Himno al Apóstol Santiago / por Francisco Mª de la Iglesia

R. C> G, G l z A SiMNo APOSTOL 1 POR 5). F ancisco M? de la Iglesia. PREMIO CE HONOR EN El, oimii» nmAiio DE 11 JUVENTUD CATÓLICA DE SANTIAGO. SANTIAGO: I mp en a d e A l en d e , T o a l 3. i885. se UNIV HWUADE DC SANTIAGO DE COMPOSTD .* u A SETIMO M'ÓSTCLO n-o jibalen ed ao dina eo d' o «u dcscnb cmen o segundo, ANO DE MDCCCLXXXV. Vide is quoniam ex cpe ibus jus i ica u homo e non ex ide an um. A po s . S a x . — E p . C a o l ., II. . 26. 1. Himno san o de gozo e spe anzas Has ’ o ceu e gan Sa e Sa cia, Alomíe cal sol Compos ela, Vis a Hispania seu man o millo , E co een n-a g o ia os anxelos Ca dado es d ’ alg exa bendi a Dand ’ ó E e no loanza en ini a Pol o hachazgo d k o en i o Xacob. se UNIVTRSIDADE DE SANTIAGO u II. G andes ei os o ceu pe nos ica: Galiciáns, homildémol-a es a, De Solo io n-a sag a olés a Vol ’ á e so Adalid 1 español. D' algún mal en aman ’ á lib amos, A pesa d ’ o inc eden e a ego, Cand ’ así d ’ o esquencido Sa ego (i) No a on e de ida b o óu. 111. Siño Dios d ’ os exé ci os pío, Qu ’ a ne iña d ’ o ben semen ando Is as du as cadeas onzando P a ague d ’ os alíeos hi máns: G acias mil po qu á da nos ol edes Capi án de guia an segu o, De comando an maino e an pu o Como hai sig os ca amos en an. (1). Nicho, especialmen e si é ei o d ’ unliapeza con apadei a. se UNR'ERSIDADE DE SANTIAGO d i ; c o m po s u j a u IV. San a Fé, eden o a d ’ os pobos, Fo za e guía d' o g an Zebedéo Báixa, báix' á in ama noso seo, Noso spi o d ’ o e o á limpa ; Vennos da o alimen o d ’ os o es Pois sin él mo ’ o xe me d ’ a ida, E allando ua mís eca exida In encib e é p a nós an o mal. V. Cando España cayéu deb uzada Po dous g andes eido es e ida, Tí lie deches, Xacob, luz e ida, Cal aman * a angélico pai, E xun ando seus hilos espa sos, A pa i d ’ es as se as bendi as, En olláchel* ás ei as maldi as Com ’ a oll ’ as a eas ó ma . VI. N ’ hay ou ei o nin eiga n-a España, Qu ó ala se d ’ as nosas mamó eas, Se non oque en c a ín d ’ as ic o eas Conque idas so oso pe dón, Nin bon xe e d ’ as hos es de C is o, Qu ó sin i d' os ala bios o s ago, Si dixe : — ¡Zá a España, San iago!!! N ’ alcanzá oso e guido a o . Vil. Can os eis, e encumadas p incesas So a c uz d ; o pode dob egados Acudino ós eus pés espe gados De agullas po auga lus al; Se pu ga on d l o acedo d k a culpa, E cal águias e guidas n-a se a, Xa n-o ono, ou n-os campos d ‘ a gue a, Fo on as os de ico aluma . VIH. Anqu ‘ ó d ‘ hoxe non hai be be iscos Nin no máns que nos causen pa u a, ¡Reinan causas de an a is u a N-os consellos d k os pobos hispáns!... Que ai alla que Vós os e gades A sos e d l a Xus iz 1 a balanza P a esbo a d ‘ an e nos a loi anza Qu ‘ enci ou a cubiza i án. IX. ¡Ai! con Vós ol ‘ a e gue s 1 a Espe anza Qu ‘ ado men a os pesa es loi osos: T es son osos es os g o iosos, Fa u en os cal chu ia d ‘ ab il ..... Peleng íns, acudamos ó Mes e Qu ‘ él omedia o máis ondo que ban o, Pois xa es ica de luz o seu man o P a ace nosa pá ea eliz.