraſſet, vt nunc dicã. ¶ Solus igitur vídet aliqualis oífficultae pp eius iuramentum 7 boc ex duplici via put in contractu vr duplex iuramentũ. Mam pꝛimo cũ aſſeruerit fe maioꝛeʒ. ⁊ iurauerit poftca omnia. . dicta eſſe vera ⁊ quidem coꝛ⸗ poꝛaliter, videt󰵲 coꝛpoꝛaliter íuraffe fe maioꝛem, quo caſu d perdidiſſe omne remediũ veniendi 2.d.pmutationé vt v lext.i.l.ſi alterius in fi. C. fi minoꝛ. ſe maio.dixe.⁊ tradit Coꝛ. in conſi. cxxi.vr in hac conſultatione in fi. ij. volumi. ¶ Secundo ;cii iurauerit ipſam permutationẽ/⁊ oia in ea ꝓmiſſa attendere, ⁊ obſeruare, ⁊ in nullo dfacere, vr ꝙ nõ obſtãte minoꝛi etate debeat omnino illam obſeruare iuxta auc. ſacramẽ. puberum. C. ſi aduer. vendi. ¶ Jure enis ftatu» tum eſt, ꝙ iuramentum debeat omnino obſeruari, quando cius obſeruantia non vergat in diſpendiũ ſalutis eterne. in c. ſi vero. ⁊. c. cũ contingat de iureiur. ⁊ in. c. quis de pact. lib. vj. cum ſimilibus. vnde cus.d.permutatío, eius obſer uantía non tendat ad damnationem anime. d. do. Odoꝛi⸗ ci videtur ꝙ debeat illam obſeruare. C Nec videtur ob⸗ ſtare pꝛedictum ſtatutum tridentinuz, quatenus annullat contractum ét iuramento firmatum.T Quoniam vídetur poſſe reſponderi tale ſtatutum non pofle tollere virtutem iuramẽti, eo quod non fit de meſſe ſua, pꝛout voluit in efte ctu Bar. in. l. omnes populi in.ij. q. ij. q. pꝛinc. ver. aut cau fa legis, vel ſtatuti non excludit peccatum f de iuſti. ⁊ iur. cum concoꝛdantibus de quibus. 8. per conſulentem, ⁊ per Alexã. in conſi.xviij. viſo ſtatuto ⁊ tit. qõnis col.ij. vj. vol. Et vltra conſulentem videtur, quod boc babeat locũ ctiaʒ quod ſtatutum pꝛeſumat dolum pꝛout in caſs noſtro facit flatutum pꝛedictũ. Nam co non obſtante videt󰵲 qð debeat contractus per virtutem iuramenti ſeruari pzour conclue dere videtur 2 defectus decreti iudicis — ——— — C ONSE - dere videtur Coꝛn. in conſilio.vij. queſtio pulchꝛa eſt, ſexta colum. ſecundo volu. ¶ His tamen non obſtantibus (que vere cafum noſtrũ non attingunt, veriſſimaz arbitroꝛ, ⁊ de plano pꝛocedere gcluſioneʒ p clariſſ. Cõſultoꝛeʒ « per me 26 ſupꝛa poſitaʒ)vʒ qp pmutatio pꝛedicta fuerit, ⁊ fit ipfo iu⸗ re milla, per pꝛeallegata non obftante iuramento, de quo ſupꝛa, etiam fi fuerit duplex. ¶ Nec pꝛimo ob. d. l.ſi alte rius. in fi. qꝛ reſpondetur(pꝛout per clariſimum Conſulen tem dictum eſt) q ille tex. non tollit nullitatem contractus, ſed tantum beneficium reſtitutionis in integrum, ⁊ ita oc» 27 bent intelligi illa generalia verba nullum tibi ſupereſſe au⸗ xilium, qꝛ non ſolum erit pꝛiuatus reſtitutione in integrus, volendo fimpliciter pꝛobare minoꝛem etatem fft cd etiam ft velit cam per ínftrumenta probare non erit audiẽdus, vbi fi non coꝛpoꝛaliter iuraſſet, ſed verbotenus effet audiẽdus in reſtitutione in integrum pꝛobando minoꝛem etatem per inſtrumenta yt ibi dicitur, ⁊ in hoc differunt iuramentuʒ verbotenus pzeftítum c pꝛeſtitum coꝛpoꝛaliter, hoc enim in totum; penítue tollit reſtitutionem in integrum , ⁊ quo ad eam petendam pꝛobatio etatis non admittitur eríá per inſtrumenta. Illud autem non in totum tollit, fed reſtrin⸗ git, vt ſcilicet non concedatur, niſi per inſtrumenta Timo? etas pꝛobetur, ⁊ ita volunt omnes doctoꝛes, ? in ſumma⸗ rio t poftca in declaratiõe materie, q; ibi facítit , ⁊ vltia al legatos per Conſulentem, ita intendit ibi Alberic.de ro». ſa. dicens, ꝙ fi quis iurat verbotenus babet reſtitutionem in integrum ft per inſtrumenta pꝛobat fe minoꝛem, ſi vero coꝛpoꝛaliter iuret nó datur ei in integruʒ reſtitutio. Cd autem ex eo firmetnr contractus alias nullus ibi non dici⸗ tur, conſequenter fequitur ꝙ ex intentione omnium, ibi per illum tex. non dicitur tolliremedium nullitatis ita in indiniduo declarat Joan. andre. in additio.Specnulato. in titu. de ſenten. . ait autem. in additio. incipien. ad hec, ⁊ ea 28 29 30 31 que pꝛemiſſa ſunt, dicens ꝙ fuit opinio Nicolai de matta. às ipfc fcquitur illa potiſſinia ratione, [quía qui errat(pto - ut in caſu noftro contigit domino Odoꝛico) non dicit󰵲 quíc quam fateri, vt. l. non fatetur ff de confeſſ. Nihil enim eft tam contrarium cenſenſui, q; erroꝛ, vt. l. ſi per erroꝛeʒ ff de ſuriſdi. om. iudi.idem voluit Roman. in confilio duodeci⸗ mo, viſo facto pꝛopoſito.ſecunda colum.verſic. ad duo au tem. c patruus, ⁊ dominus meus Soci.in conſil.lxvj.fru⸗ (tra plenitudini.colum.viij.verſi.pꝛo qua opinione ⁊c. cum alis allegatis per clariſſimum Couſulentem, ⁊ iſta reſpon fio eft veriſſima, quicquid in contrarium dixerit Coꝛnc. in dicto conſilio. cxxij.tertio volumi. naʒ eius opinio falfa eft, ⁊ contra omnes, vt per Conſulentem clariſſinie demöſtra tur licet ip e per errozes alleget in fecundo volu. ipſeniet Corn. in fi. dicti conſilij videtur de ſua opinione oubitare, nec in ea facit pꝛecipuum fundamentum in deciſtone illius queſtiouis, ſed in eo fundatur, quia contractus de quo ipſe tractat de per ſe valebat, vt per eum. ¶ Et pꝛo iſta rẽſpon fione vltra Conſulenteni facit, fquia iuramentum ſemper debet intelligi rebus exiſtentibus in ſtatu quem iurans cre diderit, iuxta. l. fina. fr qui ſatiſda. cogan.⁊ iuxta not. in. c. quemadmodum , de iureiuran.tradit Jaſo. in. l. quod fere uus. tertia coluni. ff de conditio.ob cauſam. patruus ⁊ do⸗ minus meus Soci. in conſi. lviij. ſuper pzopofita. f ecunda columna, tertio volumi.⁊ Coꝛne. in conſi.cclxxxviij. viſo ⁊ diligenter. ix. olii. tertio volu. cum ſimi. vt per Andr. bar ba. in conſilio. xxxvj. ſapienter fcripfit colum. xvj. ſecundo volumi. fiuncta omnibus pꝛedictis regula qua dicitur ac⸗ tum agentium non operari vltra intenmoneneozum, vt. l. non onmis ff ſi certum petatur. cum ſimilibus, fed iurans credidit dictaʒ permutationem valere, eo ꝙ credidit ſe ma ioꝛem, z ca intentione iurauit, nunc reperum res m alio ſtata, ille vere eſt mino:, c ideo permutatio bicitur ipfo iure nulla merito ſequitur, ꝙ per tale iuramentum non di⸗ citur ſublatum remedium nullitatis, facit quod dicit $ul» go. in conſilio. xc. in queſtione. colum. fina. verſic. non obſt. Dicit enim ipfe ꝙ iuramentum aſſertoꝛiũ (pꝛout cft iftud de quo agitur fi reperitur pꝛeſtitum contra veritatem, fere nandum non et, eſt enim periurium potius q5 turamerum, 4 idco potius cflct iurans de periurio puniendus, d com⸗ pellendus ad obſeruantiam pꝛopter falſitatem eius, argu. 32 eius quod de iuramento temerario dicitur in. c. venientes. de iureiuran. licet in caſu noftro ds Odoꝛicus a periurio pꝛopter erroꝛem excuſari debeat. ¶ Non diſplicet pꝛete "4 rea oeclaratío ſingularis, q; ad. d. l. i alterius. tradit An- dre. barb. in conſi. lij.pꝛeclare ſcripſit pſalmiſta.i.c.ij. col. ij. volumi. vz qp non pꝛocedat niſi quando ſpecifice, ⁊ nomi natim quis iurat coꝛpoꝛaliter fe maioꝛeʒ, non autem qñ iu rat generaliter omnia contenta eſſe vera, nam tuncls fupe rius aſſeruerit fe maioꝛẽ ſi vere erat minoꝛ turamentus ad illud non refertur, ne alias dicatur continere falſitatem, ⁊ 33 34 35 36 37 ne iurãs periurus fiat, ſic enim in dubio generalis illa clau ſula debet interpꝛetari vt per eũ, qui ex pluribus hoc com pꝛobat. ¶ Et maxime facit, qꝛ cum iuramentum tres co mites babere debeat.ſ.iuſtitiam, iudicium, ⁊ verítatem.c. quanto.⁊.c.tua nos.de iureiuran.⁊ tradit Socin.meus in conſtlio. xx. in facto pꝛeſupponitur. colum. penult. ij. volu. ſi ad illam aſſertionem referret careret veritate, merito «c. Sed alíter iſtud non pꝛoſequoꝛ, tum qꝛ non eft in pꝛopoſi⸗ to neceſſarium cuz etiam qz fatis clariſſime Conſulẽs pꝛo ſecutus fuit in fecundo eius conſilio. ¶ Secũdo non obſt. pꝛedictis alíud iuramentum oe obſeruando ⁊c. qm dimiſ⸗ fra pluribus que dici poſſent tanquam nó neceſſarijs) f ree ſpondetur ꝙ non pꝛocedunt allegata in contrarium, quan do in 3ctu,vel in ipſo iuramento interuenerit dolus, ideſt quando minoꝛ doloſe fuerit inductus ad contrabendum, vel iurand uz, tunc enim iuramentũ non lígat.q: alias effet iniquitatis vinculum, contra. c. inter cetera. xxij.q.iiij. cum ſunilibus, boc ſatis probatur in. d. auc. ſacramenta pube rum, in co quod de metu dicitur, nam in hoc idem de dolo dicendum eſt, vt ibi tradunt docto.⁊ eft text.⁊ ibi etiaʒ tra dunt doctoꝛes in. c.ſecundo.de pactie libꝛo ſexto ibi, nec dolo ⁊c.⁊ declarat Coꝛn.in conſilio.cclviij. qi d$ in bac.cir ca finem,quarto volumi. Sed ín propofito dicitur doloſe inductus domi. Odoꝛicus faltes pꝛeſumptiue ad contras bendum, ⁊ iurandum, ergo fequitur ꝙ ex virtute iuramen⸗ ti non ligatur. ¶ Illud autem pꝛobatur, quia fic pꝛeſumit ſtatutum in eo enim cauetur qp ſi minoꝛ alienet aliquaʒ res immobilem non feruata ſolennitate, de qua in eo(pꝛout in caſu noſtro ſeruata non e fit nullus etiam fi iuramentum fuerit interpoſttum, ⁊ hoc ex eo, quia ſtatutuʒ in tali caſu pꝛeſumit minoꝛem doloſe inductum ad contra⸗ bendum, iurandum yt in eo expꝛeſſe dicitur. ¶C f Et non eft dubiũ ꝙ preſumptiones legus , ⁊ ſtatutoꝝ ſunt liquidiſ fime pꝛobationes. l. licet imperatoꝛ. vbi per doctoꝛes ff. de legatis pzímo.«.1.fi quis locuplex. ff de manumiſ. teſtamẽ. ⁊ tautus operátur quantum veritas, vt tradit Abb. in pꝛi mo nota. ⁊ alij ſequũtur in. c. is qui fidem. de ſponſalibus. ¶ Et ꝙ in his terminis quando ſtatutuʒ annullat 2traz crum etiam iuratum pꝛeſumendo dolum iurameitum Ron liget, voluit ſingulariter Harto. in. L. ones populí. in ſe⸗ cunda queſtio.ĩij. queſt. pꝛinci. in verſi. item ſi ſtatutum dice ret ⁊c. cum multis ſimilibus allegatis. S. per Conſulentez, 2 vltra eum ita voluit Pe. de ancha. in conſil. cccxxx.viſis facti narratione.quarta colum. f dicẽs p quádo iuramen tum ex pꝛeſumptione dicitur dolo pꝛeſtituʒ non pꝛeiudicat minoꝛi, vt per eum, qui etiam ad hoc aliqua allegat, quod etiam voluit Alex. in conſi.clj. viſo themate.colum penul. vij. volu. dicens qp iſta pꝛeſumptio ſtatuti pꝛo veritate ha⸗ betur idem dicit hanc doctrinam cómendádo Coꝛ. in con ul. cxxxv. viſis articulis.ſcða ⁊ tertia colum. pꝛimo volu. in conſi. cxxi. videtur pꝛinia facie. ſcd󰶄a colum. in conft. xcix. magnum dubium. pꝛima ⁊ fcóa colum.iiij.volu.ita etiam voluit Andr. barba. in conſi.xxj. ⁊ quideʒ viſo puncto «c. pꝛima columi.pꝛimo volu. vbi pꝛo boc plura alleg. ⁊ inter cetera dicit qp ifta fuit opinio Jaco. de bel. in quadaʒ cius diſputatione incipien. lex Peruſina «c. quem etiam alles gauít Barto. in dicta l. omnes populi.⁊ fic patet bác effe communem opinionem, pꝛout etiam eft veriſſima, ⁊ eam tanqnam communem (pꝛout etiam clariffimus Conſulens pirit fequitur Jaſ. in dicta auctent.ſacramenta puberum. coluiu. fina. dicens q ab ea non eft aliquo modo recedene dum in iudicando lícet aliqui tenuerint cõtrariuʒ. ⁊ male. ¶ Et ex hoc patet non obſt. ꝙ videtur velle Coꝛne. in di⸗ cto conſil. vi. fecundo volu. quoniam fi ita voluit(vt ſupꝛa $8 39 40 dod 4 41 43 4 MARIA: arguendo dicebatur)loquitur contra cóuiuneii, € veram opi.⁊ ideo eius auctoꝛitas non eft attẽdenda maxime cus illemet Coꝛ.contrariuʒ voluerit in tribus conſil. S. allega⸗ tis ſequendo, ⁊ multum cõmendando iſtam cõmunez opi. ¶ Aitra etiam dici poſſet, qð non ita voluerit extra cafus fuum in quo concurrebant plurima ad tollendam omnem pꝛeſumptionem doli yt per eum, que omnia in caſu noſtro ceffant. Attento etiam qð in cafu ſuo ſtatutum nitebatur fictione, que eft contra veritateni, vt ipfe alleg.noſtrum ve ro nititur pꝛeſumptione, ex quo ſequitur qð dicitur factum ad tollendam materiam peccati. Sic ergo videtur qo non fit de intentione Coꝛn. loqui in terminis, de quibus ad pꝛe ſens agimus ⁊ boc ſatis videtur veroſimile , ne ipſe fit ſibi contrarius in pꝛealleg. conſil. ¶ Sed quicquid ipfe volue rit vltra non pꝛoſequoꝛ⁊ ſatis eft oſtendiſſe iſtam effe com munem opi.⁊ etiam vt dixi)eſt veríffima ex iuribus, ⁊ ra⸗ tionibus allega. per docto. ẽam tenentes in locis, de qbus ſupꝛa. ¶ I Et ex his tollũtur omnía contraria, nam non eft verum g ſtatutum mittat falcem in meſſem alienam qꝛ im mo per ipſaʒ. l. canonicam iuramentum infringitur., qñ do lo pꝛeſtatur, vt. d.c.ij.de pac. lib.vj.ſtatutum autem ſolum pꝛeſumit dolum, qð abſqʒ dubio facere poteft pꝛo vtilitate minoꝝ conſeruanda fimul cum publica vtilitate ne. ſ.do⸗ lofi ꝑtractus,⁊ peccatuʒ continentes ſeruentur. ¶ Et pꝛe tereã ſtatutum folum tendit ad annullandum contractum, qà poteſt, qꝛ non dicitur res ſpiritualis vt per Coꝛ. in con ſi.cclij.ꝙ ↄtractus, col.ſi.in.iiij. volu. hoc ſtatutuʒ dicitur folum inducere pꝛeſumptioneʒ doli, qð eft licitum, vt. l. om nes. G. lucius f que in frau.cred.« ita poftea in ↄſequẽtiaʒ fequitur annullatio iuramenti. f Et per bocpatet non ob» ftare fi dicatur, ꝙ non debet alia vía gcedi, ꝙ vna dicitur pꝛohibituʒ vt in. c. cum quid vna via, de reg. ur · lib.vj. q il la regula pꝛocedit, ni pꝛohibituʒ veníat in cõſequentiam actue permiſſi, ita in terninis noſtris in indiuiduo decla⸗ rat Alex. in. .alleg.conſi.cli.vij. volu. ¶ f Et ꝙ dicitur iu ramentum ſeruandum eſſe ſemper ſi ſine diſpendio anime ſeruari poteſt, pꝛocedit ſi ſecum habeat tres comites, de quibus ſupꝛa, ⁊ ſi non fit iniquitatis vinculum, nec etiam dolo pꝛeſtituni, vt ex pꝛedictis ꝑſtat, ⁊ tradit late Barba. in. d. conſi.liij. vj. col. ⁊ etiam alij doc. in locis pꝛealleg. que omnia ceffant in cafu noſtro, nam cum dicatur doloſe pꝛe⸗ ſtituʒ ex pꝛeſumptione ſtatuti ceſſant illi tres comites, ⁊ di citur ꝑtinere iniquitatis vinculum merito ⁊c. T Zonfir mantur pꝛedicta, qꝛ qi contractus fine iuramento effet nul lue fiin eo dolus pꝛeſumatur, dicitur nullue ipfo iure etiaʒ ꝙ fuerit iuramento roboꝛatus, pꝛout voluit Coꝛ: in 2fi.xj. in pꝛeſenti.vj.col.iij.volu.⁊ in. d.conſil.cclviij.iiij. vol. cir» ca fi. Barba. in. d. conſi.xxj.ij coli. volu.ſed nulli dubiũ eſt, ꝙ in caſu noftro abſq; iuramẽto banc permutationem non babuiffe alis firmitatem, ⁊ etiam dolum affuiſſe ex pꝛeſumptione ſtatuti, ergo per iuramẽtuʒ non dz validari. facit ẽt, ꝙ in fimili dicitur, qñ mino? in cótractu ero? miffime lederetur, qꝛ tunc re ipfa dicitur mere dolus(ſic. n. lex pꝛeſumit, arg. l. creditoꝛ. &. lucius. fr mãd. ) iufm non ob eft minoꝛi ſolũ pꝛopter pꝛeſumptioneʒ doli, vt tradit Pe. de ancha. in. c.i.de ꝑſti.q.xj. Cu. in. d. cõſi.clxxx . Coꝛn. in. d. conſi.xj.v. col. in ꝑſi.xxij.pꝛo deciſione.iij. col. ⁊ in cõſi. cxxiiij.multũ diffuſe.i.⁊.ij.col.iij.vol.⁊ Dec. in ſil. lxxxvj. vifo puncto «c.v.col. in conſil.clxxx. vifa renunciatione. ij. col. cum mnltie ꝑcoꝛdantibus, quos gratia bꝛeuitatis obmitto, vnde ficut illo cafu dolus pꝛeſumptus ex enoꝛmi leſione tollít vires iuramenti ita in cafu noftro dolus pꝛe⸗ ſumptus ex defectu ſolẽnitatis ſtatuti dʒ tollere vires pꝛe⸗ dicti iuramẽti. ¶ ¶ Ad qdð €t facit in ſimili, ꝙ dicitur tura» mentum non firmare contractum, non obeſſe, qfi ex pꝛe⸗ PAS. ftatuti otractus diceret󰵲 ſimulatus vt plene per Dod in d. cõſi. cxxxv. ij. c. iii. col. i. vol. ¶ I Confirmaban tur pꝛedicta concluſio. S fir mata, qꝛ( vt. & eſt oíctus) tura mentum femper haber cr NE bue fic ftá tibus pꝛout etiam vo id am vt. ſ. intelligatur rebue fic fpectabilium circa Kais, cliber.bitm.ín ofi.xcir. in cauſa pofito res aliter fe hq S M . oictum fed in pꝛo | porn an iufo feu debate merh d vis amplí [ ; ocu ue E , ito n i agderio iui aftríctue vt pꝛopꝛie in bis ter⸗ 45 40 q7 O minis declarat Coꝛ. in. d. fi. cclxxxviij. x. colL Er bino eſt ꝙ qñ abſolutio, vel habilitatio pꝛedicta gceſſa fuit iu⸗ ramentum non impedit minoꝛem dicere de nullitate con⸗ tractus vt voluit Alex. in oft. xxix.clariffime oocto?: colũ. v. vij. volu. ¶ Fateoꝛ tñ ꝙ in caſu noftro abfolutío, ſeu ha bilitatio non fuerat neceſſaria, vt magis cõiter concludũt doc. in locis. S. alleg.dum 2cludunt qp pꝛopter oolum pze» ^ — ſumptuz, e ꝗtractuʒ, ⁊ ium nullae babere vires. ¶ f Piꝛe terea qp iuramentum pꝛedictum non noceat dño Odoꝛico oſtenditur euidenter, qꝛ diſpoſitio.d. auc. ſacramenta pube rum, cum ſimi. pꝛocedunt qñ iuramentum pꝛeſtatur a mi⸗ noꝛe, tanq󰵴; a minoꝛe, ſed fi quis ꝑtrahat vt maioꝛ, lʒ fit mi noꝛ, qꝛ.ſ.errando credit fe maioꝛem, pꝛout fuit in caſu iſto certe illa iura non pꝛocedunt. f Ille. n. qui vt mino? (urat, dicitur renunciare minoꝛis etatis beneficio, vt tradunt om nes in. d. auc. ſacramenta pubey, qð in eo qui neſcit ſe mi⸗ noꝛem non poteſt habere locum, qꝛ nemo dicitur renuncia re iuri ꝙ habere ignoꝛat. l. mater decedẽs ff. de 4noffi. teft. ¶ Tt binc eft ꝙ multi ooc.« non leuis auctoꝛitatis vo⸗ luerünt iuramẽtum minoꝛi non obeſſe, niſi fuerit per pꝛius certioꝛatus de beneficio ſuo, ⁊ ꝙ ipſuʒ per iuramentũ amit tebat, vt Dy. in. l. ij. S. i ff de contrar. ⁊ vtil. ac. tu. Jo. and. in. c.fi.de emp. ⁊ vend.⁊ Cu. in fi. clxxx.pꝛealleg . qð etías videtur velle Bal. in ꝑſi. ccxiij. punctus talis eſt. j. volu. € Fulg. in ↄſi.ccxxxvij.finus guidonis.ij. col. ⁊ tanq; magis fecurum dicit effe obſeruandũ, Alb. de roſa. in. d. auct. fae cramẽta puberum, hoc ſequitur Imo. in.c. cum caufam; de emp. ⁊ vendi. ¶ Et l5 in hoc multi teneant contrarium, vt Bar. ⁊ alij plures in. d. auc. ſacramenta pubeꝝ, vt plene tradit And. barba. in ꝑſi.xcj.illud referá.pe.« antepe. col. ij. vol. ⁊ Jaſ. in. d. auc. ſacramenta pubeꝝ in tertia limita⸗ tione, Cũr. in ꝑſi. xliij. ſuper contingentia. v. col. ⁊ Fely. in. c. ex reſcripto. v. col. de iu. iur. tñ omnes pꝛeſupponunt eit, qui iurat fcire fe effe minoꝛem, vnde cum in pꝛopoſito dñs Sdoꝛicus crederet fe mai rauit in eo non pꝛocedit diſpoſitio. d. auc. ſacfa puberus, ⁊ ſimilium iurium, c hoc fundamentum ( i falloꝛ) eft plufq$ clariſſimum. ¶ Et ex his ꝑcludo vna cim clariſſimo Con ſultoꝛe permutationem, de qua agimus nullius fuiſſe mo⸗ menti, ⁊ ſeruandam non efle non obſtãte aliquo iuramen⸗ to in ea pꝛeſtito. ¶ Ex qua conclufionc fcquitur p ipfe do. Odoricus petẽs ipfum contractum permutationis decla⸗ rari nullum dz omnino audiri, ⁊ iuſtitia mediãte obtinere. ¶ Et non eſt dubium capitula pofita per eum ad ſuoꝝ iu⸗ rium pꝛobationem effe recipienda,⁊ miroꝛ ꝙ hoc in dubiũ reuocetur, qm ſi aliqua fup bec dubitatio poffet dari(quod profecto eft alienum a veritate)tñ iudex in dubio debet ea admittere, vt ſic eligat illam partem, que neutri parti dici⸗ 49 tur pꝛeiudicialis. Sicut dicimus qfi eſt dubium, an fit de ferta appellatio 05 pꝛonunciari, ꝙ non, cum neutri ſit pꝛe⸗ iudiciale, vbi ꝑtrarium pꝛeiudicaret appellãti, pꝛout ſing. per illum tex. tradit Pau. de caſt. in. li. ff ſi quis caut. In pꝛopoſito autem admittere capitula nulli pꝛeiudicat, qꝛ ex eis veritas non alteratur, vbi eis non admiſſis infertur ple num pꝛeiudicium dño £2 dozíco,« ita per hanc rationemat alias plures hoc anno in cadem ciuitate Tridenti deciſiue conſuluit ſacratiſimum collegium Paduanũ, ⁊ ego vnus ex dicto collegio, licet minimus fut ex relatoꝛibus in di⸗ cta cauſa. Laus Deo. XE Socinus nepos, Padue legens. 2 G A S S ¶ Cum pꝛedium q dam fitum in villa 25:ente calcinarie iam fuiffet obligatus pꝛo ducatis quingentis pꝛo dote dñe Angele foꝛzate. de anno. Add. cccclxxix. menfe Auguſti, attento ꝙ de dicto pꝛedio plures campi fuerant alienati. Fuit per quondam nobilem do. Jo. foꝛʒate loco illoꝝ cam poꝛum alienatoꝛum, obligatum qódam aliud pꝛediuʒ boc pacto, ꝙ caſu quo pꝛedium illud nouiter obligatum repe⸗ riretur modo aliquo obligatum, vel alienatum pzedíus pꝛi mo obligatum, quatenus remanſerat apud pꝛedictum do. e e intelligatur datum in ſolutum pꝛedicte dñe ngele, ſeu fcr Bonaccurſio coꝛradino eius maríto pꝛo illo pꝛecio oxem ⁊ tanq; maioꝛ gtraxit,⁊ iu P» V1 A Qv Aw * CON S!. illo pꝛecio, quo publice venderetur, pꝛout bec publico cone ſtant inſtrumento. | ¶ Ex poft de anno. . D. vj. pzedíum illud nouiter obliga tum fuit per nobiles oe Foꝛʒate alienatum accedente cou⸗ fenfu illoꝛuʒ de Coꝛradinis, quibus fuerat, vt. &. obligatus. ¶ Fuerunt inter pꝛedictas partes alique lites, ⁊ controuere ſie, ⁊ inter alias fuit vna, in qua ex parte iſtoꝛum de Coꝛra dinis petebat ꝙ fieret eftimatio pꝛedij pꝛimo obligati pꝛo eo, quod remanſit iam dati in folutus, vt. 5. In qua lite fuit tandem iudicatum eſtimationem pꝛedij pꝛedlicti fieri debe. re, veluti dati in ſolutum.⁊ licet dominus Sigiſmũdus foꝛ 3ate appellauerit, tam a pꝛima, qꝙ󰵴 a fecunda ſententia, que fuerunt late de anno. . D. xxj. tamen pofiea de an. ZIP». D. xxiij pꝛedictas ſententias appꝛobando reuocauit ſuas appellationes, fatendo ipfum Bonaccurſum, ſeu do. Ni⸗ colaum eius filium dfim, ⁊ patronum, ac verum poſſeſſo⸗ re5 pꝛedij pꝛedicti, vti fibi aſſignati de anno. M. cceclxxix. 4 ita confeſſus fuít tale pꝛedium, vt ſupꝛa aſſignatuz foꝛe, ⁊ cfle de iure pꝛefati domini Bonaccurſij, feu domini Hico lai eius ſilij ⁊ voluit qp pꝛedicto do. Nicolao liceat pꝛedi⸗ etur pꝛedium tenere, ⁊ poſſidere, pꝛout de iure licer cuili⸗ bet domino, patrono, ⁊ poſſeſſoꝛi, renunciando omnibus ſuis iuribus tc. ⁊ fic in effectu licet non expꝛimatur voluit dare in ſolutum illud pꝛedium, ſeu iam fuiffe datum decla⸗ rare pꝛo pꝛedictis ducatis quingentis, pꝛout bcc in publie co inſtrumento videri poſſunt. ¶ Er pꝛeſupponitur in facto ꝙ (quicquid in pꝛedicto inſtru mento dicatur) veritas fuit, ⁊ eft p pꝛedium pꝛedictuʒ vſqʒ ad annum pꝛedictum. M. D. xxiij.ſemper fuit tentũ, ⁊ pof ſeſſum per nobiles de Foꝛzate pꝛo ſuo, ⁊ tanquam ſuuzʒ , o⸗ cando, ⁊ diſlocando, ⁊ penſionem recipiendo, pꝛout faciũt veri domini, ⁊ poſſeſſoꝛes pꝛedioꝛum ſuoꝛum. ¶ Ex poft per annos fere duos dominus Franciſcus filius. victi bomini Sigiſmundi foꝛzate fuit em ancipatus.qui do minus Fraciſcus poſt eius emancipationem de anno. ZIP». D. xxvj. habens runc notitiam pꝛedictoꝝ volens vti agna tus, filiue dicti do. Sigiſmundi auctoꝛitate ſtatuti Pa⸗ duani, ſub rub. quibus liceat acquirere ⁊c. in cap.ſi quis de cetero vender ⁊c. pꝛedium pꝛedictuʒ per dictum Sig imun dum patrem eius ſic, vt. õ datum in ſolutuʒ recuperare, fe⸗ cit ocpofitum dictoꝛum ducatorũ quingentoꝛum, 2 vigoꝛe pꝛedicti ſtatuti petijt do. Nicolaum pꝛedictum cogi, com pelli ad ipſum depoſitum eleuandum, ⁊ ad pꝛedicti pꝛedij traditionem.ſuper qua petitione lata fuit quedam ſenten⸗ tía abſolutoꝛia, ⁊ declaratoꝛia, ꝙ do. Nicolaus pꝛedictus degoſitũ pꝛedictũ eleuare nó teneatur, vt in ea latius ↄſtat. ¶ 7 qua ſententia tanquam ab iniqua, ⁊ iniuſta dominus ranciſcus appellauit. i Tos Auibus ficftantibue , queritur que debeant cffe partes ſudicis ad quem. 8 adeo 2 SVMMARIVM 2 ¶ Be quadam datione in ſolutum quando dicatur facta. ¶ et an filío dantis in ſolutum competat ius retractandi, quod conceditur agnatis ex foꝛma ſtatuti. ¶ Identitas perfonarum patris, ⁊ fili qũo intelligatur. ¶ Et quando certus debeat certioꝛari. Ferro viam aperit qui per contraria tranfit. Jus pꝛeſentandi competens alicui agnato ſuper venditio⸗ ne facta vigoꝛe ſtatuti, an competat illi qui tpe venditio nis natus non erat, ⁊ cui venditio denunciari nó potuit, Pꝛeſumptio eft pꝛo ſententia que in re iudicatã tranſiuit. Actio omnis. xxx.annoꝛum curſu tollitur. Facto pꝛopꝛio quis contrauenire non poteſt. Tontractus ab initio funt voluntatis, ex poft facto necef ſitatis⸗ vua P er, ⁊ filius cenſentur vna, ⁊ cadem perſona, vide infra numero. 26. EP. Et quod a filio fit a patre videtur factum , vide infra nue mero. 27. Et eníno vox dicitur vox alterius, vide q nu. 1 8. Filius legitime factam per patrem retractare non poteft, I A Wro3 9 Tertus certioꝛari nõ debet, quomodo boc pꝛocedat, vide infra numero.3 3 ö | 19 Filius patri agnatus dicitur. | 11 Filius fi excluditur ex capite ende liberi, quafi legitimus, agnatus admitti poteſt. | 12 Statutum (i concedat agnatis ius pꝛeſentandi, cenſetut eriam concedere filijs, (i pater eoꝛum vendat, aut in folu tum det, ⁊ ſunt alijs pꝛeferendi. Nd 13 Filij non debent effe conditionis deterioꝛis, quam alij ree motioꝛes. "er | t 14 Ratio eadem bi e(fibi idem ius effe debet. 1 "E»iorintempose potioꝛ in iure. | | | 16 e diſpoſitio deſicit, ⁊ pꝛo non facta babetur. Hai : 17 Conditio de pꝛeſenti, vel de pꝛeterito diſpoſitionem non fa ſpendit. idi | 18 Nes in alium cum ſua cauſa, ⁊ onere tranſfertur. 19 Erroꝛ non attenditur, ſed reici, veritas attendi debet. io Conſenſui nil magis eft contrarium, q err. 21 Inducta ad angmentũ diminutionem operare non debẽt. 21 Poſſeſſionem retinere intendens dicitur eam acquirere. 23 Judex de ea re iudicare non debet, de qua non cognonit. 24 Actus agentium vltra eoꝛum intentiones non operantur. 25 Pꝛeiudicare quis ſibi, ⁊ non alijs poteft. b 27 Mutanda non ſunt que longas habuere interpꝛetationeʒ. Et conſuetudo eſt optima legum interpꝛes. 29 In re ſua quilibet et moderatoꝛ, ⁊ arbiter. 5 30 Fundans ſe in ſtatuto qualitates a ſtatuto requiſitas pio? bare debet. | Us | 31 Ex diuerſis non infertur, nec arguitur. 31 Ignoꝛantia in facto pꝛopꝛio non cadit. jg 34 Denunciatio expꝛeſſa requiritur quando fierí debet vt qs ad faciendum incitetur, nec fine ea fufficit ſententia. 2 CONSILIVM & m 2A 5 TRITT: erg mir ERN pile palati ra e jc | n e Tofio verba mea in via vé | 3 rígat rítatie, ⁊ iuſtitie. The ⸗ ee ee mate pꝛepoſite conſultationis diligenter in jM DENS ſpecto cum omnibus inſtrumentis, de quie bis in eo ſit mentio, confiderata etiam in⸗ terne fententia demum lata per excellentiſſimum bominug Antonium baffianum míbi vti patrem honoꝛandum non parum dubitaui, an ſuper pꝛopo ſita difficultate fcribere de berem. Ex vna enim parte pꝛedicti domini Antoni aucto ritas, cui ſemper plurimum detuli, ſuadebat vt taciturnita⸗ te eius ſententiaʒ compꝛobarem. ¶ Ex alia parte veritas. « iuſtitia requirebát vt pꝛo eis inxta tenues vires meae lo qui vellem, que pars tandem apud me pzeualuít, ne alias peccare viderer veritatem tacendo, iuxta. c. quiſquis. vnde cima queſtio. ij. ⁊. c. erroꝛ. Ixxxiij.diſtinctio. C Igitur cum bona venía fue eccellentie pꝛo veritate folum (pꝛout cum ſumma modeſtia requiroꝛ)eloquar fecundum tamen debi⸗ le iudicium meum.¶ N Et quía ferro viam aperit, qui per contraria tranſit, vt inquit Baldus in. l. pꝛecibus. octaua colum. C. de impuberum . ⁊ alis ſubſtituti. €lidetur pꝛima fronte dicendum per iudicem appellationis iudicandũ eſſe bene indicatum, ⁊ male appellatum : eo ꝙ ſententia iam la⸗ ta videtur iuridice, ⁊ conuenienter lata, ⁊ boc ex ouobug 2 eque pꝛincipalibus. ¶ Pꝛimo quía oatío in folutus pꝛe⸗ dij de quo agitur videtur facta vſq; de ann. M. cccclxxix. quo pofito impoffibile eft ꝙ domino $rácífco foꝛzate, qui tunc in rerum natura non erat competere poffit ius pꝛeſen tandi pꝛecium pꝛo. d. pꝛedij recuperatione ex forma ſtatuti de quo in themate, nam ſtatutũ in effectu eos agnatos ad mittit, quibus venditio, vel datio in ſolutũ denunciata non fuit, vt ic pꝛeſupponat omnino eos effe tales, quibus de⸗ nunciatio fieri poſſit, ⁊ conſequenter o» fit in facultate come trahentium mediante tali denunciatione agnatos a tali iu re excludere faltem poft lapſum triginta dierum, fed pedí cto domino Franciſco( cum tunc nondum natus eſſetqtalis denunciatio fieri non poterat, ergo ⁊c.⁊ hoc puto ſatis cla rum fic enim in fimili ſtatuto arguit, concludit Decius in 4 MARIA confilio. ccxxij. viſo puncto. ſecunda colum. verfic. fimiliter dum ſtatutum. ¶ Auod auteʒ de pꝛedicto anno. M. cecc⸗ Ixxix.videatur fuiffe facta datio in ſolutuʒ, videtur poſſe ex pluribus pꝛobari. ¶ Pꝛimo ex ipfo inſtrumento runc cele bꝛato, in quo clare dicitur ꝙ tale pꝛedium intelligatur da⸗ tum in ſolutum pꝛo eo pꝛecio, quo cõmuniter venderetur. ¶ Secundo ex ꝓceſſu poſtea agitato de anno. M. D. xi. in quo apparet dim Sigiſmundum patrem pꝛedicti Fran ciſci pꝛedictam dati onem in ſolutum fateri reſpectu ipſius facti, iʒ validitatem negaret, qꝛ ſcilicet talis datio, aut alie⸗ natio ſieri non potuit ín pzeiudicium fideicõmiſſi antiqui in fauoꝛem nobilium de Foꝛzate. ¶ Tertio ex ſententia do. Franciſci de tulmetio poftea in caufa appellationis confir⸗ mata, in qua iudicatur pꝛedium pꝛedictuʒ debere omnino eſtimari, vti iam datum in ſolutum, ne alias ipfa datio in fo lutũ reddatur mancha, ⁊ mutilata, vt vtar verbis pꝛedicte ſententie. Pꝛo qua ſententia (cum poftea tranſierit in res indicatam) adeſt pꝛeſumptio iuris, iuxta. L. herẽnius. S. ga⸗ fa ff de vſur.⁊.c.in pꝛeſentia.cũ ibi not.extra de renunciat. ¶ Quarto, vltimo ides pꝛobari videtur ex illo inſtrumen to inter pꝛedictum do. Sigiſmundum, ⁊. d. do. Nicolaũ ce lebꝛato de ann. M. D. rij. quatenus in eo apparet dñm Sigiſmundum pꝛedictum appellationibus renunciaſſe fen tentias iam latae ↄfirmaſſe, ⁊ omnia inſtrumenta ínter ip» fae partes per pꝛius gefta appzobaffe,z demuʒ confeſſum fuiſſe ipſum do. Nicolaum fuiſſe, ⁊ cffe dñm, patronum, et verum poſſeſſoꝛẽ dicti pꝛedij, qð non videtur ex alio factus ; babito refpectu ad pꝛedictã dationem in ſolutuʒ factas, vt dicitur de anno. M. cccclxxix. ¶ Et ſtante hoc ꝙ fuerit. tali tempoꝛe facta datio in ſolutum plus dici poteft, vt Ics do. Franciſcus non videatur admittẽdns etiaʒ cp tunc fuif fet in rerum natura, fic effet de agnatis incluſis per ſtaſuꝰ tum, f qm videtur ꝙ debeat nunc poffe repelli exceptione pꝛeſcriptionis nedum.xx.anno.ſed. xxx. ⁊.xl. ⁊ vltra, tanti enís tempoꝛis curfu tollitur omne ius, omniſq; actio, ⁊ ple na ſecuritas poſſidenti paratur. l. omnes in fi. C. de pꝛeſcri. xxx.vel. xl. ann. atq; etiam ab co omnis moleſtia, ⁊ inquie⸗ tudo tolli debet, vt. l. fi. C. de fundo patrim. lib. j. « tradũt Cano. in.c.vigilanti.⁊ in.c. ad aures. de pꝛeſcrip.cum infi⸗ nitis ſimi.¶ Scdðo pꝛincipaliter ideʒ vr dicendum ét pofi to, p datio in ſolutũ non fuíffet facta de an. M. cccclxxix. fed jolum de ann. M. D. xxij. per do.Sigiſmundũ patres pꝛedicti do. Franciſci actoꝛis, ⁊ appellantie. nam non eſt dubium ipſum do. Sigiſmundum non potuiſſe facere ta» le depoſuum yt. . venditio, ſeu datio in ſolutum retractare tur, fqꝛ tunc ipſe veniſſet contra pꝛopꝛium factum, qð iure pꝛohibitum eit. l. poſt moꝛtem.⁊ ibi glo. not. concoꝛdan⸗ tes alleg. ff de adop.fcontractus enim ab initio funt volun tatis, ex poft facto neceſſitatis. l. ſicut. C de ac. oblig.⁊ qð femel placuit amplius diſplicere non poteft regula qo fc» mel. de regu. iur. lib. vj. ¶ duo ſtante vidctur ꝙ nec filius eius do · Franciſcus ocbeat admitti ad tale ocpofitus con⸗ tra pꝛedictam dationem in folutus, fcũ pater, filius vua, ⁊ cadem perfona cenſeantur. l. fin. C. de impub.⁊ alis ſub⸗ ſtitu.qð enim a filio fit videtur fieri a patre, ⁊ ita per cõtra⸗ rium vox fiquidem vnlus dicitur vox alterius. . ei vero. in ſtitu. de inuti.ſtipul. ¶ 1 Pꝛeterea oícimue ꝙ filius factus patrie legitime non poteft retractare, vt. l. fi $.ipfus autes. ⁊ ibi ita not. Bal. C. de bo. que liber.ſed do. Sigiſmũdus pater eius, quod fecit legitime fecit, qꝛ fic facere potuit, er⸗ go ⁊c. ¶ Et pꝛeterea pofito ꝙ filio pꝛedictum ius pꝛeſen⸗ tãdi competeret, pꝛout vere competit, vt q dicamus, adhuc videtur do. Franciſcus non audiẽdus, ſed illum effe exclu⸗ fum ſpacio. xxx. dieruʒ vt fic eo tempoꝛis curfu dicatur pꝛe fcriptum tali uri pꝛeſentandi, iuxta foꝛmam pꝛedicti (teu tin ver. non vendicent rjj pꝛedicta fibi locii, ibi debeat vfq fallen pꝛoxime futuros ⁊c. vult enim ſtatutum illud tificata pen nao; cvi competat ius pꝛeſentandi fuerit no- cíam,e rem ipfam rede infolutus,fi vult pꝛeſentare pꝛe lapío tali termino non ess c debeat xxx. dies comparere, tuto ſubditur in veri. 2 quic due ot infra in codes fa dente bene ele is notíficatio. ö ! catio, ſeu faltem videtor ꝙ babeatur pꝛo fact à, 10 * 4 14 Bj auod ſufficit, vt in eodem ſtatuto clare dicitur ergo «c. ¶ Quod autem notíficatío pꝛo facta babeatur videf pꝛo⸗ bari, quia fi notificatio fit alicui agnato qui fit paterfamil. fufficit pꝛo omnibus de familia (ua,« fic pro omnibus eius file , ⁊ perinde babetur , ac ſi filis eius ſingulatim facta fuiffet vt patet in pꝛedicto ſtatuto in verſi.⁊ fi plures agna ti, vel vicini ⁊c.⁊ certe ratio videtur eſſe, quia quod ſcit pa» ter etiam filius fcire pꝛeſumitur, ⁊ talis notificatio folus vi detur ſieri, vt agnati fcíant venditionem, vel dationez in fo lutũ, ⁊ ſtatim eis incipiat currere terminus triginta oierü, quo poſito cum in pꝛopoſito dominus Sigiſmundus pa⸗ ter dationem in ſolutum feciſſet, dicitur abſqʒ dubio eã no⸗ uiſſe, ⁊ ſciuiſſe, ⁊ per confequene vidctur poffe dici ꝙ eam ſciuerit, ⁊ intellexerit etiaʒ filius eius dominus Franciſcus, . vtficoicamue perinde fuiſſe, ac fi ei notificatío facta fuiſ⸗ ſet. ¶ f Facit quod dici folet ꝙ qui ſcit, cft certus certio⸗ rari non debet regula eum qui certus.de regu.iur. libꝛo. vj. ⁊. l. pꝛima.in fi. ⁊ ibi per docto. cum ſimilibus ff de acti. em ptio.⁊ dixit Barto. in. l. nomen. ſecunda colum. C. que res pign.oblig.poſ. Sic ergo videtur dominum Franciſeũ pꝛe dictum vti babentem notatam pꝛedicte dationis in ſolutuʒ víqs ab initio fuiffe excluſum a inre ifto pzefenrádi per cur fum triginta dierum, fecundum pꝛedicta. C Ckcrum iſtis non obſtantibus que vere cafum noftrü non attingunt con trarían opinionem pꝛobabilioꝛem de iure, ⁊ equiozem ar- bitroꝛ, v ꝙ immo dominus Franciſcus iure fecerit oepoft tum, partem aduerfam teneri ad ipſum eleuandum, ⁊ ad : piedi pꝛedicti reſtitutionem, pꝛout petitur, ⁊ confequen:er q partes índicía in bac caufa appellationis effe oebent in iudicando bene appellatum, male judicatum, 7 ſentẽtiaʒ refoꝛmando, vt ſupꝛa. ¶ | Et pꝛo ſolido fundamento bue ius conclufionie pꝛemitto ꝙ filius patri dicitur agnatus, cum ei coniungatur per virilem ſexum, juxta. S. ſunt autem agnatí.inftitu.oe legiti.agnat.tute.⁊ de legitim. agnat. ſuc⸗ ceſſ. 1t hinc eſi ꝙ fi excluditur filius ex capite vnde tí» beri, puta quía repudiet quafi filius adhuc poteft admittĩ quafi legitimus, ⁊ agnatus vt.l.ſecũda. in pꝛincipio. ff one delegirimí. c non eundo per argumenta, ꝙ filius fit patr. agnatue eft textus apertus in.l. filius. ff de ſuis, « legitim. ¶ ioc poſito dico ꝙ cum ſtatutum concedat ius pꝛeſen tandi agnatis fine dubio debet dici concedere etiam file; fi pater coꝛum vendat, aut in ſolutum der, ⁊ filij omnibus alijs pꝛeferendi ſunt, cum ſint patri pꝛoximioꝛes agnati, vt dicta. l. filius Statutum enim pꝛedictum boc ius concedit agnatis ſeruata femper gradus pꝛerogatiua, vt patct in eo in verſicu.⁊ inter agnatos ipfos ⁊c. Et nifi ita diceremus lequeretur op filij qui ſunt agnati pꝛoximioꝛes effent dete⸗ rioꝛis conditionis, q; remotioꝛes, quod non eſt oicendum, argumento.l.ſi viua matre.C.de bonis maternis.⁊ ita vt mibi narratur(pzout etiam de iure eft) feruatur de conſue⸗ tudine in hac ciuitate Padue, pluries enim fuit iudicatus, vt eiuſmodi ius pꝛeſentandi competat filius, tam viuo pae tre, quam eo moꝛtuo , ⁊ tam fi fint in poteſtate, d$ fi emanci pati. Quo ſtante ſequitur vera concluſio ꝙ pꝛedicto domi 14 no Franciſco de iure competit facultas pꝛeſentandi, ⁊ fa⸗ ciendi depoſuum, pꝛout fecit pꝛo recuperatione pzedij, de quo agitur a patre ſuo dati in ſolutum, ⁊ in extraneam per ſonam trauſlati, tanquam agnato eius pꝛoximioꝛi. | ¶¶ Pꝛo quo facit, quia cum ſtatutũ fit factum, et bona ali cuius imobilía in eius agnatione conſeruẽtur tpfiue agna. tionis fauoꝛe certe ifla ratio magie reperitur in perfona fis lioꝛum, ꝙ󰵴 remotioy,vt eſt notiſſimum, f vnde fumpto arg. ab exiſtentia rationis dicendum omnino eſt, ꝙ in.d. domi. Franciſco verificetur ſtatutum, cum ⁊ ratio in eo reꝑiatur A. illud ff ad. l. aquil. l. a titio. ff de verbo. oblig. cum fimili. & quía fuper hoc rem arbitro? clariſſimam, non inftabo vl⸗ terius, ſed concludo vt. S. ¶ Nec pꝛedicte concluſioni ob e ſtant, que ſupꝛa in contrarium allegata fuerunt, in quibus ſolis conliſtit oífficultae pꝛeſentis cõſultationis, eis eteniʒ reſolutis concluſio noftra remanebit clariſſima. ¶C Igitur rñdendo pꝛimo ad pꝛimum pꝛincipale fundamentum ab⸗ ſolute negatur dationem in ſolutum fuiffc factam de anno milleſimo quadringenteſimo ſeptuageſimo nono, ná illud iftfm pꝛincipaliter factum fuit, vt qódam ps pꝛedium arctur — GSI. obligaretur loco quoꝛundam campoꝛum tunc alienatoꝛuʒ ex his qui pꝛimo fuerant obligati, ⁊ ꝙ in eo dicitur de da⸗ tione in ſolutum pꝛedij de quo nüc agitur dicitur ſub qua dam expꝛeſſa, ⁊ extrinſeca conditione, vcʒ fi pꝛedium illud: nouíter obligatum reperiretur alterí obligatum vel aliena tum tunc enim qꝛ talis obligatio de eo pꝛedio tunc nouíz 15 ter facta non ſeruiſſet illi fer Bonaccurſio. (t Am fi per pꝛius alteri fuiffet obligati pꝛioꝛ in tempoꝛe fuiffet potioꝛ in iure. l. fundum. C. qui po. in pig. hab. cum ſimilibus, z per torum illum titul. ⁊. ff eodeni. ſi autem fuiffet per pꝛius alienatum pignus fuper eo non fuiffet conſtitutum, qꝛ res aliena pignoꝛi dari non poteſt regulariter, vt. C.ſi res alie. pig. dat. ſit. per totum)fuit conueniens eides alio modo fa tiſfacere/⁊ pꝛopterea in euentum talis conditionis dicitur in dicto inſtrumento, ꝙ pꝛedium de quo agitur dicatur da tum in ſolutum pꝛo eo pꝛecio quo publice venderetur. Sic igitur illa datio in ſolutum pendebat ab illa cõditione, fed certum eft o» illa conditio non fuit verificata, qm illud pꝛe⸗ dium nouiter obligatum iure potuít obligari,⁊ talis obli⸗ gatio ſeruiuit.d.ſer Bonaccurſio, qꝛ non fuit repertus alíe 16 natum nec etiam alteri per pꝛius obligatuz. f Igitur fequi tur ꝙ deficiente conditione dationis in ſolutum talis da⸗ tio nibil potuit operari, ſed dicitur babíta pꝛo nó facta. l. qui heredi. &. plautius.⁊ ibi Barto. « dominus meus So ci. ff de condi.⁊ oemonft.L.i.S.finautem. c ibi doctoꝛ. C.de . cadu.toll.cum ſimilibus. ¶ Facit. l. cedere diem ff de ver. 17 ſigni. ¶ Et hec vſq; ab initio, T qꝛ cum conditio pꝛedicta eſſet tũc de pꝛeſenti, vel pꝛeterito non of ſuſpendiſſe diſpo⸗ ſitionem, ſed aut ab initio diſpoſitio valuiſſet, fi coditio ve ra fuiſſet, aut nullius fuiffet momenti fi conditio fuiffet fal ſa. l. cum ad pꝛeſens.⁊ ibi per docto. ff ſi certum peta.Cuʒz ergo conditio tunc effet falfa ratio in ſolutum pꝛo non faa cta babebit. (T Nec obſt. ꝙ illud pzedius ex poft de anno. M. D. vj. fuerit alienatum, qꝛ illud nibil facit ad pꝛopoſi⸗ tum, qꝛ illa conditio, vt dixi, non loquitur de alienatione fu tura fcd de pꝛeterita, ⁊ de tali per quam obligatio que tũc fiebat diceretur impediri, qð non contingit per alienatio⸗ nem poftea factam, qm per eam pignoꝛis obligatio nó ex^ ag tinguitur, f ſed res tranffertur cum fua caufa ideſt cus one re pignoꝛis. . ſi debitoꝛ. C. de diſtrac. pig. ⁊. l. vnica. C. rem alienam gerent. cum ſimi. Sit igitur vera, ⁊ (ni falloꝛ)indu | bitata cõcluſio, ꝙ de anno pꝛedicto. M. cceclxxix.non po teſt dici pꝛedium, de quo agitur fuiffe datum in ſolutum li cet aliter crediderit excellentiffimus ofís Antonius baſſia nus in fua ſententia. ¶ Nec buic concluſioni ob. quattuoꝛ ſupꝛa in contrarium allega. que etiam ab ipſo dño Anto⸗ nio pꝛo ſua opi. conſiderabãtur, qm vt infra, ⁊ de plano re ſpondetur. ¶ Et ad pꝛimuz iam ex pꝛedictis patet reſpon ſio, qꝛ lícet in pzedicto ínftruméto fint verba de datione in ſolutum, illa tamen pꝛoferuntur ſub cõditione de pꝛeſenti, vel de pꝛeterito que víqs tũc deficiebat, ⁊ ideo datio illa in ſolutum dicitur nullius momenti, ⁊ babetur pꝛo nó facta, vt.S.oemonftratum fuit. ¶ Ad fecundum autem reſpon⸗ detur ꝙ quicquid in íllo pꝛoceſſu dicitur, ex quo inferatur dñm Sigiſmundum videri pꝛedictam dationem ín f olutuz iam factam fateri, quo ad lllud dicitur per errozem dictuʒ, nam cum veritas effet illam dationem factas non fuiffe, vt dictum eft conftat ín erroe fuiſſe quicunqs contrarius affe 19 ruerit, vel in ſuis verbis impoꝛtauerit, fqui erro: non de⸗ bet attendi, ſed omnino reici ⁊ attendi debet veritas que ſemper pꝛeualere debet, e geſtoꝛum erroꝛe vitiari tolli, aut mutari non poteſt. U illicitas. &. veritas. cum ibi notat. ff de off. preſid. ⁊. l. aſſumptio. in pꝛin.⁊ ibi etiam notatur. ff ad municip. cum multis ſimilibus. ¶ Nec dñs Sigiſt müdus dicitur dationi in ſolutum( quam foꝛte factam putabat) ali 20 quo modo conſenſiſſe cum in eo erraſſet, f⁊ nibil fit magis. contrarium conſenſui, ꝙ erroꝛ. l. ſi per erroꝛeʒ. ⁊ ibi per do cto. ff. de iuriſdi.om.iudi. ¶ Et pꝛeſertim cum ipfe in ver⸗ bis ſuis, ⁊ in toto illo pꝛoceſſu niteretur ipſam dationeʒ in folutum(quá factam putabat I per errozé) impugnare, ⁊ nullam reddere, non enim cõueniret, ꝙ verba illa pꝛolata ad impugnandam dationem in ſolutum operarentur ipſaʒ 21 dationem oíci factam, finducta enim ad impugnationez, ⁊ diminutionem non operantur eſſentiam, aut augmentuz. l. íi IIII d legata inutilíter.in pꝛin. ff de adim. leg. ibi ademptio auteʒ quominus non quo magis legatum debeatur interuenit, qui tex. optime facit ad propofitum noſtrum. ¶ Ad quod etiam facit.l. cum tale. &. fi.⁊ ibi doc.tradunt. ff. de condi.⁊ demon. ¶ T acit etiam pulchꝛa doctri. Mart. in. l. ꝙ vul⸗ go. ff. pꝛo here. nam ſicut ille qui intendebat retinere poſſeſ fionem dicitur eam velle acquirere, ſi nondum fibi eſſet ac⸗ quiſita, vt ibi per Bart. ita in caſu iſto dñs Sigiſmundus volens dationem in ſolutum, q factam credebat alia via reddere inualidam dicitur eam multo magis non dici faz 23 24 ctaʒ acceptare, ſi ita veritas fe haberet, pꝛout pꝛo vero ita erat, lʒ ipſe ignoꝛaret. ¶ Poſſent ad idem ⁊ alia plura cu mulari, fed qꝛ arbitroꝛ hoc claríffünum vlterius non inſi⸗ fto. ¶ Ron obſt.eriam illa fententia tertio loco allega. qm illa non tendit ad pꝛedictam dationem in ſolutum, neqʒ de ea lata eſt, ſed bene pofito qp talis datio facta fuiſſet( pꝛout ipſi iudici pꝛoponebatur I5 per erroꝛem)ſententia continet ꝙ debeat fierí eſtimatio, pꝛout in ea continetur ne. ſ. alias datio in ſolutuz ipſi iudici pꝛeſuppoſita remaneret manca, « mutilata, pꝛout in ſententia dicitur, quo ſtãte dico ꝙ pꝛe dictus erroꝛ,⁊ partium, ⁊ iudicis veritatem mutare nó de bet per ea que dixi nunc reſpondendo ad ſcdm. C Nec poteſt dici qp iudex voluerit iudicare, aut declarare pꝛedi⸗ ctam dationem in ſolutum facram fuiſſe, cum de eo coꝛam ipfo nó ageretur, nec cognouiſſet iuxta. l. de qua re. in pin. ff. de iudi.nec talis fententia ad íllud trabi poteſt cum non fuerit talis mens iudicis, factus enim agentium non ope⸗ rantur vltra intentionem. l. non omnis. in pꝛin. ff fi cer. pet. ⁊ ibi doc.not.cum ſimil.⁊ etiam qz ſententia fine cauſe co⸗ gnitione dicitur inualida, vt per glo.« doc. in. l. pꝛolatã. C. de ſent. ⁊ interlo. om. iudi.etenim, vt dixi de eo non fuit co gnitum. ¶ Et ex his patet non obſtare, qð dicebat󰵲 de pꝛe ſumptione ſententie, qꝛ illud pꝛocedit reſpectu eius ad qó ſententia illa tendit, de quo fuit cognitus « q iudex voluit iudicare, non ergo poteft talis pꝛeſumptio allegari in caſu noſtro cum de tali datione ſententia non loquatur, ſed tan tum illam factam pꝛeſupponit, ⁊ boc per erroꝛem qui veri tatem non mutat per. S.alleg. ¶ Ad quartum ⁊ vltimum reſpondetur, nam dum pꝛimo dicitur qp dñs Sígifinüdue fententiam confirmauit appellationibus renunciãdo nibil obftat,q: talis confirmatio non poteft plus, q; ipfa fenten tía poflit/fed ſententia non obftat vt modo dictum eft; er⸗ go ⁊c.¶ Similiter dum dicitur q confirmauit omnia in⸗ ſtrumenta per pꝛius geſta nibil obſtat. Am nullum repe⸗ ritur inſtrumentum antea geſtum in quo datio in ſolutum poſſit dici facta, cum de ea non loquatur excepto illo, de anno. M. cccclxxix. in quo conditionaliter ralis datio fit, ⁊ ex defectu conditionis vſq; ab initio dicitur talis datio in ſolutum nulla, habita fuit pꝛo non facra, vt. S. oſtenſuʒ fuit. ¶ Dum autez dicitur ꝙ dñs Sigiſmũdus faſſus fuit dñm Micolaum, dñm, ⁊ patronum, ⁊ verum poſſeſſoꝛem. d.pꝛedij, dico ſimiliter ꝙ non ob.nas ſi credidit fuiffe olim datum in ſolutum fuit in erroꝛe, per quem veritas non alte ratur, vt eſt dictũ. ¶ Si autem cognita veritate voluit om ne ius fuum tranſferre in. d.dñim Nicolaum, ⁊ perinde ha 25 beri, ac ſi per multos annos pꝛius fuiffct tranſlatuʒ, dico ſolutum dediſſet dño Franciſco qui tunc in rerum natura, T lam natus erat, dicitur acquiſitum ius pꝛeſ entandi, ⁊ pꝛe dium redimendi, ſed (i fuiſſet venditum, aut ín f, olutum da fito p vera ſint. Quapꝛopter concludendendum eſt rex fionem illam dñi Sigiſmundi non poffe pꝛeiut Franciſco quin ei competat pꝛedictum ius xta foꝛmam pꝛedicti ſtatuti, alioquin facile cuíqs effet ome nibus agnatis in eo pꝛeiudicare, ⁊ ſtatuti oífpofitiones elu dere, nam poſſet qui vendere aut inſolutum dare vellet de clarare, ⁊ fateri rem venditam, ⁊ in alium tranſlatam per Conſil. do. Adaria. Soci. . vol. bb MARIA pꝛius ⁊ antequam natus fuiſſet aliquis ex agnati tunc vi. uentibus (vt fic nulli ius redimendi competeret) qð certe di cendum nullo modo eſt.⁊ eſſet alienum a mete iuris furta. cfi ſententia. in fi.⁊.c.ſi ciuitas.cum ibi traditis per glo.⁊ doc. de ſent. excõ. lib. vj. ¶ Non potuit ergo ílla aſſertio,⁊ confeſſio dñi Sigiſmundi veritatem imutare, nec orío Frã ciſco, aut cuiq󰵴; alteri pꝛeiudicare, ⁊ pꝛeſertim cum euiden⸗ ter appareat falfa fi quideʒ, vſq; ad ann. illũ. M. D. xxiij. veri dm, ⁊ poſſeſſoꝛes iſtius pꝛedij femper fuerunt iſti nobi les de foꝛzate, pꝛout in puncto dicitur, ⁊ probatur ex mul». tis ſcripturis in quibus apparet, ꝙ ipft ſoluebant certum quid pꝛo alimentis dotium dñe Angele, ⁊ ꝙ ipfi locabãt, « oíflocabant pꝛediũ iſtud, ⁊ penſiones recipiebãt. ¶ Be ne fateoꝛ ꝙ per talem aſſertionem, ⁊ totum contractum il lum initum de anno. M. D. xxiij.dicitur in effectu per ip⸗ fum dñm Sigiſmundum datum pꝛedium iſtud in folutus, ⁊ pꝛopterea dicendũ eſt dño Franciſco ius redimẽdi com petere, ⁊ ideo iuridice oepofitum feciſſe fim foꝛmam ftatu» . toy. ¶ Et ſtantibus pꝛedictis(pꝛout veriſſima funt) ceſſat in totum fundamentum pꝛeſcriptionis. S. alleg. in contra⸗ rium, ſi enim nó de anno. M. cccclxxix.fuit facta datio in ſolutum, ſed tantum de anno. M. D. x xij. nulla dicitur cu curriſſe pꝛeſcriptio, vſqʒ ad aunum. ASS. D. xxyi. quo tem: poꝛe fuit factum depoſitum pꝛedictum vt de fe eft notiſſi⸗ mum, ⁊ ex his efficaciter ſublatum eft totum pꝛimum fun⸗ as damentũ pꝛincipale. ¶ Mon ob. modo fcóm, qꝛ in quam tum pꝛimo dicebatur ꝙ filius videtur eadem perſona cum patre, ⁊ geſta per eũ retractare non poteſt iam ex pꝛedictis colligitur reſponſio, qꝛ omnia in contrarium allegata pꝛo⸗ cederent &m ius cõmune, ſed in caſu noftro dño Franciſco fftud permittitur ex foꝛma pꝛedicti ſtatuti tanq; ꝓximioꝛi agnato, vt. & eſt dictuʒ. ¶ Et ficut ſtatutum in ſui virtute ⁊ vero fenfu ita permittit, ita ét femper(vt mihi pꝛeſupponi⸗ 27 tur) fuit in hac ciuitate obſeruatum, f ⁊ minime mutanda 28 29 ſunt, que diutinam babuerüt interpꝛetationem, vt. l. mini⸗ me. ff de leg. eſt enim vſus, ⁊ obſeruãtia, ſeu ꝗſuetudo opti ma legum feu ſtatutoꝝ interpꝛes, vt. l.ſi de interpꝛetatio⸗ ne. eo. ti. ¶ Et dum dicitur ꝙ ſi filius petit, videtur petere pater pꝛopter identitatem perſone, dico efle falfum in pꝛo⸗ poſito, patri enim non fuiſſet hoc conceſſum, qꝛ ipſemet in folutum dedit, filio autem dño Franciſco, hoc permittitur (vt dixi)tanq; pꝛoximioꝛi agnato. ¶ Nec identitas perſo ne cft ita paflim alleganda, qꝛ tunc omnia fere tura coꝛrum perentur, in quibus ſepiſſime aliter de patre, alíter de filio diſponitur, ⁊. d.l.fi. C. de impub.que ad talem identitatem perſone pꝛobãdam allegatur loquitur extra pꝛopoſituʒ no ſtrum, vult. n. ibi tex. ꝙ ft Titius ena cum filijs, ⁊ Sempꝛo nius inſtituantur, Titius, ⁊ filij enam dimidiam, aliã Sem pꝛonius ferent, qꝛ.ſ.pꝛo eadem perfona fuerunt Titius pa ter cuz filijs reputati, illud optima ratíone diſponitur, vt ibi habetur, non tñ ex eo eft arguendum, ꝙ quicquid agat pater dicatur per filium fieri, vel econtra.Eſſet enim illud res riſu digna, vt quiſquis oe fe ꝑſiderabit. ¶ Et qp dici⸗ tur in. S. ei vero. inſti.de inut.ſtipu.vt.ſ. vox patris, vox filij. dicatur, ⁊ econtra pꝛocedit reſpectu validande ſtipulatio⸗ nis facte per vnum com alteri, vt per eam patri acquira tur, ſicut ibi dicitur, non tñ pꝛocedit illud generaliter, qꝛ ve re alia eft vox filij, alia patris, ⁊ aliud factum vnius, aliud. alterius, vt de fe notiſſimũ cft. Depoſitum ergo in caſu nro factũ per do. Franciſcũ, ⁊ petitio per eii facta non pót dici facta a patre eius, ⁊ hoc eo magis dm eft hodie( quo tpe babebiit pꝛedicta fuum effectum)cum iam pater eius non fit amplius in rez natura. ¶ Nec ob.etiam ꝙ alias filius facrum patris legitime non debeat retractare, q reſponde Cu primo P in cafu ifto nó dicitur pyoptia retracratio, vr. 8 2 i Tum Sigiſmũdum non potuiſſe fic in ſolutum ker Lem dons e in re ſua bonus moderatoꝛ.⁊ arbi | mand. cuʒ ſimi.nec do. Franciſcus di cit talem dationẽ fuiffe i 97 —.— N : factá fatédo aſſerit go am fed eá ficri potuiſſe, 7 ltime e o alſerit fibi có legende n Ps x: M p󰶄dicti ftatutí, qo in lo de iuſti.⁊ iu. ¶ Poteſt etiam cho el. cum materia ff. Ac : ci ꝙ immo talis d. tio in ſolutum, quo ad ptepofiti noſrum non fuit Wade ng pꝛoximioꝛi agnato cõpetere SO Cl. facta, vt.ſ.dñs Franciſcus excludatur ab iſto (ure pꝛeſen⸗ tandi, nam debebat ei fieri notificatio.d.dationis cus ſuis qualitatibus, vt ſtatim dicam ꝙ minime factum fuit, meri⸗ to ergo poteft dici p quo ad excluſionẽ dñi Franciſci talis datio non fuerit legitime facta, ⁊ propterea ſequitur conue nieuter eum debere admitti ad pꝛeſentandum, ⁊ redimen⸗ 30 31 32 dum ⁊ pꝛeterea nó eft ſuper hoc babenda diſputatio, cum extet ſtatutũ ſic diſponẽs £m ꝙ pluries, ⁊ femp fuit ínter? pꝛetatum, ⁊ vfu obſeruatũ, vt pꝛeſupponit󰵲⁊. c. dixi. ¶ De mum non ob. alle. pꝛeſcriptio.xxx.dierũ, qiii reſpondendo negatur abfolute talis pzefcriptío,c 2cludo ipfum do. Frã ciſcum nequaq; excluſum eſſe ab iſto iure pꝛeſentandi per lapſum. xxx.dieꝑ, qꝛ ad hoc vt quis tali tempoꝛe excluda⸗ tur, requiritur ex foꝛma dicti ſtatuti, neduʒ ꝙ agnatue, vel vicinus ſciat rem fimpliciter venditam, aut in ſolutum oa» ram fed etiam ꝙ illi fiat particularis notificatio de cótraz - ctu, ⁊ ſuis qualitatibus puta g res talis vendita eſt, vel in folutus data tali perſone pꝛo tali pꝛecio, vt clare oícítur in ftatuto pꝛeallega.in verfic.oeclarando in notificatione ec. fed talis notificatio nunq; facta fuit ipſi dño Franciſco, er go non poteft dici excluſus curſu.xxx.dieꝝ, etiaʒ poſito ꝙ aliquo modo puta per auditum intellexiſſet pꝛedium pꝛe⸗ dictum fuiſſe datum in ſolutum(qð tñ negari poteſt) nam non diceretur intellexiſſe qualitates. d. dationis in folutus, v3 pꝛo quo pꝛecio, ⁊ cum quibus pactío. Talia.n. vt ſtatu⸗ to eſſet fatiffactum debebãt notificari, feu in notificatione declarari, vt in ſtatuto dicitur, f⁊ qui vellet fe in tali ſtatu⸗ to fundare allegando pꝛeſcriptionem pꝛedictam.xxx.dieꝝ deberet pꝛobare interueniſſe qualitates ab ipfo ſtatuto re? quiſitas, iuxta not. doctri. Jo. and. ⁊ alioꝝ in.c. i. de homi. lib. vj. dixit Bar. in. l. vnicã. ff de cond. ex lege. Bal. in. l. ſi quis non dicam rapere. C. de epiſ. ⁊ cler. ⁊ tradit patruus, ⁊ dñs meus Soci. in ꝑſi.xxvij. viſis inſtrumentis.iij. col. ⁊ in conſi.ciiij. viſis compꝛomiſſo. v. col.iiij. volu.cum multis qui ad boc allegari poſſent. ¶ Ande cum qualitas pꝛedi⸗ cta nõ ſit per partem aduerſam pꝛobata, nec pꝛo vero pꝛo bari poteſt, qꝛ nunq; fuit facta talis notificatio, ſequitur ꝙ non poteft fe in dicto ſtatuto fundare allegando. xxx. dieꝝ pꝛeſcriptionem. ¶ Nec ob. ꝙ faltem talis notificatio vide tur haberi pꝛo facta pꝛopter ſcientiam patris dantis in ſo lutum vt in otraríum arguebatur.Am refpondetur 2 pi^ mo vt dixi negari poteſt, ꝙ dominus Franciſcus aliquid ſciuerit, nec fcientia patríe , aut ꝙ ipfe in ſolutum dederit neceſſario pꝛobãt ſcientiam filij maxime ft ꝓbaretur ꝙ eo tempoꝛe oris Franciſcus filius babítaret ſeoꝛſum a patre. ¶ Poſito tñ ꝙ potuerit pꝛeſumi aliqua ſciẽtia ín ipfo do. Franciſco, non tfi poteft dici ꝙ fit talis, pꝛout requiꝛitur a ſtatuto, hoc eſt per notificationem factã cum qualitatibus ſuis, vt ex pꝛedictis patet. ¶ Et lʒ alias notificatio facta patrifam.ſufficiat etiam reſpectu filioꝝ, ex eo tũ non eft ar guendum in pꝛopoſito, pꝛout ín otrarium arguebatur, qm caſus funt valde diuerſi, diuerſaq; ratione veniũt determi nandi, fex diuerſis vero (vt vulgo oícitur)non infertur feu non arguitur. l. fi ff de calum. l. papinianus exuli. in pꝛin ff. de mino. ⁊. l. inter ſtipulãtem. &. ſacram.verſi. fed bec diſſi⸗ milia. ff de ver. ob. cum ſimi. ¶ Diuerſitas aũt oſtenditur, nam qñ paterfam.eft de agnatis, quibus ius pꝛeſentandi, ⁊ redimedi competít poft quem etiam funt filij eius, tunc fi per alium agnatum vendatur res, aut in ſolutum detur fuf ficit ꝙ notíficatio fiat patrifam. pꝛout loquitur ftatutus, qe denunciatio fit ab alijs, ⁊ paterfam. tunc ſcit ratione notifi cationis fibi facte.« ſtatutum pꝛeſumit ifto cafu omnia effe cómunicata filijs, qui poft patrem idem ius pꝛeſentãdi ha⸗ bebant ⁊ idco ſtatutum tunc vult nedum patrem ſed etiaʒ filios excludi ſpacio. xxx. dieꝝ. C Sed in caſu noſtro, vbi pater ipſe dedit in ſolutũ, 5 ſciat quid fecerit, tñ non fcit ra tionc notificationis fibi vt habenti ius pꝛeſentandi facte, Tfed qꝛ quífqs pꝛopꝛia facta noſcit, nec in eis cadít igno⸗ rantia. l. plurimuʒ.⁊ ibi no. ff. de iu. ⁊ fac. igno.⁊. l. fi. vbi gl. ff. pꝛo ſuo. ⁊ probatur etiam in. c. ab excõmunicato. de res fcrip.cii fimi. in ifto caſu non cadit pꝛeſumptio illa cómu nicationis facte filio, qꝛ non idem ius vtriq competebat, vt in cafu ſtatuti, ſed filio tantum ius competebat, ⁊ contra factum patris, ⁊ veroſimile, ideft ꝙ pater P fecit are, "CHCDNOSeI ſtare, ⁊ non retractari, nec poteft pꝛeſumi communicatio ſt cut in caſu pꝛecedenti, ne alioquin pater notíficando vide retur aperire viã ad impugnandũ, ꝙ ipfe fecerat. ¶ Pie terea clarius loquendo dico ꝙ ín cafu ſtatuti iam facta fue rat notíficatio cus ſuis qualítatíbus fed in caſu noftro nul la fuit facta notificatio, ⁊ per conſequens non poteſt dici 33 fatiffactum foꝛme ſtatuti. ¶ 1 Et ex his ꝑſtat non obſtare, qð dicitur certum certioꝛari non debere, qt illud pꝛocedit qñ quis effet certus de omnibus, de quoꝛum ſcientia diſpu tatur, qð non eft in cafu noſtro, in quo dũs Franciſcus, vel omnia ignoꝛauit, vel faltem non intellexit contractum cus ſuis qualitatibus, pꝛout ſtatutum requirit notificationeni 34 fieri, vt. S. dictum fuit. ¶ f Pꝛeterea reg. d.c.eum quí cer? tus. cum ſimi.non pꝛocedit ſimpliciter, ſed folum qñ notifi catio debet fieri duntaxat ad certíficandum aliquem, non ad alium finem, verum qñ requiritur ad alium finem, puta «p incitetur ad aliquíd faciendum, non ſufficit ſcientia, fed requiritur cp oenticiatio feu notificatio fiat expꝛeſſa, vt vo luit Bar. ⁊ onmes fequuntur in.d.L.i.in fi. f de act.emp. e videtur tex. quem omnes alleg.in.l.denunciaſſe. poft pꝛin. ff. ad. l.inl.de adult.fed in propofito ftatutum requirit noti ficationem ad alium fines.f. vt agnatus cui facta fuerit in⸗ citetur cíto ad pꝛeſentandum fi velit, ⁊ fi non fecerit poft. xxx.dies excludatur a iure pꝛeſentandi,⁊ amplius non aus diatur, ergo ⁊c. ¶ Deniz fi quis circa (fta dubitaret ſciat tolli omnem dubitationem ex conſuetudine, ⁊ obſeruan⸗ tía iftius ciuitatis, que eft ꝙ filius nedus pott. xxx. dies fed etiam poſt menſes ⁊ annos admittatur ad pꝛeſentandum pꝛo recuperatione, ⁊ redemptione pꝛedij a patre fuo ven» diti, vel in ſolutum dati, ⁊ ita (vt mihi pꝛeſupponitur) fuit pluries iudicatum abſq; aliqua cõſideratione, an filius ve re, vel pꝛeſumpte ſciuerit factum patris, a cuius obſeruan⸗ tia,⁊ conſuetudine non eft recedendum, vt. l. minime. ff de leg. ⁊. S. dictum fuit. ¶ Et ex his omnibus remanet firma concluſio in fauoꝛem dicti dñi $rácifci,c ofir ſequitur par tes iudicare debentis in bac caufa appellationie effe in iu⸗ dícando male iudicatum, ⁊ bene appellatus, fententías re» foꝛmando íuxta petitionem.d.ofíi Franciſci. Laus Deo. Maria. Soc. iunioꝛ, patritius Senenſis, Padue. 153 f. 9? SVMMARIVM 2 ¶ De ſtatuto vocante filios fratris cum 5je vtrum , ſcilicet compꝛehendat etiam filias, Hpiur ¶ Et ſic an maſculinum concipiat femininum. ¶ Et qualitas excludens muliereʒ ab hereditate, puta ꝙ fit nupta, vel dotata quando requiratur. 3 1i e ¶ $ilij fratris pꝛemoꝛtui, fiue maſculi, fine femine ſint ſimul cum eoꝛum patruis vocantur ad illam partem ad quas | vocaretur pater eozum fi viueret. S )3 2 Filioꝛum appellatione etiam filíe continentur. 3 Maſculinum an contíneat femininum etiam ín ſtatutis. 4 Statuta recipiunt interpꝛetationem, ⁊ declarationem a in re communi. | jd Statutum ſi vocat coniunctos ex linea paterna etiaʒ femi ne dicuntur vocate de pꝛopꝛio ſignificato verbi. 6 Ratio cadem vbi eſt, idem ius debet effe. | z Argumentum a veroſimili pꝛocedit. 2 8 Coniuncti per feminae non agnati, ſed cognati vocantur. 9 fmagínem falſitatis babet quod eft a veroſimili remotus; 10 Lex quando certae perſonas ad ſucceſſionem vocat, om» nes alias excludere cenfetur niſi de contraria ſtatuẽtiuʒ mente conſtaret, vt. j nume. 1 2. 5 emu ag 11 Caſus omiſſus in diſpoſitione iuris cõmunis remanet. 13 Excluſio facta a ſucceſſione per ftatutum quedam exhere⸗ datio dicitur. ah gol si dee 14. Qualitas excluſiua, an ſufficiat ꝙ fit tẽpoꝛe petitionis bo noꝛum poſſeſſionis. „Ant. aum 15 Statutum quando clare loquit diſputationi locus nó eft. 16 Qualitas in fücceffione hereditario iure excludens ab bes reditate, puta ꝙ mulíer fit nupta vel dotata, requiritur tempoꝛe delate hereditatis, ⁊ ſic moꝛtis eius, de cuiua bereditate agitur etiã fi in ſtatuto hoc non expꝛimeret󰵲. ud ME 10 17 Statutum pꝛeferens fratrem ſoꝛoꝛi, que innupta remanſe rit, ⁊ grauans eos ad eam dotandam, pꝛocedit etías in ea, que poft moꝛtem patrie deſinit eſſe innupta. 18 Qualitas inhabilitans a pꝛincipio, quando non reperitur, fed poftca fuperuenit non impedit, neq; inbabilitat in iure iam delato. : * CONSILIVM & y 8 m Iri at Dominus verba mea in ES 8 viam veritatis, ⁊ iuſtitie. E cConſ.⁊ mihi vti fratrem bonozandum dñm Bernardinum boninſignium olim acutiſſimum, ⁊ cbaríffi mum diſcipulum meum qui ficut tunc maxime erat expe/ ctationis, ita expoſt tali de ſe concitate expectationi abun dantiſſime reſpondit. Cuius elegantiſſimo conſilio vna cus ſtatutis in eo pꝛepoſitis diligenter, ⁊ mature conſideratis arbitroꝛ ⁊ ipſe veram concluſionem per fuam excellentiaʒ firmatam, vt. ſ.dña Caſſandra filía pꝛedefuncti fratris ad fücceffiones Bartholomei de véturie patrui eius inteſtati decedentis admittatur ena cum Hieronymo altero eius 1 patruo , ⁊ fratre. d. Bartholomei nüp defuncti. C Ipſa enim in pꝛimo habet fundatam intentionem in regula iu⸗ río cõmunis, per quam filij fratris pꝛemoꝛtui fite maſculi, fiue femine fint fimul cum eoꝛum patruis vocantur ad ile lam partem, ad quam vocaretur pater eozum ffi viueret, vt in.S.reliquum.verfi.fi autem defuncto. in auc.de bered.ab inteſt. venien. colum.viij. que deciſio ponitur per Irner. vt in auc. ceſſante. C. de legi.bered. QT. Item ⁊ ſcðo fundatur intentio eius in ſtatuto mihi tranſmiſſo, qð incip. quícungs ciuis Senẽſis.in fi.dum in eo dicitur , ita cp filij fratris car nalis⁊ in ſtirpem cum 5e ſuccedant. Sic ergo iſta domi⸗ na Caſſandra filia fratris carnalis pꝛemoꝛtui debet cum patruo fuo fiue ʒio ſuccedere. ¶ Nec obft. gp illa fit femi? na, ⁊ ſtatutum loquatur per verbum filij, quod cft generis maſculini, qꝛ dico ꝙ eiufmodi ſtatutum debet intelligi de 2 quibuſcunqʒ filijs tam feminis, d$ maſculis. f Legali.n.in⸗ terpꝛetatione filioꝛuʒ appellatione etiá filie continentur. l. quiſquis.⁊.l.iuſta. ff. de verboꝛ.ſignificati.⁊.l.ſi quis ita.in 3 pꝛiin . ff de teſtamen.tu.cum ſimilibus, iftud ex eo eftt qm maſculinus ſexus femper continet femininum vt dicit tex. in. l. qui duos.in fi. ff. de lega.iij.⁊ ibi iuriſcon.vtitur verbo continet, quod folet denotare pꝛopꝛietatem, 󰶄m Hart. in. l. cui eoꝛum. &. affinitates. ff de poftul. vt fic dicamus in iſto ſtatuto etiam feminas compꝛehenſas eſſe ex pꝛopꝛietate, ⁊ ita in fimili arguit Deci.in conſil.ccccclxx.caſus de quo queritur.poſt pꝛinci.quod quídem: verum puto attenta les gali, ⁊ iuſta interpꝛetatione, vt dicit󰵲 in dicta.l.iuſta.de vers boum ſigniſica. ¶ Et ifta regula vt maſculinum compꝛe⸗ bendat femininum, pꝛocedit etiam in ſtatutis, quamuie in 4 eis ſoleat fieri ſtricta interpꝛetatio, qð non eft ex alío,T nifi i ſtatuta recipiunt interpꝛetationem, ⁊ declarationeʒ à iu re cõmuni, iuxta nota.in.l.ſi ſerui veſtri.C.de noral. ⁊ in.c. cum dilectus.de conſuetu. Ande cum ius cõmune fic inter pꝛetetur vt ſexus maſculinus femper femininuʒ contineat vt dictum eſt)ſequitur etíá in ſtatutis, niſi aliud repugnet, (dem dicendum eſſe, vt tradunt Cy.⁊ alij in. l. quicunqʒ. C. de ſeru.fugit. cum multis concoꝛadntibus adductis. S. per dominum Conſultoꝛem, quibus adde Alexã.conſil. cxxv. vifo pꝛoceſſu. colum . penult. lib.vij. Jaſo. in. l.ſi quis id qð. i. colum. verſicu.quarto pꝛedicta regula. ff de iuriſdictio. $ om. iudi.vbi plures allegat, f⁊ dicit ꝙ ſi ſtatutũ vocat con iunctos ex linea paterna etiam femine dicuntur vocate. « quidem de pꝛopꝛio ſignificato verbi, vt per eum, ⁊ quando ftatutum loquitur in materia indifferenti, (n eius diſpoſ tione non eſt odioſum, ſed potius fauoꝛabile non croꝛbi⸗ tane a iure cõmuni iſta concluſio eft indubitata. vt per Ge minia. in. c. generali.ſecunda colum. de clectio. libꝛo ſexto refert, ⁊ f. equitur Deci. in. L feine. colum. ix. in verſi. quar to queritur ff de regu. iur. ⁊ voluit hoc Hoſtienſ. in. c. ray⸗ naldus. de teſtamen. ⁊ Archid. in. c. ſi quis ſuadente. deci⸗ maſeptima queſtio. quarta, pꝛout refert, ⁊ ſequitur Alex. Conſil. do. Maria. Soci.q. vol. bb ij 3E (L£leganter z multum ſubtiliter abſoluta uit pꝛeſens conſultatio per excellen.iuriſ⸗ to MARIA. in dicto conſlio.exxv.colunmnã penultima, verſteu. quinini mo etiam. Sed in pꝛopoſito noftro ſtatutum iſtud loꝗtur in materia indifferenti cum loquatur oe ſucceſſione ab in⸗ teſtato, ad quam illudmet ſtatutum vocat pariter feminas ficut maſculos, non eft exoꝛbitans, nec odioſuz, fed potius fauoꝛabile cuʒ diſponat id quod de iure cõmuni ſtatuitur, vz q fili fratrum pꝛemoꝛtuoꝛum perfonam patris eoꝛum repꝛeſentantes vocentur ſimul cus patruis,⁊ fimílíbue per ſonis, ergo ſequitur pꝛo indubitato ꝙ ſub verbis illis filij fratris ⁊c.licet maſculini generis compꝛehenduntur etiaʒ filie fratris, ⁊ fic in pꝛopolito noſtro ifta domina Caſſan⸗ dra. ¶ Et ꝙ iſta fit vera mens iſtius ſtatuti oſtenditur, qꝛ non eſt veroſimile eiuſmodi ſtatutum voluiſſe aliud ſtatue⸗ re de filiabus fratris reſpectn filioꝛum eiuſdem, quod. S. ſta tuerat de ſoꝛoꝛibus reſpectu fratrum cum inter eas non ſit ratio diuerfitatis, omnes enim ſunt femine,⁊ omnes agna te, cum ergo in onmibus talibus feminis fit eadem ratio, ídem ius pꝛeſumi debet ſtatutum reſpectiue tamen loquen do, arg. l. illud. ff ad. l. aquil.⁊.l.ſin.cum ſimilibus. C. ad lez em falcid. ¶ f Et cum ita verofimíle fit ſtatuentes voluiſ le, ita credendum eft ꝙ diſpoſuerint per locus a veroſimili iuxta.l. cum res. in pꝛinci. ff de legatis pꝛimo. l. non eft ves roſimile. ff quod metus cau.⁊. c.ſolicite. oe reſtitutio. ſpo⸗ liato.cum ſunilibus. ¶ Facit optime.l.tale pactum. &. fin. iuncta gloſffde pactis. Sed fic eft qp ſupꝛa de ſoꝛoꝛibus dicitur fic ftatutum , vt fimul cum fratribus admittantur; vt patet dum vocantur pꝛoximioꝛes, ſiue finr maſculi, fiue femine, ergo fimiliter ſtatuentes voluerũt idem de filiabus fratris ſtatuere, vt. ſ.cum filije fratris pari iure vocentur, ſi cut ergo ſi iſta Caſſandra eſſet maſculus cum patruo voca retur, ita etiaʒ debet vocari lícet fit femina, indiſtincte enís per pꝛedictum ſtatutum vocantur parentes vulgari voca⸗ bulo tam maſculi, q femine. C T Immo etiam coniuncti per feminas (qui non agnati, ſed cognatí vocantur. S. cum autem. inſtitu. de leg. agna.tute.)videntur per iſtud ſtatu⸗ tum vocari ena cum agnatis, iuxta pꝛerogatinaʒ gradue; $m quod egregie determinat Benedictus capꝛa, in conſi⸗ lio.ciiij.punctus futt quídam ciuis Senarum.iij.colũ. ver⸗ fic.fed his non obſtantibus. ¶ Quod alias ego confirma bam, qꝛ iſtud ſtatutum poſt eos quos intendit vocare, ⁊ in fuis verbis includi vocat ad ſucceſſionem curiam commu» nis Senar mm, ex quo videtur ſumi argumentum ꝙ etiam cognatos in ſuis verbis includat, cum nó fit veroſinule ꝙ ſtatuentes voluerint pꝛeferre curiam comnnmis Senaruz cognatis defuncti, vſq; ad quaꝛtum gradum, merito tan⸗ quam non veroſimile dici non debet. l. cum pater. &. pater certam ff de legatis ſecundo.⁊. l. ſed ⁊ fi ſuſceperit. &. fecuti do. ff de iudicijs. cum ſuperius allegatis, ⁊ alijs ſimilibus. ¶ Immo dici folet ꝙ imaginem falſitatis babet , quod eſt remotum a veroſimili, vt inquit Bald. in. l. pꝛima. C. de ſeru. fugiti.tertia colum. Alexan.conſi.xxvij. in caufa « li⸗ te. in fi. libꝛo ſecundo, Jaſo.in.l.ſi extraneus. fecunda co⸗ lum. f de conditione ob caufam, ⁊ Dec. in conſilio. dexliiij vifo ⁊ perlecto.ſecũda cdlum. Super quo tamen pio tiic; nec vitra inſtare, nec quicquam firmare intendo, qꝛ non eft ad pꝛopoſitum, cum iſta Caſſandra ex maſculo fratre con fungatur, c ita (it agnata vt. d. . ſunt autem. ¶ Sed dicet aliquis, ꝙ iſta domina Caſſandra debet dici excluſa per aliud ſtatutum ad me tranſmiſſum, quod incipit iteʒ ſtatue runt, ⁊ oꝛdinauerunt ꝙ ei qui, vel que cc mam in eo ſtatuto expꝛeſſe vocantur ad füccetlionem fratres caruales maſcu l ex vtroq; parente;z conſimilium fratrum fili maſculi, ⁊ £F capite incluſiuo folum maſculi vocantur, merito vide n dicantur excluſe tanquaʒ non vocate, f quan aliaa cer ICE POcat certas perſonas ad füccefliones omnea ci ff de indi. ene pꝛetoꝛ. in pꝛin⸗ iura declarat A certi. C. de teſtamen.mil.⁊ ita per iſta ff. ad f JBartoiint fecunda h. videndum. pꝛope fin; Finfe kennt ex capite exer 11 12 1 bz 14. 15 16 S O CI. beat fundatam intentionem ſuam tam de iure cõi, d5 etías ex foꝛma ſtatuti, m quod. õ.declaratum fuit. ¶ Mon ob. modo ſtatutum in contrarium allegatũ, quonías vere non folum ei non aduerſatur, ſed pꝛo ea plurimum facit, vt fic etiam per illud, vbi alia non adeſſent in eius fauoꝛem vide retur iſta Caſſandra ad dimidiam partem admittẽda, peo ut ex infra dicendis apparebit,z per dominum Conſulto⸗- rem dictum fuit. ¶ Dum ergo pꝛimo opponitur caput in⸗ cluſiuuʒ, in quo Caſſandra non videtur vocari, ſed potius excludi reſpondetur qp ipſa non intendit vocari per iſtud ſtatutum in dicto capite incluſiuo, ſed per regulam iuris có munis, ⁊ munícípalie fm quod ſupꝛa dictum fuit, ⁊ aſſerit per tale ſtatutuʒ non excludi quod ſufficit, Tq? caſus omífe ſus remanet in diſpoſitione iuris communis, iuxta commu niter tradita in. l. cõmodiſſime ff de liberis ⁊ poftbunis. z in. l.ſi extranens. ff de conditio. ob cauſam.⁊ in. l. ſi cu do tem. in pꝛincip. vbi ſummat Harto ff. ſoluto matrimonio. f Non obſt.regula. d. l.cum pꝛetoꝛ.⁊ docttina Barto. in dicto. . videnduʒ.qꝛ illa poflet pꝛocedere, nifi de cõtra⸗ ría mente ſtatuentium conſtaret, pꝛout iſto caſu conftat, vt ftatim dicetur. ¶ Hel dicamus regulam illam foꝛte pꝛoce dere qñ ſimpliciter certae pſonas vocaret ſtatutum ad fuc ceſſionem vlterius non pꝛocedendo, in quibus terminis lo quitur Bar. ibi, ſed hic vlterius pꝛocedit, ex quo alia mes ſtatuti colligitur, ergo «c.« fic ifta ſolutio in effectu cadit in pꝛecedentem. QT f Poſſet etiam tentari contra illam do⸗ ctrinam arto. in dicto. &. videndum. nam excluſio a ſuc⸗ ceſſione facra per ſtatutum dicitur quedas exheredatio, ar gumento notatoꝛum in.l.qui volebat. ff de heredi.inſtituẽ. pꝛout firmat ald. in.l.ſi defunctus.columna pꝛima, ver⸗ ficu. induco. C. de ſuis ⁊ legitim. ⁊ idco vidctur qp debeat in ſtatuto expzeffe,z nominatim fieri, iuxta. l. pꝛimam « ſe⸗ cundaim ff de liberis ⁊ poſthumis. cum ſimilibus, pꝛout ita arguendo ſignanter concludit Andre. ſicul. in conſil.xvi. clementiſſimi Dei. pet totum primo volumi. Sed iſta Caſ ſandra non reperitur expꝛeſſe excluſa, ergo ⁊c.ſuper hoc ta men non inſiſto, quia pꝛecedens ſolutio tollit omnem diffi⸗ cultatem vt modo apparebit. ¶ Mon obſt. ergo fecundo loco caput excluſium iſtius ſtatuti in verſicu.⁊ cxcluſis fi⸗ liabus fratris ⁊c.quia filie fratris nó ſimpliciter, ⁊ omnes excludunlur, ſed ſolũ ille que fuiſſent nupte, vel dotate tem poꝛe obitus eius, de cuius hereditate ageretur vt clare di⸗ citur in ſtatuto⁊. S. per dominum Conſulentem dictũ fuit, qð non contigit in pꝛedicta Caſſandra, nam tempoꝛe moz tis Bartholomei, neq; nupta neq; dotata erat. T Ex quo manifeſte tollitur obiectio, que poflet fierí oc.L.fina ff. vnde libe. dum ibi dicitur fafficere qualitatem excluſmam repe⸗ riri tempoꝛe petitionis bonoꝛum poſſeſſionis, vt fic vídea, tur poſſe conſiderari in ifta Caſſandra cum tempoꝛe adiꝰ tionis hereditatis aſſeratur eam fuiffe nuptas,c ficbabuif fe qualitatem exclufiuam.Tnam cum in ſtatuto clare expꝛi matur tẽpus quo mulier debeat effe nupta, vel dotata non eft locus diſputationi.l.ille aut ille. . cum in verbis. ff. de le ga. iij.⁊. l. ancille.cum ſua gl. C.de fur.cuʒ ſimi.pꝛout etiann ſupꝛa dixit eximius Conſultoꝛ in ſecunda reſponſione per tum data ad predictam obiectionem, q; reſponſionem üt pꝛopoſito arbitro? claram, indubitatam licet etiam alijs multis modis eadem obiectio tolli poſſit vt per dominum Conſultoꝛeʒ. ¶ Et inter alias reſponſiones plurimũ pla cet etiam illa quam pꝛimo loco dedit, vt.ſ.verioꝛ fit opinio ꝙ in ſucceſſioue iure hereditario qualitas excludens ab be reditate, puta in caſu noſtro qp mulíer fit nupta, vel dotata requitatur tempoꝛe delate beredítatíe , fic moꝛtis eius de cuius beredítate agitur (etiam ꝙ in ſtatuto boc non eye pꝛimeretur)per deducta per Alexan. in conſil.lxxxiij. viſo themate ij. coluni. verſi. non obſt. ꝙ valẽti agere, libꝛo ter tio, cum alijs allegatis. d. per dominum Conſultoꝛem ,t vl tra eurn ita in terminis firmat deceſſit inteſtatus. in fi. idem voluit Pau. de caſt.in conſi⸗ lio. vj. ſuper co de quo queritur.⁊ conſi vij.ſuper pꝛimo du bio.ſecunda colum.ſecundo volumim nonam impꝛeſſio nem e iſtud ſeptimuz reperitur in antiqua impꝛeſſione, nu⸗ mero. ij. idem concludit etiam Dec. in conſil. cciqj. ſuperio ribus diebus.ſccunda colum. ⁊ in . in cauſa in conſil.xxxſj.quidas C (DXUNGS di caufa que.tertia colum.vbí plures allegat, ⁊ Curt. iunioꝛ in conſilio decimo, viſa ac diligenter conſiderata.tertia co lum.illud idem ſi recte ponderetur, voluit patruus, ⁊ domi nuo meus Socin.in conſilio.xlij.ſubtiliter ⁊ abunde, ſecun da colum.quarto volumi.licet enim ibi vtranq; opin. refe rat, tamen vídetur magie inberere opinioni Bartol. in di 47 cto conſilio, ⁊ ſequacium. ¶ T Facit pꝛo iſta opinione in ca fu noftro pulchꝛa deciſio eiufdem Socin. in conſilio.lvij.in caufa reſtitutionis.ſecunda colum.in fi.cum feq. eo. quar⸗ to volumi.dum concludit ꝙ ſtatutum pꝛeferens fratres ſo roꝛi, que in capillo, feu innupta remanferít,z grauans eos ad illam dotandam, pꝛocedit etiam in ea que poft moꝛtem patris deſijt effc in capillo, ſiue innupta, qꝛ illa qualítae ſo⸗ um ęſideratur ꝙ adíit tempoꝛe moꝛtis patrie, vt per eus. Sic crgo « in pꝛopoſito noflro ſatis eft p Caſſandra non fuerit nupta, vel dotata tempoꝛe moꝛtis Bartholomei, vt ab eius ſucceſſione non excludat󰵲 iʒ poftca nupſerit anteqs 28 adijſſet hereditatem. C Compꝛobatur iſta opinio, quía quando qualitas inhabilitans a pꝛincipio non reperitur, fed poftea ſuperuenit non impedit, neq; inhabilitat in iure iam oclato vt videtur tex. pꝛout eum nota. ibi Ange. in. l. ſciendum H. fin. fr qui ſatiſda. cogan.refert, ⁊ ſequitur So ci.meus in conſi.lxxxj.non eft dubium.tertia colum. tertio volumi.vbi etiaʒ per plura illud compꝛobat, que ſatis ſunt ad pꝛopoſitum, vt per eum videri poteſt, ad ques me remit to. ¶ Ex his ergo, alijs deductis. S. per dominum Con⸗ ſultoꝛem de ſubſcriptione reqniſitus vna cum eo concludo pꝛedictam Caſſandram vna cum Hieronymo admitten⸗ dam etiam ad bereditatem Sartholomei eius patrui ín teſtati. Laus Deo. d | TN Socinus nepos Padue. K SVM MARIVM 2 ¶ De interpꝛetatione ſtatutoꝛum Fanenſſum. ¶ Sc ſucceſſionibus ab inteſtato, quibus diſponitur oma x ter excludatur per ſoꝛoꝛem. ¶ Item qp patruus excludat matrem a tribus quartis, ⁊ fiv militer etiaʒ ſoꝛoꝛem, quid iuris ſi mater, ſoꝛoꝛ, t patruus concurrant. | ¶ Et vtrum ſtatutum ꝙ miulier teneatur recipere rem da⸗ tam in dotem pꝛo eſtimatione po qua data fuit, operetur idem de viro, vel eius heredibus. & Dos arbitrio boni viri declarari debet iuxta dignitatem 2 3 4 $ perfonarum,« facultatum vires. Caſus omíffue remanet in diſpoſitione iuris communis, quomodo locum babeat. 5 Dotis extimatio, an faciat emptionen. Pꝛedium extimatum in dotem datum liberum eft mariti. Regula fecundum naturam. ff. de regulis iuris. quomodo pꝛocedat. b & CONSILIVM 2 VI A Arcor Dominus verba mea in V. Irigat viam veritatis, c iuſtitie. e nobilis miles ac ſtrenue capitanee con i ». ſuluit nie nobilitas tua, ꝗd ego de iure ſen⸗ Mc tian, circa duas dubitationes per te mihi 223 moꝛem gerere, pꝛedictis ſtatutis mature conſideratis vna cum facti contingentia, ac omnibus alijs, que conſideran⸗ da (unt conſultationi tue ſic reſpondendum duxi. ¶ Zire ca pꝛimam queſtionem qua queritur quis⁊ in quantũ ſuc cedat Paulo panetio Fanenſi moꝛtuo in pupillari etate, ſuperſtitibus fibi matre, ſoꝛoꝛe vtrinq; cõiuncta ⁊ patruo, ſtante ſtatuto ſub rubꝛica de ſucceſſionibus ab inteſtato, di ligenter pꝛedicto ſtatuto in omnibus fuis partibus conſi⸗ derato. Arbitroꝛ m iuris rigoꝛem, ꝙ patruus ſuccedere debet ín tribus partibus, in alia quarta parte ſuccedere debeat ſoꝛoꝛ dicti Pauli, yt fic attèdi debcat ſtatutũ pꝛe⸗ ducis tollen. ⁊.c. ad audientia VI dictum in verſicu. item fi remanſerit patruus perfone de⸗ functe, vbi hoc clare, ⁊ aperte diſponitur, detracta tamen pꝛius ex hereditate pꝛedicta dote conuenienti pꝛo ipfa ſo⸗ roꝛe, cũ illa non ſit ootata pꝛout ſtatiʒ in dicto ſtatuto ſubij citur, que dos arbitrio boni viri erit declaranda iuxta di⸗ gnitatem perſonarum, ⁊ facultatis vires, iuxta. l. quero.⁊ que ibi tradunt docto. ff de iure oot. ¶ Nec pꝛedicte con⸗ cluſioni obſt. mater, ſeu matris exiſtentia, quía cum illa to⸗ taliter excludatur per ſoꝛoꝛis exiſtentiaʒ, vt clare legitur in dicto ſtatuto ín verſic.item mater, ⁊ coniuncti ex lacere ma terno tantum «c.perínde eſt, ac ſi non effet in rerum natu⸗ ra. non enim quicquam dicere poterit aduerfus patruum, quoniam ei immediate reſpondetur ꝙ ipſa nullum ius ha bet, quia pꝛopter ſoꝛoꝛem a ſucceſſione dicitur repulſa. ¶ Nec pꝛeterea videtur ꝙ ius matris , ſi quod baberet, fi ſoꝛoꝛ non eſſet, ſit tale ꝙ patruũ impediat habere tres par tes, vt euidenter conſtat in oícto ſtatuto in verſicu. ⁊ in co caſu tamen quo ex perfona defuncta ec. ¶ Et notandum eft, vbi mater excluditur per ſoꝛoꝛem, pꝛeciſe dicitur qo mater non poſſit venire ad ſucceſſionem filij inter cetera, ſi rem anſerit ſoꝛoꝛ, que verba folam exiſtentiam ſoꝛoꝛis vi⸗ dẽtur conſiderare pro excluſione matris, non autem ꝙ om nino ſoꝛoꝛ talis,⁊ in torum ſuccedat, etenim ex alijs verbis ſtatuti colligitur, ꝙ aliquando in totum non ſuccedit, fed tantum pꝛo quarta parte, vʒ quando ſuperfuerit etiam pa truus yt in caſu noſtro contingit, ⁊. S. dictuʒ fuit. C f Mec etiam obſt. ꝙ dici folet caſum omiſſum remanere in diſpo⸗ ſitione iuris cõmunis, quía illud poteft babere locus, quan do dicitur omnino obmiſſus, quod non poteft dici in ftatu to iſto, cum etiam de matre cum patruo concurrente loqua tur, quemadmodum etiam fi cum ſoꝛoꝛe concurrat, ⁊ iſta declaratio recte intuenti, pꝛobatur in. l. cõmodiſſime. iun⸗ cta. l. ſi ita ſcriptum. in pꝛincipio. ff de liberis ⁊ poſthumis. Nec videtur poffe dici ꝙ fiat aliqua diuiſio ad fimilítus dinem eius, que ſit in dicta.l.ſi ita ſcriptum. ⁊ in. l. cleniẽs. in pꝛincip.iuncta glo ff de heredibus inftituendis.quonias in dictis iuribus ex perfoníe que fimul reperte fucrũt, vna non excludebat aliam ex oꝛdine teſtatoꝛis, ſed in caſu iſto ex fonna ſtatuti ſoꝛoꝛ matrem excludit, vt ſupꝛa dictũ fuit, ergo ⁊c. ¶ Circa fecundam dubitationem, qua queritur vtrum beredes mariti teneantur reſtituere pꝛedium illud, ꝙ maritus pꝛo certa eſtimatione acceperat in doteꝭ, an ve ro liberentur foluendo pꝛedictam eſtimationem, ſic reſpon dendum puto diſtinguendo, fcs vt modo dicam. ¶ ¶ Aut enis eſtimatio quando dos data fuit, circũſcripta omni fta tutaria diſpoſitione de ſe non fecit emptionem, pꝛout fepe contingere poteſt, iuxta. l. ſi inter. ⁊ que ibi glo. ⁊ doctoꝛes tradunt. C. de iure ootíum.« tunc res caret dubitatione, nã ex quo emptio non fuit inducta per eſtimationem dos di⸗ citur fuiffe in pꝛedio, merito ergo illud pꝛedium debet ab ſolute reſtitui vcluti dotale. ¶ Aut eſtimatio pꝛedicta de fe fecit emptionem, tüc eſtimatio illa dicitur efle in dote, 2 illa folum per heredes viri debet reſtitui, f pꝛedium vero per talem eſtimationem fuit libere effectum mariti, vt eſt te xtus apertus, ⁊ ibi doctoꝛes tradũt in. l. quotiens. C. de iu re dotium.⁊ ita bodie per heredes mariti retineri poteſt. ¶ Nec tunc obſtat ſtatutuʒ ſub rubꝛica de lucro dotis «c. in verficu.« dicte mulieres, vel ius habentes ⁊c.quoniam tale ſtatutum folum grauat mulieres, ⁊ earum partem ( vt vtar verbis eius) retollere res datas in dotem pꝛo cadem eſtimatione ⁊c.⁊ fic vidctur factum tale ſtatutum in fauo⸗ rem mariti, vel heredum eius, qui femper non babent pa⸗ ratas pecunias, ⁊ quoe ſtatutum noluit inuitos pati dam⸗ num deterioꝛationis rei dotalis.Statuit ergo ꝙ fi velint res ipfae reſtituere mulier, vel ius habentes teneantur eas recipere. ¶ Sed ex aduerſo fi heredes mariti nolínt res ip fae reſtituere, ꝙ compellãtur ſtatutum non diſponit, vnde remanet füb regula iuris communis, que eft, ꝙ liberentur ſoluendo eſtimationem, quando eſtimatio fecerat emptío» nem, quia (vt dixi) in ea erat dos cõſtituta. ¶ Et certe ſi ſta tutum aliud voluiſſet vtiq; dixiſſet, quemadmodum dixit mulieres cogi retollere ⁊c. Cum ergo non dixerit creditur noluiſſe, juxta. l. pꝛimam. &. ſinautem ad deficiẽtis. C. de ca . de decimis, facit optime.c. Conſil. do. Maria. Soci. g. vol. bb iij E MX IX. 6 inter coꝛpoꝛalia. de tranſlatio.epiſcopi. circa medium. $ Et ex his recte conſideranti apparebit non obſtare re gulam. l. ſecundum naturam. ff de regulis iuris. cum ſimi⸗ libus, nec etiam regulam coꝛrelatiuoꝛum, de qua traditur in. l. pꝛima. C. de cupꝛeſ.libꝛo vndecimo, ⁊ in.l.fina.C.de in di.vidui.tollen.quia neutra ex his regulis pꝛocedit, vbi ap paret de contraria voluntate diſponentis. ¶ ec pauca dixiſſe volui ſtrenue capitanee pꝛo iuſtificatione reſponſio⸗ num mearum circa pꝛopoſitas dubitationes, vt tue nobili tati moꝛem gererem, que ita a me poſtulauit pluꝛa dictu⸗ tuis, fi quando occurrat pꝛo iuſtitie maioꝛi oemóftratíone. Laus Deo Clementiſſino. | Marianus Socinus iunioꝛ, Padue. 1539. d C A S an € Illuſtriſimus ac excellen.tũc Marchio Aantue, de an no. AO. ccccxcix.conceſſit Marco, Franciſco, ⁊ Antonio fratribue de territoꝛio Cremonenſi priuilegium qp ipfi cus eoꝛum familijs poffint fc tranſferre ad ciuitatem, territo⸗ rium, ⁊ diſtrictum Mantue⁊ in eo libere habitare, ⁊ cole re, ac etiam acquiſitiones quoꝛuncunq; bonoꝛum immobi lum inpune facere in quocũq; loco dominij ipſius Aar chionis, pꝛout ipſis videbitur, ⁊ placuerit. ¶ Et ꝙ pꝛedicti fratres cum eoꝛum familia tractentur non ſecus, ac ſi eflent oꝛiginarij ciues Mantuani diſtrictuales, . ſubditi antiqui ipſius Marchionis, ⁊ eos in co nume⸗ 1057 conditione quantum ad boc haberi, teneri, ⁊ tractari voluit ⁊c. non obſtante aliqua lege c. (din ¶ Pꝛedicti fratres venerunt ad habitandum in territoꝛio Mantuano, ⁊ plurima bona immobilia emerunt in cõmu nionem, verum eft p Antonius vnus ex dictis fratribus non habitabat continuo in tali territoꝛio, ſed aliquãdo ibi, ⁊ pio maioꝛi parte ín territoꝛio Cremonenſt. ¶ Aenerunt dicti fratres ad diuiſionem, ⁊ pꝛedicto Anto⸗ nio inter cetera obuenerunt in partem aliqua ex dictis bo⸗ nis immobilibus acquiſitis in territoꝛio Mantuano, que dum vixit femper libere tenuit, ⁊ bodie Franciſcus, ? Be⸗ nedictus eius filij ⁊ heredes tenent,⁊ nónulla etiam bona alia acquiſierunt, ⁊ pꝛo eis omnibus ſubeunt onera, c fa⸗ ctiones ficut ceteri ciues, ſiue diſtrictuales Mantuani. ¶ Qui filij iam annis decem, ⁊ vltra poft moꝛtem eoꝛuʒ pa trío venerunt ad habitandum in oícto territoꝛio Matua⸗ no, vbi erant coꝛum patrui, vel patrueles, ⁊ poſtea iuerunt ad habitandum in ciuitate a Mantue, vbi contraxerüt ma trimonium. . : VE ¶ Eoꝛum vxoꝛes moꝛientes in teſtamento eos vti dilectiſſi mos viros fecerunt heredes, in quarum mulierum beredí tate ſunt aliqua bona immobilia. Naa ¶ QAueritur modo vtrum predicti filij Antonij poffint pꝛe⸗ dicta bona innnobilia, vt heredes ſuarum coniugum ac⸗ quirere ? An vero veluti foꝛẽſes fint talibus bonis pꝛiuan di, ſtante ſtatuto Mãtuano füb rubꝛica de alienationibus pꝛohibitis in perſonas nó ſubditas iuriſdictioni cõmunis Mantue, cuius copia quía pꝛolixum eſt, tranſmittitur. 9€ SVM MAR IVM 2 De ſtatuto pꝛohibente immobilia alienari in non ſubie⸗ ctos quomodo intelligatur. Et qui dicantur ſubiecti, vel munera ſubeuntes. Et domicilium, quomodo conſtituatur. pꝛiuilegium conceſſum alicui cum ſua familia vtrum tranſeat ad filios, d MPG cuiuſcunqʒ eft heredem etiam extraneum fibi * amenti libera c. . ſtringi. era factio nemini auferri debet, nec con 4 N ab vxoꝛe hereg inſtitui poteft ! -. MUI quis habere dict * nium cum Fami — in loco in quo per decen ctus eſt auit, c íncola dicti loci effe; 2 € Incola oícitur, qui in at; om 3 | qui in alienã regiones. domicilium ↄtulit * S Ol. BDoniicilium ex libera voluntate ſua, vbicunq;ʒ vult babes re poteſt. 5 eit 6 Incola alicuius loci quis altero de tribue modis efficitur: Pꝛimo vbi fe ⁊ familiam alendo, ⁊ negociãdo animo la⸗ rem conſtituendi. | aq O11 DH Secundo maioꝛem partem foꝛtunarum tranſferendo. Tertio per tempoꝛis diuturnitatem permanendo. | 7 T. ſecũda. C. de incol. licet in ſcholaribus loquatur, tamen in alio etiam pꝛocedit. | d g iQomícilium quis ín alíquo loco babere poteſt, etiaʒ ꝙ do munculam tantum, vel armarinz baberet, etiam fi alibi bona, ⁊ habitationem baberet. Ru: | | o SDomicilia duo quis habere poteft. xo CLiuis appellatione venit incola. 2 11 Incola ad onera tenetur, ⁊ grauari poteft. 12 Dnera non ſubditis non imponuntur. 13 Pꝛopinqui dicuntur coniuncti ſanguine, vel agnati, vel cognati. ahn 14. Pꝛopinquoꝛum appellatione non veniunt maritus, e ! MARCO non fint ſanguine coniuncti, qui dicuntur af? nes. e 1$. Onera non ſubiens in aliqua ciuitate poteft ſuccedere filío fratris etiam refpectu immobilium, quía ſatis eft gp ille cui ſuccedit ſubeat onera. er 16 Pꝛiuilegium aliquibus fratribus conceſſum per hec ver⸗ ba, videlicet cum familijs veſtris ⁊c.ad filios íllozus pꝛi ẽilegiarioꝛum vti de eoꝛum familia extenditur. 17 Pꝛiuilegium contínée liberationem ab onere aliquo pere petuum, c reale dici debet, ⁊ per conſequens ad filios tranſitoꝛium. QUO 18 Interpꝛetatio illa ſemper eft accipienda, que nos ad antis quum ſtatum magis reducit. 19 Interpꝛetatio laudatur, per quam ad ius cõmune reditur, ⁊ vult extenſionez fieri, vt res de facili ad naturam fuas. t Fedeat. . ^ | ani EUM. 20 Pꝛo poſſeſſoꝛe ín dnbio pꝛeſumitur. Pg 21 Conſuetudo interpꝛetata dicitur optima legus interpꝛes. 22 Jus ex quafi poſſeſſione pꝛeſumitur, cum in iudicium de/ dcm este ien 14220˙ 23 NJerbum arbitrari intelligitur de arbitrio boni viri. Et iudex bonus vir dicitu r. | 24. Judex varie ex perfoníe c caufie conſtituere debet. 25 Statutum ciuitatis Ferrarie pꝛohibens immobilia in fo⸗ renſes, ⁊ in non ſubiectum ſtatutis alienari, locum non babet contra eum, qui vti ciuis receptus ibi foꝛum ſoꝛ⸗ tiebatur, ⁊ onera ſuſtinebat. 26 Singula que non pꝛoſunt, multa collecta iuuant. & CONSILIVM 2 VE Iri gt Dominus verba mea in 8 viam veritatis v iuſtitie. Po reſolutione pꝛeſentis conſultatio- Ans non puto multum inſiſtendum, quoniaz : bꝛeſuppoſitis in facto his que pꝛeſupponũ tur, arbitroꝛ rem ſatis claram, idco concluſiue loquedo , (fecundum ea que pꝛeponuntur moꝛe ſceuole iuriſconſulti refpondendo)pono; firmo banc concluſionem, vt ſcilicet pꝛedicti Frãciſcus,⁊ Menedictus iure optimo poffint bo» na immobilia, de quibus agitur, acquirere,⁊ qp eoꝛum ſunt omnino capaces prout etiam in ſuo elegãtiſſimo conſil. fir mauit excellen. do. Bartholomeus alipꝛãdus mihi vti pa ter honoꝛandus. Et non laboꝛando ibi non expedit, dico qp tota difficultas pendet a ſtatuto, ſub rubꝛica de aliena⸗ tionibue pꝛobibitis in perſonas non fübditae zc. Etenim vbi tale ſtatutũ non eſſet de plano. d. concluſio pꝛocederet, f cum in arbitrio cuiuſcunq; fit quemcunq; voluerit facere heredem etiam extraneum penitus ignotum. l. ij. C. de he⸗ redibus inſtituend. Debet enim in teſtãdo liber ſtilus cffe, & liberum, quod non redit arbitrium, vt inquít Imperatoꝛ 2 in. l. pꝛima. C. de ſacroſanctis eccleſ. f ⁊ aliter dicimus ep li bera teftaniétí factio nemini auferri debet. l. ſtipulatio boc modo concepta, cum fua materia. ff de verbom obliga⸗ tio. nec etiam conſtringi, vt.l.ſi fratres. H. ides refpondit.ff. pꝛo ſocio. QOWSIl pꝛo ſocio.⁊ boc fit dictum ex parte ipfarum mulierum, que ſuos viros fecerunt heredes, potuerunt enim vt cft dictuʒ. AL Süniliter etiam ex parte ipſoꝛum inſtitutoꝛum dicen⸗ dum eſt ꝙ iure oꝛdinario ſunt capaces pꝛedictarum bere ditatum, ⁊ bonoꝛum quoꝛuncunqʒ in eis contentoꝛum. naʒ regulariter quilibet dicitur capax, ín ꝓpoſito noftro qui⸗ libet habere teſtamenti factionem paſſiuam, niſi expꝛeſſim per legem pꝛohibeatur. Pꝛohibentur autem plures, qui ponuntur per gloſam in. S. legari.inſtitu.de leg. inter quos ifti non Anumerantur, ergo ⁊c.ſ⁊ ꝙ maritus ab vxoꝛe pof fit inſtitui heres, conſtat ex. l. cum pater. . a te peto f de le gatis ſecundo. in. l.finali. C. ⁊. f. ſi quis ali.teſt. pꝛohib. cum infinitis ſimilibus, ⁊ hoc eſt plufquam notiſſinum. ¶ Ai⸗ dendum itaqʒ eft nunquid pꝛedictum ſtatutum vendicet fi bi locum in caſu iſto, vt ſcilicet ífti mariti ex eius foꝛma di⸗ cantur incapaces ad acquiſitionem bonoꝛum immobiliuʒ in pꝛedictis hereditatibus contentoꝛum. Et bꝛeuiter mihi videtur abfqs aliqua pꝛobabili dubitatione dicendum qo non, ⁊ fic concludendum puto pꝛedictos maritos efle ca» paces ad acquifitíonem pꝛedictam, ſtatuto pꝛedicto nibil eis obſtãte. ¶ Et iftud in pꝛimis oſtenditur, nam ſtatutuʒ pꝛedictuʒ pꝛohibet bora immobilia tranſferri in perſonas non ſubiectas iuriſdictioni cõmunis Mantue, ⁊ non ſub⸗ eũtes onera, ⁊ factiones cum cõmuni, ⁊ hominibus Man tuc, ⁊ tales perſonas reddit incapaces bonoꝛum immobi⸗ liũ, vt ex diſcurſu illius ſtatuti in pluribus locis aperte de⸗ monſtratur, ſed iſti Benedictus, ⁊ Franciſcus non ſunt ta les, quinimmo ſubijciuntur iuriſdictioni Mantue, ⁊ onera ſubeunt, ergo ⁊c. Hoc autem in puncto pꝛo vero pꝛeſuppo nitur, vt patet in verſicu. ⁊ pꝛo eis omnibus ſubeunt one ra ⁊c.pꝛopter quod non eflet vlterius fuper boc elaboꝛan dum. Sed ex abundanti ꝙ pꝛedicti fint fübditi, ⁊ di⸗ cantur ciues, ſiue incole, ⁊ diſtrictuales Mantue oſtendi⸗ tur, nam ipſi conſtituerunt vſq; ab initio habitare Man⸗ tue, vel in eius diſtrictu, pꝛout vere habitauerunt iam vltra decem annos cum fua familia, ex quo dicuntur babuíffe, c nunc habere domicilium, ⁊ funt effecti incole in dicto loco. Incola enim dicitur qui in alienam regiones domicilium contulit.l.pupillus. . incola.⁊ ibi doctoꝛes declarant.ff de verboꝛum ſignificatio.⁊. l. ciues.⁊ ibi doctoꝛes. C. de inco lis. libꝛo decimo. Poteſt enim quis ex libera ſua volunta⸗ te vbicunq; ei placet, habere domicilium, nifi ei pꝛohibea⸗ tur, vt. l. nihil. ff. ad municipal. ⁊ tradit Bartol. in. l. aſſum ptio. in. l.de iure.eodem título,z Abb. in.c.ſinali. ſecun do notab. extra de parroch. cum concoꝛdantibus multis. C Dico itaqʒ ꝙ cum ifti fratree fouerint larem, fe cum co:xum familia aluerint in territoꝛio Mantuano, ⁊ poftea in ciuitate Mdantue, dicuntur ibideʒ effecti incole, ⁊ domi cilium habuiſſe, cum hoc homini contingat altero de tri⸗ bus modis vcʒ, vel ꝙ quis ſe, ſuamqʒ familiam alendo, ⁊ negociando animo ibi permanendi larem conſtituat. Hel ſecundo tranſferendo maioꝛem partem foꝛtunarum ſua⸗ rum. Hel « tertío per tempoꝛis diuturnitatem. ¶ De pris - mo videtur tex. in dicta.l.nihil.⁊ in. l. labeo.eodem título, iuncta gloſella pꝛima, ⁊ facit. l.poſtliminij. S. finali. ibi fiue animus ⁊c. ff de capt. poſtlim.reuer.⁊ eft textus in dicta l. ciues. iuncta gloſa in verbo, larem. ¶ De fecundo alle⸗ gatur dicta.l.ciues.⁊. l. ſecunda. C. vbi ſenatoꝛ. vel clariſſi. ¶ Be tertio autem eft textus in. l. ſecunda. C. de incolis. li bꝛo decimo.⁊ ibi tradunt doctoꝛes, ⁊ dicit Baldus in con filio trecenteſimononageſimotertio.punctus talis, videli⸗ cet Titius ciuis Senenſis. libꝛo pꝛinio. vbi etías de pꝛimo modo loquitur illum affirmiãdo, vt per euʒ. ¶ Er banc do ctrinam de his tribus, ⁊ ꝙ alterum ſufficiat, tradit Jacob. rebuf. in dicta. l. ciues. refert,⁊ fequitur Beltrand. in con, filio ſeptuageſunoquinto, quis dicitur pꝛopꝛie. ſecunda co lumna fecundo volu. ¶ Sic itaq; ſtantibus iſtis, fequitur loquendo pꝛo nunc tantũ de pꝛimo modo, qp pꝛedicti Be nedictus, ⁊ 4rancífcue dicuntur incole territoꝛij Ad ãtua⸗ ni ⁊ in eo iam per multos annos habuiſſe domicilium, cuz vt dictum eft)ín co larem conſtituerint fe, ⁊ eoꝛum fami⸗ liam alendo,z ibidem negociando, ⁊ maxime cum poftea matrimonium ín ciuitate Maãtue contraxerint ibidem cu; 10 VII Hoꝛibus , ⁊ tota familia habitando cum animo perpetuo remanendi, pꝛout veroſimile cuilibet erit, ⁊ res ipfa aper⸗ tiſſime demonſtrauit. ¶ Et vbi fuper ifto incolatu, vel do- micilio poffet aliqua dubitatio apud aliquem ſcrupuloſuʒ naſci de animo pꝛedictoꝛum fratrum ab initio, dico ꝙ ex longa habitatione ſupꝛa decem annos in diſtrictu, ⁊ terri⸗ toꝛio Mantuano acquiſierunt incolatum, ⁊ domiciliuʒ iu xta tertium modum ſupꝛa oíctus, pꝛout eft textus in dicta l.ſecunda.vbi doctoꝛes notant. C. de incolis. ¶ Et licet il le textus loquatur in ſcholaribus, tamen pꝛocedet etiaʒ in alio quolibet, vt per gloſam fecundam in fi.⁊ quidem fo^ tioꝛi ratione, vt ibi dicit Joan.de plat. « ꝙ decennio quis pꝛeſumatur babere domicilium poſt alios firmat Felynus in capitulo dilectus.il ſecundo, decima columna, verſiculo tertius caſus.de reſcrip. ¶ Et notandum eſt ꝙ quis dici tur habere domicilium in aliquo loco etiam ꝙ domuncu⸗ lam tantum, vel etiam armarium in eo haberet, ſecundum Joannem andream in additio.Speculat.in título de com peten.iudic.adit. j. in additione incipien.ſi dicas ⁊c. vt re fert, ⁊ ſequitur Matthe. de affli.in capitulo pꝛimo.quinta columna, verſiculo his itaq; pꝛemiſſis.de controuer. inter vaſal.⁊ ali.de benefic. ¶ Et bec vera funt eti am fi ifti fra⸗ tres haberent alibi bona, vel etiam habitationeʒ, licet boc de eis non audiam. f Poteſt enim quis babere duas ha⸗ bitationes, ⁊ duo domicilia, vt inquit Baldus in confilio ducẽteſimotrigeſimoquarto.decretũ magnífict. ſecũda co lumna, pꝛimo volumine.pꝛo quo videtur text. quem ipſe al legat in. l.eius. S. celſus. ff. ad municip.eſt etiaʒ textus in.l. aſſumptio. . iuris. eodem titulo, vbi Bart. ⁊ tradit Abb. in. c.ex parte. B. in tertia oppoſitione, de foꝛo competen. quod non pꝛoſequoꝛ, quia non eft neceſſarium. Cf Si igi⸗ tur iſti Benedictus, ⁊ Franciſcus dicuntur habere domi⸗ cilium ſub iuriſdictione Mantuana, iã nó poflunt dici fo renſes, ſeu extranei, ſed potius dicuntur ciues, vel incole, pꝛout declarat Beltran. in conſilio nonageſimoſecundo. fi verum eſt. in pꝛincipio, tertio volumine.c voluit Alexan der in conſilio vigeſimo.viſo pꝛoceſſu.pꝛope finem. ſecun⸗ do volumi. dum dicit ꝙ incola venit appellatione ciuis. ¶ f Et cum domicilium babeant; dicantur incole, claruʒ eft ꝙ tenentur ad onera vniuerfitatie z grauari poffunt iu rta tradíta per Baldum ín confilio quadrageſimoſepti⸗ mo.ad euidentiam. pꝛope finem. tertío volumí. « confilio . : centeſimotrigeſimonono.vbi quíe.coden volum.pꝛout re vera onera ſubeunt, ⁊ grauedines, quemadmodum ⁊ alij 12 habentes domicilium, immo quemadmodum ciues, vt in puncto pꝛeſupponitur. f Et pꝛopterea fequitur qð debent dici ſubditi, cum onera non ſubditis non imponantur, iu⸗ xta. l. pꝛimaʒ.ffad municip. ⁊ dixit Baldus in confilio tre centeſimoquadrageſimoquinto. quatuoꝛ ad pꝛopoſitum. fecunda columna.quarto volumine.Sequitur ergo ex pꝛe dictis, ꝙ iſti fratres non poſſunt dici incapaces acquiſitio nis immobilium, nec in eis verificatur ſtatutum, de quo in puncto, cum folum excludat non ſubditos, ⁊ non ſubeun⸗ tes onera, quod in eis non reperitur.⁊ iſtud fit pꝛimuzʒ pꝛin cipale fundamentum pꝛo cóclufione ſupꝛa pofita quod (ni falloꝛ)eſt concludentiſimum. ¶ Secundo pꝛedicta cõclu⸗ fio probatur quía negari nó poteſt, quin pꝛimi illi tres fra tres, Marcus ſcilicet, Antonius, ⁊ Franciſcus non ſubie⸗ rint munera dum vixerunt, cum bona immobilia poffedez rint, poft eos fimiliter ſubierunt munera, bodie ſubeũt filij Marci, ⁊ Franciſci, ſi qui ſuperuixerunt, qua ſtante di- co ꝙ iſti Benedictus, ⁊ Franciſcus, etiam quando per fe non ſubirent munera, debent tamen haberi pꝛo ſubeunti⸗ bue quía funt filij Antonij, qui onera ſubibat, funt nepo⸗ tes ey fratre illoꝛum Marci, ⁊ Franciſci ſuoꝛum patruo; rum ⁊ ſunt patrueles filioꝛum pꝛedicti Marci, ⁊ Franci⸗ ſci, nam ex perfona illoꝛum patris patruoꝛum vel etiã pa⸗ truelium ſubeuntium munera ipfi pꝛo ſubeuntibus b aberi debent / ot in pꝛedicto ftatuto cauetur circa medium in ver licu. intelligimus autem quantum pꝛo pꝛeſenti ſtatuto «c. dum dicitur cp fili fratres nepotes pꝛopinqui f pꝛopinqui, ac omnes, ⁊ finguli deſcendentes ex ſubeuntibus debẽt baberi 7 ipft | pꝛo ſubeuntibus, ſic dicuntur habiles ad acquiſtrionem Conſil. do. Maria. Soci. j. vol. bb ííij 12 13 M ARI A. imimobilium. Claruz autem eft (tos Benedictum, ⁊ Fran ciſcum effe tales, ⁊ ad minus contineri ſub verbo pꝛopin⸗ quoꝛum, ergo vc. iſtud eft notiſimum, fcum ꝓpinqui di⸗ cantur fanguine coniuncti agnati, vel cognatt, vt colligi⸗ tur ex. l.pꝛima.vbi per omnes doctoꝛes. C. vnde vir ⁊ vx. ⁊ dixit Bald. in conſilio.cccxxxiiij. in queſtione que verti tur. ſecunda columna, tertio volumine(fi tamen eft cólilius 14 Bal.) f Nec enim maritus jc vxoꝛ, nec qui per eos cõiun 15 16 17 guntur (qui dicantur affines ) veniunt appellatione pꝛopin quoꝛum, quia non funt ſanguine coniuncti, vt tradunt do⸗ ctoꝛes in. d. l. pꝛima. qui etiam ideʒ dicunt in. l. fi. C. de ver» boꝛum ſignificatio. ſed ifti Benedictus, ⁊ Franciſcus ſunt coniuncti ſanguine pꝛedictis, ⁊ dicuntur eoꝛum agnati, ⁊ conſoꝛtes, pꝛout eſt notum, ergo «c. ¶ Et pio iſto fecundo fundamento adduco in terminis deciſionem patrui, ⁊ do mini mei Socini in conſilio.ccxcij. viſis ſtatutis magni» fice ciuitatis Aſpantue.tertia colum.ſecũdo volumi. in ver ſicu.pꝛima reſponſio colligitur. vbi loquens de boc ftatu to concludit, quendam dominum Maulum Floꝛentinum, « per fe onera non ſubeuntem in ciuitate Ae antue potuiſ⸗ fc ſuccedere cuidam Bernardino filio fratris eius pꝛede⸗ functi etiam reſpectu bonoꝛum immobilium, quia ſatis eft ꝙ munera ſubiret ille Bernardinus, q deceſſerat, qui erat ipſi do. Paulo pꝛopinquus, ⁊ agnatus. ⁊ ponderat pꝛo boc pꝛedictum verbus; intelligimus autem «c.c inquit ibi Soci.meus, ꝙ boc folum fundamentum ſufficeret ad vi⸗ ctoꝛiam, licet etiam ex alio fundamento moucatur, vt ibi per eum. per banc pulchꝛam deciſionem (vt puto) deter⸗ minatur in indiuiduo queſtio noſtra. ¶ Tertio pꝛincipali⸗ ter pꝛedicta concluſio pꝛobatur, quia (etiam vbi paedicta non pꝛocederent)iſti fratres dicuntur capaces acquiſitio⸗ nis immobilium, mediante decreto felicis recoꝛdationis Franciſci illuſtriſimi Marchionis zif»anue; f. eu pꝛiuile⸗ gio per eum conceſſo illis tribue fratribus, fcilicet Mar⸗ co, Franciſco,⁊ Antonio, pꝛout in puncto dicitur. naʒ cum pꝛedictis cum eoꝛum familijs fuerit conceſſum inter cete⸗ ra, vt poſſent immobilia acquirere in iuriſdictione Man⸗ * tuana, ⁊ dñio concedentis, etiam iſti Benedictus, ⁊ Fran⸗ ciſcus dicuntur tali pꝛiuilegio gaudere vti filij ⁊ de familia pꝛedicti Antonij patris eius, put cgregie;v per multa fun damenta concludit pꝛedictus excellentiſimus Conſultoꝛ, ad quem me refero. ¶ Addendo ꝙ pꝛo ífto fundamen⸗ to ferc omnibus, que per dominum Conſultoꝛem in eo dicta fuerunt plurimum faciunt, que tradit vberrimus do⸗ ctoꝛ, Andre. barba. in conſilio quadrageſimoquarxto. ſa⸗ pienter ſcripſit pſalmiſta. ſecundo volumi. per totus, vbi ex multis concludit ꝙ pꝛiuilegium quibuſdam fratribus con ceſſum his verbis · . vos cum familijs veſtris vc. tranfit ad filios illoꝛũpꝛiuilegiarioꝛum vti de eoꝛũ familia, ( vt cre» do)ſuper codem cafu in indiuíduo emanauit confilium do mini mei Soci. numero octuageſimoquarto. tertio volumi ne, allegatum ſupꝛa per dominum Conſulentem. ¶ Et vl⸗ tra conliderata per eum facit pꝛo iſto fundamento, T quía quando pꝛiuilegium continet liberationem ab aliquo one: re, feu dicitur liberatoꝛium, debet dici perpetuum, ⁊ reale, vt voluit Baldus in. l. beneficium.tertia colum . ff de con⸗ ſtitution. pꝛincipum. pꝛout refert, ⁊ ſequitur Marba. in di cto conſilio quadrageſimoquarto.ſecunda columna. Sed in pꝛopoſito noftro decretum, ⁊ pꝛiuilegium pꝛedictum di⸗ citur liberatoꝛium, quia dum concedit facultatem acqui⸗ rendi bona ínimobilía dicitur in effectu liberare a pena in quam incurrerent non ſubditi acquirentes immoblía ius ta ſtatutum pꝛedictum, ergo debet dici perpetuum ⁊ rea⸗ biz runden Juen tranſitoꝛiũ ad filios, ⁊ fic ad iſtos Be dicto p orca rancifcum.([ Auinimmo Baldi. in loco pre ne benelfemn e alios, vult ꝙ in dubio pꝛiuilegium, ſi G ita vebeat p: "rs efle reale, vt per eum. ¶ Et pꝛeterea tari ſuadetur, quia und ulegium e decretum interpꝛe⸗ ius commune, quo er pꝛetando magi reuertimut ad acquirere « fic fit vt ſtatu ttitur cuiqʒ vbilibet immobilia commune, quo ad Wide V piedictii minus offendít ius immobilia ſub iuriſdictione E ree aid 1 3 1 B Port Ame 318 29 20 21 22 8 OC mni cuilibet competentẽ nedus habuerunt illi pꝛimi tres fratres in pꝛiuilegio nominato, ſed etiam nunc babent co^ rum filij; T Semper enim accipienda eft illa interpꝛetatio, que nos magis reducit ad antiquum ſtatũ, iuxia. l. ſi vnus. F. pactus ne peteret. verſiculo, quod ⁊ in ſpecie dotis ff. de pactis. ⁊ ita ibi Baldus « alij not. ⁊ Jaſo. ibi vltra alios, in quarto nota. allegat plures deciſiones qcoꝛdantes, que ſingule poſſent ad pꝛopoſitum allegari, fed quía ibi videri poſſunt, non referaz. ¶ | Facit elegans gloſ. in verbo, nue merandum.in.c.ſtatutum.de pꝛebend. libꝛo ſexto.dum lau dat interpꝛetationem per quam reditur ad ius commune, ⁊ vult fieri extenſionem, vt res de facili redeat ad naturam. fuam antíquam.allegat.c.ab exoꝛdio.trigeſimaquinta ot» ſtinctione, ⁊ oíctii S. pactus.« ſubdit hoc pꝛeſertim fieri , quando ſtatuens cótra fe ftatuít vt per eam, quod inultus ſeruit in pꝛopoſito noftro cum iſtud pꝛinilegium folum fit contra dominum illud concedentem vt de ſe notum eſt. AL QAuarto pꝛincipaliter compꝛobatut concluſio ſupꝛa fir mata, Tq: pꝛedicti Benedictus, ⁊ Frãciſcus ſunt in quafi poſſeſſione ciuilitatis Mantue, ſeu capacitatis acquiren⸗ di bona immobilia in dominio Ap antuano, cum nónulla bona talia ipſi poſſideant, ⁊ foꝛtaſſe ipſimet acquifiuerunt, vnde debent in bac quafi poſſeſſione conſeruari, ⁊ pꝛo eis pꝛopterea in dubio eft pꝛeſumendum, iuxta. l. ſue poſſide⸗ tis. cum materia. C. de pꝛobationibus. cum ſimilibus. ¶ Et fiuc hoc pꝛoueniat ꝙ ita impoꝛtet pꝛiuilegium eo» rum patrí;c fratribus conceſſum, fiue qp fic cõſuetudo ſit interpꝛetata, que dicitur optima legum interpres. l. ſi de in terpꝛetatione ff de legibus. Siue etiam dicamus hoc con tingere, quia illi iam ſupꝛa decẽnium habuerũt domiciliuz, onera; grauedines ſubierunt ( vt ſupꝛa dictum fuit) po nunc non eft curandum; fed ſatis eft eos effe in pꝛedicta quafi poſſeſſione, ex qua pꝛeſumitur qð ius babeant, cum tale ius deducant in iudicium per viam exceptionis, nec in aliquo reperitur fundata intentio aduerſarij iuxta elegan⸗ tem doctrinam Barto. in. l. quidam in ſuo ff. de conditio⸗ nib.inſtitu. cum qua communiter tranſeunt doctoꝛes. ¶ Quinto facit, quía ftatutum pꝛedictum, c omnis quee ſtio inde pzouenico oebét arbitrio boni viri intelligi, ⁊ de⸗ 43 terminari pꝛout impoꝛtant verba dicti ftatuti pꝛope fines: in verficulo;« fuper pꝛeſenti additione, ⁊ precedenti (tatus to ⁊c.nam dum ſtatutum vult omnia debere arbitrio pote ſtatis terminari intelligitur in poteſtatem omnia remittere yti in bonum virum, tum quia verbum, arbitrari, intelligi tur de arbitrio boni viri, juxta tradita per Bartolum in. l. fi ſic. in pꝛincipio ff de legatis pꝛimo.tum etiam quía pote ftae ipſe, ſiue iudex dicitur bonus vir, ⁊ eque bonus vir dicitur iudex, vt probatur in. l. continuus. . cum ita. ff de verboꝛum obligatio.⁊ eft glo.in. l. penultima. ff de pꝛocu⸗ ratoꝛibus. ⁊ glo.fina. in capitulo, ſtatutum. in pꝛincipio, de reſcriptis. libꝛo fexto. declarant doctoꝛes in. l. ſocietateʒ. 24 H. arbitroꝛum ff pꝛo ſoc. f Qui bonus vir, id eft iudex vae 25 rie ex perſonis cauſiſqʒ conſtituere debet, vt inquit textus in. lin fundo. ff de rei vendicatio.⁊ in capitulo pzímo. poft pꝛincipium in título, hic fin. lex, deinde conſuetu. reg. tne cip. in vſibus feudoꝛum. Dico autem nunc, ꝙ nunquaʒ bo nus ⁊ rectus vir arbítrabitur iftos Benedictum, ⁊ $rane ciſcum foꝛe incapaces bonoꝛum immobilium in heredita⸗ tibus fuarum vxoꝛum eis delatis contẽtoꝛum, cum illi iaz ſupꝛa decem annie habitauerint, onera ſubeãt, ⁊ alia etiaʒ immobilia bona poſſideant, ⁊ plus etiam debeant, ot diſtri ctuales c ciues oꝛiginarij tractari mediante decreto illu⸗ firiffimi tũc Marchionis Apãtue. ¶ Sed potius omní» bus pꝛedictis conſideratis, declarabit eos foꝛe capaces, ⁊ non eſſe in pꝛedictis bonis moleſtandos pꝛout declarari debet, vt ex pꝛedictis.¶ Sexto ⁊ vltimo facit pulchꝛa de ciſio Alexandri in conſilio centeſimoquinquageſimoſepti mo. vifo inftrumento.tertía columna. libꝛo ſecundo, in ver ſiculo, nec etiam pꝛedicte donationi babet obſtare ⁊c. dum concludit, quod ſtatutum Ferrarienſe pꝛobibens aliena- ri immobilia in fozenfem, non ſubiectum ſtatutis ⁊c. non babet locum contra eum, qui vti ciuis receptus ibi ſoꝛ⸗ ticbatur fozum , ⁊ onera ſuſtinebat, etiam quod Ferrarie non rt EL non habitaret vt ibi per cum. Sic ergo ⁊ in cafu noftro. dicendũ eft de iftis fratribus, cum poffint dici ciues, ones ra ſubeant, ⁊ foꝛum ſoꝛtiantur in ciuitate Mantue, vt ſu⸗ pꝛa dictum fuit, ⁊ foꝛtius cum etiam habitent, ⁊ domi⸗ cilium habeant, ⁊ iam babuerint per multos annos, ⁊ quod plus eft etiam alia bona immobilia poſſideant, fev cundum quod ſupꝛa dictum fuit. in ordi ¶ Et ex iam dictis muitifariam, multifqs modis firmata eſt conclufio ſupꝛa poſita. ¶ Aui modi, ſen que funda⸗ damerita fi foꝛte ſingulatim apud aliquem non vꝛgeant, licet indicio meo concludant, faltem ſimul iuncta rem ma» as nifeſtam reddunt, ⁊ indubitatam, fiuxta illud, ſingula que non pꝛoſunt, multa collecta iuuant, vt notatur in. l. f ſti⸗ pulatue. in pꝛincipio. ff de vſuris. ⁊ in. l. inſtrumenta. C. de pꝛobationibus.⁊ in. l.ſecunda. . pꝛimo. in gloſ. ſuper ver⸗ bo, legitimis. ff. de excuſationibus tutoꝛum. E ¶ Sic ítaqs vna cum excellentiſſimo Conſultoꝛe oe ſui conſilij ſubſcriptione requiſitus concludo pꝛedictos Be⸗ nedictum ⁊ Franciſcum fuiſſe, ⁊ effe capaces hereditatum de quibus agitur, ⁊ bonoꝛum immobilium in eis conten⸗ toꝛum. Et conſequenter, quod pꝛopter illa non inciderunt in penam ſtatuti, nec in eis poflunt aliquo modo moleſta⸗ ri. Laus Dea n e e eres Socinus nepos Padue legens in pꝛima fede veſpertine lectionis. | &oSVMMARIVM S ¶ De ſtatuto de lucranda dote, vtrum pꝛocedat ſi mulier fine mentione dotis nubat, cui tamen a patre in teſta⸗ mento certa dos erat relicta, ſi nupſerit. ¶ Et ſi pꝛeſumatur conſtituta dos, an ob. ſtatutum ꝙ mi» noꝛ ſine certa ſolennitate non obligetur. ; Et an vbi dos nulla effet conſtituta poflit aliquo modo ba bere locum ſtatutum de lucranda dote. sn Statutum de dote lucranda an habeat locum, quando dos non fuit conſtituta, ſed mulier dedit amplus patri⸗ monium.⁊ q numero. 2 s. b Aa | Mulier, cui pater in teſtamento dotem reliquit, dota⸗ ta dicitur. | | € *«* | ſitio locum babet. | | € Tegatum heredi a ſemetipſo legari non poteſt, declara vt infra numero. 26. Y | Pereditatis aditione omne ius ínter beredem , ⁊ defun⸗ ctum confunditur. vide tamen infra numero. 29. vbí f declaratur.. aho ini nb 6 Qualitas in pcedenti oꝛatione pofita in fequenti non cene ſetur repetita. gos ois s Statutum de dote lucranda eft fanosabile, licet fit contra ius commune, quía eftfactum in recompenfationem - onerum matrimonij. pigm E Repetitio qualitatis pofite in pꝛecedenti oꝛatione, non fit in ſtatutis de lucranda dode. | Herbum omne etiam minimum debet dici pofitum eſſe vt aliquid operetunr t. 10 Arguere licitum eft à ratione ſtatuti ad eius amplia ationem. 00 onam | Pu &1 Statutum loquens in caſu, qui frequentius contingit , non excludit caſum minus frequentem, in quo ſit ratio ſtatuti. 10 U | eee 22 Diſpoſitio loquens in vno caſu, pcedit etiam in alio, quá; do in eo veriſimiliter diſponens idem ſtatuiſſet, ſi de eo fuiſſet interrogatus. (i eee is bs Dos per patrem filie conſtituta, fi nupſerit, iuris (nter pꝛetatione dicitur conſtituta marito futuro, ⁊ ad eius commodumm. rn ba. Dos batur ad onera matrimoni ſuppoꝛtanda. Maritus onera matrimonij ſubiturus dotem ba bere debet. ET ] Herba legis, ⁊ ſtatuti vbi non oucniunt nec etiam diſpo⸗ 15 Argumentum a veriſimili pꝛocedit. 16 Mulier folct curare, ne fit indotata. Et eius intereſt dotem habere, vt melius per virum tra⸗ ctetur, ⁊ ne ab eo tang indotata expellatur. 17 Argumentum a ſolitis, ⁊ communiter accidentibus, va^ lidum eſt. | An autem procedat etiam inter contrahentes matri⸗ monium. 9 : 31 18 Mulier quando pꝛimo viro oedít certam ootem , nus. bendo poftea ſecundo dicitur eandem dotem con e ſtituere. d [ntn 19 Tonfeſſioni facte in partis pꝛeſentia in pꝛeiudicium confi tentis ſtandum eft, ⁊ dicitur cfficaciffinia probatio. 20 Tonfeſſioni geminate in abſentia partis facte ſtan⸗ dum e... | Ti | 21 Actus quilibet ex pꝛecedentibus ⁊ fequentibus de⸗ claratut. N | 8 758 "fd 22 Statutum ꝙ minoꝛ non poffit contrabere fine certa ſolẽ⸗ nitate, non habet locii in conſtitutione dotis facte mu⸗ lieri mino. 7561 23 Statutum, ꝙ mulier fine certa ſolẽnitate non poffet obli⸗ gari, non includit mulierem pꝛomittentem dotem pꝛo alia muliere. nn en ee: 24 Ex pꝛoemio ſtatuti mens, ⁊ ratio eius declaratur. 13 26 L. ⁊ quideni.⁊. L legatum. ff de legatis pꝛimo. quomodo pꝛocedant. 27 Coheres hereditatem repudians babere debet totum legatum. It dt t Kt hereditatem reſtituere rogatus integra pꝛedia pꝛelega - tà retinet. tfi " 28 Dos filie legata femper eius precipua eft. 30 Filia heres grauata reſtituere, non faciendo inuentarium dotem ſibi legatam non amittit. 31 Holuntas teſtatoꝛis ex actu etiam nullo declaratur. 32 Exlegato inutili, ⁊ nullo pꝛopter exiſtentiam heredis, ⁊ aditionem bereditatía coberedie voluntas teſtatoꝛis declaratut. aye 5 33 Maritus ocbet lucrari dotem vigoꝛe ſtatuti de dote lus cranda in expenſarum ⁊ onerum matrimonij recõpen⸗ ſationem, licet nulla dos conſtituta fit, quando mulier paſſa eſt maritum poſſidere bona ſua, ⁊ dos conftítuce- tur arbitrio boni viri pꝛo modo facultatum, ⁊ dignita⸗ 34 Pater pꝛo filijs creditur optimum capere conſilium, cum eos pluſquam ſe ipſum diligat, ⁊ eo melioꝛ amicus non inuenitut. n (9s 35 Statuta confidentía de patris affectione in filíam ,oí » ſponunt, quod filía fit contenta dote ſibi per patrem affiguataus- ^ y oor ssn om | | | 36 Singula que non pꝛoſunt, multa collecta iuuant. * CONSILIVM $& VII 2 | Iri gat Dominus verba mea in i «8 viam veritatis « iuſtitie. In pꝛeſenti conſultatione late fcriptum I! fuit per excellẽtiſimos aduocatos Man⸗ — tuanos, ⁊ latíue poftea per clariſſimum Conſultoꝛem omnes mihi vti fratres honoꝛandos. Ego autem bꝛeuiter inſtando ſubſtantialia tantum tangam. ¶ Concluſio ergo pꝛedictoꝛum, quod nobilis dominus Hercules de Gaſtaldis debet lucrari dotem triũ millium ducatoꝛum ex moꝛte domine Diane de ramo eius vxoꝛis (ine liberis, iuxta diſpoſitionem ſtatuti Zib»antuani ſub ru bꝛica, de dote per maritum lucráda «c, mihi videtur vez riſiima ⁊ equiſſima. omnia enim cõcurrunt, que ad tale lu⸗ cruin videntur requirí.fiquidem dominus Hercules one⸗ ra matrimoni ſultinuit, « circa íllud plurimas expenſas fecit put mihi in facto pꝛeſupponitur. Item dña Diana vro: eius (iam per plura tempoꝛa carnali copula cõſuma⸗ to matrimonio)ſine liberis dceſit, merito debet donunus MARIA. Hercules lucrari dotem ín recompenſationem expenſa⸗- rum , c onerum pꝛedictoꝛum, vt in dicto ſtatuto dicitur. ¶ Sola igitur oífficultas eſt, quia non videtur, quod tem poꝛe contracti matrimonij inter pꝛedictos fuerit per do⸗ minam Dianam, vel alium pꝛo ea domino IBerculí conſti tuta, data, ſeu pꝛomiſſa aliqua dos, pꝛout videtur ſtatutůũ, de quo agitur requixere, vt patet ibi, lucretur, ⁊ lucrari de⸗ beat totam dotem fibí ab vxoꝛe conftítutam, feu a quouis alio pꝛo ea eius nomine conſtitutam, datam feu etiaʒ pꝛo⸗ miſſam. Nam domina Diana quando pꝛedictum matri⸗ monium contraxit, ſimpliciter dedit bona ſua marito, aut patri eius, ſeu paſſa eft eum fiia bona tenere, ⁊ poſſidere, nulla dotis babita mentione, fadeo quod videmus effe in caſu queſtionis Bartoli incipientis, mulier habens ma⸗ gnum patrimonium. ⁊ ficut Bartolus ibi concludit non habere locum ſtatutũ de lucro dotis in caſu ſuo, quia nul» la dos apparet cõſtituta, ita videt󰵲 oóm in caſu noftro bo» mirum Herculẽ nibil lucrari poſſe, mediante ſtatuto pꝛe⸗ dicto cuin nulla dotis conſtitutio videatur facta . C Sed quía contrarium de iure verius , ⁊ equius arbitroꝛ vt dixi) pꝛo reſolutione pꝛedicte oífficultatis aduertendũ eſt, quo⸗ iam mihi videtur, quod immo in cafu ifto pofiit dici dos conſtituta in ducatis tribus millibus, taliter ꝙ in eis tan⸗ quam in dote pꝛocedat ſtatutum pꝛedictum de lucro do- tis. Et iftud probatur ex teſtamento patris dicte domine Diane, in quo ipſe eidem filie ſue pꝛo dote, ⁊ dotis no⸗ mine, fi nupſerit, legauit ducatos. 3000. vt ex eius le⸗ - ctura appet . ¶ Nec obſtat ꝙ ipfa domina Diana quan» nupfit talem dotem marito expꝛeſſe non pꝛomiſerit in⸗ quantum appareat, quoniam ſatis eſt, quod pater illã do⸗ tem pꝛo filia conſtituerit.etenim ſtatuto fatiffit etiã ſi alis pto muliere dotem conſtituat, vt conſtat in verbis ſtatuti 2 ibi, ſeu quouis alio pꝛo ea eius nomine zc. Et non eſt du bium, quod illa mulier, cui pater in teſtamẽto dotem religat dicitur dotata, ⁊ adeo vt compꝛehendatur in ſtatuto excl. - dente filiam dotatam a ſucceſſione patris; vt per Barto⸗ lum in. l. titio centuʒ. &. titio genero. ff de conditioni. z de⸗ monſtrationi. cum quo magis communiter tranſeunt do⸗ ctoꝛes ibi, ⁊ alibi, maxime in rubꝛica. ff ſoluto matrimo⸗ nio. vt ibi plene fcribit Jaſ. ita firmando in pꝛima lectura, ita ét ibi renuit patruus,⁊ dominus meus Socinus, 2 ego fuper hoc plene ibi ſcripſi.¶ Sic igitur dicendũ eft in ca» fi noſtro, vt fcilicet ifta domina Diana dicatur fuiffe dota ta, ſeu dotem babuiffe, ita vt vir eius eam lucrari poffit ex ^ foꝛma ſtatuti pzedícti.c ita in terminis noſtris firmat egre gie Carol. rui.in dicta rubꝛica, ſoluto matrimonio. ſecun⸗ da, c tertia colum. verſiculo, ⁊ iſta ſeruiunt nobis ad aliud ſtatutum. per multa fundamenta, de quibus ibi per eum. ¶ Sed huic fundamento duo videntur vꝛgenter obſtare. ¶ Pꝛimo, quia ex hoc legato non videtur conſtituta dos ipfi domino Herculi marito, nec id ficri potuiſſe videtur, cum tpe facti dicti teſtamenti nondum effet maritus domi ne Diane, illa nondum eſſet nubilis, quía erat impubes, vt in facto pꝛeſupponitur, ſed dicta ſumma fuit ſimpliciter relicta domine Diane pꝛo ſua dote, ⁊ non fuit marito eius conſtituta, cum tunc maritum non baberet, nec babere po tuiffet fed ín ftaruto pꝛedicto videtur requiri, quod dos fit ipfi marito conſtituta, vt ſonãt illa verba Jucrari debeat to tam dotem nbi ab vxoꝛe conſtitutam, feu quouis alio pꝛo e cc. ergo videtur, quod nó fit locus oícto ſtatuto, fquia vbi non conueniunt vcrba legis, vel ſtatuti nec etiam di⸗ fpofitío locũ habet. l. ij. & totiens. ⁊ ibi fümmat Paulus de caſtro ff de damno infecto. c. indẽnitatibus. de electio D fexto; cum ſimilibus. vt per Alexandrum confi f m ec EE narratis in themate.ſecũda columna. ver à ndo pꝛincipaliter pꝛobatur. z confilio quinqua, efi . to. C Seen o. poſt pꝛincipium. líbzo quare tum pꝛedictum ſit null vꝛgere, quía videtur quod lega» tane a fe ipfa | artes e oam ín effectu dicat factum ipfi vona patria ſui, qula c», ded lla tandem babuit omnia 4 Wnpubce,;cuíbomina Dianas domina Fauſtina deceſſit tum ab initio po parte n an Tera ſubſtitüta. UAnde lega 10 SSO heres, ⁊ a fe ipfo ſibi legari non poffit.L.c quidem. ⁊. l. le⸗ gatus eſt. S. pꝛimo. de legatis pꝛuno. ¶ Pꝛo alia vero par te fuit extinctum, quando Diana adiuit hereditatem ſoꝛo ris, f cum omne ius inter beredem ; ⁊ defunctum confun⸗ datur aditione.l.ſtichum. S. aditio. ff de ſolutionibus . ⁊. l. debitoꝛi tuo.vbi doctoꝛes tradunt.C.oe pactis. cum ſimi⸗ libue.« ita firmat Raphael fulgoſ. in confilio centeſimo. Quidam A. veniens ad moꝛtem.in pꝛimo dubio. Si igi⸗ tur legatum redditur inualidum, ergo ⁊ conſtitutio dotis vídetur reddi nulla, cum in tali legato confifteret. ¶ Sed tamen iſtis non obſtantibus puto fundamentum pꝛedictuni de iure ſubſiſtere, effe veriſimum. ¶ Et ad pꝛimum argumentum in contrarius reſpondetur, ⁊ pꝛimo dici poſſet, quod immo quando dos cõſtituitur per alium q󰵴 per vxoꝛem, fufficit dotem fimpliciter conſtitui pꝛo tali muliere, nec neceſſario requiritur, quod talis conſtitutio fiat marito, cum de eo in verbis ſtatuti in ea parte non fiat mentio, fed ſunpliciter dicitur, feu quouis alío pꝛo ea eius nomine conſtitutam, datam, ſeu etiam pꝛomiſſam. que ver ba imperſonaliter fnt pꝛolata reſpectu recipientis, ⁊ ideo videtur quod non ſit cõſideranda perſona mariti, cui dos per alium, q vxoꝛem oftítuatur, arg. auc.fi quando. C. de conſtituta pecunia. ¶ Nec dicas ꝙ debet ſubaudiri fibi, ſcilicet marito, vt ſuperius expꝛimitur. Auoniam pꝛimo Dici poteſt, quod talis ſubauditio, ſeu repetitio fieri nó oe» bet, cum fint diuerſe oꝛationes. feteniʒ pꝛo regula dicitur, quod qualitas poſita in pꝛecedenti oꝛatione non dicitur re petita in ſequenti.l.iiij. S. eritqʒ hec differentia. ⁊ ibi hoc not. Barto. ff. vi bonoꝛum raptoꝛum.cuʒ fimilibus. vt per Alexandrum in conſilio oucentefimo vigeſimo ſeptimo. Ponderatis narratis.tertia columna, verſicu.⁊ quod ita ſit verum etiam pꝛobatur. libꝛo ſexto. vbi per hoc determi nat quod verba, in viduitate viuens. pofita in pꝛecedenti oꝛatione ſtatuti non dicuntur repetita in ſequenti, vt per eum. ¶ Et iſtud multo magie videtur dicendum in caſu iſto, quia ex tali repetitione diſpoſitio ſtatuti reſtringere⸗ tur, quod dici non debet, fex quo ſtatutum dicitur fauoꝛa⸗ bile licet fit contra ius commune cum fit factum in recom | penſationem onerum niatrímonij; erpenfarum circa il lud factarum;vt expꝛeſſe dicitur ín ftatuto, ⁊ etiam vt inui tentur homines ad matrimonia, vt declarat egregie pa⸗ truus, ⁊ dominus meus Socinus in. l. cui fuerit. ff de cone ditioni. z oemonftratíoní. ⁊ Decius in conſilio. cccliij. In caſu pꝛopoſito.ſecunda colum.verſicu.⁊ vlterius compꝛo bando. f vbi pꝛopꝛie loquere de ſtatuto de lucro dotis cõ⸗ cludit non fieri repetitionem qualitatis poſite in pꝛeceden ti oꝛatione, quia ex ea ſtatuti fauoꝛabilis diſpoſitio reſtrin geretur, vt per eum. fic ergo, ín caſu iſto videtur conclu⸗ dendum. ¶ Ad quod etiam facit, quia fi talis repetitio eſſet facienda, vtiq; verbum illud, conſtitutam.poſitum in fequenti oꝛatione effet ſuperfluum, cum iam ſupꝛa fuiſſet poſitum, quod dici non oebet.iuxta.L.fi quando. ff de lega tis pꝛimo.⁊.c.ſi papa.de pꝛiuilegijs. libꝛo fexto. T Etenum omne minimum verbum debet dici poſitũ, vt aliquid ope» retur, pꝛout per dicta iura, ⁊ alia declarat Bald. in rubꝛi⸗ ca. C. de contrahenda emptione.in nona queftione. fed n õ repetendo illud verbum ſibi, non ſtabit ſuperflue, quía im perfonaliter intelligetur, vt dixi. ¶ Secundo etiam dici poteſt ( poſito quod quis vellet repetere illud verbum fibí) q adbuc idem dicendum ett in caſu noftro., ⁊ in quolibet ſimili, in quo reperíretur facta conſtitutio dotis, licet non fit facta ipſi marito, ⁊ hoc pꝛopter identítatem rationis, nam cum lucrum per ſtatutũ octur marito pꝛopter expen⸗ fae, onera matrimonij, vt clare in eo dicitur, ⁊ illa ratio vigeat, dato quod illi non fuerit facta dotis cõſtitutio mo do tamen facta fuerit, quando vere expenſas fecit, one» ra ſuſtinuit, ſequitur arguendo ex identitate rationis idem dicendum eſſe. l. fina. C. ad legem falcidiam. l. illud. ad le gem aquiliam. cum ſinulibus. (T f Auinim mo poteft dici, quod argumentum fit a ratione larga, ⁊ generali huius ſtatuti. ab ea enim licet arguere ad ampliationem ſtatuti, ⁊ dicti eius. l. regula. final. vbi Bart. ⁊ Bal. nota ff de iuris c facti ignoꝛan.eſt bonus tex. in. l. i S. ſi 9 quid (i | . CONST. quid fi curatoꝛes ff ad ſenatuſconſultuʒ tertullianum, cum ſunilibus. Licet ergo ftatutus in ſuis verbis loquat , quan do dos marito fuir conſtituta, tamen quía ratio expenſa⸗ rum « onerum generalis eft etiam in alio caſu debet pꝛoce dere diſpoſitio ſtatuti pꝛopter generalitateʒ rationis, vnde cum in caſu noſtro dos fuerit conſtituta per patrem domi ne Diane in tribus millibus ducatis,⁊ maritus eius expe fae magnae fecerit, ⁊ onera matrimonij ſubſtinuerit, non video cur non debeat lucrari dotem pꝛedictam. ¶ Nec * a obſt. ꝙ ſtatutum in ſuis verbis loquatur de dote conſtitu⸗ ta ipfi marito, quía illud fuit factus a ſtatuentibus ratío» ne frequentioꝛis vſus, etenim clarum eſt in facto, ꝙ conſti tutio dotis vt plurimũ, frequentiue,z quaſi ſemper fit ipft marito ex eo tamen non excluditur caſus minus frequée, in quo ſit ratio ſtatuti, alo. eft fingularis ín verficulo pꝛeſi dentes.in fine. in clementina pꝛima, de reſcriptis.⁊ ibi no da. docto. cum ſimilibus ad hoc allegatis per Alexandrũ qui ita arguit, ⁊ firniat in cófilío ſexageſimoquinto.Quo⸗ niam omne datum. pꝛope finem. libꝛo fexto. ita etiam fir» 12 24 mat, ⁊ ꝙplurima allegat Marba. in confilío fexto . Scri⸗ ptum eft pꝛeclare pzímo Regum.ſexta columna, in fi.cum fequentí-verficulo ⁊ licet iura pꝛefata.⁊ cõſilio ſexageſimo quarto.Scribitur libꝛo Heſter.columna decima, verſicu lo ⁊ ſi opponatur quare ita ⁊c. pꝛimo volumine, in conſilio trigeſimo. Sacro ſcriptum eft euangelio, tertia columna, verficulo pꝛeterea dico foꝛte. ſecundo volumine. ⁊ in conſi lio fi in NMAIDR lud afferam in medium. colum⸗ na ſeptima, verſiculo ⁊ Lopporiatur.quarto volumine. fic etiam docent Jaſ. in conſilio. clxvj. Pũctus pꝛeſentis cõ⸗ trouerſie.in ſine, quarto volumíne.e Curt. iunioꝛ in. l. iube re cquere.pꝛima columna ſub numero ſexto. ff de iuriſdic. omnium iudicum. Sic itaq; dicendum eſt in pꝛopoſito, ꝙ ſtatutum noſtrum expꝛimens de dote con tuta marito ilz lud facíat ratione frequentioꝛis vfüo;« pꝛopterea nó ex? cludatur caſus nofter in quo a patre in teſtamento po fi? lia fua conſtituta fuit oos, licet imperſonaliter ex parte eas poſtea recepturi. q^ Et ad pꝛedicta optime facit commu nis illa concluſio, ꝙ oífpofitio loquens in vno caſu pꝛoce⸗ dit etiam in alio, quando in eo veroſimiliter diſponens idẽ ſtatuiſſet ſi de eo fuiſſet interrogatus glo. eft fingularis lí cet vulgata. l. rale pactum $. fina. ⁊ ibi tradunt omnes do⸗ cto. ff de pactis. Bico enim ꝙ fi ſtatuentes fuiſſent oc cafa ſſto interrogati vtiqʒ veroſimiliter idem reſpondiſſent ꝓ⸗ pter identitateʒ rationis ergo «c. ¶ Pꝛeterea ⁊ tertio di ci « refpóderi poteſt, ꝙ imo ín cafa noſtro dos pꝛedicta di citur ipfi marito conſlituta ab ipſius domine Diane patre in teftamento;lícer tunc maritus effet incertus, nam cum reliquerit filie dictam dotem ſub expꝛeſſa conditione, ſi nu pſerit, dicitur habuiſſe reſpectum ad futurum maritum,li⸗ cet tunc incertum, ⁊ ideo iuris interpꝛetatione dicit󰵲 etiam ipfi marito futuro, ⁊ ad eius cõmodum dotem pꝛedictam conſtituiſſe, iuxta tradita per arto. ⁊ alios in. L titio cen tum. &. titio genero. ff de conditione ⁊ demonſtratione. Et quia fuper hoc plene per alios excellentiſſmos doct. ſcri⸗ ptum eſt non curo vlterius inſta e gratia bꝛeuitatis. hoc ergo ſtante dicimus effe in terminis ſtatuti, qꝛ fcilicet per alium hoc eſt per patrem domine Diane videtur conſtitu ta dos ipfi marito, qui poftea cum ea matrimonium otra» xit. ¶ Auinimo dici poteſt: ꝙ tempoꝛe contracti matrimo nij fuerit pꝛedicto domino Hercule conſtituta dos per ip⸗ fam dominam Dianam, aut alios, qui eam illi nuptui tra⸗ diderũt, tam et ſi de boc nibil expꝛeſſe appareat, ⁊ iſtud fit ſecundum pꝛincipale fundamentum in hac conſultatione in fauoꝛem domini Herculis. Et ad boc demonſtrandum pPꝛeſuppono in facto vnum, quod ommibus eft notiſimuʒ vz matrimonia a cõmuniter accidentibus non ↄtrahi fine dote, quinimo pꝛimum o petitur eft dos quanta fit c (vt (lle inquit de moꝛibus vltima fit queſtio. Et ꝑſuetudo iſta vt ſine dote matrimonia cõmuniter non fiant hz ſecuz ra⸗ tionem, fquia cum dos detur ꝓpter onera matrimonij ſup portanda;l.fi is qui. &. ibi dos. «.1.fi pater mulieris. in fi. ff. de iure dotium. ⁊. L. pꝛo oneribus. C. eodem, conueniens videtur ⁊ boneftus, vt qui matrimonij onera ſubiturus eſt dotem habeat, ex qua vel eius redditibus dicta onera ſub | V III. 5 14 ſtinere poffit ⁊ ita vide? arguere iuriſconſul. in. l. dotis fru ctus. in pꝛincipio. ff de iure dotium. ¶ Hoc ita ft te, ⁊ pie ſuppoſito legato pꝛedicto trium millium ducatoꝛum pꝛo dote facto vero ſunile omnibus ſiet, quod tractátes de ta 15 16 17 18 li coniugio de tali dote meminerint, ⁊ quod pꝛopter illam dominus Hercules, aut pater eius cófenferínt tali matriz monio, curi de ea extaret teſtamentum non curauerunt fieri aliam ſcripturam, aut aliter expꝛeſſe apparere. Et in facto fepe videmus quando dos iam et aliquo modo con ſtituta,⁊ declarata, quod de ea in tractando matrimonio nulla fit conſideratio, aut diſcuſſio, ſed ea pꝛo firma pꝛeſup poſita de alijs agi ſolet, pꝛout experientia quottidiana do cet, que dicitur efficar rerum magiſtra. c. quam ſit. de ele⸗ ctio. libꝛo fexto. Aeroſimile ergo eſt, e ita credendum eſt, quod ipſi marito, aut eius patri fuerit ex parte mulieris cõ ſtituta dos in pꝛedictis tribue millibus ducatis. Argu⸗ mentum enim quod a veroſimili ſumitur in iure validum, € frequens eſt.l.cum res. in pꝛincipio ff de legatis pꝛimo. c. ſollicite.de reſtitutione ſpoliatoꝛum. cum vulgaribus. ¶ Et iſta veroſimilitudo neduz eft ex parte viri vt ſcilicet fine dote quis vxoꝛem nó capiat. Sed etiam ex parte mu lierisa qua femper curari ſolet, ne fit indotata.l. cum pas ter. S. pater certam. ff de legat. q. Intereſt enim ctías ipfius mulieris dotem habere, vt melius per virum tractetur ⁊ ne ab eo tanquam indotata expelletur, vt tradit patruus e dominus meus Socinus in conſilio octuageſimo. Pꝛe⸗ feris conſultatio. ſecunda coliima; quarto volumi. (71214 idem facit etiam argumentum a ſolitis, ⁊ comuniter acci⸗ dentibus, iuxta.l.certi conditio. & ſi nummos. cum ibi tra ditis per Bartolum ffi certum petatur. ⁊ eft glo. in. clit⸗ teras.de deſponſatione unpuberum. cuz multis ſimilibus. Ende cum in matrimonijs cõmuniter foleant conſtitui do tes, ſic videtur dicendum in caſu noſtro, quod inter pꝛedi⸗ ctos coniuges, vel eoꝛum matrimonium tractantes fuerit conſtituta dos. ¶ Et licet pꝛedicta duo argumenta, ſcili⸗ cet a ſolitis, ⁊ veroſunili foꝛtaſſ. e generaliter non pꝛocede⸗ rent inter quoſlibet matrimonium contrabentes pꝛopter ea que tradit Bartolus in dicta ſeptima queſtione incip. mulier habens magnum patrimonium. Tamen in caſu no ftro videntur vrgentia ſtante conſtitutione dotis facta a patre oomíne Diane in ſuo teſtamento pꝛopter quod ipſa dicitur fuiſſe dotata faltem matrimonio poftea ſecuto ſe⸗ cundum quod ſupꝛa deductum fuit. Ad illam enim cum certa eſſet videtur per partes habita relatio f ſicut in fimili dicitur quando mulier pꝛimo viro dederat certam dotem nubendo poftea fecundo dicitur eandem dotem conſtitue Te. l. dotem que in pꝛius. ff de iure dotimm. cum fimilibus. Etenim ad eam ipſa, ⁊ maritus ſecundus dicuntur ba» bere relationem cum babeat certam foꝛmam fiuc in certa quantitate vel rebus conſiſtat,⁊ ita vt in ea babeat locum ſtatutum de lucranda dote, vt per Bartolum in dicta fes ptima queſtione quem d cto. magie communiter ſequun⸗ tur. Pari enim ratione idem dicendum eſt in caſu noſtro cum iam domina Diana certam dotem haberet, que in có trabendo matrimonio dicatur viro fito cõſtituta, ⁊ ita pz pꝛie ĩter cetera arguit in terminis noftríe Caro. rui. in pie allegata rubꝛica ſoluto matrimonio. ¶ Et ꝙ inter pꝛedi⸗ ctos cõiuges, aut agentes pꝛo eis fucrit facra pꝛedicta do tis conſtitutio de tribus millibus ducatis ſatis videtur có 19 pPꝛeiudicium confitentis ⁊ di 20 ſtare per confeſſionem pꝛedicte Diane factas pluries, ⁊ in diuerſis locis, ⁊ inter cetera pꝛeſente, ⁊ acceptante parte, ideſt ſocero eius, ⁊ patre domini Herculis, qui etíam plu⸗ ries talem conſtitutionem dotis afferuit etiam ipſa domi⸗ na Diana pꝛeſente, ⁊ aſſentite, vt bec ouinia( vt mibi afe ritur) legitime in pꝛoceſſu probantur. Siue enis attenda⸗ mus confeſſionem pꝛeſente parte factam ei ſtandum eſt in pP ) citur efficacíffina ꝛobatio. I cum te. C. de tranſac. l. fi. C. de fideicom. : C. de non nume. pecu.« ita per iſta iura tra lio. cxivi. Noöderatis bis. ij. col. verſi fuper tertio cap. li⸗ bꝛo ſecundo.⁊ traditur PET doc. in. c ſi cautio. extra de fide infiru.marime per Fely. qui pleníffime materiam confeffio nis declarat. Siue etiam attendamus eam que abſente parte facta fuit ſimiliter ei ſtandum eſt cum fuerit multi⸗ LI i MARIA plicata , iuxta tradita per Hartoluni in. l. cum ſcimus. C. de agricolis ⁊ cenſi.libꝛo decimo. ⁊ late declarat Felyn. in dicto.c.ſi cautio.colunina decima. verſicu. fallit vltimo in confeſſione ec. ⁊ tradit etiam Alexander in conſilio.cxv. ¶Aiſo tbeniate.fecunda columna. verſiculo accedit tertio. libꝛo quarto.⁊ dominus Marianus ſocinus auus meus in conſilio decimoquinto. A iſis pꝛedictis.colnmna vnde⸗ cima, verſiculo tertius vero tractatus, cũ concoꝛdantibus multis qui ad boc allegari poſſent. Sic itaqʒ vídetur ꝙ ex his, que pꝛeceſſerunt matrimonium valet ex legato, ⁊ con ſtitutione dotis facta a patre. ¶ Item ⁊ ex his que ſecuta funt matrimoniũ.ſ.ex pꝛedictis aſſertionibus ⁊ ↄfeſſioni⸗ bus facile credi dẽat, ꝙ in ipſo matrimonio 󰶄hendo fuerit inter coniuges, aut agentes pꝛo eis facta dotis cõſtitutio in pꝛedictis ducatis.ʒ ooo. fetenim notiſſimum eft actum quemlibet ex pzecedétibue,« ſequentibus declarari.l.qui filiabus.in pꝛincipio.⁊.l.ſi ſeruus plurium. &. fina. ff. de lez 2 * 23 24 25 gatis pꝛimo. ¶ Nec iſtis obſtat, ꝙ minoꝛ effet ifta domi⸗ na Diana, ⁊ non ſeruauerit in bac conſtitutione votis fo» lẽnitatem requiſitam a ſtatuto Mantuano in obligatione minoꝛum. f Quoniam ad boc reſpondetur egregie per pa truum ⁊ dominum meum Socinum in pꝛeallegato conſi⸗ lio. xxx. libꝛo quarto. vel quía ſtatutum non intelligit󰵲 pꝛo⸗ cedere in iſta obligatione tacita, ⁊ pſumpta, ſeu legali, vel quia ſumus in actu vtili ⁊ pꝛoficuo ipſi mulieri, vel qꝛ iſta dotatio erat quodãmodo neceſſaria cum ipſa ad ſe dotan dum per maritum cogi poterat, ſi nolebat expelli, vel etiaʒ quía ita obligatio fei dotis conſtitutio veniebat quaſi in ne neceſſariam ꝑſequentiam actus permiſſi, ideſt matrimonij in quo contrahendo ſolẽnitas alíqua non dicitur a ſtatuto requiri, pꝛout hec omnia ſingulatim declarantur per So⸗ cinum noſtrum in dicto conſilio. lxxx.per totus, fuper quí? bus aliter non inſiſto, quoniam ibi videri poſſunt, atq; etiã quía per pꝛefatos excellentiſſimos Aduocatos , ⁊ conſul⸗ toꝛes de his pleneoíctus fuit. ¶ T Et ad pꝛedicta, ⁊ vt va leat conſtitutio dotis per ipſam dominam Dianam facta etiam ꝙ fit minoꝛ, ⁊ feciſſet eam fine ſolẽnitate ſtatuti opti me faciunt, que tradit al. nouel. in tract. dotiũ in.xlviij. ſpeciali ſexte partis dum concludit, ꝙ ſtatutum, ꝙ mulier fine certa ſolẽnitate non poſſit obligari nó includit mulie⸗ rem pꝛomittentem dotem pꝛo alia muliere vt per cus. Foꝛ titio ergo ita dicendum eft ſi pꝛo fe ipſa pꝛomittat. Et ſi id effet quando mulier expꝛeſſe pꝛo fc dotem pꝛomitteret nul la pꝛecedente declaratione dotis facta per patrem, vt re⸗ cte intuenti vult ibi Bald. Foꝛtius ita dicendum eft ín ca» ſu noſtro cum pꝛeceſſerit de dicta dote diſpoſitio paterna, ex quo aperte conftat ceſſare deceptioneʒ oomine Diane, cum nihil vltra patris oꝛdinationem dicamus eam ꝓ ſua dote conſtituiſſe, ⁊ fic totaliter ceſſat ratio ſtatuti, qꝛ folum dicitur factum ne minoꝛes circũueniantur, vt pʒ ex ꝓemio ipſius, feteniʒ ex pꝛoemio ſtatuti mens, ⁊ ratio eius decla ratur.l.fina.⁊ ibi not. Barto.⁊ alij. ff. de heredi. inſtituen. cum concoꝛdantibus, vt per Alexan. in conſilio ſeptimo. Aiſis « diligenter.ſecunda columna verſicu. verba enim poſita.libꝛo ſecundo. Per dominum meum Socinum in conſilio.clxiij. Aiſis inueſtituris.tertia columna, veriiculo fecundo pzobatur.fecundo volumine, ⁊ per Decium in có ſilio.cccxxxiiij. Agitur de hereditate.ſecũda columna.ver ficulo ex tali enim pꝛoemio, ⁊ hoc tollit omnem difficulta⸗ tem ex dicto ſtatuto pꝛouenientem. ¶ Tt ex pꝛedictis ap paret clara reſponſio ad deciſionem arto. in dicta fua fe ptima queſtione. S. in contrarium allegatam, quoniam po» ſito, ꝙ fit vera pꝛocedit quando matrimoniuʒ nulla pꝛeceſ een conftirutio a patre facta in teſtamento, nec etiam tím Mone eU afcflio de aliqua dotis oationc feu con fug füpsa oe arto, pꝛout bec cócurrunt in cafu noftro. damentum boe d uit. ¶ Et quoniam pꝛecipuuz fun to ducatoꝛum tri m mültationío conſiſtit in pꝛedicto lega teſtamento facro ipfi illt er caufa dotis per patrem in loco cótra íllud ſupꝛa aj s Diane. Hon obſt. ꝙ ſecũdo "gabatur de inualiditate, ſeu nul» litate eius, quoniem recte conſider 26 licet prinia facie videtur coloꝛatu ando nibil penitme ob. in pꝛimis dico, ꝙ licet non valeat legatum feris: idm 27 SeOI OI di a ſe ipſo quo ad obligationem, qꝛ nemo ſibi ipſi obliga⸗ ri poteſt, iuxta. l. vranius. ff de fideiuſ.⁊ ita ꝓcedit.l.⁊ quie dem. cum ſimilibus in contrarium allegatis . Tamen tale legatus alio reſpectu valet, ⁊ operatur, ꝙ illud quod ita le gatur debeat apud talem coheredem conſeruari in omneʒ cuentum, ꝙ ille non fiat heres, aut alio modo debeat bere ditatem reſtituere, ita probatur in.l. qui filiabus. . fi.cũ.l. feq. que eſt.d.l.⁊ quidem.de legatis pꝛimo.vbi coberee repudiare hereditatem totum pꝛelegatum babet. Idem etiam pꝛobatur in. l. titia ff. ad legem falcidiam. vbi roga⸗ tus reſtituere hereditatem integra pꝛedia pꝛelegata reti⸗ net. ⁊ ita memini me declaraſſe in. l. in quartas. circa ſextã oppoſitionem Marto ff ad legem falcidiam.⁊ eo reſpectu ſemper conſideratur tale legatii vt fcilicet ex teſtatoꝛis vo luntate dicatur quid pꝛecipuum eius cui relinquitur vt di⸗ 28 29 31 32 , ctis iuribus. f Et ita in ppofito noftro de iſta ſumma pꝛo dote legata oícendus eſt vt fc femper ꝑſideretur vti pꝛeci pua ipſius dñe Diane ex voluntate teſtatoꝛis, ⁊ ita vt eam oino fit habitura dato ꝙ hrditas fit alteri reſtituẽda, put etiam contingit in caſu iſto, cum ex caufa fideicommiſſi he reditas reſtituenda veniat. ¶ Et vltra pꝛedicta in fpecie in legato dotis boc videtur pꝛobari in. l. a filia. ⁊ ibi ita di cunt Barto.⁊ alij ſcribentes. ff ad trebellianum. arguẽdo de dote data inter viuos, de qua loquitur ille tex. ad doteʒ legatam, vt ibi per Barto. ⁊ Alex. ¶ ¶ Et licet alias dici ſoleat, ꝙ per aditionem hereditatis cõfunduntur iura bes redis aduerfue auctoꝛem fuum vel eius beredítates, vt in contrarium arguebatur. Illud tamen in effectu non pꝛoce dit in damnum adeuntis vbi enim aliquod damnum ei re ſultaret non fit talis confufio vt declarant Marto. Pau. de caſtro, ⁊ Innocen. in dicta. l. ſtichum . aditio. ff de folu tionibus.ſed tunc dicitur extingui ius per quandam ima⸗ ginariam ſolutionem, vt per doctoꝛes in dicto. &. aditio.⁊ in. l. debitoꝛi tuo. maxime Deci. poſt alios. C. de pactíe. € fuit dictum Barto. in. l. ſi is qui pꝛo emptoꝛe. in ferta que ſtione pꝛincipa. ff de vſucapio. vbi etiam ides fequit Crot. columma. lvij.⁊ ꝓbatur in dicto. &. aditio. verſicu. alíquam do pꝛo ſolutione cedit. videtur enim creditoꝛ adeũdo fibi ſoluiſſe, quod ei debebatur, ⁊ ideo illud poſtea in omnem euentum pꝛo ſuo retinebit ad quod etías eft tex. opti. in.l. fi ei. S. ff. de euictio. ibi, quoniaʒ cum debitoꝛ creditoꝛi «c. vnde cum in pꝛopoſito damnum fuiſſet domine Diane in totum confundi illud legatum dotis attento ꝙ hereditas erat fideicõmiſſo ſubiecta cuius poftea dies venit dicitur tale legatum in effectu conſeruatum, ílla videtur fibi ipſi «ti legatarie ſoluiſſe, ita vt femper illud tanq󰵴; quid ſepara tum ab hereditate conſideretur, ⁊ per eam in reſtitutione fideicõmiſſi retineri debeat. ¶ Nec ei obftat ſi adeundo non fecit inuentarium, qꝛ ex eo non minus retinebit, iuxta ſingularem doctrinam Mau. de caſt. in. l. ita tamen. &. ft ex trebelliano. ff ad trebellianum. ⁊ ante eum ita etiam dixit Bal. in dicta. l. debitoꝛi tuo. C. de pactis.pꝛout ibi refert, 4 fcquítur ⁊ concoꝛdantes allegat Deci. in pꝛimo notabi. in verſicu.⁊ dicit Bald. bic. licet Pau. de caſtr. vbi ſupꝛa de Bal. non faciat mentioneʒ, imo dicat ꝙ non reperit do ctoꝛem tangentem. ¶ Sed quícquíd fit de iſta cõfuſione, extinctione, ſeu ſolutione, ⁊ retentione dicti legati ſatis no bis eſt, ex tali legato oſtendi voluntatem patris teſtantis in oꝛdinanda ⁊ conſtituenda certa dote pꝛo ipfa filía;vt fic illa dicatur dotata, ⁊ ita nubendo dicatur pottea virtuali⸗ ter dotem pꝛedictam ſuo viro conſtituiſſe £m ea que ſupꝛa dicta ſunt. ¶ Et plus dicam, quod etiam fi quis vellet di⸗ cere pꝛedictum legatum in fe effe nullum adbuc tamen pꝛe dicta voluntas patris teſtantis ín dotanda filia effet often ſa, ⁊ pꝛobata, quía etiam ex actu mullo voluntas declara tur. l. fina. ff de rebus coꝛum.⁊ dixit Barto. in. l. fideicom miſſa. &. pꝛimo. de legatis tertio. « in. l. in teſtamento. ff de fideicòmiſ. liber. cum concoꝛdantibus, vt per Jaſonem in conſilio. ccxxvij. Carolus olim. colum.xij. ad finé. fecundo volumí.« per Decinz in conſilio. ccccvij. Niſis ⁊ diligen⸗ ter conſideratis. in fine. T4 in fpecie, quod ex legato inuti⸗ li, ⁊ nullo pꝛopter exiſtentiam heredis, ⁊ adítionem here⸗ ditatis coberedis declaretur voluntas teſtatoꝛis, fic pe». clarata attendatur firmat $ulg. in dicto confilio decimo. in contrarinm 3 Ves CONSTI in cotitraríum ſupꝛa allegato fecunda columna , verficitó licet nanq; legatum nullum fit ⁊c. Ex quo conftat, ꝙ eius auctoꝛitas ſupꝛa in contrarium allegata non obft. fed po» tius facit pꝛo noftra concluſione cum dicat etiam ex nullo legato voluntatem teſtantis declarari,⁊ declaratam ſerua ki debere. Cum ígitur in caſu iſto voluntas patrie vt filia ſua certam dotem babeat manifeſta fit, negari non poteſt kactam dotis conſtitutionem, ⁊ per ipſum patreʒ, ⁊ poſtea etiam per ipſam filías nubendo $m ꝙ ſupꝛa fuit oſtenſum ita ꝙ in ea locum habet ftatutus de lucranda dote, de quo agitur. ¶ Demum conclufio ſupꝛa firmata, vt ſcilicet lo⸗ cus ſit ſtatuto de lucranda dote tertio pꝛincipali fundamẽ to oſtenditur vera( etiam quando pꝛedicta non vrgerent, que tamen pꝛo veritate concludunt.) f Mam cum in perſo na domini Herculis vigeat ratio ſtatuti, quia ſcilicet one ra matrimoni ſubſtinuit, ⁊ magnas expenſas in eo ſeu p» pter illud fecit, honeſtum eft; menti ſtatuentium 2gruus, € conueniens, vt lucretur dotem in recompenſationeʒ pꝛe dictarum expenſarum, ⁊ onerum etiam vbi nulla dos con ſtituta reperiretur iuxta regularem deciſionem Bal. in có filío centeſimo, Aſdulierem maritus duxit.quarto volumt ne. vult enim ibi Bald. ꝙ fi mulier nupfit non facta certa conſtitutione dotis, ſed ſolum permiſit maritum poſſidere bona fua (prout etiam contigiſſe videtur in caſu noſtro) ea poſtea decedente vir debet habere lucrum dotis ex foꝛ⸗ ma ſtatuti delatum cum in eo vigeat ratio ſtatuti f ed quia dos nulla fuit conſtituta debet arbitrio boni viri declara⸗ ri certa quantitas dotis,⁊ in ea pꝛocedet lucrum $m foꝛ⸗ maz ſtatuti. Et mouetur ex pluribus pulchꝛis rationibus, vt per eum. Et inter alias rationes dicit ꝙ cum ex qenera li conſuetudine matrimonia non contrabantur fine dote omnino credi debet, ⁊ firmari dotem fuiſſe conſtitutam 7 quod intelligam inter partes pꝛeſumi actum de dote „2 qꝛ dos remanet incerta debet arbürio boni viri certiſicari ꝓ modo facultatum, ⁊ dignitate perfonarum iuxta legẽ cum poſt. &. gener. 2. l. quero . ff de iure dotium, cum fimilibue al legatis per Alexandrum in coſilio.clxix. Clífia inſtrumen tis. ad finem libꝛo feptimo . ¶ Et licet ifta opinio Bald. poflet dici dubia quando mulier non tradidiſſet bona ſua marito, ſeu non fuiſſet paſſa eus fa bona poſſidere, in quo caſu intelligo loqui eundem Balduz in. l. nulla lege. in ver ficulo fed pone ꝙ ſimipliciter. C. de iure dotium. vr fic Bal dus ſibi ipfi non fit contrarius.Tamen quando interuenit bonoꝛum traditio, vel faltem patientia, quod maritus bo» na poſſideat, pꝛout fuit in caſu noſtro pꝛedicta opin. Bal. 34 35 videtur pꝛobabilis, ⁊ equa, ⁊ ita illam ſumpliciter refert, ⁊ fequitur Jaſ. in rubꝛica f ſoluto matrimonio. mihi in quin ta columna verſiculo adde ꝙ ald. ⁊ fecundus eam etia dicit deterninanduz Jacobi. de ſancto Geoꝛgio in. l. mu lier bona. ff. de iure dotiuni.vbi ad partes examinat, ⁊ tan dem ſequitur deciſionem aldi pꝛedictã licet alleget con ſiliuz aldi in alio numero ⁊ alio volumine, ſed id eſt, ꝓ⸗ pter diuerſas impꝛeſſiones. Sic itaq; in caſu iſto dicendũ videtur, vt ſcilicet dos veniret declarãda arbitrio boni vi⸗ ri certe alia declaratio conuenientioꝛ fieri non poffet il» la, q fecit pater in teſtamento, ⁊ ſic de tribus millibus du⸗ caris, f cum pater credatur optimum confilíus pꝛo filia ce piſſe argumento. l. nec in ea. &. finalí.ffad legem iuliam de adulterijs. Nam pater plus diligit filium c ſeipſum. l. iſtt quidem.in fine ff. quod metus caufa . « patre melioꝛ ami» tus non inuenitur.l.quidam cum filiumfamil. ⁊ ibi not. ff de heredibus inſtituendis.f Et hinc eſt, quod fepe ſtatuta toufiſa de paterna affectione,⁊ pꝛouidentia in filias diſpo nunt, ꝙ filía fit contenta dote ſibi a patre conſtituta, pur conftat ex traditis per Alexandrum in conſilio.exxj. Con ſideratis verbis libꝛo fexto, ⁊ alibi fepe, ⁊ hoc eft notiſſi⸗ mum. ¶ Et ſi quis de pꝛedicta opinione Bal. etías in ca Fit pꝛedicto dubitaret pꝛopter ea que tradit Baxto. in oí; cta ſua feptima queſtione.⁊ Alexander in conſilio. cxxij. ifo pꝛoceſſu cauſe.tertia colummna, verſiculo deniqʒ fic vi ddemus. libꝛo ſeptinio. qq; mibi videatur equiſima ne ma títue remaneat ſine lucro dato ei per ſtatutum in recõpen⸗ lationem onerum, que fübftínuit, ⁊ expenſarum, quae fe tit. Tamen concurrentibus alijs, de quibus ſupꝛa maxime i ^ DX 15 legato , ⁊ conſtitutione dotis facta a patre. Item « confeſ⸗ fionc domine Diane vna cum equítate occifionio Bald. fn pꝛedicto conſilio puto aperto iure concludenduz cffc in pꝛopoſito noftro dominum Herculem lucrari debere do⸗ tem pꝛedictam de tribus millibus vt fic fi cui fingula fun⸗ damenta ſeparatim non vrgeant faltem onmía fümul iun⸗ 16 cta concludant, fiuxta illud fingula que non pꝛoſunt mul⸗ ta collecta inuant, iuxta.l.ſi ſtipulatus.in pꝛincipio.iuncta glo. ff de vſuris. ⁊ nota. in. l. inſtrumenta. C. de pꝛobationi⸗ bus. ⁊.c. cum cauſam.⁊ ibi doctoꝛes, extra eodẽ título tra dit Specul. in titulo de inſtrumentoꝛum editione. . nũc di cendum reſtat. verſiculo regulariter ergo ⁊c. cum concoꝛ⸗ dantibus, vt per Alexandruz in confilío pꝛimo. Aiſo pꝛo ceſſu.decima columna, verficulo concurrit alia cõiectura. libꝛo tertio, ⁊ per Matheum de afflictis in deciſonibus neapolita.deciſione decima tertia. Aertit󰵲 in oubium. cos lumna octaua, verſiculo ⁊ ex iſtis pꝛeſumptionibus. cum multis alijs qui ad boc allegari poſſent, quos gratia bze« uitatis omitto. Laus Deo. i Socinus nepos Padue. 2 SVMMARIVMHM S. ¶ De ſtatuto vocante agnatos ad'erclufionem feminarũ an intelligatur tantum de maſculis. | ¶ Et de argumento a contrario fenfu qualiter in ſtatu⸗ tis ſumatur. vous G Decedenti ab inteſtato fine líberio c parẽtibus, ſuccedũt pꝛimo fratres, ⁊ ſoꝛoꝛes, ⁊ ipſoꝛum pꝛemoꝛtuoꝛum filij, nulla babíta differentia ſexus ⁊ cognationis. ^ Repꝛeſentatio perſone patrio « matris folum conceditur inter tranſuerſales fillje fratris, aut ſoꝛoꝛis, quando ad bereditatem patrui vel ſimilium vocantur vna cum fra tribus, aut ſoꝛoꝛibus defuncti. | 3 Quod non reperitur immutatum ftare non pꝛobibetur. Caſus a ſtatuto omiſſus diſpoſitioni iuris communis ois citur relictus. ö 4 Argumentum de iure pꝛeſentandi ad ius fuccedendi non pꝛocedit. ! | Spem 5 Statuti vna pars aliam declarat. | SDicta in lege interpꝛetata cenfentur relata in lege inter⸗ pꝛet ante 5 Idem iudicatur de additione ad ſtatutum facta , quod de ipſo ſtatuto. DER 7 Agnationis honoꝛ per feminas non conferuatu. 8 Statutum excludens feminas pꝛopter agnatos debet in⸗ telligi de agnatis maſculis. e 9 Statuto ſi caueatur, ꝙ coniuncti ex linea patrie excludãt ^ matrem;non excludetur per feminam coniunctam ex li nea patris, ⁊ agnatam e 10 Statutum excludes matrem propter patruum debet intel ligi de patruo, per quem agnatio conſeruetur, ⁊ non de fratre vterino patris, licet etiam ipfe fit patruus. Ideʒ fi per fratres excluderetur, quia reſtringeretur ad fra tres agnatos, qui fnt conſanguinei licet etiam ipfe vte trinus fit patruus. 11 Statutum fiin ſenſu directo e expꝛeſſo operatur, non po⸗ teft ex eo argui a contrario ſenſu ad toꝛrectionem iuris communis. 1 uto dre 12 Argumentum a contrario fenfu regulariter in ſtatutis ſumitur, quando ex es non reſultat iuris communis 24 ¶Eliſo themate pꝛepoſito in quo queri⸗ E E ue iiie ab inteſtato nobili domi eee Tic T homaſie de ſancta fopbia vtrum ſci⸗ licet domina Clara filia ſoꝛoꝛis dicte bomine E bomafie. u domina Antonia filía domini Danielis de fctá So⸗ pia, qui fuit filius bomini Gaſſ paris fratris eiuſdem do⸗ MARIA: mine Thomaſie fuper defuncte. lífio etiam ſtatutis in⸗ clite ciuitatis Madue de materia loquentibus, nec non etiam vifo elegantiſſimo dc ſapientiſſimo confilio excellen tiſſimi iuriſconſulti domini Bernardini de bonmartinis mibi eti fratri bonoꝛandiſſimi, « olim acutiſſumi diſcipuli mei pꝛo deciſione pꝛedicte queſtionis cõpoſito, de ſubſcri⸗ ptione dicti conſili requifitus omnibus mature cõſidera⸗ tis, menteq; pꝛedictoꝛum ſtatutoꝛum vna cum regulis it^ ríe diligentiſſime introſpectis, q pꝛõptiſſime in ſententiaʒ pꝛedicti Conſultoꝛis deueni vti iuridicam optimis ratio⸗ nibus robotatam, a noſttis doctoꝛibus appꝛobatam, vt fcilicet pꝛedicte bomine Thomaſie, que nuper ĩteſtata de/ ceſſit ſuccedat domina Clara filia ſoꝛoꝛis eius, vti pꝛoxi- mioꝛ coniuncta excluſa pꝛedicta domina Antonia vti re⸗ motioꝛi, ⁊ in longioꝛi gradu exiſtente pꝛout plene, ⁊ docte per dominum Conſultoꝛem oſtenſum füít, ⁊ certe ita co⸗ pioſe omnia diſcuſſit, ꝙ fatis effet ſimpliciter ⁊ pura ſub⸗ ſcriptione confilium eius appꝛobare pꝛout fis requiſitus. Clerütauen vt rem ipfam deguſtaſſe videar, ne inconſul te ad talem appꝛobationem deueniſſe indicer, pꝛout pluri mos fepe feciſſe noui paucula quedam ſubijciam ſubſtan⸗ tialia tantum tangendo, ⁊ non vagádo vbi non expediat, iuxta folitum moꝛem meum . ¶ Dico itaq; quod domina Clara pꝛedicta habet fundatam intentionem ſuam de iu⸗ re cónmni,quo inſpecto res caret omni ſcrupulo, T qꝛ de⸗ cedenti fine liberis, ⁊ fine parentíbue , ex tranſuerſalibus ſuccedunt pꝛimo fratres ⁊ ſoꝛoꝛes, ⁊ ipſoꝛuʒ pꝛemoꝛtuo⸗ rum filij nulla habita differentia ſexus, ⁊ agnationis, vt in. &. reliquum. in auc. de heredi. ab inteſta. ven. ⁊ in auctẽ. ceſſante. C. de legiti. beredi. Cum ergo domina Clara fit filia ſoꝛoꝛis dicte domine Thomaſie, ⁊ pꝛoximioꝛ coniun⸗ cta, q󰵴 fit dicta domina Antonia, vt eſt notiſſinum abfqs aliqua dubitatione debet eidem ſuccedere, domina Anto nia excluſa. ¶ Nec dicat aliquis, ꝙ etiam domina Anto nia debeat admitti repꝛeſentans perſonã domini Danie⸗ lis patris eius, qui par erat in gradu dicte oontíne Tho⸗ maſie cum dicta domina Clara, ex quo erat filius fratris. Auoniam iſtud in pꝛopoſito nó pꝛocedit, nec talis repꝛe ſentatio admittitur, quia pꝛiuilegium, vt quis repꝛeſentan do perfonam patris, vel matris admittatur cum ꝓximio⸗ ri in gradu, inter tranſuerſales ſolum conceditur fratris, aut ſoꝛoꝛis filijs ⁊ quãdo ad hereditatem patrui, vel fimi» lium vocantur ena cum fratribus, aut ſoꝛoꝛibus defuncte perſone vt clare vicitur in dicto. S. reliquum. in verſic. bu iuſmodi vero pꝛiuilegium ⁊c. quod nó contigit in caſu no⸗ ſtro, quia reſpectu bomine Antonie non agitur de beredi tate amite, aut matertere, nec illa pꝛetendit ſuccedere cum fratribus, aut ſoꝛoꝛibus defuncte, ergo «c. z quoniam iſta funt in iure clariſſima ſuper eis non eft ſiſtendum. ¶ Cum igitur domina Clara de iure cõmuni habeat fundataʒ in⸗ tentionem videndum eſt, vtrum a tali intentione, ⁊ fic ab hereditate dicte domine Thomaſie excludatur per ſtatu⸗ ta Patauina que in contrarium allegant󰵲: Et certe fi re» cte omnia allegata ſtatuta confiderentur nullum eft per qo pꝛedicta domina Clara excludat, aut dicta domina An⸗ tonia in pꝛeſenti caſu vocetur ad hereditatem pꝛedicte do mine Thomaſie nuper defuncte. Quo ſtante (pꝛout infra veriffimum oſtendlitur)ſequitur, ꝙ ftare debenius diſpoſi⸗ tioni iuris communis fin d$ apertiſſimi iuris eft dominam Claram ſolam etiam admittendam, vt ſupꝛa dictum eſt. Et hoc ex duplici regula.f Pꝛima eſt, quia ꝙ non reperi» tur immutatum ftare non pꝛohibetur, vulgata. l. pꝛecipi⸗ mus. in fine. C. de appellatio. ⁊. l. ſancimus. C. de teft. cum bin ease Secunda eſt, quia caſus per ftatutum obmiſſus x liberis diſpoſitioni iuris coõmunis. l. co modiſſime f. R onde umi. l ſi cum ↄoteni. in pꝛincipio. f ſoln cunt maxime Sato tradunt doctoꝛes qui etiam idem di dat. in pꝛimo —— extraneus . ff de conditione caufa ta domina Clara pes C Auod autem per allegata ftatu» pꝛimo allegabat󰵲 ſt T excluſa oſtenditur, nam ous füb rubꝛica quibus liceat à Mod incipit fi quis de cetero, t acquirere bo in verficu.fi autem nullus maſculs pona ac. poft medius tur, ꝙ deficientibus agnatis —— atenue ibi dici⸗ | Vittuntur agnae SeOSQUI o - te femine ad pꝛeſentandum vt in eo dicitur, ficut enim il⸗ lud ius pꝛeſentandi quod fauoꝛe agnationis dicitur con⸗ ceſſum poft agnatos maſculos conceditur agnatis femi⸗ nis ita fimiliter c ius ſuccedendi, quod fauoꝛe agnationis maſculis cõceditur, eis deficientibus debet concedi agna tis feminis. Reſpondetur ⁊ de plano ꝙ de iure pꝛeſentã di, ad ius ſuccedendi non debet argui, cum fint otuerfa., € diuerſitatem rationis babeant vt plene per dominuz Con ſultoꝛem dictum fuit, ad quem me refero,⁊ vltra eum ꝙ ta le argumentum de iure non pꝛocedat euidentiſſime oſten⸗ ditur, quia fi pꝛocederet vtíqs vicini poft agnatos, ⁊ agna tas deberent vocari ad ſucceſſioneʒ excluſis cognatis, cus ill admittantur ad pꝛeſentandum in dicto ftatuto fi quis de cetero in codem ver. ibi ⁊ ipſis non exiſtentibus, quod tamen falfum effet, ridiculoſum, quia nullibi reperitur vi cinos admitti ad ſucceſſionem vicinoꝛum pꝛeſertim exclu ſis ſanguine coniunctis, ⁊ per iſtam conſiderationem( ni falloꝛ)apertiſſime conftat ftatutum pꝛedictum de pꝛeſentã do non poſſe aliquo modo allegari in materia noſtra. ¶ Nec etiam obſt.allegatum ſtaturum, mulier aliqua ba bens filios cc. füb rubꝛica de ſucceſſionibus mulierum, quoniam vt ſapienter per dominum Conſultoꝛem dictum fuít pꝛedictum ſtatutum non facit ad cafum noftrum, 2 im pertinentifíime allegatur, cum loquatur,⁊ diſponat quan⸗ do mulieri defuncte, de cuius hereditate agitur, ſuperſunt deſcẽdentes quomodo fcilícet inter eos debeat diuidi be^ reditas, ⁊ licet in ea dicatur, quod femine, ⁊ deſcendentes ex eis non debent babere vltra dimidiuz eius, quod ab in⸗ teſtato de iure eflent habiture, tamen loquitur de feminis deſcendentibus ex defuncta perſona ⁊ in caſu, quo ex ea⸗ dem ſuperſint filij maſculi, vel ex eis deſcendentes maſcu⸗ li, pꝛout expꝛeſſe ſonant verba dicti ftatutí , ⁊ fic manifeſte conftat pꝛedictum ſtatutuʒ omnino efle alienum a caſu no ſtro, merito ex eo argui non debet. l. naturaliter. &. nibil có mune. cum ſimilibus. ff de acquirenda poſſeſſione. ¶ Nec etiam domine Clare obſt. ſtatutum, cum ſatis honeſtũ cc. cum ſequenti ſtatuto, ſub eadem rubꝛica de ſucceſſionibus mulierum in refoꝛmationibus in eo, quod ſtatuta illa ſa⸗ uent agnatis, ⁊ agnatos pꝛoximioꝛes fimpliciter vocant, vt in ver. ſi vero mater non extaret, in illo fequenti ftatuto: quod incipit, ſimiliter ſeruetur ⁊c.videtur enim ex ilio ſta⸗ tuto, quod domina Antonia ſit vocata, cum pꝛoximioꝛ agnatus non extet, quia non eft dubium, quod ipſa dicitur agnata licet femina, ⁊ alias maſculinum concipit femini⸗ num. l. quiſquis. ⁊. L. iuſta. f. de verboꝛum ſignificatione. ⁊. l. qui duos. in ſine cum ſimilibus ff. de legatis tertio. ¶ Auoniam reſpondetur ⁊ de plauo , ꝙ totum ſtatutum pꝛedictum in qualibet ſui parte, dum loquitur de agnatis debet intelligi de maſculis, quod patet. Pꝛimo, quía vt plurimum id expꝛimitur oum in ſtatutis illis ſepiſſime dicitur de filijs, ⁊ deſcendentibus maſculis ipſoꝛum fra⸗ trum. Dico enim quod ex iſtis locis declarantur quedam alia loca, vbi de agnatis fimpliciter fit mentio , vr ſcilicet dt maſculis íntelligatur f quía ena pare ftatuti aliam bee carat argumentum. l. qui filiabus ff de legatis pꝛimo. . l. fi ſeruus plurium. &. finali. eodem titulo. ⁊ oeclarat ar⸗ to. in. I pꝛetoꝛ ait. &. erit. ff vi bonoꝛum raptoꝛum. Pau ⸗ lus de caſtro in conſilio decimoquinto. Pꝛo clarioꝛi.co⸗ lumna pꝛima. Matruus ⁊ dominus meue Socinus in cõ filio nono. &lifo ſtatuto fccunda columna, tertio volumi⸗ ne, cum concoꝛdantibus, vt per Decium in conſilio vendes cimo. Auoniam iudic antium. tertia columna. ¶ Secun⸗ do boc idem pꝛobatur, quía oum ſtatutun tales agnatos vocat licct fimpliciter illud facit vt plurimum ad excluſio⸗ nem ſoꝛoꝛis, vel filie fratris, ⁊ fic agnatarum feminarum, ex quo neceſſario infertur, quod ð maſculis agnatis debet intelligi, vt notiffimum eſt, ne alias dicamus, quod agna⸗ ta femina vocetur ad exclufionem fui ipſius. ¶ Tertio eui denter patct ex declaratione ipſoꝛummet ſtatuentium nag in ſtatuto pꝛimo de ſucceſſionibus mulierum rubꝛica deci maſeptima, in fine. expꝛeſſe dicitur, ꝙ vbicunqʒ in pꝛeſenti ſtatuto fit métío de agnatis debet femper z in quolibet ca fa intelligi de maſculis⁊ fic per talem declarationcʒ tolli⸗ tur omnis difficultas. Et licet ifta declaratio non reperia⸗ tur in dicto fo pꝛedictam M CONSI tur in dicto ſtatuto cus ſatis boneftum ,c ſequentibus ta⸗ men etiam ibi cenſetur repetita cum fit ín effectu idem ſta tutum quo ad rubꝛicam, eadem enim rubꝛica pꝛeponitur. fcilicet de ſucceſſionibus mulierum , ⁊ dicitur refoꝛmatio antiqui ſtatuti, ⁊ cum antiquum ſtatutũ in ea clauſula non ſit refoꝛmatum remanet in ſuo roboꝛe per iura vulgaria. Quinimmo cum refoꝛmatio videatur quedam ínter? pꝛetatio illa clauſula omnino dicitur repetita, f quía dicta in lege interpꝛetata cenſentur relata in lege interpꝛetante, vt trůdit Bart. in. l. pꝛetoꝛ &. eritqʒ differentia . ff. vi bono. raptoꝛum, cum multis concoꝛdantibus, quos gratia bꝛe/ uitatis obmitto,⁊ ꝙ reputetur vnum, ⁊ idem ſtatutum vo luit ad alíud pꝛopoſitum Bartol. quem alij fequuntur in rubꝛica. ff de noui operíe nunciatione.pꝛope finem.duʒ lo quitur de addítione facra ad ftatutum, idem de ea diſpo⸗ nens, quod de ípfo ſtatuto. ¶ Quarto ⁊ vltimo hoc ꝓba- tur ex ratione ipſius ſtatuti, nam cum ſit factum fauoꝛe cõ ſeruande agnationis debet intelligi de illis agnatis, per quos honoꝛ agnationis conſeruari poteſt, ⁊ confequeter de maſ⸗ culis, ⁊ non de feminis, fquia p eas familie, ⁊ agna tionis honoꝛ conferuarí non poteſt. l. pꝛonũciatio. S. fina. ff. de verboꝛum fignificatio.« eſt notiſſimum. Et ex iſta ra ratione per noſtros docto.ſolet in terminis noſtris conclu di, f ꝙ ſtatutum excludens feminas pꝛopter agnatos de⸗ bet intelligi tantum ꝓpter agnatos mafculos , vt p Bal. in conſilio.cccclxxiij. Circa queſtionem pꝛecedentem.ij.co lum. v. volumi.cum alijs adductis ſupꝛa per dominuʒ Cõ ſultoꝛem, ⁊ vltra eum idem firmat Curt. ſenioꝛ in conſilio xliiij.Statuto, ſeu conſuetudine.v.colum. Barba. in con» ſilio.xlvij. Illud in medio afferam. ij. volumin. per totum. Coꝛne. in conſilio.ccxxiiij. Non ſequendo.iij. colum.ij. vo lumi.⁊ Deci.in.L.femine.columna.xiiij ff de regulis iuris. ¶ Ad quod etiam facit deciſio Coꝛne.poſt plures per e relatos ín confilio. lxxxiij. Aidetut in hac. in pꝛinci.pꝛimo volumi. ⁊ in conſilio. cclxxj. De hac.iiij.columi.iiij. volumi. dum vult ꝙ ſtante ſtatuto, ꝙ cõiuncti ex linea patris ex⸗ cludãt matrem non excludetur per feminam coniunctam ex linea patris, ⁊ agnatam quía per eam non poteft cõſer⸗ n ari honoꝛ agnationis, ad quod folum tendebat ſtatutuʒ. Idem etiam dicit idem Coꝛne. fi ſtatutum vocaret pꝛo⸗ ximioꝛes ex parte patris, vt per euʒ in conſi.cclxxvj. Con ! ftat matrem. iiij. volumi. ¶ T Accedat etiam, ꝙ ſi per ſta⸗ tutum mater excludatur pꝛopter patruum debet intelligi de patruo, per quem agnatio conſeruetur, ⁊ ſic non de fra» tre vterino patrío licet etiam ipfe fit patruus. l. iuriſcõſul⸗ Gan gradi.ita determinat per rationeʒ al. in conſilio.ccxviij.Statuto ciuitatis Flo rentie.ij.volumi. Et idem fi pꝛopter fratres excluderetur, quia reſtringeretur ad fratres agnatos, qui ſunt cõſangui nei per rationem pꝛedictam, licet vterinus pꝛopꝛie ſit fra». ter, vt per Hal. in conſilio. lx. De iure cõmuni. in fine. iiij. volumi. Ange. in conſi.cxix.Statuto.circa med.« Pau. de caſt. in conſil.cccxlviij. In puncto. poſt pꝛin. refert, ⁊ fes quitur Alex. in. l.ex facto. xij. col. ver.ex his que hic dixit Har ff de vulga. ⁊ pupil. ¶ Et ex his tollitur generalitas verboꝛum ſtatuti, ⁊ ſimiliter ꝙ dicebatur, ꝙ maſculinuʒ cõ ripit femininum, quoniam illud ꝓcedit per interpꝛetatio⸗ nem ex veroſimili mente loquentis, vt. d. l. iuſta. ⁊ ibi tra⸗ dunt docto. de verbo. ſigni. ſed ín cafu noftro veroſimilis, imo clariſima mens loquentis eſt, vt tantũ de agnatis ma ſculis loquat󰵲 vt ex pꝛedictis pergo «c. ¶ Concludatur itaqʒ ex pꝛedictis folum agnatos maſculos per ſtatutum vocari. Merito ergo fequitur ꝙ dña Antonia licet agna ta, cum fit femina non dicitur vocata ad excluſionem oicte bíic Clare. ¶ Non obſt.demum íllud ſtatutum, quod inci pit ſimiliter ſeruetur. ꝓpe finem, in ver. alie vero pfone ⁊c. in quo videbatur coloꝛatum argumentum pꝛo dña Anto nia ſumendo.ſ.argumentũ a 2trarío fenfu, dicendo, qf agnate excludũtur exiſtentibus agnatis mafculíe vſqʒ ad tertium gradum, vt ibi of ergo a gtrario eis non exiſtenti⸗ bus debẽt admitti. Am rũdetur abſolute, ꝙ tale argumẽ⸗ nz ſaltem eo modo ſumi non debet, qm ex eo reſultaret iu xis cõmunis coꝛrectio,⁊ quoniam hoc plene per dũm Cõ n deductum fuit.non inſtabo fuper eo ad ipſuʒ ime. 11 12 ¶ Statutum excludens matres E fX IX : 16 remittẽdo. ¶ | £y quo. n.tale ſtatutum in ſenſu directo, — . expꝛeſſo multum operatur, vt eft notiſſimuz non pót ex eo argui a ↄtrario ſenſu ad coꝛrectionem iuris, vt per oocto. maxime Moder. in. l.i. . huius rei. ff. de off.eius cui man. ett iuriſdi.⁊ ſupꝛa per Z'onfultozem dictuʒ fuit. ¶ Sed vl terius dico, ꝙ etiam ſi quis velit ſumere argumentũ a cou trario ſenſu, nõ tfi neceſſario ſequitur ꝙ ofía Antonia de beat in caſu iſto admitti. Argumentuz. n. ſic fumi dʒ, ergo agnatis maſculis in tali gradu non exiſtentibus non exclu dentur, non tfi ex hoc ſequitur ꝙ omnino admitti debeat, fed hoc pꝛoueniet ex eo, an illa fit pꝛoximioꝛ perſona de⸗ functe vel ne, ſi fit pꝛoximioꝛ vti talíe admittetur, fi autem non ſit pꝛoximioꝛ cedet pꝛoximioꝛi vt ſic ſeruetur regula iuris cõmunis, ⁊ fic non excludi dicitur medium quoddaʒ inter excludi⁊ admitti. Et pꝛo iſta declaratione, que vídet veriſſima videatur Deci. in. ].i.iiij.et.v. col. in verfi. vltimo nota. ff de officio eius cui máda.eft iuriſdi.qui egregie hãc materiam declarando firmat pꝛo regula ꝙ ex tali argumẽ to ſi and non appareat non inducitur diſpoſitio, fed tan⸗ tum reijcitur expꝛeſſa deciſio ⁊ eo modo ſi illud ita impoꝛ tat, poteſt induci diſpoſitio, vt per eum, quem, cum omnes videre poſſint, aliter non referam, fed audacter ex dictis per eum concludo, ꝙ in caſu noftro etiaʒ ꝙ arguatur a có trarío fenfu non debet inferri, ꝙ dña Antonia in cafu iſto excludat ofíam Claram, fed totum contraríus,vt ex pꝛedi ctis conſtat. Sed quid pluraz quod dña Clara in cafu no ſtro ſit admittenda ad hereditatem, ⁊ ſucceſſioneʒ domine Thomaſie, e non dña Antonia (ni falloꝛ)dicitur manife ſte diſpoſitum per illud ſtatutum, qð incip. Mulier, ⁊ de⸗ ſceudens.ſub rubꝛi.xvij. in ver.idem ſimiliter obferuet «c. Nam dum ibi diſponitur, ꝙ ſoꝛoꝛ, vel ex ea deſcendentes non füccedant ab inteſtato fratri vel ſoꝛoꝛilintellige fine li beris decedentibus)ex talibus fratribus. vel ex eis deſcen dentibus maſculis, vel extãte aliquo maſculo agnato vſqʒ ad tertium gradum de iure canonico, infertur neceſſario a atrario ſenſu, ꝙ pꝛedictis perſonis non extantibus ſoꝛoꝛ, aut ex ea deſcendentes ſuccedere debeant. Regulariter enim etiam in ſtatutis ſumitur argumentum a 2trarío ſen fu quando fcilicet ex eo non reſultat iuris communis coꝛ⸗ rectio, vt per doctoꝛes omnes in dicta. l. pꝛima. oe officio eius cui manda.eſt iuriſdic. Ande cum in caſu iſto ex tali angumento nedum non inducatur iuris coꝛrectio, ſed po⸗ tius deciſio iuri communi confoꝛmis, ſequitur, quod tale argumentum ſumi debet, vt modo ſumebam ⁊ fic quod in dicto ſtatuto babemus pꝛeſentis caſus oecífionem . ¶ Et notandum eſt, quod etiam ſumendo tale argumentum ſe⸗ cundum declarationem Decjj in dicta. l. pꝛima, in vltimo notabili, vt ſcilicet folum inferatur reiectio expꝛeſſe deciſio nis in ſtatuto poſite. Adhuc omníno fequitur dominam Clar am ſoꝛoꝛis filiam in pꝛeſenti cafu ſuccedere. Naʒ ex⸗ pꝛeſſa deciſio eſt, quod filius, vel filía ſoꝛoꝛis non ſuccedat ex talibus perſonis de quibus ibi, ⁊ ſupꝛa retuli ideo fi fen - fue contrarius eft reiectio talis deciſionis ſequitur quod dictis perſonis non extantibus ſuccedat, quod quidem eft ſecundum ius commune, ſi alij ꝓximioꝛes non adſint pios pter quod ſequitur, quod tale argumentus vt dixi) omni⸗ no fieri debet, ſed quando aliquid contra ius commune ex tali argumento refultaret foꝛtaſſe non fic dicerem per ea que ſupꝛadicta fuerunt. ¶ Et certe, vt verum fatear non poſſuʒ vehementer nó admirari quod in pꝛeſenti cafu fiat, aut facta vnquam fuerit alíqua oífficultas, cum per pꝛedi ctum ſtatutum vt ſupꝛa conſideratum aſſumatur clariſſi⸗ ma deciſio in fauoꝛem domine Clare. Illam ergo ſuccede le domine Z bomafie pꝛedicte exclufa penitus domina ntonía ex iani dictis ena cum adductis ſupꝛa per domi num Lonſultoꝛem indubitanter cõcludo. Laus Deo. Marianus Socinus iunio: Padue legens ius ciui le in pꝛima ſede veſpertine lectionis. | ROMA Rx us pꝛopter conſanguineos partc patrie;an excludat pꝛopter amitam. 3 25 Maſculinum an ⁊ quando concipiat femininum. & Stato MARIA Statuto fi caueatur, ꝙ conſanguinei ex parte patris mdr trem excludant, an pꝛopter amitam excludet. 2 Matio ſtatuti feninas ppter maſculos excludentis, videł vnica ⁊ indubitata licet per ſtatuentes non expꝛimat󰵲. Agnatio per amitam non cõſeruatur, nec per eius filios, qui eoꝛum patris agnationem ſequuntur. Mulier dicitur finis eius familie. e Conſanguineoꝛum appellatione ex parte patris non femi ne, fed maſculi includuntur per quoe conferuatur , 2 ET ^ agnatio perpetuatur, « maxime in ſtatuto coꝛrectoꝛio, vide. j. nume. 8. ⁊ feq. 1 é Statutum vocans ꝓximioꝛes ex parte patris ad matris excluſionem fi concurrit amita in tertio gradu, ⁊ maſcu lus in quarto ille pꝛefertur, ⁊ amitam excludit. 5 7 Statutum indefinite loquens non procedit in perſona, in qua non ſit eadem ratio. usi 9 Statuta in eoꝛum verbis fm communem vſum loquendi füntíntelligenda, — tourist? di 1o Subitandi locus non eſt, vbĩ habemus cafum legis. t Maſculinum in ſtatutis femininum concipit. 11 Verba legis aliquid operari debent. | 13 Herba generalia generaliter intelligenda funt. — — 14 Conſanguineoꝛum appellatione veniunt femine, ſiue acci piamus pꝛo fratribus, qꝛ etiã ſoꝛoꝛes veniunt, ſiue acci piamus ſtricte pꝛo agnatíe qz et agnate ꝑtinentur. 15 Homen conſanguineus quot modis accípiatur. — 16 Argumentum ab abſurdo optimum , ⁊ concludens eſt. 17 Qui vincit vincentem te, foꝛtius vincet te in eodem gene⸗ re vincendi, ſeu certandi. mq | 18 A veriſimilitudine recedendum non eft. 19 Statutum vocans ad excluſioneʒ matris conſanguineos pꝛoximioꝛes ex paterna linea of vocare ét amitam. 20 Statutum etiam iuris coꝛrectoꝛium pꝛoferens pꝛoximio⸗ res conſanguineos ex parte patris feminas etiam con fanguíncae includit. sni did 21 Cierba illa rtatuti lí parẽti dal lato del padre poſita ad ex clufionem matris cõpꝛehendunt ẽt amitam defuncti. 22 Jff»afculimum femper concipit femininum in legali vel fta tutaria diſpoſitione, ſi materia ſit indifferens. 23 Succeſſionis materia inter imafculos , feminae eft in» differens. 1 14, Agnatio, per feminam oc agnatione oum viuit , con⸗ feruatur. 25 Maſculinum in ſtatutis non compꝛehendit femininum, niſi de contraria ſtatuentium mente appareat. * X * ; Dominus verba mea in SEEN 9 3rtgat viam veritatis « iuſtitie. A Abunde , fübtiliter pꝛeſens conſulta⸗ 5 Pl tio abfoluta cft per pzeftantiffimos iuriſcò ſultos pꝛimo cõſulentes, ⁊ ita vt additio M CON SILIV M ——ÀHoÓ— 77 A y» Nel S Es 8 . ad conſanguineos maſculos tantum ? Ego 1 , " , * . * . N um fatear aliquantiſper dubitaui, ⁊ hinc inde ani» ſculos ejr. Et in ſecundam partes, ſcilicet ꝙ ad ma cludatur mne are fic p mater per amítá in nullo exe tionis ob quam qa batur vrgere ratio oferuande agna pꝛa diceb «ite noti videntur vt etiam alij fü» CCCrEEVj rte Carat Paul. de caftro ín confilío : filío.ccccrj. Quattuoꝛ fü Poſtpꝛincipium, ⁊ Roma. in có tio in iſtis ſtatutis bicitur S pd tum, fvbi dicit, ꝙ iſta ra tuentes non expꝛimatur, ad quod Ddubítara licet per ta plures allegari poſſunt, $ O n qui videri poflunt citati per Albertum bꝛunum in fuo tra ctatu de ſtatut.femi.excludent.in tertio artículo pꝛincipa⸗ li. Etenim iſta ratio videtur ceſſare in amita, quoniam in ca, ſeu per eam agnatio perpetuari nó poteſt, cum filij eius patris eoꝛum, ⁊ non matris familiam, ⁊ agnationem fe» quantur, inſtituta de patria poteſtate, in fine.⁊.l. familie. in fine. ff de verboꝛum ſignificatio. f Et ideo dicimus, quod mulier dicitur finis fue familie. l. pꝛonunciatio. in fine eo⸗ dem título. Aidebatur ergo dicendum amitam, licet agna tam non debere admitti ad excluſionem matris f « confe quenter, ꝙ appellatione conſanguineoꝛum ex parte pa trío non includantur femiue, ſed tantum maſculi per quos conſeruatur ⁊ perpetuatur agnatio. Et ſic ꝙ maſculinum in iſto ſtatuto femininum non compzebendat , ⁊ maxime cum fine in ſtatuto coꝛrectoꝛio, ⁊ a iure communi exoꝛ⸗ bitanti, vt per doctoꝛes maxime Jaſ. in. l.ſi quis id quod. ff. de iuriſdictione omnium iudicuz, cum alijs adductíe fü pꝛa per excellentiſſimos Cõſulentes, qui etiam plures oes. ciſiones maioꝛum noſtroꝛum allegant, in quibus in fünío. libus ſtatutis maſculinum non concipit femininum vt per cos. (T Et vltra illos videtur multũ in terminis deciſio Coꝛne. in conſilio. cclxxvj. Conftat matrem. quarto volu» mine. vbi determinat, ꝙ ſtatutum vocans pꝛoximioꝛes ex parte patris ad matris excluſionem, ſi concurrat amita in tertio gradu, ⁊ agnatus maſculus ín quarto ille pꝛefertur, ⁊ amitam excludit, quod ex alio non eft, niſi quía illa ver⸗ ba pꝛoximioꝛes ex parte patris, ſolum de maſculis intelli guntur, ſic ergo videtur dicendum ín cafu noftro , vt ſcili⸗ cet appellatione conſanguincoꝛum vocatoꝛum ad exclu⸗ fionem matris folum maſculi dicantur vocati . ¶ f Ad quod etiam facit, quía ſtamt um indefinite loquens non pꝛocedit ín perfona in qua non fit eadem ratio, vt eſt do⸗ ctrina Marto. communiter appꝛobata in. l. omnes popu⸗ li. in tertia quefiíone ſexte queſtionis pꝛincipalis, verſicu⸗ lo quandoqʒ in ſtatuto ſunt verba indefinita. ff. de iuſtitia ⁊ iure. Ende cum ſtatutum, de quo agitur, indefinite lo- quatur de conſanguineis non debet verificari in amita, in qua non videtur conſiderari eadem ratio, que in maf culo. Et ego memíni per pzedicta ;c alia quedá iam annis duo⸗ decim vel circa me conſuluiſſe apud Rauennam, ꝙ ſtatu⸗ tum excludens matrem pꝛopter pꝛoximioꝛes pꝛopinquos non excludebat pꝛopter amitam.Et bec funt , que mihi in fauoꝛeʒ matris in pꝛeſenti caſu pꝛima fronte vrgere vide⸗ bantur. ¶ Sed tamen eis minime obſtantibus, pꝛout ve⸗ re caſum noftrum non tangentibus diligentius, ⁊ matu⸗ rius omnia intuendo contrariam partem vti verioꝛem am plectoꝛ, ⁊ concludo, quod inimo amita dicatur vocata ad excluſionem matris (excepta tamen quarta parte ma tri per ſtatutum reſeruata)pꝛout etiam per pꝛedictos ex⸗ cellentiſimos Patres, ⁊ vt puto cum ſumma iuſtitia con cluſum fuit per iura, rationes, ⁊ auctoꝛitates per eos dedu ctas, quoe omnes ſeriatim referre non expedit. Solum ergo tangam ſubſtantialioꝛa. Dico igitur veriſſimuz effe, quod ín pꝛeſenti (tatuto fub verbis illis conſanguineo, vel conſanguineis, ⁊ infra etiam conſanguinei, ⁊ ſunilibus, lí» cet ſint pꝛolata in voce maſculini generis debet omnino compꝛebendi etiam ſerus femininus, ⁊ per conſequens amita vna vel plures, ſi plures adſunt. ¶ Pꝛimo quía ita dictat regula iuris communis vulgata. l. qui duos. ff de le gatis tertio.c.L.fi ita ſcriptum. in pꝛincipio, de legatis fev cundo, cum fimílibue c videtur id fieri fecundus pꝛopꝛie⸗ tatein ſermonis, vt videtur impoꝛtare verbum continet, de quo in dicta. l. qui duos.iuxta doctrinam Bartoli in L cui eoꝛum &. affinitatis. fr de poſtula. ¶ Secundo quia in dicta ciuitate extat communis vfus loquendi, vt mihi pꝛeſupponitur, quod appellatione conſanguineoꝛum vee niunt omnee de agnatione ita femíne (icut maſculi. T Eſt enim tritiſſima iuris regula , ꝙ ſtatuta in verbis ſuis ſunt intelligenda ſecundum communem vſum loquendi argu⸗ mento. l. liberoꝛum. . quod tamen caſſius.iuncta glofa de legatis tertio.⁊ declarat Barto. in. l. labeo. ff de füppelle ctili lega. Fulgo. in conſilio. cxix. Pꝛoponitur quod Fe⸗ derigus. columna fina. Cumanus ín conſilio.cxlyj. Si⸗ mõ Helias.quarta columna.⁊ patruue « dominus meus Socinus — . —— ——— E 8 ups: ane d — — * CON Sl. Soci.in conſi.ccxxxv.viſa contingentia.ij. colũ.ij. vol. ⁊ in Aſi.cij.viſis ſcripta.iij.col.iij. vol. cum multis alijs, que alle garí poſſent. ¶ Tertio, qꝛ f aliunde res dubia eſſet omnis dubitatio dicitur ſublata ex foꝛma alterius ſtatuti in eo⸗ dem libꝛo ſecundo, ſub rubꝛi.ꝙ maſculinum concipiat fe» mininum. nume. ij. ibi enim expꝛeſſe diſponitur, ꝙ vbicũqʒ in ſtatuto cõmunis Eſij reperitur verbum in maſculino ge nere, ꝙ intelligatur etiã in feminino, vt fic etiam amita di⸗ catur compꝛehenſa. ⁊ cum in boc verba ſtatuti fint clara, non debet admitti queſtio voluntatis. l. ille aut ille. S. cum 40 in verbis. ff de legat.tertio. Cum itaqs pꝛo pꝛeſenti diffi⸗ cultate decidẽdi habeamus caſum legis municipalis, non remanet locus dubitationi.l.illam.verſicu.de modo. C. de collatio.⁊. l. ancille. C. de furt. pꝛout bec iura ad boc alle⸗ : gat Coꝛne. in conſilio.xiij. ad huius conſultationis euiden 21 tiam.ſecunda colum.ſecundo volumi. f voluerunt ergo fta tuentes in ifto ſtatuto.lj.tollere diſputationem, que fepe fit per noſtros oocto.vtrum.f.ín ſtatutis maſculinum conci⸗ piat femininum, ⁊ concludere, ꝙ abfolute concipiat, pꝛout de ſimilibus ſtatutis fic arguit, concludit Alexan. in con ſil. Ixxxv.animaduerſis optime.ſecunda colum.verſ. fecun do moueoꝛ.libꝛo quarto. Cum ígitur per iſtud ſtatutũ cla ra mens ſtatuentium appareat, ꝙ etiam conſanguinea vo cetur, non eſt vlterius ſuper hoc dubitandum, qꝛ in claris non eit opus coniecturis. l. continuus S. cum ita. ff de ver⸗ boꝛum obli.⁊ ita quafi in terminis arguit, ⁊ concludít De ci. in conſi.ccccclxiij.duo dubia.tertia colum.verfic. his ta men non obſtantibus. ¶ Et ſi quis dixerit ꝙ ſtatutum il⸗ ind ſub rubꝛi.lj. non vídetur adaptandum ad ſtatutum ſub rubꝛi.cxiij. de quo agitur quoniam fi adaptaretur, ſiue at⸗ tenderetur, ſuperflue in eo in pleriſq; locis adderetur, de ſe pu femineo. qꝛ ſatis effet loqui tantum de mafculíno, cum ſub eo poftca etiam femininus ſexus cõtineretur, ⁊ tamen videmus, in eo ſtatuto fepe fit expꝛeſſio etiam ſexus fe⸗ minini, vt in pꝛinc.ibi, cum filio, vel filía file vel filiabus, ⁊ ibi, aliquo, ſeu aliqua ipſoꝛum, vel ipſarum. Et. S. ibi, de bonis dictoꝛum filioꝛuni, vel filiarum.⁊ ibi, pupillo, vel pu 22 pille. ⁊ alibi etiaʒ. vnde videtur ꝙ ne in pꝛedictis locis fe puo feminini expzeffio fit ſuperflua, ⁊ nibil operetur, ( iu⸗ yta.l.ft quando ff de legatis pꝛimo. ⁊. c. ſi papa. de pꝛiuile. libꝛo ſexto.⁊ no. per al. in rub. C. de contrahenda emp. in nona queſt.)dicere debeamus, ꝙ vbi talis expꝛeſſio non fit ſtatutum debeat tantum intelligi de maſculis, pꝛout ver ba ſonant, quaſi dicamus, ꝙ ſtatuentes, vbi voluerũt etiaʒ de ſexu femineo intelligere, id expꝛeſſerunt, ⁊ vbi non ex⸗ pꝛeſſerunt, noluerunt de eo loqui, cum facile erat eis expꝛi⸗ mere, ſicut in alijs locis expꝛeſſerũt, iuxta. l. pꝛimã. &. ſinau tem ad deficientis. C. de caduc.tollen.⁊.c.ad audientiam. de decim. cum ſimi. In pꝛopoſito autem ad excluſionẽ ma tris ſolum in voce maſculina vocantur conſanguinei, er⸗ : go «c. ¶ Ad boc facile reſpondetur, dicendo ꝙ immo fta tutum íllud.lj.eft omníno attendendum etiam in hoc ſta⸗ tuto centeſimodecimotertio. cum generaliter dicat, vbi» cung; in ſtatuto communis Eſij cc. ſub qua generalitate 33 non eſt dubium et hoc ſtatutum.cxiij. compꝛehẽdi. f Gene ralia enim verba generaliter ſunt intelligenda.l.quiqʒ . &. parentes. ff de in ius voc. l.item apud. &. generaliter. ff. de iniur.⁊.c.ſi romanoꝛum.circa me m. vbi glo.not.xix.di ſtinctio. cum vulgaribus.⁊ ꝙ ita ſit, pꝛobatur manifeſte, quia licet ſepe in eo ſtatuto fiat expꝛeſſio ſexus etiam femi nini, ⁊ id quidem ad maioꝛem expꝛeſſionem, tñ fepe etiam (olus expꝛimitur ſexus maſculinus, vbi etiam de feminino ſtatuentes intelligunt loqui vt patet in pꝛinci. ibi, poſt moꝛ tem alíoy ſuoꝝ.⁊ in verſ. idẽ dicimus de filio maioze.rííij. ann. ⁊ q ibi, vel maioꝛis pꝛedicti, ⁊ etiã alibi. In bisenim locis abſq; aliqua oubitatione ſexus maſculinus concipit femininum ex mente ſtatuentium, vt recte conſideranti to; tum ſtatutum patebit. Et ſic in his locis verificabitur fta; tutum illud quinquageſimum pzímum.« ita etiam dicen⸗ dum eſt verificari in verbo, conſanguinei, vt fic etiam femi nas conſanguineas contineat, faltem mediante dicto ſta⸗ tuto quinquageſimopꝛimo. quod certe factum fuit, quo; niam cum ſtatuentes vellet diſpoſita per eos pꝛocedere in vtroqʒ ſexu, pꝛopter quod ſepiſſime vtrunq; ferum expꝛeſ⸗ 14 X ſterunt, conſiderantes tamen ꝙ poterat aliquando contin: gere non effe factam talem expꝛeſſionem, poſuerunt illud generale ftatutum ſub rubꝛi. quinquageſimapꝛima, ꝙ ma ſculinum in eoꝛum ſtatutis concipiat femininuʒ. ¶ Auin⸗ immo ad eundem finem addiderunt etiam, ꝙ genus femi ninum concipiat maſculinum, ſi cõmode adaptari poſſit. Ex quo clara mens eoꝛum( que modo dixi) maniſeſta colli gitur . Et allegata in contrarium pꝛocederent in dubio, quando in nulla parte ſtatuti noſtri conſtaret maſculinum concipere femininum. Arbitroꝛ itaq; pꝛoculdubio appel latione co nſanguineoꝛum in pꝛeſenti ſtatuto venire etiam conſanguineos.⁊ fic in caſu noftro amitam. Sicut etiam in iure noſtro ſub nomine conſanguineoꝛum veniũt etiam femine, ſiue accipiamus ſtrictiſſinie pꝛo fratribus, qꝛ etiam ſoꝛoꝛes veniunt.l.pꝛima. &. poſt ſuos.⁊. l. ſecũda. ff de ſuis ⁊ legitimis, ⁊ in auctenti.de conſangui.⁊ vteri.frat. per to tum. Siue etiam accipiamus ſtricte pꝛo agnatis(pꝛout ca pitur in noſtro Ratte nam « agnate continẽtur.l.pꝛima. iuncta glo.C.de legitimis heredibus.⁊. c. coniunctiones. 15 16 trigeſimaquinta, queſtione fecunda. ¶ j Et licet hoc nos men, conſanguineus, alijs duobus modis quandoq; acci» piatur, ſcilicet large, ⁊ largiſſime, tamen pꝛopꝛie folum ca⸗ pitur pꝛedictis modis, vt voluit Coꝛneus in pꝛealleg. con ſilio decimotertio.ſexta colum. clarius dixit in conſilio fe xageſimoſeptimo. in hac conſultatione.poſt pꝛincipium, ſe cundo volumine. ¶ Immo dico, ꝙ etiam in hoc eodé vo^ lumine ſtatutoꝛum, alibi ſub nomine conſanguineoꝛum, ſi materia patitur, continentur etiam femine, vt conſtat ſub rubꝛica centeſimaquinta. in ſecundo libꝛo. vbi pluries fit mentio de pꝛoximioꝛibus conſanguineis. et, ſi recte quis aduertat, etiam femine compꝛehendi poffunt. ídem pa» tet etiam ſub rubꝛica decimatertia. in tertio libꝛo. ibi, vel alius conſanguineus. nam etiam in femina poteſt verifica ri. ¶ Et quando ſtatuentes noluerũt feminas compzeben di, expꝛeſſerunt qualitatem maſculinitatis, vt conftat ſub rubꝛica quadrageſimaſeptima. in libꝛo ſecundo.ibi, duo⸗ rum pꝛoximoꝛum conſanguineoꝛum maſculoꝛum «c. Cuzʒ igitur in pꝛopoſito non fiat expꝛeſſio maſculinitatis, cre⸗ dendum eſt, ꝙ etiam femina conſanguinea contineatur, ar gumento dicte. l. pꝛime. S. ſinautem ad deficientis. C. de ca ducis tollen.cum ſimilibus. ⁊ pꝛeſertim attenta generali/ tate illius ſtatuti, ꝙ maſculinum concipiat femininum, per quod, vt dictum eſt, tollitur omnis oubítatio. ¶ Et lʒ pꝛe dicta ſatis ſuperqʒ ſufficere videantur ad pꝛobationẽ pꝛe⸗ poſite concluſionis, tamen ex alio etiam efficaciffime often ditur, ꝙ fub nomine conſanguineoꝛum veniunt etiam fes mine ín ſtatuto, de quo agitur. Et boc eft per locũ ab ab» ſurdo remouendo, qui eſt optimus, ⁊ concludens modus arguendi. l. heredes mei. &. cum ita. ff ad trebellianum. I. nam abſurdum. ff. de bonis libertoꝛum.⁊. L. conſulta diua⸗ lia. C. de teſt.cum ſimilibus.⁊ tradit Abbas per illum tex. in.c.iniuſtum.de rerum permutatio.⁊ Jaſ. in. l.diuoꝛtio.in quinto notab.per illum textum. ff ſoluto matrimonio. Di⸗ du excludit matres a tribus quartis co enim ꝙ ft agnate femine non eſſent compzebenfe feque retur qp ſoꝛoꝛ ocfuncti per matrem ín totum excluderetur, quoniam ſi illa non veniret ſub nomine conſanguineoꝛum, ^ alij non effent conſanguinei vſqʒ ad quíntum gradum, eſſemus in terminis, in quibus loquitur hoc noftrum ftatu tum in fi. in verficu.fi vero dicti conſanguinei «c. dum di⸗ ſponitur, ꝙ mater in oninlbus bonis filij fuí ſuccedat, ⁊ ita ſoꝛoꝛ, ſi extaret, excluderetur. Nullibi enim reperitur voca ta exiſtente matre, ſi non vocatur ſub nomine conſangui⸗ neoꝛum. nam in ſtatuto de ſucceſſione ab inteſtato, ſub ru⸗ bꝛica centeſimadecima, ſoꝛoꝛ vocatur matre non exiſtente. Ipſa vero exiſtente remaneret omníno excluſa fi non veni ret appellatione conſanguineoꝛum vt dixi. Boc autem re puto abſurdum, ergo ⁊c. ¶ Abſurditas autem oſtẽditur, quía ſiagnatus niaſculus, e fic cõſanguineus in tertio gra [ | t clare dicitur in ifto ftatuto centeſimodecimotertio, foꝛtius debet eam exclude re ſoꝛoꝛ, cum ipſa pꝛedictum Agnatum excludat nifi fit fie liue fratris yt clare pꝛobatur ín oícto ſtatuto centeſimode cimo. Si enim ſoꝛoꝛ víncit agnatum , foꝛtius debet vincere ipfam matrem ín illie tribue quartis, in quibus ab agnato Conſil. do. Maria. Soci. i. vol. cc 17 M A EIA. 17 vincitur, f quia qui vincit vincentem te ; foꝛtius vincit te in codem genere vincendi, ſeu certandi, vt. l.de acceſſioni⸗ bus. cum ibi notatis per gloſam, Bartolum, ⁊ alios ff. de diuerſis ⁊ tempoꝛ.pꝛeſcrip. « tradit Bartolus in. l. clau⸗ dius ff. qui potioꝛ. in pignoꝛe habeantur. Et poteft dici q in pꝛopoſito fit argumentum a foꝛtioꝛi.naʒ fi agnatus pae dictus a tribus quartíe excludit matremi, minus a ftatuto dilectus d5 ſoꝛoꝛ, foꝛtius debet matrem ipſam eodem mo» do excludere ſoꝛoꝛ magis dilecta, aueten.multo magis. C. de ſacroſanctis eccleſijs. l. pꝛima. in pꝛincipio, ⁊ ibi notat artolus C. de rei vxo.act.dicto. c. ſi romanoꝛuni. in pꝛin cipio, decinionona diſtinctio.⁊.c. per venerabilem. vbi do / ctoꝛes notant. qui filij fint legitimi. cum ſimilibus. ¶ Siue etiam velis ꝙ ſit argumentum a veroſimili mente ſtatuen⸗ tium, quía veroſimile eft, p ſtatuentes voluerint matrem ita excludi, vel etiam magis per ſoꝛoꝛem, ꝙ per conſangui neum , ſiue agnatum pꝛedictum, cum ipfas ſoꝛoꝛẽ ipfi agna is to pꝛetulerint. tende a tali veroſimilitudine nó eft receden duʒ. l. non eft veroſimile. ff quod metus cauſa. ⁊. c. ſolicite. de reſtitutione ſpoliatoꝛum. ⁊ cft glo. ⁊ ibi tradunt docto⸗ res, per illum textum in. I. tale pactum . &. fina. ff de pactis. cum multis alijs, qui ad hoc allegari poſſent. Et igitur ve roſimili menti ſtatuentium, ⁊ argumento a foꝛtioꝛi ſeruia⸗ mus ⁊ remoueatur abſurduʒ, de quo ſupꝛa, dicamus foto rem compꝛehendi ſub nomine conſanguineoꝛum excluden tium matrem a tribus quartis, ⁊ fic neceſſario ſequetur, ꝙ in hoc ſtatuto fub maſculino genere compꝛehendetur etiam genus femininum etiam per conſequens in pzopoft to noſtro compꝛehendetur etiam amita, ⁊ iſta cõſideratio (ni falloꝛ)vltra cõſiderationes pꝛeſtantiſſunoꝝ. S. conſulen tium eft concludentiſſima in fauoꝛem amite vnius, vel plu» io rium. ¶ Et pꝛo eis in terminio foꝛtioꝛibus adducitur de ciſio Baldi in conſilio quadrageſimoquinto. fi tenemus. quarto volumine, vbi concludit, ꝙ ſtatutum vocans ad ex cluſionem matris pꝛoximioꝛes conſanguineos ex paterna linea, dicitur vocare etiam amitam, ſi fit pꝛoximioꝛ.ita cr» go dicanus in caſu noftro de illis verbis, conſauguinei ex parte patris, vt fcilicet etiam iſtas amitas contineãt, « qui dem foꝛtius pꝛopter illud ſtatutum, ꝙ maſculinum conci⸗ piat femininum, quod ín cafu Bald. non reperiebatur. 20 ¶ Et ſimiliter etiam in foꝛtioꝛibus terminis facit deciſio Coꝛnei in confilío ducenteſimoquadrageſimooctauo. vide tur in pꝛima facie.ſecunda columna, ver ſicu. nec etiam ob⸗ ſtat.tertio volumine. dum in effectu concludit,ꝙ ſtatutum etiam iuris communis coꝛrectoꝛium pꝛeferens pꝛoximio res conſanguineos ex parte patris includit etiaʒ feminae conſanguineas, vt per eum, qui etiam idem voluit in conſi io nonageſimoquinto. in hac cõſultatione. quinta colum. 21 fecundo volumine. dum vult, ꝙ illa verba ſtatuti in caſu ſuo, videlicet, lo parente oa lato del patre, poſita ad exclu⸗ fionem matris compꝛebendãt etiam amitam defuncti, vt per eum. Sic itaq; ex pꝛedictis remanet firma concluſio, ꝙ in caſu noftro etiam amita dicitur per ſtatutum vocata. às dd excluſionem matris. ¶ 1 £t eo maxime, quia femper in legali, vel ſtatutaria diſpoſitioue fi materia fit indifferens, maſculinum concipit femininum vt per doctoꝛes in. l. pꝛi⸗ ma. ff de verboꝛum figníficatio.in.L.fi quis id quod. ff. de iu riſdictione omnium iudicum.in.c.ſi quis ſuadente.decima ſeptima queſtione quarta, in. c. generali. de elect. libꝛo ſe⸗ xto. cum concoꝛdantib. vt per Deci.in conſilio. cccccxxvij. in ciuitate Nauenne.ſecunda columna verſiculo, fecundo pꝛincipaliter reſpondetur. ⁊ ſupꝛa etiam per alios tactum 23 fuit. Nulli enim dubium eft materiam ſucceſſionis, de qua agimus ffc indifferentem ínter mafculos, ⁊ feminas N vitium. C. de liberis pꝛeteritis.⁊ in auctentica ed. ab inteſta. veni. per totum, ⁊ declarat Decius in loco pꝛoximie allegato CE heise: iftud in cafü ftro debet attende e ¶ Et tanto magis iſtud in caſu no inſpectis pꝛedicto ſtatuto quinquageſi⸗ mopꝛimo, cc Parto, Lconſideratione, q ſupꝛa fecimus de ſoꝛoꝛe. Eteſtim ex illi — P» e se ricipaliter ego inclinaui in bác tentur)apparebit reiponfio dis Ain a n rect conſide trarium. Ila enim pꝛocedere mi a ren appareret contraria mens flatuentium. ti * A SO CI. tonſtat, ꝙ ſtatuentes tub nomine conſanguineoꝛum etiam feminas compꝛehendunt, tum ex illo ſtatuto quinquageſi⸗ mopꝛimo, tum etiam ex argumento ſupꝛa facto de ſoꝛoꝛe, ergo ⁊c. In incertis enim, non ſuper certis, locus cft con iecturis. . continuus. S. cum ita. ff de verboꝛum obligatio. Contraria ígitur coniecturaliter pꝛocedũt, ⁊ in dubio, nos vero, vt dixi, ſumus in certa, clara mente ſtatuentium. ¶ Et tante tali mente poſſet dici, ꝙ ſtatutum fit benefa⸗ ctum fauoꝛe agnationis, non dicam perpetuãde, ſed vt bo na ad agnatos perueniant, vt indicant illa verba ex parte 24 patris. f ſed non cft dubiũ amitam effe agnatam,⁊ per ea dum viuit, agnationem conſeruari, vt tradit Alexand. in conſilio quinquageſimoquinto.ponderatis.ſecunda colũ. verſicu.pꝛeterea etiam. libꝛo tertio, in conſilio quinto.con⸗ ſideratis.ſecunda colum.verſicu.pꝛeterea pofito. in con⸗ filío octuageſinonono.circa pꝛimum.columna ina. verſi?⸗ cu. non obſtat ſtatutum. libꝛo ſexto. Curt. ſenioꝛ in conſi⸗ lio ſexageſimotertio. antiquiſſima. columna decimaſepti⸗ ma, verſicu. quid plura afferre opoꝛtet. Jaſ. in conſilio cen teſimoquadrageſnnoſecundo.venerabilis.ſexta columna, verſicu. ſexto facit. ſecundo volumine Deci.ꝗſil. ceccclxiij. duo dubia.tertia columna, verſicu. non obftat ratio.⁊ Cur tius iunioꝛ in confilio quadrageſimonono. babita diligen⸗ ti.tertia columna. verſiculo accedit ad confirmationem. c ideo fequítur menti ſtatuti ſatiſfactum effe, etiam ꝙ bona 25 veniant ad amitam. ¶ Et ꝙ dici ſolet in ſtatutis coꝛrecto rijs, maſculinum non concipere femininuz, pꝛocedit niſi de contraria mente ſtatuentium appareat, cui ante omnia fer uiendum eſt, per iura vulgaria. ¶ Ad quod etiaʒ alijs mo dis reſponderi poteſt, vt ſupꝛa per alios excellentiſſimos Conſulentes dictum fuit. ¶ Non obſtat conſil.Coꝛn.du⸗ centeſinoſeptuageſimoſexto in contrarium allegatum, qꝛ pofito qp eius deciſio fit vera, reſpõdetur ꝙ ibi poterat de mente ſtatuentium dubitari nec clare apparebat, ꝙ maſcu linum deberet concipere femininum deo poteft argui, qo "tantum de maſculis intellexerint. ¶ Et ita etiam pꝛoce⸗ dat quod ego alias conſului fuper ſtatuto Rauẽne. Sed in caſu noftro exploꝛatam habemus imentem ſtatuentium, | «petiam femine vocentur, dũmodo fint agnate, ſeu cõſan⸗ ^ quince ex parte patris, vt ſupꝛa dictuz fuit, ergo cc. ¶ Sic itaq; ex pꝛedictis,⁊ alije pluribus deductis ſupꝛa per ex⸗ cellentiſſimos Conſulentes, vna cum eis concludo in pꝛe⸗ ſenti caſu, amitam vnam, vel plures admittendas ad here ditateʒ pupilli nuper moꝛtui pꝛo tribus quartis, alia quar ta parte matri eius reſeruata. Laus Deo. 8 ; Socinus nepos Padue legens. & SVM MAR IVM 9. ¶ De pꝛecepto ex foꝛma ſtatuti faciendo de debito liquido de quo conſtet per confeſſionem partis. ¶ An fieri poſſit, ſi confeſſio fit ficta,⁊ per contumaciam. ¶ Et strum habitus pꝛo confeſſo quandam fcrípturas cfle ſua manu, dicatur confiteri debitum, de quo in illa ſcriptu ra, ita vt fit locus dicto ſtatuto fi expꝛeſſe neget fe ðbitoꝛẽ. G Fictio idem operatur in cafa ficto quod operatur veritas ín cafu vero. 2 Confeſſio ficta ex contumacia reſultans poft ſententiaʒ de clarantem contumaces pꝛo confeſſo baberi habet effe⸗ ctum confeſſionis vere, ⁊ ad beredem tranfit. Sententia quo ad effectum pꝛo veritate babetur. In confeſſum nulle partes fant iudicis, niſi in condemnan do, vel in pꝛecipiendo, vt ſoluat. Confeſſio cxtra iudicium, vel lite iam conteſtata facta exe cutionem paratam non habet, ſed requiritur ſententia. C Statutum dans confeſſioni executionẽ dicitur a iure com muni exoꝛbitans, ⁊ ſtricte interpzetandus eſt, vt minuſ⸗ quam poffit (us cómunc ledat. | | 2 Statutum loquens oc confeffione habente paratam exe⸗ cutionem ocbet intelligi de vera, ⁊ non de ficta, cum (ta tuta debeant intelligi in cafu vero ⁊ non ficto. Res negatione oubía efficitur. Statuti verba ſi non ꝑueniunt, nec eius diſpoſitio guenit. 10 Compenſatio tA o Compenſatio a lege ſit de quantitate ad quantitatem. 21 Confeſſio ficta, vt habeat effectum non inducitur ipfo iu⸗ re, ſed requiritur quod ſuper ea ſententietur, quod ta⸗ lis fuit contumax, puta non iurando, vel non reſpon⸗ dendo. A2 Condemnatus per contumaciam , veluti ficte confeſſus, s T non compꝛehenditur in ſtatuto faciente mentionem de confeſſione. | ! ? CONSILIVM & X 8 AE CEN) J ri at Dominus vcrba mea in (NI 4 viam veritatis « iuſtitie. C Pꝛeſentis cófultationie reſolutio non N vidct modice diffcultatis, quod vel ex eo oapparet quod duo excellentiſſimi doctoꝛes (quoꝛum, ⁊ cuiuſlibet auctoꝛitati non parum defero) con⸗ trarias ſententias pꝛotulerunt. ¶ Et pꝛima fronte videba tur cõcludendum, ꝙ pzeceptus factũ magnifico do. Joan ne paulo de aueroldis, debeat executioni mandari, pꝛout per excellentiſſimum ſecundum conſultoꝛem iudicatũ fuit. Nam cum ſtatutum ſub rubꝛica de pꝛeceptis ſiendis ad quindecim dies. in capitulo duodecimo. tale pꝛeceptuʒ fie ripermittat fi de debito conftat per inſtrumentum publi⸗ cum, vel per confeſſionem.⁊ in cafu ifto videatur conſtare per confeſſionem, videtur poffe dici tali pꝛecepto locum fo re. Hoc autem, ꝙ per confeſſionem conftet, videtur pꝛo⸗ bari, quoniam magnificus in ali veis paulus iuſ⸗ fue vt reſpõdere debeat, an allegate fcripture int pꝛopꝛia eius manu ſcripte, alias habebit󰵲 pꝛo cõfeſſo vt conftat ex ſententia domini Aicarij non refpondit quicquas, ⁊ fic ex foma pzedicte ſententie fuit habitus pꝛo confeſſo. ¶ Et licet dicta confeſſio fit ficra inducta vigoꝛe dicte ſentẽtie, tamen debet tantum operari, quantum vera confeſſio fuif fct operata, cum pꝛo regula dici ſoleat, ꝙ idem operatur fictio in caſu ficto, quod veritas in cafu vero. &. ſponſali⸗ bus. cum glofa, in auctentica de fancti epiſcopis.⁊.l.ſi is qui pꝛo emptoꝛe. cum ſua materia. ff de vſucapio.cum fimi libus. ¶ Et maxime hoc dicendum videtur attento quod per fententiam pꝛedicti domini Aicarij fuit expꝛeſſe dictũ ꝙ ſi magnificus dominus Joannes paulus faerit contu⸗ max in reſpondendo, habebitur pꝛo confeſſo, naʒ pꝛopter talem ſententiam videtur, ꝙ eiuſmodi confeffio, licet per contumaciam babeat effectum vere confeſſionis, vt voluit Bald. ín.L.pzima.tertía columna.C.ne ex oelict. oefunct. Concludens ꝙ quando per fententiam oedaratur quod contumax babeatur pꝛo confeffo ficta confeſſio ex contu⸗ macía refülrans ſecuta tali fententía tranfit ad beredem, vbi alias non tranſiret, quod etiam voluit Paulus de ca ftro in. l. ina. S. quod ſi actoꝛ.pꝛima columna. C. de iureiu⸗ ran.pꝛopter caluni.dan.⁊ Jaſ.poſt alios per eum allega⸗ tos in. l. manifeſte. circa finein ff. de iureiuran. « illud in eo videtur fundari, fquia fententia pꝛo veritate babetur quo ad effectum. l. ingenuum. ff de ftatu hominum. . l. res iudi cata. ff de regulis iuris. ⁊ tradit Curtius iunioꝛ alios alle⸗ gando ín confilio centeſimoſeptuageſimoſeptimo. babita tiligenticonfideratione.columna penultíma;ficut ergo fis - età confeſſio, que oꝛitur ex contumacia, ad heredem per fe non tranſitoꝛia tranſit ſi de ea fecuta fit ſententia, ita in cas ſu noftro debet iſta confeſſio virtute pꝛedicte ſententie ope rari effectum eere confeſſionis, ⁊ confequenter qꝙ ea ſtante potuerit fieri pꝛeceptuʒ, de quo ad pef ens agitur.⁊ (vt au dio) in iſtis pꝛecipue (c fundauit ſecundus conſulto. ¶ Sed tamen iſtis non obftantibue maturius omnia con ider ando, verius effe arbitroꝛ pꝛeceptum pꝛedictum fieri non potuiſſe, ⁊ factum omníno reuocandum cfle pꝛout fa pienter, ⁊ cum fumma iuſtitia, vt puto per ercellentiffimus pꝛimum conſultoꝛem, ſeu per iudicem, ex confilio eius iudi catum fuit. ¶ Et pꝛo veritate huius cõcluſionis apertius demonſtranda pꝛeſuppono ꝙ ſtatutum volens, ꝙ fiat pꝛe — "5 i 1 ph LET Y "m AA A $ 6 7 CTI 18 ceptum de debito líquido, de quo eonſtat per confeſſioneʒ partíe(retenta tamen vi, ⁊ virtute pꝛobandi, vt in eo ) non poteſt loqui de confeſſione ſolenni facta coꝛam iudice ante litem conteſtatam, nihilo in contrarium allegato per con⸗ fitentem, de qua loquitur regula illa, fqua dicitur in coõfeſ⸗ fum nulle ſunt partes iudicis, niſi in condemnando, vel pꝛe cipiendo vt ſoluat, iuxta.l.pꝛimam.⁊ ibi tradunt Paul. de caſtro, ⁊ ali. ff. de confeſſis.⁊.l.ſi debitoꝛi. cum his, que ibi traduntur. ff. de iudicijs.⁊ videtur textus, uncta gloſa, in. l. pꝛoinde.la ſecũda. G fina. ff ad legem acquilíam. « ba betur in deciſionibus Rote, numero. cccccxlj. vtrum pꝛece ptum de foluendo. ín antiquis. Si enim tale ſtatutum de tali confeſſione loqueretur, non conuenienter in eo dicere⸗ tur retenta vi, ⁊ virtute pꝛobandi.quia ſtante tali confeſſio ne, cum nibil ei opponatur, non cadit aliqua conſideratio faciende pꝛobationis, que tamen in ſtatuto reperitur ha⸗ bita. Sic itaq; remanet pꝛedictum ſtatutum loqui de alia confeſſione, contra d$ aliquid opponi poffit, puta ſi ſiat ex tra iudicium, vel lite iam conteſtata. f Et cum illa de iure communi non habeat paratam executionem, ſed eſt opus fententía vt declarat Alexander in.l.ſecunda. ſecũda cos lumna, pꝛope ſinem. ff de iureiurando. f fequitur ꝙ ſtatu⸗ tum dans tali confeſſioni executionem dicitur exoꝛbitans a iure communi, ⁊ per conſequens debet ſtricte interpꝛeta ri, vt minus ius commune ledatur, juxta tradita per docto res per illum textum in.c.cum dilectus.de conſuetud.cum concoꝛdantibus, vt per Coꝛneum ín confilio centeſimode cimoquinto, in hac cõſultatione.tertia columna, pꝛimo vo lumine, ⁊ per Decium ín confilio quinquageſimoſecundo vifo eleganti.ſecunda columna, ín confilio centeſimono⸗ nageſimoſexto.in caſu.ſecunda columna cuʒ multis alijs, qui ad boc allegari poſſent. ¶ Hoc ita ſtante, fequitur qð ſtatutum iſtud, dum de confeffione loquitur, debet intelligi de vera, ⁊ pꝛopꝛia confeſſione, ⁊ non de ficta pꝛout eft illa, que ſumitur ex contumacia, vt ſic minus ledatur ius come mune . ⁊ hoc puto eſſe indubitatum. ¶ Sed vlteriis dico, ꝙ abſq; aliqua conſideratione exoꝛbitantie, f ⁊ ſic poſito ꝙ ſtatutum íftud loquatur reſpectu confeſſionis, que de iu re babet executionem parataʒ, adhuc debet intelligi de ve ra confeſſione, ⁊ non de ficta, put eft regulare in omnibus ſtatutis, vt ſcilicet intelligantur in cafu vero, non in ficto, iuxta tritiſimam.l.tertiam. . hec verba. cum his, que ibi tradunt doctoꝛes ff de negocijs geftis. cum concoꝛdanti⸗ bus multis, vt per excellentiſimum aduocatum magnifid domini Joannis pauli in ſuis pꝛimis allegationibus, ad quas gratia bꝛeuitatis me refero. ¶ Et hoc abſq; dubio pꝛocedit in caſu noſtro, cum de iure communi ficta confef ſio ſumpta ex contumacia multum differat a vera, ⁊ pꝛo⸗ pꝛio oꝛe facta,vt fimiliter in pꝛedictis allegationibus des ductum fuit. ¶ Pꝛeterea (4 hoc eſt bene notandum qà non ſumus in caſu ſtatuti, incóuíncibili ratione oſtẽditur. nam ſtatutum loquitur, quando debitum eft liquiduʒ, ⁊ de eo conſtat per inſtrumentum publicum, vel per confeſſo⸗ nem partis, vt clare fonant verba eius, fed in cafu noftro non poteft oici debitum liquidum aliquo ex dictis modis, ergo ⁊c. Non quidem per publicum inſtrumentum, vt eft notum. ¶ Nec etiam per confeſſonem, cũ magnificus do minus Joannes paulus nedum debitum non confiteatur, fcd expꝛeſſe in iudicio afferat ſe in aliquo non effe debito⸗ rem, ⁊ ita debitum expꝛeſſe negat, vt in actis apparet, quo ſtante ego non video, quomodo quis velit dicere debitum effe liquidum, fcum negatione fiat res dubia. l. finali. ⁊ ibi gloſa ⁊ doctoꝛes. C. quibus ad libert.pꝛoclam.non li. cum concoꝛdantibus ibi per gloſam allegatie ⁊ not. glo. in ver ſicu.depoꝛtandi. in. l. pꝛima. ff nil noua. appel. interpo. e vi detur textus in. l. poſt rem iudicatam. ibi, (i negetur ff de tranſactionibus. ¶ Et pofito etiam quod eſſet liquidum certe non conſtaret de eo nec per inſtrumentum publi nec per confeſſionem, vt dixi, merito ſequitur 0 publicus, teſt babere locum ſtatutum. pes cede ota 5 88 derte allegatur facit ad pꝛopoſſtum, Debito vt fcilicct fateatur fe ocbere fed do. Maria. Soci.j. vol. cc ij C eft quod ſcripturas illae manu pꝛopꝛia fecerit,t quamuis per dictas ſcripturas videatur apparere debitoꝛ, non ta» men potcft dici quod debitum fir liquidum per confeſſio⸗ nem, cum iſta in fe fint diuerſiſſima, vt de fe notum eft , ex diuerſis non infertur de vno ad aliud. l. finali. ff de calum niatoꝛibus. ⁊. I. inter ſtipulanten : &. ſacram; verſiculo fed bec diſſinilia. ff de verboꝛum obligationibus; cum fimili. ⁊ yt hoc clarius appareat pone quod extat ſcriptura pꝛi⸗ nata, quam ego non nego.Sed nego me debitoꝛem dice⸗ mus ne eſſe locum ſtatuto, certe non, quia debitum non confiteoꝛ, nec de eo apparet per inſtrumentum publicum, non enim ſtatutum vult pꝛeceptum, de quo in eo poſſe fieri de quocunq; debito etiam liquido, ſed tantum quando de o eo conſtat altero de duobus modis. T Ande cum iſto cafu verba ſtatuti non conueniant, non conueniet etiam diſpoſi tio. L. ſi ſeruum. &. non poteſt ff de acquirenda hereditate. cum ſimilibus, ⁊ tradit Baldus in. l. ſecũda. in quarta op poſitione. C. ſi quis omiſſa caufa teſtamenti. 1 ¶ Et ficut in caſu pꝛedicto ſtatutum non procederet, ita etiam non debet pꝛocedere in caſu noſtro. Et tãto minus, quanto in caſu noſtro confeſſio ſcripture non eſt vera, ſed ficta,c ifta conſider atio(ni falloꝛ)eſt ipfa veritas, ad quam excellentiſſimus iudicare debens, diligenter aduertat. ¶ Et ſtantibus pꝛedictis pꝛout ego veriſſima arbitroꝛ, ap paret manifeſta reſponſio ad allegata in contrarium, nam cum dicamus debitum non effe liquidum, ⁊ de eo non cone quod certe non eſt in caſu noſtro, quia dicta confeſſio, vt di ctum eſt, ſoluʒ dicitur quo ad ſcripturas illas , vt ſcilicet vi deatur confeſſus fuiſſe eas pꝛopꝛia manu feciſſe, quod vt dixi non eft confiteri debitum, attento maxime quod ma, gnificus dominus Joannes paulue expꝛeſſe debitum ne⸗ gauit, vt dictum efto .. nb en 10 C Et iſtud poteft ſuaderi, quia non valet conſequentia, fcripft manu mea me recepiſſe mutuo centum, ergo eoꝛum fum verus debitoꝛ, cum ego babere poſſum exceptionem non numerate pecunie, vel foꝛte etiam debitum ſit ſubla⸗ tum per aliquam compenſationem, que de quantitate ad quantitatem fit per legem faites habituraʒſt opponatur. l. cum aliter. ⁊.l.ſequenti. ff de compenſationi. vel ad minus vtranq; exceptionem conſiderando non poterat dici debi⸗ toꝛ, cum ab eo inuito non poterat extoꝛqueri. l. debitoꝛ ff. de verboꝛum ſignificatio ne. ¶ Et ſi dicatur quod ín cafu noftro circa lapſum tẽpus ad opponendam exceptionem nó numerate pecunie, iuxta. . ſinalem.inſtituta de litter. obliga. Bicam quod foꝛtaſſe in fra debitum tempus fuit oppoſita, ſeu petitum fuit, vt oce claretur non debito. te ng 17 4802 92 ¶ Et fi bec negentur per aduerſarios, non eſt curandum, quoniam ſatis eſt in propofito noſtro non conſtare debi⸗ tum efle liquidum ex iſta ficta confeſſione magniſici domi⸗ ni Joãnis pauli, quod ſcripture fint pꝛopꝛia ſua manu ſcri pte. Si enim verum debitum eſſet( quod tamẽ negatur) de eo ſolum cõſtaret per ſcripturas pꝛiuatas, ⁊ ideo abſq; du bitatione concludendum eft non eſſe locuʒ ſtatuto, de quo agítur fed via oꝛdinaria tale debitum petendus erit, quod hi fiet vt mihi narratur, oſtendetur quod magnificus domi nus Joannes paulus non poterat ad aliquid cõdemnari. rium deren a ad id quod de fententía picebatur in contra P —.— aus modis reſponderi, vt per excellentitfimus reto oni in füis ſecundis allegationibus. Et inter alia illa reſponſio vi N b tine Wonen clariſſima, quod allegata in contra⸗ Debet baberi pꝛo coy holt contumaciam, per quam quis 11 claratoꝛia, fquoni donteſſo ſubſequitur ſententia illius oc tiatur, non i duce tis ficra confeffio vt effectum ſoꝛ⸗ tiatur, non inducitur ipſo ius 4. , VE err rcm 5«4Ovcb 2 tem. 4 ibi tradit Martolus in ſecundo notabili. ff de iure fiſci. ⁊ ibi Alexander in appoſtillis, allegat concoꝛdan⸗- tes ⁊ idem Alexander ita concludit plures allegando in confilio centeſimo vígefiniooctauo. ponderatis narratis. pꝛope finem, libꝛo fecundo, ⁊ intelligit Bartolus, quod ſententia debet pꝛoferri declaratoꝛia quod talis fuit con tumax, puta non iurãdo, vel non reſpondendo, vt per eus, Exemplum erit, ſi ſtatutum diſponat, ꝙ ꝗtumax in reſpon dendo habeatur pꝛo confeſſo. Nam fi quis infra tempus fibi ſtatutum ad refpondendum non reſponderit, non ba bebitur pꝛo confeſſo, niſi per ſententiam declaretur eum fuiſſe contumacem infra pꝛeſtitutum tempus non reſpon⸗ dendo.s2íco modo ín cafu noſtro, quod fententia talis nó fuit pꝛolata poft lapfum tempoꝛis pꝛeſtituti magnifico do mino Joanne paulo ad reſpondendũ, ergo ſequitur quod non poteft haberi pꝛo confeſſo, ⁊ ſententia illa, que pꝛeceſ⸗ fit non fuít talis, quía nondum tempue pꝛeterierat, immo per illam pꝛeſtitueb au. ¶ Et licet in ea diceretur, quod niſi infra tempus ftatutus reſponderet, habebitur pꝛo confeſſo, tamen iſtud non ſufſi * 1 — cit, ⁊ in hoc iſta ſententia equiparatur ſtatuto, de quo ſu⸗ pꝛa, in quo expꝛeſſe dicitur quod contumax habeatur pꝛo confeſſo, ſicut dicitur in pꝛedicta ſententia, ⁊ tamen poſt⸗ quam pꝛeterierit tempus illud requiritur ſententia declara toꝛia eum fuiſſe contumacem, vt per doctoꝛes pꝛeallega⸗ tos, ita ergo ⁊ in caſu iſto dicendum eſt. jd ¶ Immo plus dici poſſet, quod etiam fi talis ſententia po ſtea lata fuiſſet, per quas in effectu deberet haberi pꝛo con feſſo, ⁊ ita in aliquibus equiparetur vere confitenti, vt cft, quod tranſeat ad heredes, ⁊ in alijs quibufdam. Adhuc tamen non haberet locum iſtud ſtatutum loquens de core feſſione, quia vt dictum fuit ſtatuta ſunt intelligenda in ca⸗ ſu vero non ficto, vt poft alios per eum allegatos, declarat Jaſon in. i.ſi is qui pꝛo emptoꝛe.mibi columna quadrage ſimaquinta, verſteulo iteʒ adde quod fictío denotat impzo pꝛietatem fioe vſucapionibus.ibi, hinc eſt quod caſus fie ctus ec. ¶ ¶ Et in fpecie ad caſum noſtrum, quod condem natus per contumactam, veluti ficte confeſſus non com? pꝛebendatur in ftaruto;babemue in fimili doctrinam Bal di in.l.tranſigere in mora oppoſitione. C. de tranſactio⸗ nibus Maulus de caſtro, in conſilio quadrigenteſimo⸗ ſexageſunoſeptimo. ſuper boc puncta, pꝛimo volumine, ſecundum ee ,* Alexander in.l.om⸗ ne debitum f de re militari. in appoſtillis ad Martolum, pꝛout has doctrinas extenſe inducit dominus aduocae tus pꝛedictus, ad quem in hoc nie refero : Mec curo ſu⸗ per eo inſtare, quia non eff neceſſarium. Etenim concluſio pꝛepoſita ſatis ſuperqʒ ex alie ſupꝛa deductis clariſſima RM ^ Zi bariante Socinus fufrlo ^fadue. ' — ? raus CHRISTO REDEM aA * cPTORI NOSTRO. ond TUT36b6 νẽrv . i! ciupt rabatt $& S VM M ARI VM X ¶ De iuramento ſuppletoꝛio, quando debeat pꝛeſtari. ¶ De ſtatuto requirente plenioꝛem pꝛobationem in ocbite. certe ſumnie : n 30 52031 N ton Cent gest ¶ Atrum pꝛocedat etiam in cauſa dotis. ¶ Et de teſtibus, qui dicantur idone. ¶ Et an conſanguinei, ⁊ affine. | ¶ Item ⁊ mediatoꝛes poffint cfletefteg; os ¶ Et quando. H ire! n ee an iſta depoſitio, depono, vt alias dixl, fit admit? tenda? ; jio vovbatoomn eniro mmt s sfute as Po Boluntatis queſtio non ei admittenda cum verba. flaturi cifuntdara« | :15652 206: SUR A Nubitatio nulla eſt, qñ pꝛo deciſione alicuius aueh da, ius A CHOUNGS?h demus caſum legis. : inet Teſtes duo de iure cõmuni in contractibus ſufficiunt. Tex municipalis omnino fernanda eft, siii Facto vbĩ opus eſt, verba non ſuffciunt. | Offerre non ſufficit (e paratum iurare;nifi reipfa,: cum ef fectu inretur. "08e d; 2H 7 Juramentum in qua parte iudici pꝛeſtari debeat. 8 «ftis idoneus dicitur ille cui nil opponi poteſt, ⁊ qui dici⸗ tur omni exceptione maioꝛ. Aibil in lege debet dici pofitum fite effectu operandi. 10 Teſtes confanguinei vel affines non dicũtur integri , nec omni exceptione maioꝛes. 11 Teſtis confanguineue ⁊ multum amicue non facit femi» plenam pꝛobationẽ, nec dicitur omni exceptione maioꝛ. 22 Statuta generalia etiam caufam dotis ſi aliud non appa⸗ reat, compꝛebendunt. | 13 Diſpoſitio generalis compꝛehendit etiam caufam , fiue perſonam piinilegiatam,nifi ſpecialiter reperiatur pꝛi⸗ uilegiata in eo, de quo diſpoſitio generalis loquitur. 14 Dotis cauſa quando non reperitur babere ſpeciale pꝛiuile gium in eo ſpecialiter, de quo loquitur ſtatutum, dicitur includi in ſtatuto generali. | 15 Botis caufa ꝓbationes legitimas babere debet, 1 tefles ſuper ea deponentes debent effc idonei. 16 Regule ſtandum eft. Pꝛinuilegia multiplicanda non ſunt. 2 | 17 Pꝛoxenete fea mediatoꝛes non (unt idonei teſtes etías vo lentes nifi vtraqʒ parte confentiente , fecundum magie communem ⁊ veram opinionem. RAA 18 Pꝛoxeneta in crimine ſimonie ſpecialiter etiam parte in uita teſtificatur. a 19 Teſtis quando non legitime fuit examinatus, ita ꝙ eius vepoſitio fit nulla, ſi poſtea legitime examinatus dicat fe deponere vt alias depoſuit, talis depoſitio (ic relatis ua nil pꝛobat. a 20 Teſtis debet expꝛeſſe, ⁊ explicite dictum (num deponere, vt fic indici appareat quo vultu, trepidatiót deponat. 11 Teſtimonium per teſtem non poteſt per ſcripturam pꝛeſta ri ſed viua voce deponere. en : 22 Negatiua loco, tempore coarctata pꝛobari poteſt. $ CONSILIVM 9 XI $& mco Sirigat Dominus verba mea in V. viam veritatis, ⁊ iuſtitie. In occurrenti dubitatione in ciuitate Bergomi, vtrum ſcilicet legitime, ⁊ vt re- — d quiritur ſit pꝛobatum, ꝙ nobilis do. Jo.de alexandris ꝓmiſerit pꝛo dotibus bomine Sabine filie do. Fabꝛitij de alexandris, ⁊ nomine ipſius do. Fabꝛitij domi⸗ no Bernardino botagiſio marito dcẽ dñe Sabine libꝛas 4000. ducatos. o. ita qp ad dictas quantitates ſoluẽdas cogi poſſit, luculenter, abunde, ⁊ cum fumma diligentia fcri ptum fuit per clariffimoe Juriſconſultos do. Ludouicum boffonum , ⁊ Joannem mariam rotam niibi maioꝛes boe noꝛandos, t rei conuenti diligentiſimos Aduocatos, qui ſapienter ⁊ iuridice, vt puto omnibus mature diſcuſſis concludunt pꝛomiſſionem pꝛedictam minime effe pꝛobata ſaltem, ita vt ad ademnationem deueniri poſſit. C Auoꝝ gcluſionem ego etiam vti veriſimam amplectoꝛ, ⁊ ſubſtan tialia duntaxat tangendo, dico in pꝛimis de hac conclu⸗ fione eſſe caſum in. I. municip ali in.iij.colla. c. xx. ſub rubꝛi. de gfeſſionibus, ſolutionibus ⁊ c. de cuius validitate, « ꝙ in loco debeat obſeruari non eft dubitandũ iuxta. l. omnes populi. cum his, que ibi tradunt Bar. ⁊ alij ff de iuſti. 2 iu. Ibi ctenim cauttur, ꝙ debitum a centum libꝛis. S. per te, flee non pzobetur nili de eo deponant quatuoꝛ teſtes ido, nei, vel ſaltẽ tres cũ facraméto partis. In caſu autem ifto neutrum adeſt, ergo ac. non pꝛimum, qꝛ de aſſerta pꝛomil⸗ fione facta per do. Joanneʒ non deponunt quatuoꝛ teſtes, vt eſt notum. C Nec etiam ſcd󰶄m, qꝛ iʒ tres teſtes tal pꝛo miſſionem factam fuiſſe teſtificentur, non tamen or ſtatu⸗ to, ſeu municipali igi pꝛedicte ſatiſfactum ex duobus quo rum alterum per ſe ſuſiceret. C simo qꝛ cum ipſis te⸗ R ſtibus non internenit ſacramentum partis pront ſtatutum requirit, non enim reperitur in toto pꝛoceſſu, ꝙ pꝛedicins Bernardinus aſſertam pꝛomiſſioneʒ fuo iuramento affee ruerit interneniſſe, ſiue ibi factas fuiſſe, merito fequitur eas non eſſe legitime, ⁊ vt ſtatutum requirit pꝛobatam. f Et cá in boc verba ſtatuti fint clara, non eft admittenda qneſtio voluntatis.l.ille aut ille. S. cum in verbis. ff de lega. ij. cus concoꝛd. de quibus ibi per glo. f Nulla enim dubitatio re manet, qñ pꝛo deciſione alicuius queſtionis habemus ca» ſum legis.l.illam. verſi.de modo. C. de colla.⁊. l. ancille. C. de fur.⁊ ita iſta iura ad hoc allegat Coꝛne.in confi xiij.ad buiue gſultationis. ij col. in. j. vol. ¶ Et licet hoc ſtatutũ videat󰵲 alieni a regula iuris cõis, f qua inſpecta ouo teſtes ſufficerent. l. vbi numerus. ff de tefti.« 2traid quod vicit, in oꝛe duo, veltrium tat omne verbum, vt babcf Mat⸗ thei.xviij.⁊ Deuteronom.xvij. ⁊ eft tex. in. crelatũ. de te⸗ ſtamẽ. ⁊ in capitulo, nouit.de indicijs.cuʒ fimilibue.T € fi cus de hoc fit aperta lex municipalis, ſeruãda oino eft vt.l. pꝛoſpexit. in pꝛin. ff ꝗ ⁊ a quibus ma. lib.nõ fi. qq; fi opus effet poſſet iſta municipalis lex optimis rónibue iuſtificati, fed cũ nó expediat, ⁊ anguſtia tẽpoꝛis id nó patiat󰵲, ſuꝑ eo nó inftabo, concludendo quod cum ſtatutum cum tribus teflibue requirat iuramentũ partis, qð iſto cafu pzeftitti nó fuit, n dicitur ſufficienter probata aſſerta pꝛomiſſio dotis. ¶ Et licet foꝛtaſſe pꝛedictus Bernardinus actoꝛ aliquã do petierit ſibi tale inramentum deferri, tamen pꝛo veritae te illud no pꝛeſtitit. fa ebi opus eſt facto verba no ſufficiũt l.ſi pꝛocuratoꝛeʒ. &.ſi ignoꝛantes. ff. manda.⁊.c.j. de eo qui mit. in poſſeſſionè cauſa rei ſernan. tradit Bartolus in.l. iam tamen. S. nunc videamus ff. indica. ſolui. ⁊ Alexand. in conſilio vigeſimopꝛimo.viſo pꝛoceſſu.pꝛope fines. libꝛo pꝛimo. vbi concoꝛdantes allegat. Non enim fufficit of⸗ ferre ſe paratum iurare, niſi re ipſa, ⁊ cum effectu iuraues rit, alioquin facile effet deludere pꝛedictum ſtatutum, vt in fimili arguit, ⁊ cõcludit Alexander in dicto confilio vige ſimopꝛimo. ¶ 1 Et cum iam diu ⁊ longo interuallo fene tentia pꝛima lata fuerit, iuramentum pꝛedictum amplius pꝛeſtari non poteſt, enz in pꝛincipio litis, vel in medio, vel in ipfa diffinitina ſententia, id eft parum ante vel parum poft pꝛeſtari debeat, vt. l. generaliter.verſi.omne igitur iue ramentum. iuncta glo. ⁊ doctrina Bartoli ibi. C. de res bue creditis. tradit Bartolus in. l. cum iudex. in prima oppoſitione. C. de fen. interlo. omnium iudicuni.⁊ Ale xander in cõſilio.cxx viij.ponderatis narratis. in fine. libꝛo ſecundo.⁊ dictnʒ fuit per enum ex clariſſimis Aduocatis. ⁊ ad iſtud fundamentum non inuenio faiſſe particulariter reſponſuʒ ( prout vere reſponderi non poteft ) nifi quate⸗ nus generaliter ad ſtatutum pꝛedictum reſpondetur quod non pꝛocedit in caufa dotis.de quo tamen infra plene oie cam reſponſionem illam toraliter repꝛobando. ¶ Sccun do ex alio non dicitur ſatiſfactuʒ pꝛedicto ſtatuto, quía fci licet in eo requiritur quod illi tres teſtes ſint idonei, at illi tres teſtes, qui teflificantur pꝛomiſſionè dotis factam fuiſ⸗ ſe, non ſunt teſtes idonei, vt nunc oſtendetur. ergo ⁊c. C 211 Ind autem offenditur fic, f teſtis idoneus dicitur, cui nibi! opponi poteſt, ⁊ qui dicitur omni exceptione maío:.ita vo lait glo.illa notabilis licet vulgata in. &. item verboꝛum. ſu per verbo, idoneos. inſtituta de inutili, ſtipulationib. quam ibi docto. communiter fequuntur aut expꝛeſſe, vt Poꝛe. 2 Jaſ. aut tacite, ⁊ non contradicentes, vt Joannes faber, Baldus, ⁊ Joannes de platea ⁊ Aret. hoc a voluit glo, ⁊ ibi ſequnntur Alberi.⁊ Pꝛepoſi. in capitulo pꝛimo de có, ſanguinitate, ⁊ affinitate cá ꝑcoꝛdatibus, vt p Alex. in 26, ſeptuageſimo, viſo conſilio. columma quarta in fine cus pꝛin cip.fequen.libzo ſecundo.⁊ per patruum ⁊ dominum meus Socinuz in conſilio quinquagefimoquarto. viſis teſtibus tertia columna.tertio volumine. aper Stephan. bertrand in confilio decimoquarto, etiam fi non eſſet. numero tertio. Zin conſilio. cclxxrg viſo pꝛoceſſu. numero (fexto. fecundo volumine. « Curtius tracta. de teſtibus trigeſimn ee | trigeſimaquarta cóclufione, ⁊dictũ fuit perclariſimos Aduocatos in tot allegationibus quicquid dixerit Pau de ca. in. l. fin. C. de 5 ffi contrarium voluit, qꝛ cõtra eii eft cõis opin.licet oꝛtaſſe, nec ipfe ab ea diſſentiat, vt in pꝛedictis allegatioe Conſi. d. Maria. Soci. i. vol. cc tij tutum noſtrum.in.c.xxj.cum non veniat ad illie interpꝛe tationem, non loquatur per viam regule, ſed particulari ter in cafu illo qui eſt modici p indicij iuxta doctrinã Mar, in. I. iij. S. eritqʒ differentia. ff vi bo. rapt, cum alis addu⸗ «tío per dominos Aduocatos. C Immo ex eo capitulo pꝛimo poteft argui pꝛo pꝛedicta opinio.nam fi in. c. xxj.ſta tuentce intelligerẽt idoneos teſtes, qui in tot nó repellun tur, cũ hoc non fit de iure cõmuni, vt dixi certe ficut in.d.c. j. dixerunt zoeclarauerunt ita etíá dixiſſent, ⁊ declaraſſent in capitulo. xxj. vnde cii non fecerunt credendum eft ꝙ no⸗ luerunt. l. j.. o autem ad ocficientie.C.oe cadu.tollen.⁊. c.ad audientiam,oe oecim. 7 bene facit.c.inter coꝛpoꝛalia circa medium in ver. vnde fi circa tranſlationem.de trans ſlatio.epiſ. C Moc ſic ſtãte dico q illie tribue teſtibus po teft opponi qð (int confanguinei vel affines pꝛoducentis, 10 fex eo enim ꝙ funt conſanguinei vel affines non oicunf integri, aut omni exceptione maioꝛes, ſed multũ de ipſoꝛũ fide diminuitur, iuxta not. per glo. in. l.etiam matris ff de pꝛoba. ⁊ per illam glo. ita dixit Mar. in. l. admonendi. col. II viij. ver. venio ad tertium. ff. de iureiuran. volens ꝙ cone ſanguineus vel multum amicus teſtis non facit ſemiple⸗ nam pꝛobatidnem, ⁊ non dicitur omni exceptione maioꝛ, vt etiam dixit Alex. plures concoꝛdantes allegando in có ſilio.xiij.ex his, que in themate col.v.verſi.item non eſt in teger, ⁊ in conſilio decimo octauo vifo pꝛoceſſu fcóa colũ. verſi.conſtat autem libio pꝛimo cum concoꝛdantibus ad⸗ ductis in pꝛedictis allegationibus, ⁊ vltra eos dico, quod hoc fuit dictum Specul. in tit. de teftib.S.j.verfi.fed nun⸗ quid frater, ver. generaliter oppo. refert, a fequif Albe, de roſa.in tracta.de teſtibus quarta colum.cum alie mul⸗ tis qui allegari poſſent, ſed gratia bꝛeuitatis, ⁊ quia hoc eft clarus dimitto. ¶ Similiter etiam poteft opponi quod ali quis ex eie magnam affectionem habet ad caufam , vt in pꝛedictis allegationibus oftendit. C Item etiam opponi poteſt, quod fuerunt pꝛoſenete, ſiue mediatoꝛes pꝛopter quod nedum fides eoꝛum diminnitur, (ed etiam in totum videntur repellendi, vt modo dicam.Siigitur pꝛedicta eis opponi poſſunt fequitur eos non effe idoneos, ſine omni ex ceptione maioꝛes, merito ergo non dicitur ſtatuto pꝛedicto 12 ſatiſfactum. C f Non obſt. modo quod per partem aduer ſaz allegatur quod ſtatutum pꝛedictum quamuis genera⸗ riter loquat󰵲 non pꝛocedit in cá dotis iuxta tradita p Salp. in. l. fi. in pꝛin. C. de iur, dot. ⁊ per Jaſo.in.l.pꝛima in quin to notabi. ff ſoluto matrimonio.Quoniam reſpondetur ꝙ boc finipIr poſitũ falſum eft, vera eft iſta concluſio quod immo ſtatnta generalia fi aliud non apparct etiam caufam dotis compzebendunt per regulam. l. in fraudes S. fina.ff. 13 de mili. te. f vbi pꝛo regula pꝛobat󰵲 ꝙ in generali diſpoſitio v ompzebenditur etiam caufa fiue perfona pꝛiuilegiata Arm . ali ſequũtur, ⁊ ita per regnlam. d. &. fin. tabi. C. vnde be r nor.ftoe regu. iur. ⁊ in. l. j. in vlti.no⸗ ſpecialiter d tamen caufa aut perfona reperíatur bifpofitio,« in bi E in €o oe quo loquitur generalie bicta.L finali. C. oe aur wine intelligit doctrinam Salp. in. qui ſubdit quod ita aie m a iſtad declarat, et per eum conſtat in fuo confilio quoc dtt in ciuitate Floꝛentie, vt AES E iuridice concludit quod get Mdarie vbi ompꝛebendit ſi in eo de quo lo As E" 15 le tum non reperiatur ſpetialiter. d. habere pꝛinileginm, e fe undas confilium fuum fait indicatum vt ipfe aſſerit in oie cta.l.ſecunda in fine, qui etiam idem conſuluit in ciuitate Ferrarie, vt patet in ſuo confilio xxxj. in caufa que Fer- rarie ybi in tertia columna verſiculo non obſtat ergo dictũ 14 Saly. f cõſiderando duos cafus dicit quod quando caue ſa dotis non reperitur babere pꝛiuileginʒ in eo de quo log tur ſtatutum dicitur includi in generali ftatuto, per regulas dicte. l. in fraudem. S. finali cum ibi traditis per Bald. € alios. Et iſtud ego credo veriſſimum pꝛout alias tenui le⸗ gendo dictã.l.pꝛimã.ſoluto matrimonio, nam in quarto notabili, ita banc materias declaraui, ⁊ vt ibi dixi glo.in.l. ſciendum in pꝛin. ff qui ſatiſda. cogantur cum ſimilibus ale legatis per Jaſo.in dicta.l.pꝛima pꝛocedit, quando circa id, quod noua lege generallter ftatuitur reperitur aliquo caſu ſpecialiter contrarium diſpoſitum.pꝛout etiam decla⸗ rat Deci. in dicto conſi. cccj. C Immo etiam in dicta. l. j. tentaui quod opinio Sal. in calu fuo non pꝛocedat confie derando, quod etiam illo caſu dos non reperitur ſpeciali⸗ ter babere pꝛiuilegim in eo de quo noua lex diſponit dicès quod alíud eft donationem ex caufa dotis non indige é re inſinuatione, in quo dos reperitur fpecialiter pꝛiuile⸗ giaria, ⁊ aliud eft inſtrumentum non regiſtrari in publie co arcbino, de quo ſtatutum loquebatur diſponens gene⸗ raliter, vt inſtrumenta non pꝛobent, ni(i fint in publico archino regiſtrata. Sed hoc non eſt pꝛeſentis ſpeculatio⸗ nis. idco oimitto . ¶ Et pꝛo veriſſima concluſione fr mo ꝙ generale ſtatutum etiam cauſam dotis compꝛehendat, fiin eo particulariter non reperitur pzinilegiaria per pꝛedi cta. Sed in pꝛopoſito noſtro in materia pꝛobationis can fa dotis non reperitur habere ſpeciale pꝛinite., fed ſicut in ceteris cáie requirunt󰵲 legittime pꝛobationes ergo «c.illud autem pꝛobatur ex traditis per Alexand. in pꝛeallegato 16 17 confilio. xíij.libzo pꝛimo in fecundo dubio vbi aperte vult in cauſa dotis probationee debere effe legittimas, ⁊ te⸗ fice fuper ea deponentes debere effe idoneos, iftud abſo lute pꝛeſupponunt Mar. ⁊ ali in dicta.l.pꝛima ſoluto ma trimonio.vbi aliquando dixi, ⁊ ita Bartolum ⁊ alios ibi allegando firmat Baldus nouel.in tracta.dotium in. xi. ſpeciali.ix.partis, ⁊ vbi hoc nullus expꝛeſſe diceret fae tis effet non reperiri contrarium. T quia regule ſtandum eſt inxta notata in. l. omnis diffnitio. ff de regulis iurie. pꝛiuilegia non fant multiplicanda. l. quod vero. ff de legib, iuncto capitulo pꝛinilegia.tertia diſtinctio. ¶ Et licet pꝛe⸗ dicta ſuſiciant ad pꝛobationem aſſerte promiffionie votis inualidandam, tamen vlterius, ⁊ ex abundanti dico pꝛedi ctos tres teſtes omnino repellendos, ⁊ nibil pꝛobare ex duobus. ¶ Pꝛimo quia illi fuerũt mediatoꝛes circa mae trimoniũ, ⁊ aſſertam pꝛomiſſionẽ dotis, vt ex ipſoꝛummet depoſitione, ac etiam ex depoſitione aliquoꝛum teftius pto parte rei conuenti examinatoꝛum conftat. C Quo ſtante nulla fides illie e(t adhibenda, vt de hot extat iudicialis ſententia que tranſiuit in rem iudicatam, ⁊ vbi etiam taleʒ fententiam non haberemus ita de iure dicendum eſſet, qꝛ I; doc. videant󰵲 aliqualiter variare T tfi magie cóie , ⁊ ve⸗ rioꝛ opi.vr ꝙ mediatoꝛes, ſiue pꝛoſenete non funt idonei teſtes ct volẽtes, niſi vtraqs pte ꝑſentiẽte, ita in pꝛimis voe luit gl. in ver. ꝙ fi ẽt adnumeratoꝛẽ in. &. in his vero in auc. de inſtru. cau.⁊ fi.qð󰶄 é vr ſentire Jo. and. in. c.dilectoꝛũ de teſt. cogẽ. yt ibi dicũt doc. ⁊ ibi epꝛeſſe ita firmát Imol.ij. col. ver.ſed an tũc poterit (ponte teſtificari dicẽs bác opi, eflc verioꝛẽ Car. j. col. ver. in glo. in fi. ⁊ Fel. in. j. col.poſt pꝛincip. idem voluit Alex. in dicto confilio decimotertio. quinta col. ver. item per. d. rationem, ⁊ ita etiá firmat Ste pba. aufre. in tracta. dt repꝛobatione teſtium in ver. mes diatoꝛ, ⁊ demũ poſt alios plures quoe allegat ita t5 Joan. crot. in tractatu oe teſtibus car. decima quarta columna in verſiculo vigeſimo queritur dicẽs ꝙ ita cõmuniter tenetur, 18 C (£t pꝛo iſta communi opi.quafi per oée allegatur.c. j. cum glo. penul. de teſti. lib. vj. per locii a ſpeciali, n fi fpecia le et in crimine ſymonie, vt mediatoꝛ ét vna parte inuita te (cef, vt ibi dr ſequit󰵲 ꝙ in arfü ct co is regula. ¶ Et ni, hil obſt.ꝙ iſti mediatoꝛes ſalariũ non baberent, qꝛ ex eo nibilomagis ſunt admittédi cũ remoueant󰵲 roóncaffectióie quam — — 20 we *. CEA CO NS I ; babent ad cauſam, vt ſcilicet impleatur, firmum ſit, q ipſi ſua mediatione curarũt ſieri, vt tradit Ale x.poſt alios quos refert in. d. conſi.xiij. v. col. ⁊ ita etiam volunt doc. in. d. c.dilectoꝛum, ⁊ fere omnes alijſupꝛa allegati, quod etiã voluit XDartbo.caffea.in 2f. xvij. viſo ꝓceſſu. v. col. nu. xi. ¶Secundo etiam vir pꝛedicti teſtes repellendi fen nibil probare ex eo quía ipfi infcóo eoꝛum examine fe referunt ad ea que depoſuerunt. in pꝛimo in quo illoꝛum dicta, ⁊ at teſtationes fuerunt nullius momenti pꝛout poftea per ſen⸗ tentiam fuit declaratum, que tranſiuit in rem indicatam. ¶ Nuo ſtante (accedit pulchꝛa, ⁊ nobilis deciſio doctoꝛũ Cóiter recepta, (cs ꝙ qfi teſtis fuít nó legitime examinatus ita ꝙ eius ocpofitio fif nulla fi poftea legitime examinatus Dicat fe reponere, ⁊ teſtiſicari, vt alias depoſuit, talis de pofitio ſic relatiua nibil pbat ita recte intuẽti volnit Bal. in. l. inſiurandi. in. j. q. in. l. fi. in vltima. q. C. de teſti.duʒ in vtroqʒ loco ꝑcludit nibil ꝓbare eos, qui dicunt öõpono, vt in alia teſtificatione dixi, ſi enim tunc non pꝛobant, ⁊ pꝛima teftificatio fuit nulla ſequitur, ꝙ dictis teſtibus nulla fides debet adhiberi, ⁊ ita tenet ſubtilis Are. in. l.legata inutili⸗ ter. j. col. ff de lega.j.⁊ in.c. cum in tua. de teſtib. vbi etiam Felxy. ſequitur in.ij.col.ver.ſcdo limita, ⁊ ſequitur etiam pa truus ⁊ do meus Soc. in ꝑſi.xcviij.als ↄſului.mihi.ix.col. infi. in pꝛin.ſequentis.iij. vol. ⁊ videtur velle Coꝛn.in có ſil. loj. vr pꝛio aſpectu.col.fi.j. vol. C f Pꝛo quo facit foꝛ tis ratio, nam teſtis debet expꝛeſſe, ⁊ explicite dictum faus deponere, vt fic indici appareat , quo vultu, quo coloꝛe, ⁊ qua mentis rrepidatione deponat iuxt. l.de minoꝛe &. toꝛ⸗ menta ff de queſt. ⁊ bene facit. . ij. h. j. ver. tu magia fcire potes. f de teſti. f ⁊ pꝛopterea teftimonium non poteft pie ſtari per teſtem, per ſcripturam puta teſtificoꝛ, ⁊ depono pꝛout in ifta fcriptura manu mea facta continetur fs debet viua voce ðponere, vt eft tex. in.c.teſtes. ij. q. ix.⁊ in. c. a no bis. vbi per docto. de teſti. habetur per Imo. Abb. ⁊ Fely. in. c.teſtibus.eod.titu.⁊ tradit Stepha.aufre. in. d. tracta. de repꝛoba. teſtium in verbo teſtis, ſie igitur vr ꝙ non pꝛo⸗ bet iſta depoſitio, depono vt alias depoſui, qꝛ tũc iudex nõ poteft cognitionempzedictam ſuſcipere, aut animum ſuuz infoꝛmare, ⁊ ita per hanc rationem in banc opi. dicit fc in clinare Fely. in. d. c. cum in tua. C Fateoꝛ tamen pleroſq; docto.tenere ꝑtrarium, € pꝛopterea in hoc non facio capi rale fundamentuz. C Sed qꝛ ſatis rationabile er placuit lind cum alijs de quibus. 5. retuliſſe, ⁊ſi cui non placeat, velit coy depoſitiones ſic relatiuas confiderare , vel foꝛte etiam dicat, ꝙ immo non funt ita relatiue vt ſit locus pꝛedi cte opinioni, negare tamen nó poterit eas vti nouae depo⸗ fitionce ꝑſiderandas eſſe, qꝛ alias effent nulle fi folum 2ff? derarentur, vt pꝛius facte, cum ille per ſnĩam fuerit declara de nulle, eo cp ante litem motam facte fuerũt. ¶ Et ſi none ſunt iam verum eſt, ꝙ ex nouis conſtat illos teſtes fuiffe me diatoꝛes, ⁊ boc vltra depoſitionem rcuerendi Pꝛepoſiti X alioy teſtium per reum pꝛoductoꝝ, merito ergo ſequetur eis nullam fidem pꝛeſtandam vt in fnía declaratum fuit, in qua of fi ex alis conſtabit ⁊c. Non qꝛ ex depoſitis per eof dem non conſtaret, ſed qꝛ ille tales depoſitiones erant nul le, « ita eis fides non erat adhibenda, vt in pꝛedictis alle⸗ gationibus plenius deducitur. C Concludat󰵲 itaq; ex pte dlictis aſſertam pzomiffionem dotis legitime pꝛobatam nó 121 eſſe per pꝛedictos tres teftee . ¶ Et tanto magie hoc dicẽ dum eſt, qꝛ ex parte rei ꝑuenti iuridice, legitime pꝛobatur pꝛomiſſionem pꝛedictam factam non fuiſſe per teftes ci, gniſſimos, ⁊ qui fint omni egceptioe maioꝛes. C f £r [5 ſu per negatiua deponant, tñ qꝛ deponunt de ea cobartata lo co, ⁊ txe dicentes pꝛomiſſionem predictas fieri non potuif ſe, quin ipſi qui pꝛeſentes erant non audiniſſent eoꝝ depoſ tio ita eft admittenda ficut fi ſuper affrmatiua deponerent iuxta tradita p Cur.ſenio.in. d. trac.de teſti.ĩ ꝑclu.ccxxvij. ¶ Et quamuis pare aduerfa aliqua alleget ad pꝛedictam depoſitionem eneruandam tamen re vera parum, aut veg rius nibil obflant vt plene, ⁊ ſapienter per dominos 24d, nocatos in eoꝛuʒ allegationibus oftenditur, ego libenter luper eis me extendiſſem, niſi tempoꝛis anguſtia cum multi tudine occupationus fuiffet impedimento, etenim maxima conſultantis inftantía mibi quodammodo calamus de ma XII 20 nu eripuit. Et fimiliter etiam non nulla tetigiſſeʒ circa affer tam confeſſionem domini Joan. rei conuenti, ⁊ etiam cire ca pꝛetẽſam famam de aſſerta pꝛomiſſione dotis in quibus pars aduerſa ſe fundat cum in veritate neutra ſit legitime pꝛobata, vt per excellẽtiſſimos Aduocatos efficaciter oſtẽ ditur, ſed caufa pꝛedicta cogo? finem imponere ena cii pie dictis Aduocatis concludẽdo affertam promiffionem do tis minime pꝛobatam effe legitime, ⁊ vti opoꝛtuiſſet, ⁊ con ſequenter dominum Joan. de Alexandris reum cóuentus omnino eſſe abſoluendum a petitis. Laus Deo. Mar. Soci.iunioꝛ Juriſconſultus Padue legens. & C A S V C Petrus matbeus de Sauoꝛinis de Fauentia habens tres filios, vʒ Scipionem, dominam Letam, æ dominam Conſtantiam tradidit nuptui dominam TLetam cum dote librarum. 3 oo. Bononeoꝛum ex poft cus vellet nuptui tra dere dominam Conſtantia alia m eius filias, decreniſſetqʒ ei pꝛo dote dare lib. 400. bononeo.volens equiparare ois ctae eius filiae circa dictas lib. 400. pꝛomiſit pꝛedicte do⸗ mine Tete lib. ioo. bononeo. per publicum inſtrumentuz, « per infraſcripta verba vz, pꝛedictus Petr.matheus non vi, non dolo, aut metu, ſed ſponte ⁊c.fuit confeſſus, ⁊ con tentus per ſe, ſuoſq; heredes fe effe verum, purum, ⁊legiti⸗ mum debitoꝛem dicte domine Z ete in lib. oo. bononeoꝝ pꝛo equiparatione cum alia eius filia pꝛomittens.d. Pe- trus matheus dicte domine Lete pꝛeſenti pꝛo ſe, a ſuis be redibus, ⁊ cum conſenſu eius mariti ſtipulanti dictas libꝛ. centum bononeoꝛum dare, ⁊ ſoluere, quando potuerit, ⁊ habebit commodum, ⁊ cum omni ſua commoditate. €. Et in eodem publico inſtrumento ipſa domina Teta, cũ eius mariti conſenſu, ſimul ⁊ domina Conſtantia altera fi⸗ lia dicti Petri mathei volentes erga eoꝛum patrem agno ſcere bonam fidem pꝛo dictis lib. 400. pꝛo qualibet earum fecerunt finem , ⁊ quietationem dicto earum patri prov mittentes vlterius nibil petere de bonis hereditatis dicti carum patris, vel matris earum, cum pacto tamen, quod ſi Scipio ſilius icti Petri mathei, ⁊ frater ipſarum dece⸗ deret (inc filije mafculie pꝛedicte domine Teta, 2 Conſtan tia babeant regreſſum, a petere poffint partem fibi tangen tem in hereditatibus earum p3te,« matris put bec omnia latius ín publico inſtro conſtant, cuius copia tranſmittitur. Poſt pꝛedicta ſuperuixit dictus Petrus matheus cire ca annos vigintiquinqʒ a poſtea deceſſit ſuperſtite Scipio ne eius ſilio, ⁊ bfde vniuerſali iam funt anni. viij. vel circa. ¶ einde iam annie duobus elapſis deceſſit Scipio pꝛe- dictus fine filije maſculis, ſuꝑſtitibus tribue eius filiabus ⁊ heredibus, vʒ domina Andrea domina Iſabeta, ⁊ oov mina Helena, quaꝝ due iam ↄdigne, ⁊ 2decéter nupſerũt. €. Et cum vſq; in hanc diem libꝛe centum ,vet ſupꝛa pꝛomiſ fe domine Tete nunq; fuerint folute ipfa volens ius ſuum pꝛoſequi pꝛo executione pꝛedicti inſtrumenti publici iuxta foꝛmam ſtatutoꝛum Fauentinoꝛum petit a pꝛedictis filia, bue Scipionis, ⁊ per mediam perfonam eius heredibus in effectu dicti Petri mathei pꝛedictas lib. centum. € Contra quam plurima opponuntur, vt in pꝛoceſſu deſu⸗ ptr facto apparet, cuius etiam copia tranſmittitur. C Auibus ſic ſtantibus queritur quid iuris. Et petitur ab excellentia veftra tanquam a ſapientiſſimo viro, vt ſuo con filio declaret, que fint future partes magnifici domini Po teſtatis Fauentie in iudicando in pꝛedicta caula. * SVM MAR TIVM 2 ¶Donatio inter patrem, ⁊ filiam caufa dotis valet. C Suramentum confirmar donationem inter patrem, ⁊ filium in poteſtate. ud C Pꝛomiſſio certe quantitatis pꝛ filie eo qp tantum intendebat al ditionem fi alteri betur, C Pꝛomiſſio dotis facta filie cum pater potuerit, «com modum fibi trit beredem eius obligat fimpliciter. C Pꝛeſcriptio in actione pfonali nó fit p debitoꝛẽ ſciẽtẽ. Conſi. do. Mar. Soci ij. voln. cc iiij o augmento dotis vai teri dare non habet con " 20 $ 6 7 8 9 MARIA: Pꝛomiſſio a donatio inter patrem 4 filiam licet alias non valeant, ex canſa tamen dotis valent. gn Donatio iuramento firmata inter patrem ⁊ filiam valida 35 0fcitur. ?! | bsc. Interpꝛetationi locus non eft cum verba fatie clara funt, Pꝛomiſſio per patrem oni filie facta ín augmentuʒ dotis vt equiparetur alteri filie habet conditionem fi alterifi lie tantum fit in dotem datum. Pꝛomiſſio (i pꝛo tote ⁊ parafrenalibus babet conditio⸗ nem fi matrimonium ſequatur. ET Diſpoſitio feu pꝛomiſſio conditionalis conditione non im pleta non ſoꝛtitur effectum. Nemo fine actione experitur. Cauſa pꝛopꝛie eſt de futuro. Argumentum a veriſimili mente diſponentis valet. Et falſitatis habet imagine, quod a veriſimili remotũ eft. xo Aerba illa in inſtrumento pꝛomiſſionis poſita, quando po tuerit habebit cõmodum, ⁊ cum omni fua commodi⸗ tate, quid inpoꝛtent. | 11 Donatoꝛ quando conuenitur virtute donationis facte es alienum deducitur licet in alijs habentibus piluilegius ne conueniantur vltra q facere poffint , nó deducatur. 11 Dignitatis perſone ratio ſemper baberi debet in obliga⸗ tis in q tum facere poſſint. 13 eres beredie pꝛimi defuncti eft heres. | 14 Piinileginz, ꝙ quis teneatur inquantus facere poteft, nó - tranfit ad heredes as Clerilimile eft quem non minus diligere filiam, d$ neptez. 16 In pꝛomiſſſonibus inſpicitur id, quod actum eft, fiue ex» - pxefie fiue veriſimiliter. | 17 Pꝛeſcriptio nonvalenti agere non cuꝛrit. 18 Malefidei poſſeſſoꝛ m communem opi non pꝛeſcribit. 12 Debitoꝛis mala fides in actionibus perſonalibus pꝛeſcri ptionem impedit. : ipe 5 & CONSILIVM & N 9 EM H Dominus verba mea in NV. 3 rigat viam veritatis c inftitie. C 3n cafu predicto ad me tranſmiſſo per 37/3| magnificum Poteſtatem Fauentie requi fint future partes fue Magnificentie in iudicádo viſo pꝛi⸗ us inſtrumento pꝛomiſſſonis libꝛarum centum bonon.fa⸗ Cte do. ete per patrem eius, ac deinde pꝛoceſſu in pꝛeſen ti caufa facto omnibuſq; mature coſideratis pꝛo pꝛeſentis conſultationis vera refolutióe quatuoꝛ veniunt diſcutiẽda. C imo vtrum talis pꝛomiſſio de iure valuerit. C Se⸗ cundo qualis ſit. C Tertio an venerit dies eius, vt ficpeti poſſunt dicte libꝛe centum. C Quarto an contra talem pe titionem obſtet exceptio pꝛeſcriptionis C T Circa pꝛimuʒ parum eſt inſiſtendum, ⁊ concludendum eft pꝛedictam pꝛo miſſionem de iure tenuiſſe, nam licet alias donatio inter pa trem ⁊ filiam in poteftate conſtitutam non teneat. l. dona⸗ tiones. C. de dona. inter vir. ⁊ vxo. tamen quando ex cau⸗ fa dotis pater aliquid ſilie donat, vel promittit talis dona⸗ to vel pꝛomiſſio de iure tenet ⁊ conſeruatur ſpeciali fano⸗ e dotis, vt eft tex. ⁊ ibi omnes docto. dicunt in. l. pompo⸗ pas pbiladelpbue.ff.fami.berc. pꝛout ſapiẽter in cafu ito tripfit clariſinus dominus Andreas ſeuerolus aduoca⸗ tus domine Lete pꝛedicte. Et vltra eum ita in terminis de a dDal.noud.in tracta. dot. in vlti. pꝛinilegio concer/ quinte GR ante contractum matrimonium, ceft in fine ctapꝛ omifio bind a. E. Pieterea ex alis etiam pꝛedi⸗ clariſſimum Z tur valida, ⁊ obſeruanda, vt per pꝛefatũ menti, quod per cod maxime pꝛopter vinculum iura menti vires etiam iu pꝛeſtitum fuít,T nam pꝛopter tura luz plene per j Parem,c filia donatio valida red Mal 40 tene Roma ore edictum deducitur. Et faramentiin pp fre dhfo bane in mnctam de virus ecunda ⁊. ij. col. ii un Come. confi cccvj.o d - in confi.rcj.vifa toli PAUUO v dominus men S Goo i u € Olligenter Ponderata.iij colum verf, et SOC Is. quo ad pꝛimuz. ⁊ Deci.in confi. yyy.ey. yl tiouiter impꝛeſ⸗ fie cum fit p Zümericue pꝛima ⁊. j. col. cum multíe cone coꝛdantibus, que ad boc allegari poſſent. ¶ Circa ſecun⸗ dum ſimilter non videtur dubitandum, verba etenim pꝛe⸗ dicte pꝛomiſſionis directa ad obligandum impoꝛtant pꝛe⸗ fentem puram obligationem, nam in inſtrumẽto dicitur, ꝙ Petrus Matheus pater pꝛedictus confeſſus ⁊ conte tue fuit fe effe verum purum ⁊ legitimum debitoꝛem domi ne Lete eius ſilie in libꝛis centum bononeoꝛum ⁊c. f vnde cum verba ſint ſatis clara non eſt locus alicui interpꝛetatio ni iuxta. l. ille aut illeS cumin verbis. ff de lega.iij.cum ſi⸗ milibus. Et fic concludendum eft obligationem pꝛedictaʒ (pꝛont verba fonant)effe puram. C Sed contra bocnó parum videtur vꝛgere, qꝛ dicta pꝛomiſſio que fuit facta in augmentum dotis dicte domine Lete, dicitur facta, vt illa in dote ſua equiparetur domine Conſtantie alteri filie dicti Petri AMathei cui ipſe pater intendebat bare pꝛo dote li bꝛas. 400. cum dicte domine Lete ſolum dediſſet libꝛas. zoo. vt clare dicitur in inſtrumento, ⁊ ꝑſequenter vide, ꝙ talis pꝛomiſſio babeat conditioné,vs ſi dicte domine Con ſtantie dentur libꝛe. 300. pꝛo dott ſua, nam videtur neceſſa rium pꝛius illud impleri, vt fic detur extremũ cui dos domi ne Lete equeiur, alias dicta conditione non impleta , ⁊ fic illo extremo deſiclente nó videtur, ꝙ talis equiparatio fit conſiderabilis, cuʒ non entis nulle (int qualitates. l. eius qui in pꝛouincia. ff ſi cer. pet. ⁊. c. ad diſſoluẽdum de deſpõ ſa. impub. f ſicut in fimili dicimus ꝙ fifiat pꝛomiſſio pꝛo dote, ⁊ parafrenalibus babet conditionem fi matrimoniũ ſequatur, ⁊ dos fiat iuxta quam paraftenalia conſiderari poſſent, vt per Coꝛne. in. d. conſi.cccvj. colũ. pen. Sed fic eſt, ꝙ in pꝛoceſſu non conſtat dicte domine Conſtantie eſ⸗ (c datas dictas libꝛas. oo. immo nec ꝙ matrimonium có traxerit, ergo dicta pꝛomiſſio tanquam eius conditione nó impleta non videtur poffe ſoꝛtiri aliquem effectum. l. cede re diem. ff. de ver. ſig. ſic nó v ꝙ Petrus matheus, vel eius beredes poſſint dici obligati, merito non videt, ꝙ ha beat locum ſtatutum contra obligatos ex publica fcriptue ra, ⁊ſic etiam ꝙ nulla aduerſus eos competat actio, ⁊ pꝛo pterea videtur domina Y.cta a fua petitióe repellendaf ci nemo fine actione experiatur.L.fi pupilli. S. videamus ff. bengo.geft. ⁊ in hoc videtur fieri maximum fundamentũ per excellentiſimum dominum Achilem beccaluua ad uocatum heredum. d. Petri matbei,z(vr verum fatear) pulchꝛum eſt fundamentum, ⁊ pꝛimo aſpectu videt󰵲 mul⸗ tum applandere. C Sed tamen hoc non obſtante verum eſſe arbitro: obligationem pꝛedictam effe puram, ⁊ pꝛo re ſolutione difficultatis conſidero, ꝙ pꝛedictus pater fecit dictam pꝛomiſſionem domine Tete ea caufa qꝛ ſcilicet vo lebat dare lib. 400. domine Conſtãtie, ⁊ volebat filiae pꝛe dictae eſſe equales, vt clare dicitur in inſtrumento. Quo ſtã te dico, ꝙ ſi bene conſideretur dicta pꝛomiſſio, ⁊ mens Pe tri mattbei patris dona tis, vt ſupꝛa cognoſcetur(⁊ ita ego arbitro: verum) ꝙ cauſa. d. donationis non dicirur actua» lis numeratio libꝛaruʒ. 400. facienda domine Conſtantie. ſquia cum illa fit futura non poteft dici cauſa, que folet di ci de pꝛeterito, vt.l.ſ ita legatum ſit. ff de condit.⁊ demon. fed caufa dicitur decretum ⁊ deliberatio ipſius patrie vt'p batur in dicto inſtrumento in ver. ⁊ cum fit ꝙ . d. Petrus matbeus rc. dum ſubditur, a eidem domine Conſtantie intendit, ⁊ vult bare ⁊ c. quod certe tẽpoꝛe pꝛomiſſionis iag erat, ⁊ ſic dicetur caufa de pꝛeterito ſecundum ſui naturam a hoc demonſtrat etiam illa verba cum ſit, que exponuntur vulgariter concioſiacoſa, vt per Bar. in. L demonſtratio. g. quod autem. j. queſtione. ff. de conditio. ⁊ demonſtratio. C Capiendo ergo pto caufa buius pꝛomiſſionis tales ani mi peliberationem certe dico ꝙ caufa fuit vera, quia vere ita decreuerat, vt ipſemet aſſeruit, ex qua cõfideratione tol⸗ luntur penitus omnia in contrarium adducta. ¶ Et licet illa delibet atio tenderet ad numerationem 0» mine Conſtantie facienda, ⁊ illa foꝛte facta non fuerit (cu facta non pꝛobetur, tamen caufa pꝛopꝛia dicte pꝛo⸗ miffionie rcfidet in illa deliberatione, que vera fuit, ⁊ qua ſtante Petrus matbeus pater voluit eti liberalitate in. d. dominam Z etam de. d. libꝛis centum. €L Et qp ifta cons fideratio : ideratio fit veriſſima in propofito oftéditur ſic. Ponamus Ld 10 a LN * 12 CONSTI. ꝙ poftfactam iftam pꝛom iſſionem domina Tonſtantia ta tim innnpta deceſſiſſet ita ꝙ ei dos illa dari non potniſſet, num iſto cafu dicemus banc pꝛomiſſionem enanuiſſe. Cer te nemo fani capitis illnd diceret, ſed valniſſet, ⁊ multo ma gie, qꝛ ſcʒ vbi non effet ile pater daturus dotem do. Con⸗ Hantie facilius illas libꝛas centum. d. Lete ſoluere potuif let, quam facilitatem, commoditatem ſoluendi dicit󰵲 con⸗ ſideraſſe in. d. pꝛomiſſione exequenda, vt modo dicaʒ, ſi. n. voluit effe obligatus quando libꝛas. cecc. domine Conſſa tie dediſſet, foꝛtius videt, ꝙ voluerit teneri in illo caſu moz tis eius pꝛopter maioꝛem commoditatem ,aucten, multo magis. C. de epif. 4 cleri.cũ ſimilibus, ⁊ ( ni fallo: )qui con trariumillo cafu refponderet longe erraret, ⁊ cótra verofi milem mentem ipſius donantis loqueretur.] a qua veroſi⸗ mili méte licita eft arcumétatio.L.non eft veroſimile in pin cip. ff qð met.cau. cum fimilibue, v tradit Bal. in. l.j.terria colum. C. de ſeru.fugi. dicens ꝙ imagines falſitatis babet quod eſt remotum a verofimili tradit etiam Alexan. in con fil. xxvij. in cá ⁊ lite. in fi. ij. vol. ⁊ Jaſ.in.l.ſi extraneus.ij. co lum ff. de condi.ob cauſam, ⁊ ad iſta optime faciunt dicta Per patruum, do.meum Soci.in conſi.c.ſuper controuer ſta.iij colum.ii.voln. Cum itaq; caufa pꝛomiſſionis fuerit pꝛedicta animi deſtinatio, que vere iã pꝛeceſſerat non cft di cendum illam pꝛomiſſtonem habere aliquam conditionem vel dependentiam ex futuro quantum ad obligationẽ, fed fait pura, vt verba inſtrumenti fonát, ⁊. S. pixi. Nec ob. quod dicebatur non eſſe cui ſiat illa equiparatio, ſi non fue rit data dos. ccc. libꝛarum do. Conſtantie qꝛ nó entis vc, C Anoniam reſpondetur, ꝙ arqumentus pꝛocederet, qua do pater fimpliciter nulla expꝛeſfa quantitate pꝛomiſiſſet equiparare dotem . d. Lete.doti domine Conſtantie, ſʒ non fic eft in cafu noſtro, nam pꝛomiſſio facta fuit de certa Quá; titate 4 fic non expectat aliq; fui occlarationem,« certeto tis id eſt, qꝛ canfa ipſa.i.deliberatio animi. d. patris iaʒ erat certa.ſ. de dandis libꝛis.ccec. pꝛo dote.d. Conſtantie ⁊ ſic cquipar atio dotis.d. Tete. ĩam habet cui fi at, vz doti do⸗ mine Conſtatie iam in mente patrie deliberate. ¶ Et ex bis circa ſecundum dubium concindo ꝙ obligatio fuit pu ra, vt. d. dixi. fi, qð ĩ ö i 18 xi. C Fateoꝛ tñ 05 ipſius obligationie executio ata fuit in tempus quo ipfe pater potuiflet ſine eius icó moditate ſoluere. d. libꝛas centnm vt clare dicitur in inſtru mento. Nec dicatur, ꝙ ex illie verbis, quando potues rit, habebit commo dum c. reddatur obligatio conditio nalis qꝛ vt ex fine inſtrumenti apparet nó adicijunt󰵲 ad qua licandam obligationem, que oicif pure facta, vt &.eft oc» móltrati fcd tãtũ adicijuntur executioni ipſius, obli.que ꝑ llla verba dicitur (vt modo dixi Joilata in tẽpus, quo ipfe pater commoqẽe ſoluere potniſſet, pꝛeſupoſita tamen femp fir ma, ⁊ pura obligatione de dãdis aliquando.d. centum libꝛis. ¶ Circa tertium dubiũ pꝛo eius reſolutione Ops videre quem fenfum babeant illa verba quando potuerit, babebit commodum, cus omni (na commoditate, de qui bue in inſttumento, ⁊ certe impoztát ꝙ pater foluere tene bitur ⁊ illam obligationem exequi cum ere alieno deducto 4 ſalua digni tate fna potuiſſet, vt ef tex. in. l. nepos pꝛocu lo ff de verbo. ſignifica. ⁊ in. l. anus neptis in fi. ff. de iur.do⸗ tium ⁊ vtrobiq; notatur ⁊ loquũtur illa iura in terminis no ſtris, quando ſ.pꝛomiſſio fit ex cauſa dotis, ⁊ in hoc cõcoꝛ dant clariſ. Aduocati vtriuſqʒ partis. ¶ Et vltra ego di co ꝙ tantum iſta verba videntur impoꝛtare quantum do⸗ natoꝛi conceditur a. l. vʒ vt ab eo exigatur ſolum in quantũ facere poteſt. Nam L in alis habentibus pꝛiuilegium ne conueniantur vltra quam facere poſſint non deducatur es alienum vt. l. ſunt qui in id. ff de re ind. in donatoꝛe ſecus eſt, qñ. ſ. conuenit󰵲 ex pꝛomiſſione cã donationis facta, quía tunc et es alienum deducitur. l. inter eos. G. fi.eo.titu. « in omnibus obligatis inquárum facere pñt pꝛo regula dicit € fp debet baberíratío dignitatis pfone put poſt Imo. 2 Cu. voluit Alex. loquens in marito in. l. (i maritus in fi. ff ſolu.ma.⁊ refert (a generaliter loquẽdo) ſeꝗt󰵲 Deci. in. l. bitte ꝓpe fi. ff de reg. iur. ¶ Sic ergo ocludif. ꝙ donatoꝛ ex tali cã conuentus qui vltra q; facere poffit non os conue niri deducit es alienum, ⁊ oʒ in eo haberi rõ dignitatis. * 14 15 16 37 18 A HM. 21 ¶ Auo ſtante fequit ꝙ in cafu nfo pꝛomiſſio facta de fol uendo p pꝛedictum Petrum matheũ cũ (ine incómodita te porniſſet facit eii equalẽ donatoꝛi in pꝛiuilegio qð habet ne cóneniat vltra quà facere poſſit, cũ ⁊ in cafu nro fir es alienũ deducẽdũ ⁊ dignitatis ratio habẽda pꝛont S. dictũ fuit. C is ficflátibus dico, ꝙ fi viueret ipſe Petrus ma theus, ⁊ex cã.d.pꝛomiſſionis conueniretur oporteret foꝛte pꝛobare, ꝙ ipfe comode ere alieno deducto, ⁊ ſalua eius di gnitate ſoluere poſſer, ⁊ in eo caſu poſſent ꝓcedere diplura eleganter p clariſſimũ dominũ Achillẽ pꝛefatum allega ^ ta, ſediſte non eft caſus nofter flam non ipfe (q iam per aliquot annos deceſſit) conuenit (ed eius neptes, q ex p» ſona ſcipionis pẽis eay cui funt hĩdes dicunt󰵲 heredes. d. Petri matbei eaꝝ aui f cum bte bidie fit ẽt bze pꝛimi de functi. l. fi. C. de here. inſti. in quo caſu dico ceſſare illã oifa putationem an còõ mode ſoluere poſſint, vel ne. QAm illud pꝛiuilegium ſolũ ipfi pꝛomittenti cõpetebat nó aũt tranſit in bidce et fi fint de liberis vt.l.ſci endũ. ff. de re iudi. ⁊ ibi notatur ⁊ ( ni falloꝛ) pꝛopꝛia, ⁊ veroſimilis mẽs.d.pet. mat. non fuit vt reſpectu hĩdum ſuoꝝ maxĩe in occurrenti cafu debeat conſiderari, an cõmode ſoluere poffint ad dã⸗ num. d. dñe Z ete filie, cũ iſte ſilie ſcipionis hĩdes pꝛedicte fint eius neptes T veroſimile eteniʒ eft qué non minus dili gere filíam,q5 neptem.L (i eina mre.C.de bon. mater. ⁊ tra ditur in.l.i.C.de condi.inſti.tradit ẽt Fulgo. in confi. viij. ſolumutia fecit teſtm.⁊ patruns ⁊ do. meus Soci.in.l. cum auus.xlv.col.cum multis ſequentibus. ff. de condi.⁊ demò. cum multis cõcoꝛdantibus, que allegari poſſent. Quo ſtã⸗ te ab ipſius Pet. mat.veroſimili mente arguẽdo iuxta no. coiter.in. l. tale pactum. G. fi. ff. de poft.oàm efl qð pꝛedicte hĩdes ad dictas libꝛas cẽtũ oĩno teneant󰵲 C 1 Ad quod facit. d.l.nepos pꝛoculo de ver.ſignifi. in ver. pꝛoculus pu tat cc. vult.n. ibi tex. ꝙ in huiuſmodi pꝛomiſſionibus inſpi citur id qð actum eſt, quod intelligo fime expꝛeſſe, fiue vero fimiliter per not. in. d. l. tale pactum. &. fi. C Et op ifto cafu mens pꝛedicti Pet. mat. fuerit vt ifte hĩdes fimpliciter te» neant oftat ét qꝛ ipſe voluit, ꝙ ét partem fue bidíratie, ⁊ et mrne.d.dña Z etapeterepoffit cum defecerit linea ma⸗ fculina vt patet (n.d.inftrumétoin ver.ſed cum boc zc. £x quo arguitur, quod in perfona ſuarum neptum, vbi maſcu li deficerent nó 2fiderauit béri alíquem reſpectũ ad cómo» ditatem, vel incommoditatẽ ſoluendi, ⁊ ita ex pꝛedictis cov cludendum eſt. ¶ Licet ẽt fi cõmoditas eflet ipſarum ne- ptũ attédéda poflct dici, ꝙ pe ſſint cõme de. d. libꝛas cẽtũ ſolnẽ cũ ille fint qd minimi in hĩditate valoꝛis ad minus li bꝛaꝝ qtnoꝛ miliũ.⁊ ipfe cũ fint nupte,eEnuptuf, ⁊ apð cay viros pmáfurepoft dores cay pay aut nibil egere poſſunt. Sie igitur ex pꝛedictis concludo diem iam din veniſſe, vt d. libꝛe cẽtũ ſolui debeãt a ꝑ. d. dñaʒ Letaʒ iuſte eas petitas effe pꝛo executide oictiinftruméti £m foꝛmaʒ ſtatuti Fauẽ tíni ſub rubꝛica q liter ꝓcedat󰵲 2 obligatos ex publica ſcri⸗ ptura. Nec dicat󰵲, ꝙ fi ſumus i pſonaipſius ꝓmittẽtis, ſed in ꝑſona hĩdum eius, ⁊ per mediã pſonã alterins Am nulli dubiũ eſt in cafu ifto ét 2 tales bzdee here locuʒ dictũ ſtatntũ iuxta ea que tradunt Bar. a ali maxime Alexan. in. I. poſtulante in pꝛin. ff. ad trebel.⁊ bec circa tertium. Circa quartum ⁊ vltimum abíqs aliqua befitatióe con cludendum eft petitioni pꝛedicte nnllam pꝛeſcriptioneʒ op poni poſſe. Nam aut volumus, ꝙ Peirus matbeus vi, uens non habuerit cõmoditatem ſoluendi a fic gp aduerfus eum agi non potuerit. f ⁊ non eſt dubium, ꝙ pꝛeſcriptio non potuit currere, qꝛ non valenti agere non currit pꝛeſcri ptio.l.i. in. fi. C. de anna. excep. aut volumus qp babuerit di ctam cõmoditatẽ « tunc ipfe non ſoluens, cum commode poſſet, dicitur fuiſſe in mala fide, merito non potuit aliquo modo pꝛeſcribere. c poſſeſſoꝛ malefideide regu. iur. lib. vj. c. fi.de pzefcrip.c ſimilibus, ⁊ traditur in. l. celſus ff d vfu capio.quicquid in ium dixerit Bar in. l. ſeqtur &. viaz. ff. de vſucap. Nam eius opi. cõiter repꝛobat󰵲 a concludi⸗ Tür perote eite p malefideiexiſtens non poteſt pꝛeſcribe⸗ re et per Imo. ⁊ Felp. in. d. c. fi. de pꝛeſcrip. cum alis addu ctis per clariſimum dominum And. aduocatum. d. domi ne Lete, vltra eum ita contra Bar. firmat Cuma. in có fil cxlei. domina Comitiſſa. q. cola. ⁊ plene tradit inſiguis [Document text truncated for crawler view.]