Caderno IV. California dreamin’ (on such a winter’s day). Conexión norteamericana: dous poemas de Julian Palley traducidos do inglés ao galego

56 | EVOHÉ Cade no IV. Cali o nia d eamin’(on such a win e ’s day). Conexión no eame icana Dous poemas de Julian Palley aducidos do inglés ao galego po ADINA IOANA VLADU ulian Palley (Cali o nia, 1925-2014) oi poe a en inglés e hispanis a es adounidense. Pu- blicou ob as sob e o g upo do 27 -en especial Salinas e Guillén-, poesía mexicana -en pa icula Rosa io Cas ellanos- e na a i a española e hispanoame icana. Es udou o anxo e o eu na poesía de José Ángel Valen e, a quen con idou a ealiza a ias ac i idades li e a ias e docen es na Uni e sidade de Cali o nia-I ine, onde exe ceu moi os anos como p o eso . Ademais, aduciu do galego ao inglés poemas de Claudio Rod íguez Fe ecollidos no lib o Dea hless Lo es (Amo es sen mo e). O CARRÁN Con emplo o ca án no seu picado nas augas da baía, a e isións que o ollo humano non e, e logo ascende ás eces cunha p esa no pe ei o, e ou as eces non, semp e dispos o a a undi se unha e ou a ez, ou ben a ga za e de, sosegada nas augas docemen e ondean es, co sol sob e o plumaxe na longa espe a inmóbil de ho as e ho as, acaso, a a albisca a p esa: se á mello emp ega , coma o ca án, odo o enxeño e ímpe o no in en o, pa a logo ascende en no as caza ías, ou ben, cal ga za, aga da quedo nas augas pouco p o undas da o ela que eme xan de en e as somb as peixes? THE TERN Wa ching he e n di e bomb in o he bay’s su ace, seeing wha is hidden o ou eyes, hen ascending a imes wi h a ca ch in i s beak, a imes wi hou , and hen posi ion o di e again and again, o like he g een he on, quie in he gen ly mo ing wa e , aking he sun on i s ea he s as i wai s pe haps o hou s and hou s, unmo ing, o he p ey o appea be o e i s ision: is i be e , like he e n, o s i e wi h all skill and s eng h, hen o ascend o hun again, o , like he he on, o wai mo ionless on he shallow sho e o he shadowy ish o appea ? J José Ángel Valen e | 57 Fondo: VERMEER, J.; Moza con cola de pe las (1664). VERMEER Non hai mapa, ningunha somb a hai. A habi ación, balei a, inal e ada. A luz dunha xanela docemen e inunda o os o i ado ca a a iba. As dob as do es ido con o o de a miño eciben o oque cons an e do sol. Os ollos, mi ando cando un espello, cando a xanela, deixan en ende unha inocencia ensimesmada, un o gullo da p opia beleza, un a ago de pe las. O mundo chama de de ás das co es da id ei a. A en á que ap isiona e á ez p o exe, deixa pasa un in e cambio mudo coa úa buliciosa. A mi ada do a is a aca iña a igu a da mulle que sen e o co po omado pola luz. Os b azos nus, alzados, des ellan os e lexos des es aios. O b ocado da cadei a espella os dedos do sol. A súa a e oda un xogo sob e a mulle , a luz e a xanela. O sol p osegue a longa discusión coa pa ede. The e is no map no shadow cas . The ba e oom is undis u bed. Ligh om a window so ly ba hes he up u ned ace. Folds o he d ess, i s e mine lining, ecei e he sun’s insis en ouch. He eyes, hal ocused on a mi o , hal on he window, insinua e a sel cen e ed innocence, p ide in he beau y, a la e y o pea ls, The wo ld beckons h ough he s ained glass. The window ha imp isons as i shel e s, allows mu e comme ce wi h he busy s ee . The a is ’s gaze ca esses he young woman as she senses he ligh en e he body. He naked up aised a ms hold a glis en ha e u ns i s ays. The chai ’s b ocade picks up he sun’s inge s. All his a a play o woman, ligh and window. The sun pu sues i s long a gumen wi h he wall.