scieee AI-readable full text Open interactive document viewer

Informacion en derecho. Por el Dotor Benito de Castro, Canonigo Doctoral, y Catedratico de Sexto ... ciudad de Valladolid. En el pleyto, sobre la oposicion à la Catedra de prima de Leyes

Castro, Benito de

Full text

Fol.i. INFORMACION EN DERE CHO. Por el Dotar Benito deCaftro ,Canónigo DoítoraU yCatedrático de Sexto en lafantalglefiay Vniuer- .. fidad defta ciudad de Va^ ; lladolid. 4VrV' »':í iJ Enel pleytOj^febre la opoficion ala Cátedra de prima ^n•t-.4 .R ETENDEN:el D.or tor Méndez de Loy<?l3 ycó fortes, que. c^icKo Dotór Benito de C^o ,fot fer Prcsbytero, nopuedefef opofitorá la dicha .Cate.df.a, por fer de Leyes,ypor cflar _Rgun ellos dizen prohibí” do en derecho álos Prcsbyteros el leer puLlicámé te Leyes.Por manera,qtoda la dificultad del toconfia^cnaucriguar.fiayónoay talproLibicion en algún derecho Canónico, Oiuih) Rcyno. T‘• Éfte pleyto c$ de mucha confideracioniafsí pnr el perjuyzio que fe podía feguir al dicho Do.torB.c nito de Caílro.de no fegüir eft^poficion,,rien;d¡0 coinocs tan veriíimil elllcuarcña Catedráj^,- y Aquedar I qucdarinhabilitaáoparaíicmprcdchazcropoficion áella,como por el dé todas las Vniuerfidades del Rcyno,á quienes con el cxcmplo ydccifion de tan fuprcnio Tribunal,fe Ies figiiirá gran daño de no poder tener fcmcjanresopoíirorcs, yde todos losPresbytcrosqiicde camino quedan excluydos ofer. Yafsi el dicho Dotor Benito ele Cafiro, no tan toporel vtil que efpera defcguirladixha opoíicio quanto por fatisfazer á'lacul pa,que los contrarios le han pucOp,dc que centra íu conciencia la hizo, yíigue ,cleílcoíro de que fe luicriguc la verdad con la determinación de V. m. Suplica áV. ni.' fea feruijaq^de coniidcrar lo iiguicníe. Num.r. ^Regla cierta yaucriguada es en derecho, que yúTjiJfnm cC’ pcrmifíiiin ccnlcrur,qiiod non inucniriir prohibífíur ,quodnd runnlncc non,veril.qure clauru]a.:íF.cx cuibuscau. memiurpromsíorcs.I.niutus.i.cutn quceritur.iT.dc procuraroribos,].'i:§.íÍna]i.íf'.dc fcíliKciiia qued non cíiSan Oorum Pa-t^im decreto fancirun-) non cíl /liperíiiriqfis ad íWcntionibu$,pra:fumcnuuni,cap.con luluiíli ,z'.qu^íl. 5’. Se quod Cano.ncs non dennie* i“unt,ncc nobis definiendurn eí? ,cap. quod ridor** micrit, jT.quaeíi. i.naíii cur prohibcarur quod nun quam prohiben^um fandla Scrinfüra.ncc nnuida- ^_cges declarar,cap. lex diuína?, ly. ouceíl'. 2. quot Ca non-ciicir,ncc nos dxcerc dcbcinuSjaiubcn tico,de non cligcndis fecundo nubenr&a, §. oprti.l.diiTcnticniis. C.ckrc^ pud]js.I.iilan’i.C.dccolIationilnis,<5bíic inreiligitur, id quod vulgo dicifoIcfcrubefcinnjs,cum fine icge loquimur,3uthcn.de tríente &fcmiífc.^.con1crcnius ,colJaf,j,& valet argumcnruni non cííí iurc caufuin non rcpcrirur,cap.illa nc fede vacante, t I vacantc.cap.Romana.dcfupplcncliinégligcn.prg lar.lib.(í.tcxtiis oprimus.vbi notar gloliijn cxtraua* ganri antic]Liíede voto Ioann.2 2.¿^ ideo temeré,<S: ílipcrbc príeíiimir/iui íinc IcgcprreíumitglolT, in authen.cleniiprijs,§.íic icaque, verbo ,nrcefumpriuc,&: gloíí.iii cap.íudci,verbo prreíumant.vbi lacé Fclm.deccíiibüSjCX quibiis cc aüjs mcriróconclu- :l¡r íílori.rcccüra,vcrbo,rion inueniturin íine.in c, OL'^* ínter corporalia per tcxiam ibi ,de traslarionc Epifcopi,qiiod cundía licerenf, niíl iura vetarent, ve nofatur per textum ia cap.nam concupifeentia, de conílitutJbimefciebam cífe pcccarum ,niíí lex diccrcr,&; facit ilíud Diui Pauli peccatum no cog noui,niíí perIcgem.Y la razón deílo es por la líber tad que todos tienen concedida por derecho natural de hazer de íi yde fus cofas lo que qiiiíicren, en quantono les eílá prohibido.! ftaruas.C.de religio íis,<S: fumpt.funer.ibi :Ciuii iurc fuo coruni,quce minus prohibirá funtvnicuiquc facultas non dene getur .Yafsi la permifsion que refu|ta de no auer contraria prohibición,es no folo difsiniulatiua, fino aprouatiua,y conftitutiua ylegal, vt cum iudi. cío adiiertit gloíT.rcccpta in didl.l.ncc non ,verbo, prohibcantjibi nota in prcefenri, quod omnia fuñe permiÜa per Icgcm.qu^ probira noninueniuntur. Yde aquí nace la prefunipcion del derecho de quc,quilibetadlus in dubio prad’umiturperníiífus &non prohibitüs,dc qua laré per Mcnocb. de prse fumptionibus,libr,¿).pr£efumprionc ití.pcr totam. Ydeíla prefutnpeion prouicne qucal que dizey 'egaen juyzio que alguna cofa le eftá prohibida idcrccho.áía contrario Icincumbcla car?a de I? I Ii' al en Vrejumpioiris quodt Bus in dub{ «I cenfítur vé mijius, . 0' "S prouany fino loprueua/iiccumbir tcx.oprimiisin babea parte.fF.de probationibus.l. i.tit. i^pá'rt-.^. %V ‘t vbi I ISlumer.^. \Aüegantivro nhtttonem tn- -ubit oñuspro- 'mdi. ‘Numero.4: ')pponitur de gula c'efetur f'ohibitü quod on inuenitur °rmij^um. *^umero,j. luíio prima. vbi Grcgor.verbo ,Sobre tales nlegos ,díze cjuc la razón cs,quia pr^fumitur pro eo qui dicit fibi aliquid liccre de iure,fi quidem omnia videnrur conceíTa.qua? non inueniuntur prohibirá,fegü lo qual pues la regla yprefumpeion de la permifsion eftá pornueftraparrc,y la obligación de prouar la excepción yprohibicion,alcgada,es déla parre conrraria.fcra fuerza que prucue a.uer en derecho la ral prohibición,yeftoran claro yexpreíTamente ,que no aya duda en ello;porque nobaflara per argume ta,& conrequétias,vt late probar Mcnoch;vbi proxime:y afsi folodenueftra parre í'cprocurara iiiofrrar que ninguno de losrcxros que por la contraria fe alegan de por íi ,ni todos juntos induzen la ral prohibición ,ni los Dotores la aprueuan refpondiendo á*cada vnode por fii fufícicnrcmcntCjCon el fauor de’Dios. .. Pero antesdcllcgara eílo, parece conuenienre fatisf.icerbrcuemcnre avna objeción ,qnc podría oponerfe ala regla dicha,yal prefupucflo nece/íario.quc dexamos aíTcntado por cierro-pafa fundar nueftra juílicia,porque dclafolucipn quedará ella mas clara yparenre,y esotra regla de derecho contraria, .que dizc ;Cenfetur prohibitum ,quod non inuenitur conccííum,de qua per rexrunrin diffÍnter corporal ia, de traslation.Epir.ibi:Cum nonnunquam intclligatur prohibitum,quod non inue nitur conceílum,vbi gloíballcgar plurcs concorda tcs,cap.pcrucnir,cl z.iunfta gloífa. verbo,alicuíus, 9Ed.gloíí. verbo,prohibeant in íinc,in d.I.ncc non. ff.cxquibuscauf.maior. Sed non obftar, porquclas gloflas, yDoífores indiftis locis,rcfponden ácfta objccccion de muchas maneras,ydcllas las dos que mas hazc ánueftro (? 3 ftro propofito fon,la primera ique cQa fegunda re gla fe ha (le entender de las cofas que generalmente en íi fon míalas, yilicitas ,óreprouadas, pero en algún cafo cfpccial fe conceden ópermiten por al guna circunftanciajó razón particular quclasal)ona,c}ue entonces por efta cfp ccialidad vale muy bien el argumento ,yfe firma la regla en cótrario cenfetur prohihirum,quod non inuenirur concef- •fum,masquando las cofas fon en fi buenas ylicitas, ygeneralmente aprouadas yconcedidas áto- •doSjComo lo es el leer yenfeñar leyes, publicamcn :tc procede la primera regla en nueftro cafo, quod pcrniiífum cenfetur,quod non inueníturprohibitum. .La fegunda folucion es,quepara entenderen •^qüe cofas procede cada vnadeftas rcglas,fehadc atender al modo con que difponé las leyes que dc- '4ks hablan,porque fi la ley procede prohibiendo, ,es Tepal deque alias generaliter era permitido», 8c p^eSdit prima regula. Yfila ley procede permitiendo ,ferá feñal de que alias generaliter era prohibido,<& prbcédit fecunda regula, 8c hcec cft differentia ínter ediíla permiíToria ,8c prohibitoria, -de quibus fsepc in iure fit metió,vt in diíi.l. mutus. §^.cum qu3eritur.fF.de pro curat.& in d.l. i.in fín.ff. de teftibus, (S: in 1. 1. ff.dc teftámenr. cum alijs. Y pues en nueftro cafo las leyes ótextos que en contrario fe alegan ,difponen por via de prohibición, ve ex ilhs patet,claro es que todo lo que en ellas no fe hallare efpecifica,y expreífamente prohibido •eftari permitido,vtin prima regula cura cordaritibus. Lo qualfupucño refta de examinar, en particu lar cada vno de los textos,razones,yDo£lores,quc Ben en contrario f(í pueden alegar, para que fe vea lo q prohíben c) priicuan, • Nnmero.y. Er primo allegáturtex. ex Concilio Tuforen Oponiiur de fi cap.non magnopere ¿nc clerici ycl monaclii, ¿exLin c.non donde parece que fe prohíbe exprefíamente álos w4-^«<?;fre,^/<?rcligíofosqucnolcanleycsnimcdicina,yferepi- :le^nci ^jelmote dos vezeslá palabra legendas, legcsvcl phificá, vach/. deloqual coligen queno folooyrleycs, Énolccr leyes ,cftá expreíTa mente prohibido álos rcligiofos. Pero áelle texto fácilmente fe rerponde. Lo Numef.8. primero, diziendoqueen el nofcprohibeálosre- %efpodeturad ligiofoslcerleyesjcomo macñros,enfcñandolasá textútnc.non otrosfecreta ópuí)1icamente,íino leer leyes, eftumagtTDpen^ ^diandolasy aprendiéndolas de nucuo comodiciex ¡j/jmstextíis yefto fe prueua claramcntedcl mifmo tex- ,‘fdlu3ne 'Ví'YHs J.Q ^porque en el fedize ,que los religiofosde quiei ¿ifsignaturíu bus.ibiXaiian de fus moncÉcrios,ad legedas leges, confetfiones phiíicales ponderandas, fub obtéta langucntium fratruum confulcndi corporibui, &ecclcriaftica negotia fídclijíus per tratandii y defpues dándola razón déla probi aicíon, fedize ne ocafione fcientise fpirituales 'viri '&c.Luego fa 1anpara cItudiaryapren dcriey<e snttcu o,yno para enfcñarlas yleerlas áotros.efíando ya doftos en ellas ,porque fi cíl'o fuera ,no pudicran d^rclTc color áfu fai¡da,pués yalasfabian,y podían finfalir átilo,del monaiterío tratar los negocios dcl :y antcscl falir áenfeñartas yleerlas, les fuera para ello de inípedinacnto. ^‘^hílala palabra legendas, quiarcfpondéc ^elvodettir.id omnes infraallcgandi ,queaunquede fu propric- '-w/c rbum legen-Jid es comü ámaeílro ydifcipulo, porqueafsi co ,dich c. //ónio dvnolecpaTaenfcñar ,afsiel orr-o Iceparaafn^gnopere. prender,fed india© icxtu«ex mcnte,xS: verbisip flus 4/ íelle¿tas. Q. 4 f I JA(Vw. /<?. Ir fius vcrburH le<^íonis gccípíturpro Icílionc difci pul i, no magiílri, ficuc accipitur in mulris alijs iuribus,c;i,4cc lesione,c.cwcxcococl.inó.c.íín. 5(),di{l.c.fin,4?9state!(ScquaIicatc,c.poft traslatiof nem cIq renuntiadone, ve djeit in femiinis lo.ann. Andreas in reg,cuni quid yna via, num. 8, in aicrcurialibus ,aquien refiera yggue Ább.in c. fuper fpccula, num.i4,íic cqnGludeiisdjcoqupd, c. norji iTiagnopere,pon loquitpr deiegentibus, jdeíl do? centibus.fed de addiCeftibus ,ynde ppnitur,:ibi Icgpre largo modo,quiapíivnisquj ftudee^ vr prpíír ciatlegir. Yquandpbuuicra .ajuidp alguna dificultad fp bre l,a inteligécia deía dicha palabra,y^3 eíiaua del todo quitada con lainterpretacipn dcdpsRomaT ruh^^A rü' nosPónfices,c] primero Houprio 3.111 eJuper fpcr rnanmvere pc cula fin. cp,d, tiru.ne clerici yel nipnaebi, donde iraa-pmanor\ dle^tra Jad^e^^ipnd.e.^npii niagn B^omanomPbX pere,en Jugar de Ja palabra legedas^pu.Co otras dos .rvezes la palabra au-diendas. El fegundo Bonifacio nT. ,8.io,í.J.w4crici ya mTO,íWJjÍ.á.tó^ S-^^omfre- .do Ja dec ijfipii deHonorio ¿n 4. o. fin,, yfp ta mbicn de la palabra audxendasjocojíbi Jesendas, ydeía mum.a vio cImjfmoPpnti fíe cin c, vr pericuIpfa , 2.cod. tiru.vcrf. Do<9:ores, bablandodc Ip miCmo, ib 1re 1igio los le,g.es,vel phyrfiea maudi<.ntes,dpn de acu.identcmerite aue habló deJIps eomodc ••* 1^\••* -í'. V4 dicipulos, pues manda los echen del auditorio Jos .niacuros a<]|CiCvn es oyeren trueque yn^gdan- \t í• ya de ña palabra, (^p ues noJe bizo fin.mij^erio,) ps fuerr'^ ^ji ^a.tu:uIeA*^*y,np de dosefe.^ps,ódeeprrcftio,9 dejn cerpre,tac,ion,y qualqiúera baña para nucft.ro intentó ,peroporque la cprrcÁipn dcl derecho fe depc euirarquantp fuerepofsibÍe,p,cumoxpedi¿ de i I f. ‘gnaturcociH- ‘o^ad c.ndm^g •opere. '.zíp. adintel 'c¿íumJ,c.non tna^nopercpon icratur. de elcaionc.lib.á.Lo cierto esjegun toáoslos Do aorcs,q«e fue folamente interpretación para ejuírar la equiuocacion que podria refultar de la palabra legcrc apta,para aplicarle áentrabes fentidos, yafsi pues tenemos interpretación Pontificia, no es licito dudar,ni apartarnos dclla. Por lo qual todos los Do(5lores ordinarios ,extraordinarios, yfumin:as,nemincdépto poftgloffam,ibi,6¿vbique (á quorum allegationc confultoobftinemus.quianon cft cafusnoñer) en la fuma yconclufion ,ynotable que Tacaron de aquel texto,vfaron folamentc de la palabra audirc Icgcs, ypuefto que Hoílienfej&fiquifunralij,fueron de opinión,que también el leer leyes en recreto,quan to masen publico,efl:aua prohibido alos Rcligiofos, eíTo no lo fundaron en la dicha palabra legchdaSjíino en otras razones de tan pequeña confideracion,como fe veráderpues quando refpódamos acllas.& interim videatLir ad hoc P.Francif, Xuarez,rom. 5.de ccnfurisjdifp.zj.feífq.numer.i?. V" conformandofe con todo lo dicho la ley tífu./. part. i.y trasladando yparafrafcandoeldicho cap¡tule non magnopere, para quitar toda duda,no vfo ni de la palabra leer, ni déla palabra de oyr, fino muchas vezcsdela palabra aprender,ibi:P^//' ca ntn Itjes no tuuopor bienfanta Eglejia e¡i 4eaprendiere ningún órne dcl{elígton,8c ibi :Los'vnos^ne Juan daprenderphi fieaporquepudieffen matener los ftapies enfalud,yguarecerlos quando enfermaren en jus monajhrios ,élos otros las lejes ,porque pudiefen ampararlas cofas dejus mifinos lugares ihv.que non aprend.an ninguno dejtosfaberes ,éfles demandaren licencia parajraprenderySc ihv.con intecionde apren derlaydc ih 'v.Juere aeíludiar :Las quales palabras de yr s yraprcnder.y yrácíludiar, no fe pueden fegun el común vfo de hablar aplicar alos tnacflros óleen para cnfcñar.Y csmuydcnorar, cjueMonraluo, y cldoftifsimo Gregorio López,ibijumaroo la dicha ley en Latin per verbum audirc, ibi ,Religiofusnon poteíl Leges,necPhi(lcam audirc, ve in d. cap.non magnoperc,<S:in diéheap. fuper fpccuixi. C4fm4t pp,.‘I,- Ion mas correlpondiéres los verbos La tinos,difcerc,&: íluderc,a los de Romanee ,aprender,yeíludiar. Mas quando todo lo dicho faltara ,yfuera mas verdad,que in dift.cap.non magnopere,eílaua rá^ bien prohibido el leer como maeílro, ceífaua todo con dezir,que aquel texto,vt ex eo patet, habla de fololosReligioíos.y no délos Clérigos feculares; losquales fon entre íi muy diuerfos,vt confiar ex cadena rubrica,&quae ibi notanr omncs.tanro que dixoHoftienfe in dift.cap.fuperfpeculacirca finé, quod eíl: magnum chaos Ínter Monachos,& Clcri eos:Yafsila confticucion que habla de vnos, no fe puede ni deue extenderá Ids otros,vt notatur &efl: euidensindiff.cap.fuperfpecula.vbiideo fuit necclfaria exrenfio ,dc qua ibi :quia alias diflacap. non magnopere ad Clericos feculares non poterat extendí. Sccúdo allegarur pro cotraria parte textus Honorijlll.i ndiff.cap. fuper Specula,fin. eod.titu. he Clerici,vel Monachi,donde la prohibición del dichocap.non magnopere,quecomodicho es, habla de folos IosR.cligioros,fe extiende in vcrfi.quia vero,á todos los Presby teros feculares,yaunque in hoc rextu ,vfó el Papa del verbo audíendas ,en lugar de legendas,con todo cffo diz,en ,que c^os dos verbos ,aunque en fonido parecen diuerfos ,no fo Cfon Num^r.i . oAlíter deiuradc. 4 re. . ferentia in M.onachos | guUres, d neos {• Numer.Tj Oponttur 4 tex. in ca.Juí fpecula.jin ,ji Cieñe. ‘i/elA'\ naehi. i! ’k i IdcHimparauan rodos', yafsi fue ncccíTarío que loí Sumos P<xnrifíces como yua creciendo el incon- * ,..iüen-icrc fucííen aplicando el remedio, yafsi Alc>f, .5,,en el Concil.Tureo. armo II<5 3. poco masde 'quarenra años defpucsquc como dicho es, fecra-» i, ,pezdialcTúradcldcrccnoci.uil,rccórcnrócópro- .hibir el oyr leyes ymedicina álos fráy les ,yaug^ mentandorc deípues mas el daño. Honorio 5.por -el añode í220.extendió cfta prohibic-ion de oye .yaprenderá los dignidades yprcsbyteroSjhn ba^ zcr prohibicioh ninguna ,en quanto al eníeñar y ^Jecr,porque cOn folo qotdar probibidoseflas per^ fo.násdecmpe^aráeííü.diar de nucuo eflasfaculra des fe confeguia fu inrento. Yporque no era pofsí bleui juHa, mayormenfe en Italia yotras prouin-* cias ,probibir en'gencral la cnfeñá^aycíiudio dcl -derecho ciaif, por vfarfe delen aquellas prouin¿ prohibírló en foli la Vniuer? ^Wiure hdad dePariSiLo vno, porque pues en Francia nó ,^^f^lderecho, fino dcl municipal de acjuc/ •^tnicipalí. no parecía fe hazia agfauio en la taJ probi bicion. Lo otro,porqucalli eómodicboes, podía rcG ibir mayor daño la Tbeblogiajpor fjr mas frequente yfauiofo cl’efludio dcila. yríoio prohibió en Efpaña, ni cnotrasmuchas prbuiricias ,donde -tampoco fe vfaua dcl derecho ciüil, qiias enumera nt DD. in d.c. fupcr-fpccula, porq cnroces no a-* Ié 'i >~ ,'Ítmu I Ii [i I. macn ellas las Vniucríidades que dcfpucs fe fundaron.y cílo con licencia de V. m, parece fue el S¡tó,r >'= rcKtm, ydcl re colige la verda- ^yrobdturci •dcllos ,en ¿rpccial del d. cap. fu- }í;4pcr íücc ,/ ^fu tiempo no fe recite íinuicpiic '^patee ex bis qua? ipfc ibi dicir ,y, afsi Meno- 9I chÍ6 qüclcfigulo fin alegar otra cofa carccc.cn cfta parce de autoridad ,yno tiene mas que la c.c a quien fe remite. Niesjuftó,que para juzgar,le íi- «•alajopinion deftos dos_folose.Gntra común rcccbida porla praticaidc Francia,yParís con quien hablo aquel texto. -ir' Qaartó allcgantur contra nos,tcx.in l.cuIpa.C. de raaleficis,&; mathcmaticis.ibi :CulpafirhHis eft tamprohfbíía difiere,(jjum doeere,{ün tá l.oiiincs, ibi: yeldoeere,veldifiereiQ.ásH^i:cticis. /- r -Pero acftos textos faciímcntc' rcfpodent onines.Doaoresin diíhca p.non mágnopere ,í, &in>ytroque cáp.íupcr fpecula,quehablan cñíacultades rcproúadasj.y prohibidas,qual es la magia ,,de qUa in di£Ü.l.culpa,y lashcrcgias,d.cquibus in d. I. omncs;porqueentonc€sla prohibición no, fc,ha4e ref pe£to de las pdfonas ,:fino de la*cofa :yafs,i vien e. a fcr vna miftna la. culpa .’Yántes deftos textos ,en ^ -quanto oonftituyeñ diferencia expreíTá c.ntre las palabtasvdocerc.vcbdifccre, yprohíben cadacofa, feñ.alad3mencc,coligc.bicn luánAndrés,relatus a^ hoc.vbi Cupra,nura.i4í que fon cofas diuqrfas, yq prohibida la vna no fe tiene por prohibida latera. .Mas la facultad legal,no folo noosprohibid^ ’p alabada yaprouada,in vtroque iurc,l.i.'ff.dc iuít.& iure.l. i.íf.dc var.& extraordin.cognit.ibi; Eft (¡uidsm resJanEtifiima cimlisfiientia, d. cap •• fuper fpecula,de priuilcg.cap.i.&: z.dc noui oper.nuntiatio ne cum pluribusalijsaddu£iisáRcbuf.d.tra£i:atu, nominar.q. 5.cxnum.i 4. Con lo qual parece que queda claro,que de nin gun texto ¿drdel dcrech»C.anonico,Ci«il ,ni dcl Rcyn6,fepucdc cócluyr eftar prohibido alosPrefi bytcros el enfeñar yleer leyes,no folo claramente, R • « ISIutne. 22. Oponiíur dc' culpa.C.de ?i lefi.&Math 1. omnes. < deHateí. Q/dd lyCulpá, l.omnes re/ft^ I* \‘ u í'• iH, I. ; »< • I Concludii nuüti textu^ perire ,ini romo Ieóríib ¿?rá iíifroáuzir prohibieionj í?r<?j^jímV/’ri7pcfC>niáü'i1&íJhÍ0lílftpáti'CncSa> •,í htheMur Uges £s chipfcró dt VéS* íi jaígiwia rázon coricliiyc* Vubíice teg(;re. ic c]It):ádlWrtitwdó,*(jUc cafó negado que vuic fá ñ\üchás,ningüna ni íodas fin ley fircran bafíanres áinduzir por fi prohibició, puedo quepudierá •íer c^úfá yitiotiuoipara que el Legisladorla induxc'rá de hucuo mas háfta entonces no fe púdrera de zírquelaauia. ' La primera rázoíi qiie alegan;cs la que fe colige del texíó in difLcap.nOnmagnoperCjibi: NeoccaMoñe texfus ^rurjusaciw- '"*íí ella eUüPjaTdcl'San ''I rNuméfz^. 'ix.non mAgno riiommmimmm^junra nooaclia el 1ugardcSan ;'}eTe^íUíiis ‘vef l^'^bló.-AZi?OTio fMltt'^nsfE)0ofyji^ltC‘út ^'tiegotfgs Jkcu- 'ns D.'éauli^et la Rubrica,n€iClerici,Vcl.Monacbi,yd¿- zen*qdé él leee Leyeses acción fecular. Pero ala i, '^K^br. ne Cler. d.‘ Cáp.non magnopero,refpOndet ^1bfcas in í, peí (^íonach. di<^.eap.ftjper l(pecula,h umc; ió.quod procedit in f'[Refpodetumd qnij^dé fiouovadicad diFccdum:namideidfagationem d. c. in'Uoluaturaftiónibusf^cularibüSjfed jWAgnopere. .qoi priusfeientiam iarii didifcitam.docctnon in u'bl uieut de nouo,fedcommunicat ali iéicnti a in fcboham 8cneGcírariam ad régimen orbis térra rum,&c.yt ibi per eum :alo qual fepücdc añadir, que aquella razó-n no fe aplica alIi áios Presbytcros fccü1ares,fino áfolos 1o$regu1ares. Yáfsi como aba caufacft Monachorum alia Clericofüm ,cap. 3ia,i5.qu^ft. i.afsi tambiem es diferente la diílric ^regla,tex. optim.iñcap.fi clcricatus, 16. ^^P-rJUnquamdcmanu, ver iic.hn.de confccrationc.diftina. 5. Porlo qüal el apa,quando in dift.cap.fuper'fpccula extendió la mifrna prohibición de oyr 'Leyes alos Clérigos. müdolarazon,y nolapufotniafecularidad de la a£lion, [i 1, '1 10 aílíon.fino en la ampliación deleíludio de laTco logia. -Al lugar de fan Pablo yRubrica,alegados, fe di zc.quc es afsi,que tampoco los Clérigos, como los fraylcs debet fe immifccrc negotijs f^cularibus.Pe ro que ay algunos negocios,quc rcfpcto de los fray les fe reputan porfecularcs,que rcfpcto délos Clérigos no lo fonpdr ladiucríidaddcladiftriccion de la regla de cada yno,di£l:.cap,alia,di¿f.cap.nunr quam ,ibi vE^ce iRi (fcilicctPrcsbytcri fecularcs) fíMunturfms'r^hus> minifirant Ecclefijs ,ddeunthd^ ñéaf^ngmntA-nonf^emunt^f^ tn omniumflorever- 'Zddquód^ante re/peñdiy^ nunc hrebiterref j^meinfrAsentí non de cierkisdtjptitare.fidmo mchumtnflimereX por éíroquando,rcrpeto délos regulares, el enfeoar leyes fuera negocio fccular, no fefegaia:,qu:é lofueíTc ,refpctó délos Presbytef9s:fec ulares: quiaMonaebus non docentis,fcd p1it gentis babctofíiiciuni ,cap. Monaebus cum alijs, Id.quaeñ. t.tanto que RebufoVin’praxi bcnéfício- <r-üm,ítir.dc de dáfpcnfat^eum ifreguL111utnc.z7.nic- 'gapoderfeios fraylcs graduar dc Doílores.aun en Tbeoiogia.Y afsinegocios fecuIáres,apud.Diuura Paulum,&; in,di¿f.rubrica,no fe ha dc.entcndcr de todos los negocios que losdcmasfeglarcshazcn, ni dctodoslosque fon nccéíTarios para viuir en el figlo ,como fucnala palabra ,porque fi cíTo fuera, era neccíTariOjqtic el Clcrigo falicra del mundo ,y fcfucra áviuircon los Angeles,fino de aquellos ne gocios,que aunque alos fcglarcs les cílan permitidos:cfl:an empero expreflamente prohibidos en dé rccho áloS'Glerigos :Ita colligitur ex mente omniumih di£f. Rubrica^vb! oprime Boctius Epon- ’fnifiusdib.5.qu9ftionum Hcroicarum,& Ecclcfiaftica 'Hume. 2y. Locus D. Fat\ Rubri.ml Cler.'vel<í>^di] ñachí declard \"• . 'I' ' 1 \kl f, fi ,|i I.^1 Ii;'. i' \lí í (ííi a' '1 I íii:.' ;l>lum€. 26, JOpQmtnrde ra iúorie tex. in d. II i; :.fiiperfpecuU \ne Clerici^ 'uel \,Monach. .>Nume. 2-¡. '^%Ad rationem |d.c.fuperJbcc. '^^fpondetPir. -I 1' I f'f t \> (. u i ^ V-dl¡tur Hojí. dccifj. c.fu '^cr [pee. ^rebrobiUur, ^icarum,tn notísaddiíír.Rubn, nc Clcrí. vclMiá ñachi. Ypues el Iccry enfeñar Leyes,no lo cfta,f©l gunfeha prouadóvño¿yporqucrcputarloporacción fccularilliGita alGlerigo. i.o Láfegunda razón que dan,es lá del dift.ca'p.fa* per fpecuJa,ibil^íií/4 ‘Ttjeolopafiudiumcupimusam plmip&c?i dizen:q efta razón procede tan ygualí* mente en el leyente,como en el oyente, yaun con mayciridad,y queno es odiofa ,fino fauorable :y afsi aunque la conftítucion di£l. cap. fea penal ;fe puede ydeuc extender del cafo de oyr al de leer, ex idcntitatcrationisjporquccsxnfauordela amplia cion del dichoxftudio’y en efio in'fific muchoHor ílicnfevy.fus fequaces .fSed refpondcmuscüPanórmitanu,ibi,nunicr. i(5.quc ni ay mayoridad ,ni identidad de razon-porqueicn el óyehfc,quc eft in aflu difccndi,auicndo de efeogerfacultad,.óferen tia ,qúcxíludiqr,. es jufto qucefcojaThcologia,ó Cánones ,como más corrcrpondicntcs afu efiadq yprofefsion :yafsi fe amplíe el eíludio de la Theologia.pero en el leftbr ,que ya tiene cfíudíadaslas ley es,yno ba de bolucr aempegar aeíludiardcnuc uo aquellas facultades,no fe confidera el menofeabo dcl cftudio de la Tbeologia¿ Mayormente, que como dize el Padre Suarez ,di(9:.5.tom.de cenfur. feiíl.i^.difp.^.num.i S.in fin.Exitus addocendum has difcipHnasrarifsimus eí},(S: vix moraliter con tingir, &ideo non oportuitdeillofpccialcmlcgcm conderc, porque ad ca qiiíe frequenrius accidunt potius iura adaptatur.l. nam ad ea. íF.dc legíbus. Yen quanto alo qucHoftienfc quifo porfiar, q la decifsion dift.cap.fupcrfpecula era fauorable,/ fcauia de interpretar latifsimamcntc,ctiani in^" pro- n I proprianáolaspalabras fe engañó manifcftamcnte, porque reprobato co lamas común opinión, poft loan Andr.in d.reg. cum quid vna via ,es que es odiora,y fe ba de reftringir áfolos fus limites y propriedad de palabras, como confta euidentemencedeladecifsiondcltcx.ind.c. i.nc Cler, vcl Monachi,lib.6.iuna:adifputanone®Do£torum, quíe príEceíferac de qua per gIof.fin.& DD. in d.c, fuper fpecula.quanque d.c. i. determinar,vbi glof. verbo declaramus.ait ideo.ibi Pontificem.fic Iimi tatiue declaraíTcjtex.in d.c.fuper fpecula,quia eius decifsio penalis crat. &odiofa, &ideo reftringen da.afsi que iábodie dubitare de boc non licct poít Pontiíiciamdccifsionem. La tercera razón es.la indecencia que dizen re ^ fuka de que vn facerdote lea carbedra de leyes, y bazen para comprouar la gran ficüa ddos textos, ^^ inl.rcperita.C.deEpifcopis& Clenxis, in ^o* falta diualia.C.deteftamentis ibi.AbfurdumClc ricis cft.imo etiam opprobriofum.fi peritos leve- ^ lintoílenderedifceptationumeffcforenfium. ¡<¡ume.30 Pero fatisfazc por nofotros la gloíl^a verbo ii ^ peritos in d.l. repetita, diziendo fe ban ^l^rj/khJ „álcgefaciunt,vtfup.eod.l. placer, &idcofcirc leti^arejfon gesdcbcntjVtinfradclegibus, &cóñitution.Lleges. Afsi que la indecencia eftá en la probibicion, yno en la faifa reputación del que fin ley ni razón , por fola fu imaginación, quiere que fea indecente lo que áel fe lo parece. Fucra de que las dichas Icyesbablá en clérigos . que vfurpauan la jurifdic ion temporal álos jucPradióta t\ zes reculares,yafsi ólas palabras forenfiú^ifeepta dccUrantui tionum fe ban ydeuen entender del rainiñerio de F ISÍumer. í juz- ií vi r* 1*1 *V It 'H' '2^ i< iKí? <) !( '/ 'K iu7-ar entre legos.y de cofas tSporaleS .luxta príam verbi fignificationcm .de qua mcap. forui de verboru fign. 6del miniflerio de abogar ,quia aduocati difeeptát in foro,!, quirquis cum ali js.C. depoftulan.l.iJ.aduocaticiiin alijs,C. de Aduoc. diuerf.iudiciorumA C.de Aduoc. diuciT. iudicü. Ydedos dos generes de difeeprationes, yno de otras, entendieró los lacros Cánones la indececia que confideraron en ellas las dichas leyes, cap. fed ñeque procurationes, ibi procurationes villarum, autiurifdirtioncs reculares,fub aliqiiibusprincipi busfecularibusviris,vtnequeiudiciarius>eorura fíat,cap. clcrkis, ibi, ñeque fácerdos officium habeat Vicecoir.itis,autprcepoíiri fecularis.c. i.ibi in placiíisfecularibus poílulare, ne clerici vclmo "nachi.cao.i.ibi coram rcculariiudicc aduo.catiin i' negotij fecLilaribus fieri non praerutiiát, cap.facerr dotis de poftulando,!. 48,. titu. 6. par.Diáz,& eíus addii:ionatorin.praxi,c.57.<5o.<5r.d3..,;;¡ ’ Demas de que Gbien fe adüiertc las dichas leepetíta^^ l. yesy los textos de derecho canónico, que como artff4lta dmaueniosviílolascorrcfpondcn, hablan gcneralmen !pondsratur, te, vt ex eis patet de clérigos, ño folo Presbytcros, 'mffíper deGnodequalquierOrden facro, yaun delos .dc mc ñores, fi tienen algunbencfício EcclcGaílico. Y afsi es cuidente que no fe pueden alegar ni aplicar para la prohibición de oyr óleer leyes. Porque cotradirian euidentementeála decifsion del rcx. in d.cap.i.NeCIcrici velMonacbify ala tradición de todos losDD. quedizen que la prohibición de oyr leyes, no fe extiede ámas perfonas qalos dignidades operfonados yPresbytcros ,de quibusin d.c. fup.fpecula. Auicndopucs(nifi fallimur)moílrado queno ay % irantur. j '^1 nú ler hroP^um.^f. 12 ay textonifaz^n que ín(3ü7ga ni prucuc aucr tnl prohibición en todos los derechos, yque la verdad es,que ñola ay,poco importaría que muchos Dolores huuicíícn fentidolo cótrário ,pCfo aun por quitar eííe eícrupulo ,procuraremos farisfazer á los que para ello fe alegan. Yde Hoftienfe que fue el capitá jya fe ha viílo ex fup. diítis, como fe engañó. Juan Monachoin d.c.i.niun. 5. nc Clerici vel Mon.lib.ó.dize zh'v.Etfie <iyvlonáchus nonfoteji m fá cimi'tíi audire^ita neá^ doeefe.Cñde.malef. ét" rnathe /»?<í/i.hculpa,ellas palabras ño ptieua nada.Lovno, porque el argumento que fe toma déla d.ley es fal fo, yantes es en nueílro fauór ,vt diftú cíl fup. nu. 2, i!. Lo otro ,porque habla de Monachis, yno de GlericisfecularibüSjin quibusmilicant totdiüerferationesdeqüibusfup. jÍj Archidiaconusetiam qui allegaturin cap, no '!dicatis,i 2. qucéíl. x. Tampoco nos conrradiz’e, el qual interpretan dojla palabra, in feholis de qua in gloñ z.illius tCx. dixo afsi,nu. i.InfehoUs adde dicas mnlegum.quia (mepumretm,exíMne Cler.vellAo nacht^cap.non magnoPere,^ eap.fiper Jpeei^ladecre taídierjfo E'heolúgiam legerepofuntfúnt emmfcie tiapietatis, njt dixit Vincentius,-fi autem oEldonaehi Concludití'T milla rep( nri in inreproL/lE tionem ,nec ex Yationihiis indiici üoffe. j IJj ,| Idum. : oAdopinione, Uoñieips, arl ¡od.- Aionach, . i'efpmdetur. \ r ISItm.ss. f Qjid authonta*' teyn ctAfehiUia* . coni, quí in con trarhím allega tut reÍDodetuY, Se non de Presbyterisfecularibus ,demas de qhabló de oyr, yno de leer ,ynoobíla la palabra legejrc,porque fe há de entenderfccundú iura qusealle ;gat iñ quibuSjComo vimos fup. n. 14. &15.1cgere accipitur pro aüdire.JDemas de qeí mifmo Arceídiano in d.c.i.nc Clcr.vel Mona.lib.(5,glo0adimif .fo,aun hablando de Monáchis,dixo que la prohibi cion %kV - CV tvV .Í it <! clon era Tolo de oyr, íbi, leges vcl pbyficám ,qtiaj Monachus prohibeturaudirc, 6cfiaudit ip(ofafto ligatiir. loan. Andr. quietiaiiiin conrrarium allegarur in lettura d.cap.fuper fpccula ,no nos contradize, porque folorcficrc los dichos de Hoftienfe, ylucq%í mcotral íii Vi.x, j- •i-j ^rgo le rcnaitc alo que dixo, in d. reg. cum quid vna lo 'bjclreds oa. oyj1*1 eqAtur vitn•r•i tm potiHs air via.dondc rcprueua aHofticnfe, ytiene contra el, ^m/refintentiSy^(ric^^ 3\tZ^cioni^otm¡’pio nobis, guara con0fienditur. tranosefl'. ^^ k^JSlum ^7. Simón Máy6loIib.2.irregularitate,cap.i.nu, Verba MajoU is vcrf.phyficamifibicn fe mira, no hazc en con» yqui mcotrariu tra,ñno en fauor,porque aunque dixoi^^oi^c^i^ aíleeantur, ex -ttachiphjjicam ¡ementes, 'uel iuri ciuili le^edo opefan) v,í ip >%Iajolo de^ dantesJunt excómunicati ,y'poco ¿Q^pücs^quodeth ;!v cUrantur. peena impofita eji Cieñas indignitate cofittuús^ ,,^PresbjtensSc ha de entender de Tolo oyr leyes, y ^;no de Iecrlas,iuxta iura.&: autores quos citar,&de iuribusrseperup:repctitum eíl de autoribus, vero patet quia fpeculator, tam in lib. i.particuJa. i. fir. de dirpéfationibuSj^.íuxta.num.i 3. in finé, quani in lib. 4.particulá 4*titu. NcCl'e^iciVclMonachí folum modo de audíentibúslóquir'üi*, fimiliter Se iBcrnar. Diaz in praílica, cap. 59. deaiidienribus, tantum &íludcntibus.Sylucflcr quoqueverboir' .r^gulariras,verí¡c.22.dccifdcm,&nondedoccDtibus 3gir,quin 6cidem Mayolüs Gaütius,vcrboíiU Nunt sg ^*^"‘'bvtirurineodcmpropoíito,Iib.5.c.^nu.8. '^d awLita i.„ 3¡n furama yec LteSvlai-ffytr^r ^.^^o^^onicat. 9.num.2í>.Mirado con atención para loqualfcha de ^^P^9^^^^^^rdcfdcelnum. 22. donde empicha "i comentar el d. cap. non magnopere ,baila todo el ^nu.27. ytodas las queftiones qmucuc,pcrtcncccn áre- ',b •h r '3 \ arcllgofos.y aunliablanclocicllosticncin d.num. 26. con Panormitano ,que pueden in camera priuatim Icgcrc leges alijs rcligiofis, Se mutuo fe docerc.y Gbien dclpucs en quáto al cnfeñarlas en pu blico.fc aparta de la opinión de Panormitano, fue como dicho es,en quanto álosrcligiofos,y aun en cGo no fe afirma ni refuelue del todo ,fino dizc q hoc(ibi 'Uídetur dubinm, ^fecundum oArchie. 'videttirf(ilfim,^cdtrawtentionemlegts, quidquidftde njerbis. Por manera qucconfieíi’a que las palabras deltex.noadmiten efta interpretación ,puesfolo habla de oyr, pero que por la intencio del tcx. que fue,que los religiofosnon exirent de clauftris ,fub bocprEcrcxtu ,es de parecerque tampoco pueden falir áleer,yafsi no pufo la prohibición en la leyen dadela facultad, finoenlafalida del monaílerio. Lo qual no fe verifica, ni puede en el Clérigo fccu lar,luego no habló en el Sylueftro,fino folo en el re ligiofo. Ycfta manera de entenderá Sylueflro, fe haze cuídente viendo al Archiepifeopo Florcntiiio,S.Antonino (áquié alega debaxo de aquella ai breuiatura Archie.) infurnmaTheologica,tomo 3.ticu.24.cap,25.verfic.fednunquidEpifcopipcr totum. DeRcbufFoy Mgnochio, iam díximusfupra J nu. 21. ^Dela autoridad del CardcnalTufco, á.f \'l •) quien alegó el DoñorMéndez en la viña dcl pley ^'^1 rt ^r. temCardir/ai. to, noay quehazer quentaennuclíropropoíito, rt ' / porque habla de fraylestanfolamentc, yfus palaiTejpoh brasfon tom.j.litera.M.conclu.^ip.Zy/w/V^í^/íiíá ^ ¡ x^Monachi fetentias legumprofiteri non pofunt ^fed \ bene CanonumJ^^eologia^ahas njeroprofanasJetetíasproftertnon debent^oAbb.confJS.col^.'verfic.s^ faaftlíb. t.íunSlOy'verfnQn obBatj. G 9 I *)I Solo <ho,vd aíio CJíficP ftudcrjc ciuilibus Jcgibus pro- ,.ivr.i —^.<J^p,vt.cxciTJpJi§ratia,quinon au- ,.íciéítc:$Pioi9:oi€s»atpcrfcícftu(Jcaf, aíclfgc^ dwífslpgíf Megaf<lPP. tamctfiprolíu- <Jií£>fiipprii0iei.p?3Í4/Jt vídclicet obíalc ftudium cenfcíidys aoatKcjnatp pcrhuiüíS capitpli dccifsio neiji pprcu^s. Q^ía cunn coflftituritQncs pcenaks reftri/staiia rccipiantinterpríífaripncíaa ,ncc ab ipíis carundcm vcrbis,<S: quidcm fyllabis fcccdendu íitrira,ytpTPpnum cafum ipon cxccdaiJt® quantun JibPtforícratipvjidpr^tur ca4!sm,prpprius!eft, ve ex^Pi^iimuBíeatip takni non tangat.Quemad .. ídpmnfpdlp^tangit Monachos ,yel CJcricos, qni legc5 ciuíl?? ,ve] prinatim ,vel etiain pubjicé dpcer? ággredcrentuf. Yalega aPanormifano en la margen; yapBqúcppdicramos callar loqueluc gp 4ize,de que por Ip menos pecaran los tales que leyeren.y queen duda fe prpcuren ab.foluer,ad eau telam,quia in dubijs,i4 fequi debemus ,quod anífnarumfaluri magís expedit ,no lo quifimos o- ;Q. nacípnae y.m, queíieiaiireQ?(picyfg. i”6ivt/>— dcfeaeílpreíppndenquequidquid ñt dealijs,cle quibus ibi pereunija quienes la mente délos textos comprchendemo fe puede entender efio dd pecar en Iqs Presbyteros fcculares.quc leen publicamente.pues no ay prohibición alguna para ellos ,ni la mente,ni palabras de los textos, los compreheden» vt diftum cft,y íin pr^ecepto ni prohibición de ley no ay,porque inducir pecado,pues el pecado no es otra cofa,fino eontrau'enciQn.o tranfgrefsion de la ey,iuxfa diffinitioncm p.cccati,dcqoa perglo.fín. incap.illeRcx,dcpoeaif.dccif.j. S. Tbom. 17 1. 1. qncen:.7i.arric.(J. &ideo pcccaüum non cognofcitur,niri per Icgcm.iuxta illucl D. Pauli ,pccca tHnoco¿»om,mfiperleffe,í:iCÍí,c.qin peccar.zj. q.4. 8cquse notantomnesjn d.c.náconcupifcentiam, de conílitut.Y afsi lo hacntédido todos los Doño res,de quibus infra,pues ninguno dize qay pecado Nauarro hombre tan pió ydo(9:o,in cap.non di catis.numer.z.veríic.3.dico,infurgit contra Rebafum,porque dixo lo contrario,yporque falfamente alega el eñilo de la Curia,y dize :Jure njetius ejfe contrarium etus^f^md Kebiífas ait mmpe^qmafila au d$tio publica ^jiudium audientiumpubltce 'uetatm monachisfid nonauditioprmata^necprele¿íio,fiu(njp ita dicam)docíiopublica,'vt efficacitcrprobat Panormitanus indicí.cap.fuperfpecula,per contextum tUius adiuncío contextu,cap.non mdgnopere,quodfolide co - firjnaturperpTcdibíant determtnationem Calderini d. confk2.de magifiris.\ácm'í^;kW2kVí\xsm manuali,c. zy.num. 116.vbi in propoílto úv.Quodnemo excotentis in diéi.c.fiíperjpecula incurrit yoenam illius tex, €0 quoddoceat ius cimle,etia extra domufud,iux.Inne. ^Panor.quidquiddicat Sjluefier. Idé Nauar.coíi. (fecCidum mea imprefsioné) 2.tif.ne cleri, vel moroch.ait :QmdPresbjteretiamfine alicuius licentia C5’incurftonepcen'apotefi doBorari iu iure ciuili,8c coníi .5.eod.tit.n um.z.ait,Quodnon 'uetaturprdeBio legum ciuilmm etiam confiitutis in dignit^te ,fid tantu auditio ipfepoñinnocentium tradditin manual i, quodleges nondebet timere incurfionem irregularitatif ,eo.quodprelegat materias criminales, quia ida non incutriíurpropterpreleBionem legum cri minaiium,ñequeproptercommentariosfuperidiscom pofitos.Etnmii.i.akqüod, Nonefinecefaria adhoc dijpenjatio, ^quodpotius confiileret,ei qui dijpenjaItio Numer. yo DoBifitmt. Ñaua, citati ^njerba Tej" runtur, I -( I I 'í a hMnm. f/. r tmem vctiuit.'vt cit'ms eam eijccret adomo,^non ha heret tn arca ,qnia adnihilumprodcfei^^ venierts tn maniis alicuiuspanm eniditi pofeí nocumentum af- /¿rrí-.Qíi^oíiiniavaldcrunü inpropoíiton otanda, proprcnnagnamaLi6íorirarcmtantiDo£lorispr^ ícrrim in matefijs cofifcienrice. Eí DoftorSalcedoin additionibüsad Bcrnar- ?: OoiiorSaicedo Díaz ,di£í'.cap.5p. figuc cn rodoa Nauarro, tefe &in verfi.illadtenet.qiiod isqui antcclericatum njerva. gíluIí opefam deditpoftclericatuin ad docloratú in eodem iure potcrit proraoueri,<S¿ fimilitcr reprehendit Rebulunl,qui de contrario Curiae fíy lo teílátur.Et rurfus in Vcríiculo fin.ait :Qmdind. cap.Jdptrfpecula táñtumlegum auditio elenco prohibetviy\nGn tamen ipjaruwprele£íio,‘vt egregiepojl In- )'' ibi refért &fequitun IrNmi J2. láGóbo de Gráfisin decifsionibus Aüreis cafuu \yfeo^ .ceGraconfeienti^,libr.4.cap. 21.nunie.3.tratando defío ^ ^ is cuatur Oje miftii 0,ait: ISfoníamén tncuftunt ft dbceht leges ,'vel ,TiintvíTvcí aphíjlcamgtíam extYadomum Juam^i\xxt2Í\úüoceíit, "^i^^i^órmi.contraSylueftrum,ó^c. •‘ ^^^^áíiOjin fuitiiiia,verbo, cxconi- -yagcLdeCLí municatio,5.cafii7.rmm.4.vbi'etiamftqüitur.& \uj^aui„r. laudar.ciuoadhccPanoriWrahum ddunr; J‘^Idoairsiiiio Cardenal TolcZtur(^r-hy '[cruiio en Roma^in fúmmá,libr.i.cap.37UtiirPYn^¡Mn udr 1cuya aurcri rrW«„. dad rola báñara.Nívtdeeo (incomendarionc pr? ,"^,^'*^*^^^)dicit Coimas Philiarcus,de ofíicio iaccrdofis.tom.i.;iib. 3.cáp. 3o.dcciuscruditionc, ^n oUtil vrbs.fed totus orbfs teftimoniú reddir» 1^nvaius,^ decapite ad mébra,3r* gumentari Iicct,fuit ó'mnium primusmam Rom? \bi It ti 1 '1 é ,V» i8 t t-' vbi funtex toto orbe viri doílifsimi ,qualcs nulla babee ciaitas oinnes ci libenter ccdcbár,(S: fummú illiusaclniirabancuringcnium :in rebus difíicilli* mis cius qucer€ntcs,&le£lentcs fcntcntiani,(S: plura alia quae omitrimus. El padre Efteuan de Auila,nouifsime,in fraila Jj tu de ccnruris,7.parr.difput.5.fcil.^.dub. lo. verfi. P^ter EJic^i íi opponas^vbi rcfercTis,& fequcnsPanormitanuni oAuilae, ait :Qtiad qmmMts nonUceat JPresbjterií audírcteges^ tur ^rejera, licet tameneas docere. tur ‘verba. Vesva in fumma Hifpana,toni.i.cap. 85. verb. dcfcomuniójcafo lyp.íic aitin propoíiro.//í?^^4r toj ‘ultimo quefe ha de notares,que ninguno defios m curre por €nfenarla,aunquefeafuera defu cafa ^fegun InnocentioyPanormitano ,aunque Sylüeflro digalo contrario ,&allegat Nauarrum ,&Pedra^am^de quibiis fupra. El Padre FrancifcoXúarezvirvfque admira_, culumdoiluSjá quien auemosreferuado, para caPEranc.Xi. bo dclaefquadra pr.ecedientc,di£l.tom. 5.de cenclt^tur ^ ñjGÍSidirput.z^.feil.j.ex num.iy.tratajexprQfeíTo, ^^prunt eíla queílion,y en conformidad de todo lo por nos dicho,tiene con Innocencio,Panormir. yNauarr. contra Hoftienf.y Arcbidiach.quod docentes non cÓprehcndüntur,& qüod verbum legendi, de quo fupra intclligeodum eíl,’vt non fie idem, quod docerSjfed quód íludere huiufmodi doflrinis, &nuera 8.3it:QuoÁita declaratum eji afquentibus P0 ^'ibus,i^ quod decifío di¿í.caP.Juperfpecula,^ d.c. mmagnopere efi pwnalis,^.odiofa ,• nec ‘ualeí in ea argUmtpu obfmihtudinerationis,^^efi maximkdif paritasyin exitu addocendum hasdijciplinas,quia ra~ riftmus efi,^ ‘vixmoralitercontingit, ideode ido mnoportuít legem confedere,y¡t ibi latiuspcrcú omnino vidcndum. Ellos 1 h i"' <t ?í; Hilos fon los autores ck quien tenemos notic ia que habhin por nucílra parte, yfin duda ay otros muchos que no aucmosvifto.Con la autoridad de los quales parcceqiic da fufícicntcmcntc compro uadotodolodicho. Yfolo refta de poderar por nuefíra parte la Bula Eugeniana de Salamanca,ácrcfcrtillarn Nicolás García tom.i.de beneficis, i.par.cap. 2.Con la qualparcccfe quita todaladificultadporelpriui legio que en ella fe concede, paraque Doftoresy cftudiantesleycntesy oyentes, in ibi: Inquacüque facúltate licita^ honeHa peroBomenJes continuos ^ <velinterpolatin legenda^ mtalias huiufmodi literam jiudio inffiendo fmóíus reddittds^ prouetus omniu^ ^fngulorumfuorum beneficiommEccléfiafiicorumy qi4aad pYdJens obtinent ^in pojievurn obtinebunt etiamf Canonicattís,^ prabeda dignitatesperjonatusperpetua adminifrationes etidwaiorespofi Ponti feales¡cu cura,^fnecuYa¡^c.cu ea integritate [quo tidianis diílributionibus dutaxat exceptisfiberepercipere 'valeant ,^c. Porque como alli aduíertecí dicho Doilornum. 66, defta Bulla tieneexteníid cfta Vniueríidad yla de Alcalá ,yno folo fe ha de entender de Theologia yCánones, fino dequalquicra otra facultad licita yhoneíla ,vt^ibi per cu, mim.óq.cumfcquentibus.Y qual mashoneílafue ra délas dos dichas,quc la facultad lepal, que es arte debondad yde eguidad.noticia deVdllas co-, 1asd1Lunasyhumans,fc 1en tiadchazcr iuy2iOyju icia de difccrnir lo licito de lo ilícito, la equidad de la iniquidad, medios c6 que fe prepara la bicnauenturan^ay camino para ella, iuxtaillud Pfal. ^»ine^'-Et&eimiudttia¡SczWiJuptia pYaparatioJedis eius^cuyos pTofcfibrcs,wf’r//íipteer^ dotes, ÍP dotes appelLitfir.y cuyo primer precepto es, honéjie rjíuere.y los fi guientes,4/rcr«w non Uderefuum cuiefue tribuerey vt in 1. 1.& in 1. iuftitia cum íimilibus, fF. deiuft. &iurc, yafsipucspor cfta Bulla cílá difpenfado, para que los dignidades yotras perfonas contenidas in d. cap. fuper fpecula, Icy^do leyes gozcn4ntcgr^«entc délos frutos de fus di^nidsTdés y'^ebenda* ,no fe puede negar quecftdn difpenfados para poder leer ,quia cui quodmagís cftconceditur intelligirur cóccíTum cíTcjquodcílminus, mayormente fino puede fer lo vno fin lo otro, fFacit etiam pro hac parte tejt. in fimili in d.cap. 2.depriuilegijs,lib.(í.vbi Bonifa cius 8. conftiruit, vtin Romana Curia babcrctur itAdcomprol ftudium iuris Canonici 8c ciuilis, 8c quod ibi ñutionem pondi dentes in altero eorú lucrarentur fruftus quorunrationisEu cumqucbencficiorum caloqual quedaron difpcadduc lados en Roma los prohibidos, yfe coprueua mutur c2deo ^ choladichaEugcnianaTafáparcccqlosSumos i^otihccs ha yclo poco apoco mitigado el rigor de ^' la dicha prohibición ,fcgun la variedad de los ticpos ,yla deficiencia de la caufa que huuo al tiempo que fe hizo, pues ya va florcciédo cada día mas el eftudio de la Thcologia>fin poderle fer de impe dimento los que eíludian ni leen leyes,para fu dila ración,que fue la razón vnica del dicho cap. fuper lpccula,y de la prohibición del. De todo lo qual rcfulta fer muy clara la jufticia que el dicho Doífor Benito deCaftro tiene en cílc picyto, para fer declarado por legitimo opoíitor deíla Cátedra,yauerfe de rcuocar la fcntcncia deyifta en contra fuya dada,como lo cfpcra de y. m. áquien fuplicafe firua de perdonarla prolixidad que no fe ha podido efeufar por las muchas Kale- aleaciones de loscontranos :.y fobretodolas faltas CHIC por la y''"?"®"“ po fin aucrlc tenidapara rcueerlo (tanto que aun las notas rnaaginalcs-fon del que afsiftio ála Emprenta) ftran mochas,ytpdo fe fujcta ála enmicn da ytcajuiadaffifaima-de VSalM, &c. r i•'( I^ i»•} 4*^ ,«'' fc.a ^=-jf *-* 4- -3y”^ ',4f^'• r*.,, , «p. ^Tf ^f"íVs ' '' '' í' ** *'“f ü‘ '''iV~•i-<J h.*, .rr> ; *•:' N -1 4>*^ *ar*.»4i >> 1%t1V.* <m4. »«ua'• as. .a/S>S. '.. . ,1 ’Sn* .I '\V'. «.» X'- «ft -% ^4S •r, iéJi.<i .,' A' ./ ‘. ír* e;,? V'’x ÑI«*» tiaíV A^V> \U ^•í'' 4-4-r1'« ,r •f 't_í. 4 ^'^,¡! #.#*»< 1• ‘.'S 4s N*» *,, jr %' •-*i^A'i* k-.*•• ^ •i. ^ ai h: « > , t»*> > S» •s a•-% VV. 4 •‘IV. . ^^^i»« .1 %i4«i! >1 ,í»• »:h. », T*f-» r' •r»,r'a •‘Í'V - f. S. 4-Í >V .4 i i, 4^» 4^ TJr— ;•* í- >•‘S y--ly v•;o<,. ^^'*•s; «. ••.4 iJl' t *’.ví, I» .» '^1 .«• •• Ki rV** -V\• *••.4^-- »V'^ /la %/ 'I'i.. .ií i*,*-*df> y^^V l"^** liüí G'Í^Üicto^S; va ^'> ''¿ r'*’ •'• Ji•l^i<. 4.4 Ilj f>•. ^V:t • i;•í'^ p' - v.-< ,»s4a.4| ,4 f„„ . f.J ' —• '"íT-f ^'."t *: .'M' *' Kf'í' .- <i» •h. k^'a. . sv.-,4.w í*«V* »i- «-'r' nz:4f :, >ir Fí-/ *>- rs' '1.< ,M • ,. '"• ; 'i .«*•' rf “* '•*‘' 9*yik .W* r'* t'-V 5* Í-. ’.*-•.»• ^M«*1 4^ % "Vsf *í t., *. <» » - 4•-» .»4, (• *, *. '. »as .i' > * •• J»íVy;,/ .*,. .j •l.' S''> .. a>k »^4. .r": asa »s• >. . »~4 *; -r -* •. ;4.!'•. ^tV*4 r••» .>* <9 '* '«k* ^ f I^> -í‘;vi! (;i-u.. i-un •í*/a».. ^ Vj ;K» t•.' V—'— —* «**• r *‘ 4.- *•A i.> •x .^? M-V rr ro«-1» ‘ ! «.- *I •<nad #-,4*. .X ** ‘»•‘til P"7 •>, .• «, ..^1 •1> f n- >*I.í \w-'> * X#' ^.• r? *«. 4.¿- !-* •> -•. •Jf •> iÑ^.^* *•* *• **••• 1 *k *pI ^^«> ' ^ • »'I •-W* ^^ I * % '* í* * á•»» /r? ^ •1^- *-y . t»' •* «••I tf* * iá I»%ir -i » í»i .i#* t« •-I '• X «1^ ^ «H> «W I 'x" 4 f''^*'»«• «fc •->• ni ^ali. ? « 1^' l¿ -r r "r •« ¿l l. í-‘Vr ..t>a.. t* ''^wÁf%«wí a- '-r v:...•'Y .. ,'<v»* \ V-: »V'• r-aÉ •(. 4,r*;' '•. '•*^14 -. ^ 4¿P*' 1., -l'-'l'í '•.' > '.as • n’ \k#llW •- tía ^;^ -’• , •»« J- '‘^ /f ' l,*, V. .; ;'f-.p ^*4«^ ít-,. f;- 4'• •sh: íí: -•» . . ^V fa¿. ^*aT ‘^-s p ’.-X t^^•• V^ "*r'r0-"* í ’. (.H'-’T '••<• ^ j-s. ,. 1^ .tkt> .4'^ * # ."- 'r- ••• *. '*^1 **'T*. •’».. -•,A>_* ^4 1 *a1*.«i•.4^ .^1 •••»* ‘'•*“ f'' iShi _-i \^‘ifc 4JJ*as ••k ir W* ; »*'% J-k »-f',tr '*0iá „;s ;./ ;-' *•• • V •- é