Oratio de diuo Antonio de Padua, publicè recitata in alma metropolitana ac patriarchali ecclesia hispalensi die 1 decembris ann. 1777 a d. Francisco Maria de Velasco ...

oRATIOé : DE * DIVO ANTONIO DE PADUA, PUBLICé RECITATA IN ALMA METROPOLITANA, AC PATRIARCHALI ECCLESIA HISPA LENSI DIE r. DECEMBRIS ANN. 1777. AD. FRANCISCO MARIA DE Velas co> AULiE TERTI.E, ET QUARTíE COLLEGII MAJORIS S. TfíOM^ AaUINATIS EJUSDEM CI VI TAXIS STUDIOSO LATINITATIS ALUMNO, ATgiUE EL ABO RATA AP. Fr. FERDINANDO REYNOSO, IN PKa:DICTO MAJORI COLLEGIO HUMANARUM, Literatura Professore. Superiorum permissu ,Hispali ,apud Typographum Majoremcjusdem Nobilissimx ,Ficielissimxque Civitatis, (3) ^ '----.^ ORATIO. DICTURUS máxima sandlitate commendabilis Divi Antonii Patavini príeclarissimas laudes. (Insignis Pra:- ses,virtutumj& licerarum ornamencis spiendidissime ;nobilissime omnium ordinúm adstantium Consessus :charissima studiosae juventutis Corona.) Didturus maxima sandlitatc commendabilis Divi Antonii Patavini praeclarissimas laudes ,qui tantiina vltra omnium saeculorum excellentissinaos eminet Herbes ,quantum prae íeliquis Sol fulget amaenius Astris :&diéturus in Consessu tura gravium, tiim eruditissimorum Virorum, eoque in loco, quo nullus fieri divinior, nullus excogitarl sanftior potest, maximis conflictlor incoramodis, quorum manifesta paritér, ac animi omninó trepidatione praepediti meo in Yultu fortassé indkia perlegentur. Siquis eninj dicen-, dicendi mlhi vsus> siqua exercicatio, qulbus^quod; ingenio ,ac eruditioni deest, compensaretur, . adessec, niinimé hoc tam grave, ac difficile hu-- meris meis imparibus susceptum onus ,cujas" magnitudo, &gravitas ñeque doctrinas raeae, ñeque retati ad discendum, quam ad dicendum aptiori congruit, subterfugiendum cogitassem. Ac quoniam mibi omninó studiorum inicia moderanti parendum esc ,in tanta animi dejedlione ad vestrara humanitatem. Auditores, omnis mea speítabic orado g^vestris in oculis, vultuque acquiesco. Summa eniin benignitas, ac lenitas ves-; tra ,quae non solum errantibus veniam ,sed etiara puerilitérdicentibus spera laudis affulgere po!!icecur,-m.e bono esse animo jubet. Hac igitur> &C tanta, quae vestrúm ipsorum esc, audiendi alacritate sublevatus, dicara fidentér jsi ramen puerili lingua prsclarissima hominis sandtissimi iáCla, incredibilesque virtutes dici, aut proferrl vaiebunt. Quaré siné vilo verborum, aut sententiarum apparatu ea pro ingenii mei modulo in médium proferam. Natus igitur oranium síes eulorum memoria dignus Antonius UIyssipone> tamplissimo Lusitanis Oppido, dividis, rebusque ómnibus, quae ad vitam comparantuf, affluénti, atque hominútn frequentiá celebérrimo, iisque in Arcibus, quíe ad humanitatem comparantur, sollicite curantibus piencissimis Parentibus, né quid in educando puero desideraretur, jam satis videretur instruclus ,Canonlcis Regularibus rarum profeédb in florenti juventute senilis pru* dentiíe caeceris exemplar proponeos, cooptatus fuic. Sed cum hanc suae primam vitae partera in studio, &stadio virtutis amplexando, in proximorum saluti prospiciendo, in motibus corporis, voluptatibusque subigendis totus conaretur ponendam, forte fortuna, seu potiiis fortunae victrice paritér, ac rectrice providentia fadum est, ve Beatorum quinqué Martyrum corpora, qui pro Christi nomine, aic Catholicae Fidei defensione in barbarorum salutem vehementér insudantes vitara deposuerant ,magno omnium ordinum concursu, ac devotione Conimbriam deportarentur, martyrii laureara acquirendi desiderio ,in prsestantissimorum hominuíxi, literis, &virtutibus ofticinara, &altricem Minorum Ordinem cooptaretur Antonius. Quo novo vitae instituto tantura in virtuciira studiis, effloruit, ve praeclara de ^illo (.6) illo ab ómnibus opinio concipsfttor, incsse sibipl.^ne cscsllencem, accjue heroicam vircuccm forliiudinis, qu* in TOxiinis ,ranxiiacquc dittid. libus periculis Tcrsatur, morccinque contcmnic, qux varios rcrum evencus niliili tadc, qua: labores non modo alacri animo suscipic ,sed in iisdem exultar ,qua'quc studec vicam pro rcligionc pacisci. Qoapropter potestate asui Ordinis Prxfciftis sibi ad Saraccnorum parres pergendi fa¿ia, adversa valetudine ínter eunduin atTeccus, ad propria reversurus, Sicílix or¡s allabicur. Hic humanis, divínisque Ariibus incumbens, cancum in lis prx czceris Consudalibus excelluic, vt pubiiee docendi ,sacrasque literas intcrprecandi munus sibi demandatecur .Ciini aucem alcá mente mañeree tepostum ejus ad Christi ovilcá devio cramicc errabundas oves revocare desideriuni ,cocus pro viribus incubuic ad spargenda divini verbi semina: pro quo vno tancum suscepic incommodi ,tancum vigilancix ,labotis tancum, vt licét adversa valetudine, nunquam ádicendo ,llenando ,liominibusque rcruni Conditori Deo eonciliandis dcsisteret. Nibil equidem pciiis sibi conscituit iubendum, &antíquius, quiitn , (7) qaam omnes Populós Christianis pfaeceptis irabuere, atqué ad omnia piecatis opera traduccrc. Quidquid crac vitij ,quidquid erroris sparsum, penitíis evellenduin tantx ejus diligentix fuit, vt omnes, quotquot eum audiverint divina verba facientcm, in viam salutis festinaturos mundo valedicentes dimictebat. Honaines privaros, nuüos dico ,quorum hos exemplo ,illos verbo, piurimos consilio, rápido peccati spiricu, tanquain furioso turbine abreptos, in rationis alveum, & tutissimum Ecelesix portum tándem aliquandó reduxit. Ac certe eo in muñere Divinam Adajestatem prxsentissitnani, ac liberalera expertas fuit Antonius. Cum enim summx ,qua floruit, doctrinx laude poütissimus in Ecciesix liostium, ac pestilentissimorura hominum, effrxnatissimara Jicentiam ,quám maximá semper contentione inveheretur Antonius ,adversiis eos tantuni esc nominis consequutus ,vt plané illis formidolor sus vidiretur. Accidit ,ve sccleratissimus ex illis coram magna populi concione ,qux Antonium ,de Sanctissimo Euchariscix Sacramento, multa ,&ea mirabilia disserentem ,audiverat, prxsentiara Chrisci realcm ia ipso (vt Theologi vo- (8).. wcant )multa vana glonabundus jamancio cienegaret. Antonius tamen, ve erat reíigiosissi, mus fídel assertor^ &defensor, nequáquam eo commoveri ,sed cum scelestissimo homine pacisci ,vt ipsLim proprium per triduum omni-. no apabulatione jumentum abstinere curaret, miraculo fidem manifestam accessuram polU- cens :Statuto die convenir ad Antonium Haereticus adducens pené inedia exanimatum jumentum :scatim ac in manus suas Dominicuin Corpus accepit Antonius ,procubuit ,speciem adorantis Deum creatorem, ac conservatorem oscendens ,bestia pabulum ,quod ei objedbum erat, negügendo. Quo fa¿lo non solíim lucuientissimam vidoriam ab herético deportavit Anronius, sed etiain adversus onines CathoÜcae reritatis osores tantam, ac tam incredibiiem siii admirationem concitavit ,vt postea illis terrori esset, ac formidini. Nec miremini. Auditores, Antoniüm tantam fuisse gloriara consequutum : quippé qui copias in orando ,eloquenfuE ,cognitionl rerum alcissimarum in disserendo, acérrima quseque ingenia sui temporis longissimo intervallo superans, humilitatem, patientiam, iliibatum háttmi vifginitatis ’florem adjunxif. En!tfi vero^' maximus liominum concursus ,vt dixi supcriüs,. qúi ejus alcissimá reru¡n scientiadeledtabatur, v^tse SU3Í in piimis exemplo niovebatur. Ec cum nulia sit Cívicasiii' Italia, quam ille sanéiissimis . prxceptis, verbis, &exemplis non reformaveric; hiñe esc, quód apud illain totiuS florentissimam Europee partem, &de se ad poseeros ysqoé rcr liquit memoriam scmpiternaiái, ve Sanótus anco-, nomastice Antonias appelletiic, &Antonii nomen per vrbes, per-oppida, per Civitates ,per omniuna deniqué populorum loca celeberrinauna fuisse ,futarumque clarissimum. Jam si caeteras ejus laudes, &ias, divinasque virtutes numerando pereénserem ,quam latissiraus dicendorum aperiretur campus ¡Sed htec vescra,. Auditores, audiendi benignicas, &paciencia, qua jara. pené milii videor abuti ,oracioni mea? fir nem imponere jubet. Qyarc consulto pra:ceribo praestantissiraam animi virtutem in agendo ster- ni Numinis causara ;silebo bonestatem cOrporis ,moderationem operum ,justitite observaur tiara, religionis zelum, sequicatis amorenii neq. memorabor defeosioaemi. Eedesiae^, eharicaterq-